 01-10-2007 | #691 (mesaj-linki) | |
|  Yenin koksu vardı yine bu gün esen rüzgarda Bir başka derin derin soludum “seni ben bir başka”... Gözlerin, gözlerin vardı duvardaki aynada Bir başka bakıyordu, nedense bir hüzün vardı kuytularında Dokunsam ağlayacak gibi bakıyordu Nerede o eski çocuksu gülümsemelerin Nerede anlamı bir ben anladığım O deli yangın bakışların Her şeyini kaybetmişsin anlaşılan Geride kalan yüzünde eskiyen gençliğin Ve bir buruk tebessüm yüzünde Gözlerin dalıp giderken geçmişe Dolar o gözler ve hiç yakışmayan göz yaşları Akar göz pınarlarından süzülür Ve o bal dudaklarında son bulur Aynı sevdamız gibi biter, solar ve kurur Aşkım bu yalan dünyada bir ömür bitse de Şunu hiç ama hiç unutma Bir başına kaldığında hiç kimseler olmadığında Tek şahidin ben varım mahşerde Ömrüm ağlamakla geçerde sensiz asla Şunu da hiç unutma sevdiğim Seni ben bir başka sevdim “seni ben bir başka”... isimsiz kral Son Düzenleyen Blue Blood; 09-06-2008 @ 09:20. | |
  |
| 01-10-2007 | #692 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Noranynn ARKADAŞIM BADEM AĞACI Sen ağaçların aptalı Ben insanların Seni kandırır havalar Beni sevdalar Bir ılıman hava esmeye görsün Düşünmeden gelecek karakış.. Acarsın çiçeklerini .. Bense hayra yorarım gördüğüm düşü... Bir güler yüz bir tatlı söz.. Açarım yüreğimi hemen Yemişe durmadan çarpar seni karayel Beni karasevda Hem de bilerek kandırıldığımızı Kaçıncı kez bağlanmışız bir olmaza Koş desinler bize şaşkın Sonu gelmese de hiç bir aşkın Açalım yine de çiçeklerimizi Senden yanayım arkadaşım Havanı bulunca aç çiçeklerini Nasıl açıyorsam yüreğimi Belki bu kez kış olmaz Bakarsın sevdan düş olmaz Nasıl vermişsem kendimi son sevdama Vur kendini sen de bu güzel havaya | |
| |
nünü
| 01-10-2007 | #693 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Noranynn Yalan Sevdiğim Çicek çiçek açıp ağaçlarımda Yaprak yaprak dalda solan sevdiğim Damla damla akıp göz uclarımda Derya derya kalbe dolan sevdiğim Bazen bir alevsin avuçlarımda Bazen bir menekşe yamaçlarımda Bazen bir rüzgarsın kır saçlarımda Tutam tatam başım yolan sevdiğim Bir zaman ömrümüz yazdı bahardı Ne bülbül ah eder ne gül ağlardı Dört mevsim kalplerde bir aşk yanardı Şimdi bir külleri kalan sevdiğim Kalmadı içimde sevgiye bir yer İşkenceye döndü saatler günler Yüreğim bir mezar sığmaz ölüler Sonsuz acılara salan sevdiğim Benimdir çileler bu ayrılıklar Dinmeyen gözyaşı bu hıçkırıklar İçimde bin özlem bin kahır var Anladım bu dünya yalan sevdiğim.. isimsiz kral | |
| |
| 01-10-2007 | #694 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Noranynn
Öyle bir şiir yaz ki bana Yer olmasın hiçbir yaşanmışlığa Beni öyle bir anlat ki bana Yıkılsın, Harab olsun tüm mazmunlar ''Ben!''diye haykırsın baştan sona Öyle bir şiir yaz ki bana Sevgin ırmaklar gibi aktıkça mısralarda Yakışmasın aşkın hiçbir somut hali ona Tutunamasın ''Seni seviyorum!''ların hiçbir türlüsü Ki, bileyim Kelimelerinden taç yaptığını başıma Öyle bir şiir yaz ki bana Olmasın ne bir terk ediş ne serzeniş Söz etme dönüşü meçhul yolların hiçbirinden Dizilsin harfler sıraya Sarsınlar tek tek binbir özürle Yadigar yaraları senden bana | |
| |
