[Blue Blood]

Herşeyi öğrendiğimi ve öğretiğimi sanıyordum amaaaa mallesef öğrenip de öğretememişim :.. ama sabrım dağlar kadardır öğrendiklerimi öğreteceğime söz veririm

[ahmetseydi]

Her şeyi öğrendiğimi zannediyordum ama her şeyi öğrenemediğimi öğrendim

gençlerin aynada göremediklerini yaşlılar bir tuğla parçasında okurlar.(m.c.rumi)

dost bildiklerinin günün birinde ansızın sırtından seni hançerleye bileceğini
insanların bencil olduğunu menfaatler için dostların ateşe atılabildiğini
kimseye güvenmemeyi
arkadaşlarının yalanlarla iftiralarla seni küçük düşürerek kendilerini insanları gözünde değer kazanabileceklerini düşündüklerini
kimseye hak ettiğinden fazla değer vermemeyi
üzülmeye değmez insanlar için üzülmemeyi
seni adam yerine koymayanı senin de adam yerine koymaman gerektiğini öğrendim

ve an acısı insanlara çabuk güvenmemek gerktiğini öğrensem de hep güvenip dost bilip kazık yememeyi öğrenemedim

[ahmetseydi]

Bir şey elde etmek için çabalamadan, o şeyi elde edemeyeceğimi öğrendim

görmeden de sevmeyi,sevdiğini beklemeyi,duanın gücünü ve en önemlisi sabretmenin güçlüğünü öğrendim

YAŞ 1
ağladığım zaman etrafım da bir kalabalık olduğunu farkettim.

YAŞ 3
evin içinde dolaşan erkeğin en büyük rakibim olduğunu farkettim.

YAŞ 5
anne ve babamın birbirlerine bağırmalarının beni ne kadar korkuttuğunu öğrendim.

YAŞ 7
meşrubat içerken gülümsersem,içtiklerimin burnumdan geldiğini öğrendim.

YAŞ 12
bir şeyin değerini anlamanın en iyi yolunun,ondan bir süre yoksun kalmak olduğunu öğrendim.

YAŞ 13
annemle babamın el ele tutuşmalarının ve öpüşmelerinin beni daima mutlu ettiğini öğrendim.

YAŞ 15
bazen hayvanların,kalbimi insanlardan daha çok ısıttığını öğrendim.

YAŞ 18
ilk gençlik yıllarımın keder,ıstırap,şaşkınlık ve aşktan ibaret olduğunu öğrendim.

YAŞ 24
aşkın kalbimi kırabileceğini;ama,buna değer olduğunu öğrendim.

YAŞ 33
bir arkadaşı kaybetmenin en kestirme yolunun,ona ödünç para vermek olduğunu öğrendim.

YAŞ 36
önemli olan başkalarının benim hakkımda ne düşündükleri değil,benim kendi hakkımda ne düşündüğüm olduğunu öğrendim.

YAŞ 38
eşimin beni hala sevdiğini,tabakta iki elma kaldığında küçük olanı almasından anlayabileceğimi öğrendim.

YAŞ 41
bir insanın kendine olan güveninin hayattaki başarısını büyük oranda belirlediğini öğrendim.

YAŞ 44
annemin beni görmekten her seferinde sonsuz mutluluk duyduğunu öğrendim

YAŞ 46
yalnızca minik bir kart göndererek bile birinin gönlünü aydınlatabileceğimi öğrendim.

YAŞ 49
herhangi bir işi,yaptığımdan daha iyi yapmaya çalıştığımda,o işin yaratıcılığa dönüştüğünü öğrendim.

YAŞ 50
sevgi evde üratilmemişse,başka yerde öğrenmenin çok güç olduğunu öğrendim.

YAŞ 53
insanların bana,izin verdiğim biçimde davrandıklarını öğrendim.

YAŞ 55
küçük kararları aklımla,büyük kararları kalbimle almam gerektiğini öğrendim.

YAŞ 64
mutluluğun parfüm gibi olduğunu,kendime bulaştırmadan başkalarına veremeyeceğimi öğrendim.

YAŞ 70
iyi kalpli olmanın mükemmel olmaktan daha iyi olduğunu öğrendim.

YAŞ 82
sancılar içinde kıvranırken bile başkalarına baş ağrısı olmamam gerektiğini öğrendim.

YAŞ 90
evlenme kararının hayatta verilecek en önemli karar olduğunu öğrendim.

YAŞ 95
öğrenmem gereken daha çok şey olduğunu öğrendim...

[ahmetseydi]

Yaşamımda edindiğim en büyük bilgi şudur; Kendi kendine yardım etmeyi bilmeyene , hiç kimse yardım etmez

[DEsssT16]

YAŞAMIN ÖĞRETTİKLERİ

Öğrendim ki…
Yaş**, bir rulo tuvalet kağıdı gibidir; sonuna yaklaştıkça, daha hızlı geçip gider.

Öğrendim ki…
Tanrı bize istediğimiz her şeyi vermediği için minnettar olmalıyız.

Öğrendim ki…
Para, sınıf satın almaz.

Öğrendim ki…
Yaş**ı bu kadar muhteşem kılan şey, her gün yaşanan o küçük olaylardır.

