[Blue Blood]

Öylesine...
Canımı yakmadan ilk defa,gözyaşı dökmeden hiç,oturmadan sabahlara kadar...Düşündüm!!!
Ne çok yara aldığımı,benden götürdüklerini,geride kalan yaşanmışlıkları...
Belkide hâlâ...neyse
Her zerreme daşılmış,tüm benliğimi kaplamış varlığın...Zor da olsa,yorulsamda,içimdeki seni bitirme hevesindeyim şimdilerde.
Bana artık ruhsuz-duygusuz bakan gözlerini görmeseydim ve sen gitmeseydin...Ya da yitmeseydin hayallerimden bile...
Belkide hâlâ...neyse
Zaman herşeyin ilacıymış,kanayan yaranın devasıymış ya...bu sözlere tutundum işte.
Umutla doğan güneş lazım bana,uykusuz geceler değil...
Şen kahkahalar yakışır bana,gözyaşı değil...
Bir de sendin gönlüme reva,eğer bitmeseydi bu rüya...
Belkide hâlâ...neyse
Artık keşkelere yer yok yeni dünyamda,
Bundan böyle tüm keşkeler sana yakışır,senin lugatında..

[Mystic@L]

Sevginin Gül Rengi

Ne zaman “bayram” dense
Gizli bir körük yelpazelenir yaram üstünde
Tozu gözümü yakar, közü yüreğimi
Bir yerde sevgiler ağlar benimle

Küçücük bir çocuktum o zamanlar. Yedi veya sekiz yaşlarında. Kokusuna doyamadığım, sıcaklığını doyasıya içime sindiremediğim annemi kaybetmiştim. Saçımı okşayacak bir anam yoktu artık. Ne de sırtımı örtecek şefkatli bir el. Amansız bir hastalık dediler adına, çocuk aklım ermedi. Çocuk aklım ermedi anayı yavrusundan ayıran, eti tırnağından söken, sevgileri linç eden, adına “ölüm” denen bu “göç” ü. Geceler benimle ağladı sessiz sessiz... Günler benimle... Sabahlar benimle...
Bulutlarda yüzü şekilleniyordu sanki anamın gökyüzünde, her özlediğimde baktığım. Yağmur yağmur iniyordu elleri yüzümü okşarcasına. Yağmurun elleri anam kadar sıcaktı... Bir okadar soğuktum ben, bir okadar ürkek, bir okadar masum ve korunmaya muhtaç. Hani yaprağı titrer ya bir çiçeğin; Bilmez niye... Titrer ya içi bir çocuğun, hüzün iner gözlerine ... Üzülür, üşür ve koynuna sokar ellerini ısınmak için. Bir avuç bulamadığından kendine...

Bulutlar ve ben hep aynı yerdeyiz hala. Özlemlerin vuslatında. Kimsesizliğin ayazında...
Bulutlarda bir resim.
Elimden tutuşunu hatırlıyorum bir gün babamın,”Hadi gel” deyişini.”Köye gidiyoruz, ninenler bizi bekliyor, seni oraya bırakacağım” Küçücük yüreğimden taşan acılarımla son bir kez daha bakıp odama selamlıyorum bulutları.
Yeşilin her tonu, göz alabildiğince, sözleşmişçesine, burada toplanmıştı sanki. Adını bilmediğim dünya kadar böcek ve kuş. Gökkuşaği bir halı gibi serilmişti çiçek çiçek... Toprağın sesi yükseliyordu çıplak ayaklarımın altında. Mutluydum...

