Arabas\u0131na (gezi ya da e\u011flence ama\u00e7l\u0131 oldu\u011fu zamanlar hari\u00e7) her zamanki monotonlu\u011fuyla binerken; birazdan girece\u011fi sabah trafi\u011fini -y\u00fcksek \u00f6ng\u00f6r\u00fcs\u00fcyle- kayal\u0131k bir da\u011fa elinde elli kilo y\u00fckle t\u0131rmanmak zorunda kalacak aceleci birisi gibi g\u00f6r\u00fcyor, ve bir o kadar da abart\u0131l\u0131 bir \u015fekilde hay\u0131flan\u0131yordu. \u0130lk birka\u00e7 kilometre sorun de\u011fildi. G\u00fcn\u00fcn hangi saati olursa olsun b\u00fcy\u00fck bir huzurla ilerledi\u011fi bir yoldu. Ne var ki d\u00f6rt be\u015f kilometre sonra “dertleri” ba\u015flayacakt\u0131. \u00dcstelik bu sabah, ak\u015famdan devreden “S\u0131k\u0131nt\u0131l\u0131 D\u00fc\u015f\u00fcnceler B\u00fcy\u00fck \u0130kramiyesi”‘nin “tek talihlisi”ydi. Arabas\u0131n\u0131 \u00e7al\u0131\u015ft\u0131rd\u0131 ve harekete ge\u00e7meden \u00f6nce bir an eli teybe uzand\u0131. \u00c7ok ge\u00e7meden hi\u00e7 de m\u00fczik dinleyecek ruh halinde olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 fark ederek bundan vazge\u00e7ti. Al\u0131\u015f\u0131k oldu\u011fu gibi huzur dolu kilometreleri yava\u015f yava\u015f t\u00fcketirken, g\u00f6zleri \u015fimdiden yolun sonuna bakar olmu\u015ftu. Acaba bu sabah ka\u00e7 dakikas\u0131na mal olacakt\u0131 s\u0131k\u0131\u015f\u0131kl\u0131k? Ka\u00e7 kere dur-kalk yapmas\u0131 gerekecek, ka\u00e7 ki\u015fiyle g\u00f6z g\u00f6ze gelerek “yol hakk\u0131 sava\u015f\u0131” verecekti? Fakat sorulmas\u0131 gereken \u00e7ok daha “hayati”, \u00e7ok daha “derin” sorular varken; trafi\u011fi sadece g\u00f6zleriyle de takip edebilir, zihniyle daha ha\u015f\u0131r ne\u015fir olma i\u015fine bir an \u00f6nce ge\u00e7ebilirdi. S\u0131k\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n bir par\u00e7as\u0131 oldu\u011fu anda da b\u00f6yle yapt\u0131…<\/p>\n
D\u00fcn geceki s\u00f6z\u00fcyle ne demek istemi\u015f olabilirdi? (O an gelecek cevab\u0131 kar\u015f\u0131layabilecek cesarete sahip olsayd\u0131 bunu kendisine de sorabilirdi) Ger\u00e7ekten de bunu ima etmi\u015f olabilir miydi? (\u00d6yle oldu\u011fundan neredeyse emindi) Bunu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcrken sanki dudaklar\u0131 oynuyordu:<\/p>\n
-Ya \u00f6yleyse?
