[Blue Blood]

PKK Gerçeği
Vikipedi, özgür ansiklopedi

Kürdistan İşçi Partisi (Kürtçe:Partiya Karkerên Kurdistan), Türkiye'nin güneydoğusu, Irak'ın kuzeyi, Suriye'nin kuzeydoğusu ve İran'ın kuzeybatısını kapsayan bölgede bir devlet kurmayı amaçlayan ve bu amaçla söz konusu toprakların Türkiye Cumhuriyeti sınırları dahilinde kalan kısmına sahip olabilmek için Türk Silahlı Kuvvetleri ve sivillere karşı silahlı eylem yapan etnik-bölücü terör örgütü.
Örgüt daha çok Kürtçe adının başharflerinden oluşturulmuş PKK ismi ile bilinir. Ayrıca KADEK ve Kongra-Gel isimlerini kullanmıştır.

"Terörist örgüt" olarak tanınması
PKK başta Türkiye olmak üzere, Avrupa Birliği, ABD ve NATO da dahil olmak üzere pek çok ülke ve kuruluş tarafından terörist örgüt ilan edilmiş etnik-bölücü bir organizasyondur.

Örgütün ideolojisi
PKK'nın ideolojik yapısı Marksist Leninist Kürtçülük'tür. Etnik bölücü ve amacına ulaşmak için sivil ve askeri hedeflere karşı güç kullanmayı ilke edinen PKK, Türkiye, Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri tarafından terörist organizasyonlar listesine alınmıştır. Faaliyet alanı büyük ölçüde Türkiye toprakları olmakla birlikte, Batı Avrupa'da, Irak ve İran topraklarında da bazı sol eğilimli organizasyonların -ve kimi iddialara göre- sözkonusu devletlerin de desteğiyle etkinlik göstermiştir. İlk dönem ASALA tarafından eğitilen örgütün başlıca gelir kaynakları uyuşturucu madde ticareti ve haraç tahsilatıdır. Özellikle bazı Avrupa ülkelerindeki sempatizanların çeşitli açılardan doğrudan veya dolaylı desteği de örgüt için stratejik önem arz etmektedir.
PKK, 1973 yılında kurulmuş 1984'te dağ kadrolarını oluşturarak paramiliter yapıya bürünmüş, Güneydoğu Anadolu'yu 80'lerin sonundan 90'ların ortasına kadar savaş alanına çevirmiştir. Bu süre içinde 30,000'den fazla can kaybına ve birçok insanlık dışı olayın yaşanmasına sebep olmuştur. Türkiye Devleti'ni kapitalist-sömürgeci olmakla itham etmiş ve faaliyetleriyle bölgede maddi kayıplara yol açmış, bu yüzden halkın sosyo-ekonomik gelişmesini 20 sene boyunca engellemiştir.
2005 baz alındığında, PKK faaliyetleri 1990'ları yakalayamayacak kadar düşük yoğunlukta sürmektedir. 1993 yılında PKK'nın Türkiye dağ kadrolarına karşı başlayan operasyonlar ile Türkiye içerisinde bulunan silahlı gücü kırılmış ve teröristlerin Suriye'deki kamplara kaçması sağlanmıştır. Türkiye Cumhuriyeti'nin Suriye sınırına yaptığı askeri yığınaklar ve diplomasi atağı sonucunda, örgüt yapılanmasını Suriye ve İran'dan çekerek ağırlıklı olarak Irak (Kuzey Irak'taki fiili özerk bölge)'a çekmiştir. Türkiye'nin bu askeri başarıyı siyasal düzlemde de göstererek gerçekleştirdiği özgürlükçü açılımlar sayesinde, örgüt, halktan az da olsa aldığı desteği kaybetmeye başlamıştır. Daha önce PKK'ya bağımlılıklarını belirten sivil ve siyasal gruplar, Türk halkından gelen tepkiler doğrultusunda, 1999 öncesine dönmek istemediklerini belirtmektedirlerdir.

Tarihi
PKK'nın organizasyon olarak geçmişi 1973'de "Ankara Democratic Patriotic Association of Higher Education" olarak başlamaktadır. Grup, bu dönemde büyük ölçüde öğrencilerden oluşmakta ve başında Abdullah Öcalan bulunmaktadır. Ankara'da kurulan organizasyon kısa bir süre içinde Güneydoğu Anadolu'ya taşınmış ve bölgedeki genç Kürtler arasında propaganda faaliyetlerinde bulunmuştur. 27 Ekim 1978'de "Kuruluş Bildirgesi"ni düzenler ve adını Kürdistan İşçi Partisi olarak değiştirir. PKK, Bu bildirgeyle hareket alanını genişlettiğini de ilan eder ve yeni bir safha olan şehir eylemleri metotlarını uygulamaya başlar. Marksist, Leninist temelli etnik bölücü bir organizasyon olması sebebiyle sağ organizasyonlarla da çatışmaya girmiştir.
PKK'nın çatışmaları sadece karşıt görüşlerin çatışması olmakla kalmayıp 1979'da Mehmet Celal Bucak'a düzenlenen suikastla PKK'yı devletle işbirliği içinde olmakla Kürtleri sömürmekle suçladığı aşiretlere de yönlendirmiştir. 1978-1982 yılları arasında devletin terörizm saydığı 43,000 olayın yaşandığı gerçeği altında, PKK Şehir Savaşı döneminde aktif bir yapıdadır. 12 Eylül 1980 büyük oranda Şehir Savaşı dönemini sona erdirse de organizasyonun eylem kabiliyetini ortadan kaldırmamıştır. Bunda 1979'da Öcalan'ın Suriye'ye geçmesi ve burada Dev-Genç'in temellerini attığı eğitim kamplarını kurması etken olması yatmaktadır. İhtilal'in ülke içindeki eylem alanını kapatması, sol görüşlü organizasyonların, Öcalan'ın Lübnan çağrısına cevap vermesine sebep olmuş. 1982-84 yılları Öcalan'ın organizasyonun yeniden şekillendirmesine yardımcı olmuştur.
1984 senesiyle PKK yeni bir yapıya bürünmüştür. Kendisine Mao'nun Halk devrimi yöntemini seçmiş ve Suriye'nin desteklemesiyle Güneydoğu Anadolu'da terör metotlarını uygulamaya başlamıştır.
15 Şubat 1999'da Abdullah Öcalan Kenya'da Güney Kıbrıs Rum Yönetimi pasaportu ile yakalanmasıyla birlikte örgüte çok ağır bir darbe vurulmuştur.
PKK nın hayat evresinin uzun süreli olması gelişimi süresince evrime uğramasına bağlıdır. PKK değişen ortama göre söylemini ve uyguladığı şiddet unsurlarını değiştirmiştir.

Kurulmadan Önce
1960'larda başlayan bireysel hareketlerin ülke içinde gelişiminin olası sebepleri, Türkiye Cumhuriyeti'nin bölgedeki ekonomik ve sosyal yapılar yüzünden ülke genelindeki değişimi aktaramaması bahanesi, üzerinden yarım yüzyıl geçmesine rağmen Osmanlı dönemi yaşanan sosyal ve ekonomik sorunlarının bölgede tekrarlanması varsayımı ve Soğuk savaş yapısı altında Rus ve Suriye gizli servislerinin Güneydoğu Anadolu'daki oluşumlara bilgi, kaynak ve yönlendirme faaliyetleridir.

Apocular Dönemi (1974-1978)
27/10/1978 kuruluş bildirgesine kadar olan dönem Apocular olarak adlandırılmaktadır. Apocular ismi özellikle Dikmen toplantısından sonra yaygın şekilde kullanılmaya başlanmıştır. Öcalan'ın politik fikirlerinin geliştiği ve ülke içinde 1970'lerin ortasına kadar gelişen yapılarla bağlantılarının kurmuş, tanıtmıştır. Bu dönemin sonlarında fikirlerini harekete koymak için Güneydoğu Anadolu'da var olan feodal yapıda yer bulması ve bu yapıyı kendi amaçları ve kendi amaçlarınında bölgenin yapısı altında şekillenmesi.
Apocuların çekirdek grubu 16 kişiden oluşmaktadır. Yıllar içinde bu on altı kişiden sadece Öcalan grupta kalmış, bazıları kendi kuruluşunda rol oynadıkları sistem tarafından öldürülmüştür.

Şehir Savaşı (1978-1980)
Kuruluş bildirgesiyle bölgede varlığını geliştirme ve sosyal yapıya bürünme devresi. 1980 ihtilali öncesi diğer komünist gruplar gibi yapılanmış ve propagandasını silahlı eylemlerle duyurmuştur. 1980 ihtilali ülke içinde yaşamın sekteye vurulmasını amaçlayan faaliyetlere karşı bu faaliyetleri yürüten bireylerin etkisiz kılınması amacı ile yürütülmüştür. İhtilal öncesi duyum alan Apo ülkeyi terk etmiş ama onunla ülke dışına çıkmayan PKK militanları ihtilal grubunca yakalanıp hapsedilmişlerdir. Bu grup daha sonra cezaevi direniş hareketinin çekirdeğini oluşturacaktır.

Suriye (1980-1984)
Abdullah Öcalan ihtilal döneminde Suriye'nin gözetiminde Bekaa Vadisi'ne yerleşmiş ve buradan organizasyonun yeniden yapılandırılmasını planlamıştır. Bu dönemin Abdullah Öcalan için çok önemli olduğunu daha sonra yazdığı anılarında açıklamaktadır.

1984-1993
15 Ağustos 1984'te Eruh ve Şemdinli'de PKK ilk büyük ölçekli silahlı eylemini gerçekleştirir. Silahlı eylem, örgütün silahlı kanadı Kürdistan Kurtuluş Güçleri (HRK) tarafından gerçekleştirilir. 1991-1992 yılında örgütün artan eylemleri 1993'te doruk noktasına ulaştı. 24 Mayıs 1993'te Bingöl-Elazığ karayolunu kesen PKK militanları, eğitimlerini tamamlayarak görev yerlerine sevk edilen silahsız 33 eri otobüslerden indirerek kurşuna dizdi. Teröristler, 13 er, bir polis ve 8 vatandaşı da kaçırdılar. Olayın ardından düzenlenen operasyonda, 10 terörist öldürüldü ve kaçırılanlar kurtarıldı.

1993-1995
Bu dönem örgütün hayatta ve ülkeler arası yapıda kalabilmek için ideolojisini büyük ölçüde yeniden gözden geçirdiği dönemdir. Komünizm (Marksist-Leninist) yerine sosyalizm benimsenmekte ve kadın erkek eşitliğini savunduğunu göstermek üzerede kadınlarda erkek davranışlarını öne çıkarmaya ve cinsel öğeleri göz ardı etme politikası uygulanmaktadır. Parti içinde dine karşı tolerans gösterilmesi bu yapının uzantısıdır.
Bu değişimlerle PKK, Kürt devleti söyleminden vazgeçmiş ve Türkiye Cumhuriyeti devleti altında otonom bir yapı amaçladığını söylemeye başlamıştır.
Bu dönemde Türkiye Cumhuriyeti'nin savunma harcamalarına ayırdığı miktar bütün harcamalarının %10'una kadar yükselmiştir. Bu dönemdeki askeri faaliyet yoğunluğunu devam ettirebilmek ordu bütçesi için 8 milyar ABD doları yıllık harcama seviyesine ulaşılmıştır.

1996-1999
1998'de Abdullah Öcalan tek taraflı ateşkesi bir daha başlatır. Özellikle Suriye ve zaman zaman da Yunanistan, Ermenistan, İran ve Rusya'nın desteği ile ayakta duran PKK, 1998 sonunda Türkiye Cumhuriyeti'nin Suriye'yi savaşla tehdit etmesi, ve bu yüzden Suriye'nin Öcalan'ı ülkeden atması ile sonun başlangıcını yaşamaya başlar. Mayıs 1997 harekatının Türkiye'ye faturası ise 300 milyon dolar olmuştur.
15 Şubat 1998'de Abdullah Öcalan Kenya'da uluslararası bir operasyonla yakalanır ve Türkiye'ye teslim edilir. Başta Yunanistan'ın da pay sahibi olduğu ve Türkiye'nin kısmen haberinin olduğu bu kaçırılma olayı, Türkiye'de dış güçlerin planladığı bir Kürt ve Türk savaşını artık geri dönülemez bir tarzda başlatma gayesi olarak algılandı. Bundan çıkarı olan dış güçler, Kürt ve Türkleri ebediyen bir birine düşman kılarak, kendileri bundan yarar sağlama hesaplarına girmişlerdi.
Abdullah Öcalan'ın Yunanistan, ABD, İsrail eliyle Kenya'nın da kısmen bulaştırılarak yakalanması ve Türkiye'ye teslim edilmesinden sonra, Türkiye'deki Kürt Sorunu daha iyi anlaşılmaya başlandı. Sorunun dış güçlerin gerçek bir müdahale konusu olduğu daha iyi görülmeye başlandı. Öcalan, daha sonra avukatlarıyla yapacağı görüşmelerde "bunun bir oyun olduğunu" açıklayacak ve "silahlı tek bir sinek bile bırakmayın" çağrısını örgüt için yapacaktı. Öcalan, Sosyalizmdeki "Her Halkın Kendi Kaderini Tayin Hakkı"nı da kendilerini etkileyen bir nokta olarak ortaya koyacak ve bunun öz eleştirisini verecekti.

Öcalan'ın Yargılanması (1999)
Öcalan'ın yargılanması PKK olgusunun Türkiye Cumhuriyeti Devleti tarafından tanımlanması açısından önemlidir. Öcalan 29 Haziran 1999 tarihinde askeri mahkemede yerine Türkiye Cumhuriyeti Devleti Ceza Kanunun 125'inci maddesinden yargılanır. Bu davada Öcalan;

• T.C. vatandaşı olduğunu,
• Türkiye Cumhuriyeti Devleti'ni ve onun ceza kanununu tanıdığını,
• Öcalan savunmasında, hukuki değil siyasi olacağını

belirtir. Bu üç yapı Öcalan'ın faaliyetlerinin temelde suç olduğunu kabul ettiğinin en açık ifadesidir.

PKK'nin Feshi (1999-2002)
Öcalan, 1 Ağustos 1999'da ateşkesin sürdürülmesini ve silahlı güçlerin Türkiye Cumhuriyeti Devleti Sınırları'nın dışına çekilerek, sembolik barış gruplarının iyi niyetin bir göstergesi olarak Türkiye Cumhuriyetine gelmelerini ister. Ardından, örgüt tarafından PKK'nın silahlı güçleri sınırların dışına çekilerek, biri dağdan biri de Avrupa'dan olmak üzere iki barış grubu gönderilir.
PKK, 2002'de kendisini fesheder ve yerine Kürdistan Demokratik ve Özgürlük Kongresi KADEK'i kurar. KADEK de AB Terör Örgütleri Listesi'nde yer almaktadır.

Etkileri
PKK, bölgenin her yönden gerilemesi için Türk düşmanları tarafından geliştirilmiş. Bölgede insanca yaşamak için mücadele veren Anadolu insanının yıkımına sebebiyet vermiştir. Türkiye'nin gelişmekte olan ekonomisini kontrol altına almak için PKK, yabancı istihbarat örgütleri tarafından taşeron olarak kullanılmış ve yıkıcı zararlar vermiştir.
Hiç bir zaman ne istediği konusunda net bir fikir beyan etmeyen PKK kimlik ve kılık değiştirerek başka oluşumlara gitmiş ve şimdilerde Irak ı işgal eden güçleri destekleyen ana unsurlardan olmuştur.
PKK'nın eylemleri doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinde yaşayan Türkleri sağlık ve eğitim gibi en temel haklardan yoksun bırakmıştır, PKK eylemleri bölgeye acı, ölüm ve yıkımdan başka bir şey getirmemiştir.

Eğitim
1970'lerde planlanan yerel yönetimlerin güçlendirilmesi çalışmalarını neredeyse 20 yıl rafa kaldırılmış, bazı illerde ikincil merkezi yönetimin (OHAL) kurularak bir çok bireysel kazanımdan geri dönülmesi sayılabilir:

• Dini eğitim. Iran modeli, ülkenin ümmet olarak birliğinin sağlanması.
• Gençlik faaliyetlerinin azaltılması.

PKK'nın periyodik faaliyetlerinden birisi de o bölgedeki öğretmen ve doktorları öldürmektir. Doğrusu bu, bölgedeki insanlara yapılmış en büyük kötülüklerden biridir. Geri kalmışlık bu yüzden daha da artmıştır.
Türkiye savunmaya harcamalarını diğer alanlardan kısarak sağlamak durumunda kalmış ve bu durumda PKK en büyük başarısını çıkmaza giren hayat tarzını düzenli propaganda ile Türkiye ne karşı yönlendirerek yıkıcı faaliyetlerinde perçinlemiştir.

veri.PNG

İdari/Hukuk
PKK tabanını güçlendirmek üzere devlet vatandaş ilişkisini kuran üç temel faaliyeti hedef almıştır.
Türkiye siyasi yapısı 1980'li yıllarda 1970li yılları son yarısını arkasında bırakarak toparlanma dönemini yaşama izlenimini verirken bu karmaşık dönemden uzanıp gelen kadrosuyla PKK Türkiye'nin önünü tıkamayı başarmıştır. PKK 1970'lerde kazandıkları beceriler ve Filistin/Suriye/Yunan/Ermeni becerilerini bünyesine katarak sağlam bir yapıyla ortaya çıkmıştır. Tabanını çok daha belirginleştirmiş; yurt dışı bağlantılarını sağlam temeller üzerine oturtmuş; söylemini yerel olgulardan çok milletler arası olgularla doldurmuş; en önemlisi desteğini Türkiye Cumhuriyeti'nin ulaşamayacağı yerlerden ve uyuşturucudan elde etmeye başlamış dır.
Uyuşturucu trafiğini kontrol eden PKK nin bu konuda ne kadar başarılı olduğu gerçeğinin kanıtıdır. PKK bu dönemde uyuşturucudan elde edilen paranı artırılması ve kara paranın temizlenmesi için uluslararası istihbarat örgütlerinin taşeronluğunu yapıştır. PKK nın sorunun kaynakları dışarıya taşıyarak yapılanması Türkiye Cumhuriyeti'nin daha önceki ayaklanmalarda uyguladığı bölgeye yönelik problemi çözme yollarını tıkamıştır. 1930'lardaki toprak reformunun bu bölgeye uzanamaması (Adana'dan öteye geçmemesi) devletin ağaları mutlu etmek zorunda kalmasının bir uzantısıdır. PKK sorun güneydoğu sorunu olmaktan çıkartmış ve bölge halkının olaylara olan etkisi azalmıştır.

Olağanüstü Hal (1987)
Devlet tamamen dış kontrollü olaylarla ne yapsa kayıplı olmaya başlamış ve çözüm yolu bulamaz hale gelmiştir. İdari sistem kontrolü kaybettiği bölgelerdeki köy halkını değişik yerlere aktarmaya başlamış, bunu da maddi problemleri çözebileceğini ama katliamların bir an önce durması gerektiği argümanına bağlamıştır. Olay güvenlik olgusuyla tanımlanmış ve böylece bir idari sorundan bir başka idari sorun içinde bocalamaya devam etmiştir. PKK Türkiye'ye en büyük kaybı devletin içinde çağdaşlaşma doğrultusunda hizmet etmek isteyen grupların önünü kapatarak yaratmıştır. PKK'nın yarattığı terör Türkiye idari yapısını limitlerine kadar zorlamış ve bununda üstüne çıkarak kilitlediği yapıda devlet yapısına uymayan oluşumlar kurulmasına yol açmıştır .

Terörizm Yasası (1991)
Terörizm yasası terörizm tanıma uyan olgulara karşı devletin duruşunu ve baş etme metotlarını belirlemektedir. Türkiye genel tanımıyla terörizmi aşağıdaki gibi tanımlamıştır:

Belli bir kanuna bağlı olmadan insanlar veya mülklere yönelik olarak devleti, milleti veya belli bir yapıyı sindirmek amacıyla politik veya sosyal amaçlar elde etme yöntemi.

Osmanlının yüzyılın başında ermeni terörizmi ile olan ilişkisi bu tanımdan çıkarılabilir. 1991 terörizm yasasının ruhunu ve amaçlarını anlamak için Osmanlı kanunlarından başlayarak Türkiye anayasalarına doğru incelemek gerekmektedir. Bu yasanın tanımladığı koşullar bu zaman içinde süreklilik göstermektedir.
20. yüzyıl terörizm kavramının evrimleşmesine tanık olmuş ve 21. yüzyıla girmeden Türkiye (1991) ve Amerika Birleşik Devletleri'nde (2001) yeniden belirlemiştir. Türkiye terörizm yasası Türkiye'nin kuruluşundan itibaren ilk metot değiştirmesidir. Osmanlı'nın Hasta Adam kavramı gerçekte lale devrinin ihtişamından dolayı olmayıp kendi içindeki terörizmle baş edememesi ve sistemi çalıştıramadığından dolayı ekonomik ve politik çöküntüye uğramasının sonucudur. Türkiye'nin reaksiyonları Osmanlı'dan farklı olsa da deneyimleri bu bağlamda sıradan deneyimlerdir. Türkiye'de yaşanan olguların izlerini terörizmin tarihiyle karşılaştırıldığında Fransız (Fransız halk ayaklanmasından sonra) ve Rus (Bolşevik isyanının ardından) devlet terörizmindeki becerilerini kendi ideoloji ve çıkarları doğrultusunda ilişkiye girdiği azınlıklara ihraç etme metotlarıyla bağdaşmaktadır. Türkiye üniter devlet kavramıyla sorunu Osmanlı'nın yaşadığı boyutun çok altına çekmeyi başarsa da 1991 yılı gelindiğinde Osmanlı gibi sorunun temelleri için çözüm üretememiştir. Bu başarısızlık 1991 terörizm yasasında kendini göstermektedir.
Terörizm olgusunu ile ilişkili 1970-1980 ihtilalleri için Cumhuriyetin kuruluşuna bakmak gerektiği gibi, 1991 yasasının içeriğini algılamak için 1970 ihtilali ile başlayan olgulara bakmak gereklidir. 1961 anayasası sosyal içeriğinde vatandaşların amaçlarına demokratik yolları kullanarak birlik ve bütünlük içinde kavuşabileceği varsayımıyla yola çıkmıştır. Devlet 40 yıllık Türkiye Cumhuriyeti deneyimiyle Osmanlının tecrübesinden uzaklaştığını varsaymıştır. Fakat 61 Anayasa'nın öngördüğü reformların yapılayınca ve uygulamada sorunlar yaşanınca ülke içinde sistemi kullanmadan değişim isteyenler ortaya çıkmıştır. Bu grup 1970 deki yapılanmanın ana hedefini oluşturmaktadır. Orgeneral Muhsin Batur 1970'in başarılı olamadığını çünkü gerçekte yapılmasını istediği vergi reformu, sağlık reformu, eğitim reformu, yerel yönetimlerin kuvvetlendirilmesini sağlamak gibi konuların 1990'larda hâlâ Türkiye'nin gündeminin birinci maddesini teşkil etmesine bağlamaktadır. Sistem 1960'la başlayan sosyal yapılarını oturtamaya çalışırken oluşan baskıları kontrol altına almak için bir dizi terörizim kanunu çıkarmış ama başlangıçta temel amaç dış etkilerin ülke içindeki grupları bilgi ve beceri aktarımıyla yönlendirmelerini engellemeye çalışmasıyla sınırlı kalmıştır (bölücü ve ayrılıkçı grupların sindirilmesi). Ne kadar başarılı olduğu terörizmin yirmi yıl içinde bireysel hareketlerle kazanılan becerileri (sosyal düzen değişikliği istemi) organize grupların hareket yapısına kavuşması (ülke sınırlarını çizmeye) ile izlenebilir. Yerleştirilemeyen sosyal yapılardan ortaya çıkan bu gelişim nasıl organik bir içerik ise, bireysel özgürlükler ile başlayan kısıtlamaların ceza kanunu (1991 Terör yasası) içinde sistemin bütünlüğüne yönelmesi aynı biçimde organik bir olgudur. Kısaca 1970 ve 1980 ihtilallerinde terörizmle mücadele ögesi ve 1991 Terörizm yasası süreğenlik göstermektedir ve tanımlamaya değerdir. 1991 Terör yasası 1970 ve 1980 ihtilallerinin başarısızlıklarını kontrol altına alınma çabasının bir ürünüdür.
1970: Bireysel faliyetlerle yaşamın sekteye vurulması (Apocular). (Osmanlı: Osmanlı Bankası baskını, Padişaha suikast)
1980: Amacli ve sistematik olarak toplum düzenin bozulması. Varlığının toplum düzeyinde kabullenilmesi (PKK gerilla savaşı). (Osmanlı: Sarıkamışa yol açan süreç)
1990: Kurumlaşmış yapıların devlet ve sosyal yapılara temel amacına bağlı olmadan yıkıcı eylemlerde bulunması. Amacı sistemin varlığının sona erdirilmesi (HEP-DEP). (Osmanlı: Van ayaklanması)
1990'lara gelindiğinde PKK terörünün temel amacı bireyler ve kurumlar arası ilişkilerdeki gerileme yaratmakdır. Bu amaç 1970-1980 ihtilallerinin uygulanan terörizimle mücadele metodlarını geçersiz kılmışdır. PKK sosyal etiğin yok olması ile olgular arasi yapılanmanın bozulmasını amaçlamışdır. Bu bozulmaya bir örnek sosyal etiğin yok olduğu yerde adaletin üstündeki yükden çökmesi kaçınılmazlığı gösterilebilir. 1991 öncesi T.C. adliye sistemi normal hayat koşullarına göre düzenlenmisdir. 1970 ve 1980'de gelen ihtilal kanunlarının (askeri yasaların) olmadığı ortamda Türkiye adliye sistemi PKK nın faliyetleriyle uğraşamaz olmuş ve bu koşullar için kendi altında yeni bir yapılanmaya gerek duymuşdur. Bu ihtiyacın sonucunda Terörizim yasası(ları) ortaya çıkmışdır. 1991 de yürürlüğe giren terör yasası bir çözüm olarak güvenlik mahkemeleri kurmuş buda hukuk devletinin zedelenmesine yol açmışdır. Yinede Türkiye bu sefer adaleti askeri mahkemelere taşımamış, kendi siyasi yapısında çözmeye çalışmışdır. Sorun askeri mahkemelere taşındığında halk dışlanmakta, bu da sosyal birliği bozmaktadır. 1970 ve 1980 ihtilali askeri mahkemelerinin sonuçlarını bu bağlamda algılamak doğru olacakdır. Sorunu askeri mahkemelerle çözmek devletin güvenirliliğini tamamen ortadan kaldırma ihtimalini içermektedir. Askerleri mahkamelerin içine çekmenin etkileri hala yaşanmaktadır. Terör yasasını sistemin vazgeçilmez parçası olmuşdur. Askeri yargıçlar çekilse bile oluşan deneyimler sistemin içinde kalacakdır. Zaman içinde devlet değişen koşullar ve biriken deneyimlerle yasanın şeklini ve kapsamını hatta ismini değiştirmektedir. PKK ile sisteme giren bu olgular biriminin PKK sona ersede sistem içinde kalacağı 21. yüzyılın koşullarında bir gerçekdir.
Terörizm yasasının bir kolu olarak algılanan terörden zarar görenlerin zararlarının tazmin edilmesi TBMM'de 17 Temmuz 2004'te kabul edilen 5233 sayılı yasa ile gerçekleşmektedir. 31 Mart 2005 tarihi itibariyle her ilde kurulan tazminat komisyonlarına 69 bin 832 başvuru yapıldı. Bunlardan sadece bin 595'i, yaklaşık beşte biri sonuçlandı. Bu sonuçlanan davalar toplam başvurunun yaklaşık yüzde ikisi yerinde görüldü ve tazminat ödenmesine karar verildi. Davaların hızla sonuçlandırılamasının sebebi, terörden zarar görüldüğü belirtilen olayların aydınlatılmasında zorluklar bulunmasından kaynaklanmaktadır. Davalar hızla görülmeye devam edilmektedir. Devlet tarafından sadece tazmin yöntemiyle değil terör örgütünün tahribatını gidermek için bölgenin eğitiminin, alt yapısının ve sosyo-ekonomik verim ve kalitesinin artırılmasına yoğun çaba ve emek harcanmaktadır.

