|
sesler arasında gayba karıştı, adım. damlalar kadar yalın, damlalar kadar dalgınım düştüğüm yeri bilmedim, düşüşümde kaldı aklım gri bulutlar kapadı semayı, ben ağladım... isi acziyetimde birikti, hayatın ne vuslat yaşandı, ne tadı bilindi sefanın sel vurdu, adı değişti canın, cananın seyrinde kalakaldım, yitik çırpınışların... yasta, tebessüm misali acıdır, varlığım hasretini özledim, kırgın yanlarımın ey zaman dur! geride kaldı yakınlarım... usul usul yalnızlığıma yaklaşıyor adımların... |
Yalnızım Yalnızsın Yalnızız http://www.aruz.com/huya-siir/metin.gif kimse içimdeki boşluğu görmüyor bir adresi yitirmek neler hissettirir insana kalp atışlarından uzak olmak soluğunda duyamamak mevsimleri, düşünmüyor çok şey bilmenin hoş karşılanmadığı zamanlardayız ciddiye alınmıyor sorularımız gün afrikalı kalmaya kararlı bu dünyadan olmamak da yetmiyor ve siz geliyorsunuz, sarı elbisenizle bir silüet hayatımdaki eksikleri gösteriyorsunuz küçülüp silikleşiyorum, hafifliyor bedenim yalnızlığım dağılıp çoğalıyor sesinizde ben artık sadece kuşların şarkısını dinliyorum |
Artık karanlık geceler beni bekler Artık hüzün ölüm kadar yakınımda Artık karanlıktan kurtulmaya çalışmıyorum Zaten karanlıktım… |
Neden kapadın pencereni....Oysa bir rüzgaarla pencerenden içeri girecek küçük bir kelebektim..Sen pencereni kapadın...Cama çaraptım, kırdın kanatlarımı...Şimdi bana kalan sonsuz yanlızlık.... |
hayatın devraldığı sessiz bir özsudur acı birikir yüreğinin kıvrımlarında ve ağar gözlerine ağır ağır bulutlar yere inmiştir artık ya da gurbettesindir unutma bir hayalet gibi kapındadır yalnızlık denen şey ufkun kararabilir birden için çölleşebilir kaçışın bile bir adımdır ya da dönüşündür kendine unutma Her sayfası kederle kararan bir hüzün defterine döner günler ve her sabah "merhaba hüzün" "merhaba yalnızlık" diyerek başlarsın hayata ama hayat bağışlamayacaktır seni unutma Üstelik günlüğü yoktur hüznün hiç bir zaman da tutulmayacaktır serüvenlerin yorgun yeniği elleri titreyen yaşlı bir kadındır hüzün ya da hasta bir tanıdıktır ancak hepsi o kadar |
Yanlız`ım... Yanlız dakikalar geçiriyorum.. yanlızım, Kimse`m yok.. Kocaman bir boşluktayım, Kendimi, derin yanlızlık çukuruna attım, Çıkamıyorum, boşuna çırpınmalarım.. Yanlız`ım, çok yanlızım, Sensiz.. Çölün ortasındaki bir serap gibi sahipsiz, Var olmayan, ama var olan bir rüya gibiyim, Dünyada bir başına yaşayan ben miyim? Konuşmak istiyorum, çıkmıyor sözcükler ağzımdan, Vazgeçmek istiyorum, ama geçemiyorum hayattan.. Bırakmıyor peşimi Yanlızlık dürtüsü, Sarıyor her yanımı hiçliğin yokeden büyüsü.. Bir şey istiyorum, ama olmuyor, olamıyor.. İstediğim şey ne? onu da Ben bilmiyor, Herşeyden vazgeçtim, ama o geçmiyor, Sonunda anladım, Ben: benden bir şey istiyor.. İstediğim şey kurtarır mı beni yanlızlıktan, Acaba diyorum, Kaçsam mi insanlardan? İrkiliyorum, kendime geliyorum ve boşveriyorum, Hayatı oluruna bırakıp seni arıyorum.. Sen yanımda olunca, söyle: Kurtulacak mıyım! Yanlızlık, Sevgisizlik, Sensizlik yüzünden hastayım! Öyle bir hastalık ki bu, beni benden alan, Yanlızlık Kahrol!!! Seni, Benden Çalan... |
uzun bacaklı bir kadındır yaz gizlice uzanan yalnızlığıma güznihal zaman alevidir, geçmez yine bir güznihal daha bırakır ardında elveda dudağımda uzun öpme imleriyle söylüyorum son sözlerimi yalnızlığa yaz öğlesi yosunlu kayalar dibinde, saydam bir yaz öğlesidir yalnızlığım hayal sözler dilimin altındaki hayal sözlerdir yalnızlığımın şiirleri |
İNFAZ EDİLEN YALNIZLIK kurumuş yeşil dalları ile yaprağa düşecek bir çiy damlasına özlemli büyüyen yalnızlığı koynunda geçmiş zamanlardan kalma atların toza bulanmış nal izlerini ve ayakları altında ezilen düşleri taşıyordu toprak kıyılarda açılamadan engin maviliğe geçemeden dalgakıranı bağlı zincirleriyle külleri arasında sorguya çekilirken ruhlar dumanı tütüyordu yanmış gemilerin sonsuz boşlukta savrulmak yerine öylece toprağa bırakılan cesetler gibi kendi karanlığından ürken yıldızlar ve idama mahkum edilen hayaller kara deliklere saklanıyordu gök kubbenin altında preslenen metaller gibi acılar mutluluklar vedalar kavuşmalar ile yaşanmış gitmek kalmak arası kararsızlığında deniz ve toprak arasına koca bir yaşam sıkışır ve tam şafak vaktinde infaz saatini gösterirken zaman ipe çekilir yalnızlık ipe çekilir yalnızlığım |
Bilmezler yalnız yasamayanlar, Nasıl korku verir sessizlik insana; İnsan nasıl konuşur kendisiyle; Nasıl koşar aynalara, Bir cana hasret, Bilmezler. |
YALNIZLIĞIMA... Yalnizligiminısesidir ve de anlamsizligin Odamda yankilanan, Butun bos seylerin cirpinislaridir Titrek mum alevinde gordugum Bir yudum sevginin son demlerinde Ve... Sigaramdan cektigim son nefeste Aklima gelen son siirsin Misralarin seninle dolu oldugu Haykirıisimin tek cevabisin Karanlik gecelerin ıissizliginda Ve... Hukmetmeme sebep olansin Tum Yalnizligima !... |
| Saat: 16:44 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık