Blue Blood adlý kullanýcýdan alýntý (Mesaj 40590)

Bu ülkede herhangi bir hükümet içki yasaðý getirebilir mi? Cevap çok net: Hayýr. Bu kadar net cevabýn arkasýnda ne hükümetlerin zaafý vardýr ne de içki yasaðýna karþý gösterilen tepkilerin gücü.

Sistemin temel felsefesi, böyle bir yasaðýn karþýsýnda duran en büyük engel. Demokratik sistem içinde devlet, insanlarýn þahsî tercihlerine özgürlük tanýmak zorunda. Bugün içkiye müdahale eden, yarýn baþka tercihlere de müdahale eder. Hükümetten hükümete dünya görüþü deðiþeceðine göre birinin yasakladýðýný diðeri kutsayabilir. Böyle bir durumda sadece yasama ve yürütmenin deðil, toplumun da kafasý karýþýr. Kaotik bir yönetim tarzýnýn faturasý sanýldýðýndan da aðýr olur ve toplumsal ayrýþmalar, kamplaþmalar meydana gelir... Bu tür handikaplar düþünüldüðünde devlet eliyle içki yasaðýnýn olamayacaðý söylenebilir.
O zaman baþka bir kritik soru çýkar karþýmýza: Ýçki konusunda bazý düzenlemeler getirilebilir mi? Cevap çok net: Evet. Týpký sigara içilmesine bazý düzenlemeler getirildiði gibi, eðlence yerlerine standartlar getirildiði gibi, iþyerleri ve konutlara çevre þartlarý dikkate alýnarak sistem getirildiði gibi; içki konusunda da bazý düzenlemeler getirilebilir. Yeter ki niyet yasaklamak deðil, düzenlemek olsun.
Yasaklama deðil düzenleme
Tam bu noktada küçük bir hatýramý nakletmek istiyorum. Boston’da bulunduðum yýllarda bir aile dostumuzun çocuðu geldi yanýma. Ailesi, çocuklarýnýn dil kursuna gitmesini; mümkünse bir Amerikan üniversitesinde okumasýný istiyor. Liseyi daha yeni bitirmiþ bir gence aile yakýnlarý sahip çýkar diye düþünmüþ olmalýlar. Ali ile beraber Boston’un en güzel mekânlarýndan birine gittik. Prudential binasýnýn bilmem kaçýncý katýnda oturduk. Boston ayaklarýmýzýn altýnda. Ýki kahve rica ettik garsondan. Kibar bir dille Ali’ye dönüp “Kimliðinizi görebilir miyim?” demez mi; þaþýrýp kalmýþtým. Biraz da sinirlenmiþtim. “Kahve içmek için kimlik mi gösterilir?” dedim. Sükûnetini hiç bozmadan, “Efendim, bu tür kahvelerimizde bir miktar alkol bulunuyor. Bunu servis edebilmem için bu gencin 21 yaþýnda olmasý gerekiyor.” deyiverdi. Þoke olmuþtum. Sonralarý öðrendim ki sigara almak isteyen bir genç de kimlik göstermek zorunda; çünkü belli bir yaþýn altýnda kalan insanlar için düzenleyici bir yasa var. O günden sonra fark ettim ki sokakta, parkta yaþayan Amerikalýlar bile köprü altýnda açýktan içki içemiyor. Ve gördüm ki evsiz yurtsuz adamlar onca baðýmlýlýklarýna raðmen bir kesekâðýdýna ya da gazeteye sarmadan içki içemiyor. “Ýçse n’olur?” diye sordum. Yýllardýr orada yaþayan bir dostum “Polis müdahale eder.” dedi.
Herkesin malumudur, tek bir Amerika yok; dolayýsýyla bir konuda tek tip bir uygulama da yok. Üstelik dünyanýn bir ucunda yapýlan düzenlemenin bir baþka ülkeye bire bir devþirilmesi de mümkün deðildir. Ancak her ülkede toplum hayatýný ilgilendiren konularda birtakým düzenlemeler yapýlabilir. “Hayýr, hiçbir düzenleme yapýlamaz” demek, baþýboþluðu, serkeþliði; hatta kanunsuzluðu ve keyfîliði savunmak demektir. Meseleyi güncel tartýþmaya getirecek olursak; þu gerçeði görmek zorundayýz: Türkiye genelinde hükümetin bir içki yasaðý gündemi olamaz; olmamalý. Hükümet, çatýþmalara neden olacak konulardan ziyade, halkýn daha huzurlu ve daha mutlu bir hayat standardýna kavuþmasý için gayret göstermeli. Ülkenin iþsizlikle, yolsuzlukla boðuþtuðu bir ortamda ve üstelik saðlýkta, eðitimde, ekonomide yapýlacak onca icraat ortada dururken, hükümetin enerjisini yasaklar üzerine odaklamasý yanlýþ olur. Halkýn beklentisi de budur zaten. Sosyal refahýn en üst düzeye getirilmesi uðruna atýlacak her adýmda rüzgâr hükümetin arkasýndan esmekte. Þu ana kadar hükümet, çok önemli adýmlar attý. Enflasyon tarihî bir düþüþte, özelleþtirmeden elde edilen gelir rekor seviyelere ulaþtý... Böyle bir pozitif hava yakalamýþken hýrgür çýkarmak isteyenlere fýrsat vermemek gerekir...
Hýrgür çýkaranlara fýrsat verilmemeli Medyanýn belediye belediye dolaþýp, “burada da yasak var, þurada da yasak var” demesi de hoþ bir görüntü deðil. Hükümet, bu konuda genel bir uygulama olmadýðýný açýkça ifade etti. Bu saatten sonra bu konunun hükümet ve medya tarafýndan ýsrarla kaþýnmasý doðru olmaz; çünkü bu mesele hem gereksiz bir gerilime yol açýyor hem de Türkiye’yi dünya nezdinde küçük düþürüyor. Kapatýlmýþ bir tek meyhane bile yok ortada; olamaz da. Yeni açýlacak içkili mekânlar için bir düzenleme gerekiyorsa bunun da önünde durmak bazý yanlýþlara sebep olabilir. Bu iþlerin sýkýntýsýný, çekmeyen bilemez. Evlerin arasýndaki sarhoþ naralarýnýn, cenaze yanýnda horon tepenlerin, çocuklarý özendirecek kadar içki tüketiminin bazý hukukî düzenlemelere tabi tutulmasý gerekmiyor mu? Meseleye keþke ideolojik açýdan; hatta inanç açýsýndan bakýlmasa, daha kolay çözümler bulunacak. Çünkü halk paylaþým kültürünün esnek ve þefkatli açýlýmlarýyla bu meseleyi önemli bir oranda çözmüþ. Problem belki de yöneticilerin kafasýnda... Düþünen insanlar, kafa kafaya verip bu ülkeye çað atlatacaðýna nelerle uðraþýyor bakar mýsýnýz?