| 01-10-2007 | #695 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Noranynn Yüreğimin Karanlığı Çığlıklarım duyulurdu geceleri pencereden Üstümü örtmeden uyurdum yıldızlar gibi çıplak Bedenimde kor alevler vardı derinden gelen Yalnızca hayalin avuturdu en yalnız saatlerde Düşlerimde senin düşün vardı bana verdiğin Özlemimde ellerin vardı tuttuğumda geldiğin Yüreğimde adın yazılıydı tıpkı temmuz akşamı gibi Gönlümde ufak bir kırgınlık gittiğin saatlerdeki gibi Herşeyi bırakmıştım her hayalimi Herkesten vazgeçmiştim kan bağımdan bile Bir tek sen mi koparmıştın beni hayattan Yoksa bir tek sen mi bağlayandın beni hayata Ağustos ayında açan bir çiçek gibi Suya hasret toprağa bağlı güneşe susuzdum Sonbaharda koptun benden Dökülen yaprak misali hala yerdeyim Elimde elinden aldığım resmin Duvarda yanık bir mektup Şöminede yanan elbiselerin Ve gazı bitmiş çakmakla kaldım odamda Çoktan bitmişti bu serüven Ben neyin peşindeydim Kime anlatırdım derdimi Derdim sensizlikti seninki ise beraberlik Bak ne çabuk ayrıldık gece gündüz gibi Bak ne kadar uyumsusuz siyah beyaz gibi Şimdi sen gittiğinde yerde Ben ise yüreğimin götürdüğü alabildiğine karanlıklardayım .. isimsiz kral | |
| |
| 01-10-2007 | #696 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Noranynn
sen bilmiyordun ama aslında ben hep sana geliyordum gemi kalkarken limandan uzak şehirlere doğru önce martılar sonra kırlangıçlar en son sen uğurlardın beni; dudağımda bir sıcak buse hayali dünya nın bütün denizlerine ve bütün sularına senin adını yazdım sen bilmiyordun ama aslında ben hep sana geliyordum uzak denizler gibi sen ben de hayalin uzak denizlerde şimdi | |
| |
| 01-10-2007 | #697 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Noranynn Herhangi birsey beklemiyorum kelimelerim karsiliginda... Kelimelerden dahi birsey beklemiyorum, hissettiklerimin tercümani olabilmelerinin haricinde... Neden... Nedenini benden daha iyi biliyorsun... inanmasan da biliyorsun... Ben iyi bir tiyatrocu degilim... Ben iyi bir yalanci da degilim... Hissettiklerimi birbirinden ayirmayi becerememis olmamin sebebi çok fazla olmalari sana dair... Birbirine sarmas dolas dügüm olmus 7 farkli yün yumagini birbirinden ayirmayi denedin mi hiç? Hiç beyaz yün yerine siyah yünü çektigin olmadi mi? Ben bunu yaptim... Ve bedelini sen ödedin... Elimde 7 yumakla geride kaldim... Onlarla oynayabilecegim oyunlari paylasabilecegim kimse olmadan, 77 yumakla uzaklasmani izledim uzaktan... Ve arkami döndüm... Bos bir sokakta kendi adimlarimi dinledim, rüzgar gecenin karanligini dagitmaya çalisirken... Aslinda hersey ayni, isikta da olsa karanlikta da olsa... Sadece farkli görünüyor insan gözüne... Aslinda her adim bir öncekinin aynisi; Sadece ayaklarin altinda ezilen yolu degistiriyor insan fikirlerinin arasinda... Atilan her adim, bir öncekinden biraz daha yavas... Gittikçe yavasladi zaman... Gittikçe gidememeye basladim... Geride birseyler kalmis gibi... Konusulmamis, kapanmamis birseyler var gibi... Yoksa neden islansin gözler, geçen her saatte biraz daha... Neden burkulsun insanin içi zaman geçtikçe... Neden uçussun etrafta korku yumaklari daha fazla kirmaya dair... Ve neden bir baraj olup önünü kessinler akmak isteyen kelimelerin... Sana, beni gülümseyerek hatirlayabilecegin anilar birakamadim... Veya siyah yumaklar, agir geliyor dudaklarina; asagiya çekiyor onlari... Oysa ben odama girip kapiyi her kapattigimda, duvarima sana dair astigim seylere bakiyor ve bir kez gülümseyebiliyorum kendi içimde... Bunca zaman sonra bile... Bana hediye ettigin melekler zaman zaman yüzlerini, zaman zaman sirtlarini çeviriyorlar... Ama... Artik o kadar parlak degil sanki isiklari... Atesböcekleri dolusmuyor artik etraflarina... Orada durup içime birseyler katmiyorlar artik... içimdekilerle hayatta tutmaya çalisiyorum onlari... Beraber sevdigimiz kediler ise hala eskisi kadar sevimliler, herhangi birseyden haberleri yok gibi sanki... Bütün bunlari neden yazdigimi merak ediyorsun... Senden ne istedigimi merak ediyorsun... Artik senden herhangi birsey isteme hakkini kendimde göremiyorum ne yazik ki... Sadece çok, çok üzgün oldugumu bilmeni istiyorum... Seni kirdigim her kelime için... Sana aci çektirdigim saniyelerin her biri için... Hayatina