Hoş geldiniz sayın ziyaretçi Neredeyim ben?!

Web sitemiz; forum, günlük, video ve sohbet bölümlerinin yanı sıra; Skype ile ilgili Türkçe teknik destek makaleleri, resim galerileri, geniş içerikli ansiklopedik bilgiler ve çeşitli soru-cevap konuları sunmaktadır. Daima faydalı olmayı ilke edinmiş sitemize sizin de katkıda bulunmanız bizi son derece memnun eder :) Üye olmak için tıklayınız...


Forumda Ara

Atatürk ve Çanakkale Savaşı (Resimli Anlatım)

Bu konu Mustafa Kemal ATATÜRK forumunda HerHangiBiri tarafından 4 Kasım 2008 (17:27) tarihinde açılmıştır.
61482 kez görüntülenmiş, 1 cevap yazılmış ve son mesaj 20 Ekim 2011 (22:11) tarihinde gönderilmiştir.
Cevap Yaz Yeni Konu Aç
Eski 4 Kasım 2008, 17:27

Atatürk ve Çanakkale Savaşı (Resimli Anlatım)

#1 (link)
HerHangiBiri
Ziyaretçi
HerHangiBiri - avatarı
Sponsorlu Bağlantılar
2644_7415_17032008_1
2644_7415_17032008_2
2644_7415_17032008_3
2644_7415_17032008_4
2644_7415_17032008_5
2644_7415_17032008_6
2644_7415_17032008_7
2644_7415_17032008_8
2644_7415_17032008_9
2644_7415_17032008_10
2644_7415_17032008_11
2644_7415_17032008_12
2644_7415_17032008_13
2644_7415_17032008_14
2644_7415_17032008_15
2644_6980_17032008_1
2644_6980_17032008_2
2644_6980_17032008_3
2644_6980_17032008_4
2644_6980_17032008_5
2644_6980_17032008_6
2644_6980_17032008_7
2644_6980_17032008_8
2644_6980_17032008_9
Sponsorlu Bağlantılar
Rapor Et
Eski 20 Ekim 2011, 22:11

Çanakkale Cephesinden Herman'ın Öyküsü

#2 (link)
>
AndThe_BlackSky - avatarı
1914 yılında, Birinci Dünya Savaşı’nda savaşmış bir askerin, Herman’ın öyküsü…

