[Blue Blood]

Sensizliğe açılan Sevda bahçelerinde
Ağıtlar yakılıyor şimdi

Gönüllerde hüzün
Şarkılar mahzun
Ve
Güllerde yas matemi

Biçare
Hasretin koynunda Vuslat düşleri
artı
Bir soluk hayat avareliği bendeki

Sen uyanmadan
Zülüfünün kenarında eğilip
Yanağındaki gamzeye sığınan gözlerim.

[Blue Blood]

gece ayak ucuma çekilince
suretinin ebrusu düşerdi ellerimle yonttuğum mısralara

gözlerimin renksiz ışıklarını kapatır
süslenip yansımalarınla sana gelirdim
aşk tanrısı ay kucağında yıldızların doğduğu yerler yurdundu

yanına gelen bunca kalabalıkta tek başıma severdim seni
sonsuzdun hiç bitmeyen..herşey sendi/n, ürkerdim
bir sana çekinirdim kolay anlatamazdım beni

ellerin nasıl da güzel, gözlerin elvan ışık..kına çiçeği
ben ki; sessiz acı dokuyan mısra böceği
yaban kalırdım imgeler cumhuriyetinde

oysa her söz kendinin kanamasıydı
alabildiğine tarifsiz ağzın tane tercümesi
saten kayganlığındaki kelimelerde

olmadı, anlatamadım.. anlatamazdım
tuttum içime his etmenin kaviliğini koydum ben de,
zen başıma dantel ördüm ay ışığında sevdanın şiir tenine..

[Blue Blood]

Sensiz bir gecenin daha geçmesine dayanabilirmiyim bilmiyorum...

Birine aşık olmak neden bu kadar zor sen yanımda olmadığın halde...

Benim değilsin ve belkide hiç bir zaman benim olmayacaksın...
Sensizlik ok gibi saplanıyor o sensiz geçen gecelerde...
Tam vazgeçtim diyorum ama her seferinde sen çıkıyorsun karşıma...
Bazen kalbimden çıkarıp atmak geliyor içimden sensizliği...
Yapamıyorum, elim yetişmiyor...
Kimi zamanda uzanıp tutuvermek istiyorum, sıcaklığını hiç
hissetmediğim o ellerine...uzanamıyorum...
Belki bir soluk kadar yakınsın bana; ama biliyorum ki varlığın bir
okadar uzak...
Beynim unutup başka limanlara demir atmak istesede;
Kalbim bekle diyor...gidemiyorum...
Bazen unutmalıyım diye yazmak istiyorum kağıda;
Ama kalem bile engel oluyor... yazamıyorum...
Benliğime öyle bir kazımışım ki seni;
Silmek istiyorum ama... silemiyorum...

Gözyaşlarımın içinde sakladığım sevdiğim!!!
Kaybetmek istemiyorum seni ama... tutamıyorum...ağlıyorum...
Ne yazık; attığım her adımda, tuttuğum her dilekte sen varsın...
Unut deselerde bana, acı veren seni...
Bırak deselerde gerçekleşmeyecek hayalleri...

Ben sende kaldım...unutamıyorum...bırakamıyorum seni...

[Blue Blood]

