Miskin Nedir?
 

MÝSKÝN

sýf. ve a. (ar. miskin).
1. Çalýþmaktan, çaba göstermekten kaçýnan kimse için kullanýlýr; tembel, uyuþuk, üþengen: Miskin bir adamdýr, hiçbir iþin ucundan tuttuðunu görmedim.
2. Tepki gösterilmesi gereken yerde tepkisiz kalan kimse: Bu miskinden öyle bir davranýþ beklenmez.
3. Esk. Cüzam hastalýðýna yakalanmýþ olan kimse için kullanýlýr.
4. Miskin hastalýðý, cüzam. || Miskinler tekkesi, tembellerin, iþsiz güçsüzlerin toplanýp oturduklarý yer.

—Tasav. Derviþlere, genellikle halk arasýnda verilen ad.

—ANSÝKL. isi. Miskin sözcüðü Kuran’da 11 kez tekil, 12 kez çoðul (mesakin) olarak 23 kez yinelenir ve geçtiði ayetlerin hepsinde de "hiçbir mal varlýðý olmayan yoksul kiþi” anlamýna kullanýlýr. Sözcük, Hz. Muhammet’in hadislerinde de ayný anlamda birçok kez geçer. Zekâtýn kimlere verileceðini belirleyen Tevbe suresinin 60. ayetinde fukara (fakirler, yoksullar) sözcüðünden sonra bir de mesakin (miskinler) sözcüðünün kullanýlmasý dolayýsýyla bu iki terim arasýndaki anlam farký Kuran yorumcularý ve fýkýh bilginleri arasýnda tartýþma konusu olmuþtur. Yaygýn görüþe göre fakir, az çok malý bulunmakla birlikte zekâtý gerektirecek düzeyde (nisap miktarý) varlýklý olmadýðý için yoksul sayýlan kiþi; miskin ise hiçbir mal varlýðý bulunmayan kiþidir.

Bütün hadis kitaplarýnda Hz. Muhammet’in yoksullara özel bir yakýnlýk ve sevgi gösterdiði,onlarý sýk sýk ziyaret ederek durumlarýný sorduðu belirtilir. Hz. Peygamber ayrýca halife Ali'nin kardeþi Caferi Tayyar gibi yoksullara ilgi ve yakýnlýk göstererek yardým eden kiþileri daha çok sever ve takdir ederdi.

Ancak, Hz. Muhammet'in ilgi gösterdiði yoksullar yalnýzca onurlu olanlardý. Güvenilir bütün hadis kitaplarýnda yer alan bir hadise göre, Hz. Muhammet'e bu ilgiye layýk olan yoksulun (miskin) kim olduðu sorulduðunda “Onurlu (afif) olan, kimseden bir þey istemeyen kiþidir" yanýtýný vermiþtir.

Miskin

Miskin
hiçbir mal ve gelire sahip olmayan yoksuldur. Arapçada hareket edemeyen demektir. Çoðulu mesâkîndir.

Bu ölçüdeki yoksulluk ve ihtiyaç, kiþiyi çökertip bilinçsiz, hareketsiz ve çaresiz bir duruma getirdiðinden, böylesi düþkünlere miskin denilmiþtir. Bu nedenle miskin ile fakir arasýnda önemli bir fark vardýr. Fakir, geliri ihtiyaçlarýný karþýlamayan kiþi iken, miskin geliri hiç olmayan kimsedir.

Kelimenin halk arasýnda uyuþuk, tembel, zavallý gibi anlamlar kazanmasýna karþýlýk Kur'an'da ve Peygamber'in hadislerinde kendini Allah yoluna adamak, onurluluk, dilenmeme, özveri, durumunu baþkalarýna bildirmekten utanma gibi erdemler, miskinin nitelikleri arasýnda sayýlýr.

miskin

1 . Çok uyuþuk olan (kimse):
"Hayran olduðum adamý miskin bir mektep çocuðu gibi yaka paça alýp götürdü."- Y. K. Karaosmanoðlu.
2 . Hoþ görülemeyecek durumlar karþýsýnda tepki göstermeyen (kimse).
3 . Cüzzam hastalýðýna tutulmuþ olan (kimse).
4 . eskimiþ Âciz, zavallý:
"Âþýk olan miskin olur / Hak yoluna teslim olur"- Yunus Emre.

Birleþik Sözler

• miskinhane
• miskin hastalýðý
• miskinler tekkesi

MÝSKÝNANE

be. (ar. miskin ve fars. hâne’den miskinine). Esk. Miskin bir biçimde, tembelcesine.

MÝSKÝNCE

be. Miskin bir kimseye yakýþýr biçimde, miskin gibi: Bütün gün miskince oturup durdu.

MÝSKÝNHANE

a (ar miskin ve fars. tpane'den miskinhâne). Esk. Cüzamlýlarýn tecrit edildikleri”yer.

MÝSKÝNLEÞME

a Miskinleþmek eylemi.

MÝSKÝNLEÞMEK

gçz. f. Bir kimse söz konusuysa, giderek uyuþuk, tembel bir insan durumuna gelmek: Bugünlerde iyice miskinleþti, hiçbir iþ yapmýyor.

MÝSKÝNLÝK

a. Uyuþukluk, tembellik, üþengeçlik gösteren bir kimsenin durumu; niteliði ya da bu kimseye özgü davranýþ: Bu ne miskinlik böyle, öðle oldu hâlâ yataktasýn.

Miskinler takkesi

Reþat Nuri Güntekin’in romaný (1947). Dilenciliði meslek edinmiþ bir serasker torununun yaþamý çerçevesinde, Ýkinci meþrutiyet’ten romanýn yazýldýðý yýllara kadar uzanan dönemde Türkiye'nin yaþamýndan kesitler verir. Dilencilerin kiþilik dünyasý kadar onlar üzerinde etkili toplumsal koþullarý tanýtýr. Yoksul halkýn yaþadýðý semtleri (Ýzmir’ de Temaþalýk mahallesi, Ýstanbul’da Süleymaniye) gerçekçi çizgilerle canlandýrýr.

Darülfünunda bir süre öðrenim gören, Birinci Dünya savaþý’nda cephe dýþýnda sakatlanan roman kahramaný her tür eyleme uzak, kendi içine kapanýk, sinik, "miskin” bir kiþiliktir. Ancak bu onun yaþadýðý toplum ve çevresindeki insanlarla ilgili doðru tanýlara varmasýný engellemez. Roman, Temaþalýk’taki zencilerin yaþamýný, törenlerini (dana bayramý) ayrýntýlarýyla sergiler. Kahramanýnýn evlat edindiði bir çocuðu yetiþtirip topluma kazandýrmasýný konu edinen yapýt, "yoksulluk kültürü" ne ait ayrýntýlar sergiler.

Miskinler tekkesi, OsmanlI devletinde cüzamlýlarýn Ýstanbul halkýndan ayrý kalmalarý için oturmaya zorunlu tutulduklarý yer. Üsküdar’da Karacaahmet mezarlýðý'nýn ortasýndaki bu özel yapýlar, Selim III döneminde (1789-1807) 9 hane olarak yaptýnldý. Mahmut II tarafýndan bunlara 11 konut daha eklendi (1810). Tanzimat’tan sonra tekke Evkaf nezareti’ne baðlandý, ikinci meþrutiyet'ten (1908) sonra kapatýldý.