[Blue Blood]

Örgütlerde malzeme, işgücü, makina ve paranın etkili bir şekilde kullanılması için yöntem ve teknikler geliştirerek uygulamayı amaçlayan Endüstri Mühendisliği için aşağıdaki tanım öngörülmektedir.
Endüstri Mühendisliği insan, malzeme ve makinadan oluşan bütünleşik sistemlerin tasarım, kuruluş ve geliştirilmesiyle ilgilenir. Çalışmalarında matematik, fizik ve sosyal bilimlerdeki özel bilgi ve becerileri mühendislik analiz ve tasarım ilke yöntemleriyle birleştirerek, bu sistemlerden elde edilecek sonuçları belirlemeye, kestirmeye ve değerlendirmeye çalışır.
Endüstri mühendisliğinin temel ilgi alanları; sistem analizi, üretim sistemleri tasarımı ve benzetimi, üretim planlaması ve kontrolü, üretim yönetimi, bilişim sistemleri tasarımı, karar verme teknikleri, kalite kontrolü ve istatistiksel yöntemler, servis sistemleri tasarımı, tesis planlaması, proje yönetimi, iş yeri ve çalışma koşulları analizi ve iyileştirilmesi, mühendislik ekonomisi, maliyet analizi, yatırım analizi ve finansal planlama, risk yönetimi, bakım planlaması, işgücü planlaması ve performans değerlendirme olarak sayılabilir.

Endüstri Mühendisleri, kuruluşun kaynaklarının dengeli dağıtımından, etkin kullanımından ve uzmanlar arasındaki işbirliğinin kurulmasında da sorumludur. Bir örgütün kendi özgün uğraşları yanında, farklı alanlardaki uzmanlarla yönetim arasında bir köprü gibi iletişim görevi de yapar.
Endüstri Mühendisliği, her düzeydeki yöneticinin karar verme aşamasında ihtiyaç duyduğu bilgi desteğini, bilimsel yöntemler kullanarak veren kişidir. Bu nedenle bir Endüstri Mühendisi kamu, ticaret, hizmet, tasarım, sanayi ve hatta askeri alanda faaliyet gösteren bütün örgütlerde çalışabilir.

[Blue Blood]

ENDÜSTRİ MÜHENDİSLİĞİNİN TARİHÇESİ

Mühendislik tarihinin medeniyet tarihi ile aynı olduğu söylenebilir. 19. Yüzyılda bilim ve mühendislikteki gelişmelerin yanı sıra buhar gücünden de yararlanmanın sonucunda endüstri devrimi gerçekleşmiştir. Endüstri devriminin başlangıcı buhar enerjisinin mekanik enerjiye dönüştürüldüğü 1776 yılı kabul edilir. Bu tarihte bir İskoç olan James Watt buharlı motoru bulmuştur. Bu yıla kadar üretim, usta ya da sanatkar olan kişilerin bir ürünün tüm parçalarını ayrı ayrı sezgi ve deneyimlerine dayalı işlemesi ve bu parçaların birleştirilmesi şeklinde gerçekleştirilmiştir.

James Watt’ın buluşu ile büyük mekanik güçlerin üretimde kullanılması mümkün olunca 1776 yılından itibaren önce ABD ve İngiltere’de olmak üzere fabrika sistemleri kurulmaya başlanmıştır. İlk fabrikalar tekstil ve metal işletme alanlarında olmuştur.