Seninle dolu sensiz geçen geceler mezar oluyor bana. Vakit o kadar çabuk geçiyor ki geçen zamana kilit vurmak isterdim.Fakat buna gücüm yok. Akreple yelkovan sanki bir yarış içerisindeler ve bende bu yarışın bir parçasıyım. Zaman beni alıp götürüyor, vücudumun her hücresinin yavaş yavaş eridiğini hissediyorum.Sonunu bilmediğim bir başlangıcın peşinden sürükleniyorum.
Mutsuz akşamların birindeyim. Normal başlayan günlerimin. Uzayan zaman sonunda neyin? Geleceğini bilmediğimiz, mutlu sandığımız günlerin sonu geliyordu yavaş yavaş.Geceden başlayan yalnızlıklar gündüze taşıyordu.Bilmediğim benim ama farkında olupta söyleyemediğim içimdeki fırtınaları dalga gibi vurabilsem.Köpükleri değdikçe dağılsa, ama kabarıyor, kabarıyor patlayamıyordu.Birşeylerde aksilik oluyor olmuyordu.Elimde değil boğazımda düğümleniyordu kelimeler.Düğümleri çözebilecek ilmeği bulabilsem, çorap söküğü olmak isterdim. Her şeyi anlatabilsem ama....Günrlük işkenceleri an an saniye saniye yaşıyordum.Kozada ki ipek böceğinin kelebek olma savaşı kadar beceremiyordum.Korkaklık mı yoksa hayata küskünlük mü? Çözemiyorum kendimi.
Artık sorunun kendimde olduğunu görüyorum.Kıymet verdiğimi sandığım değerlerin sadece bana kalacağını sanmıştım.Belkide bu yüzden nasıl olsa bir gün söyleyebilirim sana. Beni anlarsın diye düşünüyorum,biliyordum ya emindim sanki.Farkında idim seninde bana olan ilginin! Gözlerinde ki parıltıya, bakışlarında ki davete güveniyordum.Mutlaka sen beni anlarsın. Ama aslı olan öyle değildi. Doğanın kanunları işliyordu. Belki sende anladın bende ki garipliği. Sonunda beklenen olacak ve ben yumacağım gözlerimi hayata.Mutluluklarını sevinçlerini paylaşamayacak, gözlerinde ki parıltıyı artık göremeyeceğim. Hayallerin olacak, o hayalleri yerimi alacak olan kişi kuracak eminim. En garip tesadüf benim.Yapamadığımı, söyleyemediğimi, benden daha cesur olanın, senin sevgini paylaşacak kişi, yapamadığımı yapacak, söyleyemediğimi söyleyecek.Hakkım olmayan mutluluğu kıskanıyorum.Aklımdan çıkmıyorsun.Saf yüzündeki masum bakışların, o saçların, sana ayrı bir hava veren o konuşmaların. Bunları göz göre göre kaybediyorum.
Terkedilmişliğin o sinsi soğukluğunu hissediyorum. Beni yavaş yavaş kendine doğru çekiyor. Ona doğru gidiyorum; Ama isteyerek, ama istemeyerek, ama yalnız, ama ağlayarak gidiyorum. Anılara, sana ve kaybolan yarınlara ELVEDA......

[Blue Blood]

“Hiçbir kelime senin adın kadar yer tutmadı dudaklarımda.. Hiçbir adam senin kadar yakışmadı alın yazgıma..Ama başaramadık bu sevdayı yaşatmayı..Başaramadık işte..”

Biz seninle hiçbir zaman aynı cümlenin içinde bile anılmadık.. Ne ben acılarını sırtlamış cümlenin yüklemi olabildim ne de sen mutluluklarımın gizli öznesi olabildin..Biz sadece hasrete prangalı iki yürek olduk....Biz ayak uçlarındaki karlara aldırmadan güneşli sabahlara doğmayı özenen iki deli gelinciktik..Zamansız açtık baharlara..Zamansız uyandık kış uykularından..Birbirimizin yüzünde gördüğümüz gülüşleri bahar sandık..Oysa biz kökleri toprakta kalacak bir gelinciğin bir kış sabahı güneşe gülümsemesi kadar imkansızdık…Hayat yolculuğunda sırt sırta verdik zannederken sırtlarımızın arasına örülü hasret duvarlarını göremedik..Belki de görmek istemedik..Ne zaman duvarları aşmak istedik işte o an esir düştük imkansızlığa… İşte o zaman yenik düştük zamana.. Senle ben , hiçbir zaman “ biz “ olmayı başaramadık… Başaramadık işte.. Belki de seninle biz ayrı cephelerde savaşan iki kılıç ustasıydık…Kendimizi hep aramıza örülmüş hasrete kılıç sallar bilirken meğer biz kendi yüreklerimize kılıç sallamışız…