Patlamalar, haykırışlar, kan ve ölüm… Yalnızca bunların yaşandığı cephede, Herman’ın da katıldığı bir savaş tüm şiddetiyle devam ediyordu. Askerler, her türlü insanca duyguyu unutmuş gibiydiler. Düşmanlarını öldürmeden önce, bir an durup onların gözlerine bakıyorlardı. O gözlerde gördükleri korku ve acıdan etkilenmiyorlardı. Kendi korkuları her şeyin ötesindeydi.
Kazanmak, yaşamak demekti; kaybetmek ise ölüm. Herman ve düşmanları kazdıkları derin siperlerde bulunuyordu. Her gün ölümü görüyordu Herman, arkadaşlarını yitiriyordu. Her gün acımasızlığa, nefrete, kine şahit oluyor ve ülkesi için o da buna katılıyordu. Her gün benliğinden bir parçanın daha kopup gittiğini hissediyor, eksiliyor, eksiliyordu… Askerler, haftalar boyunca savaşmaktan bitkin düşmüşlerdi, acı ve pislik içindeydiler. Herman, yaşadığı bu durumdan bezmişti artık. Ne tarihin ne de saatin farkındaydı. Zamansızlığın boşluğunda günü kurtarmanın derdindeydi sadece. Ve bir gün, bir şey oldu. Komutanlar, o günün Noel olduğunu ve savaşa bir gün ara vermek için düşmanla bir anlaşma yaptıklarını söylediler. Çünkü, her iki taraf da ortak bir dini paylaşıyordu. Allah’ları ortaktı.
O gün savaşa gerçekten 12 saat ara verildi. Hiçbir patlama ya da çığlık duyulmuyordu. Kulaklarına sağırlık gibi gelen bir sessizlik hakimdi etrafa. Gece olduğunda Herman, düşman siperlerinde yakılan ateşlerin ışığını gördü, bu onların daha önce hiç yapmadığı bir şeydi. O anlaşmalı barış anlarında askerler ısınmak için ateş yakmaya cesaret etmişti. Herman’ın bulunduğu siperde de aynı şey yapıldı, ateşler yakıldı, insanlar toplandı. Her iki taraf da birbirlerinin siluetlerini görebiliyordu. Sonra, şarkılar söylenmeye başlandı. Ayrı dillerde aynı şarkıları söylüyordu askerler; Herman’ın çocukluğundan beri bildiği, Allah'ı, sevgiyi ve barışı anlatan şarkıları… Herman, onların neşelendiğini hissediyor, yemeklerinin kokusunu duyuyordu. Daha bir kaç saat önce kıyasıya savaşan, ölümün vahşetini saçan insanlar, aralarında bir kaç metre mesafe olmasına rağmen tedirginlik hissetmiyor, kendilerine sunulan bu anların keyfini çıkarıyorlardı. Herman ise savaşın nasıl da zoraki bir nefret oyunu olduğunu düşünüyor, aylardır yaşanan kâbusun anlamsızlığını artık daha iyi anlıyordu. Savaş boyunca hiç kimsenin ölmediği tek gündü o ve yine savaş boyunca herkesin huzur içinde uyuyabildiği tek gece…
Bu olay Herman’ı çok değiştirdi. Yıllar sonra çocuklarına ve torunlarına bir mucize yaşadığını anlattı: Askerler, ortak ve güzel bir şeye, savaş ve nefrete baskın çıkan bir şeyi sahiplenerek silahlarını indirmişlerdi. Bu şey, Allah sevgisiydi. O, çocuklarına şöyle dedi: “Yaşadığımız mucizenin sırrını bulmak büyük bir keşif olurdu. Savaşı bir günlüğüne durduran bu sır, aslında tüm savaşlara tamamen son verebilirdi. Ben, o günü yaşadım ve içimin derinliklerinden gelen ve yüreğimden taşan sevgiyi, Allah sevgisini hissettim. O sevginin insanları nefretten ve korkudan uzaklaştırabildiğini gördüm. Bizlerle aynı şarkıları söyleyen düşman askerleriyle gerçekte nasıl da yakın olduğumuzu anladım.Sevginin neler yaptırabileceğini biliyorum. Lütfen bunun yolunu bulun.”

Bu yazıyı, Atatürk'ün güzel ve öz sözüyle bitirmek isterim:

Atatürk ,yaveri ve Avustralyalı bir subay arasında geçen diyalog ;

Yüzünü ataya dönüp kaşlarını çatmış ve bakıp duran bu subayı merak eden atatürk yaverini çağırıp "git sor bakalım derdi neymiş şunun" diye emir verir subayın yanına giden yaver "atam bakışlarınızdan rahatsız nedenini soruyor" der subayın cevabı " o çanakkalede dedemi öldürdü" yaver aynı şekilde cevabını atatürke iletir atanın verdiği cevap ona yakışır bir biçimde olur ""SOR BAKALIM DEDESİNİN ÇANAKKALEDE NE İŞİ VARMIŞ ?!.
Sponsorlu Bağlantılar
Rapor Et
Cevap Yaz Yeni Konu Aç
Hızlı Cevap
Kullanıcı Adı:
Önce bu soruyu cevaplayın
Mesaj:








Yeni Soru
Sayfa 0.185 saniyede (70.87% PHP - 29.13% MySQL) 16 sorgu ile oluşturuldu
Şimdi ücretsiz üye olun!
Saat Dilimi: GMT +2 - Saat: 19:52
  • YASAL BİLGİ

  • İçerik sağlayıcı paylaşım sitelerinden biri olan MsXLabs.org forum adresimizde T.C.K 20.ci Madde ve 5651 Sayılı Kanun'un 4.cü maddesinin (2).ci fıkrasına göre tüm kullanıcılarımız yaptıkları paylaşımlardan sorumludur. MsXLabs.org hakkında yapılacak tüm hukuksal şikayetler buradan iletişime geçilmesi halinde ilgili kanunlar ve yönetmelikler çerçevesinde en geç 3 (üç) iş günü içerisinde MsXLabs.org yönetimi olarak tarafımızdan gerekli işlemler yapıldıktan sonra size dönüş yapılacaktır.
  • » Site ve Forum Kuralları
  • » Gizlilik Sözleşmesi