Bulutlar ve ben hep aynı yerdeyiz hala...
Yaşamımı renklendiren analı kuzuyu orda tanıdım işte, adını Berfin koyduğum. Küçücüktü. Simsiyah gözleri, ağzı ve kulaklarıyla bir sevgi yumağıydı sanki. İçimdeki boşluğu dolduruvermişti bir anda. Hissetmiş miydi ne öksüzlüğümü? Ne zaman dalıp gitsem dünlere, bitiveriyordu yanı başımda türlü türlü oyunlarla. “Al bu kuzu senin olsun, istediğin gibi bak ona” dediler. Dünyalar benim olmuştu sanki. Bir kuzum vardı artık. Yalnız değildim. Ben, kuzum ve de anası...
Sonradan Serfin’ de katıldı aramıza. Serfin: evimizin haşarı bir o kadar da sevimli köpeği.
Artık, Serfin ve Berfin’in bakımları bana aitti. Bu sorumluluk altında her sabah erkenden kalkıyor ellerimle onları doyuruyordum. Ne güzeldi Berfin’in annesinin peşinden koşması! Annesiyle oyunlar oynaması ne güzeldi! Ama, ne yazık ki uzun sürmedi bu “analı kuzu” mutluluğu. Bir eve bir öksüz yetmezmiş gibi acı bir haber dağlayıverdi yeni baştan çocuk yüreğimi. Kuzucuğumun anası yediği bir ottan zehirlenerek ölmüştü.

Ölüm bir kez daha çöreklenmişti kapımıza.
Kuzucuğum öksüz kalmıştı. Daha bir sıkı sarıldım sanki bu olaydan sonra Berfin’e. Ona yalnızlığını unutturmam lazımdı. Öksüzlüğünü... Serfin olayların farkında gibiydi. Ya da bana öyle geliyordu. Ne zaman melemeye başlasa Berfin, hemen onun yanıbaşında bitiverip, bir şeyler yaparak onu neşelendiriyordu.
Aradan ne kadar zaman geçti bilmiyorum. Biz üçümüz üç dost, üç kardeş, üç sırdaş gibiydik. Biraz geç uyansam ikisi birden kapımda bitiveriyordu.

Yemyeşil kırlar bizimdi uçsuz bucaksız.
Bir de bulutlar vardı
Mavi bulutlar
Beyaz bulutlar
Bulutlarda şekiller vardı
Bulutlarda iki resim
Yağmur daha çok yağıyordu sanki
Bulutlar ve ben aynı yerdeyiz hala
Bulutlar kuzum köpeğim ve ben

Bir tatlı koşuşturmaca başladı günlerden bir gün evin içinde. Bir telaş. Çarşı pazar alışverişleri. “Hadi sana bayramlık alalım” dedi ninem. Hep beraber şehire gidip bir şeyler aldık. Çizgili beyaz gömleğim, mavi pantolonum ve yeni Trabzon derbey lastiklerim çok güzeldi. Gül rengi kırmızı kravat ve kurdele de isterim diye tutturdum. Berfin’e, Serfin’e ve bana. Kırmadılar. Aldılar. “Birazda kına alalım” dedi ninem. “Ellerimize yakarız. Berfin’i de kınalarız” Sevindim.
hayvan pazarı dedikleri yer çok kalabalıktı. Hiç bu kadar insanı bir arada görmemiştim. Meydanlar koyun, kuzu ve danalarla doluydu. Kınalanmıştı kimisi, kimisi renk renk boyanmıştı. Bir anlam veremedim. Çocuk yüreğimin coşkusuyla yarının heyecanı sarıvermişti içimi. Yarın bayramdı... Kurban bayramı...

Ne zaman “bayram” dense
Gizli bir körük yelpazelenir yaram üstünde
Tozu gözümü yakar, közü yüreğimi.
Bir yumruk tıkanır genzime, kelimeler titrer
Titrer yüreğim
Bir yerde sevgiler ağlar benimle.
Bulutlar ağlar

Kınalar yakıldı ellerime. Berfin’in başına kınalar yakıldı o gece. Anlayamadığım bir fısıltı vardı evin içinde. Sanki duymamı istemiyorlarmış gibi gizli gizli konuşmalar. Berfin ve Serfin çoktan uyumuştu. Ben de uyumalıyım. Yarının heyecanı daha şimdiden sarmıştı içimi. Ayakkabılarımı sildim, ninemin kınalı ellerimi bağladığı bezlerle, parlattım. Bir daha sildim. Şimdi daha parlak olmuştu. Elbisemi kapının arkasına astım. Gözümün önünde dursun diye. Uyandıkça bakarım. Kırmızı kravatım, iki tane de kırmızı kurdele duruyordu başucumda. Biri benim için, biri kuzucuğum, diğerini de köpeğimin boynuna bağlayacağım.

