Hoş geldiniz sayın ziyaretçi Neredeyim ben?!

Web sitemiz; forum, günlük, video ve sohbet bölümlerinin yanı sıra; Skype ile ilgili Türkçe teknik destek makaleleri, resim galerileri, geniş içerikli ansiklopedik bilgiler ve çeşitli soru-cevap konuları sunmaktadır. Daima faydalı olmayı ilke edinmiş sitemize sizin de katkıda bulunmanız bizi son derece memnun eder :) Üye olmak için tıklayınız...


Sohbet (Flash Chat) Forumda Ara

Büyük Günahlar ve Sevaplar

Bu konu Müslümanlık/İslamiyet forumunda ercan1980 tarafından 19 Şubat 2006 (07:19) tarihinde açılmıştır.FacebookFacebook'ta Paylaş
102725 kez görüntülenmiş, 23 cevap yazılmış ve son mesaj 12 Ocak 2014 (13:23) tarihinde gönderilmiştir.
  • 5 üzerinden 3.45  |  Oy Veren: 20      
Cevap Yaz Yeni Konu Aç
Bu konuyu arkadaşlarınızla paylaşın:    « Önceki Konu | Sonraki Konu »      Yazdırılabilir Sürümü GösterYazdırılabilir Sürümü Göster    AramaBu Konuda Ara  
Eski 19 Şubat 2006, 07:19

Büyük Günahlar ve Sevaplar

#1 (link)
ercan1980
Ziyaretçi
ercan1980 - avatarı
Günah: Allah'ın uygun görmediği davranışlarda bulunmak, haramlara bulaşmak. (Günahta ısrar edenlerin -sağlam bir tevbe etmezlerse- Cehennem'e gideceği umulur -4/18, 137 ...)

Sevap: Allah'ın hoşnut olacağı davranışlarda bulunmak ve bunlara karşılık verilen (manevi) mükafat, hayırlı iş, ecir, ödül ... anlamlarına geliyor. (İyilik yapan ve ibadetlerine bir düzen getiren ve sınırı koruyan, sakınan ve hatasının ardından hemen tevbe eden müminlerin -kazandıkları sevaplar dolayısıyle- Cennet'e gidecekleri umulur -4/146-147, 24/37-38 ...)

Bu iki kavram birbirinden farklıdır! Hatta birbirinin zıddıdır diyebiliriz! Yaptığımız her amel, yazıcı/gözetmen melekler tarafından kayda geçiriliyor. 24 saatin her saniyesinde ne yapıp-ettiğinizi bir kitaba yazıyorlar. Siz bunu farkedemiyorsunuz ama bu böyle! (50/17,21/94) Hesap gününde bu kayıtlar ortaya konur (39/69,17/71). Sizin Cennet'e veya Cehennem'e girip-girmemenizde bu kayıtların etkisi oldukça fazladır. Eğer bu kayıtlar size sağ tarafınızdan verilirse, dünyada işlediğiniz günahların "az", ve bu günahları eriten sevabınızın da "çok" olduğu anlamına geliyor (84/7-9). Eğer sol tarafınızdan veya arka tarafınızdan verilirse de tam tersi olmuş sayılıyor (69/25-27)!

Aslında, "kazandığınız sevapların günahlarınızı eritme özelliği vardır" demek yanlış olabilir. Biz buna "örtme/gölgede bırakma" diyelim! Nitekim hem günahlarınız hem de sevaplarınız aynı yere/kitaba kaydediliyor. Ve bu kayıtların silinme, üzerine yazılma veya yeniden yazılma gibi bir olasılığı da yok (6/27-31)! Bunu iki kefeli bir tartı gibi düşünün! Günahınız az sevabınız çok ise sağ kefe ağır tartıyor, tersi durumunda ise sol kefe ağır basıyor (101/6-9, 7/8-9). Yani, eğer günahlarınızın fazlalığı, iyilik tartınızı/kefenizi hafifletmişse kaydınız/kitabınız sol tarafınızdan, eğer sevaplarınız/iyilikleriniz fazla olup, günah tartınızı/kefenizi hafifletmişse kaydınız/kitabınız sağ tarafınızdan veriliyor. Önemli olan ikisi arasındaki oran/farktır ve bu oranın az yada çok olması ise size (inancınıza) bağlıdır.

Allah, insana bazı seçim hakları vermiştir. İnsan buna göre inkarı yada inanmayı seçer. Her iki durumda da (bu seçimin sonucu olarak), hesap gününde Allah'ın huzuruna götürülür ve son kararı Allah verir!

"Allah iyilik yapanları sever! (3/134)" ayetine göre, siz ömrünüz boyunca iyilik yapmış fakat ibadete gereken önemi vermemiş olabilirsiniz, yada tam tersi ibadetinize çok önem verip de iyilik yapmamışsınızdır! İşte bu durumda da "Tüm kararlar Allah'a aittir (82/19)" ve "Tüm şefaat Allah'a aittir (39/44)" ayetleri devreye girecektir. Siz, Allah'ın şefaat edeceği kişilerden misiniz bu da meçhul! O halde işi riske atmayıp orta yolunu bulmak en mantıklı olanıdır.

Dünya hayatında iken, (bilinçli bir şekilde) hem günaha bulaşıp hem de sevap işleyenler orta yolu bulmuş sayılmazlar. Allah, böylelerine ikiyüzlü demektedir ve tüm ikiyüzlüler Cehennem'de toplanacaktır (4/140). Peki bu işin doğrusu nedir?

Örneğin siz dost çevrenize yada ailenizin (inanma-inanmama) durumuna göre belli bir süreye kadar inanmamayı seçmişsinizdir. Diyelim ki (bazı gerçeklere şahit olduğunuz halde),

_ 25 yaşına kadar her türlü günaha girmişsinizdir. Bu yaşta ölürseniz kitabınızın sol tarafınızdan verilmesi muhtemel olacaktır (eğer Allah'ın şefaat edeceği müstesna kullardan değilseniz). Yada,

_ 25 yaşınıza kadar her türlü günahı işlemiş fakat bu yaşta sağlam bir tevbe edip kısa bir süre sonra ölmüş iseniz malesef bunun da pek bir faydasını göremiyorsunuz (4/18, 10/90-91, 35/37)! Veyahut,

_ 25 yaşına kadar her türlü günaha bulaşmış ve bu yaşta sağlam bir tevbe etmiş olabilirsiniz. Diyelim ki 55 yaşında (normal) vefat ettiniz. Aradan geçen 30 sene boyunca eski günahlara düşmemeye özen gösterdiniz ve yaptığınız iyilikler sevaplarınızın da sayısını arttırdı. Bu durumda sonuç lehinize dönecektir (4/146). Veya;

_ Akıl baliğ, yani aklını kullanmaya başladığından (en az 13-15 yaşından sonraki dönemden) ölünceye dek, hep iyilikte bulunanlar, ibadetlerine gereken özeni gösterenler ve dinlerini Allah'a has kılanlar ise "mümin" sayılmaktadırlar ve Allah müminleri Cennet'le mükafatlandıracaktır!

66/8 Ey inananlar, ALLAH'a yürekten tevbe edin ki Rabbiniz kötülüklerinizi örtsün ve altından ırmaklar akan cennetlere soksun. ALLAH, o gün peygamberi ve beraberinde bulunanları utandırmaz. Işıkları, önlerinden sağ yanlarına doğru yayılır ve, "Rabbimiz, bizim için ışığımızı tamamla ve bizi bağışla; sen herşeye gücü yetensin," derler.

Yorum: Yukarıdaki çıkarımlar/maddeler/örnekler, belli ayetlerin derlenmesi sonucu varılan kişisel açıklamalardan oluşmaktadır. Doğruluğu sizin için bir kesinlik arzetmeyebilir. Belki fikir uyandırabilir! Öldükten sonra kimin Cennet'e yahut Cehennem'e gideceğini biz bilemeyeceğimiz gibi, istisnai durumların neler olabileceği konularında da net bir bilgimiz bulunmamaktadır. En doğrusunu bilen elbette Allah'tır.

Kimse kimsenin günahını yüklenmez, Ancak ... (?):

Diyelim ki arkadaşlarınızdan yada aile fertlerinizden biri, bir hırsızlık suçu işledi yada zina etti. Siz onunla beraber bu suçu işlemiş sayılmazsınız! Onun kazandığı günah kendi defterine yazılır. Fakat herhangi bir suçu aynı anda işlemiş iseniz, bu kez suç ortağı sayılırsınız. Aynı günah her ikinizin defterine geçirilir (-olsa gerektir). Kimi mezheplilerin iddia ettiği gibi (herkes için) "günahı vardır günahını almayalım/yüklenmeyelim, adamın günahını aldık ..." gibi söylemler Kuran'a göre batıldır.

35/18 Kimse kimsenin günahını yüklenmez. Günahla yüklenmiş birisi yükünü taşımak üzere akrabalarını bile çağırsa onun yükünden hiç bir şey taşınmaz. Sen yalnızca, kendi başlarına iken Rab'lerini sayan ve namazı gözeten kişileri uyarabilirsin. Kim kendisini arındırırsa kendisi yararına arınmıştır. Dönüş ALLAH'adır.

39/7 İnkar ederseniz, ALLAH'ın size ihtiyacı yoktur. Fakat O, kullarının inkarcı olmasından hoşlanmaz. Şükrederseniz sizden hoşnut olur. Kimse kimsenin günah yükünü çekmez. Sonra dönüşünüz Rabbinizedir ve yapmış olduklarınızı size haber verecektir. O, göğüslerin özünü bilir.

Verdiğimiz ikinci ayetteki son ifadeye dikkat ederseniz "O (Allah), göğüslerin özünü bilir." demektedir. Yani siz nefsinize uyarak bir günah işlemişseniz, bunun karşılığı olan günah yükünü de sadece sizin yükleneceğinizi göstermektedir. Siz kendinizden sorumlusunuz. Kendi yapıp ettiklerinizden sorguya çekileceksiniz (17/14). Ailenizin ve/veya akrabalarınızın hesabını siz (istesenizde) kolaylaştıramazsınız (Ancak, Allah'ın dilemesi/izin vermesi başka).

Bu yüzden kendiniz günaha bulanıp, ardınızdan bırakacağınız salih/iyi evlatlarınıza güvenemezsiniz! O güne (hesap gününe) erişecek her insanın zaten kendine yetecek bir derdi vardır! (80/37)

Bu konudaki istisnalar:

Eğer bir mümin günah işleme korkusu taşıyorsa hiç bir günaha düşmeyi istemeyecektir. Dolayısıyle; yalan söylemeyecek, zina etmeyecek, iftira atmayacak, cana kıymayacak ve adam öldürmeyecektir. Bu düşüncede olmayan zalimler ile ise eğer gücü yetiyorsa karşılık verir. Eğer gücü yetmiyorsa Allah'tan o zalim için dua/beddua diler. Bunun örneğini Adem'in iki oğlunun hikayesinde görmekteyiz.

5/28-29 "Beni öldürmek için elini bana uzatırsan, seni öldürmek için ben elimi sana uzatmayacağım. Ben, tüm yaratıkların sahibi ALLAH'tan korkarım. ", "Günahımı günahınla birlikte yüklenerek cehenneme girmeni isterim. Zalimler böyle cezalandırılır."

Burada, Adem'in mümin oğlu, İblis'e uyan diğer oğlu karşısında direnmemekte ve zulmüne karşı Allah'tan bir karşılık dilemektedir. Daha önceki konularımızda ve burada suçsuz bir müminin öldürülmesinin büyük bir günah olduğunu belirttik. Burada sözü edilen "günahımı günahınla birlikte yüklenerek ..." ifadesi, bir mazlumun ettiği bir duayı tanımlamaktadır. Allah, mazlumların, hele hele mazlum müminlerin duasını süratli kabul edendir. O halde böyle istisnai durumlarda, karşımızdaki kişinin günahları da bize yüklenir mi bilemeyeceğim! (En doğrusunu Allah bilir). İhtiyatlı olmak en makuludur!

Büyük Günahlar

_ Allah'a eşler/ortaklar koşmak

4/116 ALLAH kendisine ortak koşulmasını (ölünceye kadar sürdüğü taktirde) affetmez; bunun aşağısındaki günahları ise dilediği kişiye affeder. Kim ALLAH'a ortak koşarsa tamamen sapıtmış olur.

Israrı mağfirete engel olan en büyük günah budur! Peki niçin en büyük günahtır? Ne diyor ayette "kendisine ortak koşulmasını". İnsan, Allah'a kimleri ortak koşar? Yani kimleri kullanarak (ikiyüzlülükle) Allah'a eşler/ortaklar belirlerler? "İblis, cinler, melekler, peygamberler, evliyalar, şeyhler, atalar ..." Bunlara bağlılıklarının kendilerini Allah'a götüreceklerini zannedenleri de var! Oysa yanılmaktadırlar.

39/3 Kesinlikle, din sadece ALLAH'a aittir. O'nun dışındakileri evliya (dostlar) olarak edinenler, "Onlar bizi ALLAH'a daha fazla yaklaştırsın diye biz onlara tapıyoruz." (derler). Ayrılığa düştükleri bu konuda onların arasında ALLAH karar verecektir. ALLAH kuşkusuz, yalancıları ve nankörleri doğru yola iletmez.

Dikkat ederseniz ben ilk sırada "İblis"i örnek verdim. Şöyle ki, insan Cennet'te Allah'a verdiği sözü (taat) unutup, İblis'in sözüne kanmış ve neticede Cennet'ten çıkarılmışlardı. Allah'ın yanında başka herhangi bir varlığın hükmüne (kendi kararınca) uyan insan, Allah'a ortak koşmuş sayılmaktadır! Eğer Adem gönderildiği yerde (dünyada) hatasını anlayıp tevbe etmemiş olsaydı, insanların Cennet'e yeniden girebilmeleri mucize olacaktı!

Adem'in yaptığı hata basit bir hata değildi. Cahilane bir hata idi. Allah'a taat sözü verdiği halde İblis'in hükmüne göre hareket etti ve Allah'ın yasağını delmeye çalıştı. Sonucu da malum! Fakat Allah, bağışlaması bol olduğu için Adem'i bağışladı. Ama Adem için kararlaştırılan bir gün (hesap/din/yargı günü) vardı ve bu günün (dünya hayatı) tamamlanması gerekmektedir.

Bu hayatta yine İblis'e uyacak olanlar, yani İblis'i tekrar Allah'a ortak koşacak olanlar Cennet'e giremeyecekler! Bu hayat insana akletme zamanı olarak verilmiştir (35/37). Ve insanın sabit inançlı olması/Allah'a samimiyetini dile getirmesi için bir fırsat doğmuştur. Sen Allah'ın yolunu seçtiğini hem dille (iftiracı inkarcılara karşı) hem de kalben (kendi nefsine karşı) tasdik etmelisin! Bu tasdiği, ancak Kuran rehberliğinde pekiştirebilirsin! Kuran dışındaki öğretilere kapıldığında, yine Allah'a ortak koşmuş sayılacaksın! Yani Kuran'ı bırakıp yada duvara asıp "peygambere atılan iftira hadislere, evliya/alim görünüşlü insanların sözlerine/ruhlarına ve/veya hacı/hocaların öğretilerine" tenezzül etmişsen de Allah'a (bu kez) insanları ortak koşmuş sayılıyorsun! Bunun da öncekinden pek bir farkı yok!

42/21 Yoksa ALLAH'ın izni olmadığı halde onlar için dini kurallar ve yasalar ortaya koyan ortakları mı var? Daha önce belirlenmiş bir karar olmasaydı onların arasında yargı verilirdi. Zalimlere acı bir azap vardır.

Melekler ve/veya cinleri Allah'a ortak koşanlarla ilgili ayetleri de yorumsuz aşağıya ekliyorum.

6/100 ALLAH'a cinleri ortak koştular. Halbuki onları O yaratmıştır. Bilmeden O'na oğullar ve kızlar yakıştırdılar. O'nun şanı yücedir, onların nitelemelerinden çok üstündür.

3/80 Ve size, melekleri ve peygamberleri rabler edinmenizi de emretmez. Siz müslüman olduktan sonra, size hiç inkarı emreder mi?

_ Adam öldürmek/Cana kıymak

Allah'ın, insanların yaşayışlarına bir düzen getirmek için koyduğu bazı kurallar vardır. Bu kararlar insanların menfaatlerine olup, zulmü engellemeye yöneliktir! Büyük günahları işlemekte sınır tanımayanlar zalimler sınıfına dahil olmaktadırlar! Küçük günahları işlemekte ısrarcı olanlar da nefislerine zulmetmiş sayılacağından aynı gruba dahil olmaları kaçınılmazdır. Nitekim günah işlemekte ısrarcı olanlar, Allah'ın dini ile bir ilgisi bulunmayan insanlardır. Örneğin "Adam öldürmek", kitapta zikredilen büyük günahlardan biridir! Suç işlememiş ve/veya daha önce kimseyi incitmemiş (mümin birini) durup dururken öldüren bir kişi, Kuran'a göre tüm insanları öldürmüş sayılmaktadır. Hata ile öldürenlerin ise hatalarını affettirme yöntemi Kuran'da şöyle anlatılır!

4/92 İnanmış bir kişi, kaza hali hariç inanmış birisini öldüremez. Kim bir in***** kazara öldürmüşse inanmış bir köleyi salmalı ve ölenin ailesine diyet ödemeli. Ancak diyetten vazgeçip sadaka olarak kabul ederlerse başka. Öldürülen, sizinle savaş halinde olan bir topluluğa mensup bir inanan ise, o zaman inanan bir köleyi salmalısınız. Ancak, maktul aranızda anlaşma olan bir topluluktan ise ailesine diyet vermeli ve inanmış bir köleyi salmalısınız. Kim (gerekli parayı veya salacağı bir köle) bulamıyorsa, ALLAH tarafından tevbesinin kabul edilmesi için iki ay aralıksız oruç tutmalıdır. ALLAH Bilendir, Bilgedir.

Yorum: Ayete dikkat edilirse "inanan bir köleyi salıvermeli" denmektedir. Kazayla birini öldürüyorsunuz. O'nun hayatına sebep oluyorsunuz. Bu hayata karşılık başka bir hayata özgürlük vermeniz isteniyor. Biz biliyoruz ki köleler, özgür insan konumunda sayılmamaktadırlar. Öte yandan aynı ayette salıverilmesi gereken kölenin "inanan biri" olması şartı isteniyor. İnanan (mümin) birini köle tutmak, Allah'ın tasvip etmediği bir olaydır. Çünkü Müminler, Allah'ın sevdiği kullarıdır! Tarih ilerledikçe kölelik sisteminin batıllığı ortaya çıkmış ve terkedilmiştir. Zamanımızda meydana gelecek böyle bir katl olayında, ayette yeralan ikinci ve/veya sonuncu hükümlere göre amel edilmelidir!

İntihar etmek cana kıymak anlamına geleceğinden, Allah haksız yere cana kıymayı da yasaklamıştır! İntiharın bir çözüm olmadığını çoğu insan zebanilerle karşılaştığında anlayacaktır! Hiçbir insan durup dururken intihar etmek istemez. Mutlaka bir yanlışta ısrar ediyordur. Lakin kişinin başına gelen kötülüklerin, kendi ellerinin kazandıkları dolayısıyle geliyor olduğunu Allah şu ayetlerle bildirmiştir,

30/41 Halkın elleriyle işledikleri yüzünden karada ve denizde felaketler yaygınlaştı. Böylece, (kötülükten) dönerler diye yaptıklarının bir kısmını onlara tattırıyor.

42/30 Size dokunan bir kötülük, işlediklerinizin bir sonucudur. O, bir çoğunu da affeder.

Son çare olarak intiharı seçenler, aslında bu seçimi kendileri yapmıştır! Allah'ın arzı geniştir ve herkese yetecek rızkı ve herkesin yararlanabileceği güzellikler bulunmaktadır. Egolarına yenik düşenler, başlarına gelen olumsuzluklar için Allah'ı sorumlu tutarlar ve O'na isyan etmeyi seçerler! Haliyle kaybedenler kendileri olmaktadır!

Kısas:

17/33 ALLAH'ın kutsal kıldığı canı haksız yere öldürmeyin. Kim haksızlığa uğrayarak öldürülürse onun mirasçılarına yetki vermişizdir. İntikam duygusuyla öldürmede sınırı aşmasın; zira kendisine yardım edilmiştir.

2/178 İnananlar! Öldürmede size eşitlik farz kılındı. Hürre karşı hür, köleye köle, kadına kadın... Ama kim maktulun hısımları tarafından bağışlanırsa, o zaman uygun olanı yapması ve diyeti güzelce ödemesi gerekir. Bu, Rabbinizden bir hafifletme ve rahmettir. Bundan sonra kim sınırı aşarsa onun için acı bir azap var.

2/179 Sizin için bu eşitlikte hayat kurtarma vardır, ey akıl sahipleri, böylece korunursunuz.

Kimi aymazlar "kısasta hayat vardır" ifadesini öldürmeyi meşrulaştırma kalıbına soktular. "Kan davası" böyle cahillerin ataları sayesinde gelenekselleşmiştir. Oysa ayetlere dikkat edilirse öldürülenin ailesine yetkiler verildiğini/sınırı aşmamaları, ancak bu yetkileri kullanmama istekleri durumunda Allah'ın mağfiretine mazhar olacaklarını bildirmektedir. Diyelim ki sarhoşun biri gelip kardeşinizi bıçakladı ve kardeşiniz öldü. Aynı yöntemle siz onu öldürebilirsiniz yada affedebilir diyetini almayı kabul edebilirsiniz. Peki normal bir insan (maktulun yakınları tarafından) aynı yöntemle öldürüleceğini bildiği halde durup dururken birini öldürmeyi ister mi? (-ki bu durum "Kan davası" denen cahiliye uygulamasını otomatikman meşru(!) hale getirecektir) 2/178'in devamında bunu devam ettirmek isteyenlere de Allah, zaten gerekli uyarıyı yapmaktadır.

Buna rağmen kan davasını haklı görenlere(!) bir olumsuz yanıtı da şu ayetler vermektedir,

5/27-30 Onlara Adem'in iki oğlunun olayını doğru anlat. Birer kurban adamışlardı da, birisinden kabul edilmiş, diğerinden edilmemişti. "Seni öldüreceğim!," dedi. "ALLAH ancak erdemli olanlardan kabul eder," dedi. "Beni öldürmek için elini bana uzatırsan, seni öldürmek için ben elimi sana uzatmayacağım. Ben, tüm yaratıkların sahibi ALLAH'tan korkarım. ", "Günahımı günahınla birlikte yüklenerek cehenneme girmeni isterim. Zalimler böyle cezalandırılır." Egosu onu, kardeşini öldürmeye kışkırttı. Onu öldürdü ve böylece kaybetti.

Bu ayetlerde Adem'in ilk iki oğlundan biri, -ki İblis'in fısıltısına uyarak yada onun sahibi olduğu karakteri taşıyarak (kıskançlık) ile diğerini öldürmüştü. Eğer kan davası, kısası tarif ediyor olsaydı yani Allah'ın emri olmuş olsaydı(!), daha ilk anda Adem'in nesli devam edemeyecekti! Malum diğer kardeşler de bu katil kardeşi öldürmek zorundaydı! Ortada evlat kalmayana dek "kan davası" ile Adem'in tüm evlatları birbirini öldürecekti. Oysa böyle olmadı! Dikkat edelim, kısas ile kan davası aynı şey değildirler!

Anlamı çarpıtılan 2/179'un açıklamasını da yukarıda yapmaya çalıştık! Kişi kısas hükmüne rağmen herhangi bir cana kıymayı göze almamalı (tabi aklı başında ise)! Yoksa bu kendisi açısından iyi bir durum olmayacaktır. İşte bundan dolayı kısasta gerçekten hayat vardır. Kısas kuralına göre kendi hayatını kurtarmaktasın!

Savaş durumu:

Madem adam öldürmek meşru değildir, öyleyse birbiriyle savaşanlara ne demeli? Kuran'a baktığımızda savaşları başlatanların zalimler ve/veya menfi çıkarlarını, ilahi hükümlerin üstünde tutmak isteyen küstahların sebep olduğunu görmekteyiz. Kuran'a göre (savunma) savaşı, bu tür zalimlere karşı "Allah yolunda" yapılmalıdır. Yani sizlere zulmeden/eziyet eden, sizleri yurtlarınızdan çıkarmak isteyen, fesat-fitne çıkarmak isteyen ve kendi dairesi dışında kalan tüm insanlara işkence etmek isteyenlere karşı "Allah yolunda" savaşılması istenmektedir (bkz.2/243-251, ...) Fitne/bozgunculuk çıkarmak (zulum/işkence yapmak), adam öldürmekten kötüdür. Fakat bunda ısrar edenlerle de savaşılması kaçınılmazdır.

2/191 Onları yakaladığınız yerde öldürün ve sizi çıkardıkları yerden onları çıkarın; zulüm ve işkence öldürmekten beterdir. Kutsal Mescid'in yanında sizinle savaşmadıkça onlarla savaşmayın. Size saldırırlarsa siz de onlara saldırın. İnkarcıların cezası böyledir.

Ayette dikkat ederseniz "Size saldırırlarsa siz de onlara saldırın" denmektedir. Yani siz durup dururken kimseyle savaşamazsınız. Eğer savaşırım derseniz siz de onlar gibi zalim/bozguncu sayılmış olursunuz! Savaşa, ancak ve ancak savunma amacı güdülerek girilmelidir. Yani kendinizi/ailenizi/din kardeşinizi korumak için savaşa girersiniz. Bu savaş Allah yolunda yapılmalıdır. Yani herhangi bir saltanat veya koltuk sevdasına göre savaşılamaz. Böyle yapanlar, zalimlerle aynı safta ve/veya amaçta olurlar. Osmanlı'nın gerilme ve yıkılma zamanları bunun canlı bir delili değil midir? Özellikle Nazilerle(?) işbirliği ile yapılan savaşlarda!

Tabi her sorun savaş ile çözülecek değildir! Arlarında anlaşmazlık zuhur eden taraflar ilk iş olarak diplomasi/anlaşma yoluna başvurmalıdırlar.

9/4 Ancak, kendileriyle yaptığınız anlaşmanın koşullarına eksiksiz uyan ve size karşı başkalarıyla işbirliğinde bulunmayan putperestlerin anlaşmasını tanıdığınız süreye kadar uygulayın. ALLAH erdemlileri sever.

Fakat bu anlaşma çiğnenir ve ancak bir saldırı başlatılırsa/can güvenliğiniz tehlike altına girerse, (sizin için) savunma savaşına girme bahanesi doğmuş sayılır.

9/5 Kutsal aylar çıkınca, (hala barışa yanaşmıyorlarsa) o putperestleri yakaladığınız yerde öldürün. Onları yakalayın, onları kuşatın ve her hareketlerini izleyin. Tevbe edip namaz kılar ve zekat verirlerse yollarını serbest bırakın. ALLAH Bağışlayandır, Rahimdir.

Veya bunlardan başka değişik yöntemler de uygulanabilir. Örneğin, Zülkarneyn'in bozguncu Yecüc ve Mecüc'e karşı yaptığı (akılâne) kurtulma yöntemi! Bu misal, savaşın son çare olmadığını da göstermektedir.

18/94-98 Dediler ki, "Ey İki Nesle Sahip Olan (Zül Karneyn), Yecuc ve Mecuc yeryüzünde kötülük işliyorlar. Bizimle onların arasında bir engel koyman için sana bir vergi ödeyebilir miyiz?" Dedi ki, "Rabbimin bana verdikleri daha iyidir. Bana gücünüzle yardım edin de sizinle onların arasına bir duvar kurayım.", "Bana demir kütleleri getirin." Her iki barikatın arasını doldurunca, "Üfleyin!," dedi. Onu bir ateş haline sokunca da, "Getirin, üstüne erimiş bakır dökeyim," dedi. Artık onu ne aşabildiler, ne de delebildiler. "Bu, Rabbimden bir rahmettir," dedi. "Rabbimin belirlediği an gelince onu paramparça eder. Rabbimin sözü gerçektir."

_ Ana Babaya Saygısızlık

Yukarıdakiler kadar ciddi bir önemi sayılmasa da, Allah'ın yasak edilenler listesinde sıkça söz edilmesi, bu konunun da bir ehemmiyetinin olduğunu belirtmeye yetmektedir. Mantıklı düşündüğümüzde de zaten ana-babaya saygı göstermenin önemli olduğu belli olmaktadır. Şöyle ki, sizin doğumunuzdan kendi ölümlerine kadar gözleri hep sizin üzerinizdedir. Sizin gözetmeniniz/öğretmeniniz/yardımcınız olmaktadırlar. Çocukken düştüğünüzde sizi onlar kaldırıyor, büyükken iflas ettiğinizde derdinize onlar çare arıyorlar. Siz de evlatlarınız için! Evlatlarınız da evlatları için! ...

Şu durumda ana-babaya saygı, aslında kendinize saygıdır! Ana-babaya saygı duymayanların, kendi evlatlarından böyle bir saygıyı beklemeleri haksızlık olmaz mı? Allah, ana-babaya birçok ayette saygı gösterilmesi gerektiğinden bahseder. Ana-baba birlikte diyorum dikkat edin! Lakin bazı mezhepçi çevrelerin iddia ettiği gibi "Cennet anaların ayakları altında" değildir. İlki her *****n cennete gideceğine dair kimsenin bir delili yok! İkincisi ayetlere baktığınızda hep "ana-baba" olarak bahseder. Yani bazı kıt akıllıların iddia ettiği gibi, birinin diğerinden bir üstünlüğü yoktur. Samimi inananlardan iseler ve Allah'ın izin verdiği kişilerden iseler, her ikisinin de Cennet'e gideceği umulur. Bunun yanında her ikisi de inkarı seçmişlerse Cehennem'e gidecekleri umulur (en doğrusunu Allah bilir).

Eğer Cennet anaların ayakları altına serilmişse, babaların ayaklarının altına ne serilmiştir? Yoksa hiçbirşey serilmemiş midir? Allah'ın cennetini analarının ayakları altına serebilme cesaretini gösterenler (!), çocuklarının rızkını çalışarak sağlamaya çalışan, onların okumalarında-evlenmelerinde ve hatta evlendiklerinden sonra dahi desteğini esirgemeyen babalarının ayakları altına aynı Cennet'i seremiyorlar mı? Analarını yar gibi görenlerden bunu beklemek saçmalık mı olur yoksa?

Kuran'a göre ana-baba sevgisi/saygısı, onlar için dua etmekle - onlara "ÖF" bile dememekle ve onların (yaşlılıkta) bakımlarını üstlenmekle gösterilmelidir.

17/23 Rabbin, yalnız kendisine kulluk etmenizi ve anaya babaya karşı iyi davranmanızı emretti. Onlardan biri veya ikisi yanında yaşlanırsa onlara "Öf" bile deme ve onları azarlama. Onlarla güzel bir biçimde konuş.

46/15 Biz insana, ana ve babasına iyilik etmesini öğütledik. Anası onu zahmetle taşır, zahmetle doğurur. Ana karnında taşınması ile sütten kesilmesi otuz ay sürer. Nihayet olgunluk çağına erince ve kırk yaşına varınca: "Rabbim, bana, anama ve babama verdiğin nimete şükretmeğe ve razı olacağın yararlı işler yapmağa beni yönelt. Benim soyumu islah et. Ben tövbe edip, sana teslim olanlardanım," demelidir.

Bu konudaki istisnalar:

Size kızdıklarında veya (cahilce) sizi dövdüklerinde, onlara karşılık vermeniz sizin aleyhinizedir. Zira yukarıdaki ayete göre, (onlara) "ÖF" bile demeniz tasvip edilmezken, sizin fiili bir karşılık vermeniz neye yol açar orasını ben bilemem! Bilhassa sizin inancınız zayıf iken onlar mümin iseler ve sizi Allah'ın yoluna çağırıyorlar da siz "ÖF size!" diyorsanız, bu diğerinden daha bir kötü sayılmaktadır!

46/17-18 Öte yanda bir başkası var ki anne babasına, "Öf size, benden önce nice kuşaklar geçmiş olmasına rağmen benim diriltileceğimi mi iddia ediyorsunuz?" O ikisi ise ALLAH'a sığınarak: "Yazık sana; lütfen inan. ALLAH'ın sözü gerçektir." Bunun üzerine o, "Bu, eskilerin masallarından başka bir şey değil," der. Bu gibiler, gelip geçmiş cin ve insan toplumları arasında azap sözünü haketmiş kimselerdir. Onlar kaybedenlerdir.

Peki Ana-babayı dinlemememiz gereken (istisnai) durumlar nelerdir? Örneğin siz inanan bir mümin iseniz ve ana-babanız inkarcı biri iseler, onları dost edinmez/dinlemezsiniz.

9/23 Ey inananlar, inkarı imana tercih ettikleri taktirde ana babalarınızı ve kardeşlerinizi dost edinmeyin. Kim onları dost edinirse onlar zalimlerdir.

Lakin Hz.İbrahim'in babası bir putperest idi. Bu sapkın/cahil inancı terkedip mümin olmayı kabul etmedi. Bundan dolayı Hz.İbrahim de babasıyla güzellikle arasını ayırdı ve Rabbine (babasını) bağışlaması için dua etmekle yetindi (19/41-48, 14/41-42).

Bir üstteki ayette "eğer inkarı/küfrü imana tercih ediyorlarsa onlardan ayrılın" denmektedir. Yani onlar, sizin inancınıza karışıyor, sizi Allah yolundan alıkoymak istiyor yahut da sizi inanç konusunda baskı altında tutuyorlarsa, onlardan ayrılmanız gerekmektedir. Tabi iş buralara gelmeden önce siz onları gerçeklerle uyarırsınız! Uyarılarınızı dinlemez ve baskılarını artırırlarsa, onlardan son çare olarak ayrılmayı denersiniz. Siz onlara çok isteseniz de hidayet veremezsiniz. Hidayeti Allah, dilediğine verir.

_ Kürtaj

6/151 De ki: "Gelin, Rabbinizin size neleri haram ettiğini söyleyeyim: O'na hiçbir şeyi ortak koşmayın. Ana babaya iyi davranın. Yoksulluk korkusuyla çocuklarınızı öldürmeyin; sizi de onları da biz besliyoruz. Büyük günahların açığına da gizlisine de yaklaşmayın ve ALLAH'ın kutsal saydığı cana haksız yere kıymayın. Bunlar, düşünesiniz diye O'nun size verdiği öğütlerdir.

17/31 Fakirlik korkusuyla çocuklarınızı öldürmeyin. Sizi de onları da biz rızıklandırıyoruz. Onları öldürmek, büyük bir suçtur.

Aslında bu ayette geçen ifade, konu hakkında yeterli bilgiyi veriyor zaten! Vaktiyle böyle, yoksulluk endişesi ve ileride fuhşa karışmasınlar düşüncesiyle çocuklarını öldüren, hatta diri diri toprağa gömen ebeveynler bulunuyordu. Allah böylelerine, şu ayetle bunun hesabının sorulacağını belirtmektedir.

81/8-9 Canlı canlı gömülen kız çocuğu sorulduğu zaman: Hangi suçtan ötürü öldürüldü diye.

Yukarıdaki ayetin kürtajdan bir farkı yoktur. Ana karnında canlılık bulmuş bir cenini aldırtmak, onu diri diri toprağa gömmekten farklı bir durum değildir. Şu halde yoksul aileler, geçimini sağlayabilecekleri kadar çocuk edinmelidirler. Peki gebeliği önleyici faktörler aynı hükme girmez mi? Gebeliği önleyici araçlar bulunmadan önce azl etme ve/veya bitkisel tedavili önlemler uygulanıyordu. Eğer biz spermlerin kendi başlarına canlı birer varlık olduklarını düşünürsek, gebeliği önleyici faktörleri kullanmamalısınız diyebiliriz! Ama eğer, daha sonra geçimlerini sağlayamam diye çocuklarınızı öldürme durumunda kalırsanız iş daha bir kötüye gidecektir. Şu halde (eğer son çare ise) gebeliği önleyici araçları kullanırsınız! Bunun, daha sonraları bir cana kıymanız kadar büyük bir günah arzedeceğini sanmıyorum! (en doğrusunu Allah bilir)

Nefsinin arzularına yenik düşen gençler, koruyucu yöntemlerle zinayı meşrulaştırmaya çalışmaktadırlar. Oysa yukarıdaki 6/151 ayetinde Allah, böylelerinin büyük bir günaha bulaşmış sayılacaklarını haber vermektedir. Zina eden (evli olmayan) gençler çocuklarını ya aldırırlar (öldürürler) yada gömerler (gizlerler). Yakın zamanda işittiğim bir haber beni şoke etmişti. Bulunduğum şehirdeki Muğla Üniversitesi'nin bahçesinde gömülen bebek cesetleri bulmuşlar, eğer bu haber doğru ise 81/8-9'un canlı tanıkları olmuşuz da haberimiz yok! (özel hastanelerde "neredeyse her gün" kürtaj ile aldırıldığı söylenen bebekler de cabası).

Kürtajın hükmü:

Yukarıdaki ayetlere göre çocuğunuzu herhangi bir şekilde ölüme terk etmeniz meşru görülmemektedir. Mantık gereği bakımını temin edemeyeceğiniz çocuğa karar vermemelisiniz! İleride onu bir şekilde öldürmeye mecbur kalmaktansa en başından korunmak en hayırlısı değil midir?

Zina etmek günahtır:

17/32 Zinaya yaklaşmayın; çünkü o büyük bir günah ve kötü bir davranıştır.

Allah Kuran'da "zinaya yaklaşmayın" diyor. Böyle demesi zinanın meşru olduğu yada buna ruhsat verildiği anlamına gelmez. Zira biz biliyoruz ki bir şekilde zinaya bulaşmayacak insan sayısı yok denecek kadar azdır. Küçük yaşta kendilerine ilim verilenler yahut da bu ilme (bir şekilde) mazhar olanlar, zinaya yanaşmazlar, Hz.Yusuf örneğinde olduğu gibi! Lakin peygamber kıssaları Kuran'da boşuna anlatılmamıştır! Sözkonusu ayetlere baktığımızda zaten "inananlar"ın zinaya bulaşmamaları gerektiğini görürüz. Ancak inanmayanlar/Allah'tan gereği gibi haya etmeyenler, zina yapabilmektedirler!

25/68 Onlar, ALLAH ile birlikte başka tanrılar çağırmazlar; ALLAH'ın yasakladığı canı haksız yere öldürmezler ve zina etmezler. Bunları işleyen, günahların faturasını öder.

Şu halde (evlilik hariç) zina eden her birey bir günah kazanmıştır. Günah hanesine bu amel mutlak kaydolacaktır. Zina etmenin günah derecesi nedir? Diye bir soru sorulursa, yanıtını yukarıdaki 25/68 ayeti vermektedir.

_ İftira - Yalan

16/105 Yalan uydurup iftira edenler ALLAH'ın ayetlerine inanmıyanlardır. Onlar gerçek yalancılardır.

22/30 İşte böyle. Kim ALLAH'ın yasaklarına saygı gösterirse Rabbinin yanında kendisi için daha iyidir. Size özellikle bildirilenlerin haricindeki tüm çiftlik hayvanları helal (yasal) kılınmıştır. O halde putperestliğin felaketinden kaçının, yalan sözden sakının.

Yalan(lamak): Doğruluğunu onaylamamak, kabul etmemek, değiştirmek, hile ... demektir. Allah yalancıları sevmez!

39/3 Kesinlikle, din sadece ALLAH'a aittir. O'nun dışındakileri evliya (dostlar) olarak edinenler, "Onlar bizi ALLAH'a daha fazla yaklaştırsın diye biz onlara tapıyoruz." (derler). Ayrılığa düştükleri bu konuda onların arasında ALLAH karar verecektir. ALLAH kuşkusuz, yalancıları ve nankörleri doğru yola iletmez.

Bazılarının iddia ettiği/meşru gördüğü durumlar karşısında söyleyebileceğimiz yalanlar(!) hakkında Kuran, doğrularını şu şekilde belirtmektedir,

4/35 Evli çiftin aralarının açılmasından endişeleniyorsanız, erkeğin ailesinden bir hakem, kadının ailesinden de bir hakem atamalısınız. (Karı ve koca) barışmayı isterlerse ALLAH ikisinin arasını bulur. ALLAH Bilir, Haber alır.

4/128 Bir kadın kocasının huysuzluğundan, yahut kendisinden yüz çevirmesinden endişe ediyorsa uzlaşmayla tekrar aralarını düzeltmeleri daha uygun. Uzlaşma daha iyidir. Kişi bencil ve kıskanç davranmağa eğilimlidir. İyilik yapar ve erdemli davranırsanız, elbette ALLAH yaptıklarınızı haber alır.

Ayetlerde görüldüğü üzere, mezheplilerin iddia ettiği gibi "karı-koca arasını düzeltmek için yalan söylenebilir" denmiyor. Hem doğruluğa azami önem veren Allah, her durumda ve/veya bazı durumlarda yalan söylemeye neden ruhsat vermiş olsun ki? Mümin, her durumda doğru sözlü olan, doğruyu söyleyen kişilerdir aynı zamanda!

4/135 İnananlar! Kendiniz, *****nz, babanız ve yakınlarınız aleyhinde dahi olsa ALLAH için tanıklık ederek adaleti gözetin. İster zengin, ister fakir olsun, ALLAH her iki gruba da bakar. Öyleyse, kişisel çıkar ve duygularınıza uyarak taraflı davranmayın. Gerçeği çarpıtırsanız veya tanıklık etmekten çekinirseniz, bilesiniz ki ALLAH yaptıklarınızı haber alır.

İftira: Asılsız söylem, yalancılık, birini suçlu gösterme ... anlamlarına geliyor.

10/17 ALLAH'a yalan uydurup iftira eden, veya mucize ve ayetlerini yalanlayandan daha zalim kim olabilir? Suçlular onmaz.

Gerçekte düşülmeyen bir hata yada kusur için ortaya konulan iddiaya iftira denir. Örneğin siz gözünüzle görmediğiniz halde birini zinayla ve/veya hırsızlıkla suçlarsınız! Bu bir iftiradır. Eğer böyle bir olaya şahit olmuş da bunu çevrenize duyurmak isterseniz o zaman doğruyu ortaya koymuş sayılırsınız! Diyelim ki arkadaşınızın eşini tesadüfen başka biriyle zina ederken gördünüz. Böyle bir durumda size düşen ilk görev, o arkadaşınızın ve eşinin ailelerinden hakemler tayin etmektir. Zina edenlere yapılması gereken muameleler hakkında da Kuran yeterli bilgiler vermektedir.

Müminler iftira etmezler. Bu onlara günah kazandırır. İftirayı, günaha düşme korkusu taşımayan inancı zayıf olan kişiler atar. Bilhassa sapıklar! Elde edemedikleri ve/veya tatmin edemedikleri nefsani arzuları için iftira yoluna başvururlar. Bu yöntem, sözde müslümanlarımız arasında oldukça yaygındır!

Öte yandan kendi düştüğü bir hatayı başka birine yüklemek isteyenler de iftira etmiş/günah işlemiş sayılırlar. Allah bu konuda şunları söylemektedir,

4/112 Kim bir hata yahut bir günah işler de sonra onu bir suçsuzun üzerine atarsa şüphesiz büyük bir iftira ve apaçık bir günah yüklenmiş olur.

Laneti hakeden iftiracılar!

Allah'ın, müminlere değer veriyor olduğunu daha önce belirtmiştik. Müminler, meleklerin, "yeryüzünde bozgunculuk yapacak - kan dökecek ve fitne çıkaracak olan İblis izleyicileri" için yaptıkları öngörüyü batıl kılan Allah dostlarıdırlar. Şu halde müminlere zulmeden, onların kanlarını döken İblis izleyicileri, her attıkları/atacakları iftiralar için laneti de haketmişlerdir. Bilhassa mümin kadınlara attıkları/atacakları iftiraları ile!

33/58 İnanan erkeklere ve kadınlara, haksız yere hakaret edenler, bir iftira ve apaçık bir günah yüklenmişlerdir.

24/23 İffetli ve (kötülüklerden) habersiz inanan kadınlara iftira edenler, dünya ve ahirette lanetlenirler ve onlar için büyük bir ceza vardır.

26/221-222 Şeytanların kime indiğini size bildireyim mi? Onlar her günahkar iftiracıya iner.

Her kulvarda Allah'a kafa tutmayı kendine ilke edinen İblis izleyicileri, vaktiyle Meryem'e dahi iftira attılar. Sonra bu aynı zihniyetler, Allah'ı bırakıp buzağıya taptılar. Şimdilerde ise masum insanlara (halâ) zulmediyorlar. Bu kavim, kendilerini Allah'a en yakın olan insanlar olarak görmektedirler. Oysa yanılıyorlar!

62/6 De ki; "Ey Yahudiler, halkın arasından yalnız kendinizin ALLAH'ın dostları olduğunuzu iddia ediyorsanız, ölümü dileyin; doğru iseniz."

2/120 Dinlerine girmedikçe ne Yahudiler, ne de Hristiyanlar, senden hoşnut olmazlar. De ki: "Doğru yol ALLAH'ın yoludur." Sana gelen bilgiden sonra onların arzularına uyarsan ALLAH'a karşı seni savunacak ne bir dost ne de bir destekleyici bulamazsın.

Kalbin Mühürlenmesi

İnsanlardan bazıları Allah'ı/elçileri ve inananları karşılarına alırlar. İblis'e kendilerini (akıllarını) ipotek ettiren bu zalim/cahiller, kendi hükümranlıkları ve menfaatleri yüzünden müminleri katlederler. Kaba güçle etkisiz hale getiremeyeceklerini anladıklarında iftira/yalan ve kışkırtma yolunu denerler. Vaktiyle Yahudiler bu tür hatalara düşmüştü. Firavun'un zulmünden (esaretinden), Harun ve Musa önderliğinde (Allah'ın yardımı) ile kurtulmalarının ardından, Samiri'nin yaptığı altından bir buzağı heykeline tapınmaya başladırlar. Allah'a şükretmeleri gerekenlerin bir buzağıya tapıyor olmaları, onların lanetlenmesine sebep oldu. Bunlardan sonra gelenler ise ikiyüzlü olmayı seçmişlerdi. Tevrat'ta kabul etmek istemedikleri hükümlerin Kuran'da da yeraldığını ve gizlediklerinin ortaya çıkmaya başladığını farkeden bu İblis izleyicileri, İslam peygamberine birçok işkence yaptılar (aşağıladılar, taşa tuttular, savaş açtılar vb.). İçlerinden kimisi İslam peygamberine gelerek "biz de sizler gibi inandık" diyerek sinsice inananların arasına sızmaya çalışıyorlardı. Fakat bu isteklerine (Allah'ın uyarısıyla) ulaşamadılar. Sırf kendi hükümranlıklarını kurmak için, Allah'tan gelen her güzel şeyi, ya değiştirmek istediler ya da gizlediler. Allah'a muhalefet etmek istemelerinden dolayı kalpleri/anlayışları mühürlendi (63/1-3). Kim ne kadar HAKK'A davet etmek istese de onları, gerçekleri kavrayamazlar/anlayamazlar. İnkarları ile Allah'a kavuşmaları kaçınılmazdır! Fakat Kuran rehberliğinde bu akıbetlerini (Allah da dilerse) lehlerine çevirebilirler (2/62)! (En doğrusunu Allah bilir)

Bir de kendi ellerinizle kazandığınız günahların çok olması durumunda kalbinizin mühürlenmesi gerçeği var ki, bunu da siz ısrarla dilersiniz!

83/11-16 Onlar Din Gününü yalanlar. Onu ancak azgın günahkarlar yalanlar. Kendisine ayetlerimiz iletildiğinde, "Efsane" derdi. Doğrusu, işledikleri günahlar kalplerini kaplamış. Doğrusu, o gün onlar Rab'lerinden perdelenir. Ve böylece onlar cehenneme atılır.

Kalbi/anlayışı mühürlenmiş birinin taştan bir farkı yoktur (2/74)! Siz onlara gerçekleri getirirsiniz fakat onlar ısrarla kabul etmek istemezler. Eğer Allah kalplerini mühürlemiş ise yine Allah dilemedikçe o mühür kalkmaz. Böyle bir durumda size dua etmek düşer. Örneğin babanız, inanmayan/zalim ve cahil biri olmayı seçmişse ve kalbi mühürlülerden ise, siz ne derseniz deyin anlamayacaktır. O halde size düşen görev "sabır ve dua ile (Allah'tan) yardım dilemektir" (1/5, 2/153).

Kendi ellerinin kazandıkları dolayısıyla ve/veya yaptıkları seçimleri ile kalbi mühürlenen inkarcı günahkarlara, Allah bu dünyada süre tanır. İnananlar bunların oyunlarına gelmemelidir. Allah dileseydi onların hiçbirini bu yeryüzünde barındırmazdı fakat unutmayalım ki, onlar da sınavın bir parçası!

3/178 İnkarcılar, vermiş bulunduğum sürenin kendileri için iyi olduğunu sanmasınlar. Günahlarının artması için kendilerine süre veriyoruz. Onlara alçaltıcı bir azap var.

6/164-165 De ki: "Her şeyin Rabbi iken, ALLAH'tan başka Rab mi arayayım? Herkes kendi yaptığından yarar görür ve kimse kimsenin yükünü çekmez. Sonunda dönüşünüz Rabbinizedir. Ayrılığa düştüğünüz konuda size haber verecektir. O ki sizi yeryüzünün mirasçıları kıldı, ve size verdikleriyle sizi sınamak için kiminizi kiminize derecelerle üstün kıldı. Rabbin çabuk sonuçlandırandır. Bağışlayandır, Rahimdir.

_ Yetime Sahip Çıkmamak

Yetim: Babası ölmüş çocuk, tek, öksüz vb. anlamlarına geliyor.

"İnananlar (dinde) kardeştir" ayetine göre, inanmış diğer müminlerin çocukları da kendi çocuklarımız gibi sayılmalıdır! Çocuk yaşta anasız babasız kalan yavrucakları, yetişkin olana dek sayısız tehlikeler ve sınavlar beklemektedir. "Hırsızlık, tecavüz, gasp, zulüm, fuhşiyat, kumar, madde bağımlılığı vb." Yetim kalarak ailesinden yeterli bir ahlaki eğitim almamış olan bir çocuğun, kendisine sahip çıkan bir insan olmadan, bu tehlikeleri atlatıp zararsız biri olmasını bekleyemeyiz! "Ne ekersen onu biçersin" sözünü bize en iyi yetimlik durumu açıklar! Kuran'da, yetimlere sahip çıkılması ve onlara iyi davranılması istenmektedir.

4/36 ALLAH'a kulluk edin O'na hicbirşeyi ve kimseyi ortak koşmayın. Ana-babaya, yakınlara, yetimlere, yoksullara, yakın komşuya, uzak komşuya, yanınızdaki arkadaşa, yolcuya ve emriniz altındakilere iyi davranın. ALLAH kendini beğenmiş kibirli kişileri sevmez.

4/2 Yetimlere mallarını verin. Temiz olanı pis olanla değişmeyin. Mallarını kendi mallarınıza katıp yemeyin. Bu büyük bir adaletsizlik olur.

4/10 Yetimlerin mallarını haksız yere yiyenler karınlarını ateşle doldurmuş olurlar ve cehennemi boylayacaklar.

Eğer toplumda yetimleri gözetme, (kibrini yenip) ona sahip çıkma içgüdüsü tam yer ederse, yukarıda örneklediğimiz kötü işlere bulaşan yetimlerden emin olduğumuzu görmüş oluruz ve de dindeki kardeşlik bağlarımızın ne kadar güçlü olduğunu da cümle aleme (ibret-i alem) göstermiş oluruz.

Savaş durumunda ve/veya diğer bazı özel durumlarda (doğal afetler vb.), geride kalan yetimleri himayenize alıp daha iyi gözetebilmek için, evleneceğiniz eş sayısını artırabilirsiniz! Çok eşliliğin meşru görüldüğü bu durum, Kuran'da şu şekilde açıklanmaktadır;

4/3 Yetimler hakkında adaletli davranamamaktan korkuyorsanız uygun gördüğünüz kadınlarla ikişer, üçer, dörder evlenebilirsiniz. Onlara eşit davranamamaktan korkuyorsanız bir taneyle veya elinizdeki ile yetinin. Sapmamanız için en uygunu budur.

Ayette görüldüğü üzere çokeşlilik, yetimler sözkonusu olunca meşrulaşıyor. Yani keyfi üç-beş eşle evlenenler bu hükme muhatap değildirler. Nefsani arzularını tatmin edemeyip kendilerine 5-10 eş nikahlayanların, Cennet'te kendilerine verilecek eşlerden mahrum kalmaları muhtemeldir (en doğrusunu Allah bilir).

Sonuç: "Dünyanın bir sınav yeri" olması demek, kişinin yaşantısına dikkat etmesi demektir. Yukarıda insanı (büyük) günaha götürecek etkenler sıralanmıştır. Elbette müminler bu günahları hayatlarından çıkarabilirler. Herkes kafasına göre günah-sevap belirleyemez. Aksi taktirde nefsinize zulmetmiş sayılırsınız ki bu da Kuran'da hoş karşılanan bir durum değildir. Haramlar ve Helaller - Günahlar ve Sevaplar bellidir. Biz burada "Günahlar ve Sevaplar" konusunu incelemeye aldık. İnşallah "Helaller ve Haramlar" konusunu da işleyeceğiz! Tabi ki Kuran'a bakarak/ona bağlı kalarak!

