 05-06-2006 | #11 (mesaj-linki) | |
|  Cvp: Noranynn Bir tek şeyi unutma! Seni sevdim ben. Kalbim şimdi bir sokak çocuğu Kelebekleri göç etti gönlümün Issızlaştı hayat sanki Sanki, sabahı eksik şiirlerimin. Sanki, gecesi hep kanayan bir yara Ve sanki, artık hep kanayacak... Ağlanacak bir aşkın kıyısına vurduysa gözlerim Çare yok, ağlayacak. Bir tek şeyi unutma! Seni sevdim ben. Kapıları kendime ben açamadım Ya da yanlış saatlerde bekledim gelmeni Düşünüyorum da sen gideli ne çok yalnızım.. Sarmaşık aşkın sarısında kaldım, sarılamadım. Savunamadım seni kimselere Anlatamadım seni kimselere Kimsesiz kaldım, En çok da sensiz... Bir tek şeyi unutma! Seni sevdim ben.. Sana uyumak, Sana uyanmaktı hayat. Sıratını geçtim yaşarken korkmadan Korkumu geçtim cesaretle, ihanetle Berduş bir yalan masumiyeti öptüm bile bile Tek sen gitme diye Sonbahar oldum yaprak yaprak Ağaç oldum köklerimi unutarak Tesellisiz bir geceye fırlatıldım Kalbimi dar kafese kapatarak İçimdeki bir kanarya Hiç susmadan ağlayacak Bir tek şeyi unutma! Seni sevdim ben. Yakamozlarında yıkadım sevdamı çırılçıplak Seni sevdiğimi bağırdım mehtabına Beyazında akladım bulutunun MAVİ MAVİ sevdim seni içim kan ağlayarak Bir tek şeyi unutma! Seni sevdim ben. Anlattıkça kış vuruyor satırlarıma Anlattıkça üşüyor, anlattıkça ısınıyor yüreğim. Bugün sardunyalarım da açmadı Belki de küskün renklere Ellerimde günah gibi yaşayamadıklarım Sensiz soluyorum anlayacağın MAVİ MAVİ ölüyorum Duyuyor musun, orada mısın!, Var mısın, yok musun? Bir tek şeyi unutma! Seni sevdim ben. Yanarak, yıkılarak Aklıma her geldiğinde ağlayarak.... Naşide Göktürk Son Düzenleyen Blue Blood; 12-12-2007 @ 12:35. | |
  |
| 06-06-2006 | #12 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Noranynn Bir gün sana dönmek için almamıştım onca yolu, biliyorum. Ama, döndüm işte... Zaten hep öyle olmamış mıydı? Nasıl oldu da bunca acıdan sonra hala seni seviyorum, bilmiyorum.. Hep öyle oldu zaten... Sen üzdün, ben sevdim.. Ben seni, üzdüğün için sevdim sen, seni sevdiğim için üzdün... Seni unutmak için bu şehirdeyim. Seni unutmak için kaçmıştım sevdiklerimden, sevenlerimden. Sanırım, apar topar kaçarken kendimi unutmuştum kaçtığım yerde ve belki de bu yüzden unutamıyordum bir türlü seni. İşte bu yüzden hep dönüp dolaşıp geldiğim yerde, yine kendimi buluyordum. Kendimi her bulduğum yerde, birdaha sana ölüyordum... Söyledim ya, üzdün beni. Yavaş yavaş kaybettim seni. Önce ellerini kaybettim, çok zaman geçmeden başka elleri tuttu ellerin. Sonra gözlerini, sonra da dudaklarını... Şimdi 3.cü tekillerle öpüşürken kapanıyor gözlerin... Ben hep sevdim, sen üzdün. Sen hep üzdün, ben sevdim. Ben sevdim sen üzdün. Sen üzdün, ben sevdim. Ama bu gün belki de inanarak söylüyorum. ...SENİ UNUTTUM... Evet, artık sevmiyorum seni, çık git aklımdan. Kusura bakma ama bu sefer dönüş seferlerini iptal etti yüreğim aldığım onca yolun... Bu defa inanmıyacağım sana, sana inanan kimse kalmasa bile kanmayacağım... Kimse kalmasa da sana ağlayan, ağlamıyacağım sana. Ellerin sonsuza kadar boş kalsa da boşluğa sarılacak hep ellerim... Seni sevmiyorum, git artık... Git artık nolur yoksa (m) kayacak bütün seni sev(m)iyorumlardan... Git artık... SENİ SEVİYORUM, GİTSENE.. | |
| |
