[Mystic@L]

Hasret bitsin!..

Sultân-i Dil-ârâm, Ar$'a uzandi fîrâk
Gamm-gîn Yevm'de galeyân, kalbi eyler in$irâk
Çün ümîdim vuslattir, ola mi zuhur, merâk?
Temennimdir ittisâl, Mevlâm eylesin nasib...
Mesrûriyyet Kervani, alsin bizi müntesib...

Isfirâr-i benz ile, rengim uçmus, ne çâre?
Od'a gir-yân cigerim, hem dehlizde üsâre
Füsûnkâr Rüveyde'siz, kapanir mi kim yâre?
ITRINI, râyihâni, isterim Rabb'den niyâz...
Kabahat mi ola ki, O'na ilticâ, IYÂZ?

iftirâk-i ahvâle, bu tebligât mütercim
Gönül-Dîmag cenginde, hissiyâtimdir hercim
isit kim nidâlari, feryâdimdir habercim
Zül-Celâl'e mâlumdur, O Mu'în etsin nusret...
i$'ar ile, söz ile, nihâyet bulsun hasret...

11.09.2000 Landsberg 04:10
M. Engin Karatay

[Blue Blood]

Bir bana sarılışını, birde gülüşünü özledim.
Bir bana bakışını, birde öpüşünü özledim.
Senden ayrı burda sanki zaman donmuş.
Sana öyle alışmışım ki yüreğim hep senle dolmuş.

Sen bu dünyada benim olan en güzel şeysin.
Bütün hücrelerimde dolaşır kalbim attıkça benlesin.
Benden belki çok uzaktasın ama sanki yanımdasın.
Gözlerimin baktığı her yerde ve aklımdasın.

Seninim ben sevgilim benden alabildiğini al.
Yeterki hep beni sev ve hep bende kal.
Adını kalbime kazıdım, kalbimi sana emanet ettim.
Korkmuyorum, biliyorum ki emin ellerdeyim...

Şiir:***_CaDı_***Fatoş'undur...

Hazırlayan:VuR@L

[Blue Blood]

" Sendeki " beni " öldürebilirsin lakin bendeki "seni " asla ! "
" Yokluğuna inat,
Dudaklarının şefkatina sığınmış bir izmarit olmayı
Yüreğimde ödül bildiğim canıma ve ölümsüz sevdama....."

Yokluğunun ayazında gülüşlerini üzerime bir çarşaf misali örttüğüm gecenin en karanlık zamanında yazıyorum bu satırları sana. Bu mektubun her satırına hasretinin dayanılmaz acısını ilmekleyip seni arıyorum yüreğimin nurlu tepelerinde. Sensizliğe uzanıp koynuma sen diye sabır taşlarını alıyorum. Yokluğuna inat varlığının huzuruyla seni " sana " yazıyorum.

Satırlarımdaki umutsuz çığlıklara bakıp sana sitem ettiğimi düşünme sakın sevgili. Bana umutsuz olmamayı, bir yudum sevgiyle yetinip hayatı solumayı öğreten sen değil miydin ? Aldırma sen. Yokluğunda canım sıkılıyor işte. Pes etmeler bize göre değil yılmakta öyle.. Lakin yüreğini " yüreğim " bilmesem, çoktan unutulduğumu düşüneceğim. Off yalnızlık ve sen..Sessizliğin içinde yavaş yavaş eriyorum. Gitmez diyorum, bu kadar sevmişken gidemez diyorum. Bu sevda ölümsüzdü, gidemezdin işte..

Uzaklardasın şimdilerde. Geldiğinde yokluğuna inat yıldızların avuçlarında gezineceğiz seninle. Gürül gürül akan derenin başına geçip yetim kelebeklerin tozlu kanatlarını yıkacağız. Bir an bile durmayacağız. Hasrette biriktirdiğimiz gözyaşlarımızın nehir yataklarını ezip en sonunda ulaştığı sarı denizlerde kağıttan gemilerimizle vuslata yol alacağız seninle..

Bana ve yüreğime geldiğinde, şehrimin sabah ezanları göğe yükseliyor olmalı. Koca şehir uyurken biz seninle ayakta olmalıydık. Köhne binaların ardına gizlenmiş mahalle fırınına uğrayıp yeni çıkmış taze simitlerin en sıcağını ve susamı en bol olanı almalıydık seninle. Yeşil çimenlerin üzerinde bir simiti yüreklerimizle paylaşmanın tarif edilmez hazzını ve lezzetini yaşamalıydık. Avuçlarımızda birikmiş susamları aşkımıza şahitlik eden kuşlara verip onları uzaktan izlemenin verdiği huzurla güneşin doğuşuna tanıklık etmeliydik seninle..