Günahsız, Sevaplarla (iyilik - güzelliklerle) dolu bir dünya arzuluyoruz! Bu sanıldığı kadar zor olmasa gerek! Herkeste belli "günah-sevap ve helal-haram" kavramları yer edindiğinde, bu arzuya ulaşmak eminim kolay olacaktır!

53/32 Onlar, büyük günahlardan ve kötülüklerden kaçınırlar, yalnız küçük suçlar işlerler. Rabbinin bağışlaması engindir. Sizi topraktan yaratırken ve annelerinizin karınlarında cenin (fetus) durumundayken sizi iyi bilmektedir. Öyleyse kendinizi (övüp) temize çıkarmayın. O, erdemlileri iyi bilir.

... Devam Edecek
Rapor Et
Reklam
Eski 19 Şubat 2006, 07:19

Büyük Günahlar ve Sevaplar

#2 (link)
ercan1980
Ziyaretçi
ercan1980 - avatarı
Devamı ...

SEVAPLAR

Allah'ın hoşnut olacağı ve günahlarımızı örtecek/gölgede bırakacak olan sevaplar, Kuran'da yeterince anlatılmaktadır. (Hayat) Kitabınıza ne kadar çok sevap/ecir yazılırsa (kefenize ne kadar çok ecir/sevap eklenirse) bu sizin için o kadar iyi olacaktır. Günahlar ve sevaplar siz ölünceye kadar kayda geçirilirler, öldüğünüzde bu defter kapanır ve hesap günü size okumanız için (tekrar) verilir (17/14). Kazandığınız ecirler sağ kefeyi ağırlaştırırsa bu, kitabınıza birçok sevap/ecir kaydettirdiğiniz anlamına geliyor. Tersi durumunda ise sol kefenizi günahla doldurmuşsunuz! Bu durumda kitabınız, solunuzdan verilecektir!

Kendileri hayatta iken, hiçbir hayra katkısı bulunmayan mezhepliler, arkalarında bıraktıkları "salih evlat, eser vb."lerin kendilerini kurtaracaklarına ve defterlerine iyilik yazılmaya devam edileceğine inanmaktadırlar. Oysa bu büyük bir yanılgıdır. Hemen herşeyde kendilerine bir sevap ekleme ihtiyacı hisseden ve bu sevaplarıyla Allah'a (Cennet'e) kolayca ulaşacaklarını zanneden mezhepliler, yanılgıda olduklarını vereceğimiz ayetlerle anlayacaklardır!

Sevap/ecir kazandıran durumlar nelerdir?

İlki iman etmektir. Allah (samimi) inananlara ve bu inancını koruyanlara/sabredenlere kesintisiz bir ecir vermiştir.

95/6 Ancak inanıp erdemli davrananlar hariç; onlara kesintisiz bir ödül vardır.

Bir şekilde günaha bulaşan, fakat daha sonra sağlam bir tevbe ederek Allah'a teslimiyetini "dili ve gönlü" ile tastik eden ve bu kabulü/sözünü koruyanlar mümin sayılırlar. Allah, samimice yapılan tevbelere, bir ecir verildiğini şu şekilde belirtmektedir.

4/146 Ancak tevbe eden, durumunu düzelten, ALLAH'a sarılan ve dinlerini sadece ALLAH'a ait kılanlar başka... Bunlar, inananlarla birliktedir. ALLAH inananlara daha sonra büyük bir ödül verecek.

6/54 Ayetlerimize inananlar sana gelince, "Size selam olsun. Rabbiniz merhametli davranmayı prensip edindi. Bunun için, her kim bilmeyerek işlediği bir kötülükten sonra tevbe ederek kendini düzeltirse, bilsin ki O Bağışlayandır, Rahimdir."

Bu seçimi yapanlar, yani teslim olup Allah'a (samimi) inanmayı seçenler ve hayatlarını Allah'ın bildirdiklerine göre düzenleyenler (-ki teslimiyet/İslam'ın tarifi budur) ve bu inançla karşılıksız iyilikte bulunanlara verilecek olan en büyük ve en son ecir "Adn Cenneti"dir.

18/30-31 İnanıp erdemli davrananlara gelince, elbette biz iyi işlerde bulunanların ödülünü yitirmeyiz. Onlar için, içlerinden ırmaklar akan Adn bahçeleri (cennetleri) vardır. Orada altından bileziklerle süslenirler, ipek ve kadifeden dokunmuş yeşil elbiseler giyerler. Orada koltuklar üzerine yaslanırlar. Ne güzel bir ödül ve ne güzel bir durak...

13/22 Ve onlar ki sadece Rab'lerinin onayını kazanmak için sabredip direnirler, namazı gözetirler, kendilerine verdiğimiz rızıklardan gizli ve açık yardım için harcarlar ve kötülüğü iyilik ile savarlar. Son durağı onlar hak etmişlerdir.

Ayetlere dikkat edersek sadece inanmanın yeterli olmadığını görürüz. Lakin Kuran'ın başka ayetlerinde "inandık" diyen ve aslında inanmayan ikiyüzlülerin bulunabileceğinden bahsedilmektedir. Bu ayetler, samimi inananla - aslında inanmayanların arasındaki farkı çok iyi açıklamaktadır.

49/14 Araplar "İnandık," dediler. De ki, "Siz inanmadınız, fakat inanç kalbinize girinceye kadar, 'teslim olduk' deyin. ALLAH'a ve elçisine uyarsanız yaptıklarınızdan hiç bir şeyi eksiltmez. ALLAH Bağışlayandır, Rahimdir.

29/10-11 İnsanlardan, "ALLAH'a inandık,"diyenlerden bazıları var ki, ALLAH yolunda sıkıntı çekince halkın zulüm ve işkencesini ALLAH'ın cezası gibi sayar. Ama Rabbinden sana bir zafer gelse, "Biz sizinle birlikte idik,"derler. ALLAH herkesin en gizli düşüncelerini bilmez mi? ALLAH elbette inananlarla ikiyüzlüleri açığa çıkaracaktır.

Salih ameller

Allah'a samimi inanan bir mümin, kendisini iyilik yapmaya ve salih amellerde bulunmaya odaklar. Bu ameller (iyilikler), onun sevaplarını (ecirlerini) artıracaktır! Müminlere ecir kazandıran salih amellere (iyiliklere) ve/veya durumlara birkaç örnek vermek gerekirse;

_ Günaha girme arzusu taşımaz,

24/37 Kişiler vardır. Onları, ALLAH'ı anmaktan, namazı gözetmekten ve zekatı vermekten ne bir iş ne de bir ticaret alıkoymaz. Onlar, kalplerin ve gözlerin ters döneceği günden korkarlar.

_ Nefsani arzularına yenik düşmez, sabreder! Sabır ve Namaz ile Allah'tan yardım diler!

28/80 Kendilerine bilgi verilmiş olanlar, "Yazık size, inanan ve erdemli davranan için ALLAH'ın ödülü daha iyidir," dediler. Buna ancak sabredenler kavuşturulur.

2/153 İnananlar! Güçlüklere karşı sabır ve namaz ile yardım dileyin. ALLAH sabredenlerle beraberdir.

_ Diğer müminler kardeşidir ve bu din kardeşine sahip çıkar.

49/10 İnananlar kardeştirler. Kardeşlerinizin arasını düzeltin. ALLAH'ı sayın ki merhamet edilesiniz.

_ Mümin din kardeşinden kalan yetimleri himayesine alır ve ergenlik çağına gelinceye dek onların bakımını üstlenir.

17/34 Öksüzlerin malına, erginlik çağına ulaşıncaya kadar dokunmayın; yararlarına olursa başka.

4/6 Evlenme yaşına eriştiklerinde yetimleri sınayın. Onlarda olgunluk görürseniz kendilerine mallarını verin. Onlar büyüyecek diye savurganlık ve aceleyle mallarını yemeyin. Zengin, (malın korumasına gösterdiği çabanın ücretinden) vazgeçsin. Fakir ise uygun bir miktarda harcasın. Mallarını kendilerine tanıklar huzurunda geri verin. Hesap görücü olarak ALLAH yeter.

_ Yolda kalmışa yardım eder.

2/215 Nasıl yardım edeceklerini soruyorlar sana. De ki, "Para ve mal yardımlarınızı ana-babaya, yakınlara, öksüzlere, yoksullara ve yolda kalmışlara yapmalısınız." İşlediğiniz her iyiliği ALLAH bilir.

_ Fakire gücü oranında maddi destek sağlar, sadaka ve/veya zekat verir.

9/60 Sadakalar, ALLAH'tan bir yükümlülük olarak, yoksullara, düşkünlere, bu konuda çalışan görevlilere, sempatizanlara, kölelerin özgürlüğü için, borçlulara, ALLAH yoluna ve yolda kalmışlara verilmeli. ALLAH Bilendir, Bilgedir.

_ Yaptığı iyiliği başa kakmaz ve (iyiliği) çoğunlukla gizli yapar.

2/264 İnananlar! ALLAH'a ve ahiret gününe inanmadığı halde halka gösteriş için yardımda bulunan kişi gibi yardımlarınızı başa kakmakla ve eziyet etmekle boşa çıkarmayın. Bu tip davranışın örneği, üzerinde toz toprak biriken bir kayaya benzer ki şiddetli bir sağanak onu çıplak bırakır. Yaptıklarından hiç bir şey kazanamazlar. ALLAH inkarcı toplumu doğruya iletmez.

13/22 Ve onlar ki sadece Rab'lerinin onayını kazanmak için sabredip direnirler, namazı gözetirler, kendilerine verdiğimiz rızıklardan gizli ve açık yardım için harcarlar ve kötülüğü iyilik ile savarlar. Son durağı onlar hak etmişlerdir.

_ Zina etmez, hırsızlık yapmaz, kumar oynamaz, alkol almaz, adam öldürmez, iftira atmaz, yalan söylemez ... Yani kendisini günaha düşürecek etkenlerden uzak durur.

25/68 Onlar, ALLAH ile birlikte başka tanrılar çağırmazlar; ALLAH'ın yasakladığı canı haksız yere öldürmezler ve zina etmezler. Bunları işleyen, günahların faturasını öder.

5/90-91 İnananlar, sarhoş edici maddeler, kumar, kutsal taş ve türbeler, şans oyunları şeytan işi birer pisliktir. Bunlardan sakının ki kurtulasınız. Şeytan, sarhoş edicilerle, kumarla aranıza düşmanlık ve kin sokmak, sizi ALLAH'ı anmaktan, namazdan alıkoymak ister. Artık vazgeçiyorsunuz değil mi?

_ Doğru söyler. Tanıklığı/şahitliği doğrulukla yerine getirir.

33/35 Müslüman erkekler ve müslüman kadınlar, inanan erkekler ve inanan kadınlar, söz dinleyen erkekler ve söz dinleyen kadınlar, doğru sözlü erkekler ve doğru sözlü kadınlar, sabreden erkekler ve sabreden kadınlar, saygılı erkekler ve saygılı kadınlar, yardımsever erkekler ve yardımsever kadınlar, oruç tutan erkekler ve oruç tutan kadınlar, iffetli erkekler ve iffetli kadınlar, ALLAH'ı çok anan erkekler ve çok anan kadınlar; işte ALLAH onların hepsine bağışlanma ve büyük bir ödül hazırlamıştır.

25/72 Onlar yalan tanıklıkta bulunmazlar. Boş sözlerle karşılaştıklarında önemsemeyip geçerler.

_ Din kardeşine küfretmez, aşağılamaz ve hor görmez.

49/11 Ey inananlar, bir topluluk diğer bir topluluk ile alay etmesin, belki onlar kendilerinden daha iyidirler. Kadınlar da kadınlarla alay etmesinler, belki onlar kendilerinden daha iyidirler. Birbirinizi ayıplamayın ve birbirinizi, küçük düşürücü kelimelerle çağırmayın. İnançtan sonra yoldan çıkmak ne kötü bir isimdir. Kim tevbe etmezse onlar zalimlerdir.

_ Paylaşır/infak eder! Sahip olduğu tüm maddi değerleri, diğer mümin kardeşi uğrunda da harcar.

42/38 Onlar, Rab'lerinin çağrısına karşılık verirler, namazı gözetirler, işlerini aralarında danışma ile kararlaştırırlar ve kendilerine verdiğimiz rızıklardan yardım için verirler.

_ Kuran'ı öğrenir ve öğretir. Hayatını Kuran'a göre düzenler ve Kuran'daki hükümlere hakkıyle riayet eder,

7/204 Kuran okunduğu zaman, onu dinleyip kulak verin ki merhamet edilesiniz.

45/20 Bunlar, halk için aydınlatıcı delillerdir, kesin inanca sahip bir topluma bir rehber ve rahmettir.

43/44 Bu, sana ve halkına bir mesajdır; ondan sorulacaksınız.

_ Edindiği (ilahi) bilgileri/gerçekleri gizlemez,

39/33 Gerçeği getiren ve onu doğrulayana gelince, işte onlar erdemlilerdir. Onlar için Rab'leri katında diledikleri herşey vardır. İyi davrananların ödülü böyledir. Böylece ALLAH onların en kötü işlerini bağışlar ve yapmış olduklarının karşılığını da en güzel bir biçimde verir.

_ İnsanların faydalanabileceği/yararlanabileceği hayırlı işlerde görev almak ister ...

46/15 Biz insana, ana ve babasına iyilik etmesini öğütledik. Anası onu zahmetle taşır, zahmetle doğurur. Ana karnında taşınması ile sütten kesilmesi otuz ay sürer. Nihayet olgunluk çağına erince ve kırk yaşına varınca: "Rabbim, bana, anama ve babama verdiğin nimete şükretmeğe ve razı olacağın yararlı işler yapmağa beni yönelt. Benim soyumu islah et. Ben tövbe edip, sana teslim olanlardanım," demelidir.

