[NoRanynn]

Unutulmuyor, bitmiyor, geçip gitmiyor...

Her gece olduğundan biraz daha muhtacım sana
Kırgınım aslında, kızgınım…
Hayır sana değil;
Seni kırıp üzen şu aptallığıma…
Ne olursa olsun
Zamanım da mekanım da değişmiyor
Hep her zaman aynı yere çıkıyor bütün yollar;
Sana!..

Uzun zaman oldu içimdeki maviler donalı. Kendim seçtim sevdayı tek başıma yaşamayı. Yalnızlığımın sorumluluğunu taşıyacak kadar da yürekli olduğumu düşünür ve söylerdim herkese gururla. Geceler sancı olur işlerdi içime ama yüreğimde yaşattığım sevdamı düşündükçe, içime yayılan sıcaklık alıp götürürdü tüm sancılarımı...

Ne kadar zamandır böyleyim, ne kadar zamandır en yakın dostum özlem, hatırlamıyorum. Sanki zaman durdu. Evet özlüyorum ve özlemeyi de seviyorum. Çünkü özlemin içinde aşkım, mutluluğum, umutlarım var. Gidenlerin ardından ağıt yakmamayı öğreneli çok uzun zaman oldu ama sen bambaşkaydın. Kimseyi senin kadar sevmemiştim ki. Seni birine anlatmaya kalksam sözcükler yetmiyor, kelimeler acizleşiyor. Neye benzetsem, hep bir yanın eksik kalıyor...

Gülemiyorum artık? En iyi yapabildiğim şeyi kaybettim? Aslında önce seni ve senle birlikte herşeyimi kaybettim. Yanımda yoksun. Olsan sarılırdım sana sıkı sıkı. Bırakmazdım, sıkılır, bağırır çağırırdın ama ben biraz daha fazla sarılırdım sana. Biliyorum benden bağımsızdın, hiç sahip olamadım sana. Olmakta istemedim aslında, çünkü hep yanımda olacaktın... Ya da ben öyle sandım...

Dinlediğim her şarkıda, her yağmurda ıslanışımda, dalgaların kayalara çarpışında, her nisanda ve her eylülde, sen yeniden gidiyorsun benden. Ben bu ayrılışların acısını yaşarken, birgün gidebileceklerini düşünerek, kimsenin gelmesine izin vermiyorum…

Sana ilk satırlarımı yazdığımda, yine mum ışığı vardı odamda. Soğuk, beyaz bir defterin her şeyi hayale dönüştüren sayfalarında, ilk kez seni yaşamıştım. Şimdi uzun yağmurların ardından yine mum ışığıyla dolu odamda, yine ve hala sana yazıyorum. Çünkü ben her hayal kırıklığım, her duvara çarpışımdan sonra hala sana dönüyorum.

Ortasından kopartıldığı için hiçbir zaman sonu gelmeyecek günlerimize dönüp, hala seni arıyorum... Çünkü hala seni .........

[Misafir]

Gece
Büyüyor gözlerim gecenin sırrına,
Kelimeler yitik kalıyor yıldızının altında,
Ne bırakacak bilmiyorum,
Şahidi olacak mı? hafızam,
Gecenin koynunda sabaha.
Sen diyorum;
Gelsen diyorum;
Kabusu bitmez karanlık geceme,
Işıltılar içinde girsen diyorum.
Tüm arzuları,
Sonu gelmez soruları,
Çıkmaz sokakları,
Benden alıversen diyorum.
Bir seni,
Bir beni,
Tarifsiz sözleri,
Geceden habersiz sabahı,
Bana artık versen diyorum.
Bir oktur ruhta yara açar,
Sensiz gülüşüm,
Nesneleri öpüşüm,
Devrilmemek için ayakta durduğumu sanırken,
Kanlar içinde sanadır sürünüşüm.
Kaybetmişim benden öte seni,
Geceyi,
Sözleri,
Son nefesi.

