[ik_ra]

Dünya hayatındaki bütün tablolar karşısında davranışlarımızı ve hislerimizi yönlendiren tek şey, bizim inanç sistemimizdir.

İnsan, yaradılış gayesinin evrendeki yerinin ve bir gün hayat sınavının hesabını vereceğinin bilincinde değilse niçin görevlerini benimsesin?
Kalbi öteler için atmıyorsa.gönlünü beslemiyorsa

...bencillik bir ahtopot gibi ruhunu kuşatmışsa insanı niçin sevsin?saygıyı, sevgiyi ve sırayı niçin bilsin?
İçinde sorumluluk duygusu yoksa,kalbi bu hisle ürpermiyorsa,arabayı sürerken,niçin dikkat kesilsin?

Onu,içinden iten bir duygu yoksa niçin fedakarlık yapsın? niçin dürüst yaşasın?Hayatın boş ve anlamsız olduğunu düşünüyorsa,niçin sorumluluğa ve vazifeye inansın?
Sağlam bir inançla beslenmiyorsa kalbi,insanı hangi şey iyiye yöneltsin?ihanetin,kıskançlığın,hırsın pençelerine bu zayıf haliyle insan nasıl dirensin?Şerrin yuvası olmuş kalbde'erdem' nasıl barınsın?Nasıl başını ellerinin arasına alıp, hayatın anlamlı muhasebesini yapsın?Yoğun karanlıklar etrafını sarmışken,insan nasıl bir çıkış noktası bulsun

Ağaçtan düşen elmayı ırmak kıyıya sürükler.Onu orada birisi görür ve alır.
Önce bir diş ısırır,sonra, 'Ne yaptım?' diyerek hemen fırlatıp atar;
...'Bana ait deyildi.' diyerek üzülüp titrer.
İşte sağlam inanç küçük bir elma ısırığıyla tedirgin olan o ruhta gizlidir..