Kısacası, insanlık için/dini için (diğer bir anlamda kendisi için) güzellik adına (Allah'ın çizdiği sınırlar dahilinde) yapılan her ne hayırlı işler varsa, işte onlar "ecir/sevap kazandıran salih ameller"dir. Ve bu salih ameller, karşılıksız/Allah rızası gözetilerek yapıldığında mümini hakettiği yere taşıyacaktır (en doğrusunu Allah bilir).

28/84 Kim iyilikle gelirse kendisine ondan daha iyisi verilecektir. Kim kötülük ile gelirse, o kötülükleri işleyenlere ancak yaptıkları kadar bir karşılık verilecektir.

Hem (gösterişle) iyilikte bulunup hem günah işleyenler ise ikiyüzlülerin sınıfına dahil olacaktır. Ve Allah tüm ikiyüzlüleri Cehennem'de toplayacaktır!

41/34 İyilik ile kötülük bir olmaz. Sen en iyi bir biçimde karşılık ver. O zaman, aranızda düşmanlık bulunan kişi belki en iyi dostun oluverir.

4/140 Size kitapta bildirmiştir ki: ALLAH'ın ayetlerinin inkar edilip alaya alındığını işittiğiniz zaman, onlar başka bir söze dalıncaya kadar onlarla birlikte oturmayın; yoksa siz de onlar gibi olursunuz. ALLAH bütün ikiyüzlüleri ve inkarcıları cehennemde toplayacak.

Sonuç

Akıl baliğ olduğunuz (aklınızı kullanmaya başladığınız) zamandan, ölünceye dek yaptığınız her iyilik (ecir) ve her kötülük (günah) gözetmen katipler tarafından kaydedilmektedir. Yaptığınız her iyilik lehinize, her kötülük ise aleyhinize delil olarak kullanılacak ve Cennet'e yahut Cehennem'e gitmenizde etkisi büyük olacaktır! Hata ile günaha düşme dışında, sürekli günah işlemeye yatkın olan kişilerin, arkalarında bıraktıkları ve/veya Hesap Günü şefaat/yardım dilenebilecekleri kişilerden, kendilerine verilebilecek bir sevap/karşılık da yoktur.

2/86 Onlar, ahiret karşılığında dünya hayatını satın alan kimselerdir. Bu yüzden azapları hafifletilmez ve kendilerine yardım edilmez.

2/141 İşte onlar bir toplumdu; gelip geçtiler. Onların kazandıkları kendilerinin, sizin kazandıklarınız sizindir. Siz onların yaptıklarından sorulmazsınız.

Başkasının kazandığı ecre ortak olamayacağınız gibi, kendi ecrinizi başkasına ortak da edemezsiniz, ancak inananlar arasında topluca yapılan salih ameller başka!

9/71-72 İnanan erkekler ve inanan kadınlar birbirlerinin dostudur. İyiliği emrederler, kötülükten menederler, namazı gözetirler, zekatı verirler, ALLAH'a ve elçisine uyarlar. İşte onlara ALLAH rahmet edecektir. ALLAH Üstündür, Bilgedir. ALLAH, inanan erkeklere ve inanan kadınlara içinden ırmaklar akan ebedi kalacakları cennetler ve Adn cennetlerinde güzel evler söz vermiştir. ALLAH'ın hoşnud olması ise hepsinden daha büyük bir şeydir. İşte en büyük kurtuluş budur.

İnsan, (zamanla) günaha girme psikolojisi ile kötülük yapmayı kalbinden/fikrinden siler ve iyi/güzel işlere daha çok yer verirse, dinde kardeşlik bağlarının güçlendiğine ve herkesin (dinde) kardeş olduğuna şahit olursunuz ki bu da, güven demek - sevgi demek- saygı demektir. Anlaşabilmek - uzlaşabilmek demektir. Bunların (salih amellerle kazandığınız ecirlerin) sayesinde kendinizi de Cehennem ateşinden (günah işlemedikçe) uzak tutmuş olursunuz (en doğrusunu Allah bilir).

Kazanılan her günah kişiyi Cehennem'e yaklaştırıp iyiliklerini örtüyorsa, öyleyse kötülükte ısrarcı olmak niye? Şeytan'a uşaklık yapmayı (ısrarla) istemek niye?

2/177 Yüzlerinizi doğu veya batı yönüne çevirmeniz iyilik değil. İyiler o kimseler ki ALLAH'a, ahiret gününe, meleklere, kitaba ve peygamberlere inanırlar; akrabalara, yetimlere, muhtaçlara, yolda kalmışlara, dilencilere ve köleleri özgürlüğe kavuşturmaya seve seve para yardımında bulunurlar; namazı gözetir, zekatı verir, sözleştikleri vakit sözlerinde dururlar; zorluğa, sıkıntıya ve zulme karşı direnirler. İşte doğru olanlar onlardır, erdemli olanlar da onlardır.
Rapor Et
Eski 22 Şubat 2006, 16:48

GÜNAH

#3 (link)
Eski Üyelerin Ruhları
Blue Blood - avatarı
İnsan binlerce letâifle donatılarak gönderilmiş şu imtihan dünyasına. Bu letâiflerine sınır da konmamış ki imtihan bihakkın gerçekleşebilsin. Akıl, şehvet, gadab kuvveleri başta olmak üzere her kuvvenin dizgini insan iradesine emanet edilmiş. Bu yönüyle insan, hayvandan ayrılıyor. Zira hayvan kendisine verilen sınırlı şeylerle hayatını idâme ettiriyor. Melekler için de kendi mahiyetlerine göre aynı şeyleri düşünmek mümkün.
Verilen latifelerin sınırsızlığı, insanın ulaşabileceği mertebelerin ve düşebileceği çukurların da nihayetsiz olduğunu gösteriyor. Temel din usûlü eserlerinde denildiği gibi “insan âlây-ı illiyyîne de esfel-i sâfilîne de düşebilecek bir konumda yaratılmış. Âlây-ı illiyyîne yükseltecek olan şeyler, amel-i salih, ibadet-ü tâat, hüsn-ü niyet olduğu gibi; esfel-i sâfilîne indirebilecek şeyler de isyan, âmâl-i seyyie, sûi- niyet gibi davranışlardır. Birincisinden ahiret yönüyle elde edilene sevab, ikincisinden elde edilene de günah denegelmiştir.
Günah bir yol şaşkınlığı, bir inhiraf, iç dünyada bir deformasyondan ibarettir. İnsanın her nasılsa düşmanlarına boyun eğmesi, hem dünyevi hayatını hem de ahirete ait tablolarını karartmasıdır. İnsanın hedefe, maksuda ulaşmak için yürüdüğü yolda bir çok günah ve günaha teşvik eden âmiller bulunmaktadır. Başta en büyük hasmı şeytan, âdetâ insanın ayağını kaydırmak için kendisini adamış bir varlıktır. Allah huzurunda buna and içmiş ve ilk insanla vazifesine başlamıştır. Sonra nefis ve enaniyet ona eşlik eder. Arkadan da bir çok imtihan unsurları...
İnsanın yürüdüğü yol, ya cennete çıkacak veya cehennemde son bulacaktır. Efendimiz (aleyhissalâtü vesselâm)'ın ifadeleri içinde “cennet birçok mekârihle, nefsin hoşuna gitmeyen şeylerle kuşatılmış; cehennem de şehâvât ile, tabiri caizse, nefsin ağzının suyunu akıtan şeylerle sarılmış”. İşte zahire bakıp cennetten kaçmak ve cehenneme koşmanın adıdır günah. Buna karşı koymanın çaresi de güçlü bir irade ve inâyet-i ilâhiyeye sığınmadır.
Günah insana çok sinsice yaklaşır. Şeytanın ifadeleriyle insanın sağından-solundan, önünden-arkasından, üstünden-altından ona yaklaşır, bir şekilde yolunu bulup ruhuna nüfûz etmek ister. Bazen apaçık bir şehvet olarak, bazen onun iyiliğini düşünen bir arkadaş olarak, bazen mantığın bir neticesi, bazen de affa güven aldatmasıyla yaklaşır. Bunlara karşı gerekli hazırlığı yapmamış, korunma sistemi oluşturmamış bir bünye de bir felçli gibi neye uğradığını anlayamadan kendini günahın içinde bulur ve bir sürü kalbî, ruhî sıkıntılara kendini salmış olur.
Günah küçük ve büyük olarak da ele alınmış hadis-i şeriflerde. Şirk, anne-babaya isyan, zina, iftira, sihir gibi yediden yetmişe kadar sayılmış büyük olanları. Bunların herbiri insanı devirip altüst edebilecek kadar zehire sahiptir. Küçüklere gelince bunlar, zahiren ve hakikaten küçük değil, büyüklere nisbeten küçük olarak kabul edilmiştir. Zira “herbir günahta küfre giden bir yol vadır.” Küçücük günahından vicdanen rahatsız olan insan, onu gören meleklerin de, onun hesabının görüleceği yer olan ahireti de inkar etmek ister. Dolayısıyla küçük görülebilecek bir günah da yoktur. Büyüklerimiz, “Lâ sağîrate maal ısrar, velâ kebîrate maal istiğfar” demişler: “Israr edilince hiçbir günah küçük kabul edilemez, istiğfarla temizlenince de büyüğü bile kalmaz.”
Esasen günah fıtratımızın bir gereğidir. İlk insan ve ilk nebiyle bu ortaya konmuş ve çaresi de gösterilmiştir. İsmet yönü mahfuz, Adem nebî'nin (aleyhisselam) ebrar için belki hasene olabilecek davranışı, mukarrebin makamına halel verdiği için günah sayılmış ve ceza olarak da yeryüzüne indirilmişti. Hatasını anlayan büyük nebi hemen tevbeye yönelmiş, inabe ve evbesiyle kendi ufkunda o hatasından arınmaya çalışmıştır. Bazı eserlerde onun kırk yıl hicabından dolayı semaya bakmadığı anlatılır.
Şeytan da bir günahla bir yola girmişti. Aklının, mantığının, kibrinin, gururunun ve hasedinin bir neticesi olan bir günahla işin içine girdi, girdi ve bir daha da çıkamadı. Günahı günah takip etti ve küstahlığının bir cezası olarak ebedi hüsrana maruz bırakıldı.
İnsan da günahtan, günahın bulunduğu töhmet noktalarından uzak durmalı, durmalı ama sürçtüğünde de rehberi yine nebi olmalıdır. Hazreti Adem “Rabbim zulmettim” diye inlemiş, Hazreti Yunus aynı ifadelerle yakarışa geçmişti. Hazreti Musa hata ile sebebiyet verdiği bir ölüm için hemen dize gelmiş ve af dilemişti. Kâinatın iftihar tablosu (aleyhissalatü vesselam), geçmişi-geleceğiyle daha baştan affa mazhar olduğu halde kendi ufkuna göre O da bir şeyler bulmuş ve istiğfara yönelmişti. Onları takib eden büyükler de tevbe ve istiğfar kurnalarına koşmuşlar ve günah telakki ettikleri şeylerden arınma yolları aramışlar.
Günah bir çirkinlikse, ondan daha çirkini de onun günah olarak görülmemesidir. İnsana asıl zarar veren de, günahta ısrar etmek ve ondan kurtulma çabasının olmamasıdır. Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem), nurlu beyanları içinde, bütün insanların bir takım yanlışlarla, hatalarla karşı karşıya kalabileceklerini ama hata edenlerin en hayırlılarının ise tevbe edenler olduklarını buyurur. Günah, üstünden zaman geçse de unutulmaması gereken bir şeydir. Kalbi günaha karşı bir kuş kalbi gibi tir tir titreyen bir zatın ifadeleriyle “insan otuz yıl önce işlediği bir günahını, otuz yıl sonra hatırlayınca sanki yeni işlemiş gibi bir iç ızdırab duymalı, dize gelmeli ve secdeye kapanmalıdır.”
Ne mutlu aynı hassasiyeti duyup hayat filminde karartılı bölümler bırakmayanlara...
Rapor Et
Eski 5 Mart 2006, 10:36

Büyük Günahlar ve Sevaplar

#4 (link)
Eski Üyelerin Ruhları
Blue Blood - avatarı
Asla Bağışlanmayacak Tek Suç: Şirk
Allah 'ın asla bağışlamayacağı suç, toplumda yaygın bir kanı olarak KUL HAKKI diye bilinmektedir. Oysa bu, doğru değildir. Çünkü Allah kitabında, vazgeçilmediği takdirde şirki asla bağışlamayacağını, bunun alt seviyesindeki günahları bağışlayabileceğini bildirmiştir.

4Nisa/48-Doğrusu Allah, kendisine şirk koşulmasını bağışlamaz. Ondan başkasını ise dilediğine bağışlar. Kim Allah'a ortak koşarsa pek büyük bir cinayeti iftira etmiş olduğunda şüphe yoktur.

4Nisa/116-Doğrusu Allah, kendisine ortak koşulmasını bağışlamaz. Ondan başkasını ise dilediğine bağışlar. Kim de Allah'a ortak koşarsa, hakikattan çok uzak bir sapıklığa sapmış demektir.
__________________
Rapor Et
Eski 7 Mart 2006, 17:15

Büyük Günahlar ve Sevaplar

#5 (link)
Eski Üyelerin Ruhları
Blue Blood - avatarı
Sual: Tevbe edince çok büyük de olsa günahımız affolur mu? Tekrar günah işleme ihtimalinden dolayı, tevbe etmemek daha iyi olmaz mı?