Endüstri Mühendisliği’nin temelleri 1750 ve 1850 yılları arasında özellikle işbölümü kavramı ile ortaya atılmıştır. 1750 yılına kadar aynı kişi işi planlar, malzeme ve takımını, tertibatını seçer, temin eder, işlemini ve kontrolünü yapardı. 1776 yılında İngiltere’de Adam Smith yayınladığı ‘The Wealth Of Nations’ adlı kitabında üretimde iş bölümünün ekonomik yararlarından söz ederek fabrika sistemine yönelik bir model önermiştir. İskoçya’da bir tekstil imalatçısı olan A. Robert Owen (1771-1858) 1813 yılında yayınlanan “Fabrika Yöneticilerine Sesleniş” adlı kitabında da işçilere de en az makinalar kadar önem verilmesi gerektiğini belirtmiştir. İngiltere’de Cambridge Üniversitesi’nde matematik profesörü olan Charles W. Babbage’ın “Economy of Machinery and Manifacturers” isimli kitabında iş öncesi eğitimin gerekliliği, iş analizi ve iş bölümü, standardizasyon, ücret sistemleri ve işçi-işveren ilişkilerinin geliştirilmesi konularından bahsetmiştir. Ayrıca günümüz bilgisayarlarının geliştirilmesine önemli katkıda bulunan Fark Makinası (Difference Engine) adını verdiği dört aritmetik işlemi grçekleştirebilecek bir makine geliştirmiştir. ABD’de bir askeri tersanenin yöneticisi olan yüzbaşı Henry Metcalfe (1847-1917) tarafından yazılan “İmalat Maliyeti ve Kamu ve Özel Atölyelerin Yönetimi” isimli kitapta gözlem ve deneylerin kaydedilmesini ve bunu yöneticilerin bir rehber olarak kullanmalarını önermiştir. Bir yıl sonra Henry Robinson TowneHenry Ford ise otomobil montajında konveyor kullanımı ve üretim hattı konularında çalışmıştır. (1844-1924) trafından Amerikan Makine Mühendisleri Derneği’ne (ASME) daha kapsamlı bir öneride bulunulmuştur. Çeşitli şirketlerin yöneticileri arasında bilgi ve deneyim alışverişi sağlayacak bir organizasyonun ASME gerçekleştirilmesini istemiştir. Yale ve Towne Manufacturing şirketinin kurucusu olan Towne teşvikli ücret (prim) sistemleri üzerinde çalışmalar yapmıştır.

19. yüzyılda endüstri devriminin oluşumuyla planlama, örgütleme ve yönlendirilmesi daha zor olan ve yönetimi için özel beceriler gerektiren üretim sistemleri geliştirilmeye başlanmıştır. İnsan, makine, malzeme ve paradan oluşan sistemlerin tasarım, geliştirme ve kuruluşuyla ilgilenecek ve özellikle sistemin insan boyutuna da önem verecek bir mühendislik dalına ihtiyaç doğmuştur. Bunun sonucunda endüstri mühendisliği konusunda çalışmalar başlamıştır.

Endüstri mühendisliği konusunda ilk disiplinli çalışmalar 1856-1915 yılları arasında yaşayan ve çoğunlukla endüstri mühendisliğinin kurucusu olarak kabul edilen bir Amerikalı makine mühendisi olan Frederick W. Taylor ile olmuştur. Taylor, fabrikada bizzat çalışan, sürekli gözlem ve analiz yapan, düşündüklerini uygulayan ve geliştiren bir kişidir. Taylor’ın çalışmaları 1881’de metal kesimi konusuyla başlamış, ve 25 sene devam etmiştir. 1907 yılında 200 sayfalık bir makale yayınlamıştır. Bu çalışmanın yapılmasından önce kesici şekli hızları ve ilerleme miktarları deneyimlere göre belirleniyordu. Bu çalışma sayesinde Taylor ve yardımcıları söz konusu belirleme işine bilimsel bir nitelik kazandırmışlardır. Taylor’ın

_ İşlerin daha kolay, daha etkin ve verimli yapılabilmesi için yeni iş metodları bulunmasına yönelik Metod Etüdü,

_ İşlerin işlem sürelerinin belirlenmesine yönelik Zaman Etüdü,

_ İş bölümü, işçilerin yapacakları işe göre seçimi ve eğitilmesi, işçi-işveren ilişkileri, planlama ve kontrol fonksiyonlarının işçiler tarafından değil yönetim tarafından gerçekleştirilmesi konularına çok önemli katkıları olmuş ve bilgi ve deneyimlerini “Shop Management and The Principles of Scientific Management” isimli kitabında toplamıştır.