Kınalı ellerimin kokusu karıştı bahar kokulu odama. Gece bir başka güzeldi sanki. Perdemi araladım, bulutlar yıldızlara bırakmıştı gökyüzünü. Göz kırptı biri, diğeri yer değiştirdi... Kaydı gitti... Tutamadım..

Boğuk bir ulumayla uyandım. Köpeğim, kapımın önünde havlıyordu. Önce ellerimin bağını çözdüm kurumuş kınaları topladım. Kapıyı açar açmaz yatağıma atladı Serfin. Paçamı tutup bir yerlere götürmek istercesine gözlerimin içine baktı. Acı çektiği her halinden belliydi. Daha yataktan kalkmamıştım ki kuzucuğumun acı meleyişini duydum. Birden bahçeye attım kendimi. Kınalı kuzumun gözleri bağlıydı ve sürüklenircesine bir ağacın altına yatırılıyordu. Kocaman bir çukur açılmıştı yanı başında.
Hani titrer içi bir çocuğun, korkar, üşür, üzülür, ağlar ve koynuna sokar ya ellerini, tutacak el, sığınacak kucak bulamadığından kendine... Oradayım işte!

Ninemin sesi duyuldu. “Berfin’i kurban ediyoruz. Sana başka bir kuzu daha alırız sonra. Bugün kurban bayramı”
Toprak kaydı ayaklarımın altından
Bulutlar kaydı ayaklarımın altına
Sesler çığlıklara karıştı
Kızıla döndü yeşil
Ellerimdeki kına sızladı
Kapının arkasındaki gül rengi kravatım
Çaresizliğim büyüdü kocaman çocuk gözlerimde
Hiç bir şey yapamamanın acizliğiyle yandım
Gök yere indi gürültüsüyle
Şimşek şimşek
Yanağımdaki damla utandı
ışıldadı ıslak gözlerim, ve...

Başımı sokup yorganın altına
Yitip giden sevgilere ağladım...

Ne zaman “bayram” dense
Gizli bir körük yelpazelenir yaram üstünde
Tozu gözümü yakar, közü yüreğimi.
Bir yerde sevgiler ağlar benimle.
Bulutlar ağlar

Bulutlar ve ben hep ayni yerdeyiz hala
Bulutlarda üç resim
Haykırabilseydim nefreti
Haykırabilseydim sevgiyi
Anlatabilseydim dostluğu
Yapamadım.

Kara bir bulut gibi çöreklendi o bayram sabahı küçücük yüreğime.
Kimse anlamadı.
Kimseye anlatamadım .
Bayramları neden sevmediğimi...

[Blue Blood]

