|
canım...dın... can olmak... canı olmak... hep beni bekledin... kollarını; iki yana açarak... az heceli kelimelerle sevdim seni... ve... nefret ettim senden... çok hücreli kelimelerle... yine... yine... azaldım... çoğaldın... çoğaldım... azaldın... azla çok arasında kaldım... küstüm.. barıştım... kandım... kanadım... kanatlandım... kaçtım... kaçtığımı sandım... kaçarken... yine sana vardım... yolun sonuydun hep... yalnızlığım... |
Hayata Küskünüm Ne ilham geliyor ne de bir istek Hayata küskünüm sayende senin En kötü günümde olmadın destek Hayata küskünüm sayende senin Yıllar boyu ardın sıra gezdirdin Tatlı dilin ile gönlüme girdin Abdal olduğumu çok iyi bildin Hayata küskünüm sayende senin Dünyanın malına değer vermedim Senden hiç bir şeyi esirgemedim Gönül oyununu oynama dedim Hayata küskünüm sayende senin Hani yaşayamaz bensiz ölürdün Her gece rüyanda beni görürdün Bütün zorluklara göğüs gererdin Hayata küskünüm sayende senin Kırılmıs dal gibi yerdeyim şimdi Bilmiyorum bana garezin neydi Aşkımıza yoksa nazarmı degdi Hayata küskünüm sayende senin Kapanmaz bu yara yıllarca sürer Gözlerime uyku artık zor girer Laf anlamaz gönlüm hep seni ister Hayata küskünüm sayende senin Aşkın çöllerinde gezdirdin beni Yıkıp harap ettin gönül hanemi Canından bezdirdin Ozan Güner'i Hayata küskünüm sayende senin |
"Ölürsen affetmem," deyip yüreğimi dağlıyorsun, Beni de ağlatıp göz yaşlarına boğuyorsun, Neden sen kendi Allahına bunu sormuyorsun ? Ona inanmıyorum, diye niye bana kızıyorsun ? Gelecek yıl kızının gidişini düşünürsün, Beni de tâa 30 yıl evvellere götürürsün. Ne yapacaksın, kızın büyüyünce kötürümsün, Ama gene de boynunu büküp onu düşünürsün. Bana,"Galiba yine sen haklısın," diyorsun, Bunu kaç kez söyleyip hep aksini yaparsın, Durup durup babanın yüreğini hep dağlarsın. Sonra da "ne haltettim ben," diye ağlarsın. Yo yo Ayşeciğiğm, manasız olan hayat değildir, Onu manasız yapan, senin aptal ahmak eşindir, Beni dinlemeyip ağlatmak da senin işindir, Sen ne dersen de, seni sevmek benim işimdir. Yoo Yo; inanın kat'iyen olmaz, İnan, Necdet Ayşeyle Fatoş'suz olamaz, Olsa da zaten onun hayatı olmaz, Sen ne dersen de, o, sizsiz olamaz. Onun için üzülme nasıl olsa görüşeceğiz, Ama bilmem şu hasreti biz nasıl gidereceğiz ? Ya sonra nasıl boynu bükük buraya döneceğiz ? Dönüpte bizi sizlerden edenlere söyleneceğiz . |
Yalnızlık zordur be Gün gelir için sıkılır Yakarsın bir sigara İçtikçe için gider Uçar kaybolur havada... Nefes alamazsın bir zaman sonra... Tükenirsin, bitersin... Yalnızlık acı koyar insana Etrafına bakarsın; Her giden iki kumrunun ardından İç çekip, hüzünlenirsin Belkide ağlarsın... kim bilir? Yalnızlık, hasrettir... Özlemektir, sevmektir, acı çekmektir... Hele birde o en sevdiği şarkı çalınca... Adama bir de oradan koyar... Yakarsın bir sigara daha... Yine dönersin eskiye Getirirsin once yaşananları gözüne Doğrusuyla ve yanlışıyla... En çok yanlışları düşünürsün ama... Sonra bir sabah uyandığında Bakarsın ki kimse kalmamış Her şey yalan, her şey palavra olmuş Yalnızlık koyuyor be adama Sen ne dersen de... Ben acı çekiyorum sen yokken İçtiğim sigaranın bile tadı kalmadı... Seni gittikten sonra; Yalnızdım birtanem... Yine yalnızım... Yalnızdım... |
? |
...Keske yalnizligim kadar yanimda olsaydin Yalnizligimla paylastiklarimi seninle paylassaydim. Keske senin adin yalnizlik olsaydida ben hep YALNIZ kalsaydim... |