\n
\nSa\u011f\u0131ndan gelen “karart\u0131” ve \u00e7irkin bir korna sesiyle aniden irkildi; ellerinin direksiyonda, ve ayaklar\u0131n\u0131n do\u011fru pedallar\u0131n \u00fcst\u00fcnde olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 (g\u00f6z k\u0131rpma h\u0131z\u0131nda) kontrol edip olup biteni anlamaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131. Saniyeler s\u00fcrd\u00fc; sa\u011f \u015feritteki eski p\u00fcsk\u00fc, siyah kamyonet (kendisi be\u015f \u015feritli yolda sa\u011fdan \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc \u015feritteydi) aniden \u00f6n\u00fcne atlay\u0131vermi\u015fti. Bunu yaparken “pi\u015fkince” kornaya basmay\u0131 da ihmal etmemi\u015fti! Normal \u015fartlarda “bir \u015fekilde” kendisinden \u00f6z\u00fcr dilenmesini sa\u011flayacak kadar b\u00f6yle tacizleri kafaya takar, gerekirse \u015fehir d\u0131\u015f\u0131na kadar takip ederdi! Bu kez yaln\u0131zca frene hafif\u00e7e dokunmakla yetindi. Kafas\u0131n\u0131n kar\u0131\u015f\u0131k olmad\u0131\u011f\u0131 anlar nadirdi, bazen de haddinden kar\u0131\u015f\u0131k olurdu. Yine de, daha \u00f6nce bu sabahki gibi bir kafa kar\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ya\u015famam\u0131\u015ft\u0131. Sakin kal\u0131p “derinlemesine” d\u00fc\u015f\u00fcnmesi gerekiyordu…<\/p>\n
Fakat \u00f6n\u00fcnde seyreden “ucube” y\u00fcz\u00fcnden hem \u00e7ok yava\u015f, hem de arada s\u0131rada frene dokunarak ilerleyebiliyordu. Trafik beklemedi\u011fi kadar az s\u0131k\u0131\u015f\u0131k oldu\u011fundan, trafi\u011fin genel seyrine k\u0131yasla olduk\u00e7a yava\u015f gitti\u011fini fark etmi\u015fti. Bu \u00e7ok rahats\u0131z edici bir durumdu. \u00d6nce dikiz aynas\u0131na (her nedense) sonra da yan aynaya bakarak sollama yapmak i\u00e7in uygun \u015fartlara sahip olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 kontrol etti. Yakla\u015f\u0131k yetmi\u015f metre gerisinde “heybetli” bir t\u0131r, sol \u015feritte ve sol \u015feridin gerisindeyse hi\u00e7bir ara\u00e7 yoktu. Az \u00f6nce s\u0131k\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n az oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcrken, \u015fimdiki trafi\u011fin “s\u0131k\u0131\u015f\u0131kl\u0131k” kelimesiyle ifade edilebilmesinin m\u00fcmk\u00fcn olamayaca\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnerek “belli belirsiz” g\u00fcl\u00fcmsedi. Kadrana bakt\u0131, saatte atm\u0131\u015f kilometre h\u0131zla ilerliyordu. B\u00f6ylesine “bo\u015f” bir trafikte doksan kilometre h\u0131zla gitmenin hi\u00e7bir mahsuru yoktu. Zaten en sa\u011fdaki \u015feritten ilerleyen “iki” pick-up da tahminine g\u00f6re doksan kilometre h\u0131zla ge\u00e7mi\u015flerdi; onu, \u00f6n\u00fcndeki “yarat\u0131\u011f\u0131” ve \u015fimdi sadece on metre gerisinde olan beyaz t\u0131r\u0131. Bununla birlikte t\u0131r; kendisine yolda\u015f bulmu\u015f gibi, solunda, t\u0131pk\u0131 kendisi gibi g\u00f6r\u00fcnen -bir anda nas\u0131l ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131na \u015fa\u015f\u0131rd\u0131\u011f\u0131- k\u0131rm\u0131z\u0131 bir t\u0131rla yan yana, ayn\u0131 h\u0131zda ilerliyordu. Bu \u015fartlar alt\u0131nda sollama yapmas\u0131 m\u00fcmk\u00fcn de\u011fildi. \u00c7\u00fcnk\u00fc \u00f6n\u00fcndeki kamyonetle, arkas\u0131ndaki beyaz t\u0131rla ve art\u0131k solunda bulunan k\u0131rm\u0131z\u0131 t\u0131rla aras\u0131ndaki mesafe be\u015fer metreydi. Kurgulanm\u0131\u015f bir \u015faka gibi, bir de bunlara hemen sa\u011f\u0131nda seyreden mavi bir t\u0131r eklendi.