Russel Robb (1864-1927) “Amaç ve Şartlarla Etkilenen Organizasyon” isimli eserinde askeri organizasyonların işletme organizasyonları için de uygun olabileceğini organizasyonların ulaşılmak istenen amaçlarla yakından ilgili olduğunu belirtmiştir.

Fultarrington Emerson (1853-1931) “Verimliğin 12 İlkesi” adlı kitabında yapılan işlerin amaçları açıkça bilindiğinde çok daha başarılı olacağını savunmuş; Santa Fe demiryolu çalışmalarında atölye işlerini düzenleyip standart maliyet yöntemi uygulayarak şirkete 1 milyon dolardan fazla bir ekonomi sağlamıştır.

Alexander Hamilton Church (1866-1936) ve Leon Pratt Alford (1877) Taylor’un çalışmalarını daha da derinleştirerek fiziksel çalışma şartları ve çalışma morali arasındaki ilişkileri incelemişlerdir.

Mühendis Frank B.Gilbreth(1868-1924) ve eşi psikolog Lilian Moller Gilbreth soyadlarının ters yazılışı olan Therblig Sembolleri adını vermişlerdir. Daha ayrıntılı çözümler için “Mikro hareket etüdü” geliştirmişlerdir. Taşıma, tutma, arama, monte etme vb. gibi iş hareketleri 17 adet Therblig sembolüyle ifade edilerek işi yapmanın en iyi metodunun belirlenmesinde ve iş eğitimlerinde bu sembollerin kullanılması önerilmiştir. Geliştirdiği bu teknikler inşaat, kanal yapımı, eğitim, tıp ve savunma konularında uygulanmış; insan faktörüne daha fazla önem vermiştir. tarafından insanın temel hareketleri sınıflandırılmış ve bunlara

Henry Laurence Gannt ( 1861-1919) Gannt kendi ismini verdiği şemasında yapılacak işlerin birbirine göre zaman ve öncelik ilişkisini göstermiş ve teşvikli ücret sistemini geliştirmiştir.

Carl Barth :Taylor’un Midvale Steel firmasındaki yardımcılarından bir matematikçidir. Metal kesimi ile ilgilenmiş ve özel amaçlı bir sürgülü hesap cetveli geliştirmiştir. Zaman etüdünde yorgunluk toleransının belirlenmesi konusunda çalışmalar yapmıştır.

Marris L Cooke yerel yönetimlerdeki uygulamalarıyla, Dwight W. Merrick zaman etüdü ve teşvikli ücret sistemlerindeki uygulamalarıyla tanınmışlardır.

İlk endüstiriyel düzeyde endüstri mühendisliği uygulamaları ABD işletmeleri tarafından yapılmıştır. Teşvikli ücret sistemi 1898 Western Elektrik Şirketi’nde, kâra katılım, teşvik sistemi 1908’te Procter and Gamble şirketinde; maliyetlendirme, kalite kontrol, planlı bakım, teşvikli ücret ve iş değerlendirme sistemleri 1912-1914 yıllarında Armstrong Cork şirketinde uygulanmıştır.

1914’te Eli Lilly ile 1917’de Cow Chemical şirketlerinde iş etüdü ve iş değerlendirme sistemleri uygulanmıştır. Bu arada Fransa’da Henry Fayol (1841-1925) önderliğinde bir grup planlama, organize etme, koordine etme, yürütme ve motive etme şeklindeki yönetim fonksiyonlarını tanımlamışlardır.

1933 yılında endüstri mühendisliği alanındaki ilk doktora tezi Metod ve Zaman Etüdü adıyla kitap haline getirilen Ralph M. Barnes ‘a aittir.

H. Munsterberg 1913 yılında yayınlanan “Psikoloji ve Endüstriyel Verimlilik” adlı kitabında çalışanların iş yerlerindeki sosyal ve psikolojik özellikleri incelenmiştir.

Dr. Walter Shewart 1924 yılında istatistiği mühendislik çalışmalarına uygulamıştır. Ürün kalitesinin ekonomik şekilde kontrolü amacıyla kullanılması teorisi “Economic Control Of The Quality Of Manufactured Product” adlı kitabında toplanmıştır. Günümüzde istatistik, kalite kontrol, istatistik proses kontrol kalitenin güvence altına alınmasında kullanılan en önemli tekniktir.

2. Dünya Savaşı süresi ve sonrasında gelişen endüstri mühendisliği konuları:

_ Zaman etüdü

_ İş basitleştirilmesi

_ Kalite kontrol

_ Ücret yönetimi

_ İş değerlendirme

_ Teşvikli ücret (prim) sistemleri

_ İş yeri düzenleme ve malzeme taşıma sistemleri

_ Üretim planlama ve kontrol

idi. Bu konular günümüzde klasik endüstri mühendisliği olarak adlandırılır. 1948 ilk meslek kuruluşu olarak Ohio Colombus’ta Amerikan Endüstri Mühendisleri enstitüsü kuruldu.

Endüstri mühendisliği alanındaki çok önemli bir diğer gelişme matematiğin bilimsel yönteme uygulanmasıdır. Her ne kadar F. W. Taylor ekonomik takım (takım tezgahlarında kullanılan) ömürlerinin belirlenmesinde, F. H. Harris (1914) ekonomik imalat miktarlarının saptanmasında, F. E. Raymont (1931) envanter kontrolü modellerinde ve E. L. Grannt ve G. W. Ireson (1930) mühendislik ekonomisi formüllerinde matematikten yararlanmışlarsa da en yoğun gelişme 2. Dünya Savaşı sırasında olmuştur. Matematik, fizik, olasılık ve diğer sayısal analizle ilgili bilimlerin, savaş yönetimindeki kararların alınmasına yardımcı olarak kullanıldığı ilk savaştır. İngiltere’de 1940’ta yöneylem araştırması askeri problemlerin çözümünde uygulanmıştır. Aynı yaklaşım 1942’de ABD silahlı kuvvetlerinde de uygulanmıştır.

Yöneylem araştırması yaklaşımının savaş sırasında başarılı olması savaş sonrası ABD ve İngiltere öncülüğünde olmak üzere işletme yönetimi problemlerinde kullanılmaya başlanmıştır. Günümüzde yaygın olarak kullanılan doğrusal programlama,doğrusal olmayan programlama, dinamik programlama teknikleri bu yaklaşımın oluşturduğu tekniklerdir.

1947 yılında Norbert Wiener tarafından ortaya konan sibernetik biliminin de endüstri mühendisliğine önemli katkıları olmuştur.

1951 yılında L. Von Bertalenffy sibernetiğin tüm sistemlerin ortak bir özelliği olduğunu göstermiştir. 1962 yılında J. Forrester’in geliştirdiği “Endüstri Dinamiği” adlı modelde yöneticilere değişen şartlara göre seçebilecekleri uygun karar ve politikalar üretilmektedir.

Endüstri mühendisliğinin gelişiminde en büyük katkıyı elektronik bilgisayarlar sağlamıştır. Bilgisayarların işletme yönetiminde kullanılması, yönetim bilişim sistemi konusu olmuştur. 1954 yılında piyasaya çıkan ilk ticari amaçlı bilgisayarları günümüze kadar çeşitli konularda gelişmiş yenileri takip etmektedir.