girmesine yol açtigim bulutlarin her bir zerresi için... Canini yakan gözyaslarinin her bir damlasi için... Birseyler söylememi istedigin zamanlardaki suskunlugumun her ani için... Sicakligima ihtiyaç duydugun haftalardaki soguklugumun her bir günü için... Duygularimi incelemekten daha önemli herhangi bir isim olmadiginda baska seylerle ilgilendigim her bir dakika için... Sana ayirabilecegim zamanin baska yerlere harcanmis her bir zerresi için... Ve tesekkür ederim... Kedileri, melekleri ve seni hüzünle de olsa hala içten bir gülümsemeyle hatirlayabildigim için... Ve beklenmedik bir zamanda dökülen bu kelimelerin kendi içten ve mahçup gözyaslarimla islandigini bilmeni istiyorum... Ve bilmeni istedigim birsey daha var... Ama onu zaten biliyorsun... inanmasan da biliyorsun... | |
| |
| 02-10-2007 | #698 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Noranynn İşaret Ne zaman yandı elin Ne zaman yaktı ellerini hatıram Ne zaman bir yüzük gibi taktı hatıram Bu gizli ve acı işareti, gelin... isimsiz yaralı | |
| |
| 02-10-2007 | #699 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Noranynn GEL ARTIK Nedenini bilmediğim bir arzuyla bugün hergünkünden daha çok istedim yanımda olmanı. Kolay değil,sensiz olmak, içinin yarısını boş tutmak, kolay değil her sabah bir martı sesiyle irkilmesi bu yoksul bedenimin. Ancak bu ayrılığın bir süreliğine oluşu,teselli dolduruyor yüreğime. Her ne kadar bu sürenin uzunluğunu bilmesek de sonunun olduğunu bilmek umutlandırıcı. Zaten her şey umut edebilmekle başlamadı mı ? Seni düşünüp de kendimi kaybettiğim vakitlerin anısına yazdım bu mektubu sana. Bazen otobüste iki sevgilinin başlarını yaslayıp uyurken ki rahatlığında, bazen sokakta babasının elinden tutan bir çocuğun gözlerindeki güvende bulurum seni. Düşündükçe şair olasım gelir ve hep hasretini bir uçtan bir uca yakasım gelir... Bir kuş hafifliğinde sana akar yüreğim, yokluğunda yok olmaktan korkarak. Haziran güneşinin çocuğu... Hadi gel artık Dayanamıyorum hasretine. AYSUN PAKSOY Son Düzenleyen Blue Blood; 03-10-2007 @ 10:38. | |
| |
| 03-10-2007 | #700 (mesaj-linki) | |
| Cvp: Noranynn
BİR GÜL-İ YAR Gölgeni de götürürmü sen giderken melekler, Eş olur mu sanırsın bıraktığın saltanat? Senin yolun uzundur,şimdi seni beklerler. Gayrı sözün eridir orda çınlayan saat. Takviminde yırtılmış son yaprak düşer, Ve gün artık sema'ya kavuşma günü. Kanatların ucunda çirkin yüzlü şerr, Yırtmak için rahmetin beyaz yüzlü göğünü. Sen Annesin,ağlama...Ağlama ey gül-i yar, Gözyaşınla eriyecek,orda da çocuklar var. Saçlarından baharı getiren soylu kadın, Ketum bir merasime kucak açmakta neymiş? Soluğunda kaybolan o nazlı yağmurcuklar, Bulutların göğsüne bir nakkaşça işlenmiş. Sabrını bileyleyen bir cennettir tutsaklık, Yoksa esaret midir seni kuvvetlendiren? Acıtır annem teni,mahşerdeki kuraklık, Hesabın yükü ağır,sadakatinle diren... Sen annesin,gücenme...Gücenme ey gül-i yar, Kahrın trnlerinden sarkan çocukların var... Kurşun türkülerle gelir,sızlatarak sineyi, Bıçağın kınındaki vefalı dost gibi kan... Kolay iş değildir bu, toprağın çekeceği, Taş değil,tahta değil...Allah bu yüzden nur'dan. Tebessümle ıslanır metanet lambaları, Oysa ramak kalmıştı imbatlarla gelmene. Suda gördüm kaybolan o küçük adamları, Sesinle filizlenen o çocuk nerde anne? Sen annesin,aldırma...Aldırma ey gül-i yar, Göğü parmaklarıyla tutan çocukların var... Mustafa ONUR | |
| |
  |
| Etiketler |
| Yok |
« Önceki Konu
|
Sonraki Konu »
Noranynn Konusuna Benzer Konular | ||||
| Konu | Konuyu Başlatan | Forum | Cevap | Son Mesaj |
| NoRanynn | GÜLGECELER | Üyeler Hakkında | 6 | 19-03-2009 13:28 |
| NoRanynn | SatanpisT | Duygu Yüklü Flash'lar | 2 | 06-11-2007 18:02 |