Ýlhan Selçuk yanlýþ yapýyor
Hasan Cemal’in “Cumhuriyet’i Çok Sevmiþtim” kitabý büyük yanký uyandýrdý. Normaldir. 19 sene Cumhuriyet Gazetesi’nde çalýþmýþ, yýllarca genel yayýn yönetmenliði yapmýþ bir insanýn tarihe ýþýk tutacak hatýralarýný nakletmesi; üstelik bu nakiller sýrasýnda gazetenin emektar aðabeyine “cuntacý, takiyyeci” gibi suçlamalarda bulunmasý, bu gazetenin itibarýný bir hayli sarsar; nitekim sarsmýþtýr.
Ýlhan Selçuk’un suçlu insan psikolojisiyle saða sola saldýrmasýný da anlamak mümkün; ancak söylediklerinde bazen ne insaf ölçüsü kalýyor ne de akýl. Aydýn Doðan’a yüklendi önce; fakat konuþtukça battý. Mesela Hasan Cemal’i þikâyet etti patronuna. Sonra hýzýný alamadý “Niye Zaman’ý daðýtýyorsunuz?” gibi kendisine yakýþmayacak bir itirazda bulundu. Ertuðrul Özkök’ün yazýsý þamar gibi þaklayýnca suratýnda, adeta “pardon” deyip ricat etti ve sözü “Zaman bedava daðýtýlýyor”a kadar getirdi. Üstelik histerik bir halet-i ruhiye ile ha bire Said Nursi’ye ve Fethullah Gülen’e saldýrýyor. Ýnsan çaresiz kalýr; ama bu kadar açýk etmez ki “Ýlhan Aðabey”, belki bilmiyorsun, Said Nursi 1960’ta vefat etti. Fethullah Gülen 7 yýldýr bu ülkede deðil; sebep olan vefasýzlarýn kulaklarý çýnlasýn! Hasan Cemal’e kitabý bu insanlar mý yazdýrdý ki bu kadar acýmasýz, bu kadar insafsýz bir yola girdin? Doðan-Zaman ittifaký gibi akla hayale gelmedik bir hikâye kurgulayýp sonra onu mutlak gerçekmiþ gibi yazmak, yýllarýn “Ýlhan Aðabey’ine yakýþmýyor. Arþivlere bakan Akþam’da, Star’da, Vatan’da, Yeni Þafak’ta ve daha nice gazetede bu kitap hakkýnda haber yapýldýðýný, yorum yazýldýðýný görecek. Ayýp ki ne ayýp! YÖK, indirimli ve kütüphane destekli Cumhuriyet, 50 binin üstüne çýkamýyorsa baþkasýna iftira etmek, “bedava daðýtýlýyor” gibi bir yalana baþvurmak hangi mantýkla açýklanýr? Sanýrým psikolojik harp teknikleri dedikleri bu olsa gerek; Hasan Cemal’in hatýralarýna göz gezdirince insan bu fikre kapýlýyor. Keþke ýsmarlama yazýlar ile nefes tüketeceðine “Ýlhan Aðabey”, hatýralarda geçen olaylara açýklýk getirse! Belki o zaman hadiseler biraz daha netleþir...