| 06-06-2006 | #13 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Noranynn Bir Ayrilis Hikayesi.. Erkek kadına dedi ki: -Seni seviyorum, ama nasıl ? avuçlarımda camdan bir parça gibi kalbimi sıkıp parmaklarımı kanatarak kırasıya, çıldırasıya.. Erkek kadına dedi ki: -Seni seviyorum, ama nasıl ? Kilometrelerce derin, kilometrelerce dümdüz, yüzde yüz, yüzde bin beşyüz yüzde hudutsuz kere yüz... Kadın erkeğe dedi ki: -Baktım dudağımla, yüreğimle, içimle, dışımla; severek, korkarak ve eğilerek.. Şimdi ne söylüyorsam karanlıkta ki bir fısıltı gibi sen öğrettin bana.. Ve artık biliyorum: Toprağın Yüzü güneşli bir ana gibi En son, en güzel çocuğunu emzirdiğini.. Fakat ne olabilir ki saçlarım dolanmış ölmekte olanın parmaklarına başımı kurtarmam doğru değil ! Sen yürümelisin, yeni doğan çocuğun gözlerine bakarak.. Sen yürümelisin, beni bırakarak.. Kadın sustu.. SARILDILAR.. Bir kitap düştü yere.. Kapandı bir pencere.. AYRILDILAR.. Nazım Hikmet - Bir Ayrılış Hikayesi Son Düzenleyen Blue Blood; 07-04-2008 @ 16:02. | |
| |
| 08-06-2006 | #14 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Noranynn Bırak git bu yüreği.. Bu yürek seni çoktan terketti.. Şahidimdir sabahı iple çeken gecelerim.. Dudaklarımdan akan sözcükler şahidimdir.. Sen,sensizliği öğrettin bana.. Ben'se soğuk gecelerde yağan yağmurlarla, Şiirlerimle eşlik ettim sana.. Şimdi Yokluğun bağrımda yanan bir kor ateş.. Suskunluğun cehennem ateşi kadar sıcak ve yakıcı.. Korkuyorum artık sessizliğinden.. Ama terketmeli ve Unutmalıyım seni... Ben,tüm benliğimle.. Gururumu hiçe sayarak.. Tüm yaşanmışlıkların anısına.. Senin yoluna aptalca düştüysem.. Herkesi karşıma birer birer aldıysam.. Ve buna rağmen sesin titremeden.. "Bitti" ile başlayan son cümleni kurduysan.. Ve bu son sözünün sonuna noktayı koyduysan.. Bırak git bu yüreği... Sana artık bir faydası olmaz.. Artık kendime daha fazla acı çektirmeden.. Seni beklemeden ve düşünmeden.. Yüreğimden çık git istiyorum.. Son gözyaşlarımla seni ıslatarak.. Öylece ,çaresizce seni bırakarak.. Bir kere olsun yüzüne bakmayarak.. Çekip gidiyorum yok olan varlığından.. Şimdi; Bırak git bu yüreği.. Bu yürek seni çoktan terk etti.. Artık mühürlü bu yürek.. Sensizliğe yemin etti..... | |
| |
| 09-06-2006 | #15 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Noranynn Son bir defa elveda demeyi dilerdim.Ama dayanamam yapamam.. Senin hiçbişeyden haberin yokken gitmeliyim. Yok olmalıyım. İçimden haykırmak,bağırmak geliyor.Ama yapamam.. Sana kıyamam.. Hep kendimden kaçtım..Ama senden kaç**ıyorum. Şu an sarılmak isterdim.. Ama yapamam.. O zaman hiç gidemem.. Gitmem gerek.. Belkide korkuyorum.Sana bağlanmaktan Neden?Çünkü bende bilmiyorum Tek bildiğim şey.. Bişeyleri yapmak zorunda olduğum...Senden ayrılmak gibi İçimde bişeyler var..Sana anlatamam.. Olması gereken bu..Üzülmeni istemem O zaman bende üzülürüm Ve bi anlamı kalmaz Ama şunu biliyorum Tek Dileğimsin ; teksin yüreğimde. Yokluğunda isyan eden içimdeki fırtınalar gözpınarlarım dolu,kırpmıyorum. Ölüm vuruyor seni bekliyen yüreğime. Yine ayaz oluyor göz bebeklerim. Yoksun ki! Senli her aldığım nefesi içimede tutabildiğim kadar tutuyorum.. seni daha iyi hissedebilmek için. Ama Sen yoksun! Öleceğimden korkmuyorum, korkum dokunmadan zavallı ellerim gül yüzüne, korkum aşar dağları da. Çekemem mi dersin kokunu içime. Hep ben değil miyim gördüğünde seni, yüreğinde kelebekler çırpınan. Kanatları canımı yakıyor bazen. Olmadığında sen, olamıyorum ben. Yalnızlığım aleni. Yaptığım en güzel şeylerden biriyken yazmak, kalemime mürekkep yerine gözyaşılarımı dolduruyorum. Ama beceremez oldum galiba bunu da,saçma sapanım. Nedensiz sandığın suskunluğumun hep sebebi sensin.. İsyanıma tek sebep yanımda olmayışın.. Tesellisi yok biliyorduk bu sevdanın.. Elbet birgün geçer yaralarım. Unuturum belkide.. Çaresizliğimi hissettirmeden sana, rüzgarına kapılıp gitmeliyim sensiz diyarlara... Bilmiyorum Bilmiyorum.... Tüm haklarım size ait... Benden arta kalan ne varsa,senin gözlerinde ki sevgide sabit... Öylece kalsın lütfen... İzlemek istiyorum masmavi gökyüzünden gülerek. | |