Hadi git sevgili.. Rüzgara karşı savaşmayı bırak…Hadi git.. Dağlar devrilmişken omuzlarıma, yalnızlık düşmüşken sokaklarıma git.. Git diyorum sana..Kapıyı biraz arala ve git.. Bana verdiğin ne varsa her şeyi topla ve git.. Bekletme ” seni” bekleyenleri…Bekletme kapımda beni sonsuzluğa gömecek yetim kelebekleri…Hadi git.. Her harfine ölümler beğendiğim adımı dudaklarımdan sökerek git.. Bana çıkan tüm sokakları sil adres defterlerinden.. Yaşayıp da kendi yüreğine bile ispat edemediğin bu sevdayı “ mutluluk bakiyelerden” düş gayri..Gözlerime demir pervazlardan ölüm göz kırpıyorken durma git …

Hadi git sevgili... Adınla başlayıp adınla bitiremediğim cümleler kadar yalnız bırak beni..Durma karanlıklarımda, durma hatıralarıma..Git sadece.. Bırak hayat boyu sensizlik yerine ölümler diz çöksün ayak dibime…Bırak günahların dökülsün soğuk ellerinin gezindiği kücük avuç içlerime..Hadi git sevgili.. Biz seninle rüya olmaktan öteye geçemedik.. Hiçbir zaman acıyı sırtlanıp mutluluğa gülümsemedik..Hadi git…Dudaklarında daha fazla kanamasın pişmanlıkların. Daha fazla ağlamasın hatıraların..Hadi git sevgili..

Hadi git..Çıktığın kapıdan ölüm gelsin ayak uçlarıma..Bırak gözlerin mapusluğum, yüreğin sonsuzluğum olsun..Hadi git…Durma sabahı olmayan karanlıklarımda.. Daha fazla üşütme ellerini karı, boranı eksik olmayan kışlarımda... Daha fazla bekleme yamalı cümlelerimde. Git diyorum sana.. Git..Beni “ bana “ bırakma…Hadi kapıyı arala ve git..Kapat tüm ışıkları.. Ve git hadi..Çıktığın kapının ardından ölüm gelsin gayri..

Şimdi git…
Unut ismimi…
Unut yeminlerini….
Seni hiç sevmediğimi farz et…
Bu sevdayı hiç yaşanmamış kabul et..
Demir kapımı “ ölüme “ arala ve sessice git…

Git diyorum…
Sadece git…
Ardından ölüm gelsin ayak uçlarıma..
Sana kavuşmayı bilmese de ,
Seni severken “ ölmenin gururunu “ yaşasın bu yürek…
Çünkü; sen benim,
Ölüm ile hayat arasına çizebildiğim tek mutluluğumdun….

[Blue Blood]

Gittin. Bir enkaz kaldı gidişinin ardından. Eskiden, çok eskiden korktuğum tek şey karanlıkken, şimdi ayrılık ne demek onu öğreniyorum. Ve deli gibi korkuyorum içime işleyen bu duygudan. Sanki büyük bir karanlık tüm bedenimi ele geçiriyor. Artık nefes alamıyorum.

Görmüyorum gün mü, gece mi? Perdeleri açmadım sensiz, hayata kapatıp tüm kapılarımı hani, belki dönersin bir gün diye sevmedim kimseyi. Yoksun... Yokluğun, susmak nedir bilmez bir dilsiz.

Kan revan içinde ellerim. Kendimi öldürürken sessiz sedasız, yaralarım sızlamadı. Acım var senden yana, yazım kara. Sevdamı ele verdim, kan revan içinde ellerim. Neredesin? Gel de kurtar bu sevdadan...

Uyanıp sensizliğe, bitmek bilmez bir hasrete yürüyorum. Nasıl duruyorsan bensiz, öyle alışıyorum gidişine. Açıp perdelerimi dünyaya, hayata gülümsedim. Fesleğen saksıların takıldı gözlerime, kaldırdım penceremden. Kırlangıç yuvalarından yavru sesleri geliyor. Göç vakitleri de yaklaşmış. Mevsimler geçmiş senden sonra. Habersiz. Uykusuz gecelerime inat, uyumak istiyorum. Zamansız. Kapımın altından atılmış onlarca zarf... Hepsi dostlarımdan. Açmalı mıyım? Hayır. Çıkıp gitmeliyim bu evden.