Endüstri mühendisliği konusunda 1950-1980 yılları arasındaki gelişme daha ziyade çalışanların motivasyonu üzerine olmuştur. Genellikle Japonya’da gelişen bu yaklaşımlardan bazıları Kalite Kontrol Çemberleri (geliştirme ve iyileştirme grupları olarak da adlandırılmaktadır), Toplam Kalite Yönetimi (Total Quality Management), Çalışma Hayatı Kalitesinin İyileştirilmesi (Quality Of Work Life), Toplam Üretken Bakım (Total Productive Maintenance) dır. Ayrıca Tam Zamanında Üretim (Just İn Time Production), Üretim Kaynakları Planlaması (Manufacturing Resource Planning MRP-2 ), Sıfır Hata ( Zero Defects) programları yine endüstri mühendisliği ile ilgili gelişmelerdir.

"endüstri mühendisliği; insan, makina ve malzemeden oluşan bütünleşik sistemlerin tasarımı, geliştirilmesi ve kurulması ile ilgilenir. bu tür sistemlerden elde edilecek sonuçların belirlenmesi, kestirilmesi ve değerlendirilmesinde matematik, fizik ve sosyal bilimlerdeki özel bilgi ve beceriyi mühendislik çözümleme ve tasarımının ilke ve yöntemleriyle birleştirerek kullanır."

tanımıdır.

19. yüzyılda gerçekleşen endüstri devrimi ile daha karmaşık üretim sistemleri geliştirilmeye başlanmıştır.
endüstri mühendisliği ile ilgili disiplinler;

- yönetim
- bilgisayar bilimi
- istatistik
- yöneylem araştırması
- yönetim bilimi
- ergonomi

olarak gruplandırılabilir.

ayrıca, mal ve hizmet üreten bir işletmenin kuruluş aşamasında;

- üretim(veya servis) sürecinin kendisi
- malzemeleri
- makina ve donatılari
- işçilerin çalışma yöntemleri
- kolaylıkların yerleştirilmesi ve malzeme akışının belirlenmesi
- malzeme taşıma donatı ve yöntemleri
- çalışma yeri tasarımı
- hammadde ve ürün depolarının büyüklüklerinin ve yerlerinin belirlenmesi
- yönetim raporları için veri kayıt yöntemleri
- bakım yöntemleri
- iş emniyet yöntemleri

gibi fonksiyonları endüstri mühendislerince tasarlanmaktadır.

kuruluşu tamamlanan bir işletmenin sağlıklı ve tutarlı bir şekilde yönetilebilmesi için;

- yönetim planlama sistemi
- kestirim yöntemleri
- bütçeleme ve ekonomik çözümleme
- maaş ve ücret belirleme
- prim belirleme planları ve işgörenlerle ilişkiler sistemi
- işgörenlerin işe alınması, eğitimi ve örgüt içinde yer değiştirmelerin belirlenmesi, başka bir deyişle işgücü planlama sisteminin kurulması
- üretim planlamasıve üretim programlarının hazırlanması ve izlenmesi
- malzeme gereksinimplanlaması
- stok kontrol yöntemleri
- üretim çizelgeleme
- görevlendirme
- gelişme ve durum raporlaması
- düzeltici hareket yöntemleri
- bilgi sistemleri
- kalite kontrol sistemi
- maliyet kontrol sistemi
- kaynak tahsisi
- örgüt tasarımı

gibi yönetimle ilgili elemanların tasarlanmasında da endüstri mühendisliği devreye girer.

biraz tebessüm.
konu ile ilgili hoş bir fıkra

"bir makine mühendisi, bir elektrik mühendisi ve bir de
bilgisayar mühendisi binmişler bir arabaya gidiyolar. yolun yarısına
geldiklerinde araba bozuluyor ve makine mühendisi 'ben hallederim'
deyip yatıyor arabanın altına, bi kaç yere çekiç vuruyo, vida sıkıyo
falan, biniyorlar arabaya, hala bozuk.
bu sefer elektrik mühendisi hemen atlıyo, 'bana bırakın' diye.
kabloları kontrol ediyo, elektrik aksamına bakıyo, biniyolar arabaya
ama tık yok gene.
makina ve elektrik mühendisi bilgisayar mühendisine dönüyorlar.
sıranın kendisine geldiğini anlayan bilgisayar mühendisi:
-eee..şey...arabadan çıkıp bi daha girsek?
bu sırada elemanlarla ilgili gözlemlerini sürdüren endüstri
mühendisi, etüd çalışmaları sonucunda her üç elemanın da verimsiz
çalıştığına kanaat getirerek üçünü de arabadan indirir ve
direksiyona geçerek diğerlerine arabayı ittirir. "