| |
| 10-06-2006 | #16 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Noranynn Yeni bir başlangıç bu..tertemiz bir sayfa.... hiç okunmamış kitabimsin...ilk sayfasında.. sadece sev diyen.... Şimdi uykusuz gecelerim geliyor aklıma..Yastığımın ıslanmış tarafını sakladığım kendimden....Izdırapdan kalbimin sancıdığı geceler... Elimi bastırıp kalbime..Allahim derdim...ne zaman dinecek bu acı... Ne zaman feraha erecek kalbim....ne zaman gülecek bu yüzüm... Allahim derdim...artık ya canimi al...yada bildiğin gibi yap ....ama bildiğin bu olmasın derdim... Sancıyan yüreğim artık dur derdim.....durda bitsin geçsin bu ızdırap.... Şimdi tertemiz bir sayfadayım...hiç okunmamış... İlk sayfasında sadece sev diyor.... Sadece sev .... Kırık dökük yüreğimde tamirat var...sihirli bir elim var artık.. Bu bir mucize...evet şimdide ağlıyorum..ama kaybettiğim gecelere... Düşüp semaya tutunamayan yıldızlara ağlıyorum şimdi.... Şimdide dualar ediyorum yaratana...çünkü dualarımda o var... Onun sevgi dolu..aşk dolu yüreğini koruması için yalvarıyorum ona... Şimdi elimde okunmamış bir kitabim var... İlk sayfasında sadece sev diyor... Sadece sev... Geçmişimde ne çok şey yaptım bir aşk uğruna...ağladım..feryatlar ettim neredeyse taptım ona...neydi geri verdiği bana...bir tutam mutlulukla gelen..acı Ve ızdırap dolu bir sürü hatıra... Oysa şimdi okunmamış bir kitabım var... İlk sayfasında sadece sev diyor bana... Sadece sev .... | |
| |
| 10-06-2006 | #17 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Noranynn Merhaba Bebek Henüz öğrenmedin Dilimizi.. Henüz sınırlanmadı sözcüklerimizle Bildiklerin.. Henüz kavramlara Henüz sınırlara takılmadın Oltaya da gelmezsin pek Deniz, deniz gezen bir kaptan gibi Çıktın eski karamıza Yılmazca anlatacak Methedecek ve "öğreteceğiz" Onu sana Soluğumuz kesilene kadar Biz bu karada Her şeyi bilir Durmadan öğretiriz Birimiz öbürüne Düşkünlüğümüzü hoş gör, Bizi (ne olursun hep) dinle.. Başarırsan bunu, Soluksuz kaldığımız anlarda Bilgeliğimizin yorgun düştüğü anlarda.. Öğretirsin o zaman Esen rüzgar gibi Akan su gibi Ya da bellettiğimiz sözcüklerimizle Ya da susarak bize Doğarken unuttuklarımızdan bir demet Unutmadığın çok şey arasından..  | |
| |
| 11-06-2006 | #18 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Noranynn Anlamalıydım ben üzüldüğümde kılını kıpırdatmamandan, sadece işin düştüğünde aramandan. "N'aber, nasılsın" lâfının arkasına "Bir görüşelim mi?" ekleyememenden, anlamalıydım sevgisizliğini... Ben, seni görmek için sınırlarımı zorlarken, senin umursamamandan, alaycı konuşmalarından, ya da senden vazgeçerim diye korkup önüme bir parça yem atmandan anlamalıydım... Ben, hayatta hiç kimseye bu kadar sabırlı bu kadar mülayim davranmamıştım oysaki. Severdim özgürlüğümü, asi olmayı, bir bardak suda fırtınalar koparmayı, kimseye hesap vermemeyi... Bir bunları severdim bir de seni sevdim... Sevgilin değil sevdiğin olmayı istedim.... İlk defa biri benden hesap sorsun istedim, bir açıklama beklesin. Bu biraz açık değil mi ya da "Hayır bir yere gitmiyorsun, evde oturuyorsun" dan başka bir şeydi bu... Beni sorgula, duygularımı sorgula