Politik

HEP/DEP/HADEP/DEHAP/DTP
Bu dönemde Türkiye siyaseti halkın problemleriyle uğraşamamış PKK nın aşıladığı ideolojik olgular ve yol açtığı kayıplarının etkisiyle bocalamıştır. Devletin bu durumuna örnek olarak;

• Türkiye'nin demokratik yapısıyla oluşturduğu meclisindeki parlamenterlerin kendisini yıkması ihtimali karşısında aldığı önlemlerle itibarını sıfırlaması,
• PKK uzantılarının birleştirici siyaseti savunanların desteğini boşa çıkartmayı başardığından keskin politikaların önünü açması,
• 1965 de araştırmaları başlanan 1970 lerde plot çalışmaları yapılan öğrencinin bireyselliğini ortaya çıkaran kredili sistemin idarenin kontrolü elden brakmama amcı doğrultusunda doğru dürüst hayata geçirilememiş,
• 1970 lerde planlanan yerel yönetimlerin güçlendirilmesi çalışmalarını neredeyse 20 yıl rafa kaldırılmış, bazı illerde ikincil merkezi yönetimin (OHAL) kurularak bir çok bireysel kazanımdan geri dönülmesi

sayılabilir. HEP/DEP/HADEP/DEHAP/DTP siyasi arenada kendilerini göstermiş olasada kürt kökenli seçmenin ülkede %10 dan fazla miktari olduğu halde Türkiye genelinde %10 barajı aşamamış olmasının nedenleri ilginçtir. Bir arguman bu olguya karşı Türkiye devletinin kürt halkını silah yoluyla bastırdığı çünkü devletin kuruluşundan beri Türk ırkçılığını işlediğini söylemektedir. Bu argumana zıt olan olgu ise kürt kökenli Türkiye vatandaşlarının insan hakları problemi olan bölgelerde bu partilere daha yüksek oy verdiği, diğer bölgelerde ise bu oranın düşük olmasıdır. Üzerinde durulması gereken olgu insan hakları ve bu partilere verilen oyların doğru ilişkide olduğu gerçeğidir. PKK'nın faliyetleri ile halkı kendine çektiği fikri bu ilişkide önümüze çıkmaktadır. PKK'nın metodlarında diğer gruplara karşı kendi alt grubunu oluşturmada ne kadar başarılı olduğunu göstermektedir.
HEP/DEP/HADEP/DEHAP/DTP olgusu kürt halkı içindeki demoktatikleşmenin bir başka gerçeğini ortaya koymaktadır. 20 yüzyıla kadar yenetici/yönetilen ikilemi ile yaşayan anadalu vatandaşları, Türkiye kuruluşunda söylem olarak çok çeşitliliği benimsemiş ama faliyette demokrasi kültürünün ancak dar anlamda ikinci dünya savaşı sonrasına ve 1961'den sonra ise sistem-halk etkilenmesiyle gelişmiştir. Siyasi açıdan 1970'lere gelindiğinde feodal yapısıyla güneydoğu anadolu en geri kalmış bölgedir. Bölge insanı siyasi seçimlerini/bölge partileri propagandalarını vatandaşın ihtiyaçlarına başımlı yapmamaktadır. Aponun kişiliğinde (anılarında) ve PKK faliyetlerinde bu otoriter yapıyı doldurma fikri bulunmaktadır. PKK nın temel amacı uzandığı bölgelerde devletten ve diğer otorite yapılarından baskın olmaktadır. Son yirmi yılın faliyetleriyle kurduğu otorite ile bütün kürtleri kendi alanına çekemediği Türkiye 'in demokrasi kültüründe aldığı mesafenin ilginç bir göstergesidir. Kürt halkının demokratik yapısının ve bu yapıyı geliştirmedeki Türkiye'nin başarısı kürt vatandaşların din-ırk gibi bağlamlarda bir yönetici yapıya bağlanamadığı gerçeğinde saklıdır. Demokrasi pragmatik bir olgudur ve devlet, PKK veya genel anlamda otoriteye bağlılıkla çelişmektedir. Türkiye Devleti de 1999'dan beri ideoloji, hızla pragmatik yaklaşıma doğru ilerlemektedir.

Sosyal amaçlı organizasyonlar
PKK Politik Partilerin (HEP/DEP/HADEP/DEHAP/DTP) yanında bölgesel kontrolu elde etme amacı ile sosyal orgaznizasyonların haraket ve politika birimlerine el atmışdır. Bunların en başlıca örnekleri bölgesel insan hakları dernekleri ve belediye yönetim birimleri oluşmaktadır. Bu organizasyonları temel amacının dışında ve/veya temel amacına bağlı tek yanlı olarak kulanılması toplumsal kimliği oluşturan (değişik kimliklerin hayat bulduğu) faliyetlerin yürütülmemesine yol açmış ve toplumun değişik kimliklerinden yoksun kalmasına yol açmışdır. Bölge insanı kendi benliğini oluşturan diğer kavramların yaşam bulamamasından dolayı sadece iki kavram (kürt-kürt olmayan) çatışmasına maruz bırakılmışdır. Toplumsal haraketliği sağlayan faliyetlerininin içi boşaldığından ve yerlerine yenisi kurulamdığından ihtiyaçlar karşılanmaz olmuşdur ve toplum içindeki oluşan çözümsüzlük hislerinide PKK tarafında devlete yüklemişdir. Bölge toplumu "kutuplaşma sonrası sosyal çürümeye" maruz kalmışdır.
İnsan hakları derneklerinin temel amacı sistemin parçaları arasında iletişim sağlayarak olayların değişik boyutlarının göz önüne alınması ve ikincil olarak ise taraflar arası yapıcı diyalog kurmasıdır. Temel ögesi itibari ile tarafsız olan bu organizasyonlar olguları tek yanlı aktararak (taraf tutarak) sorunun bir parçası haline gelmişlerdir. Sorunun büyüklüğüne örnek olarak:

"Ölüm orucu eylemlerinin bu noktaya ulaşmasının nedeni iktidarın kabul edilemez tutumudur." diyerek hükümetin ise "Ölüm orucu emrini devlet mi veriyor; insan hayatını hiçe sayan faliyetleri metod olarak seçenlere ve bu emri verenlere söylenmesi gereken sözleri niçin bana yönlendiriyorsun" diyerek cevap vermesi yaşanan iletişimin bozukluğuna örnek olmaktadır."

Yaratılan bu politik kavgada ceza evlerinin sorunları ve devletin sisteme kontrol edememesi gibi olgular göz önüne çıkmamakta ve derneklerin bu bağlamda temel görevini yerine getirmemesi sonucunu doğurmaktadır. Ayrıca kalabalık koğuşların ve düzensizliğin propaganda faliyetlerine imkan vermesi bu organizasyonların önceliğini seçerken nelere baktıkları sorusunu getirmektedir.
Söylemleri bağlamında bakıldığında, insan haklarının diğer boyutları bu organizasyonlar tarafından temel amaçdan sapma olarak algılandığından dışlanmış ve PKK nın temel amacıyla kesişen devlet-vatandaş ilişkisini koparma amaçı götmüşlerdir. Ayrıca bu dömen içinde dernek mallarının yıkıcı örgüt elemanlarına kullandırılması ile dernekle devleti karşı karşıya getirmişdir. Bu faliyetler organizsonların PKK nın kolları olduğu izlenimini yaratmışdır. PKK ise yaratılan sığ imajı kullanarak bölge insanını Türkiye parlamentosuna değil kendisine bağlı olduğunu savunmuşdur. Bu gruplar 21. yüzyılda töre cinayetleri, kadın hakları gibi büyük sorunlara odaklanması 20. yüzyılın son çeğreğinde nerede oldukları sorusunu akla getirmektedir.

İnanç Eksenindeki Etkileri
PKKi marksist-leninist bir örgüt olmasının ötesinde militanları üzerinde etkinlik ve sempati kazanabilmek amacıyla da faaliyetlerde bulunmaktadır. PKK ekseninde gelişen yeni kuşak kürt kültüründe başat çizgi ateizm olmakla birlikte zerdüştlükte ikinci derece de önemli hale gelmiştir son yıllarda. Her ne kadar tarihsel kökende zerdüştlük ile bağlantıları olmasa da, bazı yazarlar tarafından zerdüştlük kürtlerin eski dini olarak gösterilmeye çalışılmıştır.

Kuzey Irak Kampları
PKK Güneydoğu Anadolu bölgesinde yeterli halk desteğini alamadığından ve güvenlik güçleri karşısında 20.000'den fazla kayıp verdiğinden sınır ötesine yerleşmeye çalışmıştır. Uzun süre Suriye'de kaldıysa da, bu hem yeterli olmamış, hem de 1998'den sonra burada da barınma imkanı kalmamıştır. Körfez Savaşı'ndan sonra oluşan güç boşluğundan yararlanan terör örgütü 1990'ların başında Kuzey Irak'a yerleşmiştir. Irak Savaşı (2003) ise PKK'ya daha geniş bir güç boşluğu sağlamış ve Kandil Dağı ve çevresine yerleşmiştir. Bu bölgede 10'dan fazla PKK kampı vardır. ABD, Irak'ı işgal ederken bu kampları ortadan kaldırma sözü vermiş, Bağdat Yönetimi ve yerel Kürt yönetimi de PKK faaliyetlerine izin vermeyeceklerini açıklamışlardır. Ne var ki zaman içinde Her üçü de PKK'yı bu bölgeden sökmeye güçlerinin yetmediğini ima etmişlerdir. Özellikle Barzani ve adamları ise PKK faaliyetlerine göz yummanın ötesinde silah da sağlamışlardır. Irak Ordusu'nun silahları PKK'lıların eline geçerken, bu silahlar sayesinde Türkiye'deki eylemleri artmıştır.
2006 yılının Temmuz ayında PKK Türk Büyükelçiliği'nin sadece 500 metre ilerisine Öcalan Kültür Merkezi adı altında bir propaganda ofisi açmıştır. Türkiye buranın kapatılması için nota verirken, ABD'lilerin ilk açıklaması "Biz böyle bir merkez görmedik" şeklinde olmuştur.
Temmuz 2006'da Türkiye'nin ABD'ye PKK kampları konusundaki tepkileri zirveye çıkmıştır. Başbakan Tayyip Erdoğan gerekirse sınır ötesi operasyonun tek taraflı olarak yapılacağını ilan etmiştir. Bu tepki bir haftada PKK terörüne verilen şehit sayısının 15'e ulaşması ile oluşmuştur. Bu uyarı Dışişleri ve diğer kanallardan da tekrarlanmıştır.
Bu sert tepkiler üzerine ABD Başkanı George W. Bush ve Amerikan Dışişleri Bakanı Rice'dan PKK'ya karşı gerekenin yapılacağı sözü geldi.
30 Haziran 2007 tarihinde örgütün kamplarından kaçan biri kadın 4 kişi, Şırnak ilinin Silopi ilçesinde güvenlik güçlerine sığınarak pek çok itirafta bulundu. İtirafçılar, Türkiye Cumhuriyeti'nin düzenleyeceği sınırötesi operasyon söylentilerinin PKK mensupları arasında korku yarattığını belirtti. Basın mensuplarına da açıklama yapmalarına izin veirlen itirafçılar:

"Biz terör örgütüne kandırılarak katıldık. Örgütte yaşananlar karşısında gerçekleri gördük. Bize, teslim olursanız Türkiye'de kötü muameleyle karşılaşırsınız, denildi. Ancak biz buna rağmen gelip güvenlik güçlerine teslim olduk. Bize söylenenlerin hiçbirinin doğru olmadığını gördük. Burada hiçbir kötü muameleye maruz kalmadık. Bizim gibi yüzlerce örgüt üyesi var. Eğer onlara bir güvence verilirse inanıyoruz ki hepsi gelip teslim olur. Son günlerde sınır ötesi operasyon söylentileri örgüt içinde korkuya neden oldu. Bütün kamplar boşaltıldı."

şeklinde açıklamalarda bulundular.
Teslim olmak için Habur Sınır Kapısı'nı kullanan itirafçılar, örgütün uzaktan kumandalı mayınlarla gerçekleştirdiği eylemler için gerekli teçhizatı Kuzey Irak'tan temin ettiğini söylediler. Kandil Dağı'ndaki kamplara 2 ABD zırhlısının silah getirdiğini öne sürerek ajan olmakla suçlandıklarına ilişkin baskılara dayanamadıklarını ve bu nedenle de teslim olduklarını, bazı arkadaşlarının ise intihar ettiğini söylediler.

Çocuk Militanlar
Son yıllarda yaşanan silahlı mücadeledeki başarısızlıklar sonucunda PKK ciddi bir eleman sıkıntısı yaşadı ve bunun sonucu olarak silah altına aldığı kişilerin yaşı 10-11'e kadar düştü. Alınan çocukların büyük kısmı ise 14-15 yaş civarında kızlardan oluşuyor.

Örgütün eylemleri
PKK bugüne kadar en az 30.000 Türkiye Cumhuriyeti vatandaşının ölümüne sebep olmuştur.

PKK'nın verdiği zarar

veri2.PNG

[Blue Blood]

[NAIAS]

İnsanlığın tarihi kadar eski olan korku, şiddet, tehdit, yıldırma, sindirme ve öldürme eylemleri günümüzde terör kelimesi ile karşılığını bulmaktadır. Terör, terörizmin çocuğu olup devletlerin ve bireyin algılayış şekline göre sürekli değişken bir yapı sergiler. Kimilerine göre vatan hainliği olan bir eylem, kimilerine göre ise sözde vatan müdafaası olarak maske takılmak suretiyle katliamlarına bir kılıf bulunmaktadır. Hangi ad altında yapılırsa yapılsın, terörizmin beslendiği bazı ana damarları vardır. Bunlar kesilmediği sürece yok olması da düşünülemez. Amaç her zaman terörizmle mücadele olmalıdır. Dünya üzerindeki devletlerin bir birleri üzerlerinde emelleri olduğu sürece de maalesef bulaşıcı hastalık olan terörizmden kurtulmak mümkün değildir. Devletler kendi varlıklarını koruyabilmek için terörle mücadele ederler. Ancak uluslararası bir sorun olan terörizmle mücadele etmek tek bir devletin değil tüm dünyanın aynı kararlılık ile tepki göstermesi gerekmektedir. İnsanlık el ele vermeli ve çağımızın vebası olan bu hastalığı yenmelidir. Hastalığın en önemli ilacı ise; karşılıklı anlayış ve dünya ülkelerinin barışçı politikayı benimsemeleridir.Teknolojinin torunları olan kitle imha silahlarının baş döndürücü bir hızla ilerlemesi bu birlikteliği zorunlu kılmakta ve kısa sürede çözüm almayı dayatmaktadır.

GENÇLİK VE TERÖRİZM

Bu konuya değinmeden önce Emniyet Genel Müdürlüğünün yapmış olduğubir çalışmanın verilerinden kesitler yaparak konuya girmenin yerinde olacağından hareketle, terör örgütlerinin hedef kitlesinin kimleri amaçladığına ve mevcut kadrolarının genel bir görünümüne bakmak yararlı olacaktır.

Emniyet Genel Müdürlüğünün 826 sol terör örgütü elemanının dosyası üzerinde yaptığı bir araştırma sonucunda;
Yaş Gruplarına Göre Dağılımları:
% 65 14-25 yaş grubunda
% 16.8 25-30 yaş grubunda
% 17.5 30'dan sonrası oldukları,

Öğrenim Durumlarına Göre Dağılımlarının ise:
% 20.4 Yüksekokul mezunu ya da öğrencisi,
% 33.5 Lise mezunu ya da öğrencisi,
% 14 Ortaokul mezunu
% 29 İlkokul mezunu
% 1.9 Cahil oldukları tespit edilmiştir.

200 sağ terör örgütü elemanının dosyaları üzerinde yapılan araştırmada:
Yaş Gruplarına Göre Dağılımları:
% 2.5 10-14 yaş grubunda
% 72 15-25 "
% 17 25-29 "
% 6 30-34 "
% 2 35-65 "

Öğrenim Durumlarına Göre Dağılımları:
% 22 Yüksekokul
% 40 Lise
% 14 Ortaokul
% 19 İlkokul
% 2.5 Okur-yazar
% 1.5 Cahil oldukları anlaşılmış.

Son olarak 262 tutuklu terör örgütü PKK elemanı üzerinde yaptığı bir anket çalışmasında;
Yaş Gruplarına Göre Dağılımları :
% 54 14-25 yaş grubu arasında
% 34 26-37 "
% 12 38-58 "

Öğrenim Durumlarına Göre Dağılımları :
% 11 Üniversite
% 16 Lise
% 13 Ortaokul
% 39 İlkokul
% 12 Okur-yazar
% 9 Okuma-yazma bileyen cahil oldukları tespit edilmiştir.
Yukarıdaki araştırmanın sonucu göz önüne alındığında tüm terör örgütlerinin eleman temin etmek için gençleri tercih ettiği ve çoğunlukla 14-25 yaş grubu arasındaki insanların oluşturduğu bir kitlenin her an tehditle iç içe yaşadığı sonucu çıkmaktadır.
Amaçlarının gençliği ele geçirmek olan terör örgütlerini gerçek anlamda etkisiz hale getirmek için gerekli olan bu kitlenin belirli bir eğitimden ve psikolojik silahlardan kalkan gibi korunmalıdır.
Milli Eğitim Bakanlığı ve Devlet Planlama Teşkilatı gençliğin 12-24 yaş grubu arasındaki insanların oluşturduğunu belirtirken Birleşmiş Milletler Örgütü yaş durumunu 15-25 arasındaki kategori olarak değerlendirmektedir. Bu yaş grubunun kendisine has özelliklerine bakıldığında; içerisinde bulunduğu toplumun sorunlarına duyarlı, hayatın anlamını kavramaya çalışan, eğitim ve öğretim faaliyeti içerisinde olan insanlar olduğu ortaya çıkmaktadır. İsrail'in Filistin`liler ile olan çatışmalarında hep gençlerin önde olması ve ülkelerinin çıkarlarının onlar tarafından daha çok benimsenmesi sonucu sokaklarda hep gençler öne çıkmaktadır. İsrail ordusu da bunun bilincinde olduğu için gençleri, hatta çocukları hedef alarak öldürmekte böylece sonu kanla sonuçlanan tipik bir psikolojik savaş taktiği uygulamaktadır. Daha 2001 yılı da tüm medyanın önünde, babasının arkasına sığınan çocuğun İsrail askerlerinin açmış olduğu ateş sonucu öldürülmesi, günlerce gündeme gelmiş ve tartışılmıştır.
Terör örgütlerinin olmazsa olmaz yaş grupları arasında olan ve değişken bir ruh hali ile toplumsal olay ve sorunlara yeterli bilinçlenme olmasa da sahip çıkan bu yaş döneminin özeliklerinden faydalanarak kendi taraflarına çekmeye çalışmaktadırlar. Bu nedenle bireyden aileye ve devlete kadar herkese birçok alanda gerçek anlamda ciddi görevler düşmektedir.


TERÖR ÖRGÜTLERİ ELEMAN KAZANMAK İÇİN NE GİBİ YÖNTEMLER UYGULAR?
Terör örgütleri, taraftar kazanmak amacıyla her fırsatı değerlendirerek kendisine eleman temini etme yoluna gitmektedirler. Her terör örgütü kendi ideolojisine göre farklı bir yöntem uygulasa da genel olarak benzerlikleri mevcut olup terör örgütlerinin eleman temini için kullandığı yöntemler şu başlıklar arasında toplanabilir :
- Hedef gencin ailesi, ailesinin ideolojik düşüncesi ve ekonomik düzeyi araştırılır. (Fakir gençlerin sıkıntıda olması dolayısı ile maddi açıdan sorunlarının ortadan kaldırılacağı cazip bir olaydır)
- Hedef olarak belirlenen kişi, örgütün ideolojisi doğrultusunda propaganda uzmanı tarafında örgütün ideolojisi doğrultusunda aşılama safhasına geçilir. Bunun için çeşitli gazete, dergi, kitabın okunması sağlanır ve toplantı ve konferanslar ile teorik bilgi pekiştirilmeye çalışırlar. Teorik bilgiler bazen şiir ve şarkılar ile de yapılabilmektedir. Bir kişinin hareketlerinin eyleme geçmeden önce bunun düşündüğü veya ani gelişen durumlarda da bir olayın etkisinde kaldığı bilinmektedir. Dolayısı ile birey, harekete geçmeden önce bazı etkenlerin tesirinde kalarak o eylemi yapmaya yöneltilmektedir.
- Bireyin zaafları tespit ederler.
- Militan kişilik ve kimlik kazandırılarak kendisini bir gruba mensup olduğu fikri ve o grubun istekleri doğrultusunda çalışması gerektiği benimsetilir. Bu aşamaya gelen bir militan, örgütün isteklerini kayıtsız ve şartsız yerine getirir. Normal durumlarda bir insana ufacık dahi zarar vermenin vicdani sorumluluğunu atamayan birey, terör örgütünün içerisine girdikten sonra silahlı saldırılarla bebekleri dahi katletmesi, kendi vücuduna bomba sararak intihar saldırısında bulunması herhalde terörist kimliğin hangi boyuta geldiğini göstermesi açısından önemlidir.
- Çeşitli eğlence ve toplantılar gerçekleştirerek belirli bir grup oluşturmaya ve o grup içerisinde bulunan bazı propaganda birimi elemanları tarafından fikir pompalanmaya çalışılır. Gençler bu gibi yerlere eğlenmek amacıyla gelir fakat asıl amaç terör odakları tarafından kendilerine yönlendirmektir. PKK'nın ve DHKP-C'nin eleman temini için bu taktiği kullandığı ve saflarına gençleri kandırarak çektiği bilinmektedir.
- Çeşitli vaatler ile kandırmak. (Seni bu ilin valisi veya güvenlik sorumlusu yapacağız gibi)
- Öğrenci dayanışma, kültür, spor dernekleri ile sendikalar, seminer ortamları, folklor gruplarına gizlice sızdırılan örgüt elemanları tarafından birey, ideolojik yönde propagandaya maruz bırakarak kendi fikirlerine uygun kişiler belirlenmeye çalışılır
- Genellikle Yüksek Öğrenim Derneklerince düzenlenen vize, harç, barınma gibi sorunlar bahane edilerek bir topluluk oluşturulur ve fakir kişilerin bu ihtiyaçlarından hareketle maddi yardımda bulunarak kendilerine bağımlı olmak zorunda bırakırlar.
- Bazı terör örgütlerince bayan örgüt elemanı kullanarak kendi saflarına çekilmeye çalışıldığı da görülmektedir.

ÜLKEMİZDE TERÖR OLAYLARIN NEDEN OLMAKTADIR
Bu bölümü okurken daha iyi anlayabilmeniz için lütfen yanınıza bir dünya haritası olup öyle okuyunuz. Göreceksiniz ki ülkemizin konumu bizlere nelere mal olmaktadır. Amerikalı askerler dünya hakimiyet teorilere için bir çok çalışma yapmışlar ve nereyi kendi kontrolleri altına alırlarsa dünyada söz sahibi olacaklarını değerlendirmişler. Bu yöndeki çalışmalar içinde kara hakimiyet, deniz hakimiyet ve hava hakimiyet açısından incelenmiş ve hep Türkiye karşılarına çıkmış.
Gerçektende dünya konumu incelendiğinde ülkemiz jeopolitik ve jeostratejik açıdan önemli bir konumdadır. Türkiye, Avrupa, Asya ve Afrika kıtaları düğüm noktası olarak belirlenen Akdeniz ve Ortadoğu'nun Doğu-Batı, Kuzey-Güney üzerinde bir geçiş özelliği ile coğrafyamız güç merkezlerinin iştahını tarihin derinliklerinden beri kabartmaktadır. Ege ve Körfez bölgesi dahil Doğu Akdenizi kontrol edecek bir coğrafi konuma sahip bulunan Türkiye, bütün ülkelerin ulaşım ve güvenlik faaliyetlerini çok yakından ilgilendirmektedir. Çok önemli geçiş güzergahlarının biri olarak da Boğazların durumudur. Dünya ticareti açısındanburası kritik bir konumdadır. Rusya'nın uzun yıllardan beri hedefi olan sıcak denizlereinme çalışmaları ve bu hedeflerinin bazı ülkeler tarafından riskli karşılanması hep gözlerinülkemiz üzerinde olması sonucunu doğurmuştur.
Bu konu ile ilgili olarak Doç. Dr.M.Ihsan ÖZGEN şu değerlendirmede bulunmaktadır." Türkiye geçmişte olduğu gibi günümüzde de üzerinde ve yakın çevresinde dünya güç dengesini etkileyecek tarzda, sürekli ve çok yönlü çıkar ve güç çatışmalarına sahne olan, hassas bir coğrafi konumdadır. Dolayısıyla Türkiye üstünde birçok oyun "değişik adlarla" oynanmış ve oynanacak ve Türk Devleti'nin "siyasi rejim yapısı" başta olmak üzere ekonomik, sosyal ve kültürel yönlerden baskı altında tutulması yolları aranacaktır. Bu açıdan Türkiye yönünden esas düşünülmesi gereken ve önemli olan; belirli dış güçler ve onların Türkiye içindeki uzantılarının, her türlü tahrik, teşvik ve telkinle sürdürülen bu tür olumsuz faaliyetleri "önleyici ve durdurucu" olabilecek "demokratik ve hukuk kurallarına dayalı tedbirleri zamanında alabilmek ve bu şekilde "caydırıcı nitelikte" olabilmektedir. Bilinmesi gereken en önemli konu, bu tür olumsuz hareketleri önlemek görevinin başka devletlere ait olmayıp; yalnız Türkiye'ye ait bir konu olduğu ve Türk Devleti'nin her yönden kuvvetli olduğu sürece her türlü olayın üstesinden gelebileceği gerçeğidir. Bu bakımdan devleti meydana getiren milletin, hemen her konuda aydınlatılması, özellikle üniversite ve yüksekokul seviyesine erişmiş veya çalışma hayatına atılmış gençliğin bilinci biçimde bilgilendirilmesi iç ve dış tehdit unsurlarının ne şekilde ortaya çıktığının anlatılması ve Türkiye' ye karşı belirli dış güçlerce yönlendirilmiş gruplarca meydana getirilen terör hareketlerinin tedhiş ve şiddet eylemlerinin arkasındaki gerçeğin ne olduğunu açıkça ortaya koymak gereği vardır. Ancak bu şekilde Türkiye üzerinde yıkıcı, bölücü ve olumsuz emelleri olan dış güçlerin ve Türkiye'de ki uzantılarının yapmak istedikleri propaganda taktikleri, huzur ve sükûnu bozma planları ve neticede devleti zayıflatma ve hatta çökertme metotları başarısızlıkla sonuçlandırılabilir."

TERÖRÜN TÜRKİYE’YE SIÇRAMASI
Kitle iletişim araçlarının hızlı bir şekilde gelişmesi ve 1961 Anayasasının tanımış olduğu geniş hürriyetlerin verilmesi ile farklı anlayışların doğmasına ve anlayışlara sahip olan insanlarımızın birbirlerine katlanamamaları sonucu kemikleşmiş bazı grupların arasında çıkan kışkırtıcı ve terörist nitelikli kişilerin adeta zorlamasıyla bir çok insanımız hayatını kaybetmiştir.
Ekmek parası arayışına giren insanımız 1960'lı yıllarda hızla artan bir oranda kırsal kesimden şehre göç etmeye başlamış ancak ekonomik açıdan yeterli olmayan bu dönem ve sonrasında 1967 yılında Federal Almanya'nın Berlin kentinde öğrenci olaylarının işçi olaylarıyla birlikte hareketlenmesi şeklinde kendisini göstermiş ve tüm Avrupa'yı kapsayan bir hareket olarak karşımıza çıkmıştır. 1968 kuşağı olarak bilinen ve tüm dünyada geniş bir yankı uyandıran dönem bizim ülkemizde de etkisini göstermiş ve tarihe 68 Kuşağı olarak bilinen bir döneminin mal olmasına neden olmuştur.
Berlinde'ki bu gelişmelerin ardında bir yıl sonra 1968 Haziran ayında Türkiye'de Ankara Üniversitesi Dil Tarih ve Coğrafya Fakültesi ile Ziraat Fakültesi'nde öğrenci olayları başlamış ve ardından İstanbul'a sıçramıştır. Amaçlarının sağ-sol eğilimli olmadıklarını üniversite reformu gerçekleştirmek olduklarını ve bozuk eğitim düzeninin düzeltilmesini gibi masumane istekler ile başlayan bu eylemlerin ardından, maalesef silahlanmaların artması ile diğer üniversitelere de sıçrayan eylemler ve işgaller haline dönüşmüştür.

TERÖRİSTİN PSİKOLOJİSİ
Terörist, canice eylemlerde bulunurken kendisine göre bir maske altındaki psikoloji çizerek, yaptığı vahşi eylemleri, mantığı içerisinde kendisine zorla meşru olduğu yönde inandırmaya çalışır. Suçluluk duygusunu, savunma psikolojisi ile zırha çevirir ve kendisini her zaman haklı görür. Ona göre ; kendisi gibi düşünen sayısız insanın geniş desteğini aldığını kabul eder ve sözde asıl hedefi insanlara zarar vermek değildir. Buna mecbur olduğu için yapmaktadır. Kendisini demokratik yöntemlerle ifade edememenin doğal bir yansıması olduğunu belirtirler. Bu yansıma bazen o kadar sert tedbirler almasını gerektirir ki kardeşini, babasını, kendi halkını bile öldürmek hedeflerine ulaşmak için gerekli olduğuna karar verirse bunu iç felsefesi dahilinde meşru görür.
James ADAMS "Terörün Finansmanı" adlı kitabında, teröristlerin ortak özelliklerini,"Çoğu terörist, davalarının adil olduğuna inanır. Sert karekterli ve hırçındırlar. Kendi hayatlarına veya kurbanlarının hayatına hemen hemen hiç önem vermezler. Aslolan hedefleridir. Bazıları kiralık katil bile olabilirler" sözleriyle ifade etmektedir.
Yapılan araştırmalar sonucu bir terörist için yaş grubunun 22-24 arası olduğu anlaşılmıştır. Bu yaşlar tam olarak incelendiğinde, henüz daha tam olarak doğru ile yanlışı kavrayamayacak olan ve kandırılmaya müsait dönemlerin olduğu görülecektir.

TERÖRÜN GERÇEK YÜZÜ

- YARINLARIMIZ İÇİN TERÖRE HAYIR.
-TERÖR, ACI, KAN VE GÖZYAŞIDIR.
-TERÖR DEMOKRASİYE, İNSAN HAKLARINA KARŞI İŞLENMİŞ BİR SUÇTUR.
-TERÖRLE MÜCADELENİN KORUYUCU HEKİMİ, TOPLUMSAL DUYARLILIK SAHİBİ, BİLİNÇLİ VATANDAŞLARIMIZDIR.
-TERÖR ÖRGÜTLERİNE, ONLARIN ZARARLI FİKİR VE EYLEMLERİNE ALET OLMAMAK İÇİN, KENDİ GELECEĞİNE VE ÜLKENİN GELECEĞİNE SAHİP ÇIK. BU HALİNLE NEFRETİN DEĞİL, SEVGİNİN TEMSİLCİSİ OL.
- İNSANLIK ÜZERİNE SIÇRAYAN KAN DEĞİL, İNSANIN ÜZERİNE AÇAN BİR GÜL OLUN,
- ANNE VE BABALAR; EVLATLARINIZA, TERÖR ÖRGÜTLERİNİN İNSANLIK DIŞI MUAMELELERİ İLE KARŞILAŞMADAN ÖNCE SAHİP ÇIKIN.

SORUYORUZ...! NEDEN ?
KARDEŞCE YAŞAMAK VARKEN, DÜŞMANLIK NEDEN ?
DEVLETİNE-MİLLETİNE FAYDALI OLMAK VARKEN, YAKIP, YIKIP, ÖLDÜRMEK NEDEN ?
AİLELERİNİZİN GURURU OLMAK VARKEN, UTANÇ KAYNAĞI OLMAK NEDEN ?
BİR SİNEĞE CAN VEREMEZKEN, İNSANLARI ACIMADAN ÖLDÜRMEK NEDEN ?
YAPICI OLMAK VARKEN , YIKICI OLMAK NEDEN ?

PKK İLE ERMENİLER ARASINDA 1987 YILINDA YAPILAN ANLAŞMA
Bu anlaţmaya göre;
1. Ermeniler PKK terör örgütü içinde eğitim faaliyetlerinde bulunacaklar,

2. PKK terör örgütüne her yıl için adam başına 5.000 ABD Doları ödenecek,

3. Ermeniler küçük çaplı eylemlere katılacaklar,

Yapılan bu anlaşmanın akabinde örgüt içerisinde Ermenilerin sivrilmeleri üzerine, PKK-ASALA ilişkilerinden sorumlu Hermez Samurouyan adlı şahısla birlikte 18.04.1990 tarihinde yapılan toplantıda;

1.PKK ve ASALA terör örgütlerinin artık ortak yönetileceği,

2.Türkiye'de güvenlik kuvvetlerine yönelik eylemlerde istihbaratı Ermenilerin yapacağı,

3.Muhtemel devrimden sonra elde edilen toprakların eşit olarak bölüşüleceği,
4. Kamp masraflarının % 75'ini Ermenilerin karşılayacağı,

5.Türkiye'deki metropol şehirlerde eylemler yapılacağı, şeklinde kararlar alınmıştır.

1992 Ekim ayından itibaren Kuzey Irak'ta üslenen terör örgütü PKK'ya karşı gerçekleştirilen sınır ötesi operasyonlarda örgütün büyük darbeler alması ve barınma imkanlarını kaybetmesi üzerine bir kısım örgüt mensuplarının İran ve Ermenistan'a geçmeleri ile PKK terör örgütünün Ermenistan'daki aktif faaliyetleri başlamıştır.

PKK terör örgütünün Avrupa temsilcilerinden bir grubun Ermenistan'a giderek, PKK terör örgütü mensuplarının Kars bölgesinden Ermenistan'a rahatça girip çıkmaları için anlaşma yaptığı, Sovyet Rusya'nın dağılması ile Ermenistan'ın bağımsızlığına kavuşması sonucu PKK terör örgütünün Ermenistan'da Kürt yerleşim birimlerinde barınma imkanı bularak burada örgüte maddi - manevi destek sağlayıp, faaliyetlerini sürdürdüğü ayrıca, 19-20 Mayıs 1992 tarihlerinde bir grup PKK terör örgütü mensubunun Ermenilerle beraber Azeri Türklerine karşı savaşmak için 3 araçla Urumiye'den Ermenistan'a hareket ettiği bilinmektedir.

Bu ilişki gün gibi ortadadır arkadaslar.Lütfen düşmanlarımızı elimizden geldigi kadar anlatalım cevremizdekilere yeterince gec olmadı mı

Bunu her nekadar dış basına anlatsanda seni anlamayacaklardır. Çünkü PKK 'yı kuran , yöneten ve besleyende dış ülkelerdir. Çünkü Türkiye'nin toprakları dünyada pahabiçilemezdir. Stratejik konum olarak , coğrafi konum olarak , maden vb. konum olarak dünyanın en başında gelen ülkedir. Artık Türkiye ile savaşarak başa çıkamayacaklarını anlayan işgalciler , Ülkemizi bölmek için kendi kurdukları terör örgütleriyle ( PKK vb.) içten halkımızı kışkırtmaya başlamış ve bizi birbirimize düşürmeye çalışmışlardır. Fakat millet olarak direncimizi asla yitirmedik. Günümüzde de halâ bizi birbirimize düşürecek faaliyetler ve Türkiye'yi uyutacak faaliyetler içerisindedir.

Örnek vermek gerekirse şu sıralar çok moda olan parti kapatma gibi. Dikkat ettiyseniz , Bu kapatma olayı Türkiye'yi uyuttu. Asıl konumuz ekonomi , dış politka , savaşlar , PKK iken bir anda bu olaya döndü. Bunlar meydana gelirken çevrede bir takım güçlenmeler meydana geldi. Onlardan Bağzıları şunlardır :

1- PKK örgüte elaman ve maddi yardım için her türlü sahtekârlığı yapmaya başlamış fakat fazla başarılı olamamıştır. Devam etmektedir.
2- ABD , PKK karşıtı olduğunu söyleyip PKKya destek veren Barzani ve sözde kendisinin kuracağı Kürdistan adına yaptığı radar sistemi.
3- Ermenistan'ın , Türkiye'ninde içinde bulunduğu "TÜRK BİRLİKLERİ" adı atında projenin parçası olan Azerbaycan'a yaptığı saldırı ve İran'a göz dağıdır.

Bunları biraz gözden geçirelim PKK 'nın ekmeğine yağ sürmeyelim. ( PKK = Dış Devletler)

[harpagon]

KillEmAll adlı kullanıcıdan alıntı

Bunu her nekadar dış basına anlatsanda seni anlamayacaklardır. Çünkü PKK 'yı kuran , yöneten ve besleyende dış ülkelerdir. Çünkü Türkiye'nin toprakları dünyada pahabiçilemezdir. Stratejik konum olarak , coğrafi konum olarak , maden vb. konum olarak dünyanın en başında gelen ülkedir. Artık Türkiye ile savaşarak başa çıkamayacaklarını anlayan işgalciler , Ülkemizi bölmek için kendi kurdukları terör örgütleriyle ( PKK vb.) içten halkımızı kışkırtmaya başlamış ve bizi birbirimize düşürmeye çalışmışlardır. Fakat millet olarak direncimizi asla yitirmedik. Günümüzde de halâ bizi birbirimize düşürecek faaliyetler ve Türkiye'yi uyutacak faaliyetler içerisindedir. Örnek vermek gerekirse şu sıralar çok moda olan parti kapatma gibi. Dikkat ettiyseniz , Bu kapatma olayı Türkiye'yi uyuttu. Asıl konumuz ekonomi , dış politka , savaşlar , PKK iken bir anda bu olaya döndü. Bunlar meydana gelirken çevrede bir takım güçlenmeler meydana geldi. Onlardan Bağzıları şunlardır : 1- PKK örgüte elaman ve maddi yardım için her türlü sahtekârlığı yapmaya başlamış fakat fazla başarılı olamamıştır. Devam etmektedir. 2- ABD , PKK karşıtı olduğunu söyleyip PKKya destek veren Barzani ve sözde kendisinin kuracağı Kürdistan adına yaptığı radar sistemi. 3- Ermenistan'ın , Türkiye'ninde içinde bulunduğu "TÜRK BİRLİKLERİ" adı atında projenin parçası olan Azerbaycan'a yaptığı saldırı ve İran'a göz dağıdır. Bunları biraz gözden geçirelim PKK 'nın ekmeğine yağ sürmeyelim. ( PKK = Dış Devletler)

Tama söylediklerin doğru ama ak parti yandaşı olduğun belli ak parti geldi kriz ülkenin ekonomisi çöktü sahte rakamlarla dünyada birinci bir bakıyorsun halkın cebinde 5 kuruş yok bumu yani bedava ekmek dağıt kömür dağı oy için öyle yapıcana git fabrika aç millete iş ver ülkede kalkınsın. Ayrıca millete yeşil kart verdiler seçimden önce seçim bitti hepsini iptal ettiler.

Şimdi gelelim konumuza.. kapatma davasıyla alakası yok zaten bunlar olacaktı. Bu ülkenin silahlı kuvvetleri var merak etme onlar pkk dış politika hepsiyle ilgileniyo . Davayla sadece yargı ilgileniyo ak parti zaten bir işe yaramıyordu hatta dava sürecinde devlet hazinesinden ellerini çektiler de biraz rahatladık, gerçi yeni yeni vergiler üretip cebimizdeki parayı kendi bankalarına çekiyorlar ama kapanınca kurtulucaz. Bu millete bir Atatürk daha lazım! millet bir kaşık veren olursa seçiyo ama o kaşık veren kepçeyle alıyo sonunda erdoğan gibi. Seçiceğin adamı adam gibi seçeceksin sana değil "ülkene faydalı olacak mı?" onu düşüneceksin!Sana erzak veriyorsa oy içindir. kömür veriyosa zenginlere bile veriyo fakirlerede değil ve herkese altın dağıtıyorsa ben öyle partiye de öyle parti başkanına lanet olsun derim. kusura bakmayın ama sinirlendim kendi çıkarlarınızı unutun, ülke daha önemlii...erdoğan altın kömür veriyo die seçmeyin zaten geri alıyo yeni vergilerle almasada kendi cebinden mi veriyo sanıyosunuz ülkenin parasını veriyo sizde HARAM kömür gıda altın vb. şeylerle oyalanıyosunuz günah günah... yazıklar olsun akp ye ve yandaşlarına...Türk'üm ve ülkemi seviyorum ülkemin parasını yiyene haram ediyorum . oy için vergilerimden artanı dağıtana haram ediyorum .

PKK'yı besleyen İsrail'dir Barzaniyi eğiten de İsrail'dir. TSK'nın başı(malesef) Yaşar Büyükanıt'ın da dedesi İsrail'e çalışan bir ajandır! Türkiye için En büyük tehtid: İSRAİL'DİR!!!! Kendinize bir sorun , neden Tüm bölge ülkelerine saldırgan bir politika güden İsrail Türkiyeye karşı iyi bir amaç beslesin? besleyemez Çünkü ana amaçları Bayraklarında bile olan hedefleri; Nil ve Fırat arasını ele geçirmektir. Bugün Barzani'nin mi adamları vardır Amerikada Yoksa İsrail'in mi? elbette israil'in! İsrail ABD'nin Ortadoğu politikasını yönlendiren tek dış güçtür! Türkiye'ye Osmanlının içine aldığı ve Selanik'e yerleştirdiği Onbinlerce yahudi(bugün Türkiyede en az 2 milyon gizli-siyonist var) bugün Ulusalcı ve CHP'ci cephededir. Dünyanın birçok Ülkesinde olduğu gibi Ülkeyi kalkındırmamışlar. İttihat ve Terakki gibi Ülkeyi batıran ve Enkaz devretmesi yetmezmiş gibi Ermenileri oradan oraya sürüp ölmelerine neden olarak Kendi başlarını değil Biz gerçek Türklerin başını yakmışlardır! Uyanın artık, Büyük bir oyunun içindeyiz. Bizler uyanmadığımız hergün Ortadoğuda bir insan Güneydoğuda bir Türk ölüyor. Bunlar bizleri gizliden soykırıma uğratıyor. Hergün en az 10 tane Türkiye,Bölge ve Dünya hakkında "Neden" diye başlayan soru sorun kendinize! Araştırın, Koyun gibi önünüze konulanı bilgi olarak kabul etmeyin ki yeniden kendimize gelebilelim!
SON KEZ SÖYLÜYORUM NEDEN DİYE SORUN!
ÖNÜNÜZE HER BİLGİ DİYE KONULANI ÖYLECE KABUL ETMEYİN
SORGULAYIN,ARAŞTIRIN. ŞÜPHE EDİN, ŞÜPHE ETMEKTEN KORKMAYIN
BİRÇOK BİLİMSEL KEŞİF BİLE ŞÜPHE YOLUYLA BULUNMUŞTUR!

Daha fazla bilgi için BLOGUMU ziyaret edebilirsiniz

[SysteM]

Yapısı
KADEK terör örgütü; Genel Başkanlık ve Genel Başkanlık konseyi, Merkez Komitesi, Merkez Disiplin Kurulu, Eyalet yapılanması, Bölge Komiteleri, Yerel Komiteler, Hücreler adı altında yapılanmıştır. Belirli zaman dilimlerinde Kongre ve Konferanslar düzenlenerek gelişen şartlara göre örgütün yapısı ve faaliyetlerinde değişiklikler yapılmaktadır.

Genel Başkanlık

Örgüt içerisinde ÖNDER olarak da adlandırılan genel başkan, KADEK terör örgütünün başı olup yönetimden sorumludur. Örgütün her türlü terör eylemi, propaganda faaliyetleri, her türlü kaçakçılık bizzat başkan tarafından belirlenen taktik, strateji ve talimatlar doğrultusunda gerçekleştirilir. Başkanlık, KADEK'da terörist başı Abdullah ÖCALAN'ın şahsiyeti ile bütünleşmiştir. Başkanlık tarafından alınan kararlar değiştirilemez. Affetme, örgüt içi infazlar vb. ciddi kararlar her ne kadar örgüt içi sözde yargıya tabi ise de Abdullah ÖCALAN'ın öneri ve talimatları bu tür kararlarda birinci derecede rol oynamaktadır.

KADEK'nın üst düzey karar organı Kongre olmasına karşın, kararların alınması ve hayata geçirilmesinde yakalanıncaya kadar Abdullah ÖCALAN'ın büyük bir ağırlığı vardı. A.ÖCALAN yakalandıktan sonra örgütün yönetimiBaşkanlık Konseyi adı altında oluşturulan birim tarafından yürütülmektedir.Amacı, İdeolojisi, Stratejisi

Amacı
Türkiye'nin Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgelerini de içine alacak şekilde Suriye, İran ve Irak toprakları üzerinde Kürdistan olarak adlandırdıkları bölgede Marksist-Leninist ilkeler doğrultusunda Bağımsız Birleşik Demokratik bir Kürdistan devleti kurmaktır.

Asıl amacı bu olmakla birlikte Türkiye'nin ezeli düşmanları olan dış devletlerin de desteğiyle ülkemizin gelişmesini engellemeye yönelik ekonomik anlamda amacı da bulunmaktadır.

Bu amacını gerçekleştirmek için silahlı mücadeleyi esas almıştır. Bu mücadele için de Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgeleri başta olmak üzere silahsız ve masum bölge halkına karşı katliamlara giriştiği gibi, ekonomiyi zarara uğratmak, istismar noktası olarak gördükleri geri kalmışlığı kıracak yatırım ve hizmetleri engellemek için araç gereç, kuruluş ve tesislere sabotaj türü saldırılarda bulunmakta, turizm sektörünü baltalamak için de turistik tesis ve kuruluşlar ile turistlere saldırmakta, ülkeye turist gelmesini engellemek için yurtdışında propaganda faaliyetlerinde bulunmaktadır.

Stratejisi
KADEK terör örgütü amacına ulaşmak için halk savaşının gerektirdiği Stratejik Savunma, Stratejik Denge, Stratejik Saldırı şeklinde bir yol izlemeyi benimsemiştir.Yukarı

1- Stratejik Savunma (1984-1989)

Güvenlik güçlerinin duruma hakim olmasından dolayı, stratejik olarak savunmada, taktik olarak saldırıda bulunulan aşamadır.

Oluşturulacak silahlı örgüt birimleri vasıtasıyla güvenlik güçlerini yıpratmaya yönelik eylemlere başvurup, devlet güçleri ile baş edebilecek konuma ulaşılması amaçlanmaktadır.

2- Stratejik Denge (1989-1991)

Yürütülen yaygın eylemlerle kitleler siyasal mücadeleye çekilerek faaliyetin daha üst boyutlara ulaştırılması öngörülür. Silahlı faaliyetler ve eylemlerin yanında genel grev, boykot, işgal ve çeşitli düzeylerde toplumsal olaylara başvurulur. Hareketli savaş yöntemlerine geçilir. Ulusal kurtuluş mücadelesi verildiği propagandası ile başta Sosyalist ülkeler olmak üzere tüm işçi, devrimci güçlerin desteği sağlanır. Bu dönemin uzunluğu ve kısalığı bölge ve dünyadaki gelişmelere bağlı olarak değişim gösterebilir. Yukarı

3- Stratejik Saldırı (1991-1996)

Devlet güçleri ile denge durumuna geldikten sonra kırların ele geçirildiği, kır ile şehirlerde başlatılan genel saldırı ile devlet güçlerinin tümden imha edilmeye çalışıldığı dönemdir.

Ayaklanma ve saldırılarla devlet güçleri dağlardan ovalara kovulur, ovada devlet güçlerine büyük darbeler indirilir. Yer yer şehirlerde genel grev, genel boykot vs. eylemler geliştirilir. Bazı küçük kasabalar işgal edilir, ovalarda sıkışan devlet güçleri şehirlere çekilerek tümden hareketsizleşir ve savunmaya çekilir.

Savaşabilecek tüm güçler silah altına alınır, genel bir saldırı hazırlığı yapılır.

Kısa bir sürede kırlardan şehirlere saldırılır, aynı anda şehir merkezlerinde ayaklanmalar geliştirilir, böylece düşman güçleri içten ve dıştan kuşatma altına alınıp, imha edilmeye çalışılır.


Tehdit ve yıkıcı faaliyetler, değişik ad ve yöntemlerle atalarımızın Anadolu’ya girişleri, Anadolu’yu yurt edinmeleri ve sonrasında, Viyana kapılarına kadar uzandıkları Osmanlı İmparatorluğu dönemlerinden itibaren görülmeye başlanılmıştır.
Önceleri bazı kışkırtmalar sonucu devlete asker ve vergi vermeme gibi nedenlere dayanan aşiret isyanları ortaya çıkmıştır. Daha sonraki dönemlerde ideolojik nedenlerle oluşan yasal ve yasadışı kuruluşlar vasıtasıyla mevcut yönetime ve sisteme muhalif olarak başkaldırılar gözlenmiş ve uzun yıllardan beri muhtelif maskelere bürünerek rejimi tehdit eder olmuştur.
Devletlerin asli görevi, önce her türlü tehdide ve tehlikeye karşı kendi varlığını devam ettirmek, halkına huzur ve güven ortamı tesis etmektir. Ülkemiz de uzun zamandan beri değişik amaç, ad, şekil ve yöntemlerle güvenliğine yönelik olarak süre gelen terörizm ve yıkıcı faaliyetlerle mücadele etmektedir. Bu mücadele, ülkemizin çok önemli zamanını ve ekonomik kaynaklarını tüketmekte, sebep ve sonuçları hep tartışılmaktadır.
Peki, bu genel olarak tehdit dediğimiz yıkıcı ve bölücü faaliyetlerin nedenleri nelerdir? İçeriden ve dışarıdan kimler tarafından ne şekilde desteklenmekte ve yönlendirilmektedir? Ülke içindeki hangi işbirlikçi grup ve kesimlerce bilinçsizce, desteklenmektedir? Terörü ve tehdidi destekleyenlerin fikirleri, duygu ve düşünceleri nasıl ve kimler tarafından etkilenerek değiştirilmiştir veya değiştirilmektedir. Fikir ve düşüncelerin insanların ve kitlelerin hareket ve eylemlerindeki fonksiyonu nedir?
Fikir ve düşünce hareketlerin ve fiillerin lokomotifidir. Fikir olmadan hareket olmaz. Davranışların görünmez dünyası düşüncelerdir. Heinrich HEİNE, "Işık gök gürültüsünden, düşünce de eylemden önce gelir."demiştir. İnsanları arzulanan yönde harekete ve eyleme yöneltmek, sevk etmek, için önce düşünce dünyasında gerekli değişiklik yapılmaktadır. "Düşünce ek, eylem biç" sözü bu gayretin en tabi ifadesidir. Tehdit grupları, tehdidi yönlendirenler ve terör örgütleri amaçlarına ulaşabilmek için, mensuplarını eylem ve faaliyetlere yöneltmede önce tehdidin ve terörizmin ilke ve prensiplerini zihinlerinde oluşturmaktadırlar.
Her fiilde ve her harekette olduğu gibi, terörün alt yapısını da fikirler ve düşünceler oluşturur. Fikirler idealleri, idealler de ideolojileri meydana getirir. İdealler, insanların ulaşmak istedikleri amaçlarını gösterir. İnsanlar fikir ve düşüncelerini her zaman faydalı yerlerde kullanmayabilirler. Fikir ve düşünce iyi niyetle kullanılırsa faydalı, kötü niyet ve amaçla kullanıldığında ise zararlı hareketler olarak karşımıza çıkar.
Dünya hakimiyetine aday olan devletlerin veya devletler topluluğunun meydana getirdiği güç merkezleri, amaçları ve milli hedefleri doğrultusunda, hedef devletlerin bütünlüğüne, iç güvenliğine, egemenliğine kastedecek şekilde ideolojik ve etnik özelliklerine hitabeden tehditler üretmektedirler.
Ülkeler varlıklarını idame ettirmek istedikleri sürece, bu güç merkezleri de var oldukça, bu ve benzeri tehditlere hedef olurlar. Muhtelif gerekçelerle ortaya çıkan tehdit, ideolojisi ve rengi ne olursa olsun, ülkelerin jeopolitik konumuna ve jeostratejik durumuna göre şekillenmektedir.
Dolayısıyla, ülkemizin güvenliğine yönelen ve uzun zamandan beri süregelen yıkıcı, bölücü faaliyetlerin arkasındaki desteği sağlayan güç olarak görülen tehdidi, ülkemizin jeopolitik durumunu ortaya koyarak değerlendirmek gerekir. Zira terörün ve anarşinin baş sebep olan tehdidin özellikleri, nereden ve nasıl yönlendirildiği, genel, bölgesel ve sosyo-ekonomik yapıya etkileri iyi tahlil edilmelidir.
1. Türkiye'nin Jeopolitik /Jeostratejik Değeri
Ülkemizin jeopolitik, jeostratejik değerini kavrayabilmek için, genel, bölgesel ve sosyo-ekonomik durumları açısından ele alınmasında fayda görülmektedir.
Genel durumu açısından bakıldığında ülkemiz, üzerinde ve bulunduğu coğrafi bölgede dünya güç merkezleri arasındaki dengeyi etkileyecek şekilde, sürekli ve çok yönlü çıkar ve güç çatışmalarının yaşandığı, kritik bir coğrafi konuma sahiptir
Bu konumu ile Avrupa, Asya ve Afrika kıtalarının kesiştiği bir düğüm noktası, bir köprü durumundadır. Farklı özelliklere sahip Avrupa, Asya ve Afrika kıtalarındaki ülkelerin fiziki, sosyal, ekonomik ve kültürel çıkarları ülkemiz üzerinde çakışmaktadır. Anadolu adı verilen yarım adanın kara, deniz ve hava sahası, Asya, Avrupa ve Afrika’dan stratejik düzeyde kuvvet intikali için lüzumlu bir bölgedir.
Hassasiyet arz eden coğrafi konumundan kaynaklanan bütün bu avantajları ülkemize, dünya hakimiyetini amaçlayan güçlerin, mutlak kontrol altında tutmak ve elde etmek istedikleri bir hedef niteliği kazandırmaktadır.
Bölgesel durumu açısından bakıldığında ise ülkemiz, İstanbul Boğazı Marmara Denizi ve Çanakkale Boğazını elinde bulundurması, Orta Doğu, Basra Körfezi ve Ege denizi dahil Doğu Akdeniz'i kontrol edebilecek coğrafi konuma sahip bulunması, bölgedeki bütün ülkelerin her türlü ulaşım faaliyetlerini ve güvenliklerini çok yakından ilgilendirmektedir.
Bu özellik, ülkemiz açısından çevresindeki ülkelerin birbiri ile olan politik, ekonomik ve askeri ilişkilerine doğrudan etkisi sebebiyle, taraf ülkelerce her zaman hesaba katılması gereken önemli bir faktördür.
Sahip olduğumuz, İstanbul Boğazı, Marmara Denizi ve Çanakkale Boğazı, Karadeniz'i Akdeniz'e ve diğer sıcak denizlere bağlayan 160 deniz mili uzunluğunda tek su yoludur. Dünya ticareti ve ulaşımında özel bir yeri vardır. Gerek batı Avrupa, Ortadoğu ve Afrika ülkelerinin Rusya, Bulgaristan ve Romanya ile, gerekse eski Varşova Paktı ülkelerinin tüm dünya ülkeleriyle Sosyal, ekonomik ve ticari, bazen de askeri ilişkilerinde önemli rol oynamaktadır. Rusya'nın Ortadoğu ve Afrika ülkelerine yönelik askeri faaliyetleri ile deniz ticaretinin yaklaşık yarısı boğazlarımıza bağımlıdır. Ayrıca Rusya’nın Akdeniz'deki askeri varlığının idamesi, Karadeniz'den, ancak ve ancak boğazlarımızı kullanarak yapılacak lojistik destekle mümkündür. Genel veya bölgesel savaşlarda, Rusların Akdeniz bölgesine yönelik harekâtının başarısı ve devamı da boğazlara bağlıdır.
Sosyo-Ekonomik durumu açısından bakıldığında ülkemiz, yetmiş milyona yakın genç ve dinamik nüfus potansiyeline, zengin yeraltı ve yerüstü kaynaklarına sahip, dünyada besin ihtiyaçlarını karşılayabilen ve ihtiyaç fazlası ürün sağlayan nadir ülkelerden biridir. Her geçen gün gelişmekte olan ekonomik ve teknolojik gücü, bağımsızlığını kazanmış Orta Asya’daki Türk devletleriyle entegre olabilecek potansiyele sahip olmasının sağladığı avantaj ile bölgede mevcut politik, askeri ve ekonomik dengeyi bulunduğu tarafa kazandırabilecek milli güce ve coğrafi konuma sahip bir bölge devletidir.
Diğer taraftan dünya güç merkezleri arasındaki ekonomik ve ticari ilişkileri sağlayan ulaşım yolları üzerinde bulunması ve bu yolları kontrol eden konumu nedeniyle tüm dünya güç merkezlerinin ekonomik ilişkilerini etkileyebilecek durumdadır.
2. Sürekli Tehdit
Ülkemiz, aynen deprem kuşağı gibi bir tehdit kuşağı üzerinde bulunmaktadır. Tarihin her döneminde güç merkezleri, bir çok ulusu etkileyecek şekilde dönemlerinin genel yapı ve şartlarına uygun tehditler üretmişlerdir.
Bu tehditler, devamlı jeopolitiğin değişen unsurları arasında yer alan, ülkelerin etnik ve dini yapısını, sosyal ve ekonomik sorunlarını, bölgesel sorunlarını hedef almaktadır. Bu sorunların istismarı ile de tehdit ve yıkıcı faaliyetler organize edilmekte ülkelerin güvenliklerine ve rejimlerine yönelmektedir.
Şüphesiz insanlık var oldukça güç merkezleri yaşanan dönemin şartlarına uygun tehditler üretecekler ve bunları yayarak yeni bazı stratejiler geliştireceklerdir.
Ülkemizin üzerinde bulunduğu topraklar tarihin her döneminde, o dönemin şartlarına uygun yayılmacı faaliyetlerin etkisi altında bulunmuş ve ideolojinin türü ne olursa olsun ülkemize yönelik tehdit bir devamlılık arz etmiştir. Kısacası, tehdit dün olduğu gibi, bu gün de vardır, yarın da mutlaka olacaktır. İşte ideolojinin türü ne olursa olsun ülkemizin maruz kalacağı bu tür tehdide "sürekli tehdit" denilmektedir.
Sonuç olarak ülkemiz jeopolitik ve jeostratejik durumu nedeniyle sürekli bir tehdide maruz bulunmaktadır. Bu sürekli tehdidi oluşturan veya oluşturacak olan güçler hedeflerine ulaşmak için bazı yol ve yöntemler denerler. Bunlar; sinsice yürütülen dostluktan, politik ve ekonomik baskıya, savaşa kadar uzanan bir tür uygulama zinciri halinde kendini göstermektedir.
Günümüzde sinsi dostluklar, politik ve ekonomik baskılar devam ederken, sıcak savaş yerini, soğuk savaş dediğimiz ülkeleri içeriden çökertmeyi hedefleyen anarşi ve terörü gizlice desteklemeye terk etmiştir."
3. Bölgesel Tehdit
Anadolu coğrafyası konumu itibariyle, her devirde sahip olmak isteyenlerin etkili ve önemli mücadelelerine sahne olmuştur. Anadolu coğrafyasına sahip olanlar stratejik avantajları sayesinde, gücünü ve bütünlüğünü koruduğu sürece Akdeniz, Ege ve Karadeniz havzalarının kontrolünü elinde bulundurmuş, Ortadoğu-Kafkaslar ve Balkanlar'da egemen olmuştur.
Bölgenin Türklerin medeniyeti altına girmesi tarihin önemli dönüm noktalarından birini teşkil etmiş, yeni ve yakın çağlar, Anadolu'nun Türklerden kurtarılması için yapılan savaşlar, ittifaklar, politik ve ekonomik entrikaların yoğun olduğu bir devir olarak tarihte yerini almıştır.
Boğazlar, Akdeniz ve Ortadoğu'nun tarih boyunca sahip olduğu Jeopolitik ve Jeostratejik önemi nedeniyle, İngiltere, Fransa, Almanya, Avusturya ve Çarlık Rusya'sı gibi Avrupa devletleri, Osmanlı İmparatorluğuna karşı politikaları ve çıkarları doğrultusunda, zaman zaman kendi güçlerini kullanarak, birbirlerini destekleyerek, Rum, Ermeni ve diğer azınlıkları kışkırtarak amaçlarına ulaşmak istemişlerdir.
Günümüzde, ülkemiz üzerinde milli menfaatlerine uygun emeller taşıyan büyük ülkeler, dünyada ve bölgede yaşanan sorunların çözümünde, sosyo-ekonomik gelişmelerde, siyasal, sosyal ve ekonomik koşulları hesaplayarak Türkiye'nin içinde bulunduğu politikalar izlemektedirler.
Bu politikalar gelişmelere göre, ya tek başlarına, ya da dahil oldukları ittifak çerçevesinde bazen Türkiye’nin yanında, bazen de karşısında yer alma şeklinde ortaya çıkmaktadır. Komşumuz olan ülkelerin milli menfaatlerine dayanan açık ve gizli hedefleri de tarihi süreç içinde şekillenmektedir. Durum ve şartlara göre ülkelerin bu hedefleri, 12.04. 1985 tarihinde YÖK binasında verilen Konferans sunumlarını kapsayan Türkiye’de Anarşi ve Terörün sebepleri ve hedefleri isimli kitapta aşağıdaki gibi izah edilmiştir.
"Türkiye coğrafyasını oluşturan Anadolu'nun tamamına veya bir kısmına sahip olmak veya onun üzerinde yaşayanları bu topraklara sahip olamayacak güçsüzlüğe düşürmek, şeklinde ifade edilebilir."
"....Viyana kapılarından itibaren başlayan, gerilemede kaybedilen topraklar incelendiğinde kaybın harpten ziyade dışarıdan desteklenen bölgesel isyanlar neticesinde gerçekleştiği görülecektir. Yapılan harplerin çoğunda da bölge halkının din veya ırk ayrımı gerekçesiyle korunması zahiri sebep olarak gösterilmiştir.
1877-78 Osmanlı-Rus harbinde Yeşilköy'e kadar gelen bir güç Avrupa'nın diğer güçlerinin baskısıyla geri itilirken neden aynı güçler 1. Dünya savaşında karşımızda olmuşlardır?
Kurtuluş savaşı öncesi çeşitli ülkelerce işgal gerçekleştirilmişken neden bazı yörelerde harpsiz çekilmeler olmuş ve savaş Türk-Yunan harbi olarak noktalanmıştır?
Yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti'nin İkinci Dünya savaşına kadar Dünya kamu oyunda saygın bir düzeye getirilmesi çabalarının altında yatan gerçek nedir? Neden Türkiye zaman zaman Uluslararası arenada yalnız bırakılmaktadır? Sınır komşumuz olmadığı halde neden bu ülkeler bazen yanımızda, bazen karşımızdadır?
Bütün bu soruların cevabı tek deyimde toplanırsa buna, Türkiye'nin jeopolitik değeri veya Türkiye'nin jeopolitik kaderi demek doğru olur. Bu jeopolitik değerin neticesi özetlenirse ortaya çıkan sonuç şudur.
‘Dünya hakimiyetine aday olan güçler ve kendi ulusal çıkarlarını bu güçlerin paralelinde bulan ortakları, dünyanın bu kesiminde kendine yeterli ve güçlü bir ülkenin teşekkülünü istememektedir.
Aynı güçler Dünyanın bu kesiminde tamamen zayıf ve her an karşıt gücün himayesine girebilecek kadar güçsüz bir Türkiye de istememektedirler.
O halde bu topraklarda yaşayan bu millet, her yönü ile, kuvvetlendikçe budanan, zayıfladıkça sulanan bir ağaç misali kendilerince kabul edilen askeri ve azami limitler içerisinde kalmalıdır"
4. Terör Nedir?
Terör, genellikle dış kaynaklardan beslenen, tehdit ve yıkıcı faaliyetlerin kuşanmış/silahlanmış halidir. 3713 sayılı terörle Mücadele Kanunundaki kıstaslara göre ise, "Ferden veya örgütlü olarak, her türlü silah ve aletlerle, baskı, cebir, şiddet, yıldırma, sindirme, korkutma yöntemlerinden birini kullanarak, belli bir düşünceyi, davranışı kabul ettirmek, anayasal, hukuki, sosyal, ekonomik ve siyasal sistemleri değiştirmek için başvurulan şiddet eylemleridir" denilebilir.
Yürürlükteki 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununda da terör şu şekilde tanımlanmıştır.
"Baskı, cebir ve şiddet, korkutma, yıldırma, sindirme veya tehdit yöntemlerinden biriyle, anayasada belirtilen Cumhuriyetin niteliklerini, siyasi, hukuki, sosyal, laik ekonomik düzenini değiştirmek, devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmak, Türk devletinin ve Cumhuriyetinin varlığını tehlikeye düşürmek, devlet otoritesini zaafa uğratmak veya yıkmak veya ele geçirmek, temel hak ve hürriyetleri yok etmek, devletin iç ve dış güvenliğini, kamu düzenini veya genel sağlığı bozmak amacıyla bir örgüte mensup kişi veya kişiler tarafından girişilecek her türlü eylemdir."
Terörün üç ana unsuru vardır. Bunlar İdeoloji, örgüt ve şiddettir. Bir olaya terör diyebilmemiz için bu üç unsurun bir arada bulunması lazımdır.
İdeoloji, Türkiye gazetesinin yayınladığı, Rehber Ansiklopedisi’nde, "Siyasi veya içtimai bir doktrin meydana getiren görüş ve düşünce sistemi" olarak, Milliyet Gazetesinin yayınladığı, Büyük Larousse Sözlük ve Ansiklopedisinde ise, "bireysel ya da kollektif bir davranışın temelini oluşturan bir felsefi ve siyasal öğretiyi oluşturan genel fikirler sistemi" olarak ifade edilmiştir.
Buradan hareketle ideolojiyi; fikirler, idealler, düşünceler topluluğu, düşünce bilimi, düşüncelerin ve fikirlerin bir buket gibi sistemleştirilmiş hali olarak tanımlayabiliriz.
Terör açısından bakarsak fertlerin veya grubun hareketlerini yönlendirmek ve belirli bir yönde hareketlerini sağlamak, bir bütün olarak hareket etmeleri için bir ideoloji ile donatılmış olunması gerekir. Fikir veya ideoloji, grupları ayakta tutmak için olmazsa olmaz cinsinden bir kavramdır.
Örgüt, bir amacı gerçekleştirmek üzere, belli fikirleri, düşünceleri benimsemiş olan kişilerin bir araya gelerek oluşturdukları kuruma denir. Terörle mücadele Kanununda "örgüt, iki veya daha fazla kimsenin aynı amaç etrafında birleşmesiyle meydana gelmiş sayılır. Örgüt terimi, Türk Ceza Kanunu ile ceza hükümlerini içeren özel kanunlarda geçen teşekkül, cemiyet, silahlı cemiyet, çete ve silahlı çeteyi de kapsar" şeklinde ifade edilmiştir. Örgütlenme, güç birliği açısından son derece önemlidir. "Bir elin nesi var, iki elin sesi var" atasözü örgütlenmenin gerekliliğini çok güzel ifade etmektedir. Birlikte hareket etme, dayanışma gibi kavramları içinde taşıyan örgütlenmenin ortaya çıkardığı yapıya örgüt denir.
Destek, bir gaye için oluşturulmuş bir kuruluşa, kuruluşa mensup kişilere veya bu kişiler vasıtasıyla o kuruluşa, doğrudan ve dolaylı olarak yapılan silah, para ve benzeri yardımlara denir. Desteği iki başlık altında ele almak gerekir. İç destek, dış destek. Kuruluşun/örgütün faaliyet gösterdiği ülke toprakları içinden, kişi ve kurumlardan hangi şekil ve şartla olursa olsun sağlanan yardımlar iç destektir. Ülke dışındaki kurum, kişi ve teşekküllerden hangi şekil ve şartla olursa olsun sağlanan yardıma da dış destek adı verilir. Destek, terörün hayatiyet taşıyan ve dördüncü unsuru olarak kabul edebileceğimiz bir ayağıdır.
Şiddet, Milliyet Gazetesinin yayınladığı, Büyük Larousse Sözlük ve Ansiklopedisinde; "Bir çarpmanın darbenin gücü", "beden gücünün kötüye kullanılması, silahlı etkinlikler ve aşırı bir saldırganlık özelliği taşıyan ilişkilerle belirginleşen edimlerin tümü/kaba kuvvet", Ortalığa korku ve yılgı salmak, çevredekileri sindirmek için yapılan her türlü silahlı eylem/tedhiş" olarak tarif edilmiştir.
Genel olarak şiddet, belirli bir ideoloji etrafında örgütlenip, gerekli desteği sağlayanlarca silahla, bombayla ve silahsız olarak baskı, cebir, şiddet, yıldırma, korkutma, sindirme yöntemlerinden birini kullanarak etkinlik sağlamak suretiyle belli bir düşünceyi, davranışı kabul ettirmek, anayasal; hukuki, sosyal, ekonomik ve siyasi sistemleri değiştirmek amacıyla baş vurulan her türlü eyleme denir.
Bu şekilde ideoloji, örgüt, destek ve şiddet hiyerarşisi içinde, tehdidi oluşturan yıkıcı ve bölücü faaliyetlerin organize edilmiş şekli olarak ortaya çıkan terörün asıl hedefi ve amacı, devletin veya devletlerin top yekün milli gücünü, yani ekonomisini, turizmini, sosyal hayatını, eğitimini ve kültürel yapısını zaafa uğratmaktır. Ülkeler sahip oldukları coğrafi yapısı ve jeopolitik konumları nedeniyle, var oldukları ve var olmak istedikleri sürece değişik şekil ve şartlarda gelişen tehditlere muhatap olurlar.
5. Türkiye’de Terörün Tarihi Gelişimi
5/1- 1920-1960 Yılları Arası
Osmanlı devletinin son dönemlerini de içine alan yakın tarihimizde ülkemizde, cumhuriyetle birlikte devlet ve rejime yönelik faaliyetlerin lokomotifi durumundaki ilk yasadışı örgüt (Türkiye Komünist Partisi) TKP’dir. TKP, Sovyetler birliğinin kontrolündeki 3. sosyalist (komünist) enternasyonal kararları gereğince, Sovyet Rusya’da yaşayan ve Türk Komünistleri olarak bilinen Mustafa SUPHİ ve arkadaşlarınca 10 Eylül 1920 tarihinde Bakü’de kurulmuştur.
Ülkemizde kurulup, faaliyet gösteren bir çok yasadışı örgüt gibi Türkiye Devrimci Komünist Partisi (TDKP) de, M. Suphi ve arkadaşlarının kurmuş olduğu TKP’nin mirasına sahip çıkmaktadır. TDKP bunu şu şekilde açıklamaktadır. "M.Suphi önderliğindeki TKP, ülkemizde komünist partisinin inşası yolunda atılan ilk ciddi adımdı. Örgütümüz (TDKP) M.Suphi ve yoldaşlarının ve onların TKP’sinin kararlı mirasçısıdır" (3)
Mustafa SUPHİ’nin TKP’nin kuruluşu aşamasındaki faaliyetleri, yasadışı TDKP’nin, 2-7 Şubat 1980 tarihleri arasında yapılan birinci/kuruluş kongresinde alınan kararları kapsayan ve "kongre belgeleri" isimli kitapta şu şekilde ifade edilmektedir.
"1917 Ekim Devrimiyle birlikte Mustafa SUPHİ, Rusyalı Türkler, oradaki savaş esirleri arasında çalışmalar yaptı. Önce Moskova’da, daha sonra Kırım ve Odesa’da Türkçe olarak ‘Yeni Dünya’ gazetesini yayınladı. Buralardan Türkiye’ye kaçak olarak, propaganda broşürleri, propagandacılar, komünist işçi ve askerler gönderdi. Moskova, kazan, Samara, Saratov, Rezan, Astrahan ve daha bir çok şehirde Türk Komünist örgütlerini kurdu.
.....Eylül 1920 de Bakü’ de toplanan ‘Doğu Halkları Kurultayı’na partili, partisiz 235 Türkiyeli delege katıldı. Bunun sonunda 10 Eylül 1920’de ‘Birinci Umumi Türk komünistleri Kongresi’ Bakü’de toplandı. Bu kongrede ‘Türkiye Komünist Partisi’ kuruldu. Başkanlığına Mustafa SUPHİ, genel sekreterliğine de Ethem NEJAT seçildi.
...TKP M. Suphi ve yoldaşlarının komünterne bağlı olarak faaliyet göstermelerinin doğrudan bir sonucu olarak komünternin(*) Türkiye kolu olarak kurulmuştur... (3)
(*)Milliyet Gazetesinin yayınladığı Büyük Larousse Sözlük ve Ansiklopedisinde Komüntern; "Komünist Enternasyonal (3. Enternasyonal’in Rusça adı)" olarak tanımlanmıştır.
Mustafa SUPHİ ve arkadaşlarınca, Türkiye’deki rejim ve yönetim aleyhine faaliyet gösterilerek, ülkenin Sovyetler Birliğinin peyki haline getirilmesi ve Marksist-Leninist bir düzen tesis edilmesi, faaliyetlerin örgütlü bir şekilde sürdürülmesi amacıyla kurulmuş olan TKP, ülkemiz aleyhinde uzun yıllar faaliyet göstermiştir.
5/2- 1961-1980 Yılları Arası
a. KGB Faaliyetlerinin Etkisi
Dünyanın çeşitli bölgelerine dağılmış durumdaki KGB (Sovyet Gizli Haber Alma Örgütü) ajanlarından, 1961 yılından itibaren Türkiye’ye gelenlerin TKP bünyesinde ve desteğinde toplumsal ve siyasal olayları yönlendirmesi sonucu siyasal yelpaze giderek genişlemiş ve faaliyetleri artmıştır.
Sovyetler Birliğinin Gizli Haber Alma Örgütü (KGB) ve Askeri Haber Alma Örgütü (GRU) ajanları kanalıyla Ortadoğu’da ve ülkemizde yürüttüğü faaliyetleri, Ortadoğu ülkelerine yönelik operasyon ve harekatları hakkında, John Barron’un "KGB, Sovyet Gizli Ajanlarının Gizli Çalışmaları" isimli kitabında ülkemiz açısından önemli bazı bilgiler açıklanmaktadır.
Ortadoğu’da Sovyetler Birliği adına KGB bünyesinde faaliyet gösteren ve Türkiye’ye karşı operasyonlarda bir eksper olan Labanov, yeterince Arapça bilmediği için Vladimir Nikolayeviç Saharov adlı KGB ajanını servisinde tercüman olarak görevlendirmiştir. Saharov’un sahip olduğu bilgilere dayanan faaliyetler kitapta şu şekilde izah edilmektedir.
"... Ajan raporları, merkezden gelen ve merkeze giden yazılar şimdi Saharov’a açıktı ve çok şeyler öğretiyorlardı. Hem KGB hem de GRU temsilcilerinin mahremiyetine alınan Saharov böylece ajanların kimliklerini, tasarlanan sızmaları ve dört büyük Sovyet operasyonunun esaslarını tanıdı.
Bu operasyonlardan biri, bölgede petrol sahalarında sabotajlarla birlikte Suudi Arabistan’da yıkıcı faaliyetler yapmaktı. Bu ülkede KGB ‘Suudi Arabistan Kurtuluş Cephesi’ adlı terörcü bir gerilla örgütü kurmuş ve bunu desteklemekteydi. Terörcüler arasına yerleştirilmiş KGB ajanları gizli mürekkeple yazıp, Kuveyt’teki (ajanlara özel mektup bırakma yerlerine konulmuş) bir sürü raporunu tercüme etti. Hepsi de hükümete karşı hareketin zorluğunda birleşiyor. Bir tanesi ise yakalanan terörcülerin derhal idam edilmelerinden yakınıyordu.
KGB ayrıca, Basra Körfezi’ndeki petrol Şeyhliklerinde de terörcü hücreler kurmuştu. Bu küçük ülkelerden de Batı Avrupa ve Japonya’ya sevk edilen petrolün kontrolünü ele almak hedeflenmişti. Gelecek için daha çok terörcü edinmek amacıyla KGB, şeyhliklerden gençlere Rusya’da tahsil için burs dağıtıyordu. Bunlar orada gözlenecek, avlanacak ve eğitime tabi tutulacaklardı. Saharov’un gördüğüne göre yalnız katar şeyhliğinden 80 genç, gizlice Kahire’den Rusya’ya sevk edilmişti.
Sovyetler Birliği’nin KGB ve GRU ajanları bazı Ortadoğu ülkelerinin güvenliğini tehdit ederek tehlikeye sokacak yıkıcı faaliyetleri örgütleyip desteklemişler, bu faaliyetlere katılanlardan bazılarını Rusya’da eğittikten sonra ülkelerine göndermişler ve bunların kurmuş oldukları terör örgütleriyle ülkelerinin rejimlerine yönelik faaliyetleri organize etmişlerdir.
Aslında dünyaya terör, 1917 Ekim devriminden sonra yayılmacı emeller peşinde koşan ve geri kalmış veya gelişmekte olan ülkeleri hedef alan Marksizm-Leninizm ideolojisiyle yayılmıştır. Latin Amerika’da başlayıp dünyaya yayılan üniversite ve işçi eylemlerinden oluşan yıkıcı faaliyetler ve gerilla faaliyetlerinin altında daima KGB, GRU ve benzeri uzantılarıyla Sovyetler Birliği olmuştur. 1960’lardan sonra dünyayı kasıp kavuran Filistin örgütlerinin ardında da KGB’yi veya Sovyetleri görmek mümkündür. Bir dönem Avrupa ülkelerinde terör estiren Kızıl Tugaylar, Baader Meinhof gibi terörist örgütlerin de ideolojik alt yapısı daima Marksizm ideolojisi olmuştur. Türkiye’de de 1968’lerden sonra hızla yayılan gençlik hareketleri ve ardından gelen terör örgütlerinin alt yapısını KGB’nin hazırladığından, Türkiye’de şehir ve kır gerillacılığını benimseyen yasadışı terör örgütlerini açıkça desteklediğinden kuşku yoktur. Sovyetler Birliğinin KGB ve GRU ajanlarıyla Türkiye’de şehir terörcülüğü yapmak, adam kaçırmak gibi yasadışı faaliyetlerde önemli aşamalar kaydettiği, Türkiye’den avlayabildiği ajanları Rusya’da eğittikten sonra Türkiye’de ülke aleyhine kullandığı ve KGB’nin Türkiye’ye yönelik bir operasyonu aynı kitapta açıklanmaktadır.
Burada operasyonlarda ifade edilen, siyasi ve sosyal konuların istismarına ve tahrikine dayanan, yıkıcı faaliyetlerin Sovyetler Birliğinin çıkarları doğrultusunda yönlendirilmesi, örgütlenmesi, fikirlerin örgütlenmesiyle oluşturulan örgütlü yapı içinde anarşi ve terör çıkarılarak toplumun devlete olan inanç ve güveninin sarsılması, terör eylemleri yaygınlaştırılarak kaos ortamı ve güvensizlik oluşturulması, idarede zafiyet meydana getirilmesi ve Marksist-Leninist felsefeye dayanan bir düzen tesis edilmesidir.
John Barron’un "KGB, Sovyet Gizli Ajanlarının gizli çalışmaları" isimli kitabında Ortadoğu’da Sovyet ajanlarınca yürütülen ve Türkiye’ye yönelik olan bir KGB operasyonu ile ilgili şu bilgilere yer verildiği görülmüştür.
"Üçüncü operasyon ise; Türkiye’de şehir terörcülüğü yapmak olup adam kaçırma, öldürmelerle oldukça ilerlemiş ve başarılı olmuştu. Bu operasyon 1960’ların başlarında yürürlüğe konmuş, Ankara’daki Sovyet elçiliğinde çalışan KGB subayları tarafından birkaç ajan avlanmış ve bu ajanlar Rusya’da eğitilmişlerdi. Türkiye’ye döndüklerinde bu kadro aralarına radikal eğimli gençleri çekmiş, bazılarını Suriye’de Rusların açtığı kamplara eğitim için göndermişlerdi. Sonucunda meydana gelen şiddet hareketleri ve buna karşı alınan sıkıyönetim, askeri mahkeme gibi tedbirler de gösteriyor ki, Sovyetler Birliğini riske sokmadan ve büyük masraflar yapmadan, bir toplumu krizler karşısında bırakmak için KGB, tekniğini son derecede ilerletmiş bulunmaktadır.
..Aleksander Komyakov, GRU şefiydi ve Beyrut Büyükelçiliği 1. Katibi ünvanını kullanıyordu, Ortadoğu gizli operasyonlarının bir emeklisiydi. Dokuz yıl Türkiye’de bulunmuş ve Sovyet ajanlarının hapisten kaçarak kurtulmalarını planlamıştır."
Güney Amerika’dan yayılan, üniversitelerdeki gençlik harekelerine paralel olarak 1968’lerde Sovyetler Birliği adına çalışan KGB mensuplarının Türkiye’den avladıkları ajanların yardım ve organizesiyle, Marksist-Leninist ideolojiyi benimseyen gruplar oluşmuş, ülkemizdeki Üniversite ve Yüksek Okullarda, ABD aleyhtarı hüviyetle, devletimiz ve rejimimiz aleyhine hareketler başlamıştır. Üniversitelerdeki bu
faaliyetlerin de Sovyet ajanlarınca yönlendirildiği, terör eylemlerinin desteklendiği aynı kitapta şu şekilde izah edilmektedir.
"Türkiye’de öğrenci terör grupları organize edilmiştir; bunların görevleri boykotları düzenlemek, baskınlar yapmak ve insan kaçırmak ve onları öldürerek terör yaratmaktır. Duvarlara yalan haberler, komünizmin gayelerini gerçekleştirecek sözlerle, bazı partileri veya liderleri küçültücü cümleler yazıldı. İsrail Başkonsolosu ve üç İngiliz radar teknisyeni öldürüldü. Ayrıca Ankara’nın sıkıyönetimi 11 ilde ilan etmek zorunda kalmasıyla Türk demokrasisinin gelişmesini geciktirdi. Terör hareketleri kısmen düşüncesiz -nihilist- ve başlıca motifleri anarşi olan bazı gençlerin eseriydi. Fakat polisin vardığı kanıya göre bunlardan bir kısmı Suriye’de eğitim görmüş ve bu işi Şam’daki Sovyet diplomatı Vadim A. Şatrov ile, şoför unvanı altında faaliyet gösteren Nikolay Çernenkov adlı başka bir Sovyet tertiplemişlerdi."
Bu dönemde Sovyetler Birliği politikalarını benimseyen ve dünyanın çok ülkesinde faaliyet gösteren örgütler, Sovyetler Birliği amaçları doğrultusunda kendi ülkelerinde veya üçüncü ülkelerde rejim aleyhtarı faaliyetleri örgütleyerek yönlendirdiler.
Ülkemizde de, 1960 sonrası, ilki Ankara Siyasal Bilgiler Fakültesi Fikir Kulübü olmak üzere bir çok üniversitede fikir kulüpleri kurulmuştur. Sayıları gittikçe çoğalan Marksist-Leninist (sol) ideolojiye sahip fikir kulüpleri daha sonra bir çatı altında toplanarak, FKF (Fikir Kulüpleri Federasyonu) oluşturulmuştur.
FKF ve (Devrimci Gençlik Dernekleri Federasyonu) DEV-GENÇ adlı gençlik kuruluşlarının mensup ve yöneticileri arasında meydana gelen ideolojik görüş ayrılıkları sonucu Türkiye Halk Kurtuluş Partisi/Cephesi (THKP/C), Türkiye Halk Kurtuluş Ordusu (THKO) ve Türkiye İhtilalci İşçi Köylü Partisi (TİİKP) gibi yasadışı örgütler ortaya çıkmıştır.
1970’li yılların başında bu örgütlere mensup şahıslarca gerçekleştirilen sabotaj, silahlı soygun, gasp, adam kaçırma, fidye isteme ve siyasi cinayetler ülkemizde terörist eylemlerin başlangıcı olmuştur. John Barron’un kitabında belirtilen "Türkiye’de öğrenci terör grupları organize edilmiştir. Bunların görevleri boykotları düzenlemek, baskınlar yapmak ve insan kaçırmak ve onları öldürerek terör yaratmaktır." şeklinde ifade edilen KGB’nin amaç ve gayesi gerçekleşmiştir.
Bu dönemde Marksist ideolojiyi benimseyenlerin Marksizm’den başka gözleri bir şey görmüyordu. Barış, özgürlük, sömürü, eşitlik gibi hiç kimsenin reddedemeyeceği kavramları terennüm ediyorlar, savundukları rejimin aslında bunlarla uyuşmadığını, tamamen reddettiğini, Aleksander Soljenitsin’in batıya kaçtıktan sonra anılarını yazdığı Gulak Takım Adaları adlı iki ciltlik kitabında açıkladığı yüzlerce, binlerce düşünür ve bilim adamının, işkenceye tabi tutulduğunu, babasının oğlundan, oğlunun anasından şüphelendiğini, hayatlarının zindan edildiğini, halis bir korku, şüphe ve endişe rejimi olduğunu görmezden geliyorlardı. Belki de bilmiyorlar, hayallerle gerçekleri karıştırıyorlardı. Sovyetler Birliğinin isteklerine uygun olmayan her sistem ve düşünce onlara göre faşizmdi. Çünkü Sovyet ajanlarının gerçekle ilgisi olmayan, Sovyetlerin amaçlarına ve hedeflerine uygun propagandaları gözlerini kamaştırıyordu.
Sovyetlerin bir çok ülkede olduğu gibi Meksika’da da kandırılmış, avlanmış ajanları vardı ve bu ajanlara Sovyetler önemli paralar ve umutlar veriyorlardı. John Barron, Meksika’daki KGB faaliyetleri ve kendi ülkesine karşı faaliyet göstermek üzere avlanan ajanlardan bahsediyor.
Sovyetler sadece Orta doğuda değil, dünyanın bir çok bölgesinde/ülkesinde yürüttüğü propagandalarıyla insanların duygu ve düşüncelerini değiştirmişlerdir. Böylece insanları kendi ülkeleri ne karşı örgütleyip, yönetimlerine karşı mücadeleye yöneltmek, yıkıcı faaliyetleri organize etmek, anarşi ve terör ile kaos ortamı meydana getirmek için ajan avladıkları/edindikleri bilinmektedir.
Bunlardan biri de eşinin ölümünden ülkesini ve yöneticilerini sorumlu tutan, komünizme ilgi duyan Meksikalı öğretmen Fabricio Gomez Souza idi. Durumu ve bu ülkedeki faaliyetler şu şekilde açıklanmıştır.
".. KGB, başarıya epeyce yaklaşmış, fakat sonunu getirememişti. Bu durum karşısında Neçiporenko’nun beş yıl önce keşfettiği Gomez’i ve Patrice Lumumba üniversitesinde okumuş Meksikalı gençleri sahneye çıkarmak zamanı gelmişti...."
".... Sovyet otoriteleri üniversitenin (Patrice Lumumbo) amacını daha açık anlamıyla şöyle belirtmişlerdi: ‘Geri kalmış ülkelerin öğrencilerini eğiterek, yurtlarına geri göndermek ve orada, Sovyet taraftarı faaliyetlere çekirdek olmalarını sağlamak’ Üniversitenin başında bir Sovyet Generali vardı, gerek kendisi ve gerekse tüm kadrosu KGB subay ve ajanları idiler. Ajanlığa alınan öğrencilerin kayıtsız şartsız KGB amaçlarına hizmet etmeleri zorunluydu...."
"... Elverişle görülenlere gizlice yaklaşılıyor, Moskova’daki Patrıce Lumumba Dostluk Üniversitesinde okumaları için burs veriliyordu...."
Fabricio Gomez SOUZA, böyle bir bursu duyunca hemen Sovyet elçiliğine başvurmuş ve Rusya’da belirtilen üniversitede eğitilmiş, beğenilmiş ve Rusların vazgeçilmez elemanı, KGB’nin verdiği talimatları uygulayan biri olmuştur.
"...Böyle bir burs işi olduğunu haber alan Fabrıcıo Comez SOUZA adlı 31 yaşında bir öğretmen, Sovyet Elçiliğine başvurdu. Komünizme karşı ilgi duyan bu adam 1963’de evlenmiş, fakat kısa bir süre sonra karısı, teşhis edilemeyen bir hastalıktan ölmüştü. Bu yüzden geri kültürü dolayısıyla Meksika’yı suçladı ve ülkeyi yeniden kurmak üzere her şeyin yıkılması gereğine inandı. Bu da ancak, Ruslarla işbirliği sayesinde mümkün olacaktı.
Gomez ile uzun bir görüşme yapan Neçiporenko, toy bir öğrenci yerine tam istedikleri tipte bir adamla karşılaştığını anladı. Lumumba Üniversitesine gönderilecek olanların işlemi, normal olarak aylarca sürerdi, fakat Gomez’i Moskova’ya o kadar kuvvetle tavsiye etti ki, Gomez üç hafta sonra yola çıktı. Rusya’da önemli bir misafir gibi ağırlandı. Çünkü bu adam Sovyetlerin Meksika’ya karşı girişecekleri operasyonda liderlik yapabilecek kalitedeydi....."
".... 1963 sonbaharında Lumumba üniversitesine gelen Gomez, Moskova’ya kaçmış 30 kadar Meksikalı’ya katıldı. Bir yıl Rusça dersi altından sonra, üstün nitelikte öğrencilere özel bir sınıfa alındı. Sınıftaki seçme öğrenciler arasında da, fanatik düşünceleri ve Rusya’ya aşırı bağlılığını göstererek yükseldi. Dört yıllık eğitimden sonra Rusların en güvenilir adamı oldu...."
".... Bundan sonraki iki yıl içinde Neçiporenko, en azından bir düzine Meksikalıyı Moskova’ya gönderdi. Ayrıca Meksika üniversiteleri içinde bir sürü ajan edindi...."
".... Fabricio Gomez SOUZA 1968 yılının Kasım başlarında Gomez, Kuzey Kore başkenti Pyongyang’a uçtu. Kuzey Koreliler KGB’den aldıkları talimata göre: "Davaya tam inanmış 50 öğrenciden fazlasına lüzum olmadığı cevabını verdiler. Bunlar, lider ve öğretmen olarak yetiştirilecek Meksika şehir ve köylerine dağıldıkları zaman kanser mikrobu gibi hızla üreyeceklerdi. Dikkatli bir seçim yapılmasını salık veren Koreliler, işin gizli tutulması için de, bu 50 öğrencinin üç ayrı grup halinde getirilmesini istediler. Moskova’dan dönen Gomez, Korelilerden aldığı 25.000 doları dört arkadaşı ile bölüştü. Hepsi gizlice Meksiya’ya dönecekler ve güvenilir öğrenciler seçeceklerdi. 1968 sonu ve 1969 başında ayrı ayrı Meksiko şehrine vardılar."
b. Türkiye’de Terörün Başlangıcı
Ülkemizde de, 1960’lı yılların sonlarında KGB propagandalarının etkisinde kalan bazı kesimler ve gruplar oluşmuştur. Bu kesim ve grupların, marksist ideolojiyi benimseyen yasadışı örgütlerin fikirlerine sempati duydukları, silahlı eylemlerine dahi hoşgörüyle baktıkları, teröristlere barınma, saklanma, yiyecek ve giyecek gibi ihtiyaçlarını karşılamada yardımcı oldukları ve yataklık yaptıkları görülmüştür. Hatta bazı kesimlerce yasadışı örgütlerin eylemlerine kılıflar hazırlanmış, silahlı eylemler haklılık ve savunma zeminine oturtulmaya çalışılmıştır.
Ülkemiz, yukarıda da belirtildiği gibi 1920’lerden itibaren TKP’nin illegal faaliyetleriyle, 1960’lı yılardan itibaren de Sovyet ajanlarının avlayıp yönlendirdikleri, kandırdıkları bazı gençlik liderlerinin yönlendirmesi ile Latin Amerika’da başlayan öğrenci hareketlerine paralel olarak, öğrenci-gençlik hareketleriyle tanışmıştır.
Bu arada, 1961’de kurulan TİP (Türkiye İşçi Partisi), 1965 yılında kurulan FKF (Fikir Kulüpleri Federasyonu) ve 1969 yılında FKF’nin yerini alan DEV-GENÇ (Devrimci Gençlik Dernekleri Federasyonu), Doğu Devrimci Kültür Ocakları (DDKO), Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu (DİSK), Türkiye Öğretmenler Sendikası (TÖS) gibi yasal kuruluşlarla ilişkili olan bazı kişilerle ile grupların önderliğinde ve sevk ve idaresinde üniversitelerde masum öğrenci, işçi, memur hak ve isteklerinin istismarı ile gençliğin tahriki, Marksist-Leninist, Maoist ideolojilerin hedeflerine paralel olarak yönetim aleyhtarı, sol öğrenci ve işçi hareketleri, toplantı ve gösteri yürüyüşleri, grevler, boykotlar, yoğun olarak sürüyordu.
Ayrıca, Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerimiz ile İran, Irak ve Suriye topraklarının bir kısmını kapsayan bölgede bir Kürt Devleti kurmak amacıyla Sait ELÇİ, Faik BUCAK, Ömer TARHAN ve arkadaşları tarafından 24 Ocak 1965 tarihinde yasadışı TKDP (Türkiye Kürdistan Demokrat Partisi) kurulmuş ve Kürtçülük faaliyetleri giderek boyut kazanmıştır.
Yine 1969 yılında Doğu ve Güneydoğulu kürtçülük ideolojisine sahip Musa ANTER, Tarık Ziya EKİNCİ, Naci KUTLAY, Sait ELÇİ, Canip YILDIRIM, Tahsin EKİNCİ, Hüseyin Musa SAĞNIÇ tarafından legal alanda Kürtçülük faaliyetlerini devam ettirmek üzere (Devrimci Doğu Kültür Ocakları) DDKO kurulmuş ve Ankara, İstanbul ve Diyarbakır illeri ile, Silvan, Ergani, Batman, Kozluk, Beşiri ve Kulp ilçelerinde şubeleri açılmış, 1971 yılında ise zararlı faaliyetlerinden dolayı kapatılmıştır.
07.12.1965 Tarihinde kurulan FKF ile TİP 1966 yılında birleşmişler ve faaliyetlerini bir süre bu şekilde sürdürmüşlerdir. 8-10 Ekim 1969 tarihleri arasında yapılan olağanüstü kurultayında yapılan tüzük değişikliğiyle FKF’nin adı Devrimci Gençlik Dernekleri Federasyonu (DEV-GENÇ) olarak değiştirilmiş ve genel başkanlığa Atilla SARP getirilmiştir. DEV-GENÇ’in ilk Merkez komitesinde Atilla SARP, Yusuf KÜPELİ, Ertuğrul KÜRKÇÜ, Mahir ÇAYAN, ve M.Ramazan AKTOLGA yer almıştır.
1969-70-71 yıllarında yasalara uygun kurulmuş olan DEV-GENÇ bünyesinde, gençlik hareketleri bir süre etkili şekilde sürdürülmüştür. Daha sonra DEV-GENÇ yöneticileri arasında ortaya çıkan fikir ayrılıkları ve tartışmalar sonucu daha etkili bir yasadışı örgüt oluşturulması fikri ağır basmıştır.
Bundan sonra Dev-Genç içindeki gruplardan Deniz GEZMİŞ ve arkadaşlarınca Türkiye Halk Kurtuluş Ordusu (THKO), Mahir ÇAYAN ve arkadaşlarınca Türkiye Halk Kurtuluş Partisi/Cephesi (THKP/C) ve Proleter Devrimci Aydınlık (PDA) grubunun ileri gelenlerinden Doğu PERİNÇEK ve arkadaşlarınca Türkiye İhtilalci İşçi Köylü Partisi (TİİKP) adlarında yasadışı örgütler kurulmuştur.
Çoğunluğu THKP/C mensupları tarafından olmak üzere bu illegal örgütlerce İstanbul’da İsrail Başkonsolosu Efraim ELROM kaçırılıp öldürülmüş, 14 yaşındaki Sibel ERKAN isimli bir kız kaçırılmış ve İstanbul Maltepe’de alıkonulduğu bir evde-güvenlik güçlerince kaçıranlar öldürülerek operasyonla kurtarılmış, bazı iş adamları kaçırılıp fidye istenmiş, gemiler sabotajla batırılarak milli servete zarar verilmiş, İstanbul kültür sarayı kundaklanarak yakılmış, bir çok banka silah zoruyla soyulmuş ve silahlı gasp eylemleri gerçekleştirilmiştir. Bu olaylar ülkemizdeki ilk terörist eylemler olarak arşivlerde yerini almıştır
Bu arada THKP/C’den Ulaş Bardakçı ve Ziya YILMAZ, THKO’dan Cihan ALPTEKİN ve Ömer AYNA, Kartal Maltepe Cezaevinden tünel kazmak suretiyle firar ederek Deniz GEZMİŞ ve arkadaşlarını kurtarmak amacıyla Ordu’nun Ünye ilçesindeki radar üssünden, üç İngiliz radar teknisyenini kaçırıp, Tokat’ın Niksar ilçesi Kızıldere köyüne getirmişlerdir. Orada bulunan arkadaşlarının yardım ve desteğiyle saklandıkları bir samanlıkta güvenlik güçleriyle girdikleri çatışmada 9 örgüt mensubu ölü olarak, Ertuğrul KÜRKÇÜ sağ olarak ele geçirilmiştir.
Yine aynı dönemde bir grup THKO mensubu da, Nurhak dağlarına çıkarak kır gerilla faaliyeti başlatmışlardır. Üslenme hazırlıklarını tamamladıktan sonra Kürecik’teki ABD üssünü basmaya giden bu grup yolda güvenlik güçleriyle karşılaşmış ve giriştikleri silahlı çatışmada üç örgüt mensubu ölü, bir çoğu yaralı ve sağ olarak ele geçirilmişlerdir.
12 Mart muhtırasıyla birlikte ülke genelinde ilan edilen sıkıyönetim döneminde, yurt çapında yapılan operasyonlarda THKO, THKP/C ve TİİKP adlı yasadışı örgütlerin yönetici ve mensuplarının önemli bir bölümü yakalanarak cezaevlerine konulmuşlardır. Bu örgütlerin sorumlularından tutuklu olanların cezaevlerinde, tahliye olanların ve yakalanamayanların dışarıda yaptıkları özeleştiriler ve değerlendirmeler sonucu, ortaya çıkan fikir ayrılıklarından bu örgütlerde önemli ölçüde bölünmeler yaşanmış ve bu bölünmeler sonunda şu örgütler kurulmuştur.
Türkiye Halk Kurtuluş Partisi/Cephesi (THKP/C)’den;
*1973’te Acilciler,
*1975’te Marksist-Leninist Silahlı Propaganda Birliği/Devrimci Kurtuluş (MLSPB/DK),
*1976’da Eylem Birliği (EB),
*1976’da Kurtuluş,
*1976’da Devrim Savaşçıları (DS),
*1976’da M-L Devrimci Halkın Yolu (DHY),
*1977’de Devrimci Yol (DEV-YOL),
*1978’de Devrimci Sol (DEV-SOL),
*1978’de Partizan Yolu (PY),
*1978’de 3. yolcular,
*1978’de Dev Savaş (DS),
*1979’da Cephe Yolu (CY),
*1979’da Halkın Devrimci Öncüleri (HDÖ),
*1979’da THKP/C Savaşçıları,
*1979’da Çayan Sempatizanları,
Türkiye Halk Kurtuluş Ordusu (THKO)’dan;
* THKO/GMK (Halkın Kurtuluşu)
* 1975’te Türkiye Devriminin Yolu (TDY),
* 1978’de Emeğin Kurtuluşu Yolunda Işık (EKYI),
* 1979’da Türkiye İhtilalci Komünistler Birliği (TİKB)
* 1980’de Türkiye Devrimci Komünist Partisi/Halkın Kurtuluşu (TDKP/HK)
* 1980’de Türkiye Komünist Emek Partisi (TKEP),
*1980’de Diriliş,
Türkiye İhtilalci İşçi Köylü Partisi (TİİKP)’den;
*1972’de Türkiye Komünist Partisi/Marksist Leninist(TKP/ML),
* 1973’de Türkiye Komünist Partisi/Marksist Leninist-Partizan (TKP/ML-Partizan),
* 1979’da, TKP/ML Devrimci Halkın Birliği (DHB),
* 1980’de Türkiye Komünist Partisi/Marksist Leninist-Hareketi (TKP/ML-H),
* 1981’de Geçici Koordinasyon komitesi (GKK),
Türkiye Komünist Partisi (TKP)’den;
*1978’de, Türkiye Komünist Partisi/Birlik (TKP/B),
*1980’de, İşçinin Sesi-Londra Kanadı
Kürtçü/Bölücü-Türkiye Kürdistan Demokrat Partisi/(TKDP) kökeninden;
*1965'te Türkiye Kürdistan Demokrat Partisi (TKDP),
* 1970 sonrası Tekoşin,
*1970’de Denge Kawa,
*1972’de Şıvancılar,
*1975'de Türkiye Kürdistan Sosyalist Partisi (TKSP)
*1976’da Kürdistan Proleterya Birliği-Yekitiya Proleterya Kürdistan (KAWA-YPK),
*1976’da, Rızgari-Partiya Rızgariye Kürdistan-Kürdistan Kurtuluş Partisi (PRK-KKP)
*1978'de Partiye Karkeren Kürdistan (PKK),
*1978’de Kürdistan Ulusal Kurtuluşçuları (KUK)
*1978’de Alarızgari,
Bu arada Ülkücüler, Akıncılar ve bu gruplar içinden Türkçü İntikam Tugayı (TİT), Esir Türkleri Kurtarma Ordusu (ETKO) ve Şeriatçı İntikam Tugayı (ŞİT) gibi yasadışı kuruluşlar da oluşmuştur.
Bu arada, yasadışı örgütlerin güdümünde hareket eden işçi, memur, gençlik kuruluşları ile yine bu örgütler tarafından yasal platformda çıkarılan dergi ve gazeteler etrafında toplanan gruplar da kamu düzenini bozmaya yönelik faaliyetlere aktif olarak katılmaktaydılar. Bu kuruluşlar aşağıda belirtilmiştir.
Siyasal Partiler;
*Türkiye İşçi Partisi (TİP),
*Türkiye Sosyalist İşçi Partisi (TSİP),
*Türkiye İşçi Köylü Partisi (TİKP)
*Türkiye Emekçi Partisi (TEP),
*Vatan Partisi (VP),
*Sosyalist Devrim Partisi (SDP),
*Sosyalist Vatan Partisi (SVP),
İşçi Kuruluşları;
*Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu (DİSK),
*Milliyetçi İşçi Sendikaları (MİSK),
*Akıncı İşçiler Derneği (AK-İŞ)