[seriali]

Endüstri mühendisliği, epey komplike, birçok mühendisliğin tanımını içinde barındıran 1 mühendisliktir. Endüstri mühendisliği kelimesi görüldüğü gibi kökenini endüstri kökeninden almıştır. Birçok acayip ülkede endüstri mühendisliği değişik adlar almaktadır.çağdaş endüstri mühendisliği, pazarlama mühendisliği, yönetim mühendisliği, ekonomi mühendisliği gibi

Endüstri mühendisliği, her mühendislik dalları içinde en geniş çalışma alanına sahip ve en az spesifike olan mühendisliktir.Endüstri mühendisliği, metaryalleri, malzemeleri, bilgiyi ve insanı birleştirerek organizasyonların oluşumuna yardımcı olur.Endüstri mühendisleri mühendislik ve iş, yönetim kararlarına gereksinim duyulan projeler üzerinde çalışır.Çalışma alanları içinde pazarlama, afiyet, telekomünikasyon, bankacılık, eğlence, ulaşım, lojistik, danışmanlık, eğitim ve askeriye dahildir.Endüstri mühendisliğinin en kritik özelliklerinden birisi de yapılacak olan iş birlikte mühendislik bilgileri arasında 1 köprü oluşturmasıdır.Endüstri mühendisliğinin en epey memnun edici yönü ise firmaların ilerleme kaydedebilmesi için büyük 1 potansiyele sahip olmasıdır.

Kaynak: 1998 - 2001 ıowa state university

department of ındustrial and manufacturing systems engineering

Endüstri mühendisliği, verimliliğin gelişiminin 1 sembolü,geriden çekilmiş 1 fotoğrafı gibidir.İnsan kaynakları,doğal kaynaklar,iş gücü, donanım ve teçhizatın doğru 1 kombinasyonudur.Aslında endüstri mühendisliği,epey yalın bi şekilde bulunduğu ortamın en iyi performansla kullanılmasını sağlayan mühendislik dalıdır.

Kaynak: Oklahoma state university - ındustrial engineering and management

Oklahoma State University - Industrial Engineering and Management

Endüstri mühendisliği,epey muhtelif bilimsel disiplinleri,bilim,yönetim ve mühendislik alanındaki çalışmaların arayüzleriyle beraber taşıdığından beri epey geniş 1 çalışma alanı haline gelmiştir.Mesela,matematiksel modeller,bilgisayar programları,imalat ve üretim problemleri,ve finansal yönetim sistemleri,pazarlama gibi mevzular endüstri mühendisliğinin çalışma alanı haline gelmiştir.Endüstri mühendisliğinin karekteristik özelliği ise her mühendislikleri de eşdeğer çatı altında integre edip,1 disiplin altına alabilme, evrensel veri ve sistem anlayışını kullanarak,en düşük maliyette epey fonksiyonlu.pazarlanabilir mahsül üretebilme yeteneğidir.

Kaynak: index.html [Department of Electrical, Electronic and Computer Engineering]

Endüstri mühendisliği,1 farklı deyişle care,alternatif manasındadır.Öbür mühendislikler epey limitli alanda etkilidirler.Endüstri mühendisliği size epey muhtelif alanlarda çalışma fırsatı verir.Endüstri mühendisliğinin en epey ayırt edici yönü ise bu esnekliğidir.1 hastane operasyon odasının düzenlenmesinden,dünya çapında mahsül dağıtımına,epey iyi arabaların pazarlanmasına kadar 1 epey muhtelif iş alanı sunar.Aslında endüstri mühendisliği günlük işlerin benzerleridir.

