Hoş geldiniz sayın ziyaretçi Neredeyim ben?!

Web sitemiz; forum, günlük, video ve sohbet bölümlerinin yanı sıra; Skype ile ilgili Türkçe teknik destek makaleleri, resim galerileri, geniş içerikli ansiklopedik bilgiler ve çeşitli soru-cevap konuları sunmaktadır. Daima faydalı olmayı ilke edinmiş sitemize sizin de katkıda bulunmanız bizi son derece memnun eder :) Üye olmak için tıklayınız...


Sohbet (Flash Chat) Forumda Ara

Denizaltı Gemiler

Bu konu Deniz Bilimleri forumunda ThinkerBeLL tarafından 23 Mart 2009 (20:45) tarihinde açılmıştır.FacebookFacebook'ta Paylaş
21795 kez görüntülenmiş, 6 cevap yazılmış ve son mesaj 11 Kasım 2012 (15:01) tarihinde gönderilmiştir.
  • 5 üzerinden 1.00  |  Oy Veren: 1      
Cevap Yaz Yeni Konu Aç
Bu konuyu arkadaşlarınızla paylaşın:    « Önceki Konu | Sonraki Konu »      Yazdırılabilir Sürümü GösterYazdırılabilir Sürümü Göster    AramaBu Konuda Ara  
Eski 23 Mart 2009, 20:45

Denizaltı Gemiler

#1 (link)
Admin
ThinkerBeLL - avatarı
Denizaltı Gemiler
MsXLabs.org & Temel Britannica

Denizaltı, suyun üstünde olduğu gibi altın­da da yol alabilen bir tür gemidir. İlk kez I. Dünya Savaşı sırasında (1914–18) büyük ölçü­de kullanılan denizaltılar bugün deniz kuvvetlerinin en etkili savaş aracıdır. Ayrıca, bilim­sel araştırma ve sualtı mühendisliğinde de yaygın olarak kullanılmaktadır.
Denizaltı bildiğimiz suüstü teknelerinden birçok yönden farklıdır. Gövdesi su yüzeyinin yüzlerce metre altındaki çok büyük basınca dayanabilecek sağlamlıkta olmalı, motorları sualtında hava kullanmadan çalışabilmelidir. Görevlilerin soluyacakları havayı içinde taşı­malı, sualtındayken "gözü, kulağı" olacak özel aygıtlarla donatılmalıdır.
Denizaltı sualtındayken göze görünmeyeceği gibi, radar ya da sonarla izlenmesi de zordur. Günümüzün nükleer denizaltıları üslerine dönmeden aylarca de­nizde kalabilir; haftalarca hiç su yüzüne çık­madan yol alabilir. Mayın döşeyebilen, torpil atan ya da uzun menzilli füze fırlatabilen denizaltılar bütün bu özellikleriyle deniz kuv­vetlerinin en etkili silahı olmuştur.

İlk Denizaltılar
Çok eski zamanlardan beri insanlar denizin altında gidebilecek bir aracı düşünmemişlerdir. Ama Eski Yunanlılar'ın "dalma çanı"yla dal­mayı denemelerinden sonra, dalma teknikle­rinin ve dalgıç elbiselerinin gelişimi oldukça yavaş olmuştur. 1620'lerde Cornelis Drebbel adlı bir Hollandalı ilk de­nizaltı olarak kabul edilen bir tekne yaptı.

Gerçek boyutunda görüntülemek için resme tıklayın.

Adı:  denizalti.JPG
Gösterim: 53
Boyutu:  47.9 KB
Bushnell'in tek kişilik denizaltısı Turtle her dalışta yarım saat kadar su altında kalabilirdi.