Geceleri yokluğunda şiirler yazıyorum sana,
Bazen sana okuyor ama asla sana yazdığımı soyleyemıyorum,
Mucizelere inanırmısın..!
İşte ben sana olan aşkım için bir mucize bekliyorum,
Fal bakıyorum bazı zamanlar seviyor mu sevmiyor mu diye,
Hep seviyor çıkıyor nedense, zaten sevmiyor çıksada inanmıyorum,
Hep şarkılar dinliyorum,ama oyle sıradan şarkılar değil; aşk şarkıları,
Sevgiliye söylenmek istenen şarkılar bunlar,
Sevdanın ne olduğunu asla anlayamayacağımı düşünürdüm bazı zamanlar,
Sevmek neydi açıklamak isterdim ama yapamazdım,
Yapamadığımda da böyle bir şeyin olmadığına inanırdım,
Ama her aşık oluşumda da şiirler yazardım,
Aşk vardı elbet bunu biliyordum,
Her yerde senin o güzel ve gizemli gözlerini arıyordum,
Sadece sana ait şiirler yazıyordum,
Dedim ya: asla sana yazdığımı söyleyemiyordum,
Biliyormusun, seni sevdiğimden beri herşey gözüme daha güzel, daha hoş geliyor,
Çünkü onlar bana seni hatırlatıyor,
Sana canım demek,sana ömrümün anlamısın,ruhumsun demek,
Ve daha dünyada ne kadar güzel şey varsa söylemek istiyorum,
Fakat boğazıma bir şey düğümleniyor,
Bütün düşündüklerim bir türlü dudaklarımdan sana ulaşamıyor,
Bazen gecenin esrarengiz sessizliği vuruyor içime,
Herşeyimi allaha emanet edip uykuya dalıyorum,
Belkide bir tek sana orda ulaşıyorum,
Bitmesin bu rüya,bitmesin bu mutluluk, gitme yanımdan ne olur,
Biraz daha kal, biraz daha tut ellerimi diyorum usulca sana,
Ama yüreğime hasret diye yazılmış adın,
Yine sevdanla beni bir başıma bırakıp gitmen gerek,
Olsun, ben seni özlemekten de hiç bıkmıyorum
Kaç dolunay geçti geceleri seni beklerken,
Ve kaç kez ağlamaklı oldu gözlerim,
Dedimya yüreğime hasret diye yazılmış adın,
Gönlümde de acısı, yanımda olmayışının,
Son satırlarım bunlar kalem tutan ellerimden sana,
Hasretimsin diyorum,sevdamsın benim,herşeyimsin ,
Hiç gelmeyeceksin belki ,yüreğimi ellerine bırakamayacağım,
Gözlerine hiç bakmayacak,saçlarına hiç dokunmayacağım,
Ve ben senin hiç bilmediğin sevdalın olarak kalacağım..!

[Mystic@L]

Sonbahar Gülü


Mevsimlerden sonbahar, aylardan ise eylül,
Her nasıl olmuş ise açmış nadide bir gül.

Zamansız açmış bir kez, yalnızlıkmış kaderi,
Mutluluk şöyle dursun, tanımış hep kederi.

Adı Gül`müş velakin gülmemiş bir kez yüzü,
Sonbaharda açmış ya, görmemiş bahar, yazı...

Ama öyle bir gül ki, güller görse kıskanır,
Ne gözler bakabilir, ne yürekler dayanır.

Derler ya, güzellerin şansı iyi olmazmış,
Mahkum olur dertlere, çilesi hiç dolmazmış.

Dikkat et kanma sakın tuzak kurup her yana,
Koparır soldururlar, yazık ederler sana.

Neden zamansız açtın, başını derde soktun?
Öğreten mi olmadı, ayları mı unuttun?

Dalına ne kelebek, ne de bülbüller konar,
Derdine yansa yansa bir tek Yozgatlı yanar.

[Blue Blood]

°°ºo.ღ♥ღ♥ღ.oº°°ºo.ღ♥ღ♥........GÜLLER........♥ღ.oღ♥ღ.oº°°ºo.ღ♥ღ♥ღ.oº°°





Güllerin de agladıgı bir zaman vardır.
Ama bir gül var ki onun gözlerinde her zaman gözyası vardır. Geceler

onun

gözyaslarını kendine saklar. Ama gündüzün aydınlıgında nemlenen gözleri
onun

hüzünlerini fısıldar. Denizler onun gözyasları gibi ıslak; günesler
hüzünleri kadar sıcaktır.

Güllerin de kokmadıgı bir zaman vardır.
Ama bir gül var ki onun sevgi saçan kokusu her zaman vardır. Kokusu
sevgiden, rengi hasretten bir güldür. O, kalbi hasretle yanmıs ama
sönmemis,kül olmamıs, kor olmustur ve Allah adini kırmızı gül
koymustur.

Güllerin de sevildigi bir zaman vardır.
Ama bir gül var ki sustugu an bile sevgiyi yasayan bir kalbi vardır.
Onun

gülerken bile yapragında gözyası vardır.Ama o gözyaslarında bile
sevgiden

gelen bir sıcaklık vardır.
Onun gözünde vazolara girmenin bir anlamı yoktur.
Ama onun hüznünü ve sevincini paylastıgı kır çiçekleriyle arkadaslıgı
vardır

Güllerin de uyudugu bir zaman vardır.
Ama bir gül var ki onun geceleri bile kapanmayan gözleri vardır.
Sevgisi
gece gündüz yoldadır, duası, kokusu anbean sevdigine varır.