Kaynak:url: http://www.yildiz.edu.tr/~endmbol/whatsie.htm

Endüstri mühendisliği,insanları,metaryelleri,bilgiyi,malzem eyi ve enerjiyi integre ederek verimli finansal sistemler oluşturmaya çalışır.Öbür mühendisliklerden değişik bi şekilde ,sistemin öbür unsurlarıyla olduğu kadar insanlarla da alakalıdır.Çünkü onun geniş perspektifi epey değişik çeşitte endüstride kullanılır; imalat, afiyet, bankacılık, sigorta ulaşım, bina, devlet .Endüstri mühendisliğinde matematiksel metotlar, bilgisayar programları , statiksel methodlar kullanılarak servis ve üretim kalitesi, programlama ve tahmin edebilme yeteneği maximum düzeye getirilir.Birçok firma endüstri mühendisliğini yönetim statüsü içerisinde değerlendirir.

Kaynak: http://www.eng.ua.edu/geninfo/ie.shtml

Endüstri mühendisliği bütün sektörde (pazarlama, dağıtım, güç, afiyet, finans) dizayn, hesaplama, değerlendirme, kurma, geliştirme, sosyo-teknik sistemlerin kontrolü gibi görevleri içeren geniş 1 alana yayılan mühendislik dalıdır.Bu mühendislik dalında amaç, elde edilebilir kaynakları en verimli biçimde kullanarak, sistemlerin performansını optimum hale getirmektir. Endüstri mühendisliğinde operasyon araştırması ya da yönetim bilimleri birlikte sistemler daha verimli ve randımanlı hale getirilebilir ya da veri sistemleri birlikte geliştirilebilir.buna ilave olarak insanlar bulundukları iş ortamının dizaynı, makineler ve imaj sistemleri birlikte daha verimli hale getirilebilirler, bunu da düzenleyen endüstri mühendisidir.

Kaynak: Iesm at the university of toronto[MBÇ1]

www.mie.utoronto.ca/undergrad/ıe_faq.htm

Endüstri mühendisleri insanlar, veri, güç, malzemeler ve makinelerin üretim sürecine sokulmasını düzenler. Bu mühendisler fabrika tasarımı ve yönetimi, nitelik kontrolü ve insan kaynaklarıyla uğraşırlar. Yüksek teknoloji üreten şirketlerin yepyeni fabrikaları için en iyi yerleşim yerini tespit etmeye çalışırlar.

Kaynak: Uluslararasiegitim.com 1999-2000

Oldukça yepyeni 1 mühendislik dalı olan endüstri mühendisliği birçok alanda çalışma imkanı sağlayabilen 1 meslektir. Endüstri mühendisliğinin en belirgin özelliği, sunduğu esnekliktir. 1 ürünün dağıtımı, o ürünün nitelik kontrolu, iş planlaması ya da üstün kalitede mahsüller üretmek 1 endüstri mühendisinin günlük işleri arasındadır. Endüstri mühendisleri, nitelik ve üretimi geliştirmek amacıyla sistem ve yöntemleri nasıl en iyi biçimde organize edebileceklerini bulmaya çalışırlar. Endüstri mühendisleri, eşdeğer zamanda, daha iyi 1 iş ortamı sağlayarak çalışanların verimliliğini artırır ve böylelikle para tasarrufu konusunda da işverenlerine kritik 1 katkıda bulunmuş olurlar. Bu nedenle günümüzde imalat firmalarında, diğer endüstri hizmetlerinde, bilgi-işlem sistemlerinde, finans, satış ve pazarlama ve benzeri alanlarda, hayli kritik sayıda endüstri mühendisi görevlendirilmektedir

Kaynak: http://sinan.ciu.edu.tr/ciu/turkce/dgieneering.doc

Endüstri mühendisliğini ise; insan, makina, malzeme, güç, veri vb. üretim kaynaklarından oluşan , mamul ve/veya hizmet üreten üretim sistemlerinin üretim ve yönetim bazında daha faal ve verimli çalışması için sistemler kuran , metotlar geliştiren, bunları uygulayan ve değerlendiren 1 bilim dalı bi şekilde tanımlayabiliriz