Bu, kürekle hareket eden, her tarafı su geçirmez deriyle kaplı, tahtadan yapılmış bir tekneydi. Drebbel denizaltısını, İngiltere'de Thames Irmağı'nda yaklaşık 4 metre derinlik­te yol alarak sergiledi. 18. yüzyıl boyunca benzer denizaltı denemeleri yapıldı. Bunlar­dan biri, istenince suyla doldurulabilen torba­ların safra tankları olarak kullanıldığı, ustaca yapılmış bir modeldi. Torbalar suyla doluy­ken denizaltı suya dalıyor, torbalardaki su dı­şarı atıldığında tekne yeniden su yüzüne çıkıyordu.
Denizaltı kullanarak bir gemiyi batırma girişimi ilk kez 1776'da Amerikan Devrimi' nin başlarında oldu. David Bushnell adlı genç bir Amerikalı Turtle adını verdiği denizaltısıyla İngiliz savaş gemisi Eagle'ı batır­mak istedi. Bushnell, New York limanında demirli olan Eagle'ın gövdesinin altına barut yerleştirerek gemiyi batırmayı tasarlamıştı. Patlayıcıyı tekneye tutturacak vidalar gövde­nin bakır kaplamasına işlemeyince girişim başarısızlıkla sonuçlandı.
Başka bir Amerikalı, Robert Fulton 1800'de Fransızlar için Nautilus adlı bir de­nizaltı yaptı. Suyun üstünde gitmek için bir direği ve yelkeni olan Nautilus'un suyun altındaki hareketini el pedalıyla çevrilen bir pervane sağlıyordu. Camla kaplanmış, lom­bar biçiminde ilkel bir "komuta kulesi" bile vardı. Dalması gerekince suyla doldurulan safra tankları bulunan Nautilus dört kişiyi taşıyabiliyordu. Fulton'un bu denizaltısı de­nemelerde başarılı oldu, ama deniz kuvvetle­rinin ilgisini çekmeyi başaramadı. Fulton da­ha sonra, buhar gücüyle hareket eden büyük bir denizaltı yapmayı tasarladı; ama tasarladı­ğı tekneyi tamamlayamadan öldü ve sonunda teknesi demirli olduğu yerde battı.
Amerikan İç Savaşı'nda her iki taraf da uzun direklerin ucunda patlayıcı maddeler taşıyan ilkel denizaltılar kullandı. Düşman gemisini mahmuzlayarak, gemiye çarpan di­reğin ucundaki patlayıcının patlamasına daya­nan bu sistem çok ender olarak başarılı oldu.
Denizaltıların yapımında başlıca sorun de­nizin altında kullanılmaya uygun bir motor bulmaktı. Çünkü buharla ya da sıkıştırılmış, basınçlı havayla çalışan motorlar başarısız olmuştu. Sualtında hareketi sağlamak için elektrik motorunun, su üzerinde gitmek için de dizel motorunun geliştirilmesiyle bu sorun çözüldü ve böylece 20. yüzyılın denizaltı filoları ortaya çıktı. 1880'lerde İngiliz, Fran­sız, Alman ve Amerikalı mühendisler çeşitli denizaltılar yaptılar. Tasarımını Amerikalı John P. Holland'ın yaptığı, gerçekten başarılı ilk denizaltı olan Holland 1900'de ABD Donanması'nda kullanılmaya başlandı. Hol­land'ın elektrik ve benzin motorları vardı.

Savaşta Denizaltılar
Dizel motorunun Almanya'da gelişmesi, Al­manya İmparatorluk Donanması'nın 1914'te I. Dünya Savaşı'na güçlü denizaltılarla girme­sini sağladı. Bu denizaltılar Müttefik gemileri için büyük bir tehdit oluşturdu. 1917'ye gelin­diğinde savaş, Almanlar'ın Müttefik ticaret gemilerini batırma, Müttefikler'in de batanla­rın yerine yenisini yapma yarışına dönüştü. Denizaltının Almancası olan Unterseeboote'un kısaltılmış biçimiyle U-Boot olarak adlan­dırılan Alman denizaltıları 60 kadardı. Ama Müttefikler'in savaştaki tüm gemi kaybının yaklaşık onda dokuzuna bu 60 denizaltı neden oldu. O dönemde sualtındaki denizaltıların yerini belirlemek için gerçekten etkili bir yöntem yoktu. Müttefikler ticaret gemilerini savaş gemilerinin eşliğindeki konvoylar halin­de göndererek kayıplarını azaltabiliyorlardı.
1. Dünya Savaşı'ndan sonra İngiltere'de, daha sonra sonar adı verilen bir aygıt gelişti­rildi. Sonar gönderdiği sesüstü dalgaların yankılarını kaydeder ve bu yankıların yönü ve süresi belirlenerek dalgaları yansıtan denizaltının yönü ve uzaklığı bulunur. Ama sonarın bulunması 2. Dünya Savaşı'nda (1939-45) U-Boot tehdidini ortadan kaldırma­ya yetmedi. 1.162 denizaltı yapan Almanya, ABD ve Kanada ile İngiltere arasında gidip gelen ticaret gemilerini batırarak bu savaşta İngiltere'yi yenmeye çalıştı. U-Booflar kon­voylara gruplar halinde saldırıyordu. Bu sal­dırı biçiminde, bir denizaltı düşman konvoyu­nu gölge gibi izliyor, konvoyun hareketini öteki denizaltılara radyoyla bildiriyor ve bü­tün grup genellikle geceleyin hep birlikte konvoya saldırıyordu.
Alman denizaltılarına karşı yürütülen ve Atlantik Savaşı adı verilen mücadeleyi Mütte­fikler güçlükle kazanabildiler. Ticaret gemile­rine eşlik eden savaş gemilerinin iyileştirilme­si bu mücadelenin kazanılmasında büyük rol oynadı. Denizaltıların yerlerini belirleyip on­lara saldırmak için uçaklardan, suyun üstüne çıkan denizaltıları izlemek için de radardan yararlanıldı. Savaşın sonuna doğru, derindeki suyun basıncıyla patlayan sualtı bombaları yerine, denizaltılara karşı çok daha etkili olan havan topu tipinde silahlar kullanılmaya başlandı.
2. Dünya Savaşı sırasında geliştirilen ve genellikle limanlardaki gemilere saldırmak için kullanılan "Minidenizaltı"ların iki ana türü vardı:
  1. İnsanlı torpiller
  2. Mürettebatı dört beş kişiden oluşan cüce denizaltılar ya da cep denizaltıları
İnsanlı torpiller genellikle limanın dışında bulunan bir denizaltıdan suya bırakılıyordu. Torpilin üstüne oturan iki kur­bağa adam onu hedefe yöneltiyor, torpilin savaş başlığını düşman gemisine bağlayıp başlığı patlatacak zamanlama aygıtını çalıştırı­yor ve geri çekiliyordu. Cüce denizaltılar ise, patlayıcı gücü yüksek maddelerden yapılmış ve bir zamanlama aygıtıyla donatılmış büyük bombalan düşman gemisinin altında patlaya­cak biçimde deniz dibine bırakıyordu.