CEVAP

Tevbe edenin günahları affolur. Bir hadis-i şerif meali şöyledir:

(Tevbe eden, günah işlememiş gibi olur.) [İbni Mace]

Tekrar günah işlerim korkusu ile tevbeden vazgeçmemelidir! Günahkâr bir kul, tevbe edince, Cenab-ı Hak, hem o kulunun günahlarını affeder, hem de kulu tevbe ettiği için sevinir. İki hadis-i şerif meali:

(Çölde devesini kaybedip sonra bulan kimsenin sevinmesinden çok, Allah, kulunun tevbe etmesine sevinir.) [Buhari]

(Allah, tevbe edenin tevbesinden dolayı, susamış kimsenin, suya kavuşmasından, çocuğu olmayanın çocuk sahibi olmasında ve bir şey kaybedenin o yitiğini bulmasından daha çok sevinir. Her kim içten ve bir daha günaha dönmemek üzere Allah’a tevbe ederse. Allah da onun günahlarını yazan iki meleğe, kendi organlarına ve günah işlediği yere, bütün bunlara günahlarını unutturur.) [Ebu-l-Abbas]

Ne büyük lütuf ve ihsan. Biz günahımıza pişman olunca, Cenab-ı Hak seviniyor. Bir âyet meali de şöyledir:
Rapor Et
Eski 17 Mart 2006, 22:13

Büyük Günahlar ve Sevaplar

#6 (link)
zeki hoca
Ziyaretçi
zeki hoca - avatarı
</B>“Tevbeden sonra işlenen bir günah, tevbeden önce işlenen bin günahtan daha çirkindir.”

Yahya b. Muaz
Rapor Et
Eski 19 Mart 2006, 21:43

Büyük Günahlar ve Sevaplar

#7 (link)
melish
Ziyaretçi
melish - avatarı
alıntıdır..

Bugün ölsem nereye giderim” diye her mü’minin muhasebe yapması gerekir. Hayatın akışına baktığımızda insanımızın böyle bir muhasebeye yanaşmadığını görüyoruz.

Müslümanlar öyle acaibleşti ki, sormayın gitsin. Ne bu hâl, insan anlamakta güçlük çekiyor.

İnanmış insan Cehenneme girmemek için nasıl yaşaması gerekiyorsa öyle bir çizgi takip etmesi gerekir. Canını ve malını Cehenneme girmemek için kullanır. Olması gereken budur. Böyle olması gerekirken bugün bunun tam aksi oluyor. İnsanlar *Cehennem’e girmek için canını ve malını veriyor. Para veriyor Cehennem’e girmek için.


*Cennet bedava. Cehennem parayla ve ücreti de çok pahalı.

Cennet’e girmek için bir tek kuruş ödenmiyor Nasıl mı?

* Namaz kaç para? Namaz kılmak için para ödemiyorsunuz.

* Abdest kaç para? Abdest aldığınız için sizden para isteyen yok.

* Şehadet kaç para? Şehadet getiriyorsunuz diye ücret ödemiyorsnuz.

* Namuslu yaşamak kaç para?

* Kur’an okumak kaç para?

* Terbiyeli olmak kaç para?

* Şerefli yaşamak kaç para?

* Günahtan korunmak kaç para?

Bu özelliklere sahip olmak için hiçbir ücret ödemiyorsunuz.

Lâkin...

* Namussuzluk para? Para ödeyerek şunları yapabilirsiniz.

* Plaj para

* Kumar para

* İçki para

* Zina para

* Şerefsizlik para

* Haramların hepsi para...

* Cehenneme giden bütün yollar parayla...

*

Birileri parayla Cehennemi kucaklıyor da, bedava Cennet’e gelmiyor. Cennet’e Cehennem’e inanan kişi hiç böyle hareket edebilir mi? Akıllı ve imanlı ise etmesi düşünülemez bile.

İslâm’ın şartları olduğu gibi Cehennem’e girmenin de şartları var. Cehennem’e girmenin şartlarına bakın:

*

Cehennem’e girmek için:

* İnkârcı olacaksın.

* Kur’an-ı Kerim’i beğenmiyeceksin.

* Dinin emirlerine karşı geleceksin.

* Allah’ın emirlerini yaşamaya değer görmiyeceksin.

* Bu asırda Kur’an-ı Kerim bizi idare edemez, diyeceksin.

* İçki, kumar, zina, hırsızlık, hortumculuk günah değil diyeceksin.

* Fâiz alıp-vereceksin.

* Rüşvet alıp-vereceksin.

* Yalan, dedi-kodu, gıybet, iftira, dalga, dubara ile sarmaş dolaş olacaksın.

* Haram-helâl tanımayacaksın.

* İnsanları aldatacaksın.

* Namaz, oruç, zekât gibi ibâdetlerin semtine bile uğramayacaksın.

* Yetim malını zimmetine geçireceksin.

* Eline geçen imkânları ve fırsatları har vurup harman savuracaksın; yani israf edeceksin.

* Kul hakkını zimmetine geçireceksin. Bu hakla ahirete göçeceksin.

* Konuştuğun zaman yalan söyliyeceksin. Vaad ettiğin zaman yerine getirmiyeceksin. Sana emanet edilene ihanet edeceksin.

* Karının, kızının, oğlunun derbeder yaşantısına göz yumacaksın.

* Menfaatin için mukaddesatını ve mukaddeslerini satacaksın.

* Kendin ve aile efradın için Müslümanca yaşanacak bir ortam oluşturmayacaksın.

* Neslin bozulmasına zemin hazırlayacaksın.

*

Bunların yapılmadığı bir istisna var mı?

Ey Müslüman, senin durumun nedir? Tedkik ettin mi?
Rapor Et
Eski 20 Nisan 2006, 13:43

Büyük Günahlar ve Sevaplar

#8 (link)
Eski Üyelerin Ruhları
Blue Blood - avatarı
GÜNAHLAR ve SEVAPLAR

"Dervişin getirdiği ve götürdüğü oylar birbirine denk."

Günlerden bir gün, kilise irisi nerdeyse katedralin önünde harika beyaz bir limuzin durur. Şöför hızla arka kapıya koşar ve son derece saygılı biçimde kapıyı açar. İçeriden beyaz genişçe kenarlı şapkası, yüzünü hafifçe örten tülü ve son derece uyumlu beyaz döpiyesi ile mihrabı fazlası ile yerinde bir hanımefendi iner. Kilisenin ana girişinde belli belirsiz dizlerini kırıp saygıyla haç çıkartır. Sessizliğin içinde kararlı ve ritmik topuk sesleri, hanımefendi günah çıkartma hücresine doğru yönelir.

Hücrenin oymalı araduvarından hoş bir parfüm kokusu ortalığı sarar. Sanırım şaşkın bir ifade bekleyen bir peder.

Hanımefendi:
- Muhterem peder, içimde tuhaf duygular var, sanki ölüm zamanı gelmiş gibi, değişik duygular içindeyim.

Peder:
- İnancını asla kaybetme sevgili kızım.

Kadın:
- Sevgili peder, ben hayatımın büyük bir bölümünde hayat kadını olarak yaşadım ve ciddi paralar kazandım. Kazandığım paraların çok büyük kısmını hep hayır işlerinde kullandım. Onlarca ihtiyaç içindeki çocuğu okuttum. Onları korudum, ilgimi desteğimi eksik etmedim. Aralarında devlet adamları dahil nice insana destek verdim.

Peder:
- Aziz İsa bağışlayıcıdır sevgili yavrum.

Kadın:
- Sevgili peder, ölüm sanki çok yakın gibi. Aklımı bir türlü bilinmezliklerden kurtaramıyorum. Peder, bunca günah, bunca sevap, bir türlü işin içinden çıkamıyorum.
- Peder, ne dersiniz? Ben acaba cennete mi giderim? Yoksa cehenneme mi?

Peder (bir, iki yutkunduktan sonra):
- Sevgili kızım ! Bu çok zor bir sual. Kutsal kitabı tekrar okuyup sana ondan sonra cevap vermek isterim. Sen yarın yine aynı saatte burada ol.

Kadın, saygıyla ancak son derece huzursuz kiliseden ayrılır.

Ertesi gün bir başka zarafet, bir başka elegans, "hanımefendi" tam saatinde hücresinde:
- Evet, sevgili peder, buradayım...

Peder:
- Sevgili yavrum... Dün gece iki defa kutsal kitabı okudum, hatta onunla da yetinmedim, konuyu kardinal hazretlerine danıştım.
Sevgili kızım senin işin hayli zor. Sanırım, günahların sevaplarına denk düşüyor, yediklerin, hatta içtiklerin yanına kar kalıyor.
Rapor Et
Eski 29 Nisan 2006, 19:50

Büyük Günahlar ve Sevaplar

#9 (link)
bal gibi
arwen - avatarı
"Eğer size yasak edilen günahların büyüklerinden kaçınırsanız, sizin kötülüklerinizi bağışlarız."Ayetin orijinalinde geçen "tectenibû=kaçınırsanız" kelimesi, "ictinab", o da "cenb" kökünden gelir. "Cenb" insan vücudunun yan kısmı demektir. İstiare yolu ile bundan fiil yapılmıştır. Çünkü insan bir şeyi isteyince yüzü ve vücudunun ön kısmı ile ona döner. Buna karşılık bir şeyi istemeyip terk edince, ona yanını çevirir ve böylece ondan uzaklaşır. Dolayısıyla "ic-tinab" terk etmek demektir. Râgıp el-İsfahanî, "Bu kelime terk etmekten daha güçlü bir anlam taşır." diyor. Bunun sebebi kelimenin istiare yolu ile türetilmiş olmasıdır. "Canib=taraf", "Cenibe=güdülen, yanda giden" ve "ecnebi=yabancı" kelimeleri de bu kökten gelir.
Yine ayetin orijinalinde geçen "nukeffir=örteriz" kelimesi "tekfir", o da "küfr" kökünden türemiş ve anlamı "örtmek"tir. Kur'an'da genellikle günahların affedilmesi anlamında kullanılır.
Yine ayette geçen "kebair=büyükler" kelimesi, "kebîre" kelimesinin çoğuludur; aynen "measi=günahlar" vb. sıfatlar gibi isim yerine kullanılan bir sıfattır. Büyüklük anlam olarak izafî (=göreceli, nispî) bir kavramdır ve bir küçük şey ile karşılaştırılarak ortaya çıkar. Bu gerçekten hareket edilerek, "Eğer size yasak edilen günahların büyüklerinden" ifadesinden, yasaklanan günahlar içinde küçük günahların da olduğu sonucuna varılmıştır. Buna göre bu ayetten iki sonuç çıkıyor:
Birincisi: Günahlar küçük veya büyük olarak ikiye ayrılır.
İkincisi: Ayetin orijinalinde geçen "seyyiat=kötülükler" kelimesi, karşılıklılık ilişkisine bağlı olarak küçük günahlar anlamına gelir.
Rapor Et
Eski 23 Mayıs 2006, 00:12

Büyük Günahlar ve Sevaplar

#10 (link)
KafKasKarTaLi
Ziyaretçi
KafKasKarTaLi - avatarı
BÜYÜK GÜNÂHLAR (KEBÂİR)