\n
\nKendisiyle beraber bu d\u00f6rtl\u00fc, sanki d\u00fcnyada d\u00f6rd\u00fcnden ba\u015fka kimse yokmu\u015f gibi ayn\u0131 h\u0131zda, be\u015fer metrelik mesafeleri koruyarak ilerliyordu. Ger\u00e7ekten de yolun ne ilerisinde, ne gerisinde, ne de kar\u015f\u0131s\u0131nda ba\u015fka hi\u00e7bir ara\u00e7 yoktu. Durgunlu\u011funa, \u015fa\u015fk\u0131nl\u0131\u011f\u0131na ve tedirginli\u011fine bir son vererek; g\u00f6z ucuyla \u00f6n\u00fcn\u00fc, arkas\u0131n\u0131, solunu ve sa\u011f\u0131n\u0131 incelemeye ba\u015flad\u0131. Renkleri hari\u00e7, T\u0131rlar birbirlerinin birebir kopyalar\u0131yd\u0131. Hepsi de son derece heybetli, yeni, yak\u0131\u015f\u0131kl\u0131 ve g\u00fczel g\u00f6r\u00fcn\u00fcyorlard\u0131. \u00dcstlerinde hi\u00e7bir yaz\u0131 ya da i\u015faret yoktu. \u00d6n\u00fcnde seyreden k\u00fc\u00e7\u00fck kamyonete yeniden dikkatlice bakt\u0131\u011f\u0131nda; asl\u0131nda o kadar da k\u00fc\u00e7\u00fck, o kadar da eski, o kadar da \u00e7irkin olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 fark etti. Hatta neredeyse “\u00fc\u00e7 kafadar” T\u0131r kadar heybetli g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu. Hatta onlar kadar yeni, yak\u0131\u015f\u0131kl\u0131 ve g\u00fczeldi. Kafas\u0131 “me\u015fgul”ken bir g\u00f6z yan\u0131lg\u0131s\u0131 ya\u015fam\u0131\u015f olmal\u0131yd\u0131…<\/p>\n
K\u00fc\u00e7\u00fck otomobiliyle, d\u00f6rt bir yan\u0131 T\u0131rlar’la \u00e7evrili<\/strong> bir \u015fekilde, “tatl\u0131 tatl\u0131” ilerliyordu. H\u0131z sabitleyiciyi a\u00e7m\u0131\u015f, h\u0131z\u0131 da saatte “otuz” kilometreye sabitlemi\u015fti. Art\u0131k d\u00fcn geceden “kazand\u0131\u011f\u0131” d\u00fc\u015f\u00fcncelerden eser kalmam\u0131\u015ft\u0131. Ba\u015fka bir ara\u00e7la on saniye boyunca yan yana gitse, kendini “bo\u011fuluyormu\u015f” gibi hissederken; \u015fu an inan\u0131lmaz derecede huzurlu, keyifli ve ne\u015feli bir seyir halindeydi. Yol d\u00fcmd\u00fcz, T\u0131rlar onu korumak i\u00e7in etraf\u0131nda, gidece\u011fi yere b\u00f6ylesine “h\u00fcrmetle” u\u011furland\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in de gururlu… Akl\u0131nda sadece bu vard\u0131. Bu bir “kamyoncu” s\u00f6z\u00fc de\u011fildi. Hay\u0131r, tan\u0131d\u0131kl\u0131\u011f\u0131 buradan gelmiyordu. Bu daha \u00f6nce kendisinin kulland\u0131\u011f\u0131 ya da kendisine s\u00f6ylenen bir s\u00f6zd\u00fc. \u00d6yle laf\u0131n geli\u015fi s\u00f6ylenmi\u015f bir s\u00f6z de\u011fildi. \u00dczerine \u00e7ok d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclm\u00fc\u015f, s\u00f6ylemeden veya s\u00f6ylenmeden \u00f6nce defalarca g\u00f6zden ge\u00e7irilmi\u015fti. \u0130lk birka\u00e7 kelimeyi, s\u00f6z\u00fcn ba\u015flang\u0131c\u0131n\u0131 okuyabilmi\u015fti. Yine de sonunu, tamam\u0131n\u0131 getiremiyordu. Mesafe bir metreye indi…<\/p>\n Art\u0131k stop lambalar\u0131 yan\u0131p s\u00f6nen, tan\u0131d\u0131k bir s\u00f6z ta\u015f\u0131yan Siyah T\u0131r, neredeyse burnunun dibindeydi. Ve nihayet yaz\u0131n\u0131n tamam\u0131n\u0131 okuyabildi; tek seferde, yinelemeden, usul usul, arad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulmu\u015f biri gibi:<\/p>\n Kalbim, Ruhum ve Bedenim Senin, Hayallerim De\u011fil!<\/strong><\/em> <\/p>\n Yazar’\u0131n notu: \u0130lgili arac\u0131n, ilkbahar aylar\u0131n\u0131n bir Pazartesi sabah\u0131nda, “orta i\u015fleklikte” bir trafikte kar\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131 zincirleme kazan\u0131n, g\u00f6rg\u00fc tan\u0131klar\u0131ndan “Birisi”nin yollad\u0131\u011f\u0131 mektup elime ula\u015f\u0131r ula\u015fmaz, -hi\u00e7 dokunmadan- sizlerle payla\u015faca\u011f\u0131m.