Nükleer Denizaltılar
Denizaltıların hareketini sağlayan güç sistem­lerinde 1950'lerde büyük bir ilerleme oldu ve denizaltılarda güç kaynağı olarak nükleer reaktörler kullanılmaya başlandı. Nautilus, ABD Donanması için yapılan ve 1955'te denize indirilen ilk nükleer denizaltıydı. Nautilus 1958'de, Kuzey Buz Denizi'ni örten geniş buz tabakasının altında 2.900 km yol alarak Kuzey Kutbu'nu sualtından geçti. 1960'ta başka bir Amerikan deniz­altısı Triton dünya çevresini sualtından dolaştı.
Günümüzün denizaltı filoları dizel ve elek­trik motorlarıyla çalışan geleneksel denizaltı­lar ile nükleer denizaltılardan oluşur. Gele­neksel denizaltılar daha çok sığ sularda, kıyı devriye görevlerinde kullanılır. Nükleer deniz­altılar ise ya düşman denizaltı ve gemilerine karşı avcı görevi için ya da binlerce kilometre ötedeki kara hedeflerine karşı kullanılan ba­listik füzeleri taşıyıp fırlatmak üzere tasarlan­mışlardır. Balistik füze taşıyan ilk denizaltı 1960'larda ABD Donanması'nda hizmete gir­di. Bu denizaltılardan her biri, nükleer savaş başlıklarıyla donatılmış 16 Polaris balistik füzesi taşır ve bu füzelerin tamamı denizaltı dalmış durumday­ken 15 dakikada fırlatılabilir. İlk Polaris füzeleri 2.000 kilometreye ulaşabilirken, daha sonra geliştirilen Polaris A-3 füzelerinde bu uzaklık 4.500 kilometreye çıkmıştır. Balistik füze taşıyan nükleer denizaltılar 2. Dünya Savaşı'nda kullanılan destroyerlerin büyüklü-ğündedir. Suya daldığı zaman 7.000 ton suyun kapladığı kadar yer kaplayan ve uzun süre sualtında kalabilen bu denizaltılar hemen hemen sürekli olarak denizde olduğu için, gemi mürettebatı 60 günde bir değişerek görev yapan iki ekipten oluşur.
Denizaltı sualtındayken kıyıdaki üslerle çok düşük frekanslı radyo dalgaları aracılığıyla haberleşilir. Sualtında gi­derken denizaltının bulunduğu yeri belirleye­bilmek için kaptan uzaydaki bazı özel uydu­lardan yararlanır. Bunun yanı sıra denizaltıda bulunan bazı aygıtlar da su yüzeyine çıkma­dan geminin konumunu tam olarak belirleyebilmeyi sağlar.
İngiltere'nin ilk Polaris denizaltısı olan HMS Resolution 1967'de hizmete girdi. Aynı türden ama Fransız yapımı füzelerle donatıl­mış bir Fransız denizaltısı olan Le Redoutable da aynı yıl denize indirildi. Daha sonraları Amerikan denizaltıları çok daha güçlü Posei-don füzeleriyle donatıldı. İlk kez 1980'lerde hizmete giren Trident denizaltıları sualtındayken 18 bin ton suyun hacmi kadar bir hacim kaplar ve 7.000 kilometreden daha uzaktaki hedefleri vurabilen, birden fazla savaş başlıklı füzeler taşır. SSCB dünyanın en büyük deniz-altısı olan 24 bin tonluk Tayfun sınıfı denizal-tılara sahiptir. Dünyanın en büyük denizaltı filosu da SSCB'ninkidir.