İkili Yalnızlığımız Suskunuz… hem de çığlık çığlığa bir suskunluk Evet ama bu konuşacak bir şey olmadığından değil.. Konuşmaya çalıştığımız şeylerin bizi alıştığımız yalnızlığımızdan uzaklaştırması aslında korktuğumuz… İkimizde cesaret edemiyoruz Öylesine alışmışız ki içimizde büyüttüğümüz yalnızlığımıza Seviyoruz onu Belki de Yaşandığında yok olacağı korkusu Bizi tereddütte düşüren Kaybetmekten korkacağımız bize ait bir şey oluşturma kaygısı… Sen Yapamadığın hamlenin, Hayatın boyu inanmak istediğin değerlere sahip gibi gördüğün düzeni yok etme girişiminden Başka bir şey olmayacağını düşündün hep… Ben ise yılların verdiği bir alışkanlık çerçevesi içinde var ettiğim varlığa daha fazla acı vermemek için tek yıkım çalışmasından sonra, susmayı tercih ettim… İçimden çığlık atarak susuyorum… Susuyorum… İçimde o kadar güzelsin ki… Sana susuyorum … Demiştim ya yüreğim susmayı öğreniyor.. Aslı yok .. Sevdiğini anladığında içinde duyduğun çığlığın yankısı hiç bitmiyor… O hiç susmayacak… Her gün, her saat bana haykıracak, bağıracak , parçalayacak içimi,benimse yüzümde o gülümsemem yer edinecek tekrar… ona her şey yolundaymış gülücüğü atmaya devam edeceğim… Sadece bundan sonra kimse onun sesini duymayacak ve bundan sonra kimse, onun tarafından sevildiğini öğrenemeyecek… Her soğuk üşütemediği gibi ,her ateş de ısıtamazmış insanı …üşüyorum…alev alev üşüyorum…hani saatlerce sessiz,tek kelime etmeden sana bakışlarım var ya gözlerinde beni ısıtacak olan anlamları yakalamaya çalışma çabamdan başka bir şey değil… Ve her yakaladığımda kaybettiğimi hissetmemden öteye gitmeyen bekleyişler… Ve her kaybettiğimde yeniden yakalama çabam… |
**Acilar parki** bir yerdeyim.. sebebini bilmiyorum ya cikmaz sokakta yada nereye gittigimi bildigim ama bir türlü sonuna ulasamadigim bir yerdeyim... acimasiz dertlerimle yapayalniz yasiyorum biri var uzakta dokunsam kaybolacak sanki uzatsam ellerimi birakacak beni bu kapkaranlik dünyama terkedecek.. bir yerdeyim.. kimsenin bilmedigi acilarla dolu adini 'acilar parki' koydum bilmem anlarmi birileri halimden tutarmi ellerimden masumca yürekten severmi bilmem.. |
SENSİZLİĞİN ÖTESİNDE sensizliğin ötesinde dur durak bilmeden giden yolcuyum kaç dünyanın eşiğinden kararsız kalıp dönen yolcuyum bildiğim sadece hayat demektin bir soluk bir kader bir su demektin şimdi ödendiğim ölüm borcuyum kaçıncı turum bu yeryüzündeki dönüp dönüp geldim aynıyım işte yerinde duruyor bıraktıklarım sen varsın sevgi var umutlarım var bulut var deniz var varda yok işte |
BİRGÜN DÖNERSEN Hani bana son kez sarılıp yumruklarını sıktığın ve gözlerini sıkıca kapattığın o ayrılık günü vardı ya sevdam,gidişini kabullenemeyip “görüşürüz” demiştim sana asla görüşmeyeceğimizi bile bile.. Dost meclislerinde ayrıldık diyemedim günlerce , aşk nasıl yaşanır onca insana öğretmiştik ,yitip giden zaman mıydı bizler miydik yoksa kocaman sevdamız mıydı anlam verememiştim çünkü.Zordaydım,dardaydım ve yenilmiştim. Gittiğin günden sonra, beni ölmeden ölümlere uğurladığını düşündüm hatta hiç sevmediğini ama biliyor musun sana hiç kızmadım eğer kızsaydım, nefrete teslim etseydim seni de beni de,yaşananları da hafife almış olurdum.Sabır diledim hani yolda, kırmızı ışıkta durduğumuzda, tespih satan kadından ihtiyaç düşkünü diye aldığın, nazar boncuklu tespih bende kalmıştı hatırlar mısın? İşte onu çekerken sabır diledim..Yanıp tutuştukça, seni andıkça ,ve geri döneceğin günü bekledikçe ağıtlarım Ankara yağmurlarına karıştı ben ağladım Ankara ağladı... Aylar bu kısır döngüyle geçti, duygularımın omuzlarımdaki ağırlaşan yükü bedenime kaydı ve hastalandım.... Bir gün dönersen, artık iyiyim ağıtlarım tükendi.. Bir gün dönersen, yaşadıklarımız tebessümümde Bir gün dönersen, tanıdığım en iyi insansın hala, koca adamımsın çiçek yüreksin Bir gün dönersen, taç yapraklarım odamda. Bir gün dönersen sevdam, yenik düştüm ayrılığa,alıştım hayallerimdeki sana Artık BİR GÜN DÖNME BE SEVDAAM GİT!! ve ASLA DÖNME YOLUN AÇIK OLSUN.... |
| Saat: 03:05 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık