[Misafir]

Sen Ol

Yağmur sonrası kokan toprak oldum
Biten sevdaların ardından.
Umutlarıma el açmaksızın
Yarınları düşledim.
Sen kokan yağmurlarda yıkandım
Düşen her yağmur damlasın da
Islandı gönlüm
Sonra sel oldu.
Bitmeye yüz tutmuş aşkların arasında
Göz yaşlarım koyboldu, boğuldum
Derin sessizliğe batarken bedenim
Tamda güneşi kaybetmişken,
Işığım oldun,ayım oldun birden
Son nefesimi vermek üzereyken.
Dilim çözülmeyi ve konuşmayı bilmeyen
Bir düğümdü önceleri
Sonraları sen geldin
Her düğümüne nakış nakış
Çözüm ekledin.
Ve sonra yine sen kokan gecelere
Giderken ben
Yıldızlarla düş kurdum
Şiirler yazdım gönlü esrarengiz sevgiliye.
Yüreğim boğulmuşçasına sıkıldı
Her günün gecesinde.

Ben seni bekliyorum gene
Bitmiş olan fırtına ardından
Toparlanıp yeniden yelken açarcasına ufka
Deşmeden geçmişin taze acılarını
Yeniden düşünelim,
Geleceğin;
Yepyeni taze filizler vereceğini
Her kışın ardından,
Bir bahar geleceğini bilerek
Yeniden gülümseyelim...
Her kimsen her ne isen gel:
Yaşama sevincini kırmayan ağaç ol
ve
Yağmurdan sonra kokan ben ol.
Yüreğimin ücra köşesinde,
Mutlulukları hak eden,
Ağladıktan sonraki gözlerimde
Bir tatlı tebessüm ol.
Gülmeyi unutan pervasız yüzümde
Yalnızlığı hüküm giymiş gönlümde
Gel sen ol...

Orhan Koyun

[NoRanynn]

Sen gittiğinden beri duygularımın körelmesinden korkardım.
Korkardım dedim ya..
Korktum,köreldim..

Sana dair yazdığım yazılarımın sonuna nokta koymak istiyorum artık..
Bu;bitmişliğimin,tükenmişliğimin,yorgunluğumun ve sana olan sevgimdeki eksilmenin bir yansıması..
Noktayı koyuyorum bu son satırlarımda..Sana ve sana olan sevdama..

Üç noktasız yaşamanın ne olduğunu bilmek istercesine..
Beklemeden,umut etmeden,gözlerim dalmadan,acaba gelir mi? diye beynimi allak bullak eden sorulardan kaçarcasına..
Oku ve bil ki sana,bana ve bize dair olan her şey aslında yalanmış..

Ayrılık tek sırdaşım olmuş geceler boyunca..
Yazılan senaryonun iki zıt karakteriyiz..
Bu oyunda bir kazanan bir kaybeden olacaktı..
Perdeyi Seni unutmak için indirdim..
Sen beni,ben seni bir daha görmeyeceğiz..
Bu son film..
Son kez olsun tut ellerimden..
Ve gülümse bana..
Gülümseki yanağındaki gamzeye gömeyim kendimi..

Anlayacaksın bir gün senin için dökülen bir damla yaşın ne anlama geldiğini..
Anlayacaksın kaybetmenin vermiş olduğu sızıyı..
Anlayacaksın kazanmanın aslında bir yalan olduğunu..
Ve işte o zaman sende ağlayacaksın..
Ve anlayacaksın bensizliğin,sensizlikten beter olduğunu..
Şimdi çek git yoluna..
Yolun aydınlık,bahtın açık olsun..eywallah

[Misafir]

YANGININ VE IŞIĞIN DİLİYLE

Her şey yok oluşu barındırırken içinde,
tenime dokunduğunda sesin,
yeniden var ediyorsun evreni,
bir bilsen nasıl da şiiri örtünüyor madde.



İki yanı küpe çiçekli yolumsun
ruhuma doğru genişleyen,
günü damıtırken anlıyorum,
sen tüm sözcüklerden çoksun.



Tanıdık hüzünleri anlat geceye,
yalnız karanlığa fısılda
sarı papatyaların masumluğunu,
geceyi bölüştür ikimize.



Odalar perdelerle örülü, sokaklar maskelerle,
gökyüzünü anlıyorsan, beni anlıyorsun demektir,
yangının ve ışığın dilini çöz ve gel,
özgürlük uçurumlar ister / yüreğine söyle...

[NoRanynn]

Yer yok,
Mekan önemsiz,
Zaman sıfır...

Bana şah damarımdan daha yakın olana sığınarak!..
Hala acının acemisiyim ve hala sensizliğe bakamaz gözlerim.