Denizaltılar Nasıl Çalışır?
Denizaltının gövdesi basınca dayanıklı ve dış yüzeyi çift katlı olarak yapılmış, iki kat arasın­daki boşluk bölümlere ayrılarak "ana safra tankları" oluşturulmuştur. Denizaltı suyun üstündeyken boş olan bu tanklar denizaltı da­lacağı zaman suyla doldurulur. Tanklara alı­nan suyla ağırlaşan denizaltı bir balık gibi su­ya dalar ve pervanelerini kullanarak su içinde hareket eder. Uçağın kanadındakilere benze­yen kanatçıklar denizaltının su içindeki hare­ketini aşağı ya da yukarı yönelterek denizaltı­nın istenen derinliğe ulaşmasını sağlar. Deniz­altı sualtında hareketsiz dururken ya da düşük hızda giderken dikkatle yönetilmelidir; yoksa tekne kolaylıkla başı ya da kuyruğu yukarı gelecek biçimde düşey bir konuma geçebilir. Denizaltı sığ sularda deniz tabanına oturtula­bilir. Suya dalmış olan denizaltıyı yeniden su yüzeyine çıkartmak için, safra tanklarındaki su tanklara basınçlı hava gönderilerek dışarı atılır.
Denizaltı suyun üstünde ya da periskop de-rinliğindeyken (periskopun su yüzeyine çıkarı­labileceği derinlik) dizel motorları kullanılabi­lir. Dizel motorlarının tükettiği hava, ucu su yüzeyinin üstüne çıkan ve snort adı verilen özel bir boruyla alınır. Motorların egzoz gazlan da benzer bir boruyla su yüzeyine ulaştırılır.
Daha fazla derinlikte dizel motorlarının durdurulması gerekir ve pervaneleri akülerin beslediği elektrik motorları döndürür. Boşa­lan aküler denizaltı yüzeyde ya da peris­kop derinliğindeyken yeniden doldurulabilir. Aküleri doldurmak için gerekli olan elektrik, dizel motorlarıyla döndürülerek bir dinamo gibi çalıştırılan elektrik motorlarıyla üretilir.
Nükleer denizaltının güç kaynağı çok bü­yük bir ısı üreten nükleer reaktördür. Reaktö­rün çekirdeği, içinde su dolaşan borularla sa­nlıdır. Reaktörün çekirdeğinden ısı alan ve radyoaktif olduğu için çok tehlikeli olan bu su bir kaynama kazanı­nın içinden geçen borulara pompalanır ve ısı­sını kazan içinde bulunan suya aktararak onun buharlaşması sağlanır. Bu yolla elde edilen buhar denizaltının pervanelerini çevi­recek olan buhar türbinlerini döndürür. Bu buhar türbinleri nükleer denizal­tıyı hem sualtında hem de suüstünde hareket ettirir.
Elektrik ve dizel motorlanyla çalışan denizaltılarda teknenin orta bölümünde gövdeden dışarı uzanan ve komuta kulesi adı verilen su geçirmez bir kule vardır. Nükleer denizaltılarda yelken ya da yüzgeç adı verilen ve çok da­ha büyük olan bu bölümde su tankları da var­dır. Denizaltı suyun üstündeyken yüzgecin üst bölümünde bulunan komuta yerinden, su­altında ise yüzgecin tam altında bulunan ko­muta odasından yönetilir.
Basınca dayanıklı gövde su geçirmez duvar­larla bölmelere ayrılmıştır. Bu bölmeler ara­sındaki basınca dirençli kapılar mürettebatın bir bölmeden öbürüne geçebilmesini sağlar. Denizaltının makine dairesi ile cephaneliği, depoları ve mürettebat odaları bu bölmelerde yer alır.
Suyun üstündeki gemileri denizaltının ken­disi görülmeden sualtından gözleyebilmek için periskop kullanılır. Peris­kop komuta odasından yukarı doğru uzatıla­bilen, yaklaşık 15 metre uzunluğunda ince bir borudur. İçine yerleştirilmiş olan mercek ve prizmalar yardımıyla, denizaltı periskop de-rinliğindeyken komuta odasından su yüzeyini görebilmeyi sağlar.
Denizaltılarda kullanılan silahlardan biri torpildir. Torpiller genellikle denizaltının ön tarafında bulunan torpil kovanlarından fırlatı­lır. Denizaltıda bulunan çok sayıda torpil ko­vanlardan peş peşe fırlatılabilir. Hareketli he­deflere doğru olarak yöneltilebilmesi için, torpiller denizaltı periskop derinliğindeyken atılır. Hedef alınan geminin pervanelerinin çı­kardığı sese yönelerek hedefini kendi bulan torpiller de vardır. Torpil kovanlarından suya mayın da bırakılabilir. Torpil ya da mayının torpil kovanından fırlatılmasında basınçlı ha­va ya da hidrolik sistemler kullanılır.