Öğrendim ki…
Herkesin kırılmaz gibi görünen kabuğunun altında, takdir edilmeyi ve sevilmeyi bekleyen biri var.

Öğrendim ki…
Tanrı, her şeyi bir günde yaratmadı. Bana bunu yapabileceğimi düşündüren şey nedir?

Öğrendim ki…
Gerçeklere aldırmamak, onları değiştirmez.

Öğrendim ki…
Biriyle hesaplaşmayı planladığınızda, aslında tek yaptığınız, o kişinin sizi incitmeyi sürdürmesine izin vermektir.

Öğrendim ki…
Zaman değil sevgi, bütün yaraları iyileştirir.

Öğrendim ki…
Kendimi bir birey olarak geliştirmemin en kolay yolu, çevremde benden daha zeki insanların olmasını sağlamaktır.

Öğrendim ki…
Karşılaştığınız herkes, bir gülümsemeyle selamlanmayı hak eder.

Öğrendim ki…
Bebeklerinizle birlikte uyumaktan ve onların nefesini yanaklarınızda hissetmekten daha tatlı bir duygu yoktur.

Öğrendim ki…
Siz aşık oluncaya kadar kimse mükemmel değildir.

Öğrendim ki…
Yaş** güçlü; ama ben daha güçlüyüm.

Öğrendim ki…
Fırsatlar asla kaybolmaz; elden kaçırdıklarınızı bir başkası alır.

Öğrendim ki…
Limanınızda hep acıyı tutarsanız, mutluluk, başka bir limana yanaşır.

Öğrendim ki…
Babam ölmeden önce, ona onu sevdiğimi bir kez daha söyleyebilmek isterdim.

Öğrendim ki…
Kişi, yumuşak ve ılımlı sözler sarf etmelidir; çünkü, yarın bir gün, bu sözleri yutmak zorunda kalabilir.

Öğrendim ki…
Bir gülümseme, yüz ifadenizi güzelleştirmenin en ucuz yoludur.

Öğrendim ki…
Nasıl hissedeceğimi seçemem; ama bu konuda ne yapabileceğimi seçebilirim.

Öğrendim ki…
Yeni doğmuş bebeğiniz, küçük parmağınızı minik avcuyla kavradığında, artık yaşama kenetlenmişsinizdir.

Öğrendim ki…
Herkes dağın tepesinde yaşamak ister; ama tüm mutluluk ve gelişim, dağa tırmanırken gerçekleşir.

Öğrendim ki…
Öğüt vermek, yalnızca iki koşulda iyidir: talep edildiğinde ve yaş**ı tehdit eden bir durum söz konusu olduğunda.

Öğrendim ki…
Çalışmak için zamanım ne kadar kısıtlıysa, o kadar fazla iş çıkarıyorum.

[DEsssT16]

hayatın bana öğrettikleri...


hayat bana
sadece baharın en güzel
renklerini değil,birde
içindeki siyahın yerini
ard arda geçen senelerin
nereye gittiğini
mevsimlerin değiştiğini
ağaçların yeşerdikten sonra
kuruyup gittiğini
yağmurun ardından güneşi
gündüzün ardından geceyi
ağladıktan sonra gülmeyi
kimsenin bilmediği
bütün gerçekleri
ardındaki sahte gülüşleri
o sonsuz karanlığın içinde
gecenin mâtemini
yıldızlara seslenmeyi
bana anne demeyi öğretti.


hayat bana
sadece saz çalıp
oynamayı değil,birde
ney’e üfleyip ağlamayı
terkedilip unutulmayı
yanlızlığı...
yanlız kalmayı
herşeye rağmen bağışlamayı
unutup geçmişe
bir çizgi atmayı
yeni bir sayfa açmayı
sorumluluk almayı
kaçıp kurtulmayı
kötülüğe karşı koymayı
savaşmayı,ama hep
barışmayı,kazanmayı
bir olmaza aldanmayı
birde garip olmayı
hep öyle kalmayı öğretti.


hayat bana sadece
çamurda yuvarlanmayı değil
birde yağmurda ıslanmayı
sanatı,duygusallığı
vefayı,yıkılmamayı
dimdik ayakta kalmayı
hasreti,sılayı,gurbeti
güvenmeyi,güven vermeyi
hata edip düzültmeyi öğretti.
hayat bana bir yol gösterdi
uzun bu yol ağaçlı,çiçekli
tuttu çekti beni
kimsenin bilmediği
cesaret edemediği
sedece azmin geçtiği
sevginin süslediği
hayalin umuda gittiği
bu yol onun eli
benim ismimdi.


birde hayat bana
herşeyin en güzelini
sevgiyi sevmeyi
o’na layık olabilmeyi
o ateşi yüreğinde tutabilmeyi
aşık olabilmeyi
o’nu yaşayabilmeyi
herşeye değer vermeyi
uğrunda ölebilmeyi
gözyaşı dökebilmeyi
herşeye rağmen tebessüm etmeyi
diz çöküp boyun eğmeyi
kaldırıp elini şükretmeyi
olduğu gibi kabullenmeyi
mutlu olabilmeyi
sabretmeyi öğretti.
hayat bana her gün
attığım adımı
ölümü hatırlattı.