 25-02-2007 | #471 (mesaj-linki) | |
|  Cvp: Noranynn Hayatımda belki de ilk defa yakarışlarım kabul olunsun diye yalvarıyorum Tanrı’ma. Dualarımın tek sahibini bana bağışlasın diye nelerimi feda ettiğimi bilseydin anlardın seni ne kadar çok sevdiğimi! Döndüğünde bul diye beni kilitledim yüreğimin kapılarını!sahibim oldun!ve hep öyle kalacaksın!şayet bir gün döndüğünde olamazsan bıraktığın yerde……. Sevginin ateşi ömrüm oldukça sönmeyecek!üşüdüğümde beni ısıtacak olan tek şey yüreğimde bıraktığın ateş olacak!içim seninle dolu!bir başkasına yer açılmayacak asla! ölmezsem eğer , döndüğünde bıraktığın yerde bulacaksın beni!dedim ya ömrüm yettikçe seninim.tek sahibimsin! | |
  |
| 27-02-2007 | #472 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Noranynn
üşün bir gece sokakta kalmışım bardaktan boşalırcasına yağmur yağıyor iliklerime kadar ıslanmışım meteliği bitene kadar kurşunlamışım üstelik körkütük aşığım parmaklarımın ucunu yakmışım düşün bütün gece adını sayıklamışım telaşla bir vehim içinde korkulara kapılmışım belki gelmezsin diye tüm gece ağlamışım üstelik yalnızım ben bir karanlıktan birde yalnızlıktan korkarım düşün hava geceleyin ne soğuktur birde gece boyu kaldırımda yatmışım sabah bir bel ağrısı kedilerle beraber uyanmışım hiç yemek yememiş sabah zar zor ayılmışım üstelik sigarayı yeni bırakmışım dertleşecek bir dost bile bulamamışım | |
| |
| 27-02-2007 | #473 (mesaj-linki) | |
|  Unuttuklarini unuttum zanediyorsan su an hatirladiklarin eger icini yakiyorsa sen hic birsey unutmamissin unutamamissin... yasadiklarindan bir sahne sec kendine bugün öyle bir sahne olsunki bu en acitanindan o günü konustukca icin paramparca olsun ve düsündükce yüregin burkulsun en korkunc günün hangisidir sec bugün hep kactigin bir hatiran vardir elbet yani her hatirladiginda yüregini yakan unutmaya calisipta unutulmayan acin vardir yüreginde HATIRLA bugün belkide seni degistiren bir felaketindir o günün belkide kinin vardir acidan sebeblerine actigin bir meselen vardir intikam olmus icinde kapatamadigin bir sayfa ap aciktir yüreginde kalbinde vicdaninda ve baktigin her yerde o hatiran canlanir gözünde el degmemis bir yanin vardir icinde söz dedirtmedigin bir gizemin saklidir icinde dalip gitigin bir anin vardir maziye kactikca seni kovalayan bir hatiran kalmistir beyninde icten ice yigip bitiren bir pismanlikmi var icinde vicdanini sizim sizim sizlatan bir yanlisinmi var gecmisinde beni affet diye haykiripta duyuramadigin bir feryatmi duyuramadigin bir özürmü kaldi dilinde belki belki konusmak istedigin bir kac cümlen kalmistir icinde daha kahkahasini atamadigin mutluluk kalmistir kursaginda üzülüp aglayamadigin bir acin dügümlüdür bogazinda gözlerini doyuramadigin bir hasretin vardir belki cok uzaklarda... keske dedigin kac dilegin var icinde o kadar azdirki istedigin oysa degilmi sadece bu kahrolasi zamani geriye almak gecmisi yeniden yasamak acida olsa bu firsati tekrar yakalamak acilari yeniden tatmak unuttum dedigin seylermi geldi aklina belki belki buz gibi oldu icin bogazinda dügüm dügüm oldu acilarin koyuverip aglamaktir simdi sadece istedigin tutma tutma gözyaslarini saklama gözyaslarini agla bak bende agliyorum sende agla sende AGLA AGLA HATIRLA HATIRLA…...!!! El değmemiş bir yanın vardır içinde... Acın vardır yüreğinde...Hatırla bugün... Arsız Feat İsyan-Hatırla Son Düzenleyen Blue Blood; 04-03-2007 @ 15:00. | |