Güllerin de soldugu bir zaman vardır.
Ama bir gül var ki kokusu sevgilinin yüregine islemistir de
bu yüzden ölümsüzlük sırrına kadem basmıştır.
Ve onun mezar tasına su yazılmıstır:

SEVMEYEN INSANLAR ÖLÜR AMA,
SEVEN GÜLLER SOLMAZ,
ONLARIN KABRIDE OLMAZ..

[Mystic@L]

Haberin Yoktu Be Güzelim

Yine kahroldum bu akşam senin için
İsmini haykırarak ağladım saatlerce
Elimden başka bir şey gelmiyordu
Çünkü seni sevdiğimden haberin yoktu
Öyle büyük bir sevdam var ki benim
Onu dağlara yazarım
Söyleyeceğim sadece 2 kelime var
Seni seviyorum.

[Blue Blood]

Gül Yarası..



Bir gül müyüm, has bahçende solmayacak
Sıra bana gelince korkularım bitiyor bülbül.
Yaklaşan seher vakti midir, yoksa bir çiğ mi
Bahçıvanın acımasız makasının sesi mi bu,
Güneş buluttan kurtaramıyor sıra ne zaman bülbül.

Arka planında hayatın, günlerim bir saka kuşuydu
Lakin önce rengim soldu, sonra kısıldı sesim.
Kimse bana hayatın tekin olmadığını söylememişti
Çocukluğumda da böyle göğsümden vurulmamıştım.
Hiç girmediğim bahçelere yağmur yağıyor bülbül.

Aslında anlamadığı bir şey var, çok uzakta...
Durup durup düşüncelerini dinliyor ama çok mutlu
Boşver diyor aldırma varsa eğer bir kalbi
Yolu gurbete varır bulur yağmurun yağdığı yeri
Bundan böyle her ne düşünsem ona yarıyor bülbül.

Tüm düşüncelerimi zımparaladım bir fincana
Tertemiz bir kafayı teslim etmek için cellada
Çekiyor beni ölüm, gülüyor celladım bana
Bir sesi kalıyor kulaklarımda, bir tebessüm aklımda
Ya bu gözünden akan yaş, gönül çiçeğine mi
Kala kala bunlar kalıyor bana bülbül

Ne bahçıvanlar varmış yatmış tüm zamanlar,
Hastane koridorlarından asla geçmeyen,
Söylemiyor yerini ne kadar sorsak da,
Bulutlara bak yağmurun yağdığı yere in.
Nasıl düşersen düş sinende açan bir gül yarasıdır,
Bu has bahçedir düşünce yanılıyor bülbül.

GÖRÜRÜM SENİ

Kendini yüceltme dev aynasında
Ne kadar cücesin bilirim seni
Bir gün tökezlersin yol ortasında
İşte ben o zaman görürüm seni.

Elma şekeri mi sandın sen aşkı
Ne şiirin şiir ne şarkın şarkı
Hele bir kırılsın feleğin çarkı
İşte ben o zaman görürüm seni.

Ne yürek var sende ne içten bakış
Bütün sermayense bir avuç alkış
Baharın bahar da, ya gelecek kış
İşte ben o zaman görürüm seni.

Elbette atarsın böyle kahkaha
Umutların yumruk yememiş daha
Saatin beş kala "Ah"a, "Eyvah"a
İşte ben o zaman görürüm seni
Ah benim zavallım öperim seni.

[Blue Blood]

İHBAR EDİYORUM YÜREĞİMİ SANA

Bıraktım suskunlukları bir yana bağırıyorum. Boğazımı yırtarcasına haykıra haykıra bağrıyorum.

Sana sevdamı anlatıyorum. Yüreğimi ihbar etmekten korkmadan içimdeki deli dolu çoşkuyu saklamdan heycanın en büyüğünü yaşayarak her haykırışımda çoğalarak anlatıyorum.

