[Blue Blood]

Bilgi İşlem

Bilginin sistemli olarak düzenlenmesi, saklanması, iletilmesi ve kullanılmasıdır. Terim, son yıllarda özellikle bilgisayara dayalı işlemler için kullanılmaya başlamıştır. Bilgi işlem konusunda matbaanın bulunmasıyla başlayan ve günümüzde bilgisayarın ve elektronik iletişim sistemlerinin ortaya çıkmasıyla doruğa erişen son birkaç yüzyıllık gelişmeleri gelişmeler dizisi, kullanıcıların çok kolay ve hızlı bir biçimde, çok büyük miktarda bilgiye erişebilmelerini olanaklı duruma getirmiştir. Bilgiye erişebilmedeki yeni olanaklar dünya çapında bilgi kaynağı ortaya çıkarmış, bu da yeni bilgilerin gelişmesini hızlandıran bir etmen olmuştur.
Bilgi işlem sistemleri, uzay yolculuklarını yöneten karmaşık sistemlerden, pul koleksiyonculuğu ya da bahçevanlık gibi özel konularla ilgilenen kişilere gönderilen basit haber bültenlerine kadar çok çeşitli biçimlerde olabilir. Elektronik veri işlem teknolojisine dayanan sistemler söz konusu olduğunda, birkaç işlev belirlenebilir. Bir kullanıcı, bir mesajı bilgisayar terminalinde yazar ya da başka yollarla bilgisayara iletir. Bu girdi, bilgisayar sistemine girer. Bilgisayar girdiyi, daha önce ona verilmiş olan programdaki komutlara uygun olarak işler. Bu işleme, düzenleme, başka biçimde yeniden düzenleme, çözümleme, bilginin saklanması veya daha önce saklanmış başka bilgilerle karşılaştırılarak aradaki ilişkinin araştırılması biçimlerinde olabilir. Sonunda, bilgisayar işlemlerinin sonucu kullanıcıya telsim edilir. Bu teknoloji, veriyi karmaşık ve yoğun veri yığınlarıyla ilişki içinde olan bankalar, şirketler, haberleşme ağları gibi kuruluşlara, insan gücünü aşan bir hız ve doğrulukla saklama ve işleme olanağını sağlar.
Bilgi işlemin ilgi alanları çok geniş ve çeşitlidir. Bilimsel dergiler, belli bir alanda çalışan uzmanlar arasında yeni düşüncelerin ve buluşların alışverişinin yapılabilmesini sağlayan araçtır. Bunlar kadar biçimsel olmayan ve bilgi alışverişini sağlayan öteki yollar, araştırma projelerinin yayımlanmamış raporlarına ulaşabilmeyi, bir uzmanlık alanının haber bültenlerinin dolaşımını ve üyeleri mektup ya da bilgisayar bellek girdileri yoluyla ilgilendikleri bilgileri birbirlerine ileten bilgi değişim gruplarının kurulmasını içerir. Bilginin resmi ya da resmi olmayan kanallardan değişimini sağlamak amacıyla saklanması veya paketlenmesinin başka yolları da vardır. Bunlar arasında kitaplar, bantlar, plaklar, sinema filmleri, makaraya sarılı ya da mikrofiş (bilgisayar kartlarına monte edilen veya bu kartlara göre kesilen filmler) biçimindeki mikrofilmler, videobantlar ve içerdiği sayısal bilgiler bilgisayarca okunabilen magnetik bantlar sayılabilir. Bunların arasında en eskisi kitaptır. Çok verimli ve ucuz olduğundan, bilgi saklama ve değişiminin yeni biçimlerinin, kitabin yerini alabileceği kuşkuludur.
Bilgi iletiminin bu yolları, birincil haberleşme ortamı olarak adlandırılabilir. İkincil haberleşme ortamı, birincil ortamı, bu ortamdaki bilgileri bulmayı ve kullanmayı kolaylaştırarak destekler. İkincil haberleşme ortamı, özetçeleri, içerik dergilerini, başvuru kitaplarını ve özelleşmiş dizinleri kapsar. Özetçeler, bir rapor ya da başka bilgi kaynağı hakkında, okuyucunun bu kaynağa vurmama konusunda karar vermesine yetecek kadar bilgi içerirler. İçerik dergilerinde, belirli bir konudaki yeni yayınları niteliklerini açıklayarak değerlendiren tartışmalar bulunur. Başvuru malzemelerinde belirli bir konuda özet bilgiler sağlanabilir ve başvurulacak kaynaklar öğrenilebilir. Dizinlerde, bir konu ya da konular grubundaki kitapların ve makalelerin listesi vardır. Yirmi-otuz yıldan beri gözlenen bilgi patlaması, bilgiye erişebilme (belirli bir konuda yararlı olabilecek bilginin yerinin bulunması) sorununu çok ciddi boyutlara ulaştırmış ve ikincil haberleşmenin bütün türleri için gittikçe artan ve zorlayıcı nitelik kazanan bir talebi gündeme getirmiştir.

AnaBritannica