Denizaltıların Barışçı Kullanımı
1940'lardan önce denizaltılardan barışçı amaçlarla yararlanmak pek düşünülmemişti. Daha sonraları, okyanusların derinliklerini araştıran bilim adamları çok büyük derinlik­lerde kullanılabilen özel denizaltı araçları ge­liştirdiler. İsveçli bilim ada­mı Auguste Piccard'ın yaptığı batiskaf bu tür bir araçtır. Çok derine dalabilen mini denizal­tılar günümüzde sualtı araştırmalarında bü­yük bir rol oynar. 4.000 metreden daha derine dalabilen, üç kişilik Amerikan denizaltısı Aluminaut bunlardan biridir.
Bu tür araçlardan deniz yatağındaki onarım ve yapım işlerinde yararlanılır. Örneğin, Ku­zey Denizi'ndeki açık deniz petrol alanlarında bu tür denizaltılar kullanılmaktadır. Deniz di­bine döşeli telgraf kablolarının onarılması, deniz dibine boru hattı döşenmesi, köprü ya da iskele gibi yapıların sualtında kalan bölüm­lerinin yapımı, batık gemilerin ya da bunlar­daki aygıtların deniz dibinden çıkarılması, okyanus tabanında bulunan değerli cevher ve madenlerden örnekler almak gibi işlerde bu denizaltılar başarıyla kullanılır. Robot kollar ve otomatik ölçüm aygıtlarıyla donatılmış de­nizaltılar dalgıçlar için çok tehlikeli olan koşullarda rahatça çalışabilir. Bu denizaltılar bi­lim adamlarının deniz yatağını ve deniz yata­ğındaki canlıların yaşamını incelediği sualtı laboratuvarları olarak da kullanılabilir.
Yeryüzünün yüzde 70'ini kaplayan okya­nusların ortalama su derinliği yaklaşık 4.000 metredir. Ama tüp kullanan bir dalgıcın çalı­şabileceği en büyük derinlik bunun çok altın­da, 100 metre dolayındadır. Dalgıç giysisiyle dalan bir dalgıç da 180 metrenin çok fazla altı­na inemez. Bu nedenle bugüne kadar okyanusların çok küçük bir parçası keşfedilebilmiştir. Okyanusların derinliklerinin keşfinde denizaltı araçlarının kullanımı gelecek için he­yecan verici olanaklar sunmaktadır.
Benzer Konular: Etiketler:
  • deniz yuzeyinin altinda giden gemi
  • denizalti gemisi
  • denizalti gemisi nasil calisir
  • denizaltilar
  • denizaltilar nasil calisir
Rapor Et
Reklam
Eski 11 Haziran 2011, 23:35

Denizaltı

#2 (link)
Daisy-BT
Ziyaretçi
Daisy-BT - avatarı

Denizaltı


Deniz yüzeyinin altında yol alabilen savaş gemisi.

Denizaltı, safra tanklarına deniz suyu alarak dalar ve gerektiğinde bu suyu dışarı pompalayarak yüze çıkar. İlk ve ilkel denizaltıyı Cornelis Drebbel, Thames Irmağı'nda denedi (1620). Yağlanmış deriyle kaplı tahta bir iskeletten oluşan bu kapalı kayık, derisi büzülünce, azalan hacminden ötürü dibe batıyordu. Gerçek anlamda ilk denizaltıysa Amerika'da David Bushnell tarafından yapıldı (1776). Elle çevrilen iki pervaneyle hareket eden bu bir kişilik araç, gemileri alttan matkapla delerek mayınlamayı amaçlıyordu. Denizaltıların geliştirilmesinde en önemli sorun hareketin nasıl sağlanacağıydı.

G.W. Garrett'in ilk buharlı denizaltısı (1800), John P. Holland ve Simon Lake'in yüzeyde benzin, dipte elektrik motoruyla çalışan denizaltıları (1890'lar) ve daha sonra periskop gibi buluşlarla donatılan denizaltılar geliştirildiyse de uzun dalma süreleri sağlanamadı. Bu sorun, hareket sağlamak için havanın oksijenine gerek duymayan nükleer reaktörlü ilk denizaltının (Nautilus) 1955'te ABD tarafından yapılmasıyla çözüldü. 1958 Ağustosu'nda Kuzey Kutup buzul kepinin altından geçen Nautilus, 30 saat dipte kalabildi. Solunumla kirlenen havayı temizleyen, deniz suyundan içme suyu elde eden modern nükleer denizaltılar iki ay dipte kalabilmektedirler.