[SysteM]

Memur Kuruluşları;
*Türkiye Öğretmenler Birleşme ve Dayanışma Derneği (TÖB-DER),
* Ülkücü Öğretim Üyeleri ve Öğretmenler Derneği (ÜLKÜ-BİR),
*Tüm Memurlar Dayanışma Derneği (TÜM-DER),
*Akıncı Memurlar Derneği (AK-MEM),
* Ülkücü Memurlar Derneği (ÜLKÜM),
*Polis Derneği (POL-DER),
*Polis Birliği Derneği (POL-BİR)
Gençlik Kuruluşları; *Devrimci Gençlik Dernekleri Federasyonu (DEV-GENÇ),
*İlerici Gençler Derneği (İGD),
*İlerici Kadınlar Derneği (İKD)
*Yurtsever Devrimci Gençlik Derneği (YDGD),
*Yurtsever Devrimci Gençlik (YDGF),
*Genç Emekçiler Birliği (GEB),
*Sosyalist Gençlik Birliği (SGB),
*Ülkücü Gençlik Derneği (ÜGD),
*Akıncı Gençlik Derneği (AK-DER)
*Doğu Devrimci Kültür Ocakları (DDKO)
*Devrimci Halk Kültür Derneği (DHKD),
*Devrimci Demokratik Kültür Derneği (DDKD), Anti Sömürgeci Demokratik Kültür Derneği (ASK-DER) vb.
Bu kadar çok sayıdaki yasal ve yasadışı örgütten kimi sosyalizm, kimi proleterya (işçi) diktatörlüğü, kimi ülke topraklarının bir kısmını ayırarak Marksist Leninist ilkelere dayalı Kürt devleti kurmak, kimi de şeriat esaslarına dayalı bir devlet oluşturmak istiyordu. Yasal olanlar destek ve propaganda, yasadışı olanlar faaliyetin terör boyutunu oluşturuyordu. Bu durum toplumsal kargaşalara, hesaplaşmalara ve çatışmalara sebep oluyor, toplum düzeni bozuluyordu.
Her grup kendi düşüncesinin doğru olduğuna inanıyor, başka gruplara ve düşüncelere hayat hakkı tanımıyor, karşı görüşlere değer vermiyor, o görüşleri öğrenme zahmetine katlanmıyordu. İşçiler, öğrenciler, memurlar, öğretmenler, polisler, kısaca bütün toplum kesimleri kamplara ayrılmıştı. Her kesim karşı kesimi yok etmek için düşmanca fikir ve eylemlere girişmekteydi. Okullarda öğrenciler ve öğretmenler, fabrikada işçiler ve iş verenler, devlet dairelerinde memurlar, kahvede insanlar gruplara ayrılmışlardı. Öğrenciler, taş ve sopalarla devamlı saldırdığı polislerin kontrolünde üniversitelere gidiyordu. Hem de iki grup, okulun ayrı kapılarından girip, boykot ve çatışma olmazsa okumaya çalışıyorlardı. Fabrikada işçiler kamplara ayrılmış, üretim durmuş, sigarayı, elektriği yurt dışında alır duruma gelmiştik. Çalışmak üretmek isteyenler de çalıştırılmıyorlardı. Çalışanlar ya öldürülüyor, ya da çalışamayacak şekilde hunharca dövülüyordu. İnsanların birbirlerine ve devlete, devlet kurumlarına güveni kalmamış, anarşi ve kargaşa ortamı inanılmaz boyutlara ulaşmıştı. Bombalar, silahlar patlıyor, her gün onlarca insan terörist saldırılarda can veriyor, yaralanıyor, sakat kalıyordu. Büyük bir kaos ortamı yaşanmaktaydı.
Özellikle 1978-79-80 yıllarında örgütlerin gerek kendi aralarında, gerekse sağ-sol grupların birbirleriyle çatışmaları yoğunlaşmış, terör günde 25-30 kişinin hayatını kaybettiği boyutlara ulaşmıştı. Bu terör döneminde sağ ve sol grupların saldırılarında beş bin civarında insanımız hayatını kaybetmiş, bir o kadarı da sakat kalmıştır. Bu dönem, insanların işe gitmek için sokağa çıkmaya korktukları, sabah evinden çıkarken de akşam evine geri dönüp dönemeyeceğinden emin olamadığı, eşi ve çocuklarıyla helalleştikleri günler olarak hatıralarımızda tazeliğini korumaktadır.
Polis açısından da yasadışı örgütlerin sayısal olarak çoğalmaları, kadrolarının ve militan sayılarının artması terörle mücadelede cepheyi büyütmüştür. Ortam, yasadışı örgütlerin tek hedef olarak gördüğü resmi veya sivil her polise, her yerde saldırdığı seviyeye gelmiş, kahvede dinlenirken, göreve gitmek için evden çıkarken, evine gitmek üzere sokakta yürürken eşi ve çocuğuyla alışverişteyken bir çok polis/meslektaşımız teröristlerce şehit edilmiştir.
5/3. 1981-1990 Yılları Arası
1980-84 yılları arasındaki 4 yılda, terörle mücadele eden poliste ihtisaslaşmaya gidilerek yasadışı örgütlerin yapısal durumu, illegal faaliyetleri, amaç ve stratejileri, eylem planları ve taktikleri hakkında daha gerçekçi ve doğru tespitler yapılmış, yapılan mücadelede önemli yol alınmıştır. Bütün örgütlerin yapıları, yapı içindeki militan kadroları, eylemleri belirlenmiş, faaliyetleri durdurulmuş, ülkenin her yanı artık terörist eylemler bakımından huzur ortamına kavuşmuştu.
Bu arada seçimler yapılmış, sivil bir hükümet birleştirici umut ve propagandalarıyla iş başına gelmişti. Bu hükümet toplumun kamplara bölünmesine yol açan siyasi görüş ayrılıklarını kapsayan dört taban üzerine oturmuştu. Aslında önemli bir fonksiyonu da yerine getirmişti. Sağ sol birbirine yakınlaşmış, saflar kaynaşmıştı. Rahmetli Turgut ÖZAL’ın Orta direk sloganı tutmuş, halkta büyük çoğunluk hükümete güven duymaya başlamıştı. Artık Türkiye sıçrama noktasında, çağ atlamaya çalışan bir umudu yaşıyordu. Toplumda önemli tabular yıkılmış, hatta katma değer vergisi bile halkın hoş görüsüyle karşılanmıştı. Vergi iadesi uygulaması vergi toplamanın en önemli unsuru olmuştu. Çağ atlamak sloganı herkesin dilinde, TV konuşmalarında başbakan sayın Turgut ÖZAL’ın kalemi elindeydi. Kalem işe yarıyordu. Zira planlarını ve düşüncelerini yansıtan hükümet icraatlarını ve hedeflerini anlatırken sanki ÖZAL ondan güç alıyordu.
Dış dünyaya da önemli mesajlar veriyordu Başbakan. Türkiye artık hatırı sayılır, borçlarını ödeyebilen, yatırımlarını yapan, ihracatta güçlü devletler arasına girmiş, gittiği yerden önemli yatırımlar için kredi bulabilen, merkez bankası kasasında dövizi olan, hatta bazı devletleri de ürküten bir tablo çiziyordu.
Jeopolitik, konumundan kaynaklanan durumu, başka bir deyimle jeopolitik değeri/kaderi Türkiye için bir tehlike, tehdit ve umutsuzluk olmuştu. İngiltere Başbakanı Vinston Churchill’in "Türkiye’nin ağırlığı 35 kilogramda tutulmalı, Türkiye’nin ağırlığı eğer bu kilonun üzerine çıkarsa, başına gaileler açarak yeniden 35 kilograma indirilmeli" dediği gibi, güç merkezleri boş durmayıp, bölgesinde gelişen, güçlenen bu ülkeyi durdurmak için mutlaka bir şeyler yapmalıydı. Açılan ufku karartılmalı, yoluna engeller konulmalıydı. Nasıl, hasta adam durumuna düşürülen imparatorluk egemen güçlerce etki altına alınmış, eli kolu bağlanmış, iradesine ipotek koyulmuş, hareket edemez hale getirilmişse, aynı gerekçe, yöntem ve yolla Sevr dayatması sonucu Anadolu toprakları parsel, parsel paylaşılmıştı. İstanbul ve havalisi İngilizler, İzmir ve Ege bölgesi Yunanlılar, Antalya ve Akdeniz Bölgesi İtalyanlar, Gaziantep, Kahramanmaraş ve çevresi Fransızlar tarafından işgal edilmiş, halka eşi görülmemiş zulüm ve işkenceler yapılmıştı. Kundaktaki bebeler, yaşlılar ve kadınlar hunharca katledilmişler, evleri, ahırları yıkılıp, yakılmış, hayvanları telef edilmişti. Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerimizde Kürt ve Ermeni Devletlerinin kurulması şart olarak ileri sürülmüştü.
Bu durum karşısında milli bir ruh ve heyecanla, Atatürk ve arkadaşlarının önderliğinde, birlik ve beraberlik duygularıyla harekete geçen Türk Milleti, dünyada eşi görülmemiş bir mücadele ile işgalcileri vatanından söküp atmış, Sevr Anlaşmasının hükümlerini geçersiz sayacak güce ulaşmış ve Lozan’da zaferini perçinlemişti.
Ancak, emperyalistler durmuyor, Türkiye Cumhuriyet’ini içlerine sindiremiyorlardı. Bazen din elden gidiyor diye irticadan, bazen Marksizm-Leninizm ideolojisinden, bazen mezhep kavgalarından, bazen alevi- sünni ayrımından, bazen Ermeni komitacılarından ve Ermenilerden, bazen etnik ve milliyetçilik akımlarından medet umarak, o kesimleri kışkırtıp, tahrik ederek, hep Türkiye’nin başına bir işler açıp, dağıtmaya, bölmeye gayret gösteriyorlar, gelişip, kalkınmamızı engelliyorlardı. Her zaman bir şeylerle meşgul ediliyor, büyüyüp, gelişmemize bir türlü fırsat verilmiyordu. Yani su uyuyor düşman uyumuyordu. Hiçbir zaman da uyumadı. Ne zaman biz millet olarak uykuya dalmış, gaflete düşmüş, birlik ve beraberlikten uzaklaşmışsak, bizi bir birimize düşürerek birlik ve beraberliğimize, vatanımıza, milli ve manevi değerlerimize sahip çıkamayacak duruma düşürmeye çalışıyorlardı. Ülkemizin ayakları üstünde durmaya, sosyal ve ekonomik dengelerini kurmaya başladığı bu dönemde, bazı güçlerce ortaya konulan şu strateji uygulamaya konuyordu.
"Dünya hakimiyetine aday olan güçler ve kendi ulusal çıkarlarını bu güçlerin paralelinde bulan ortakları dünyanın bu kesiminde kendine yeterli ve güçlü bir ülkenin teşekkülünü istememektedirler. Aynı güçler dünyanın bu kesiminde tamamen zayıf ve her an karşıt gücün himayesine girebilecek kadar güçsüz bir Türkiye’de istememektedirler. O halde bu topraklarda yaşayan millet, her yönüyle kuvvetlendikçe budanan, zayıfladıkça sulanan bir ağaç misali kendilerince kabul edilen asgari ve azami limitler içerisinde kalmalıdır."
Zira Türkiye olması gereken yerden başka bir konuma gidiyor, belirlenen rotanın dışına çıkıyordu. Ve olan oluyordu. Ecdadımızın 1071 Malazgirt meydan savaşıyla Anadolu’ya girişleri ve Anadolu’yu yurt edinmelerinden sonra, batılı devletlerin ve özellikle bunlarla birlikte hareket eden bölgemizdeki komşu ülkelerin "Anadolu’da yaşayanları topraklarını koruyamayacak güçsüzlüğe düşürmek ve Anadolu’dan söküp atmak" gibi ütopik hedefleri apaçık ortadayken ve her an tehdit etmekteyken ülkemizin yıkıcı ve bölücü faaliyetlerden uzak yaşaması mümkün olabilir miydi, olabildi mi.?
Değişik zamanlarda değişik ad ve şekillerle ortaya çıkan ve önemli boyutlara ulaşan etnik ve dini kökene, mezhep ayrımcılığına ve çatışmalarına, ideolojik ve benzeri sebeplere dayanan tehdit, yıkıcı ve bölücü faaliyetlerle sürekli ve uzun yıllar mücadele eden ülkemiz, bir türlü kalkınmasıyla, gelişmesiyle ilgili kendi meseleleriyle ilgilenme imkanı bulamamıştır. Ermeni terörü de bunun bir parçasıdır.
Ermeni saldırıları Osmanlı Devletinin bütünlüğüne yönelik olarak başlamış ve devam etmiş, Cumhuriyet döneminde de süregelmiştir. 27 Ocak 1973 tarihinde ABD’de Los Angeles başkonsolosumuz Mehmet BAYDAR ile yardımcısı Bahadır DEMİR’in çağırıldıkları bir yemekte Mıgırdıç YANIKYAN isimli bir Ermeni Komitacısı tarafından şehit edilmeleriyle bu defa dış temsilciliklerimize ve temsilcilerimize yönelik Ermeni saldırıları başlamıştır. 11 Yılda, Viyana Büyükelçimiz Danış TUNALIGİL, Paris Büyükelçimiz İsmail EREZ, Vatikan Büyükelçimiz Taha CARIM, Madrid Büyükelçimiz Zeki KUNERALP, Sidney Başkonsolosumuz Şarık ARIYAK’ın da aralarında bulunduğu çoğunluğu yurt dışı temsilciliklerimiz mensupları olan 48 görevlimiz/vatandaşımız şehit edilmiş, 217 görevlimiz ve vatandaşımız yaralanmıştır.
1973 yılında dış temsilcilerimize ve temsilciliklerimize silahlı, bombalı saldırılar ve suikastlar şeklinde tekrar başlayan Ermeni saldırılarının sona ermesini takiben 1984 yılından itibaren bu defa Ermeni meselesiyle amaç ve hedef benzerliği bulunan PKK terörü, genellikle faaliyetlerini kırsal kesimde, güvenlik güçlerinin denetiminden uzak yerlerde sürdürerek ortaya çıkmış ve uzun yıllar devam etmiştir.
a. PKK Yeniden Teröre Başlıyor.
1978 Kasım ayında Diyarbakır’ın Lice ilçesinin Fis (Ziyaret) köyünde kurularak Doğu ve Güneydoğu bölgemizde eylem ve faaliyetlerde bulunan PKK Terör örgütünün 12 Eylül Harekatı ile sürdürülen operasyonlarda yakalanamayan mensupları yurt dışına kaçarak Suriye’de yerleşmişlerdi.
Suriye-Lübnan sınırında bulunan Bekaa vadisindeki kamplarda, uzun süren eğitim ve hazırlık dönemi sonunda, illegal yollarla hududumuzu geçen bir grup PKK militanının 15 Ağustos 1984 günü Eruh ve Şemdinli ilçelerine silahlı baskın düzenlemeleri, PKK’nın yeniden ortaya çıktığının işaretiydi. Cami minaresinden bile propaganda yapacak rahatlıkla eylemlerini gerçekleştirdiklerinde "Bir avuç çapulcu" nitelemesi yapılan PKK militanları giderek bölgede etkili olmuş, yiyecek ihtiyaçlarını karşılayıp, ilişki geliştirme gayretlerini sürdürerek, kendilerine yemek vermeyenlere, devletten yana olanlara ve güvenlik güçlerine yönelik silahlı eylem ve faaliyetlerini yoğunlaştırmışlardı.
Bu süreçte, Doğu ve Güneydoğu bölgelerimizde çocuk, kadın, yaşlılardan oluşan silahsız, savunmasız siviller, bölge insanına hizmet götürmek üzere orada bulunan sağlıkçılar, eğitimciler, yatırımcılar, tüccarlar, sanayiciler, kamu düzenini, halkın huzur ve güvenini sağlayan geçici köy korucuları, askerler ve polisler olmak üzere binlerce insanımız hayatını kaybetmiş, yaralanmış ve sakat kalmıştır.
Kamu kurum ve kuruluşları ile bunlara ait tesisler, okullar, hastaneler ve sağlık merkezleri, turistik tesisler, trenler, yolcu otobüsleri, iş makineleri, elektrik trafoları, PTT radyoling hatları ve telefon direkleri, petrol dolum tesisleri ve taşıma boruları, karakollar ve ekonomik değeri bulunan benzeri araç ve tesisler tahrip edilmiş, ormanlar yakılmış ve ekonomimiz önemli ölçüde kayba uğratılmış, bizzat terörle mücadeleye yapılan harcamalar ile terörün faturası oldukça ağır olmuştur.
15 Ağustos 1984 den 1990 yılına kadar PKK’nın Doğu ve Güney Doğu bölgelerimizde gerçekleştirdiği eylem sayısı 2152’dir. Bunun 932’si silahlı saldırı, 803’ü saldırı ve saldırı sonu çatışma, 296’sı patlayıcı madde atma ve patlayıcı madde ile tuzak kurma eylemleridir.
1991 yılında PKK güdümündeki HEP (Halkın Emek Partisi)’nin örgüt desteğinde, TBMM’ne girmesiyle PKK’nın tabanı genişlemiş, başta nevruz olmak üzere hassas günlerde çeşitli protestolar, kepenk ve kontak kapattırma, güvenlik güçlerine taş ve sopalarla mukavemet gibi eylemleriyle birlikte ayaklanma girişimleri görülmüştür. PKK başta olmak üzere Kürt gruplarınca istismar edilen "Türklerin Ergenokon’dan çıkışını ve baharın gelişini işaret eden, Türk kültüründen ve tarihinden kaynaklanan, her yönüyle Türk gelenek ve görenekleriyle zenginleşmiş ananevi ve temeli Beş Bin yıllık Türk tarihine dayalı milli bir Türk bayramı" olan Nevruz her yıl kabus gibi halkın üzerine çöken bir korku haline gelmiştir.
Diğer taraftan Avrupa’da yaşayan PKK’ya müzahir lobilerce yapılan girişimler ve etkiler sonucu, ülkemize muhtelif yönlerden baskılar yapılmaya başlanmıştır. Bunun sonucu olarak bazı ülkeler ülkemize yardımların kesilmesi gibi tehditlerde bulunmuşlardır. Bazı zamanlar "Nato silahlarını PKK ile mücadelede kullanamazsınız" diyerek terörle mücadeleye sekte vurmaya çalışılmış, bazen devlet adamı, gazeteci kisvesiyle ve insan hakları savunucusu görünümünde Güneydoğuya gelen yabancı şahsiyetlerin PKK’ya önemli ölçüde moral/motivasyon desteği olmuştur.
1991-92 yıllarından itibaren PKK terör örgütü, turizm gelirlerinin bütçemize önemli katkısını hesaplayarak, bu gelirlerin önlenmesi yönünde kararlar almasını takiben, Türk turizmine, turistlere ve turistik tesislere yönelik eylemleri başlamıştır. Doğrudan doğruya Türk ekonomisini hedef alan turizme yönelik eylemlerin nedeni 4. konferansında alınan "bütün bölgelerde başta turizm olmak üzere Türkiye'nin her türlü ekonomik ve benzer hedeflerine yoğun şekilde eylemlerin gerçekleştirilmesi," şeklindeki kararıyla tescil edilmiştir.
Bu kararlar doğrultusunda, bazı Avrupa ülkelerinin maksada matuf hoş görüsünden ve mevcut yasalarının boşluğundan cesaretlenen PKK terör örgütü mensuplarınca Türkiye’ye döviz getiren turistlerin engellenmesi yönünde yurt dışında bildirilerle, afişlerle yoğun propagandalar yapıldığı görülmüş, Türkiye’ye gelecek turistler ile ülkeleri tehdit edilmiştir.
Türk turizmini sabote etmek amacıyla, PKK’nın silahlı yan kuruluşlarından ARGK’nın bir alt silahlı kuruluşu olarak oluşturulan ARGK/ Metropol İntikam Timlerine (A-MİT) mensup militanlarca Antalya’da 1993 yılı yazında turistik otel ve benzeri yerlere patlayıcı madde atılarak sabotajlar gerçekleştirilmiştir.
Yakalanan PKK’lıların ifadelerinde belirttikleri gibi, turistik tesislere yönelik eylemleri gerçekleştiren PKK militanların çoğunluğu Avrupa ülkelerinden Yunanistan’a gidiyorlar. Buradaki kamplarda patlayıcı madde eğitimi gördükten sonraülkemize geliyorlar ve Yunanistan’daki sorumlularından telefonla aldıkları talimatlara göre ülkemizin turistik bölgelerinde bombalı saldırılarını gerçekleştiriyorlardı.
İzmir Emniyet Müdürlüğü ekiplerince yakalanan bir PKK terör örgütü mensubu, yurt dışındaki faaliyetleri, Yunanistan’da gördüğü patlayıcı madde eğitimi ve sorumlularının bu konudaki eylem talimatlarına ilişkin ifadesinde;
"..1989 yılından itibaren işçi olarak bulunduğu Almanya'nın Hanover şehrine çalıştığını ve 1992 yılında oturma izni alabilmek için para karşılığında Alman vatandaşı bir bayanla evlendiğini, 1994 yılında Hannover'deki Kürt-Alman Derneğinde PKK'lılarla tanışarak örgüt faaliyetlerine başladığını, 1994 yılı Ekim ayında Mazlum kod adlı örgüt mensubunun talimatıyla 25 kişilik bir grupla 2 aya yakın bir süre Hollanda yakınlarında bulunan bir yerleşim merkezinde siyasi eğitim gördükten sonra örgütün Avrupa sorumlusu Mustafa KARASU'nun kendilerini ziyaret ettiğini ve daha sonra da askeri eğitim görmek amacıyla Yunanistan'a gönderildiğini,
31 Aralık 1994'de Yunanistan'a giriş yaparak dağlık ve ormanlık bir kamp yerinde 30 kişilik bir grup halinde, Faik kod adlı kamp sorumlusu tarafından kendilerine bomba ve patlayıcı maddeler, Silah ve Spor olmak üzere 3 dalda eğitim verildiğini, eğitim sırasında, Saatli (Zaman ayarlı) bomba, Hareketli (Bilyalı düzenekli) bomba, uzaktan kumandalı bomba, basmalı (Mayın türü) bombalar, molotof kokteyl, fünye yapımı, orman sabotajları, tabanca ve otomatik silahların sökülüp takılması, atıcılık ve nişancılık eğitimi, el bombası kullanımı, TNT tahrip kalıbının yapımı, barut yapımı, fünye yapımı, gibi dersleri gördüklerini, kamptaki eğitimin bitiminde PKK’nın Avrupa sözcüsü Ali SAPAN'ın kampa gelerek kendilerine kamu kurum ve kuruluşlarıyla, Türk turizmine yönelik bombalı eylemler gerçekleştirilmesi konusunda talimatlar verdiğini ve Faik kod adlı kişi tarafından İzmir'e gönderildiğini,
İzmir'e geldikten sonra 1995 yılı Mayıs ayında aldığı talimat üzerine eylem için gerekli her biri 400 gr ağırlığında 9 adet TNT tahrip kalıbını ismini bilmediği, telefonla sorumlularının ayarladığı randevu ile bir şahıstan aldığını.." beyan etmiştir. Bu şahsın evinde yapılan aramada bomba, patlayıcı madde ve molotof kokteyli yapımında kullanılan malzemeler ele geçirilmiştir.
Bu ve benzeri bir çok ifadeden, PKK terör örgütü mensuplarının Avrupa ülkelerinde kamp ve eğitim gördükleri, bazı Avrupa ülkelerinde teorik örgüt eğitimi gördükten sonra örgüt talimatı doğrultusunda, patlayıcı madde eğitimi görmek üzere Yunanistan’a gönderildikleri ve Yunanistan’daki kamplarda gördükleri patlayıcı madde eğitimi sonunda Türkiye’ye girdikleri anlaşılmaktadır.
Önce Avrupa ülkelerinden Yunanistan’a gidip eğitim gören PKK’lılar daha sonraları, Romanya ve Bulgaristan üzerinden Yunanistan’a giderek patlayıcı madde eğitimi görmeye başladılar. Türkiye’den kandırılarak gidenler eğitim sonunda aynı güzergahtan otobüsle veya uçakla ve sahte kimliklerle Türkiye’ye gelip bombalı eylemlere katılmışlardır.
Her yıl aralıksız devam eden PKK terörü, 1993 yılı sonuna kadar giderek artan bir trendle yükselmiş, 1993 yılının sonunda en yüksek seviyeye çıkmış ve 1 yıllık olay sayısı 4113’e ulaşmıştır. Bundan sonra terörle mücadelede geliştirilen tedbirler ve yapılan operasyonlardaki kayıpları karşısında örgüt içinde yöneticilerle yöneticiler arasında, astlarla yöneticiler arasında olmak üzere önemli huzursuzluklar ve iç kavga başlamış, örgüte katılımlar giderek azalmıştır.
Bu durum karşısında PKK olayları giderek düşmeye başlamış, bir önceki yıla göre olaylar 1994’te %40, 1995’te %16, 1996’da % 11, 1997’de % 23 olmak üzere, daha örgüt üst düzey sorumlularından Şemdin SAKIK ve Abdullah ÖCALAN’ın yakalanmasından önce dört yıl üst üste düşüş göstermiştir.
İran’daki PKK kamplarının ve PKK adına çalıştırılan eroin imalathanesinin sorumlusu olan Osman ÖCALAN yargılanıp idam cezasına çarptırılmış, ağabeyi Abdullah ÖCALAN tarafından idamı af edilerek, silahsız görev yapması kararlaştırılmıştır. Örgütte sözde eyalet koordinatörlüğü gibi önemli bir konumda olan Şemdin SAKIK, Abdullah ÖCALAN’a mahsus taktiklerle önce Suriye’ye çağırılmış, yargılanmış ve cezalandırıldıktan sonra K.Irak’a KDP’lilere teslim edilmiştir. Cemil BAYIK ve Osman ÖCALAN ile Abdullah ÖCALAN arasındaki önemli boyuttaki görüş ayrılıkları ve zıtlaşmalar da buna örnektir. Böyle bir durum sonunda, eylemsizlikten örgüt mensuplarının motivasyonu bozulmuş ve örgütte tutulmaları zorlaşmış, örgütten kaçarak güvenlik güçlerine teslim olanların sayılarında önemli artışlar olmuştur.
1993 de 219 kişi, 1994 de 414 kişi, 1995 de 495 kişi, 1996 da 277 kişi, 1997 de 228 kişi olmak üzere 5 yılda 1833 kişi örgütten kaçarak güvenlik güçlerine teslim olmuştur. İşte bu durumdan kurtulmak isteyen PKK terör örgütü sorumluları aldıkları kararlarla, bir çıkış yolu olarak alışılmış faaliyet bölgelerinin dışına, güvenlik güçlerinin yeterince güçlü olmadığını ve tedbirlerinin zayıf olduğunu sandıkları bölgelere faaliyetlerini kaydırmaya başlamışlardır.
Bu doğrultuda, 1993 yılından itibaren bir grup PKK terör örgütü mensubu, Tunceli, Erzincan ve Sivas üzerinden Tokat, Ordu, Giresun ve Gümüşhane illerimizin sınırları içinde yer alan Kelkit vadisindeki dağlık ve gizlenmeye elverişli bölgeye açılım yaparak eylem ve faaliyetlere başlamıştır. Böylece, Karadeniz kırsalına açılım yapan PKK terör örgütü Sivas, Erzincan, Tokat, Ordu, Giresun’un Alucra ve Şebinkarahisar ilçeleri, Gümüşhane’nin Şiran ve Kelkit ilçeleri kırsalında görülmeye başlamış ve yol kesme eylemlerine başvurmuştur.
Diğer yandan, Türk ekonomisini hedef alan PKK terör örgütü militanları 1994 yılı başlarından itibaren ülkemizin doğal süsü ve akciğeri durumunda olan ormanlara zarar vermek amacıyla kasten yangın çıkarmaya başlamışlar ve bir çok orman yangını çıkarılmıştır.
Güvenlik güçlerince çeşitli illerde yapılan operasyonlarda, İstanbul'da on ayrı orman yangınının faili olarak 8, Manisa'da dört ayrı orman yangınının faili olarak 1, Sivas'ta bir orman yangınının faili olarak 3, Antalya'da bir orman yangınının, bir de orman yakma teşebbüsün faili olarak 15, Bursa'da yedi orman yangınının faili olarak 3 PKK terör örgütü mensubu yakalanmış ve adalete intikal ettirilmiştir.
Bundan sonraki yıllarda, PKK terör örgütünün Üniversite ve Yüksek okullardaki yasadışı gençlik örgütü olan YCK (Yekitiya Civanen Kürdistan-Kürdistan Gençler Birliği) kanalıyla, bazı üniversitelerden örgüte katılımları arttırmak amacıyla yurtdışına örgütsel eğitim amacıyla eleman aktarımı yapılmıştır. Sadece 1997 yılında ülkemizin değişik üniversitelerinden 44 öğrenci PKK terör örgütüne katılmak üzere okullarından ayrılmışlardır. Bunların bir kısmı Yunanistan’a gidip örgüt kampında eğitim görmüş, bir kısmı da gitmek üzereyken yakalanmışlardır.
Bu arada PKK terör örgütü 1996 yılında gittikçe büyüyen eylemsizliğin verdiği psikolojik çöküntüden kurulmak, örgüt militanlarına moral vermek amacıyla, riski az eylemlere, bununla da yetinmeyip intihar saldırılarına yönelmiştir. 1-15 Mayıs 1996 tarihinde yapılan ve PKK terör örgütünün üst düzey sorumlularının katıldığı 4. konferansında intihar saldırılarına baş vurulması yönünde şu kararı almıştır.
"Genel eylemlerden ayrı olarak özgün hedefler için intihar timlerinin örgütlenmesi ve bunlarla önemli bir baskı gücünün yaratılması, her bölgenin merkez karargahının onayı dahilinde intihar timlerini göndermesi için hazırlık ve altyapı çalışmalarının yapması,"
Alınan bu kararlar doğrultusunda 30 Haziran 1996 tarihinde, Gülistan kod adlı bayan terörist Zeynep Kınacı’nın Tunceli’de bayrak merasimine çıkan askerlerin arasına hamile kadın görüntüsünde sızarak, üzerindeki patlayıcıyı infilak ettirmesi suretiyle ilk intihar saldırısı meydana gelmiştir. Bundan sonra 1996 yılı içinde benzer taktik ve yöntemlerle PKK militanlarınca dört intihar saldırısı daha gerçekleştirilmiştir.
İntihar saldırılarında bulunulmasına ilişkin olarak alınan bu kararın uygulamaya konulması için PKK terör örgütünün Tunceli bölge sorumlusu İsa kod adlı Orhan İLBAY'ın Sivas bölge sorumlusuna gönderdiği el yazılı örgütsel dokümanda şu ifadeler yer almıştır.
"Bermal arkadaşın intihar eylemini yapması konusunda önerisi var. Bu öneriyi alan içinde, uygun bir hedefi belirleyerek uygulayabilirsiniz. Bunun için Bermal arkadaşı yakın denetiminizde tutarak onu yoğunlaştırıp ve hazırlayabilirsiniz. Arkadaşın önerisini dikkate alıp uygulayabilirsiniz. Çünkü dönemin sürpriz eylemi olarak uygun ve anlamlı oluyor. Parti bu yönlü eylemlerin yapılmasına onay veriyor. Çok uygundur, iyi değerlendirilmesi gerekir."
Bu dokümandan anlaşıldığına göre, PKK terör örgütü mensubu Bermal kod adlı bayan terörist GÜLER OTAŞ intihar saldırısına hazırlanmaktadır. Nitekim bu şahıs, 29 Ekim 1996 tarihinde Sivas’ta yapılacak Cumhuriyet Bayramı törenleri sırasında intihar saldırısı eylemi gerçekleştirmek üzere, 58 M 0415 plakalı Karacaören köyü minibüsüyle, köylülerle birlikte Sivas’a giderken il girişinde Eğri Köprü’deki polis uygulama noktasında yakalandığında ekip otosunda intihar eylemini gerçekleştirmiş ve 3 polis şehit olmuştur.
Bugüne kadar PKK terör örgütü mensuplarınca Tunceli, Adana [2], Sivas, Hakkari [2], Diyarbakır, Van [2], İstanbul, Bingöl ve Şırnak illerinde [12] ayrı intihar eylemi gerçekleştirilmiştir. Hakkari, Tunceli [2], Diyarbakır, Mardin, Muğla, Şırnak, Gaziantep, Batman [2], İstanbul ve Muş illerinde PKK terör örgütünce yapılması planlanan [12] intihar eylemi de teşebbüs halinde kalmıştır.
PKK terör örgütü Karadeniz bölgesindekine benzer şekilde, Güneyde de Akdeniz ve Toroslara açılma ve üslenme çalışmalarına başlamıştır. Bunun sonucu olarak 1997 yılı Haziran ayında Kahramanmaraş kırsalından hareket eden Dersim kod adlı İzzettin İNAN sorumluluğundaki 12 kişilik bir terörist grup Antalya kırsalına ulaşmıştır. Bu grup tarafından 15.08.1997 günü, safari turuna çıkan turistlere ait 12 araç Kemer’e sekiz kilometre mesafede dağlık bölgede yakılmış ve turistlerin eşyaları gasp edilmiştir. Terör örgütü mensupları, kışı bu bölgede geçirmişlerdir.
Kıştan çıkarken bu defa 23.02.1998 günü Antalya-Kemer karayolunda Bölge Trafik ekibine ateş açılmış, 12.03.1998 günü Antalya yolundaki Tünektepe döner gazino yolunda iki kişi öldürülerek araçla birlikte yakılmıştır. Hatay, Amanos dağları bölgesinden gelerek yeni katılanlar ve diğer yerlerden takviyelerle bölgedeki teröristlerin sayısı 45’e çıkmıştır.
Olaylar sonrasında bölgede yapılan araştırmalar sırasında bir terörist silahıyla birlikte yakalanmış ve Tünektepe eyleminin faili olduğu tespit edilmiştir. Bu teröristin verdiği bilgilerden yola çıkan güvenlik güçleri bölgede yoğun operasyonlar başlatmışlar ve 1’i kendi iç sorunlarından kaynaklanarak arkadaşlarınca infaz edilerek öldürülen olmak üzere 17 terörist ölü olarak, 13 örgüt mensubu da sağ olarak yakalanmıştır.
Geriye kalan grup elemanlarından bir kısmı teslim olmuş, bazıları örgütten kaçarak bölgeden uzaklaşmış, bir kısmı da bölgeyi terk etmek zorunda kalmıştır.
1998 Yılında örgüt içinde (sözde Dersim, Erzurum ve Serhat eyaletleri koordinatörü) iyi bir statüye sahip olan Şemdin Sakık’ın Abdullah Öcalan’ın isteğiyle yargılanıp cezalandırılarak KDP güçlerine teslim olmasını müteakip yakalanıp ülkemize getirilmesi örgütte bir tedirginlik meydana getirmiştir.
1999 yılı Şubat ayında da önce Suriye’den ayrılıp Moskova’ya, oradan da zikzaklı bir hareketlilikten sonra İtalya’ya gidip yargılanan Abdullah ÖCALAN’ın, daha sonra bazı Yunanistan Dışişleri Bakanlığı yetkililerinin yardımıyla Kenya’nın başkenti Nairobi’ye götürülüp, Yunanistan Büyükelçiliğine sığındıktan sonra yakalanarak ülkemize getirilmesi örgütün hiç beklemediği bir olumsuzğu ortaya çıkarmıştır.
Bundan sonra 6. kongresini yapan PKK terör örgütü mücadeleye devam etme kararı almış, ÖCALAN’ın yargılanıp idama mahkum edilmesi sonunda da acilen yaptığı 7. kongresinde, bu defa silahlı eylemlerden vaz geçerek, siyasallaşma kararı almak suretiyle idamın engellenmesi ve terör örgütü imajından kurtulma gibi bir taktik sürece girmiştir.
Böyle devam ederken PKK, bu defa AB ülkelerince terör örgütleri listesine alınması gündeme gelince 4-10 Nisan 2002 tarihleri arasında 8. kongresini yaparak, KADEK (Kongrea Azadiye Demokrasiya Kürdistan-Kürdistan Özgürlük ve Demokrasi Kongresi) adını almıştır. Bu kongre aynı zamanda KADEK’in birinci (kuruluş) kongresi olarak kabul edilmiştir. Ve PKK 02 Mayıs 2002 tarihinde AB konseyince DHKP/C ile birlikte terör örgütleri listesine dahil edilmiştir.
PKK’daki bu değişiklik sadece isimde kalmış, örgüt PKK’nın söylemlerini, flama ve işaretlerini aynen kullanmaya devam ettiği gibi, PKK’nın 9 kişiden oluşan sözde başkanlık konseyi üyelerinin tamamı (iki yeni üyeyle 11’e çıkarılarak) KADEK’in de sözde başkanlık konseyini oluşturmuştur. PKK ayrıca K.Irak’taki kamplarda bulunan 4500-5000 kadar silahlı mensubunu dağıtmayarak muhafaza etmiştir.
Bu dönemde, Dole Koge kampında eğitimden geçirilerek, yasadışı Serhildan Partisi adıyla, kitleleri yönlendirip provoke etmek, kitle eylemlerini düzenlemek, KADEK (PKK)’ya müzahir kuruluşlar dışındaki sivil toplum kuruluşlarına sızarak eylemlere sevk etmek gibi yasadışı faaliyetleri koordine etmek üzere bir çok terör örgütü mensubu Türkiye’ye gönderilmiş, bunlardan bir kısmı da yakalanmıştır.
Bu grubun temel görevi, siyasi ve sosyal durumuna bakılmadan ülkemizdeki gayri memnun ve küskün grupları ajite ederek devlete baş kaldırmalarını sağlamak, böylece PKK terör örgütü ile hiç ilgisi olmayan çeşitli kesimlerle güvenlik kuvvetlerini karşı karşıya getirerek "halk ayaklanmasına" zemin hazırlamaktır.
Silahlı eylemlerden vaz geçtiğini açıklayan örgüt, sözde "demokratik cumhuriyet ve barış projesi" kapsamında "yönetim siyasetini ya da yasaların değişmesini isteyen aleni, şiddetsiz, vicdani, fakat aynı zamanda da siyasi yasadışı bir eylem türü" olan "sivil itaatsizlik" adı altında bir eylem stratejisi ortaya koymuştur. Ancak eylemler, bu yönde olmamış, kamu kurumlarına, özel sektöre ait işyerlerine, araçlara molotof kokteyli ile, taşlı, sopalı saldırı/terör olayları şeklinde cereyan etmiş, önemli tahribatlar meydana getirerek milli serveti zarara uğratmıştır.
b. 1980 Sonrası Sol Terör
1980-84 yılları arasında yapılan operasyonlarda yönetici ve mensuplarının büyük bölümünün yakalanması ve yapılanmalarının dağıtılmasıyla yasadışı sol terör örgütlerinin eylem ve faaliyetleri durdurulmuştur. 1984 sonrasında durumlarını değerlendiren ve özeleştiri yaparak yeniden toparlanma sürecine giren örgütlerde, bu toparlanma süreci özeleştirilerin getirdiği sorunlar nedeniyle yeni hizipler ve bölünmelere neden olmuştur. Bu bölünmelerden sonra mevcut olan örgütlerden 1981 yılından sonra şu fraksiyonlar ortaya çıktığı görülmüştür.
Türkiye Halk Kurtuluş Partisi/Cephesi (THKP/C‘ kökeninden;
*1983’te Mayıs Çevresi,
*1983’de Kurtuluş’dan, Türkiye Kuzey Kürdistan Kurtuluş Örgütü (TKKKÖ),
*1984’de M/L-DHY’dan, Türkiye Komünist İşçi Hareketi (TKİH),
*1987’de Devrimci Birlik (DB),
*1088’de Partizan Yolundan, 16 Haziran Hareketi,
*1989’da 3. Yolculardan, Direniş Hareketi (DH),
*1990’da THKP/C Birliği,
*1990’da Devrimci Marksist Çevre,
*1990’da Dev-Yol’dan, Devrimci Yol Taraftarları,
*1991’de Kızılyıldız,
*1990 sonrası, Devrimci Sosyalist İşçi Hareketi (DSİH),
*1994’de Dev-Sol’dan, Devrimci Halk Kurtuluş Partisi (DHKP/C)
Türkiye Halk Kurtuluş Ordusu (THKO) kökeninden;
*1987’de TDKP’den, EKİM,
*1987’de TDKP’den, Sosyalist Birlik,
*1988’de TDKP’den, yeniden Türkiye Devrimci Komünist Partisi (TDKP),
*1989’da TDKP’den, Türkiye Devrikci Komünist İşçi Hareketi (TDKİH),
*1990’da TKEP’den, Türkiye Komünist Emek Partisi/Leninist (TKEP/L),
*1990 sonrası TKEP/L’den, Kürdistan Komünist Partisi (KKP)
*1990 sonrası, EKİM’den Türkiye Komünist İşçi Partisi (TKİP),
*1990 sonrası, Bolşevik-Troçkistler
Türkiye İhtilalci İşçi Köylü Partisi (TİİKP) kökeninden;
*1981’de TKP/ML-Partizan’dan, Bolşevik Partizan (BP),
*1983’de Bolşevik Partizan’dan, Spartakus,
*1988’de Bolşevik Partizan’dan, Türkiye Kuzey Kürdistan Birleşik Komünist Partisi (TKKBKP),
*1994’de, TKİH, TKP/ML-H, TDKİH’den, Marksist-Leninist Komünist Parti (MLKP),
*1994’de, TKP/ML-TİKKO’dan,Konferans kanadı,
*1994’de, TKP/ML-TİKKO’dan, Doğu Anadolu Bölge Komitesi (DABK),
Türkiye Komünist Partisi (TKP) kökeninden;
*1986’da , TKP/B’den Yekitiya Komünista Kürdistan (YKK),
*1989’da TKP/B’den, Devrimci Komünist Partisi (DKP),
*1990 sonrası,TKP/B’den Türkiye Devrim Partisi (TDP),
*1990 sonrası, TİP ve TKP’den, Türkiye birleşik Komünist Partisi (TBKP),
Türkiye Kürdistan Demokrat Partisi (TKDP) kökeninden;
*1983’de, Partiye Peşeng Karkeren Kürdistan-Kürdistan Öncü İşçi Partisi (KÖİP),
*1986’da, Tevgere Sosyalista Kürdistan-Kürdistan Sosyalist Hareketi (TSK-KSH)
*1989’da, TKSP’den, Kürdistan Halk Partisi (KHP),
*1990’da, Alarızgari’den, Alarızgari Birlik Platformu,
*1991’de, PDK’dan, Kürdistan Demokrat partisi-Birlik (Hevgirtin),
*1991’de, PKK K.Irakta Partiya Azadiya Kürdistan-Kürdistan Özgürlük Partisi (PAK-KÖP),
*1991’de, PKK Türkiye seksiyonu, Türkiye Devrimci Halk Partisi (TDHP),
*1991’de, Kürdistan Birleşik Halk Partisi (YEKBUN),
1980-84 yılları arasında yapılan operasyonlar sonucu etkinlikleri önemli ölçüde azaltılmış olan sol terör örgütlerinin 1988 yılından itibaren büyük şehirlerde önceleri öğrenci derneklerini ele geçirip üniversitelerdeki forum, yemekleri ve dersleri boykot etme gibi propaganda türü öğrenci eylemlerini organize ederek illegal alanda taban oluşturma ve eleman kazanma faaliyetleri görülmüştür. Yasadışı örgütler için organize edilen boykot, direniş, gösteri gibi propaganda eylemleri eleman kazanmak ve güç gösterisinde bulunmanın en önemli platformudur.
Bu etkinlikler sonunda elde edilen kazanımlarla yasadışı Türkiye Komünist Partisi/Birlik (TKP/B), Devrimci Sol (DEV-SOL), Devrimci Yol Taraftarları, Türkiye Devrimci Komünist Partisi (TDKP), Türkiye Komünist Emek Partisi/Leninist (TKEP/L), EKİM, Türkiye Komünist Partisi/Marksist Leninist-Türkiye İşçi Köylü Kurtuluş Ordusu (TKP/ML-TİKKO) gibi örgütler yeniden toparlanma ve örgütlenme çalışmalarına ağırlık vermiş, eylem ve faaliyetlere başlamışlardır.
Aynı yıllarda DEV-SOL, TKP/ML-TİKKO ve TDKP’nin kırsal alanda faaliyetlere başladıkları görülmüştür. DEV-SOL, önceleri Malatya ve Elazığ kırsalında, daha sonraları ise Tokat, Ordu kırsalında eylem ve faaliyetlerde bulunmuştur. TDKP’nin Malatya ve Tunceli kırsalında üslenme girişimleri güvenlik güçlerinin operasyonları sonucu deşifre edilmiş ve kırsal alandaki faaliyetleri sona ermiştir.
TKP/ML-TİKKO’nun Tunceli ve Artvin kırsalında üslenme ve faaliyet gösterme girişimleri olmuş, Artvin kırsalında bir süre faaliyet gösterdikten sonra, yapılan operasyonlarda önemli ölçüde darbeler yemesi üzerine örgüt, bu bölgedeki faaliyetlerine son vermiştir. Bu gün öteden beri önemli bir tabana sahip olduğu Tunceli kırsalında hala üslenme ve faaliyetleri devam etmektedir. Buna paralel olarak 1992 yılından itibaren Tokat kırsalında, daha sonraları buraya bağlı olarak Giresun, Ordu, Amasya ve Çorum kırsalını da kapsayacak şekilde Karadeniz bölgesinde eylem ve faaliyetlere başlamıştır.
Yine DEV-SOL örgütü mensuplarınca, intikam almak için terörle mücadelede isim yapmış polis, asker, amir ve memurlarına, üst düzey bürokratlara, savcılara, güvenlik güçlerine, örgüt görüşlerine karşı çıkan sivillere, muhtar ve idare heyeti üyelerine, esnaflara, öğretmen ve memurlara yönelik silahlı, bombalı saldırılar ve suikast eylemlerinde bulunulmuştur.
1992 yılı sonrası iç huzursuzluk ve hesaplaşmalar yaşayan DEV-SOL iki gruba ayrılmıştır. Bunlardan biri, dayıcılar adı da verilen Dursun KARATAŞ’ın başını çektiği gurup, diğeri ise darbeciler adı verilen Bedri YAĞAN’ın başını çektiği guruptu. Böyle bir ortamda, 30 Mart 1994'de Şam'da yapılan DEV-SOL kongresinde Dursun KARATAŞ’ın grubu örgütteki etkinliğini artırmış ve DEV-SOL, DHKP/C adıyla yeni bir örgüt olarak ortaya çıkmıştır. Bedri YAĞAN’ın sorumlusu olduğu grup ise DEV-SOL olarak faaliyete devam etmeyi kararlaştırmış, ancak etkisinin giderek kaybetmiştir.
DHKP/C, 29.09.1994 günü eski Adalet Bakanlarından Mehmet TOPAÇ’ı Ankara Kızılay’daki yazıhanesinde silahlı saldırı sonucu öldürerek ismini duyurmuştur. 09.01. 1996 tarihinde Sabancı iş merkezinde Sabancı Holding yönetim kurulu üyelerinden Özdemir SABANCI, sekreteri Nilgün HASEFE ve Toyotasa genel müdürü Haluk GÖRGÜN, çaycı olarak işe alınan Fehriye ERDAL’ın içeriden yardımıyla iş merkezine sızan Mustafa DUYAR ve İsmail AKKOL adlı DHKP/C örgüt mensuplarınca öldürülmüşlerdir.
DHKP/C mensupları, cezaevlerinde direniş eylemlerinin başını çekmiş, tutuklu ve hükümlüleri idareye karşı örgütleyip, isyan ettirmiş, açlık grevleri ve ölüm oruçları gerçekleştirmiştir. Küçük Armutlu ve benzeri kurtarılmış bölgeler oluşturulmasına ön ayak olmuş ve buralarda güvenlik güçlerine direniş göstermiş, semt halkının güvenliğini tehdit edecek şekilde, barikatlar kurarak, güvenlik güçlerinin barikatları kaldırmak istemesi üzerine baskı ve tehditle bazı örgüt mensuplarının hayatını tehlikeye atacak şekilde kaldıkları evleri ateşe vermişlerdir. Yakılan evlerde bulunan örgüt sempatizanları itfaiyeciler ve güvenlik görevlileri tarafından kurtarılarak hastaneye kaldırılmışlardır.
Ayrıca, cezaevlerinde örgütlenme faaliyetlerini aralıksız sürdürmüşler, tutuklu örgüt sorumlularının talimatlarıyla da dışarıda bir çok silahlı ve bombalı saldırı gerçekleştirilmiştir. Bu gün için, DHKP/C, şehirlerde ve Karadeniz bölgesinde kırsal alanda faaliyet göstermekte ve terör eylemlerine başvurmaktadır. DHKP/C terör örgütü mensuplarınca İstanbul, Taksim, Gümüşsuyu’nda bulunan Çevik Kuvvet bekleme noktasında ve Şişli İlçe Emniyet Müdürlüğü binasına yönelik 2 ayrı intihar eylemi gerçekleştirilmiştir.
Yine TKP/ML-TİKKO’nun, konferans kanadı Karadeniz bölgesinde, DABK kanadı da Tunceli ve Tokat kırsal alanında eylem ve faaliyetlerine devam etmektedir. Amasya’nın Taşova ilçesinde güvenlik güçleriyle silahlı çatışmaya giren örgüt militanları, Çankırı Valisine bombalı suikast düzenlemişler. Ayrıca silahlı saldırı dahil bir çok terör eylemi gerçekleştirmişlerdir.
Diğer yandan, DHKP/C, TDP (Türkiye Devrim Partisi) ve TKP/ML-TİKKO’nun (Doğu Anadolu Bölge Komitesi) DABK kanadına mensup gruplar, "Birleşik Silahlı Devrimci Güçler" adıyla eylem birliği yaparak Tokat, Çorum, Amasya kırsalında terör eylem ve faaliyetlerini sürdürmektedir.
Bu eylem birliği içinde yer alan teröristlerce, Ankara-Çorum karayolunda, Sungurlu ilçesi sınırları içinde Jandarma Asayiş Bölge Komutanının konvoyuna silahlı saldırı ve aynı yol üzerindeki Karakaya Jandarma Karakoluna silahlı saldırı eylemleri gerçekleştirilmiştir.
Yasallaşarak (Özgürlük ve Değişim Partisi) adını alan DEV-YOL ve Emeğin Partisi (EP) adını alan TDKP ile illegal olarak faaliyetler devam eden DHKP/C, TKP/ML-TİKKO, MLKP ve diğer terör örgütlerinin sempatizanları ve organize edebildikleri kitleleri vasıtasıyla şehirlerde protesto nitelikli kitle eylemlerinde önemli ölçüde rol oynamaktadırlar.
c. 1990 Sonrası Sağ Terör
1990’lı yıllardan itibaren Hizbullah, İHÖ, İBDA/C, AFİD/İCB, Tevhit Selam/Kudüs Ordusu gibi radikal dini terör örgütlerinin eylem ve faaliyetlerinin yoğunluğu görülmüştür.
1993 yılından itibaren özellikle Diyarbakır, Batman, Bingöl, Mardin gibi illerde PKK ile mücadele platformunda eylemlerine başlayan Hizbullah ile diğer irticai terör örgütlerinin bu dönemlerde faaliyetleri önemli ölçüde artış göstermiştir.
Ortadoğu’daki bazı komşu ülkelerin ve grupların yoğun olarak desteklediği Hizbullah’a yönelik olarak İstanbul Beykoz’da yapılan operasyonda, örgüt lideri Hüseyin Velioğlu’nun ölü ele geçirilmesiyle önemli gelişmeler yaşanmış, örgüt hakkında bilinmeyen yeni bilgiler ortaya çıkmıştır.
Özellikle örgüt ideolojisine ters görüşte olanlar, örgüt aleyhinde beyanlarda bulunanların kaçırılarak emsali görülmemiş şekilde elleri ve ayakları bağlanıp gömüldükleri mezar evler ortaya çıkarılmıştır. Bununla birlikte Hizbullah’ın son dönemlerdeki en önemli eylemlerinden biri de Diyarbakır Emniyet Müdürü A.Gaffar OKKAN ve 5 polis memurunun Diyarbakır’da şehit edilmesidir.
1990-2000 yılları arasında İslami Hareket Örgütü (İHÖ), İslami Büyük Doğu Akıncılar Cephesi (İBDA/C) gibi bazı radikal dini terör örgütlerinin de eylem faaliyetleri görülmüştür
Özellikle 1990-91-92 yıllarında işlenen ve faili meçhul olarak kayıtlara geçen araştırmacı gazeteci Uğur Mumcu, Doç. Dr. Bahriye Üçok, Prof. Muammer Aksoy ve Prof. Dr. Ahmet Taner Kışlalı’nın öldürülmeleriyle birlikte bir çok bombalı ve silahlı saldırı eyleminin Tevhit Selam/Kudüs Ordusu adlı terör örgütü mensuplarınca gerçekleştirildiği belirlenmiş ve failleri yakalanmıştır. Bu gün için radikal dini terör örgütlerinin sayısında da artışlar olmuş, bölünmeler ve yeni oluşumlarla ortaya çıkan son durum şu şekildedir.
*1985’de İslami Büyük Doğu Akıncılar Cephesi (İBDA/C),
* 1985’de Tevhit-Selam/Kudüs Ordusu
*1986’da İslami Hareket Örgütü (İHÖ),
*1990’da Hizbullah,
*1990’de İslami Cemaatler Birliği,
*1993’de İslami Cemaatler Birliğinden, Anadolu Federe İslam Devleti (AFİD),
*1994’de İslami Cemaatler Birliğinden, Hilafet Devleti, (İCB/HD)
*1996’da Vasat
*1998’de Kürdistan İslami Devrim Hareketi (KİDH),
6. Sonuç
Ülkemiz, jeopolitik yapısından kaynaklanan hassas durumu nedeniyle her dönem bir tehditle karşı karşıya kalmıştır. Bazen din ve mezhep kavgaları, bazen ideolojik kavgalar, bazen etnik nedenlere dayanan kavgalar şeklinde ortaya çıkan tehdit ve yıkıcı faaliyetlerle mücadele etmek zorunda kalmıştır.
Tehdit ve yıkıcı faaliyetler ile terörün meydana gelmesinde önemli rol oynayan gruplara ve örgütlere baktığımızda bunların sayılarının yüzlerle ifade edildiğini görürüz. Amip gibi devamlı çoğalan, çatallaşan, faaliyet kolları çeşitlenen bu yapı içinde mücadele, güçlükleri de beraberinde getirmektedir.
Güç merkezlerince çıkarlarına ve milli hedeflerine göre üretilen sözünü ettiğimiz tehdit, ülkemizin ekonomisini, sosyal yapısını, moral ve manevi değerlerini, tarih ve kültürünü, turizmini, kısacası top yekün milli gücünü hedef almakta, mücadele süreklilik arz etmektedir. Bu demektir ki, ülkemiz bundan sonraki dönemlerde de benzer faaliyetlerle hep karşılaşacak ve mücadele etmek zorunda kalacaktır.
1984 yılından itibaren PKK terörünün devam ettiği süreçte, terör saldırılarında Doğu ve Güneydoğuda çocuk, kadın, yaşlılardan oluşan silahsız, savunmasız siviller, bölge insanına hizmet götürmek üzere orada bulunan sağlıkçılar, eğitimciler, yatırımcılar, tüccarlar, sanayiciler, kamu düzenini, halkın huzur ve güvenini sağlayan geçici köy korucuları, askerler ve polisler olmak üzere 10110 insanımız hayatını kaybetmiş, 17550 insanımız yaralanmış ve sakat kalmıştır.
Kamu kurum ve kuruluşları ile bunlara ait tesisler, okullar, hastaneler ve sağlık merkezleri, turistik tesisler, tren, otobüs, iş makineleri, elektrik trafoları, PTT radyolink hatları ve telefon direkleri, petrol dolum tesisleri ve taşıma boruları, karakollar ve benzeri ekonomik değeri bulunan araç ve tesisler tahrip edilmiş, ormanlar yakılmış ve ekonomimiz önemli ölçüde kayba uğratılmış, bizzat terörle mücadeleye yapılan harcamalarla terörün faturası oldukça ağır olmuştur.
Ülkemiz, yıllardan beri tehdit ve yıkıcı faaliyetlerin bir sonucu olan terörün her türlüsüyle mücadele etmiş, bütün imkanlarını bu mücadeleye tahsis etmiştir. Bu meşgale içinde kalkınmasına, güçlenmesine zaman ayıramamış, milli servetinin büyük bir bölümünü de terörle mücadeleye ayırmıştır.