| |
| 01-03-2007 | #474 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Noranynn Sevgiliye... Öylesine bendensin ki, ölmüyorsun, ölsen, ben de öleceğim sanki. Çıkarsan içimden, bütün kanım da seninle birlikte akıp gidecek ... Öylesine... Kan gibisin ... Kendimle baş başa kalmak iyi gelmiyor bana, Bir tek gece mi yoktun yanımda ? Ya da kac bin yıldır ? Seni özlemek her zaman iyi değilmiş, anlıyorum. Ya sen, özledin mi beni ? Yarın koşacakmısın bana ? uyku çagırıyor beni, gece bitsin, sen başla. Kapıyorum gözlerimi, yeniden ve sadece sana açmak için ... Gün gibisin... Benimle birlikte bu kent de sensizliğe isyan ediyor, sarayları, camileri, gökdelenleri, birer birer yıkılıyor. Başka bir şehir kuruluyor ... Adı İSTANBUL degil ... Vazgeçmedim mümkün değil senden ... Can gibisin ... '' Duru sudan daha temizdir benim sevgim; Sevgiyle bu oynayış da hakkımdır benim. Halden hale girer başkalarında sevgi, Neyse hep odur benim sevgim ve sevgilim.'' Bütün gidişlerden arınmış , uçarı sevdaları bir kenara bırakmış ve kendini sadece aşka adamış bir adamım ben. Senin aşkına... Her şeyi yeniden tanımak yeniden Gün gibisin... | |
| |
| 01-03-2007 | #475 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Noranynn Sana sesim... Tutsak kaldığın bedenimde, Tel kafesin olacak ellerim ve dudaklarım, bir kuş serinliğinde. Gölgesinde Yitip gidecek gönlümün anahtarı ve gece susacak. Gün gelecek İdam sehpasında asılacak şiirlerim ve bir resim düşecek bulutlardan. Yedi renge bulanmış olsa da sevişlerim, en çok kırmızıyı severim adından yana. “adını kırmızıyla yazınca, kiraz oluyor” Rüzgar, bir şarkı getirecek peşi sıra, Sen ağıt sanacaksın oysaki bil; tutsak kaldığın her gün bir kat daha aşık oluyorum sana. Bizden haberi yokmuş Asaf'ın... Aşkı tek O bulmuş sanki. Halbuki daha yazılmamış şiirlerde ipek tenin. Ben çoktan besteledim güneşi sen sıcağında. Kimse duymamış...duymasın da! Tek sen gör isterim sevişme saatlerinde kapalı gözlerimi. Tek sen duy terleyen çarşaflarda aşk sesini Beni sen gibi bil derken, yalan değil hiç bir harf . Asıldığım bakışlarından kopar kirpiklerimi. Sesi çoktan kısıldı ihanetlerin Sen varken...söyle! Aşk ne yana düşer ? Arzu Altınçiçek | |
| |
| 04-03-2007 | #476 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Noranynn Bu kaçıncı kağıt yazdığım, bu kaçıncı atacağım sayfa olacak sana dair yazdıklarımı yok etmek için çabalayacağım. Yazıyorum...Hiç durmadan... Her zaman yaptığım ve yapacağım gibi.. Durmadan yazıyorum...Yazıyorum durmadan... Ama bu sefer... Sana dair olan her yazımda başka şeylerde saklıyorum satırlara.. Bu sefer her harfe üç gözyaşı sığdırıyorum sevdiğim... Biri benim için... Biri senin... Ve diğeri kaybettiklerimizin... Yani ikimizin ... Yani bizim... Bununla yetinmiyorum;her harfe üç kan damlası akıtıyorum yüreğimden... Biri bana... Biri sana... Diğeri ise bize... Hem bana,hem de sana... Özlemlerime gem vuramıyorum,fotoğrafını alıyorum karşıma. Bir günahın ardından bakar gibi bir halin