Kaybolmuyorsun,
Bitmiyorsun,
Çoğalmıyorsun,
Eksilmiyorsun.

Çıkmaz bir vuslata sürüklenen yüreğimde sen yanıyorsun!
Bu gün kelimelerin tutsaklığına yer yok yüreğimde;
ister anla, ister es geç ve vur sensizliği yalnızlığıma. Çiğne kalabalığımı, tıkansın yürüyüşlerimi ve duyma ayak seslerimi gidişinin ardından.

Gittin, durdum.
Duydum, sustum.
Konuştun, kırıldım.
geldin, yıkıldım.

Susturduğum sabır taşı bu gün dillendi.
Ah, zaman!...
Nereden sürgülendiğini bir bilsem.
Derdim ne seninle, ne de sensizliğe...
Sürülsem kendimden ve benliğim el seluleti gibi yansısa aynalardan.
Ve hırçın bir fırtına sonunda durulsa içim.

Seni düşünmedim,
Yalan!
Seni beklemedim,
Yalan!
Seni hiç önemsemedim,
Koca bir yalan!...

Böyle düşünmemiştim hiç.
Ne seni, ne kendimi ve ne de bu vakitsizliği...
Akrep sancılanmayacaktı zamanda ve akrep umursamaz dönecekti kolumda.

Denizine açtım gözlerimi.
Varlığın ne zaman süzüldü içime?
Zamansızlığındaki çokluğun ve yalnızlığımdaki azlığın...
Neden bu kadar zorsun?

Uzaklarda dolanışım varlığına duyumsadığım ihtiyaçtan ve senden bana arta kalan, durgun anlarımın yalnızlığına...

Söylemediğim
Ve
Söyleyemeyeceğim
Sadece iki kelimeyle...

[NoRanynn]

Yalanmış ne varsa yaşadığımız.

Ne varsa söylediğin, ne varsa hissedilen, her şey yalanmış. Bu kadar geç mi anlamalıydım? Bu kadar çok mu bağlanmış olmalıydım?

Neden en başında değil de şimdi? Ben miydim yüreğine seçtiğin oyuncak?

Kaybolan zamanlar, yitik umutlar gelir mi geri?
Issızdım.
Yapayalnızdım.
Çaresizdim.
Karanlık ve de tükenmiştim gittiğinde. Sustum, söyleyemedim.

İçim ağlıyordu da bir damla gözyaşı dökemedim. “Seviyorum” diyemedim.
Toprağın kokusunu, havanın kokusunu, çiçeklerin kokusunu hepsini bir bir çektim içime bir Senin kokundu bilmediğim.

Alâkadar olmadığım ne varsa bildim. Hepsini ezberledim. Yalnızca Sendin bir kelime edemediğim.

Sesini bilmediğim, yüzünü görmediğim, sadece hayal edebildiğim bir güzelliktin. Dolaşıyordun damarlarımda. Sen sadece kendini anlattığın kadardın.

Bir de Seni içimde büyüttüğüm kadar.
Suskundum.
Tek başınaydım.
Âşıktım.
Yanmış ve de kahrolmuştum gittiğinde.Yaşamak bile istemedim.

Ölmeye de cesaret edemedim.

“Seviyorum” diyemedim.

Dur! deseydim, kal! deseydim kalır mıydın benimle?

Gitme! Desem, dinler miydin beni?

“Sevdim Seni hem de aklının alamayacağı kadar” deseydim inanır mıydın?

Sen de beni en az benim kadar sever miydin? Of! Yanıyor içim.

Sen böyle gitmemeliydin. Hani ben vazgeçilmezindim.

Hani uğrumda her şeyi göze alırdın?

Hani “Çık gel!” desem en uzak yollardan bana varırdın?

Hani imkânsızlık denen bir şey yoktu? Hani seven her engeli aşardı?

Yeminlerin, sözlerin hani? O büyük sevdan nerede hani?
Şaşkındım.
Yıkık ve viraneydim sen gittiğinde.

Gitmezdin! Ya sevseydin ya da yokluğuma dayanamaz gelirdin.

Ama gittin ve ben bakakaldım arkandan.
“Seviyorum” diyemedim.
Yalanların, yanlışların, hataların ve de pişmanlıkların hepsi Senin olsun gelme!

Gittiğin yer, hiç olmadığın dünyamdan daha fazla mutluluk vermeyecek sana bilesin!

Affım yok! Ne sana ne de yaptıklarına.
Vazgeçmiştim.
Rest Çekmiştim.
Savrulmuştum.
Harabe ve yok olmuştum sen gittiğinde.

Yaşamadıklarıma pişmanlık şöyle dursun, yaşadıklarıma lanet olsun.

Geri dönme şansımız olsa belki söylerdim.

Tekbir şey kaldı içimde; “Seviyorum” diyemedim