MsXLabs.org & Morpa Genel Kültür Ansiklopedisi
Rapor Et
Eski 12 Haziran 2011, 00:21

Denizaltı Gemiler

#3 (link)
>
AndThe_BlackSky - avatarı
Denizaltı, sualtında ve üzerinde hareket kabiliyetine sahip olan bir deniz aracıdır.

Tarihsel gelişimi

Denizlerin altına inmek, deniz içi ve deniz dibi nimetlerinden yararlanmak düşüncesinin insan muhayyelesini uğraştıran binlerce yıllık bir geçmişi vardır.Fakat denizlerin gizleyici ve örtücü niteliğinden yararlanılarak denizaltı gemilerini Deniz Kuvvetlerine bir vurucu güç unsuru olarak katılması fikrinin Büyük İskender ile başladığı rivayet edilir. Aristo, İskender’in Tyre şehrinin alınmasında kendisine 7 ay mukavemet eden bu denizci ve muharip insanları yenebilmek için fıçı şeklindeki su altı silahlarından istifade ettiğini yazmaktadır.1465'te Kyeser'in Almanya'da,1531'de De Lorena'nın İtalya'da Nemi Gölü'nde birer saat ve Osmanlı'da da saray eğlenceleri kapsamında timsah biçimli bir tekne ile bir süre su altında kaldıkları olmuştur.Ayrıca insan aklının denizler için ülkeler arası sınırlar koyamaması denizin sadece üstünden değil altından da korunması düşüncesi denizaltılar için ana düşüncelerden olmuştur. 2.dünya savaşının belirleyici güç unsurlarından en büyük etken kullanılan denizaltıların manevra kabiliyet ve yeterlilik konularında gelişmiş olmalarıdır
Teknolojinin gelişimiyle birlikte derinlik ve basınç konularının basite indirgenmesiyle yapılan denemelerde ve güdümlü füzelerin eklenmesiyle denizaltılarında bir kruvazor görevi yapması savaşlarda caydırıcı bir unsur olmustur.

Statik dalış

Denizaltının dalışını oluşturan esaslardan biridir.Denizaltı hareketsiz durumundayken; dizayna göre değişen, altı denize açık veya bir valfla kapatılabilen Dalma Sarnıçlarına , tepesindeki valf açılıp içindeki hava kaçırılarak su alınması ve yüzme kuvvetinin azaltılması sağlanır. Ancak sarnıçların dolması, botun bünyesini etkilemesi çok uzun bir aşamadır. Sadece aşağı-yukarı hareket vardır.

Dinamik dalış

Denizaltının dalışını etkileyen bir diğer unsurdur; denizaltının baş-kıç ve sancak-iskele bordalarındaki Kanat benzeri dümenlere ve denizaltının kendisine açı-meyil verdirilerek , bunlarla denizaltının ileri hareketiyle oluşan su akışının etkilerinin kullanılması ile yapılan dalıştır. Denizaltı gemilerinde dalış ve su içindeki duruş açısını oluşturmak için kullanılan dümenlere; baştakilere "Baş ufki dümenler", kıçtakilere "Kıç ufki dümenler" denir.

İtici güç

Klasik(Dizelli) denizaltının itici gücü,1890larda geliştirilmiş Ward-Leonard sistemine dayanır. AC Motor-Jeneratör-DC Motor,bu sistemin orijinal halidir.Sistem; motor verimindeki en az kayıp üzerine kurulmuştur. Denizaltıda uygulanışı; Dizel-jeneratör-batarya-dc elektrik motoru şeklindedir.- Denizaltılarda itici güç için dizel motorundan elde edilen elektrik enerjisi kullanılır. Elektrik enerjisi bataryalarda toplanır ve elektrik motorlarına iletilir. Su altında dizel motor çalışamayacağı için (dizel motorun çalışması için ihtiyaç duyulan hava yüzünden) elektrik motorları ile hareket sağlanır.Bataryalar;tasarıma göre değişen çok sayıdaki pilden oluşur.Öyle ki bazı dizaynların;dalmış tonajının üçte birini bataryalar oluşturmaktadır.

- Yüzeye çıkıldığı zaman dizel motorlar çalıştırılır. Böylelikle bataryalar yüklenir. Aynı zamanda dizel motor gücüyle denizaltı hareket ettirilir. Bu seyir kademesine de yastıklama seyri denir. Hem bataryalar şarj olur, hem de elektrik motorları çevrilir.
- Daha farklı olan nükleer denizaltılarda, reaktörde açığa çıkan ısı ile yüksek basınçlı buhar üretilir. Bu basınçlı buhar, türbinleri ve bunlara bağlı olan jeneratörleri çevirerek itici gücü oluşturur.