var fotoğrafta. Gözlerin uzaklarda... Öyle ki fotoğraflarda dahi gözgöze gelemediğinden, gelmekten korktuğundan yaptığını düşünüyor beynim bir an... Biliyorum saçmalıyorum... Daha önce de saçmaladığım gibi belki de... Sonra dalıyorum iyice fotoğrafına,gözlerimde yaşla.. Seni sevdiğime değmezmişsin gibi geliyor bir an ama hemen yokoluyor. Çünkü biliyorum seni deliler gibi seviyorum. Biliyorum ki hiçbirşey önemli değil sana olan sevgimden... Yaptıkların Acıttıkların Gözyaşlarım ve Kan damlalarım... Hepsi önemini yitiriyor sevdan geldiğinde aklıma. Çünkü onlarla birlikte kabul etti yüreğim yüreğini... Nedensiz Sevdi Ve Hiçbir Neden Sevdam İçin Yeterli Değildi! Fotoğraflarına baktıkça daha beter oldu yüreğim. Bir nefes aldım kokunu duymak istercesine. Ama kokun çoktan yitip gitmişti uzaklara. Tenini aradım derken,gözlerini bulma çabasında bakındı gözlerim... Sonra gözyaşı oldu aktı hayalin.. Vapurun en ucunda rüzgara bıraktım kendimi sebepsiz.. Sen gözyaşı olup ilerlerken yanağımdan dudak kıvrımıma ,ben kapattım fotoğrafını.. Ve evet... Kaçtım... Senden kaçmam gerekti anlamıştım. Seni aşmam gerekiyordu ama onu yapacak yürek bende yoktu.. Hiç olmamıştı,olamamıştı... İlk defa fotoğrafını kapatıp kaçtığımı sandım ama yine yanıldım... Öyle bir şeydin ki sen sevdiğim... Sigaraydın belki de ve ben senin en büyük bağımlın. Zararını bilip asla bırakamayan ve o acı dolu ölümünü bekleyen... Sen .. Sen sevdiğim doğum lekesi gibiydin yüreğimi kaplayan. İstesemde çıkaramdığım... Ve belki de çıkarmak için hiç uğraşmadığım... Kendimi farklı hissettiren belki, belki de insan içine çıkmamı engelleyen.. Bazen varlığıyla memnun eden ,bazense kesip atmak istediğim ama atamadığım en büyük acıtanı yüreğimi... Ve artık yazamadığım... Ama aslında hep yanıldığım.. Durup durup aklıma geliyorsun çünkü... Ve ben... Durup durup yazıyorum... Yine kendime ters kalıyorum, yazmayacağım derken bile kalem tutuyorum... Bu sefer her harfe üç gözyaşı sığdırıyorum sevdiğim... Biri benim için... Biri senin... Ve diğeri kaybettiklerimizin... Yani ikimizin ... Yani bizim... Bununla yetinmiyorum;her harfe üç kan damlası akıtıyorum yüreğimden... Biri bana... Biri sana... Diğeri ise bize... Hem bana,hem de sana... Ve şimdi hesapladım da... Bana ........... gözyaşı ve ............. kan damlası borçlu yüreğin. Hadi öde borçlarını bana... Yada öde desem ödeyebilir misin acaba? | |
| |
| 04-03-2007 | #477 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Noranynn GİDEBİLİRSİN Madem ki içinde o ateş söndü Bir daha yakmadan gidebilirsin Aklımda kalmasın bu son bakışlar Yüzüme bakmadan gidebilirsin Yıllardır verdiğin kederi görme Üstüme yıktığın kaderi görme Ömrümden çaldığın günleri görme Beni de görmeden gidebilirsin Sen düşün yaranı kimler saracak Sen düşün gönlünü kim avutacak Bir an önce kaybol oldu olacak Bir veda etmeden gidebilirsin Demek ben suçluyum bir tek sen haklı Ben zalim bir düşman sense zavallı En güzeli alıp beni asmalı Beni affetmeden gidebilirsin Zorlama kendini veda etmeye Zorlama gözünden yaşlar dökmeye Mecbur da değilsin birşey demeye Hiç bir şey demeden gidebilirsin.. AHMET SELÇUK İLKAN | |
| |