Sensizliğin beni boğduğu zamanlara inat cesurca yürüyorum aşkın denizinde. Ne ihanetler var ne yalanlar o sonsuz mavilikte. Senin yüzün senin tenin senin gülüşün besliyor beni tohumdum filizleniyorum bir koca ağaca döneceğim biliyorum. Dallarım seni taşıyacak yeşil yeşil köklerim seni saracak taa derinlere kadar. Hiçbir yıldız kaymayacak artık ay karanlığa dönüşmeyecek yağmurlar üşütmeyecek.

Sana seni anlatmaya gücüm yetmiyor öyle güzelsin ki...

Öyle güzel gülüyorsun ki... Bak senin gülüşüne özeniyor herkes mutluluk dağıtan bir yanın var senin. Sen gülerken benim içim içime sığmıyor çocuklaşıyorum. Sen gülerken mevsim bahar oluyo nasılda ısınıyor dünya. Sen gülerken ben bir sonraki gülüşün özlemini duyuyorum olacak şey mi bu? Sen gülerken gözlerin aşkı anlatıyor ah o zaman eriyorum.

Gözlerin dedim de içim titredi. Bazen çocuk olan bazen baştan çıkaran o bakışlarına alev dudakların eşlik ediyor.Sevdan beni benden aldıkça yoldan çıkıyorum.

Gönüllüyüm korkma. Nereye istersen gelirim seninle hangi iklimi seçersen orda olurum. Deniz kızı ol çağır beni denize sonsuza kadar kalırım orda seninle Sensiz zamanlarm vardı ya benim bir daha olmayacak...

Söz verdim kendime bu hayat sensiz yaşanmayacak. Yazılar şiirler sana yazılacak şarkılar sana söylencek kadehler sana kalkacak. Senin olmadığın yerde bu yürek bir an bile kalmayacak. Bak herkse aşkı arıyor görüyor musun? Biz bulduk şanslıyız. Ya hiç görmeseydim seni ya hiç tanımasaydım?

Şimdi yine uyanmak istediğim uykularda olmaması gereken sabahlarda bin parçaya bölünmüş umutlarda ve hep yalnızlıkta olacaktım. Seni sevmeseydim kendimide sevmeyecektim. Bana yeniden sevdirdin kendimi yeniden barıştım yüreğimle.

Yaraları kapadım dindi kanayan acılarım...

Bir tek sensizlikten korkuyorum.Korkmakda neymiş ödüm kopuyor.

Mutluluğa çabuk alışıyor insan.

Ben senin verdiğin mutluluktan senden aşkından ayrı kalmak istemiyorum.

Seni anlatabileceğimden çok daha fazla seviyorum...

[Mystic@L]

Portakal Çiçeğim


yorganım yıldızlar yastığım dizlerin
ekmek arası tütün azığım
şubatın 21 i kıtlık kıran ve zemheri
dağ başında bir serseri
ve gözleri ateş koru bir sevgili
annemi özledim ve makarnayı
isyankar olmayı istemedim belki de
babam çok istemişti berber olmamı, olmadı
18 inde ortak oldum isyana ve seni seviyordum
bir de kırmızı kalem ve saman kağıdını
abim de derdi olum oku adam ol
peki abi sen ne yaptın hayatın boyunca
ben sadece sevdim ve yüreğimin yolunda gittim
bu gün dağ başındayım yarın bilmem nerde
belki bilmem kaçında dönerim martın
dönmezsem aile mezarlığımızdaki yerimi Atıf amcaya verin
ben sevdiğimle beraber öleceğim
kırmızı karanfil ekersiniz toprağıma
bir de kırmızı kuşak bağlarsınız mezar taşımıza
neyse...
kekik kokulu gecelerin eylem gözlü güzel kızı
çapraz ateş ortasında bir sevinç çığlığı gibisin
kaybolmak üzereyken gençliğim
onu poyraz rüzgarıyla geri getirdin
teşekkür ederim turuncu portakal çiçeğim