[NoRanynn]

GüL güzeLine adlı kullanıcıdan alıntı

Sen bunu okurken ben yine bu sehirde olucam.. bazen düsünüyorum neden bunu yapıyorum diye ama inan ki sebebini bilmiyorum.zannettigin kadar kolay vazgecen biri degilimdir hatta cogu kez vazgecmem.. ama sartlar seni zorlarsa ve karsındaki pes ederse sana cok fazla yapacak bişey kalmaz.. cok uzaktasındır ve sadece telefonla hissettiklerini anlatamazsın.. zor durumdasındır karsındakinin seni anlamasını beklersin ama o seni anlayamaz.seni anlayamadıgını bilip ona göre davranırsın ama hep bi acık vardır arada kapayamazsın onu.. sonuc; cok seviyorum derken birde bakmışsın sevgin yalan olmus.etrafta onlarca insan varken neden o diye sorarsın kendine,uzun süre cevabını veremezsin, cevabını bulursun bu seferde sevdigin yoktur yanında.. kalkıp yanına gidersin,bişeyler yapabilmek istersin.
Yakınsın hissediyorum.. görürsen, denizle konustum dersin, o kafasını egmeden yere, sen kaldırırsın basını tutarsın avuclarının icinde, o dökmeden gözyasını sen silersin gözlerini....

eger zamanında yapabilecegim bişeyler olsaydı emin ol elimden gelen herseyi yapardım.
ama sen bana yapacak bişey bırakmadın. cok üzgünüm. son görüsmemizi hatırla; bu gelişim hataydı demiştim. Yalandı hata degildi.
cok üzgünüm ,senden kilometrelerce uzakta sevmeye calıstım ama karsımdakinin pes edebilecegini hic hesaba katmadım. seni severken kimseyle birlikte olmadım, bunu bil yeter.

nerdesin , nasılsın ,neler yapıyosun bilmiyorum ama ara sıra seni rüyamda görüyorum . galiba buda seni rüyamda görmenin etkisiyle yazdıklarım.
seni gercekten cok sevmişim birkez daha anlıyorum bunu.seni hissetmeseydim yazamazdım. seni hala hissediyorum. kendine iyi bak. benden nefret etmeye zaman bulamamıssındır umarım. seni hala düsünüyorum. ve hala gözlerim yasarıyor.
bunları okumama ihtimalin cok yüksek ama yinede yazıyorum. belki sana degil kendime yazıyorum.
belki kendime de degil... benden nefret etme cünkü ben seni cok sevdim. dürüstce ve tüm samimiyetimle. ister inan ister inanma ben bunu biliyorum.bazen agladıgını hissediyorum umarım yanılıyorumdur, ben senin aglamanı hic istemedim. zayıf olmanı hic istemedim. gözlerin , bilincin hep acık olsun istedim. gözlerini ac etrafına bak ,eski halini düsün ve lütfen benim kadar günahkar olma.
belki yine cok duygusal davranıyorum ama söyleyebilecegim baska bişey yok . istersen unut beni, istersen küfret, ama;
unutma ben seni gercekten cok sevdim. artık gidiyorum. hoscakal demek istedim. hoscakal gülgüzeli.

[NoRanynn]

Yaşadığımızı sandıgımızı ,aslında sürekli yıkıntılarını toplamakla ugraştıgımız bir sevgiyi sürdürmeye çalışıyoruz.Hiç yanılmam sanmıştım,sonu ne olursa olsun...Ama yıkıntılar arasında sevgiyi yaşayamamaktan yoruluyormuş insan,ve her geçen gün kendimizi de yıkıntılar arasında kaybediyormuşuz belki de hiç farkında olmadan...
Herkes sevginin fedakarlık istedigini söylese de fedakarlık için sevgiyi yaşamak gerekiyormuş,yaşanılmayan için fedakarlık yapılmaz...

Üzülmekten yoruldum.seni üzmekten de,beklemekten yoruldum,neyi bekledigimi bilmeden özlemekten de yoruldum,en çok da düşünmekten!!!!!Susmaktan yoruldum,sürekli susup içimde avazım çıktıgı kadar haykırmaktan.Hep kendimle başbaşa kalıp,hep kendime sıgınmaktan YORULDUM..........

Ama ögrendim artık aşk yaşanıldıgı sürece vardır.Sen yoksun,ben yokum.. o zaman aşkın olmasını da beklemiyorum artık.O da olmasın artık,eger sürekli kendimi hesapsızca sorgulayacaksam eger kendi iç savaşımda sürekli kendime yenik düşeceksem eger yaşamadıgım bir aşk için sürekli üzüleceksem ve hep üzeceksem seni,OLMASIN...zaten hiç yokmuş,var oldugunu sayarak kandırmışız kendimizi,ya da ben hep kandırmışım kendimi.....

Artık seni sana bıraktım ben zaten hep kendimleydim ve hep kendimi paylaştım.Artık al kendini benden ve yaşamak istedigin gibi yaşa aşkı,hayatı,kendini.yaşamak istedigin ne varsa kendince yaşa çünkü ben yoruldum artık ben yokum...