Temel amacı, etkinliği ve verimliliği artırmak olan endüstri mühendisliğinin başlıca konuları olarak; verimlilik analizi, değerlendirmesi ve yönetimi, işbilim ve iş etüdü, iş yeri düzenleme, iş güvenliği, yatırım analizi ve planlaması, kuruluş yeri seçimi, finansman yönetimi, mühendislik ekonomisi, karlılık analizleri, üretim planlama ve denetim, satış tahminleri, malzeme yönetimi, lojistik ve stok denetim, nitelik denetim ve güvenilirlik, standardizasyon, kıymet analizi, maliyet düşürme, araştırma ve geliştirme yönetimi, teknoloji transferi, bilgisayar destekli tasarım, imalat ve planlama, grup teknolojisi, esnek imalat sistemleri, suni zeka ve uzman sistemler, bakım planlaması ve kontrolü, stratejik planlama, yönetim ve organizasyonel planlama, insan gücü planlama, iş değerlendirme ve ücret yönetimi, proje yönetimi vb. sayılabilir.

Endüstri mühendisliği, herhangi 1 sektör ayırımı gözetmeksizin uygulanabilen 1 bilim dalıdır. Tarihsel gelişimi açısından imalat sektöründe daha epey uygulama alanı bulmakla beraber günümüzde bankacılık, basın, dış ticaret, güç, doğal kaynaklar, etraf koruma, yapı, kimya, afiyet, sigortacılık, taahhüt hizmetleri, tekstil, turizm, ormancılık ve orman ürünleri, tarım işletmeleri, metal, besin, kağıt, toprağa dayalı endüstri, ulaşım, finans kurumları, madencilik vb. Sektörlerde başarıyla uygulanmaktadır.

Kaynak: --İTÜ EMK-- Yönlendiriliyorsunuz...

Son Karma Tanım

Temel amacı, etkinliği ve verimliliği artırmak olan endüstri mühendisliğinin başlıca konuları olarak; verimlilik analizi, değerlendirmesi ve yönetimi, işbilim ve iş etüdü, iş yeri düzenleme, iş güvenliği, yatırım analizi ve planlaması, kuruluş yeri seçimi, finansman yönetimi, mühendislik ekonomisi, karlılık analizleri, üretim planlama ve denetim, satış tahminleri, malzeme yönetimi, lojistik ve stok denetim, nitelik denetim ve güvenilirlik, standardizasyon, kıymet analizi, maliyet düşürme, araştırma ve geliştirme yönetimi, teknoloji transferi, bilgisayar destekli tasarım, imalat ve planlama, grup teknolojisi, esnek imalat sistemleri, suni zeka ve uzman sistemler, bakım planlaması ve kontrolü, stratejik planlama, yönetim ve organizasyonel planlama, insan gücü planlama, iş değerlendirme ve ücret yönetimi, proje yönetimi vb. sayılabilir.

Sonuç bi şekilde,endüstri mühendisliği epey muhtelif, geniş 1 hizmet alanına yayılmış, insanları, bilgiyi, meteryalleri, malzemeyi, enerjiyi, işlemleri integre ederek, bu karışımı en iyi 1 biçimde kullanıp,sistemlerin performansını optimum düzeye indiren, şirketlerin ya da herhangi 1 organizasyonun ilerleme kaydedebilmesi için en büyük potansiyele sahip mühendislik dalıdır.

Endüstri Mühendisliğinin Tarihi için inebahtı deniz savaşından sonraki donanmanın nasıl ayağa kaldırıldığını bir göz atmak gerekir.
Tabii Mimar Sinanın iş planlama yönetmleride bizi kendi tarihimizde mesleğimizle ilgili neler yapıldığının örenklerini bulmamızı sağlayacaktır.