Kendimi bırakıp gecenin saran koynuna, ellerinde ufalanan kalbimi almaya geldim. Fark ediyorum ki sensiz yaşayamaz sandığım kalbim, aslında sensiz de nefes alabiliyormuş. Ben senden uzakta öleceğim sanırken, tükenirken bütün umutlarım birer birer, aslında öldürüp sana ait olan her şeyi, yeniden yaratmışım kendimi.

Çok değil, sana ait her şey, az artık. Büyürken evren gözlerimde, sen sadece yokluğuna büyüyorsun bu aşkın.

Ben artık her/şeyim, sana rağmen her/şeyim...

[Mystic@L]

Keşke yürek acımasa her ayrılıktan sonra,
Kanamasa her ayrılıkta!
Gözyaşları akmasa
Ve durabilse insan yüce dağlar gibi,
Hayatın *****liğini anladığı her dem!
Hiç üzülmese hiç acı çekmese
Hiç buğulanmasa gözler, hiç sevmese insan
Akmasa gözlerden yaş yerine kan
Ama hayat bu!
Ne acısız oluyor, ne sevgisiz!
Ne de kanayan yüreksiz!

[exlove]

ya süpersin sen ya
kim olduğunu bilmiyorum ama çok güzel yazmışsın
çokta güzel düzenlemişsin
süperrrrrrrrrrr

ya süperrrrrrrrrrrrrrrrr
bişey diyemiyorum

[Blue Blood]

Hani olmaz ya, olsun istiyorum!!! Çık gel, istiyorum!!!Onca acıyı,onca sızıyı,bu anı görmek için mi yaşadın demeni istiyorum!!!... Ansızın öyle bir gel ki, hasretinle deli olmadan, seni gördüğüm an delireyim istiyorum!...
Delirmemin bile senli bir sebebi olsun istiyorum!... Anladın mı, Senli bir sebebi...

Nasıl özlemektir ki bu, aynadaki gözlerimde bile senin gözlerini görüyorum...

Mevsim ne olursa olsun, her sağanak yağmurda, sana koşuyorum ben, yalın ayak bir çocuk masumluğunda...

Yüreğime sığmayan aşkını, beynim almıyor!... Geçen bunca zamana rağmen, içimde küllenmeyen aşkın!!! Seni görsem, seni duysam, bunca özleminle hasretinle doluyken, olduğum yere düşer bayılırım herhalde!...

Sen bilirsin yüreğimin kumdan kalelerini!!! Güçlü gözüken ama bir o kadar da duygusal yürek kalelerim...

Özgürlük diye satır satır bağırırken, ömrümün en büyük esaretini senin aşkınla giyinmişim üzerime!!! Hasretin çekilecek dert değil, Sevgiliiiiiiiiii!!!...

Rüzgarlar kokunu getiriyor burnuma, hasret kilitliyor kalp kapılarımı...

Dağ tepesinde kekik kokusu, gün ortasında yağmurla gelen toprak kokusu, geceleri parmaklarıma sinmiş sigara kokusu oluyor kokun!!!

Hasretin beyaz sayfalardaki mürekkep izi, gözümden akıp ağzıma gelen gözyaşlarımın tuzlu tadı oluyor!...

Sen geliyorsun rüyalarıma,Eşkiya urbalarınla...

Hasretin düşüyor, en yıldızsız gecedeki dolunayın gözlerine... Sesin geliyor kulaklarıma... Gecenin en sessizliğinde, yüreğimi delip geçen bir mermiye benzeyen sesin...

Kulağıma gelen senin sesin mi yoksa, hasretinle yüreğimde kopan fırtınaların sesi mi, inan bilmiyorum!!!

Gözlerini görüyorum, gözbebeklerimde... Hasretinle baştan ayağı sen olmuş hallerimde!

Hani olmaz ya, olsun istiyorum!!! Çık gel, istiyorum!!!

Onca acıyı,onca sızıyı,bu anı görmek için mi yaşadın demeni istiyorum!!!...

Ansızın öyle bir gel ki, hasretinle deli olmadan, seni gördüğüm an delireyim istiyorum!...

Delirmemin bile senli bir sebebi olsun istiyorum!...

Anladın mı, Senli bir sebebi...