Zaman dünyaya açýlýyor
Geçen hafta Hollanda’daydým. Zaman’ýn yeni bürosunu açmak için Rotterdam’a gittim. Oradaki arkadaþlar aylar boyu çalýþmýþ, emek vermiþ ve Zaman’ýn isim hakkýný kullanmak için üç katlý þýk bir büro açmýþ. Bu kadar güzel bir çalýþma yapýlýr da bu gayret alkýþlanmaz mý? Gazetemiz adýna bu güzel çalýþmada emeði geçenleri tebrik etmek istedik. Orada gördüðümüz manzarayý haberlerimizde okumuþsunuzdur; gerçekten gurur duyulacak bir yol haritasý çiziyor Zaman. Açýlýþ törenine Hollanda Baþbakaný Balkenende de geldi. Bu duruma sadece gazetemiz deðil Türkiye adýna da sevinmek gerekiyor. Türklerin bir ülkedeki durumu, orada oynadýðý yapýcý ve katýlýmcý rol, ülke yönetiminin de dikkatini çekiyor. Salonda bulunan Türk milletvekillerini, Hollanda siyasetinde oynadýklarý rol ve bir Türk gazetesine verdikleri destekten dolayý takdir etmek þart. Zaten Balkenende de konuþmasýnda toplumlararasý diyalogdan bahsetti ve medyanýn bu tarihî vazifede üstlendiði sorumluluðun altýný çizdi. Görüyorsunuz, Zaman hýzla büyüyor, mesafe alýyor; bir yandan Türk toplumuna elini uzatýyor diðer yandan gittiði ülkedeki insanlar ile Türk insaný arasýnda köprü oluyor. Ve kazanan Türkiye’miz oluyor, dünyamýz oluyor...

Blue Blood adlý kullanýcýdan alýntý (Mesaj 50918)

