"DENIZCİNİN AŞKI"
Oturduğu banktan kalktı,üzerindeki denizci üniformasını düzeltti ve şehrin büyük tren istasyonundaki insanları incelemeye koyuldu.
Gözleri o kızı arıyordu,kalbini çok iyi bildiği,ama yüzünü hiç görmediği,yakasında gül olan o kızı.
Ona olan ilgisi bundan on üç ay önce Florida'da bir kütüphanede başlamıştı.Raflardan aldığı bir kitabın içindeki yazıdan çok etkilenmişti.
Kitaptan değil,sayfalardan birinin kenarında kurşun kalemle yazılmış minik notlardan...
Yumuşak el yazısı düşünceli bir ruhu ve insanın içine işleyen bir karakteri yansıtıyordu.
Kitabın baş sayfasında,o kitabı en son okuyan kişinin ismini gördü:Bayan Hollis Maynell.
Biraz zaman ve çaba sonunda adresini buldu.
Bayan Maynell New York'ta yaşıyordu.
Blanchard ona kendisini tanıtan ve mektup arkadaşı olmayı teklif eden bir mektup yazdı.
Ertesi gün de İkinci Dünya Savaşı'na katılmak için Avrupa'ya doğru yola çıktı.
Daha sonraki bir yıl bir ay boyunca birbirlerini mektuplarla tanıdılar.
Her mektup kalplerine düşen bir sevgi tohumuydu sanki.Bir romantizm başlıyordu.
Blanchard kızdan bir resmini istemişti,ama kız reddetti.
Kendisini gerçekten önemsiyorsa nasıl göründüğünün ne önemi vardı?..
Sonunda Blanchard'ın Avrupa'dan dönüş günü geldi çattı.
İlk buluşmalarını ayarladılar...New York Tren İstasyonu'nda akşam saat tam 7'de.
"Beni tanıman için"diye yazmıştı kız mektubunda,
"Ceketimin yakasında kırmızı bir gül takılı olacak".
İşte tam 7'ydi be Blanchard yüzünü daha önce hiç görmediği ama kalbinin sevdiği o kırmızı güllü kızı arıyordu.

hikayenin gerisini Bay Blanchard'dan dinleyelim:

"Birden genç bir kızın bana doğru yürüdüğünü farkettim.
İnce ve uzun boylu,dalgalı sarı saçları o güzel kulaklarının önünden omuzlarına düşmüş..
Çiçek rengi mavi gözlü.Dudaklarının ve çenesinin muntazam kıvrımları ve kırmızı giysisiyle insana sanki aşkı müjdeleyen bir kızdı.
Ben de ona doğru yürümeye başladım.
O kadar etkilenmiştim ki yakasında gül olup olmadığına bakmak aklıma bile gelmedi.
Ona yaklaşınca dudaklarında hafif bir gülümsemeyle bana"Benimle aynı yönde mi gidiyorsun,denizci?"diye fısıldadı.
Neredeyse kontrolsüz bir şekilde ona doğru bir adım daha attım ve o anda Hollis Maynel'i gördüm.
Kızın tam arkasında duruyordu.
40'ını çoktan geçmiş,grileşmeye başlamış saçlarını şapkasının altında toplamış...
Şİşmana yakın,kısa boylu,kalın bilekli ayakta topuksuz ayakkabılara gömülmüş.
Kafamı çevirdim,kırmızı giysili kız hızla uzaklaşıyordu.
Kendimi ikiye bölünmüş hissettim;arzularım kızı takip etmemi,ta içimden gelen bir istek ise ruhu bir yıldır bana eşlik eden kadınla kalmamı söylüyordu.
İşte orada öylece duruyordu.Solgun ,kırışık suratı kibar ve duygulu,gri gözleri sıcaktı.
Çekinmedim.
Beni tanımasını sağlayacak mavi deri ciltli kitabı ona doğru tuttum.
Bu aşk olamazdı ama mutlaka değerli,belki aşktan da güzel,çoktan beri minnettar olduğum ve olacağım bir arkadaşlık gibi bir şey olabilirdi.
Kadını selamladımiher ne kadar gizlemeye çalıştıysam da pek başaramadığım hayal kırıklığımı belli eden sesimle 'Ben Teğmen John Blanchard,siz de Bayan Maynell olmalısınız.
Sizinle buluşabildiğim için çok mutluyum.
Sizi yemeğe götürebilir miyim?'diye sordum.
Kadının yüzüne bir gülümseme yayıldı:"Neden bahsettiğini bilmiyorum delikanlı"dedi,'ama şu az önce buradan geçen Kırmızı elbiseli kız bu kırmızı gülü yakama takmamı rica etti benden,ve eğer siz beni yemeğe davet edecek olursanız kendisinin sizi caddenin karşısındaki büyük restoranda beklediğini söylememi istedi.
Dediğine göre bu bir çeşit sınavmış...'