Torpido

1860’ın ilk yarısında silah gelişiminde; silahın su kesimi altında patlamasının gemiye önemli hasar verdiği anlaşılmıştı bu yönde gelişmeler hızlandı.Uzun bir gönder ucundaki mayının Spar Torpido hedefe saplayıp açıldıktan sonra ya da mayını çekerek hedefe çarptırılıp patlatılması şeklinde pratiğe dökülmüş ve David gibi yarı dalar tekneler ile Hunley tarafından savaşta kullanılmıştı. 1865’te Kaptan James Harvey; bir su üstü teknesi tarafından çekilmesi esnasında asimetrik yapısından ötürü dalan ve kamçı hareketiyle su üstüne çıkana kadar su altından giden torpido ile Oberon yelkenlisine hücum ederek deneme yapmıştı. II. Dünya savaşında itici güç taktığı kullanılmıştır


250px-German_UC-1_class_submarine


I. Dünya Savaşı'nda kullanılan Alman UC-1 sınıfı denizaltı

250px-U-47

II. Dünya Savaşı'nda kullanılan Alman U-47 dizel-elektrikli denizaltısı






Rapor Et
Eski 4 Mayıs 2012, 17:54

Denizaltı Gemiler / Mikro Denizaltılar

#4 (link)
SiNiRLi-RUTİNE AYKIRI
nötrino - avatarı
Mikro Denizaltılar Denizleri Temizleyecek

120504oilspillhlarge

Bilim adamları insan saçının kalınlığından on kat daha küçük mikro denizaltıların denizlerdeki petrol kalıntılarını temizlemekte kullanılabileceğini düşünüyor.

Kendi kendini yönlendirebilen mikro denizaltılar petrol parçacıklarını alıp programlandıkları noktaya taşıyacaklar.California San Diego Üniversitesi bilimadamları mikro denizaltılarla yapılan deneylerin ümit verici olduğunu söylüyor.Daha önce benzer teknoloji sayesinde insan vücudunun spesifik bölgelerine dolaşım sistemi aracılığı ile ilaç gönderilmişti.

ACS Nano dergisinde yayınlanan araştırmada mikro denizaltıların petrol kirlenmesi problemine kolay, hızlı ve efektif bir çözüm sunacağı söyleniyor.Denizaltıların ufak motorları hidrojen peroksidin okside olması sonucu ortaya çıkan baloncuklar sayesinde çalışacak.Bu da denizaltının az yakıtla çok hızlı hareket edebileceği anlamına geliyor.Şimdilik sadece laboratuvarda yapılan bir deney olsa da mikro denizaltılar ümit vaadediyor.

Baş araştırmacı Joseph Wang ''Daha önce de buna benzer nano makinalar üretmiştik. Ancak bu sefer makinayı süperhidrofobik bir katmanla kapladık. Bu sayede makinanın petrol parçacıkları ile etkileşime girmesini sağladık'' diyor.Süperhidrofobik maddeler çok zor ıslanıyor ve petrolü emiyor.



Kaynak : BBC /ACS Nano (04 Mayıs 2012,13:55)
Rapor Et
Eski 25 Haziran 2012, 11:26

Çin'in Özel Araştırma Denizaltısı : Jiaolong

#5 (link)
SiNiRLi-RUTİNE AYKIRI
nötrino - avatarı
Çin Denizaltısı 7 Bin Metreyi Geçti

resizephpi

Çin'in Deniz Ejderhası diye isimlendirdiği denizaltısı okyanus dalışında 7 bin metreyi geçti.

Çin'in okyanus dibine dalabilen denizaltısı Jiaolong (Deniz Ejderhası), Pasifik Okyanusu'nda Endonezya ile Japonya arasında bulunan Mariana Çukuru'na yaptığı dördüncü mürettebatlı dalışta 7 bin metreyi geçti. Xinhua haber ajansı, 7020 metre derinliğe inen özel araştırma denizaltısının bu alanda ülke rekorunu kırdığını bildirdi.

Dalışa geniş yer ayıran Çin medyası, ülkenin okyanus tabanında mürettebatlı araştırma yürütebilecek teknolojiye eriştiğini ve bu alanda Japonya, ABD, Rusya ve Fransa'yı yakaladığını ilan etti. Adını Çin mitolojisindeki bir ejderhadan alan Jiaolong'un üç görevli taşıdığı belirtildi.

Cameron Tabana İndi

Pasifik Okyanusu'nda Endonezya ile Japonya arasında bulunan Mariana Çukuru, 11 kilometreyle yerkürenin en derin noktası olarak kabul ediliyor. İsviçreli bilim adamı Jacques Piccard ve Amerikalı donanma subayı Donald Walsh, 23 Ocak 1960'da çukura inen ilk insanlar oldu.

