Bir konuþma sýrasýnda adamýn biri kadýnýn birine sormuþ:
-Nasýl bir erkek arýyorsun?
Kadýn bir süre sessiz kaldýktan sonra adamýn gözlerinin içine bakarak sormuþ:
-Gerçekten bilmek istiyor musun?
Adam biraz isteksiz, "Evet" demiþ.
Ve kadýn baþlamýþ anlatmaða...
-Bugün ve bu yaþta bir kadýn olarak, bir erkeðe onun benim için benim kendime yapabileceðimden fazla ne yapabileceðini soracak konumdayým. Kendi masraflarýmý karþýlayabiliyorum; bir erkeðin ya da bir baþka kadýnýn yardýmýna gerek duymadan evimi idare
ediyorum. Böyle olunca, "Sen masaya ne koyuyorsun?" sorusunu sorma konumundayým.
Adam kadýna bakmýþ. Paradan söz ettiðini düþünüyormuþ. Kadýn hemen bu düþünceyi düzeltmiþ:
-Sözünü ettiðim, para deðil. Ondan öte bir þey istiyorum. Hayatýn her alanýnda mükemmeliyeti arayan bir erkeðe ihtiyacým var.
Adam arkasýna yaslanýp kollarýný kavuþturarak kadýndan biraz daha açýklama istemiþ. Kadýn baþlamýþ anlatmaða:
-Kendini zihnen mükemmelleþtirmeye çalýþan birini istiyorum, çünkü sohbet ve zihnen uyarýlma arýyorum. Basit bir adama ihtiyacým yok. Ruhen mükemmelleþmeye çalýþan birini arýyorum, çünkü dengesiz bir birleþmeye ihtiyacým yok. Ýnananlarla inanmayanlarýn bir araya gelmesi felakete yol açar. Bir kadýn olarak yaþadýklarýmý anlayacak kadar duyarlý, ayaðýmý saðlam basmamý saðlayacak kadar güçlü bir erkek arýyorum. Saygý duyabileceðim birini arýyorum. Ona boyun eðmem için onu saymam gerekir. Kendi iþini yürütemeyen adama boyun eðemem. Boyun eðme konusunda sorunum yok... Yeter ki buna deðer biri olsun. Tanrý kadýný erkeðe eþ ve yardýmcý olarak yaratmýþ. Kendine yardým edemeyen adama ben yardým edemem.
Kadýn aklýndan geçenleri böyle döküverdikten sonra adama bakmýþ. Adam yüzünde þaþkýn bir ifadeyle otura kalmýþ:
-Çok fazla istiyorsun, demiþ.
-Deðerim çok fazla, diye yanýtlamýþ kadýn.