-----------------------------------------------------

BU HİKAYENIN İNGİLİZCE ÇEVİRİSİNİ ARIYORUM. HANGİ KAYNAKTAN ULAŞABİLİRİM?

[buz perisi]

English is the love sailor "Seaman Love"
Sitting bench stood, straightened his uniform on the sailors and the people set out to investigate the city's largest train station.
Her eyes looking for that girl, the heart knows only too well, but has never seen his face, that girl who rose side.
Florida's interest in him, it was ten in three months ago an article in a book in a library that başlamıştı.Raflardan very impressed.
The book, but little notes written in pencil on the edge of one of the pages ...
Soft handwriting reflected a thoughtful soul and character into the human functioning.
Front page of the book, he saw the name of the person reading the latest book: Ms. Hollis Maynell.
Address found at the end of some time and effort.
Ms. Maynell living in New York.
Blanchard, who offered to be her pen pal, who introduced himself wrote a letter.
The next day we headed to Europe to attend the Second World War.
Recognized each other letters for a month and a year later.
A love letter falls into the hearts of all sanki.Bir tohumuydu romance began.
Blanchard asked for a picture of the girl, but she refused.
He was really concerned about the importance of looks like, what? ..
Blanchard's return from Europe at the end of the day came.
Ayarladılar first date ... New York train station, a full 7 o'clock in the evening.
"To know me," wrote the girl's letter,
"Will be attached to a red rose side of my jacket."
Blanchard was 7 Here is the full face be red roses had never seen before, but he loved his daughter was looking for the heart.

Let's listen to the rest of the story Mr. Blanchard'dan:

"Suddenly I noticed a young girl walking towards me.
Thin and tall, wavy blond hair that has fallen on the shoulders of the front of the beautiful ears ..
Flower color is blue and red jacket The man gözlü.Dudaklarının and the folds of his chin as if regularly proclaim the love of a girl.
I started walking towards him.
He was so impressed with the side to see if Rose did not even come to mind.
I approached him with a smile on her lips slightly "in the same direction are you going with me, sailor?" He whispered.
Almost uncontrollably, I threw one more step towards him and at that moment I saw Hollis Maynel'i.
Was standing right behind her.
Already past 40, started to turn gray hair gathered under his hat ...
Şİşmana close, short, thick wrist flats shoes buried alive.
I turned my head, red-dressed girl was receding rapidly.
I felt myself divided; desires me to follow her daughter, a request came out of me in the spirit of the woman who accompanied me for a year telling me to stay.
Here are just duruyordu.Solgun there, wrinkled face and sentimental kind, gray eyes warm.
Hesitate.
Will recognize the blue leather-bound book kept me up to him.
This could be love but not necessarily valuable, perhaps in love, beautiful, long since, and I'll be grateful that I could have something like a friendship.
I tried to conceal how much or little woman been unable selamladımiher certain that my frustration with my voice 'I'm Lieutenant John Blanchard, and you must be Mrs. Maynell.
I'm so happy for you buluşabildiğim.
Can I take you to dinner? 'I asked.
A smile spread across her face: "I do not know why the boy was talking about," he said, 'but right here with the red dress girl just asked me to put this red rose yakama me, and if you will invite me to dinner if you wanted me to say he expects you in the restaurant across the street from a large .
Sınavmış He said this is a kind of ... '


ceviriden cevirdim