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Arabas\u0131na (gezi ya da e\u011flence ama\u00e7l\u0131 oldu\u011fu zamanlar hari\u00e7) her zamanki monotonlu\u011fuyla binerken; birazdan girece\u011fi sabah trafi\u011fini -y\u00fcksek \u00f6ng\u00f6r\u00fcs\u00fcyle- kayal\u0131k bir da\u011fa elinde elli kilo y\u00fckle t\u0131rmanmak zorunda kalacak aceleci birisi gibi g\u00f6r\u00fcyor, ve bir o kadar da abart\u0131l\u0131 bir \u015fekilde hay\u0131flan\u0131yordu. \u0130lk birka\u00e7 kilometre sorun de\u011fildi. G\u00fcn\u00fcn hangi saati olursa olsun b\u00fcy\u00fck bir huzurla ilerledi\u011fi bir yoldu. Ne var …<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":187,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[53,44,49,55,51,27,56,45,46,50,52,54,47,48],"class_list":["post-176","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-monolog","tag-beden","tag-beyaz","tag-dort","tag-hayal","tag-kalp","tag-karanlik","tag-kararti","tag-kirmizi","tag-mavi","tag-otuz","tag-ruh","tag-sen","tag-siyah","tag-tir"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.msxlabs.org\/monolog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/176","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.msxlabs.org\/monolog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.msxlabs.org\/monolog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.msxlabs.org\/monolog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.msxlabs.org\/monolog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=176"}],"version-history":[{"count":26,"href":"https:\/\/www.msxlabs.org\/monolog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/176\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":210,"href":"https:\/\/www.msxlabs.org\/monolog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/176\/revisions\/210"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.msxlabs.org\/monolog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/187"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.msxlabs.org\/monolog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=176"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.msxlabs.org\/monolog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=176"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.msxlabs.org\/monolog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=176"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\n
\nDerken, an\u0131n atmosferine hi\u00e7 uygun olmayan, hi\u00e7 de beklenmedik bir “ahenksizlik” ya\u015fand\u0131; \u00f6ndeki Siyah T\u0131r’\u0131n stop lambalar\u0131 yan\u0131p yan\u0131p s\u00f6nmeye ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131. Bunun d\u0131\u015f\u0131nda her \u015fey ayn\u0131yd\u0131. Hi\u00e7bir ayk\u0131r\u0131l\u0131k g\u00f6stermeyen di\u011fer T\u0131rlar yerli yerlerinde, gayet uyumlu bir \u015fekilde ilerlemeye devam ediyorlard\u0131. Lambalar yan\u0131p s\u00f6nmeye ba\u015flad\u0131ktan sonra sanki di\u011ferleriyle olan be\u015f metrelik mesafe, Siyah T\u0131r’la \u00fc\u00e7 metreye inmi\u015fti. Bu esnada dorsesinin bir k\u00f6\u015fesinde, ancak \u015fimdi se\u00e7ebildi\u011fi baz\u0131 kelimeler g\u00f6z\u00fcne tak\u0131ld\u0131. Her ne kadar hi\u00e7bir kelimeyi okuyamasa da, tan\u0131d\u0131k bir \u015feyler yazd\u0131\u011f\u0131n\u0131 hissediyordu. Mesafe iki metreye indi…<\/p>\n
\n
\nBu s\u00f6z sanki ilk kez kar\u015f\u0131s\u0131na \u00e7\u0131km\u0131\u015f gibi deh\u015fete kap\u0131ld\u0131; elleri titredi, dizlerinin ba\u011f\u0131 \u00e7\u00f6z\u00fcld\u00fc, g\u00f6z bebekleri kocaman ve T\u0131rlar’\u0131n tekerleklerinden daha yuvarlak oldular. Bu \u00e7\u00f6z\u00fclme ve titreme durumunun t\u00fcm benli\u011fini ele ge\u00e7irdi\u011fini hissediyordu. Ger\u00e7ekten de orada yazanlar bunlar olamazd\u0131. Bu inan\u0131l\u0131r gibi de\u011fildi, en pahal\u0131 ve “hastal\u0131kl\u0131” \u015fakalar bile b\u00f6yle bir eser ortaya koyamazd\u0131. G\u00f6zlerini kapat\u0131p yeniden a\u00e7t\u0131. Fakat “garip” bir \u015fekilde bunu yap\u0131p yapmad\u0131\u011f\u0131ndan emin olamad\u0131. Tekrar deneyecekken g\u00f6zlerinin zaten kapal\u0131 oldu\u011funu, kapal\u0131 g\u00f6zleri kapatmaya \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n hi\u00e7bir anlam\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 fark etti. Bu kez tam tersini yapmaya, g\u00f6zlerini a\u00e7\u0131p kapatmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131. Nafileydi… Her \u015fey Siyah T\u0131r’\u0131n siyah dorsesindeki siyah yaz\u0131 kadar karanl\u0131kt\u0131…<\/p>\n