Kanadalı ünlü yönetmen James Cameron ise, bu yıl Mart ayında özel denizaltısı 'Deepsea Challenger' ile çukurun tabanına tek başına inmeyi başardı. 156 dakikada dünyanın tabanına inen ve 3 saat kalan Cameron üç boyutlu kameralar aracılığıyla çekimler yaptı. Cameron tarafından bizzat tasarlanıp Avustralyalı mühendislerce inşa edilen denizaltı, dip bölgesindeki 7.250 tonluk basınca dayanıklı olarak üretildi.



Kaynak : Gençbilim / AA (24 Haziran 2012,18:59)
Rapor Et
Eski 29 Haziran 2012, 11:24

SeaOrbiter Araştırma Gemisi Konsepti / Denizaltı Denizüstü Araştırma Gemisi

#6 (link)
SiNiRLi-RUTİNE AYKIRI
nötrino - avatarı
SeaOrbiter İnşaatı Ekim 2012′de Başlayacak

seaorbiter1

Bir bölümü deniz altında olacak ve okyanusta ilerleyecek The SeaOrbiter araştırma gemisi konseptinin endüstriyel tasarım aşaması tamamlandı.

Fransız mimar Jacques Rougerie, SeaOrbiter fikrini bu aşamaya getirene kadar on yılın üzerinde zaman harcadı. Endüstriyel tasarım aşaması da henüz tamamlanan bu konsept denizaltı-denizüstü araştırma gemisinin inşaatına Ekim 2012'de başlanılması bekleniyor. SeaOrbiter, Güney Kore'deki Expo 2012'nin Fransa'ya ayrılan bölümünün odağı durumunda. Bu benzersiz geminin 58 metre yüksekliğinde olması planlandı. Bu da bir futbol sahasının yarısı büyüklüğüne denk geliyor. Beklenen maliyetse 52,7 milyon dolar civarında.

seaorbiter2

SeaOrbiter Araştırma Gemisi

CNN'nin verdiği bilgiye göre ünlü oşinograf Sylvia Earlede projenin destekleyicilerinden. Eski NASA yöneticilerinden Dan Goldin ve astronot Jean-Loup Chretien de diğer destekleyiciler arasında yer alıyor. SeaOrbiter ayrıca European Space Agency (ESA) yani Avrupa Uzay Ajansı'ndan da ihtiyacı olan bütünleşik tasarım ve teknolojilerin geliştirilmesi konusunda destek alacak.

Araştırma ekibi, oşinografik gözlem, sonic ekipmanlar ve yörünge uydularının aracılığı ile gerçek zamanlı okyanus izlemesi yapabilecek.Dikey şekle sahip SeaOrbiter, okyanus yaşamını gözlemleyecek18 okyanus bilimciyi kalıcı olarak barındırabilecek.

seaorbiter3

seaorbiter41

seaorbiter5



Kaynak : EarthSky (26 Haziran 2012)
Rapor Et
Eski 11 Kasım 2012, 15:01

Denizaltı Gemiler

#7 (link)
_ձlօռε օռ էհε բսll ოօօռ_
wolfmann - avatarı
class_walrus2_2

800px-USS_Virginia_%28SSN-774%29_bravo_sea_trials
Etiketler:
  • deniz yuzeyinin altinda giden gemi
  • denizalti gemisi
  • denizalti gemisi nasil calisir
  • denizaltilar
  • denizaltilar nasil calisir
Rapor Et
Cevap Yaz Yeni Konu Aç
Hızlı Cevap
Kullanıcı Adı:
Önce bu soruyu cevaplayın
Mesaj:








Yeni Soru
Sayfa 0.330 saniyede (84.14% PHP - 15.86% MySQL) 17 sorgu ile oluşturuldu
Şimdi ücretsiz üye olun!
Saat Dilimi: GMT +3 - Saat: 23:21
  • YASAL BİLGİ

  • İçerik sağlayıcı paylaşım sitelerinden biri olan MsXLabs.org forum adresimizde T.C.K 20.ci Madde ve 5651 Sayılı Kanun'un 4.cü maddesinin (2).ci fıkrasına göre tüm kullanıcılarımız yaptıkları paylaşımlardan sorumludur. MsXLabs.org hakkında yapılacak tüm hukuksal şikayetler buradan iletişime geçilmesi halinde ilgili kanunlar ve yönetmelikler çerçevesinde en geç 3 (üç) iş günü içerisinde MsXLabs.org yönetimi olarak tarafımızdan gerekli işlemler yapıldıktan sonra size dönüş yapılacaktır.
  • » Site ve Forum Kuralları
  • » Gizlilik Sözleşmesi