[SysteM]

TERÖR ÖRGÜTLERİNİN FİNANS KAYNAKLARI

Günümüzde terörizm, bütün dünyayı ekonomik, siyasi, kültürel ve psikolojik açıdan etkileyen en önemli sorunlardan biri haline gelmiştir. Bu sorun, 11 Eylül terör saldırılarından sonra ABD’nin Afganistan’a ve Irak’a askeri harekat düzenlemesi, İsrail-Filistin sorununun halen çözülememiş olması gibi nedenlerden dolayı önümüzdeki günlerde de bütün dünyanın güvenliğini derinden etkilemeye devam edecektir.
Ülkemiz sahip olduğu jeopolitik ve jeostratejik konumu nedeniyle, dünyanın en sorunlu bölgesi haline gelen Ortadoğu bölgesinde yaşanan terör olaylarından etkilenmektedir. Nitekim, 1970’li yıllardaki Ermeni terör örgütlerinin dış konsolosluklarımıza düzenledikleri eylemlerden, 2003 yılına kadar uluslararası terör örgütlerinin hedefi olmayan ülkemiz, 15-20 Kasım 2003 tarihlerinde El Kaide terör örgütünün Türkiye yapılanmasının İstanbul’da düzenlediği intihar saldırılarıyla tekrar uluslararası terörizm faaliyetlerinin hedefi konumuna gelmiştir.
Terör örgütlerini ayakta tutan bazı unsurlar vardır. Bunlar ideoloji, iç ve dış destek, finansal kaynaklar ve insandır. Bu bağlamda, dünya genelinde faaliyet gösteren terör örgütlerinin eylem ve faaliyetleri için ihtiyaç duydukları ana unsurların başında finansman ihtiyacı gelmektedir.
Örgüt militanlarının, illegal alanda faaliyet yürütmelerinden dolayı bir işte çalışıp gelir temin etmeleri mümkün görülmemektedir. Bazı örgütler de büyüyüp geliştikçe, şirket ve işyeri yapılanması içerisinde olsalar dahi, ticari faaliyetlerin deşifre olma ve zarar riski düşünüldüğünde yeterli finans sağlamaları mümkün olmayacaktır. Bununla birlikte örgütlerin yaşamlarını sürdürebilmeleri için barınma, beslenme, giyecek, tedavi, ulaşım ihtiyaçlarını giderebilmesi; yayın ve propaganda materyallerini hazırlayabilmesi; silah, mühimmat ve haberleşme ihtiyaçlarını karşılayabilmeleri gerekmektedir. Yasal yollardan finans ihtiyacını gideremeyen örgütler, yasadışı yollarla bu ihtiyaçlarını gidermeye çalışmaktadırlar.
Terör örgütlerinin finans temin etmek için başvurdukları yöntemler genel olarak benzerlik göstermektedir. Ancak bazı örgütlerin, ideolojik, faaliyet yürüttüğü bölge ve coğrafi yapıdan kaynaklanan nedenlerden dolayı finans temin etmede bazı farklılıkları vardır.
Terör örgütlerinin başlıca finans temin etme yöntemleri şöyle açıklanabilir:
GASP, HIRSIZLIK
Örgütlerin özellikle kuruluş aşamasında gelir temin etmek için kullandıkları yöntemlerden biridir. Ülkemizde THKP/C, THKO gibi terör örgütleri kuruluş aşamalarında bu yöntemi kullanmışlardır. Gerçekleştirdikleri banka soygunları örgüte belirli bir gelir sağladığı gibi aynı zamanda kamuoyu tarafından tanınmalarını sağlamıştır. İran’daki dini rejimden etkilenen bir grup tarafından 1987 yılında Batman’da kurulan İslami Hareket Örgütü (İHÖ) de, faaliyetlerini sürdürebilmek için her yolu kendisine meşru gören bir zihniyete sahipti. Bu nedenle gerçekleştirdiği banka soygunları, otomobil ve eşya hırsızlıklarını gelir temin etme yöntemi olarak kullanmıştır. Paranın sürekli kullanıldığı bankalar, işyerleri, para nakliye araçları, mutemetler, toplu para bulunduran yer ve şahıslar bu tür örgütlerin hedefidir.
Günümüzde teknolojinin gelişmesiyle birlikte başta finans kurumları olmak üzere, büyük işyerleri özel güvenlik sistemleri kurarak terör örgütlerinin bu türden faaliyetlerine karşı gerekli tedbirleri almaktadırlar. Güvenlik sistemlerinin yanında polisin de sürekli kendini yenileyerek örgütlerin bu türden faaliyetlerine karşı bilinçlenmesi, gasp, soygun ve hırsızlık türü faaliyetlerin azalmasına neden olmuştur.
Artan önlemlere rağmen örgütlerin bu tür finans temin etme yöntemini mali açıdan sıkıştıkları zamanlarda kullanabilecekleri söylenebilir.
AİDAT VE BAĞIŞLAR
Terör örgütlerinin diğer bir gelir kaynağı da üyelerinden aidat adı altında topladığı paralardır. Ekonomik durumuna göre her örgüt üyesi, örgütün belirlediği miktardaki aidatı ödemektedir. Yazılı tüzükleri bulunan örgütler, aidatını düzenli olarak ödemeyi, üye olmanın en önemli şartlarından biri olarak belirlemişlerdir. Örneğin Hizbullah terör örgütü “infak” adı altında kendi militanlarının gelirlerinden her ay %10 oranında para alıyordu.
Bunun yanında örgüt sempatizanlarının ayni ve nakdi olarak yaptıkları bağış ve yardımlar da örgütlere büyük paralar sağlamaktadır. Hizbullah terör örgütünün birçok mensubunun ev, işyeri ve tarlasını örgüte bağışladığı 17 Ocak 2000 tarihinde İstanbul Beykoz’da yapılan operasyondan sonra ortaya çıkmıştır. Yurtdışında faaliyette bulunan PKK/KONGRA GEL terör örgütünün sempatizanlarından aidat ve bağış adı altında bugüne kadar topladığı paraların miktarı ise tam olarak bilinmemektedir. Öcalan, Almanya’da düzenlenen bir kampanyada örgüte 2 milyon marka yakın para toplandığını ifade etmektedir. Örgüt, bu yardım kampanyalarını 7. Kongresi’ne kadar propaganda kanadı olan ERNK aracılığıyla topluyordu, 7. Kongreden sonra ise ERNK’nin yerine kurulan YDK (Kürt Demokratik Halk Birlikleri) aracılığıyla toplamaktadır. Örgütün Cephe yapılanması olarak adlandırılan bu kanadı, yurtiçi ve yurtdışında oluşturduğu legal kuruluşlar (şirket, sivil toplum örgütleri, dernek, vakıf, kültür merkezi vs.) vasıtasıyla özellikle Kürt kökenli vatandaşlarımızdan büyük paralar toplamıştır.
Günümüzde faaliyet yürüten terör örgütlerinin, güvenlik güçlerinin operasyonlarıyla büyük darbeler aldıkları dönemlerde, bu para temin etme yöntemiyle ayakta kalabildikleri söylenebilir.
FİDYE
Fidye, “Bir kimsenin esirlikten veya başına gelen herhangi bir beladan kurtulmak için kendisinin veya kendi adına bir başkasının ödemesi gereken para, kurtulmalık” olarak tanımlanmaktadır. Terör örgütleri açısından fidye, “İşadamı, tanınmış bürokrat, devlet adamı vb. şahısların kaçırılarak karşılığında para talebinde bulunulması” şeklinde tanımlanabilir.
Dünyada birçok terör örgütü, özellikle işadamlarını kaçırarak karşılığında fidye almış ve finans kaynaklarını geliştirmeye çalışmış/çalışmaktadır. ETA terör örgütü, dünyadaki terör örgütleriyle kıyaslandığında en büyük geliri fidye amaçlı adam kaçırmalardan sağlamıştır. Örneğin, Katalan işadamı Jesus Serra Santamans Nisan 1980’de kaçırılmış ve 1,5 milyon dolar karşılığında serbest bırakılmıştır. Sanayici Adolfo V. Martin yaklaşık 3 ay bir kaçırılma döneminden sonra 24 Şubat 1990’da 2.8 milyon dolar fidye karşılığında serbest bırakılmıştır. Temmuz 1993’te kaçırılan barış hareketinin önemli isimlerinden Zamona kaçırıldıktan sonra serbest bırakılması için büyük miktarda fidye ödemek zorunda kalmıştır.
Ülkemizde terör örgütleri tarafından soyulan bankaların çoğalması üzerine bankalar ve emniyet güçleri tarafından yeni güvenlik tedbirleri geliştirilmiştir. Barınma, beslenme, giyecek, tedavi, ulaşım, haberleşme, silah, mühimmat vb. ihtiyaçlarını karşılayamayacak düzeye gelen örgütler, hem bu ihtiyaçlarını giderebilmek, hem de propaganda yaparak örgütlerinin isimlerini duyurabilmek için zengin iş adamları ve tanınmış bürokrat ve devlet adamlarını kaçırarak fidye almaya başlamışlardır. Örneğin, THKP/C örgüt elemanları, 4 Nisan 1971 günü Mete Has ve Kadir Aksoy’u kaçırarak karşılığında 400 bin lira fidye almışlardır.
İş adamlarının teknolojinin sunduğu yeni güvenlik araçlarından faydalanarak özel güvenlik teşkilatları kurmaları ve güvenlik güçlerinin yeni mücadele yöntemleri geliştirmelerinden dolayı örgütler, geçmiş yıllarda olduğu düzeyde adam kaçırarak fidye alamamaktadırlar.
HARAÇ TOPLAMA
Haraç, “Bir yerden, bir kimseden zorbalıkla alınan para” olarak tanımlanmaktadır. Terör örgütleri bağlamında haraç ise, “vergilendirme” adı altında özellikle işadamları ve ticari faaliyet yürüten kişilerden baskı, tehdit ve korkutma yöntemleri kullanılarak toplanan para olarak tanımlanabilir.
Örgütlerce haraç toplama, “koruma, zarar vermeme, korkutma, adam kaçırma, bir suçu veya durumu yetkili mercilere bildirme tehdidi şeklindeki metotlarla” gerçekleştirilebilmektedir.
Ülkemizde faaliyet yürüten sol, sağ ve bölücü terör örgütleri son yıllara kadar “vergilendirme, fitre ve zekat” adı altında zorla vatandaşlarımızdan para toplamaya çalışmışlardır. Özellikle yurtdışında yaşayan vatandaşlarımız, terör örgütlerinin haraç yoluyla para toplamada en büyük hedefi olmuştur.
Doğu ve Güneydoğu bölgelerinde PKK/KONGRA GEL ve Hizbullah terör örgütü 1995’li yıllara kadar vatandaşlarımızdan zorla çok büyük paralar toplamıştır. Haraç vermek istemeyen kimi vatandaşlarımızı kaçırmış, kimi vatandaşlarımızın iş yerlerini bombalamış, kimi iş adamlarımıza da suikastlar düzenlemişlerdir. Sol terör örgütleri aynı yöntemi büyük şehirlerde kullanmaya çalışmış, ancak güvenlik güçlerinin bilgi birikimi, tecrübesi ve teknolojiyi üst düzeyde kullanabilmesinden dolayı başarılı olamamış/olamamaktadırlar.
Son yıllarda güvenlik güçlerinin aldığı tedbirler, iş adamları ve esnafın bilinçlenmesiyle birlikte terör örgütleri “haraç” yoluyla para toplayamamaktadırlar.
ÖRGÜTSEL YAYINLARDAN ELDE EDİLEN GELİRLER
Ülkemizde faaliyet yürüten sağ, sol ve bölücü terör örgütlerinin kuruluş aşamalarına baktığımızda bir yayınevi etrafında toplanan gençlerin zaman içerisinde örgütlenerek faaliyetlerine başladıkları gözlenmektedir.
Örneğin, THKP/C terör örgütünün kurucusu Mahir Çayan ve grubu “Kurtuluş” isimli gazeteyle görüşlerini yaymaya başlamıştır. Hizbullah terör örgütü “Vahdet Kitapevi” etrafında bir araya gelen gençler vasıtasıyla kurulmuş, ilerleyen zaman içerisinde görüş ayrılıklarından dolayı örgüt “Menzil” ve “İlim Grubu” olarak ikiye ayrılmıştır. Her iki grup da ismini Diyarbakır’da kurduğu “Menzil Kitapevi” ve “İlim Kitapevi”nden almıştır. Terör örgütü PKK/KONGRA GEL ise her ne kadar ilk yıllarda faaliyetlerine bir dergi ya da gazete çıkararak başlamayıp, ev toplantıları aracılığıyla görüşlerini taraftarlarına aktarmaya çalışmışsa da örgütlenme ve kuruluş aşamasında kitapların, gazetelerin ve dergilerin gücünden faydalanmayı ihmal etmemiştir. Partinin programını belirleyen “Kürdistan Devriminin Yolu, Manifesto” isimli broşür ile, bağımsızlık anlamına gelen “Serxwebun Dergisi” bunun en önemi göstergesidir.
Terör örgütleri, yayınladıkları gazete, dergi ve kitapları ideolojilerini yaymak ve teorik eğitimlerde taraftarlarını eğitmek amacıyla kullanmanın yanında, aynı zamanda bu yayınları sempatizan ve militanlarına satarak mali kaynak sağlamaktadırlar.
Örgütlerin bu bağlamda, bir diğer gelir kaynağı da örgüt mensuplarını ajite etmek ve örgüte bağlılıklarını pekiştirmek için hazırlanan teyp ve video kasetleridir. Örgütler bu kasetler aracılığıyla mensuplarını davalarına motive etmek istemektedirler. Sol, sağ ve bölücü tüm örgütler, hazırlanan bu kasetlerde “şehitliği” yücelterek bir motivasyon aracı olarak kullanmaktadırlar.
KURBAN DERİLERİ
Kurban, “İbadet niyeti ile belirli vakitte, belirli nitelikleri taşıyan hayvanı kesmektir.” Hanefilere göre Vacip olan bu ibadet, Şafii, Hanbeli ve Maliki’lere göre Sünnettir. İnsanın Allah’a yaklaşmasına vesile olan Kurban, aynı zamanda İslam’daki sosyal yardımlaşma ve dayanışmanın başka bir örneğidir. Yeryüzünde hergün binlerce hayvan kesilir ve bundan çoğunlukla hali vakti yerinde olan insanlar faydalanır. Kurban Bayramı’nda ise, bir dini görevi yerine getirmek niyetiyle kesilen kurbanlardan, daha çok yoksullar ve hayır kurumları istifade ederler.
Bunun yanında kesilen kurban ve özellikle derilerinden dini motifli terör örgütlerinin de faydalandığı görülmektedir. Örneğin, Hizbullah terör örgütü faaliyetlerinin yoğun olduğu dönemlerde Diyarbakır, Batman, Mardin ve Bingöl İlleri ve kırsal kesiminde kurban derilerinden örgüte gelir temin ettiği bilinmektedir.
Ancak, Doğu ve Güneydoğu Bölgelerindeki vatandaşların çoğunun mezhep olarak “Şafi” olmalarından dolayı kurban kesimi, çoğunluğun “Hanefi” olduğu Batı illerinde olduğu kadar yaygın değildir. Çünkü Şafii mezhebine göre kurban kesmek “Sünnet”, Hanefi mezhebine göre ise maddi olarak hali vakti yerinde olan herkese “Vacip”tir. Bu nedenle, Hizbullah’ın kurban derilerinden büyük çapta gelir temin etmesi mümkün görülmemektedir.
TİCARİ FAALİYETLER
Bazı örgütler, gasp, soygun, hırsızlık, haraç toplama, işçi simsarlığı ve uyuşturucu kaçakçılığından elde ettiği paraları ticari faaliyetlere girişerek değerlendirmeye çalışmaktadır. Ticari faaliyetleri ise, kafetarya, dönerci dükkanları, ithalat-ihracat şirketleri vb. işletmeler aracılığıyla gerçekleştirdikleri görülmektedir.
Genelde örgütler bu tür işletmeleri yurtdışında, özellikle de Almanya başta olmak üzere bütün Avrupa ülkelerinde açtıkları gözlenmektedir. Yurtiçinde ise, deşifre olma riski nedeniyle açamamakta, bunun yerine faaliyette olan işletmelerden haraç almaktadırlar.
Örneğin, terör örgütü PKK’nın, ulusal ve uluslararası düzeyde silahlı ve siyasi faaliyetleri geliştikçe mali yükü artmış ve bu yükü küçük miktarlardaki para transferleriyle karşılayamaz hale gelmiştir. Örgüt yalnızca binlerle ifade edilen militanlarını beslemekle kalmıyor, bunların bakılması gereken aileleri varsa eğer, onlara da mali destek sağlıyordu. Bu nedenle PKK, Kürt kökenli vatandaşlarımızdan topladığı paraları Londra, Paris ve Berlin gibi şehirlerde şirketler kurarak yatırıma dönüştürmeye çalışmıştır.
Pek çok ülke 11 Eylül terör saldırılarından sonra terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı daha duyarlı davranmaya başlamış, bu çerçevede örgütlerle iltisaklı olduğu tespit edilen işyerlerinin faaliyetlerine son vermiştir. Dolayısıyla örgütler, deşifre olma riskinden dolayı geçmiş yıllarda olduğu gibi ticari faaliyetlerde bulunamamaktadırlar.
SAHTECİLİK
Günümüzün baskı teknolojisi, ihtiyaç duyulan her türlü baskı araç, gereç ve malzemesinin kolaylıkla bulunabilmesi örgütleri sahtecilikte adeta uzmanlaştırmıştır. Örgütler sahte para basmanın yanı sıra, sahte pasaport basmada da uzmanlaşmışlardır. Başta kendi mensuplarına sahte pasaport ve kimlik basan örgütler, talep halinde organize suç örgütlerine de sahte pasaport ve kimlik basarak gelir temin edebilmektedirler.
Sahtecilik önemli bir gelir kaynağı olmakla birlikte, yakalanma riski yüksek olduğundan dolayı, örgütler tarafından sürekli bir gelir kaynağı olarak kullanılma yerine kısa vadeli sıcak para için uygun görülmektedir.
PKK/KONGRA GEL’in dünyada sahtecilik konusunda uzmanlaşmış en önemli örgütlerden biri olduğu söylenebilir. Örgüt, yurtdışına legal ve illegal yollardan çıkış yapan şahısların, iltica taleplerinin kabul görmesi için her türlü sahte belgeyi düzenleyebilmektedir. Örgüt sahte belgeleri iki şekilde düzenlemektedir:
“ 1. İltica, ikamet, seyahat gibi nedenlerle kullanılacak olan belgeler, yeni baştan düzenlenmektedir. Kullanılacak belgenin, çeşitli şekillerde elde edilmiş imzalı-mühürlü nüshalarına sadece kimlik bilgileri eklenmek suretiyle, her defasında başka biri adına düzenlenmesi mümkün olabilmektedir. Ayrıca, belge komple sahte olarak basılıp sahte kaşe, mühür, kayıt ve imzalarla tanzim edilebilmektedir.
2. Yurtdışında bulunan vatandaşlarımızdan veya yabancılardan, zorla veya gönüllü olarak, ya da hırsızlık yoluyla elde edilmiş belgeler (pasaport, kimlik belgesi vs.) üzerinde tahrifat yapılmak suretiyle, sahte belge yapılması mümkün olabilmektedir.”
Düzenlenen sahte belgelerle Avrupa ülkelerine götürülen kaçak şahıslar, gönderildikleri ülkelerde örgüt tarafından takip edilerek, barınma ve iş bulma vaadi ile PKK/KONGRA GEL yanlısı derneklere üye olarak kaydedilmektedir. İş bulmaları halinde ise anılan şahıslardan, örgüte yardım amacıyla aidat adı altında paralar alınmaktadır. Örgüt, yurtdışına çıkardığı bu şahısları ideolojik eğitimden de geçirerek, PKK/KONGRA GEL adına vatandaşlarımızdan zorla para toplama, örgütün yayın organlarını dağıtma, uyuşturucu işlerinde kurye olarak çalışma vb. faaliyetlerde kullanmaktadır.
İNSAN KAÇAKÇILIĞI
Terör örgütleri insan kaçakçılığı vasıtasıyla hem kendilerine maddi gelir sağlamakta, hem de eleman temin etmektedirler. Yasadışı göç organizasyonları ile iç içe olan terör örgütleri;
“1. Sınırdan geçişe göz yumma ve güvenlik sağlama karşılığında vergi adı altında komisyon alma,
2. Yasadışı göçmenlerin sınırdan illegal yöntemlerle geçirilerek Avrupa ülkelerine götürülmesi,
3. Avrupa ülkelerinin iltica politikalarını istismar ederek ve çeşitli sahtecilik yöntemleri kullanılarak iltica başvurusu yaptırılması,
4. Avrupa ülkelerinde mültecilere sağlanan maddi yardımlardan pay alınması,
5. İkamet hakkı elde eden şahısların örgütün Avrupa ülkelerindeki her türlü illegal faaliyetinde kullanılması” aşamalarında rol almaktadırlar.
Örneğin, PKK/KONGRA GEL terör örgütü kurulduğu tarihten günümüze pek çok yasadışı faaliyete el atmıştır. Örgütün, ya militan ve sempatizanlarını eğitmek için, ya da maddi kaynak temin etmek için insan kaçakçılığı olaylarında etkin rol oynadığı görülmektedir. Başlangıçta uyuşturucu ve insan kaçakçılığı faaliyetlerine göz yumma ve güvenlik sağlama karşılığında bu tür organizasyonlardan komisyon alan örgüt, sağladığı kazanç ve diğer kazanımlar nedeniyle bizzat içinde yer almaya başlamıştır.
Örgütün yurtdışı teşkilatlanması, Ortadoğu ülkelerinden Batı Avrupa ülkelerine kadar uzanmaktadır. Bu alan, dünyanın en önemli uyuşturucu madde kaçakçılığı güzergahlarından birisi olan Balkan rotasını tam olarak kapsamaktadır. Bu rota aynı zamanda yasadışı göç güzergahıyla da çakışmaktadır. Bu rota üzerindeki ülkelerde odaklanan örgüt mensupları ve örgüt adına çalışan dernekler, ya taşeronları aracılığıyla veya bizzat kendileri yasadışı geçişlerde yardım ve yataklık yapmaktadırlar.
Örgütün bu tür faaliyetleri, son yıllarda uluslararası işbirliği sayesinde önemli ölçüde kontrol altına alınmıştır. Ülkemizdeki diğer terör örgütlerinin PKK/KONGRA GEL düzeyinde insan kaçakçılığı faaliyeti olmamıştır.
UYUŞTURUCU MADDE KAÇAKÇILIĞI
Terör örgütleri büyüyüp geliştikçe barınma, beslenme, giyecek, tedavi, ulaşım, haberleşme, silah ve mühimmat ihtiyaçları alabildiğine artmaktadır. Artan bu ihtiyaçlar, sürekli karşılanması gereken ihtiyaçlardır. Güvenlik güçlerinin teknolojiyi en iyi şekilde kullanmaları ve denetimlerini artırmalarından dolayı, örgütlerin ticari faaliyetlerle bu ihtiyaçları gidermeleri mümkün görülmemektedir. Gelir temin etmek için yapılan gasp, soygun, hırsızlık, aidat, haraç toplama vb. faaliyetler de örgütlerin artan ihtiyaçlarını karşılamaya yetmemektedir.
Bu çerçevede örgütler, az emekle büyük para kazanabilecekleri finans kaynaklarına ihtiyaç duymaktadırlar. Uyuşturucu madde kaçakçılığı bu açıdan örgütlerin ihtiyaçlarını fazlasıyla karşılamaktadır.
Uyuşturucu madde kaçakçılığı örgütlere birçok kolaylıklar sağlamaktadır. Bunlar şöyle ifade edilebilir:
Uyuşturucu maddelerin bir yerden bir yere taşınması, depolanması ve saklanması kolaydır.
Her zaman çok kısa sürede nakit paraya çevrilebilir.
Üretimi kolay, kar oranı yüksektir.
Pazarlama ağı uluslararası bağlantıları olan örgütler açısından çok kolaydır.
Büyük paraların döndüğü bu pazarda örgütlerin, yüksek teknolojiden faydalanarak kendilerini gizlemeleri ve güvenlik güçlerinin operasyonlarına, karşı önlemler geliştirmeleri mümkündür.
Örgütler uyuşturucu madde kaçakçılığı ile ilgili faaliyetlerini; kaynağından uyuşturucu temini, kaçakçılığı ve dağıtım safhalarında aktif rol alarak yürütmektedirler.
Ülkemizde başta terör örgütü PKK/KONGRA GEL olmak üzere, sol terör örgütlerinin de uyuşturucu madde kaçakçılığı yaptığı gözlenmektedir. Dini motifli terör örgütlerinin uyuşturucu madde kaçakçılığına ise bugüne kadar rastlanmamıştır.
Türkiye coğrafi konum olarak uyuşturucu madde kaçakçılığının üretildiği, taşındığı ve pazarlandığı altın hilal bölgesine (Pakistan, Afganistan, İran) komşu bir ülkedir. Avrupa pazarlarına ulaşan uyuşturucu maddelerin %80’nin Türkiye üzerinden intikal ettiği ifade edilmektedir. Bu çerçevede, uyuşturucu maddelerin geçiş güzergahında faaliyet yürüten terör örgütü PKK/KONGRA GEL mevcut pazardan nasibini fazlasıyla almaktadır. Özellikle Türkiye üzerinden Balkan rotasını izleyen örgüt, uyuşturucu maddelerin Avrupa pazarlarına ulaşmasına büyük katkı sağlamaktadır.
Örgütün uyuşturucu ticaretinin yurtiçi ve K.Irak’taki sorumluluğunu, örgüt başı Öcalan’ın kardeşi Osman Öcalan’ın yürüttüğü bilinmektedir. Yurtiçindeki uyuşturucu kaçakçılığı, deşifre olmamış, işçi ve gençlik kesimi ile köylü ve esnaflardan oluşan örgüt mensupları vasıtasıyla yürütülmektedir. Yurtdışı bölümü ise, örgütün yurtdışında kurmuş olduğu dernekler ve bunlara bağlı paravan şirketler ve irtibatta olduğu yasadışı uyuşturucu ticareti yapan kuruluşlar ve kişiler vasıtasıyla sürdürülmektedir.
Kısacası, önceleri uyuşturucunun yalnızca pazarlanmasında rol alan örgüt, Avrupa ülkelerinde örgütlenmeye başlamasıyla birlikte, uyuşturucu üretiminden dağıtımına, uyuşturucu ticaretinin her aşamasında rol almış/almaktadır.
YANDAŞ DEVLET YARDIMLARI
Terörizm, uzun yıllar güçlü devletler tarafından politikalarının işlerliğini kolaylaştırmak ve rakiplerini etkisiz kılabilmek için bir dış politika aracı olarak kullanılmış/kullanılmaktadır. Güçlü devletlerin etkin politikaları karşısında kendileri için bir çıkış noktası bulamayan ve uluslararası arenada hakkını elde edemeyen bazı devletler de terörü engelleri aşmada bir engel olarak görmektedirler.
Bu çerçevede, aralarında ABD, Sovyetler Birliği (şimdilerde Rusya Fedarasyonu), İngiltere, Fransa, İsrail, İran, Suriye, Küba, Libya, Irak, Kuzey Kore, Belçika, Yunanistan, Güney Kıbrıs Cumhuriyeti, Bulgaristan, Afganistan ve Sudan’ın bulunduğu çok sayıda devletin adına, terörün desteklenmesi ya da bizzat terörün uygulanması olaylarına sıkça rastlanmaktadır.
Terör örgütlerinin başarısı büyük ölçüde dış desteğe bağlıdır. Dış desteği olmayan bir örgütün başarılı olması mümkün görülmemektedir. Zira örgütlerin, yalnızca yurtiçi kaynaklarla beslenme, barınma, eğitim, silah vb. ihtiyaçlarını karşılamaları çok zordur. Güvenlik güçlerinin sürekli düzenledikleri operasyonlar, örgütlerin bütün faaliyet kanallarını tıkamaktadır. Bu nedenle dış destek, örgütlerin adeta bir nefes borusudur.
Terör örgütlerine destek veren ülkeler örgütlere, “sığınma hakkı vererek, dernek, yayın organı gibi yan kuruluşlar açmasına göz yumarak, kamp yerleri tahsis ederek, bu kamplarda eğitim vererek, militanları kamplarında ve kırsal alanda ziyaret edip moral vererek, yaralanan teröristlerin tedavilerini yaptırarak, silah, cephane ve mühimmat yardımı yaparak, teröristlere barınma, giyecek, yiyecek gibi lojistik ihtiyaçlarını temin ederek” destek ve yardımlarda bulunmaktadırlar.
Dünyada yerel ve uluslararası düzeyde faaliyet yürüten terör örgütlerinden dış devlet yardımı almayan bulunmamaktadır. Türkiye’deki terör örgütlerinin yıllardan bu yana faaliyetlerini aralıksız sürdürebilmelerinin en önemli nedenlerinin başında da yandaş devlet yardımları gelmektedir.
Bu çerçevede, 1970’li yıllardan sonra yasadışı faaliyetlere başlayan THKP/C, THKO, TİİKP, TKP/ML vb. sol terör örgütleri başta Rusya olmak üzere, Yunanistan, Suriye, Bulgaristan, Arnavutluk, Çin vb. ülkeler tarafından desteklenmişlerdir. Maddi yardımların yanı sıra, kamp yeri tahsis etme, eğitim verme, silah ve mühimmat sağlama gibi yardımlarda bulunmuşlardır. Halen bu yardımları sürdüren ülkelerin varolduğu bilinmektedir.
Terör örgütü PKK ise, 12 Eylül askeri darbesinden hemen sonra yurtdışına çıkmış, başta Suriye olmak üzere, Irak, İran, Ermenistan, Libya, Rusya, Yunanistan ve Bulgaristan tarafından desteklenmiştir. PKK’nın en önemli eğitim kamplarından Zeli Kampı Kuzey Irak ile İran sınırında; Bekaa vadisindeki Mahzun Korkmaz Akademisi de Suriye ile Lübnan sınırları arasında kurulmuştur.
PKK terör örgütünde 3,5 yıl faaliyet yürüttükten sonra güvenlik güçlerine teslim olan Demirkıran konuyla ilgili olarak “İhanetler Çemberinden Kurtuluş” adını taşıyan eserinde şunları ifade etmektedir:
“Sık sık Lübnan’da ve Suriye’nin başkenti olan Şam’da özel mersedesiyle geziye çıkan Abdullah Öcalan, yüzlerce örgüt militanının koruması altında bulunmakta ve ayrıca Suriye askerlerinin de Apo’nun Şam’a geldiği zaman özel bir güvenlik birimi oluşturduğu bilinen ayrı bir gerçeklik idi. Bunların yanı sıra Yunanistan’da, Kıbrıs Rum Kesimi’nde ve İsveç’te siyasi eğitim kampları bulunduran PKK, Şam’da, Beyrut’ta, Kuzey Irak’ta Celal Talabani’ye bağlı olan birçok merkezinde, Erivan’da, Moskova’da, Atina’da, Almanya’nın hemen hemen tüm kentlerinde ve Avrupa’nın birçok ülkesinde siyasi kanadına mensup ERNK’ya bağlı temsilcilikler oluşturmuştu.
Bunların görevleri ise, dünya ülkelerinin Türkiye’yi kınamasını sağlamak ve kendi yaptırdıkları katliamları güvenlik güçlerine mal ederek “insan hakları ihlal ediliyor” propagandası yapıp gerek Avrupa, gerekse de diğer dünya ülkeleri nezdinde Türkiye’yi ekonomik, siyasi ve askeri yönden darboğaza sokmaktı.
Yukarıda adını saymış olduğum, örgüte topraklarında temsilcilik açması gibi imkanlar sağlayan ülkeler, aynı zamanda örgüte büyük maddi yardımlar da vermekteydiler. Fakat örgütün dağ kadrosuna yapılan yardımların %90’lık bölümünün Rus, Yunan ve Suriye üçgeninden sağlandığı ve bu ülkelerle örgüt arasındaki mekiği özel eğitimli yabancı uyruklu militanların dokuduğu kesinlik kazanmıştı.”
Demirkıran’ın bu ifadelerini Abdullah Öcalan, Doğu Perinçek’le yapmış olduğu röportajdaki sözleriyle doğrulamaktadır.
“Bize en büyük dış destek, Suriye’nin desteğidir. Suriye 72 örgüte ne diyorsa, bize de onu diyor: ‘Ülkemizde misafir kalabilirler.’ Misafir kalabilmek en büyük destektir bizim açımızdan. Bunu Avrupa’da da sağlıyoruz.
...Bu anlamda Irak mücadele cephesindedir. İran ve Suriye ise, mücadelemizin cephe gerisi durumundadırlar. Fakat etkileri oluyor. Burada onların çıkarları oluyor. Bu çıkarların sarsıldığı oranda, tavır koyma veya tehdit de oluyor.”
Kısacası Adana Antlaşmasının imzalandığı 20 Ekim 1998 tarihine kadar Suriye PKK’nın en önemli koruyucusu olmuştur. Suriye’nin yanında Yunanistan da terör örgütü PKK’ya hem lojistik destek vermiş, hem de militanlarının eğitiminde yardımcı olmuştur. Bunun en önemli kanıtı, Abdulah Öcalan’ın, Kenya’da yakalanmadan önce Yunanistan Büyükelçiliği’nde saklanmasıdır. Bu dönemde Türkiye üzerinde tarihi bir takım emelleri olan Rusya, İran, Ermenistan ve Bulgaristan gibi komşu ülkelerin de zaman zaman PKK’ya destek verdiğini Öcalan, tüm dünyaya açık olarak yapılan yargılanmasında ifade etmiştir.
Aynı şekilde Hizbullah terör örgütüne İran, eğitim, lojistik ve para yardımında bulunmuştur. 17 Ocak 2000 İstanbul Beykoz operasyonundan sonra evde ele geçirilen dokümanlar arasında örgütün lideri Hüseyin Velioğlu adına düzenlenmiş bir İran kimlik kartının çıkması bunun en önemli göstergesidir.
Günümüzde tüm dünyaya bulaşıcı bir hastalık gibi yayılan teröre karşı en etkin mücadele yöntemlerinden biri, terör örgütlerinin dış desteğinin kesilmesidir. İspanya ETA’ya karşı mücadelesinde, ancak Fransa’nın dış desteği kesmesiyle başarılı olabilmiştir. Türkiye PKK’yla mücadelesini, özellikle Suriye’nin Abdullah Öcalan’ı ülkesinden çıkararak faaliyetlerine son verdikten sonra belirli aşamaya getirmiştir.
FİNANS KAYNAKLARI AÇISINDAN ÖRGÜTLERİN KARŞILAŞTIRILMASI
Tüm dünyada yerel ya da uluslararası düzeyde faaliyet yürüten terör örgütlerinin, “gasp, soygun, hırsızlık; aidat ve bağışlar; haraç toplama; örgütsel yayınlardan elde edilen gelirler; ticari faaliyetler; sahtecilik; insan kaçakçılığı; uyuşturucu madde kaçakçılığı” vb. finans temin etme yöntemlerinden birçoğunu kullandığı görülmektedir. Bazı terör örgütleri, faaliyet yürüttükleri coğrafya ve sahip oldukları ideolojilerinden dolayı belirli finans temin etme yöntemlerini kullanırken, bazıları da tüm finans temin etme yöntemlerini kullanabilmektedirler.
Örneğin, Almanya’da faaliyet yürüten Kızıl Ordu Fraksiyonu (RAF) mali sorunlarını banka soygunlarıyla çözümlerken, İtalya’da faaliyet yürüten Kızıl Tugaylar 1972 yılına kadar bu yöntemi kullanmamıştır. İspanya’nın Bask bölgesinde faaliyet yürüten ETA, mali kaynaklarının bir kısmını soygun, haraç ve dış yardımlardan sağlarken, büyük çoğunluğunu da fidye amaçlı kaçırdığı işadamlarından sağlamıştır. IRA, ABD’deki “Sinn Fein’in Dostları” adlı kuruluşun oluşturduğu Kuzey İrlanda Yardım Fonu aracılığıyla ve diğer İrlandalılardan temin etmiştir. Lübnan Hizbullah örgütü ise finans kaynaklarının büyük çoğunluğunu, İran’ın yapmış olduğu yardımlardan sağlamıştır.
El Kaide terör örgütünün, dünyanın çok farklı bölgelerinden “cihat” gayesiyle Afganistan’a gelen binlerce gönüllü militanın beslenme, barınma, eğitim, silah vb. ihtiyaçlarını gasp, soygun vb. yöntemlerle karşılayabilmesi mümkün görülmemektedir. Bu bağlamda örgüt finans ihtiyacını, dünyanın birçok bölgesinde İslami yardım kuruluşları aracılığıyla topladığı bağış ve zekat adı altındaki miktarı tam olarak bilinmeyen paralarla gidermeye çalışmıştır. Bunun yanında, özellikle Körfez ülkelerindeki tüccarlar, Katar, Birleşik Arap Emirlikleri ve Suudi Arabistanlı prenslerin yaptığı yardımlar da örgütün finans ihtiyacını gidermede önemli rol oynamıştır. Altın Hilal Bölgesi’nin tam ortasında faaliyet yürüttüğünden dolayı, uyuşturucu kaçakçılığından da büyük gelir temin ettiği bilinmektedir.
Ülkemizdeki terör örgütleri de ideolojileri ve faaliyet yürüttükleri bölgelere göre finans temin etmede farklı yöntemler kullanmaktadırlar. Gasp, soygun, hırsızlık; aidat ve bağışlar; haraç toplama; fidye; ticari faaliyetler sol, dini motifli ve bölücü terör örgütlerin tamamı tarafından finans temin etme yöntemi olarak kullanılmaktadır.
Ancak, sahtecilik, insan ve uyuşturucu kaçakçılığını uluslararası faaliyet ağına sahip olan örgütler finans temin etme yöntemi olarak kullanmaktadırlar. Sahtecilik, örgütsel faaliyetler “gizlilik” esasına dayandığından dolayı, para kazanma amacından daha çok elemanlarını yurtdışına çıkarma ve illegalitede koruma amaçlı kullanılmaktadır.
Bugüne kadar uyuşturucu kaçakçılığını Türkiye’de faaliyet yürüten örgütlerden DHKP/C, TKP/ML ve PKK/KONGRA GEL terör örgütlerinin finans temin etme yöntemi olarak kullandıkları gözlenmektedir. Dini motifli terör örgütleri ise bu yöntemi finans temin etme yöntemi olarak kullanmamaktadırlar.
İnsan kaçakçılığını, uluslararası militan ve sempatizan ağına sahip olduğundan dolayı yalnızca PKK/KONGRA GEL’in gerçekleştirdiği görülmektedir. Camiler aracılığıyla ise Hizbullah başta olmak üzere Hilafet Devleti (İCB-AFİD) terör örgütlerinin “fitre, bağış, zekat” adı altında para temin ettikleri bilinmektedir. Kurban derilerinden ise Hizbullah terör örgütünün finans temin etmede faydalandığı dikkat çekmektedir.
TÜRKİYE’NİN TERÖR ÖRGÜTLERİNİN FİNANS KAYNAKLARINI ÖNLEMEYE İLİŞKİN ÇABALARI
Günümüzde terör örgütü, uluslararası örgütler ya da devletlerce desteklendiği sürece, o örgütün faaliyetlerini sona erdirmek mümkün görülmemektedir. Bu çerçevede, terörle mücadelede uluslararası ortak bir mücadele anlayışının geliştirilmesi gerekmektedir.
Türkiye, uluslararası toplumun terörle mücadeleyi amaçlayan bütün gayretlerini desteklemiş, katkıda bulunmuş ve terörizmin her çeşidini kınamıştır. Terörizm ve organize suçlarla ilgili 62 ülke ile güvenlik ve işbirliği anlaşması imzalamış, aynı konuları kapsayan 117 ikili ve çok taraflı anlaşmalara aktif taraf olmuştur. 1970’li yıllardan günümüze kadar da uluslararası alanda terörizmle mücadelede kapsayıcı araçları oluşturan 12 Birleşmiş Milletler Sözleşmesi ve diğer protokolleri imzalayıp onaylayan ilk ülkelerden birisi olmuştur.
Ülkemizin de imzaladığı Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’nin 1373 sayılı kararı uluslararası terörizm ve onun finans kaynaklarıyla mücadelede önemli bir yasal çerçeve oluşturmaktadır.
Ayrıca, FAFT (Mali Eylem Görev Gücü) üyesi olarak ülkemiz; FATF’ın 40 ve terörizmin finansmanına ilişkin 8 özel tavsiye kararlarını karşılayabilmek için etkin önlemler almış, kara para aklamaya karşı bir sistem geliştirmiştir. Aynı zamanda Birleşmiş Milletler Yaptırımlar Komitesi tarafından yayımlanan terör örgütlerinin, teröristlerin ve terörist oluşumların listelerini de dikkate alarak bu tür terörist oluşumların banka ve benzeri yerlerdeki mevcutlarını da kapsayan tüm fonların, mali gelirlerin, ekonomik kaynakların dondurulmasını sağlayan Bakanlar Kurulu Kararnamelerini yayınlamıştır.
Bu çerçevede;
22.12.2001 gün ve 2001/3483 sayılı karar ile 131,
16.05.2002 gün ve 2002/4206 sayılı karar ile 11,
01.10.2002 gün ve 2002/4896 sayılı karar ile 32 kişi ve kuruluşun malvarlıklarının dondurulmasına karar verilmiştir.
Ayrıca, geçmiş kararnamelerde malvarlıkları dondurulanların incelemelerinin tamamlanması sonucunda, şu an için toplam 167 kişi ve kuruluşun malvarlıkları dondurulmuştur.
Ülkemiz 2001 yılı Eylül ayından itibaren bu yöndeki çabalarını özellikle kara para aklama ve terörist faaliyetler arasındaki ilişkilere odaklamıştır.
Malvarlıklarının dondurulması işlemleri ise yürürlükte bulunan;
213 sayılı Vergi Usül Kanunu,
1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibi Kanunu,
4208 sayılı Karaparanın Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanun,
4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütlerinin Önlenmesi Hakkında Kanun,
3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu çerçevesinde gerçekleşmektedir.
Yukarıda sayılan kanun hükümlerine göre, şüpheli paranın yasadışı örgütlerle ilişkisini araştırma işlevini kara parayla mücadele görevini yerine getiren MASAK (Mali Suçları Araştırma Kurulu) ile Cumhuriyet Savcılığı tarafından yapılmaktadır