Ördekler
Yeryüzünün dört bir yanına dağılmış 100'ü aşkın ördek türü vardır. Ördekler akrabaları olan kazlardan daha küçük yapılı ve daha kısa boyunludur. Uçarken de kanatlarını daha hızlı çırparlar. Ördekler suya kazlardan daha bağımlıdır. Birçok türün erkeği, özellikle başlarında bulunan parlak tüylerle dikkat çeker. Dişilerin tüyleri oldukça soluktur. Çoğu ördeğin kanatlarında "kanat aynası" denen değişik renkte bir bölge bulunur. Erkekler kuluçkaya yatmaz ve yavrular yumurtadan çıktıktan birkaç saat sonra koşup yüzmeye, kendi başlarına beslenmeye başlar. Erişkinler yavrularla ender olarak ilgilenir. Dişiler kuluçkaya yattığında, erkekler uçamayacak ölçüde tüy döker ve bir süre dişilerinki gibi soluk tüylerle dolaşır. Ama sonbaharda yeniden parlak renklerine kavuşurlar.
Bazı ördekler üredikleri ve kışı geçirdikleri yerler arasında uzun yolculuklar yapar. Gözde av kuşları arasında sayılan ördekler bu göç sırasında konakladıkları yerlerde de önemli ölçüde avlanmaktadır. Öte yandan kuş gözlemcileri ördeklerin göç yollarını öğrenmek için çok sayıda ördeği yakalayıp markalayarak salıverirler. Kuşun bacağına geçirilen bu markalarda bir adres ve sayı bulunur. Daha sonraryakalanan, avlanan ya da ölü olarak bulunan ördeğin markasından nereden geldiği kesin olarak saptanır.
Ördekler birkaç grup altında toplanabilir.
Bunların en önemlileri yüzeyden beslenen ve dalıcı ördek gruplarıdır. ördekler yeryüzünün birçok yerine götürülerek bakım altına alınmıştır.
Güney Amerika kökenli, ağaçlarda yaşamaya uyarlanmış tırnaklı misk ördeği ya da moskof ördeği (Cairina moschatd) doğada yabanıl yaşamını sürdürmekle birlikte uzun yıllar önce Yerliler tarafından evcilleştirilmiş-tir. Evcil misk ördekleri eti için beslenir ve birbirine yakın özellikte birkaç soydan oluşur. Yeşilbaştan türemiş çok sayıda evcil soydan Hint ördekleri yumurta verimlerinin, Pekin ördekleri et verimlerinin yüksekliğiyle tanınır.
