[Gabriella]

Duke Nukem, başlangıçta Apogee’nin iki boyutlu bir platform kahramanıydı. Commander Keen benzeri bir oyun olan Duke Nukem’in temel farklılığı, kahramanının kay kay tepesinde gofret, gazoz toplayan bir ufaklık değil, maço bir kahraman oluşuydu. Apogee, ilk Duke Nukem’i 1991, ikincisini de 1993 yılında çıkartmış ve bu seri genel beğeni kazanmıştı.

Wolfenstein 3-D ve özellikle Doom ile başlayan 3D First Person Shooter çılgınlığında Apogee’nin ilk yaptığı üç boyutlu oyunlar üzerinde uzmanlaşacak bir bölüm kurmak oldu. 3D Realms isimli bu bölüm, önce 1995 yılında uzayda geçen üç boyutlu bir shooter olan Terminal Velocity oyununu piyasaya sundu ve önemli bir başarı sağladı. Şirketin 3D FPS piyasasına yönelik atağı ise, eski kahraman Duke Nukem’i yeniden canlandırmak ve 1996 yılında Duke Nukem 3D’yi yayınlamakla oldu. Duke Nukem yine uzaylılara karşı savaşmakta ve yine sert takılmaktaysa da artık sanal üç boyutlu dünyanın bir kahramanıdır.

Oyunun konusu bildik; birçok 3D FPS oyununda olduğu gibi, dünyamızın istenmeyen konukları uzaylılarla yapılan kahramanca bir savaş. Her ne kadar Duke bir platform kahramanıyken de uzaylılarla savaşıyorduysa da, bu uzaylıların özellikle 3D oyun yapımcılarının favori konusu olduğu da bir gerçek. Yapımcılar böylelikle şiddeti uzaylılara yönlendirip küçük çocuklara sanal da olsa insanları öldürtmek sorumluluğundan kaçmaya çalışıyorlar. Üstelik, özellikle Avrupa ve ABD’de bilgisayar oyunlarındaki şiddetin yetkili kurumlarca denetlendiği, derecelendiği hatta Fransa'da kimi örneklerini gördüğümüz gibi oyunların satışının yasaklanmasına varan yaptırımlar uygulandığı düşünüldüğünde, uzaylı avının en azından insan öldürmek kadar tepki almayacağı ve yapımcı firmayı sıkıntıya sokmayacağı açık. Hatta açıkça bir insan avının yaşandığı Redneck Rampage oyunundaki insanlar bile aslında insan kılığına girmiş uzaylılar olarak takdim edilmişlerdi.

Duke Nukem 3D, böyle bilinen bir konuyu olabildiğince keyifli işlemiş. Öncelikle oyun, o zamanın tipik 3D oyunları gibi yalnızca labirent benzeri kapalı mekanlarda değil, kısmen de olsa açık mekanlarda da geçiyor. İç ve dış mekanlar bir bütün olarak tasarlanmış. Üstelik, çevredeki objelerle etkileşim kurmak gibi o dönemde pek rastlanılmayan özelliklere de sahip. Sözgelimi, oyunda anahtarlarla ışıkları yakıp söndürmek, bilardo masasında toplara vurmak hatta WC’de ihtiyaç giderip sağlık puanınızı arttırmanız mümkün. Oyundaki bu çevre ile etkileşim derecesi Duke Nukem 3D’yi oldukça ayrıcalıklı kılmıştı. Örneğin, oyunun bir aşamasında karşınıza çıkan bir kolu çektiğinizde başarılı bir patlama efekti ile karşınızdaki koskoca bina yıkılıyor ya da bir başka kolu indirince karşı binada “Duke Nukem Ölmeli!” yazan bir ışıklı tabela beliriyordu. Bunlar o dönemde herkes için hayret vericiydi.
Oyunun bir başka ayrıcalıklı yönü, oyunda hareketin fazla sınırlandırılmamış olmasıydı. Mesela jetpack türü alet edevatlar sayesinde Duke’ün uçabilmesi, çatılara konabilmesi mümkündü. Hatta uzaylıların bir kısmı uçarak tepenizden ateş yağdırırken, bir kısmı da sizinle savaşırken aniden ortadan kayboluyor ve başka bir yerde ortaya çıkıyordu.

Duke Nukem’in esprili tarzı ise oyun boyunca sürmekteydi. Mesela aynadaki görüntüsü hakkında yorumlarda bulunuyor, uzaylılara neler yapma arzusunda olduğunu ifade etmekten geri kalmıyordu. Benzer bir şekilde 3D Realms’in rakibi id Software’e de kimi göndermeler vardı. Örneğin, gizli bölümlerden birinin sonunda Doom kahramanının cesedi bulunuyor, oyunda bir süre hareketsiz kalındığında, Duke parmaklarını çıtlatarak “Ne bekliyorsun? Noel’i mi?” diye soruyordu. Muhtemelen id Software’in iddialı oyunlarını Noel öncesi yayınlaması geleneğine gönderme yapılıyordu.

id Software’den bahsetmişken, oyunun Quake ile yakın zamanlarda çıktığını ve çoğu kişi tarafından birbirine rakip gösterildiği hatırlatmak gerekiyor. Herkesin favorisi ise farklıydı. Hangi oyunun daha iyi olduğunu söylemek ise zor. Quake, Doom’un tarzını mükemmelleştirmişti: Kapalı, gotik, kasvetli mekanlar, ürkütücü canavarlar, şakaya gelmeyen bir oyun tarzı. Teknik olarak Quake motoru uçuş ve benzeri aksiyonlara izin vermese de, oynanışta sanki daha kaliteli ve ustalıklı tasarlanmış olduğu hissini vermekteydi. Nitekim, Quake serisinin oyun motorları sürekli farklı firmaların oyunlarında kullanılagelmiştir. Duke Nukem 3D’in motoru ise bu yaygınlığa erişememiştir. Aklıma gelen yegane örnek, yine bir 3D Realms oyunu olan Shadow Warrior. Buna karşılık Duke Nukem’in 3D FPS türüne sağladığı en büyük katkının, bu tür oyunları kapalı mekanlardan kurtarması olduğunu iddia etmek mümkün. Hem dış mekanların kullanılması hem de o fazla zor olmayan bulmacaların oyunun ilerleyişi için gerekli olması, dozunda tasarlanmış esprili yapı, oyuna çok az da olsa macera oyunu havası vermekte. Bu da, türün kendi sınırlarını genişletmesi için önemli bir adım olmuştu. Böylelikle bir Nazi kalesinde başlayan FPS’lerin (Catacomb Abyss 3D’i de başlangıç alabilirdik) vahşi batıda kötü adam avına ya da zorunlu bir iniş yapılan yabancı bir gezegendeki hayatta kalma savaşına doğru yol alırlarken, Duke Nukem ile çok şey kazandıklarını söyleyebiliriz.

[RuffRyders]

Duke Nukem 3D Wallpaper