| 05-03-2007 | #478 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Noranynn Günaydın gelincik, nasılsın? Neden boynun bükük yaprakların sarı Seni vuran yağmur mu yoksa soğuk mu? Yoksa toprakların mı kurak Ya da adını bilmediğin diyarlardan Hüzün mü saldılar damarlarına? Ağlama be gelincik Kanatma yüreğimi Ben, sonbaharken yeterince yağıyorum Sen bari gökyüzüme umut ol. Yapraklarına can gelsin Hayatımıza neşe Ben sonbaharken, Sen hep o narin gelincik kal Yapraklarında gülücük, Mevsiminde hep bahar olsun. Tunahan Ermihan | |
| |
| 06-03-2007 | #479 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Noranynn SENİ SENDE BIRAKTIM Seni sende bıraktım Ben çoktan gittim buralardan Yalnızlığa bir adım daha attım Gözyaşlarımı içime sakladım Yürüdüm Yürüdüm Sokakları geçtim El ele sevgililer gördüm Uzun uzun düşündüm Niye böyle oldum diye Seni yüreğime gömdüm Terkettim anıları Karanlığa büründüm Ben seni sende bıraktım Kaybetmemek için Dönüp bir gün geri geldiğimde Yeniden bulmak için Sevmek için Özlemek için Kavuşmak için Sen ise Beni bende bırakmadın Aynalarda kendimi Tanımaz oldum Düşlerime gömülüp En sonunda bende Kayboldum... | |
| |
| 06-03-2007 | #480 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Noranynn
ASKTA YARIN YOKTUR SEVGILI Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur... Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında. Hindistanda Ganj Nehrinin kıyısında yakılan yoksul adamın, hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyorkta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan, kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de... Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına, ortak olsunlar diye... Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya... İnsan bazen nedensiz yere umutsuzluğa kapılır. Kimselere veremez sevgisini, kimselere kendini anlatamaz, evlere kapanır...Bazen denizler, kıyılar çeker insanı. İnsan bu kapılmayı anlayamaz, oysa çok eski bir yerde yaşanmasından korkulup vazgeçilmez aşkların sızısıdır bu. Bu sızı, bu yenilgi mevsimlerle yıllarla devredilir başka insanlara... Bir insanın yaptığı bir hatanın tüm insanlara yayılması gibi... İşte şimdi biz de sevgili, ya olmadık zamanlarda umutsuzluğa kapılıp, soluğu evlerde alacağız, ya da denizler, kıyılar çekecek bizi. Nasıl biz başkalarının korkaklığını taşıyorsak, başkaları da bizim korkaklığımızı taşıyacak, yenilgimizi, umutsuzluğumuzu... Birazdan sabah olacak... Para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular başlayacak... Bunlar varsa ve bizim için geçerliyse aşk yoktur, ve hiç olmamıştır sevgili. Birbirimizi kandırmayalım... Hadi güne hazırlan. Yaşadıklarımızı unutmaya çalış. Aşk bize güvenip verdiği büyüsünü, sırlarını, cesaretini, bilgeliğini ve o ilkel, o yaban ağrısını geri alacak. Bunlar olurken içimiz bir an çok üşüyecek, sonra geçecek... Hadi, oyalanma birazdan yarın olacak... Aşkta yarın yoktur sevgili... | |
| |
  |
| Etiketler |
| Yok |
« Önceki Konu
|
Sonraki Konu »
Noranynn Konusuna Benzer Konular | ||||
| Konu | Konuyu Başlatan | Forum | Cevap | Son Mesaj |
| NoRanynn | GÜLGECELER | Üyeler Hakkında | 6 | 19-03-2009 13:28 |
| NoRanynn | SatanpisT | Duygu Yüklü Flash'lar | 2 | 06-11-2007 18:02 |