Gelecektin, biliyorum. Saçlarına baharları, gözlerine yıldızları doldurup dönecektin. Zaman geçiyor yokluğun ayazlarında. Düşler kuruyorum sana dair. Utangaç yanaklarından yuvarlanıp senin teninden toprağa yağmayı diliyorum. Zamanı " gözlerinde " durdurup adını oluşturan her harfi Cennetin Kevser ırmağında yıkamayı düşlüyorum...

Ayazların elini kolunu sallayarak gezindiği zemherilerde dudaklarının üşümüşlüğüne bir yudum alevi serebilmek için devasa yangınları sırtlamıştım yüreğimin kamburuna. Hatırladın mı ? Ya da kirpiklerinin ıslaklığına bir avuç güneşi sürebilmek için en mahzun halimle mevsimlerle kavgaya girişmiştim. Hatırladıkça gülümsedim, gülümsedikçe seni aradım nefesimin tek kişilik duraklarında.

Rüzgarın saçlarını usul usul okşayışını, Nisan yağmurlarının kurak çöllerine nazlı nazlı yağışını izledim durdum uzaklardan. Sen farkına bile varamazdın. Kıskanırdım seni. Tenini terinden, gözlerini kirpiklerinden kıskanırdım seni. Kıskanç biri olduğumdan değil sevgili. Söylesene bana sevgili; gece vardiyasından yorgun dönen yıldızların kirpiklerinde dinlendiği o Meleksi yüreğini kim kıskanmaz ki sevgili....

Biliyorum bir yağmur sonrası üzerine gökkuşağını giyinip kurak toprağıma süzüleceksin. Güneşi gözlerine serip soğuk gölgelerime düşeceksin. Lakin gelmesen de korkmuyorum artık. Neden diye sorma sevgili. Ben, sen olmuşken; kendimi yüreğinden hayata ödül diye bırakılan bir nefes bilmişken korkmuyorum gidişini yüreğime söylemelerinden sevgili. Korkmuyorum yokluğundan. Bir yudum sevginle yaşıyorken, dudaklarının şefkatine sığınmış bir izmarit olmuşken korkmuyorum gelmeleri ertelemelerinden sevgili..

[Blue Blood]

[Blue Blood]

Bir karanlık geliyor yokluğunun ardından
Ne zaman güneş batsa bu son gecem diyorum
Vazgeç yalan dünyanın köhne saltanatından
Yetişir bunca keder, bunca elem diyorum
Her şey sağır içimde ne şiir ne musiki
Dünyadan bezginliğim dünyalar kadar eski
Öylesine çözülmüş, öyle dağılmışım ki
Be ne bitmez ayrılık bu ne özlem diyorum
Beni çağırdığını bir defa duyabilsem
Avuçlarımda ateş, yorgun gözlerimde nem
Aşarak denizleri bir gün kapına gelsem
Başımı duvarlara vurup ölsem diyorum

Ümit Y.Oğuzcan

[Mystic@L]

Az Yaşadıksa da

Ben kibriti çaktığım zaman
Her şey kırmızıydı yüzün oarak
Ben kibriti çaktığım zaman
Çünkü her hüz bir memlekettir

Ben sigaramı yaktığım zaman
Çünkü her sigara bir kelimedir
Ben sigaramı yaktığım zaman
Güz günleriydi bir şarkı olarak

Bir güvercin ben öldüğüm zaman
Nice hüzünlerden yaprak yaprak
Bir güvercin ben öldüğüm zaman
Cemal Süreya

[Mystic@L]

Seninle zaman

Seninle zaman bir pamukhelva
Çocuklugumdan kalan.
Bir sabunköpügü
Uçurmaya doyamadigim
Bozulmasina kiyamadigim...

Seninle zaman bir öksüz masal,
Vuslata bir türlü ulasamayan.
Zaman;dünyadaki en tatli bal,
Dudaklarinin kivrimindan damlayan.
Ve bir ilahi sarki zaman
Rüzgarin agaçlarla söyledigi;
Sevdandir aslinda yüregimde çagildayan,
Sah damarimin bile bilmedigi...

İnce belli küçük bardaktaki çay.
Soğuk bir kış günü
Buharıyla yüzümü, camıyla elimi
Dokunuşuyla içimi ısıttığım...
Seninle zaman çözülememiş
Herkesin peşinden koştuğu tatlı bir sır.
Bir efsane , bir masal , bir hazine.
Bir bülbül ki hasret kalmış güle,
Vuslata erince şakır ha şakır....

