[Bakteri]

Draconian - The Gothic Embrace ( Gotik Kucaklaması )

Oh! melek o, benim kışımdır;
Acı o, üzüntüsü için grieveth..
Bir gotik kucaklaması, benim sevgi tanrım'ın, aldığını iade eder...
Aşk, onun unutulan zamanlarıdır...
Güneş olmadan çağlarda.
Onun gözyaşlarının olduğu bir okyanus, ben, görürüm...
Onun rüya öpücüklerinin olduğu bir akşam karanlığı, benim.

Sendin, sensin, sen sonsuza dek, olacaksın...
Solanum cinsi, o senin üzüntündür, dışarı germek, alacakaranlıklar güzelliğinde romantik gül olduğu için..
Onun gecelerinin olduğu binlere aşık...
Ama sessizlik içinde ağlamak... abanozda... melankoli için... sonsuza dek!

İsa, dünyayı yürür...
Tanrı'nın acıklı bir gölgesi.
Köleliğin hatırı için zalim bir komplo,
Ve o, sürükler aşağı insanlığın salgın hastalığıdır..

Benim boşluğumu öldürdü!
Ben, tanrı'dan düşerim...
Suçtan düşülen!
Ben, ışığı bıraktım, öyle uzun kör eden ışık!
Sunuştan özgür bırak, ama onun sihrinin hala altında.
Biz, acıdayız... acı... acı!
Üzüntü, çok büyük acıya döner...
Ve ben, tiranda nefretle yukarda haykırırım!

Dua, de profundistir!
Tiranı tahttan indir...
Onun tahtını al,

Gotik ayı...
Öyle sesli akşamın olduğu ablazeth,
Aşk yarası olan bir bahçe o koyu kırmızı ruhundan, dinsel sen..
Bütün gerçek güzellik, üzgündür...
Ama tanrı'nın kapanan ellerinin içinde kaybetti.