istedim. Olmadı... Ne kadar da kolaydım senin için, ne kadar da zahmetsiz... Tabiiki, bocalardın, emindin düzgün insan olduğumdan hayatında hiç karşına çıkmamış kadar düzgün, emindin seni çok sevdiğimden ve düşündüğümden; öyle olmasaydı her probleminde ilk beni arar mıydın? Nedenleri, niyeleri merak etmedim hiç, inan etmedim... Bu kadar sevgisizliğinde seni nasıl bu kadar sevdim, onu merak ettim. Benim için ne düşündüğünü, beni nasıl gördüğünü, sendeki beni merak ettim... Artık hayal kurmuyorum, geçmişe bu kadar bağlı olmamın sebebi; o zaman çok mutlu olmam bunu biliyorum... Şimdi artık tek başınayım... Hiç değilse hakkını veriyorum yalnızlığın. iki kişilik kocaman bir boşluktansa sensizliği ve yalnızlığı yeğlerim... Artık kendimi görmemek için aynalara bakmıyorum, üşürüm diye kazağını giymiyorum, ağlarım diye türkü söylemiyorum. Belki de sen haklısın! Artık ben biLe kendime acıyorum.. HoşcakaL.. | |
| |
| 16-06-2006 | #19 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Noranynn Kıvrandığım gecelerin gözyaşlarıma kattığı rengi bilemezsin sen... senden gelen acının dahi beni nasıl mutlu ettiğini anlatamam sana... Sana anlatabileceğim tek şey aşkımdır ama belki kelimeler kifayetsiz kalır ona!! gidişine ayarladığım gözyaşlarımın akışını.. sen her gittiğinde daha bir coşkuyla akıyorlar, çünkü seni o zaman daha çok hissediyorum.. daha çok içimi yakıyor.. varlığın oluveriyor yokluğun birden.. daha çok seviyorum seni sen giderken.. daha çok özlüyorum belki de... şimdi ağlıyorum yine, seni severek ağlıyorum, sevdiğim için, gittiğin için, ama bitmediğin için.. dedim ya sen gidince daha çok bağlanıyorum sana.. ayrılık acısı yüreğimi acıtırken daha da hissediyorum seni.. hayallerimde buluyorum gözlerini, sanki daha gerçeksin o zaman.. beni bırakmıyorsun ya giderken bile, ellerimi ayıramıyorsun ya yanan yüzümden.. sarılıyorsun ya son birkez diye daha da içten.. nasıl sevmeyeyim seni söyle giderken??? hani birde sadece hayalinle kalıyorum sen gidince, koca bir ağacın altında göklere sığmayacak kadar büyüyorya yüreğim, senli şarkılar söylüyorum ya hep nasıl sevmeyeyim ki seni giderken. Sen gidince herşey daha bir sen oluveriyorken... | |
| |
| 16-06-2006 | #20 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Noranynn OLMAZ !! Ela gözlerine bakmasam olmaz Yaş olup gözlerden akmasam olmaz Deli bir kalbim var atmasa olmaz Beynimde şimşekler çakmasa olmaz Bir gece bu şehri yakmasam olmaz Mafyaya "yüreğim" satmasam olmaz Elimde bir resmin olmasa olmaz Dolunaya bakıp dalmasam olmaz Ellerin olmasa ellerim olmaz Hiç ses çıkaramam tellerim olmaz Doğumlar olmasa ölümler olmaz Sevenin kalbinde bölümler olmaz Artık unutulmaz filmler olmaz Kalemler yazamaz şiirler olmaz C*****m olmasa bu canım olmaz Yiğitlik mertliğim ve namım olmaz Beni anlatacak bir sanım olmaz Kimseye eyvallah aman'ım olmaz Kemiğim iliğim ve kanım olmaz Sen olmasan benim zamanım olmaz Seven gündüz gece farkında olmaz Tek başıma felek çarkında olmaz Başım yastıktadır ve sabah olmaz Beni öldürecek bir silah olmaz Bir sevdiğin varsa üzülmek olmaz Bulanık kalmalı süzülmek olmaz Bir "-Olmaz !" demekle çözülmek olmaz Defterden silinmek çizilmek olmaz Bülbül isen güle darılmak olmaz Yerden yere vursa kırılmak olmaz Sen varken anamı özlemek olmaz Sözünün üstüne söylemek olmaz Ama ! "-Olmaz !" diyorsun ya sevdiğim, işte bu olmaz Ve: "Olacak olan olur !" Allah'ın takdiri ve izniyle 16.06.2006 sabahı >>>>>e.y<<<<< nEfReT kEnTi kUşAtSa Da iNaDıNa teBeSsÜm | |
| |