Ne yazık tüm bu masalsı gizemine,
Asırlık çınarların özlemine,
Ve aşkın tüm güzelliklerine rağmen
Zamanı seninle yaşamak varken
Hüzünlü bir zamansızlık ötesinden,
Haykırıyorsun bana:

"Kayiptir zamani geriye dönüslerin,
Uzun bir yolculuktur ayrilik,
Gidesim gelmez....
Ne zaman yitirdigimi bilmedigim sarkilarim
Çagirir simdi uzaklardan
Hüzünlendirir beni zamansizlik....
Mehmet Kızılkaya

[Mystic@L]

Senin İçin

Sesin işler gibi bir şuh kanat gamlarıma
Seni dinlerken olur kalbim uçan kuşlara eş,
Gün batarken sanırım gölgeni bir başka güneş;
Sarışınlık getirir gözlerin akşamlarıma.

Doğuyor ömrüme bir yirmi sekiz yaş güneşi
Bir kuş okşar gibi sen saçlarımı okşarken.
Koklarım ellerini gülleri koklar gibi ben;
Avucundan alırım kış günü bir yaz ateşi.

Gönlüme avdet eder her unutulmuş nisan
Ne zaman gençliğini yolda hıraman görsem.
Eskiden pembe dudaklarda dağılmış busem
Toplanır leblerime, bir gece dalgın dursan.

Seni zambak gibi gördükçe açık pencerede
Gül açar bahtımın evvelki hazanlık korusu
Genç eder ufkumu hülyalarımın genç kokusu;
Sorarım ak saçımın örttüğü yıllar nerde?

Cebhemi varsın o solgun seneler soldursun
Yeni yıldız gibi doğdukça güzel her akşam,
Gençliğin böyle benimken kocaman, hiç kocamam .. .
Ruhum, ölsem bile ben, sen yaşayan ruhumsun
Cenap Şahabettin

[Mystic@L]

Ya orada

batan güneşler buradan
doğar mı orada
burada parmaklıklarda yaşar akşamlar
akşamlar aşar mı güneşi güvercin takla
takla tekerlek eller okşar mı gerdanı orada

batan güneşler buradan
doğar mı orada
burada sularda güneş var -ya orada-
ya orada
parmaklık aşar mı akşamlar
ya çocuklar
okşar mı sübyan öksüzlüğü

orada cayır cayır cehennem güneşler var mı
akşamları batar sabahları boğarlar mı orada
Ömer Serdar

[arwen]

GÖZYAŞLARIM ULAŞTIRIRKEN
AĞITLARIMI GÖKYÜZÜNE
BEN YIKILAN BİR ÇOCUK OLUYORUM...
SENİ BIRAKMAK MECBURİYETİ
BU YIKIK KENTİN ACIMASIZ DAĞLARINA
BENİ KAHREDİYOR...

ARTIK SEN YOKSUN YANIMDA
ELLERİMİ TUTMUYOR ELLERİN
GÖZLERİN TATLI TATLI GÜLÜMSEMİYOR.
EFKARIMIZA BİR SİGARA SUNMUYORSUN ARTIK
ARTIK BAKMIYORUZ KONUŞAN İNSANLARA
BAHANE SUNMUYORUZ DUYGULARIMIZI GİZLEMEK İÇİN
ARTIK
GÜLMÜYORUZ
ARTIK EĞLENMİYORUZ
ARTIK AĞLAMIYORUZDA BİRLİKTE.

SEN YOKSUNYA BU ŞEHİRDE
KUŞLAR İNADINA UÇAR OLDU
ÇİÇEKLER İNADINA GÜZEL

SEN YOKSUN YA
HAYAT İNADINA YAŞANIYOR
SEN KARANLIĞIN KOYNUNDA
BİR GÖZYAŞI YANLIZLIĞI YAŞARKEN
BEN SOĞUKLUĞUNU TADIYORUM SENSİZLİĞİN
AKLIMA TAKILIYOR YÜZÜN
BEN
DEFALARCA ÖLÜYORUM
VE
BEN
HATIRALARINCA ÖLÜYORUM
ARTIK
YAŞAMAKTA GÜLÜMSETMİYOR BENİ BE GÜLÜM...
SAHİ KİM ÖLDÜ?
NEFES ALMAYAN SEN Mİ?
ALDIĞI NEFESİ SENSİZ CİĞERLERİNE DOLDURMAK ZORUNDA KALAN
BEN Mİ?
SAHİ ÖLEN HANGİMİZDİ?


mehmet ali güneş