Milli Eðitim Bakanlýðý tarafýndan 1943 yýlýndan beri çýkartýlan yaklaþýk 34 ciltlik ‘Türk Ansiklopedisi’nde son Osmanlý padiþahý Vahdettin’in anlatýldýðý herhangi bir madde yok.
Hayvanlar, böcekler, otlar, giysiler, takýlarla ilgili detaylý maddeler içeren oldukça hacimli ansiklopedide Osmanlý’nýn son padiþahýna iliþkin madde bulunmamasý ilginç bulundu. Konuyla ilgili olarak Milli Eðitim Bakanlýðý yetkilileri, Türk Ansiklopedisi’nde bazý eksiklerin fark edilmesi üzerine 1980’li yýllarda bazý çalýþmalar yapýldýðýný, Vahdettin’in bu arada unutulmuþ olabileceðini ifade ettiler. Ciltlerde güncelliðini kaybetmiþ birçok madde ve bilginin bulunduðunu belirten yetkililer, 1990’lý yýllarda, dönemin bakanlýk yetkililerince ansiklopedinin yenilenmesi çalýþmasýnýn baþlatýlmak istendiðini; ancak bunun sonuçsuz kaldýðýný, þimdi ise yeniden basma ve eksiklerin tamamlanmasý gibi bir gündemleri olmadýðýný anlattýlar.
Türk tarihi, kültürü, edebiyatý, siyaseti gibi bütün konularýn yer bulduðu Türk Ansiklopedisi’nde Vahdettin’in bulunmayýþýný daha da ilginç kýlýp soru iþareti býrakan yönler bulunuyor. 33. ciltte Vahdettin maddesine gelince, altýnda sadece ‘Mehmet’e bakýnýz’ kaydý düþülmüþ. ‘Mehmet’ maddesine gidildiðinde ise ‘Vahdettin’e bakýnýz’ deniliyor.
Türklükle ilgili birçok detay, konu ve varlýklarý bile içeren, böylelikle önemli bir kültür, dil, tarih, demografi, siyaset vb. misyonu üstlenen Türk Ansiklopedisi, Hasan Âli Yücel’in Milli Eðitim Bakanlýðý döneminde yayýmlanmaya baþlandý. 1941 yýlýnda bakanlýk bünyesinde Ansiklopedi Bürosu kuruldu. Bu büro, 1943 yýlýndan itibaren Türk Ansiklopedisi’ni yayýmladý. Ansiklopedinin 1951 yýlýna kadar basýlan ciltleri ‘Ýnönü Ansiklopedisi’ adýný taþýyordu. Demokrat Parti’nin iktidarý devralmasýyla birlikte o zamana kadar yayýmlanan ciltler yeniden ‘Türk Ansiklopedisi’ adýyla basýldý, ilerleyen yýllarda üzerine sürekli yeni ciltler eklendi. En son 33. cilt 1980’li yýllarda yayýmlandý. Ansiklopediyi yayýmlayan kurulun son baþkaný Prof. Dr. Hasan Eren’di.

Zeynel Kozanoðlu fark etti
Danimarka Kopenhag’da yaþayan araþtýrmacý-yazar Zeynel Kozanoðlu, Osmanlý padiþahlarýyla ilgili bir kitap yazmakta olduðunu, hazýrlýk aþamasýnda kaynaklarý incelerken Türk Ansiklopedisi’nde Vahdettin’in bulunmayýþýnýn oldukça dikkatini çektiðini belirterek; “Bu ansiklopediyi cilt cilt, madde madde inceledim, Vahdettin’e rastlayamadým. Uzman kiþilere saygýmdan ötürü ansiklopedinin içeriði konusunda laf etmiyorum. Osmanlý Ýmparatorluðu’nun son hükümdarý ya ansiklopediye alýnacak deðerde bulunmamýþ ya da unutulmuþtur.” dedi. Ansiklopediye alýnacak deðerde bulunmamasý ya da unutulmasý ihtimalinin yok denecek kadar az olduðunu belirten Kozanoðlu, sözlerini þöyle sürdürdü: “Kurtlarýn, kuþlarýn, sürüngenlerin, daðýn, taþýn bile yer bulabildiði bilimsel çalýþma içinde birçok ülke devlet baþkanýnýn yer bulmasý mümkün. Bunca bilim adamýnýn kýrk yýl uðraþarak ortaya koyduðu böyle bir eser düzenlenirken koskoca Osmanlý padiþahýnýn unutulmuþ olmasý baðýþlanacak kusur deðildir ve bu kusuru aslýnda hiç kimse üstüne almaz. Biz de böyle bir kusur icat edip de birilerine yüklemeye kalkýþamayýz. Kaldý ki, padiþaha ansiklopedide yer verilmeyiþinin unutkanlýkla ilgisi bulunmadýðýnýn kanýtý var. Mehmet maddesine gelindiðinde ‘Vahdettin’e bakýnýz’ denilmiþ. ‘Vahdettin’ maddesine sýra gelince de ‘Mehmet’e bakýnýz’ kaydý düþülmüþ. Kayýrýlmýþ da olabilir. Bu ihtimal üzerinde ayrýca durmamýz gerekiyor. Çünkü Vahdettin’in özel bir durumu var. Hepimizin bildiði bir tavýr bu. Ansiklopediyi hazýrlayanlar, Vahdettin’e yýllar önce biçilen ‘vatan haini’ gömleðini giydirmemek için bunu yapmýþtýr.”