Yıkık bir sevginin yıkıntılarını toplamakla ugraşma..hiçbir zaman yıkılmayacak bir sevgi için savaşını ver...ben bu savaşta yenk düştüm.Ben yenik kahraman sen kazanan kral ol....

Ne kadar yenik düşsem de, ne kadar üzülsem de güzel yanları da vardı seni yaşamanın,tabi yaşadıgım kadarının.....

Seninle yaşanılan ilkler güzeldi,bazen acıtsa da seni özlemek güzeldi,bazen ağlatsa da kavgalarımız güzeldi,hep ihtiyac duydugumuzda birbirimizin yanında olamasak da beklemek güzeldi,gerçekleşmeyecegini bile bile kendi dünyamızda sıradışı hayaller kurmak güzeldi,en güzeli de uzun bir zamanı kısa kısa yaşamaktı.VE seni tanımak da güzeldi.....

[NoRanynn]

HERHANGI BIRINE HERHANGI BIR MEKTUP

Bak bir tanem,

Dışarıda rüzgar dalları kırıyor.Yağmur da yağıyor duyuyormusun ? Işık aradığım böyle gecelerde, ben hep sana yolcuyum.

Kuşların saçaklara üşüştüğü , ıslak karanlık köşelerde garip yolcuların bekleştiği , bazen de karın dizleri buldugu böyle gecelerde,çicekli yorganım bileısıtmıyor beni...

Karanlığa güneşi soruyorum hep. Saçlarımı bir kat daha kırartıp sıcaklığını aıyorum. O soğuk yel ise hala bacalarda uğulduyor.

Özlemim büyüyor içimde. Uzaktan titrek çan sesleri duyuyorum,, Çan seslerinden nefret ediyorum...

İlkbaharım, yazım, güzüm geçiyor. Kışım da hatta.!Ama bu geceler geçmiyor gülüm.

„Bir gün ,elbet bir gün“..!!

İşte o elbetlerde zincirliyim. Pranga mahkumlarınca tutsağım. Sana yönelecek gücü sende arıyorum.. Talan olmusluğumun „ kırık döküklüğünde“ Güçsüz fakat umutluyum...!!

Bak...

Yine bütün işıklar söndü pencerelerde.İçime düşen kor yakıyor beni.Bir günmü geçti üzerinden gençliğimin, bin günmü, bin yılmı sayamıyorum!

Ben canım;

„Ben mühürlenmiş,ben sende tutsak ve sana mecburum“her zamankinden Çok,,,Çözüp Çözüp birbirine bağladığım böyle gecelerde.

Bu kapkara sonsuz göğün altında,sana geçmi kaldım ? Korkuyorum..!!!

Bu gün sorguluyor ve yargılıyorum hayatımı yine...

Her zamanki gibi susmakmı doğru olur diyorum.

Susmak...

Yağmurdan arta kalan bir tutam bulut bile ağır geliyor omuzlarıma, çekilmez bir yük oluyor gülümsemek.

Oysakı gülümsemeyi ne cok seviyorum...!!!

Eteğime dökülen ağıtları toplayıp senin kapına türkü türkü bırakmak geliyor içimden.

Senin de sesin aşıp geliyor çökmüş bir dağ üstünden. O dağların altında kalmış ben; kapkara bir sitemle kadere ağlaşıyorum.

Bu yaralı bakışlarla hiç bir şeyi tutamam. Biliyorum gönül koymam, küsüp gitmem hata olur.

Ne yapayım !!!!

Böyle gecelerde dağılıyorum. Ellerim yuvasına uçuyor,arkasından gözlerim....Bir hayalin çevresinde dönüp duruyorum.

Sonra ,mor perçemli şafaklar seni bana getiriyor.Umutlarım yeniden göğe eriyor. Yalandan,riyadan,kirden,pastan uzak yerlerde umutlarım boy veriyor.

Böyle geceler olgunlaştırıyor beni...

Sevgimi haykırmak istediğim anlarda; SUSMAYI..

Hıçkırıklardan boğulmak yerine;GÜLMEYİ...

Gitmek yerine; geri dönüp daha SIKI SARILMAYI...

.....VE HERKESTEN BİRİNİ;

Canımdan çok sevmeyi öğretiyor böyle geceler...

Sabretmeyi öğreniyorum