[Blue Blood]

Uzun bir gecenin ardından dönüyorum kendime...Yol uzun, şeritleri saymaktan uyumayı unuttum. Sürekli akıyor evler ve yollar bulutlarla yarışıyor. Zamanı sağ şeritte bırakarak akıp gidiyorum. Durup durup " Efkârlıyım " diyor içimde ki tanıdık ses. Biliyor mudur acaba kendisini dinlediğimi? Kimbilir nerededir şimdi ? Eminim çoktan geçmiştir efkârı, eskiyen keder yüzüme düşüyor böyle hüzün günlerinde. Başım, kendini dayadığı camla inatlaşıyor. Ama sarsılmıyorum. İçimden geçenleri yıkamıyor yağmur taneleri. Sadece susuyorum.Yollara susuyorum. Camlara susuyorum. Karanlığa susuyorum. Kendime susamak pahasına…Sonra dayıyorum ağzımı yol çeşmelerine…Yollar çeşme oluyor, çeşmelerden yollar damlıyor. Kanı-yorum kendime…Inanıyorum, ceşmeler olmasada bu ulkede…

Uzat dudaklarının kulaklarını. Duyuyor musun, dün geceden kalan sensizliğimi ? Görüyor musun yüzümde ki özenle süslenmiş gülümsemeleri ve ellerimde ki kırmızı gülleri…Mumlu masanın üzerinde dokunulmadan duran sarhoş yunan mezeleri. Çıtkırıldım tabaklar sirtakiye hazır şimdi. İçkiler elbette bizden olmalı, tam şimdi Leman SAM kemanın bam telinden ”Kim İnanır Ayrıldığımıza”yı vurmalı…

Gelinin tebessümünü yudumluyor damat, kadehten taşarak dökülüyor ortaya karışık sevişmeler, eller elleri yıkarken, avuç içinde terliyor hevesler, utanmıyorum çırılçıplak kaldı bakışlarım, arzular erojen bir fondip, ayakaltında yerin dibini kırıyor tabular… Hepsinin kıblesine tek kaldırımlık bir şerefe…Kulak memelerinin çukuruna uzandı bakire sesler, ezgiler hep mi arsız olur ki sus denilince...Gözlerimin optik merceğinde tek kare mutluluk, edepsiz duruşu bu yüzden parlak kağıt parçası üzerinde..Özgürlük sığar mı dört köşe bir objektif içine..

Sızanlar usulca ayırken, gece söylene söylene gitti gülenleri ağlatıp…İhanetimin ilk durağından kalkıyorum, sis değil kasabanın bulvarlarında ayaklanan. Susuşuma kandı vicdanım, yanıldı sesim, sadece hüznümün çevirisidir kelimelere dökülen sessizliğim...Kimden biriktim, bilmiyorum… Gözlerime açılan deliğin karasında, isterse hiç aklanmasın kadınlığım, ben ağladıkça kadın olmayı öğreniyorum başka baharlara…Lüks bir hayatın tam ortasından geçiyor üzerimde yollar, tuttu yine yalnızlık beden yakamdan, utanmadan ah bir çıkarsam bu bedenden elbiseyi, sefil bir huzur akıp gidecek içimin kıyılarından…

"Böylesi hepsinden güzel" boynu bükük dursun bırak! kenar tabelaları. Üzerlerinden kızarsın ve bozarsın utangaç güneş, sarsılarak geçtiğim bağırları açık tren raylarından bir daha asla bilet kesilmesin geleceğe, Yolculuğa çıkmak için niyet edemesin uzaklar…Madem ki herşey aynı, güneş yeniden damlasın yapraklara, kininden sararsın ormanlar, hep yakışır dudağıma güz şarkıları, güllerinden vazgeçerken sonbaharlar …Vaktim varken yaslandım, gençliğimin ukala omuzuna. Şimdi, döne dolana dökülüyorum satır başlarına…Nokta…Nokta..Nokta...

Gözlerimin arka tarafında bir kör noktada sürgündeyim, hadi peşimden gelsin metropol yalnızlık kentleri…Sus/ma..Yol uzun, küçücük ellerimle en mavi bulutlara haber göndereyim, âniden bastırsın hüzzam yağmur, hüznüm ıslansın ve aksın...