Allah'ın emirlerine aykırı davranış, kötü amel, isyan, karşı gelme, suç, kabahatlerin büyükleri. İslâm literatüründe bu tür fiillerin bir kısmı büyük günah, bir kısmı da küçük günah olarak adlandırılır. Bu tabirin geçtiği ayetlerde şöyle denilmektedir: "Eğer size yasaklanan büyük günahlardan kaçınırsanız, sizin küçük günahlarınızı örteriz ve sizi ağırlanacağınız bir yere sokarız. " (en-Nisâ, 4/31)
"Büyük günahlardan ve çirkin işlerden kaçınırlar, kızdıkları zaman onlar, affederler." (eş-Şurâ, 42/37)
"O (muhsin ola)nlar ki günahın büyüklerinden ve çirkin işlerden kaçınırlar, yalnız bazı küçük kusurlar işleyebilirler... " (en-Necm, 53/32).
Aynı ifadenin geçtiği hadislerden bir kısmında ise Hz. Peygamber (s.a.s.) şöyle buyurmuştur:
Abdullah b. Mes'ud anlatıyor: Rasûlullah'a "Allah indinde en büyük günah nedir?" dedim. "Seni yaratan Allah'a Şirk koşmandır." buyurdu.
"Bu gerçekten pek büyük, bundan sonra nedir?" dedim. "Seninle beraber yemek yemesinden, tüketici olmasından korkarak evlâdını öldürmendir. " dedi. "Ondan sonra nedir?" dedim. "Ondan sonra komşunun hanımı ile zina etmendir" buyurdu.
Yine Abdullah b. Mesud'dan değişik bir senetle aynı hadis rivayet edildikten sonra şu ayetin nazil olduğu ilâve edilmiştir.
"Allah'ın (halis) kulları o kimselerdir ki, Allah'tan başka ilâha dua etmezler; Allah'ın haram kıldığı nefsi öldürmezler; meğer ki hakla ola. Zina da etmezler. Her kim de bunları yaparsa ağır cezaya çarptırılır. " (el-Furkan, 25/68).
Abdurrahman b. Ebû Bekr, babasından, şöyle dediğini rivayet ediyor:Rasûlullah (s.a.s.)'ın yanında idik. Üç defa şöyle buyurdu: "Size büyük günahların en büyüğünü haber vereyim mi? Allah'a Şirk koşmak, anaya babaya itaatsizlik etmek ve yalancı Şahitliği yapmak... " (Buharî, Edeb 6; İman, 16)
Başka bir hadiste, büyük günahlar, "el-Mubîkât: helâk edici" kelimesiyle ifadelendirilerek şöyle buyurulmuştur: "Yedi helâk edici Şeyden kaçının." Bunlar nedir yâ Rasûlallah diye sorulunca: "Allah'a şirk koşmak; sihir yapmak; Allah'ın haram kıldığı halde bir kimseyi haksız yere öldürmek; yetim malı yemek; faiz yemek; düşmana hücum anında harpten kaçmak: namuslu, kendi halinde mümin kadınlara zina iftirası atmaktır" buyurdular. Diğer bir hadiste ise: "Büyük günahlar dokuzdur: Allah'a şirk koşmak; haksız yere adam öldürmek; temiz bir kadına kötülük isnat etmek; zina yapmak; düşmana hücum esnasında firar etmek; sihirbazlık; yetim malı yemek; müslüman ana babaya asî olmak; emredilenleri yapmamak ve yasakları yapmak sûretiyle aileye karşı doğruluğu terketmektir. " Diğer hadislerde yukardaki maddelere faiz yemek, hırsızlık ve şarap içmek de ilâve edilmiştir. (Buhârî, Vasâya 23; Müslim, İman 141-146; Ebû Davûd, Vasâya 10)
Kebâir kelimesiyle ifade edilmediği halde, yukardaki hadislerde bildirilen fiillerin dışında bir çok suçlar daha vardır ki, onlar İslâm âlimlerince, ayet ve hadisler doğrultusunda, büyük günah kabul edilmiştir: Bilerek ve kasten İslâm'ın şartlarını terketmek; içki içmek; kumar oynamak; hırsızlık yapmak; adaletten ayrılmak gibi. İslâm âlimlerinden bir kısmı genel hatlarıyla "büyük günah"ları şöyle tarif etmişlerdir:
İbn Abbâs'a göre: "Allah'ın yasak ettiği her şey büyük günahtır. Ayrıca büyük ve küçük günah arasındaki fark şudur: Allah'ın Cehennem, gazap, lânet, veya azap gibi ifadelerle sona erdirdiği her günah büyüktür. Diğerleri küçüktür." Hasan Basrî de buna yakın bir ifade kullanmıştır.
Ebû Amr İbn Salâh'a göre: "Büyük ismi verilecek şekilde büyük olan ve mutlak surette büyüklükle vasıflanan her günah büyüktür." Buna göre büyük günahların bazı alâmetleri vardır.
"Şer'i cezayı icab ettirmek; Cehennem azabıyla tehdit olunmak; yapana fasık denilmek; lâ'net olunmak."
Cumhûr-ı ulemaya göre; günahlar büyük ve küçük olmak üzere ikiye ayrılır. Beş vakit namaz, Ramazan orucu, hac, umre, abdest gibi hayırlı amellerin kendilerine keffaret olabileceği günahlar "küçük günah"; bu tür ibadetlerin keffâret olamadığı günahlar ise "büyük günah"lardır. Mesela: "İki umre, aralarında yapılan günahlara keffarettir. (Ahmed İbn Hanbel, II, 461). "Kabul edilmiş bir hac, o yıl ki hatalara keffarettir. " (Ahmed İbn Hanbel, II, 348), "Şehidden akan ilk damla kan, onun bütün günahları için keffarettir." (Ahmed İbn Hanbel, IV, 300), "Allah, cuma'yı kılanın iki cuma arasındaki günahlarını örter." (Ahmed İbn Hanbel, V, 181). Hadislerde, başka ibadetlerin kendilerine keffaret olduğu bildirilen cinsten günahlar küçük günahtır. Ancak herhangi bir ibadetin, kendisi hakkında keffaret kabul edilmediği günahlar ise büyük günahlardır. Meselâ: hiç bir ibadet adam öldürmeye, zina yapmaya, içki içmeye ve benzeri günahlara keffaret olarak kabul edilmez; bunlara ancak Şerîat'ın, haklarında takdir ettiği cezalar tatbik edilir.
Hz. Ömer'le İbn Abbas (r.a.) "İstiğfarla büyük günah, ısrarla da küçük günah kalmaz" demişlerdir. Yani (Şerîat'in verdiği cezalar tatbik edildikten sonra) istiğfarla büyük günahlar affedilir. Fakat küçük günahlar ısrarla işlenmeye devam edilirse, onlar da büyük günah olur. Bu ifadelere göre büyük günahlara sayısal açıdan sınır koymak mümkün olmaz.
Büyük günahların başında gelen ve en büyük günah olarak kabul edilen "şirk"in küfür olduğu muhakkaktır. Diğer günahların, onu işleyen mümin bir kulu imandan çıkarıp çıkarmayacağı hususunda İslâm Kelâm âlimleri ihtilaf etmişlerdir.
Özetle, Şerîat'ın hakkında tehdit edici bir nass (korkutucu bir delil) tahsis ettiği veya büyük günah olarak bildirdiği bir günahı işleyen hakkında Ehl-i Sünnet mezhebinin görüşü şudur: Büyük günah mümini imandan çıkarmaz ve onu küfre sokmaz. Ancak böyle bir mümin asi sayılır. Ameller imandan bir cüz (parça) değildir. Ancak işlenen günahı helâl saymak, onu hafife ve alaya almak, kesinlikle küfürdür.
Mu'tezile mezhebinin görüşü: Büyük günah işleyen ne mümin, ne de kâfirdir. O fasıktır ve iki menzil arasındaki bir menzildedir. Bu mezhep, imanı kalbin tasdiki, dilin ikrarı ve amellerin yapılması şeklinde tarif ettikleri için; büyük günah işleyenleri mümin kabûl etmemişlerdir. Ancak kâfir de kabul etmemişlerdir. Çünkü, Peygamber (s.a.s.) asrında ve takip eden dönemlerin hiçbirinde büyük günah işleyenlere, dinden çıkanlara verilen ölüm cezası verilmemiştir. Eğer kâfir olsalardı, imandan sonra küfre gitmenin cezası olarak öldürülmeleri gerekirdi. Bu yapılmamıştır, onun için bunlar iman ile küfür arasındadırlar. Bunlara "fâsık" denir.
Haricîlere göre; büyük ve küçük günah işleyen kimse kâfir olur. İslâm'ın, yapılmasını emrettiği ameller imanın bir parçasıdır. Yani amel imandan bir cüz'dür.
Hasan el-Basrî'ye göre; büyük günah işleyen kimse "münafık"tır. Kalben inanmadığı halde dıştan inanmış gibi görünenlere münafık denildiği halde Hasan Basri nifâkı; imanı gizleyip büyük günahı işlemek suretiyle küfrü açığa çıkarmak, şeklinde kabul etmiştir.
Haricîlerden bir fırka olan el-Ezârika'nın görüşü: Büyük günah işleyen kimse "müşrik"tir. Çünkü böyle kimse hem Allah için, hem de Allah'tan başkası için amel etmektedir. Yaptığı büyük günah ile Allah'tan başkasını (nefsini veyahut şeytanı) ona ortak koşmuştur.
Yukarda belirlenen bütün görüşler, sahiplerince bir takım delillere dayandırılmıştır. Biz bunlardan sadece Ehl-i Sünnet'in deliline bakacağız. Diğerleri için akaid kitaplarında geniş malûmat verilmiştir; oraya bakılabilir.
1. Delil: İman, kalp ile tasdiktir. Mümin'in imandan çıkması için kalbindeki tasdikin değişmesi gerekir. Hangi beşerî zaaflardan kaynaklanırsa kaynaklansın, işlenen büyük günahlar, tasdiki değiştirecek mahiyette olmadığı sürece işleyenini imandan çıkarmaz. Kalpteki tasdiki değiştirme ise ancak yapılan günahı helâl sayarak veya o hükmü alaya alarak meydana gelir. Şer'i hükümlerle alay etmedikçe, hafife almadıkça ve helâlleri haram, haramları da helâl kabul etmedikçe; kalpteki tasdik değişmemiş olur. O değişmedikçe de kâfir olunmaz.
"Allah, kendisine şirk koşulmasını affetmez. Bunun dışındaki (günahları) dilediğine affeder. " (en-Nisa, 4/116) ayeti, ancak şirkin affedilmeyeceğini, diğer günahların ise -eğer Allah dilerse- affedebileceğini ifade etmektedir. Eğer büyük günahlar da küfür kabul edilseydi, ayetin ikinci bölümünde "ma dûne zâlik = bunun dışındakiler.." ifadesinin kullanılmasına gerek kalmazdı.
2. Delil: "Asi" denilen büyük günah sahiplerinin gerçekte mümin olduklarını belirten bir çok ayet vardır:
"Ey iman edenler, şarap, kumar, dikili taşlar, şans okları, şeytan işi pisliklerdir. " (el-Mâide, 5/90)
"Eğer müminlerden iki zümre birbirleriyle savaşırlarsa.. " (el-Hucurât, 49/9)
"Ey iman edenler, yürekten, hâlis (samimi) bir tevbe ile tövbe ederek Allah'a dönün. " (et-Tahrim, 66/8)
"Ey iman edenler, öldürülenler hakkında size kısas farz kılındı. " (el-Bakara, 2/178) Ayetlerde görüldüğü gibi büyük günah işleyenlere "Ey inananlar" diye hitap edilmiştir.
3. Delil: Mümin bir kimse öldüğü zaman cenaze namazı kılınır ve müslüman kabristanına defnedilir. Asr-ı saadetten bugüne kadar büyük günah işlemiş ve tövbe etmemiş olsa bile (gizli halleri Allah'a ait olmak üzere), ölen her müslüman için, günahkâr veya günahsız ayrımı yapılmaksızın cenaze namazı kılınmış ve müslüman kabristanına defnedilmiştir. Peygamber'in tatbikatı böyle olmuştur ve İslâm âlimleri bu konuda icmâ* etmişlerdir.
"Kendisine emanet edilemeyen kimsenin imanı yoktur. "Zina eden kimse, mümin iken zina etmez, mümin iken hırsızlık yapmaz, mümin iken içki içmez... " (Buhârî, Mezalim 30; Müslim, İman 100,104; Ebû Davûd, Sünnet, 15; Tirmizî İman, 11). Şeklinde varid olan hadisler, büyük günah işleyenlerin kâfir olduklarına delil değil; ancak imanlarının kâmil olmadığına delildir. Kâmil bir iman, büyük günahların işlenmesine engeldir.
Hepsi bu kadar olmamakla birlikte aşağıda sıralayacağımız suçlar, İslâm'da büyük günahlar olarak kabul edilmiş ve bunlardan bir kısmına İslâm hukukuna göre bazı cezalar takdir edilmiştir:
" Allah'a şirk koşmak, içki içmek, kumar oynamak " (el-Bakara, 2/219); haram aylarda harbetmek (el-Bakara, 2/217); bakmakla yükümlü olduğu yetimin malını kendi malına katarak O'nun rızası olmaksızın yemek (en-Nisa, 4/2; İsra, 17/34); fakirlik korkusuyla kendi çocuğunu öldürmek (İsra, 17/31); insanlar arasında fitne çıkarmak (el Bakara 2/217); faiz yemek (el-Bakara, 2/275); Allah'tan başkasına ibadet etmek (İsra,17/23); ana-babaya isyan etmek (İsra,17/23), akrabaya miras hakkını vermemek (en-Nisa, 4/7, 13; İsra, 17/26); malı gereksiz yere israf etmek (İsra, 17/27); zina yapmak (İsra 17/32; en-Nisa, 4/15-16); haksız yere adam öldürmek (İsra, 17/33); ölçü ve tartıyı tam yapmamak (İsra, 17/35); kibirlenmek (İsra, 17/37); iffetli kadına zina isnat etmek (en-Nisa, 4/23); tesettüre riayet etmemek (en-Nur, 24/31 ); yalan yere yemin; Peygamber'e (s.a.s.) yalan hadis uydurmak (Peygamber'e yalan yere hadis uydurmak, büyük günah olmanın ötesinde, küfür sayılabilir. Çünkü şerîat'ın temel kaynaklarından ikincisi "sünnettir". Sünnete yalan isnat etmek; bazı konularda İslâm'ı temelinden yıkabilir); insanları diliyle çekiştirmek; kaş göz hareketleriyle alay etmek (Hümeze, 104/1 ).
Rapor Et
Cevap Yaz Yeni Konu Aç
Hızlı Cevap
Kullanıcı Adı:
Önce bu soruyu cevaplayın
Mesaj:








Yeni Soru
Sayfa 0.642 saniyede (92.66% PHP - 7.34% MySQL) 16 sorgu ile oluşturuldu
Şimdi ücretsiz üye olun!
Saat Dilimi: GMT +3 - Saat: 04:05
  • YASAL BİLGİ

  • İçerik sağlayıcı paylaşım sitelerinden biri olan MsXLabs.org forum adresimizde T.C.K 20.ci Madde ve 5651 Sayılı Kanun'un 4.cü maddesinin (2).ci fıkrasına göre tüm kullanıcılarımız yaptıkları paylaşımlardan sorumludur. MsXLabs.org hakkında yapılacak tüm hukuksal şikayetler buradan iletişime geçilmesi halinde ilgili kanunlar ve yönetmelikler çerçevesinde en geç 3 (üç) iş günü içerisinde MsXLabs.org yönetimi olarak tarafımızdan gerekli işlemler yapıldıktan sonra size dönüş yapılacaktır.
  • » Site ve Forum Kuralları
  • » Gizlilik Sözleşmesi