|
Suskunuz... hem de çığlık çığlığa bir suskunluk Evet ama bu konuşacak bir şey olmadığından değil.. Konuşmaya çalıştığımız şeylerin bizi alıştığımız yalnızlığımızdan uzaklaştırması aslında korktuğumuz… İkimizde cesaret edemiyoruz Öylesine alışmışız ki içimizde büyüttüğümüz yalnızlığımıza Seviyoruz onu Bekli de Yaşandığında yok olacağı korkusu Bizi tereddütte düşüren Kaybetmekten korkacağımız bize ait bir şey oluşturma kaygısı… Sen Yapamadığın hamlenin, Hayatın boyu inanmak istediğin değerlere sahip gibi gördüğün düzeni yok etme girişiminden Başka bir şey olmayacağını düşündün hep… http://img182.imageshack.us/img182/7688/msngrincn4.gif Ben ise yılların verdiği bir alışkanlık çerçevesi içinde var ettiğim varlığa daha fazla acı vermemek için tek yıkım çalışmasından sonra, susmayı tercih ettim… İçimden çığlık atarak susuyorum… Susuyorum… İçimde o kadar güzelsin ki… Sana susuyorum … Demiştim ya yüreğim susmayı öğreniyor.. Aslı yok .. Sevdiğini anladığında içinde duyduğun çığlığın yankısı hiç bitmiyor… O hiç susmayacak… Her gün, her saat bana haykıracak, bağıracak , parçalayacak içimi,benimse yüzümde o gülümsemem yer edinecek tekrar…http://img182.imageshack.us/img182/7688/msngrincn4.gif ona her şey yolundaymış gülücüğü atmaya devam edeceğim… Sadece bundan sonra kimse onun sesini duymayacak ve bundan sonra kimse, onun tarafından sevildiğini öğrenemeyecek… Her soğuk üşütemediği gibi ,her ateş de ısıtamazmış insanı …üşüyorum…alev alev üşüyorum…hani saatlerce sessiz,tek kelime etmeden sana bakışlarım var ya gözlerinde beni ısıtacak olan anlamları yakalamaya çalışma çabamdan başka bir şey değil… Ve her yakaladığımda kaybettiğimi hissetmemden öteye gitmeyen bekleyişler… Ve her kaybettiğimde yeniden yakalama çabam… alıntı.. |
Yalnızlık Yalnız Ben Değil Yalnız kaldığım zamanlarda Gelenim gidenim çok oldu Nar kırmızı ayva sarı Eşitti insan. Kim demiş kötü gün dostu olmalı insan İyi günde iyi bakmalı Kerem gibi aslı gibi. Halayda omuz vermeli Tarlada kımız. Üryan geldim üryan giderim demiş Öyle yaşayanlar ne güzel etmiş. Kavgadan hasetlikten uzaksa yalnızlık Yalnızım. Cehennemin dibine kadar Yerim var. Adnan Yeşiltaş |
Yalnız Adam Yağmur damlasıyla Su arasındaki fark İnsanlarla Senin arandaki farktır... isimsiz kral |
Şu anda hiç bir şey mümkün değil. Şu anda her şeyden ayrı, her şeyden uzak ve her şeyden mahrumum ben. Şu anda sadece yalnızlık ve kahır. |
Yalnızın Durumları-XXIII Yalnız Önceden sezer Sonra olacakları Paylaşacak biri vardır; Anlatır anlatır ona Olanları, olmayacakları. isimsiz kral |
SEN ÖLÜMSÜZ AŞKIM. ÖNCELERİ YOLLAR VARDI ARAMIZDA,ŞİMDİ DENİZLERDE GİRDİ. BURDAKİ HER ŞEY SENİ BANA ANIMSATIYOR. HER YAPRAĞIN HIŞIRTISI,KUŞLARIN ÖTÜŞÜ, SENİ.SENİN İSMİNİ BANA OKUYOR SANKİ. DENİZİN DURGUNLUĞUNDA GÖZLERİNİ, COŞKUNLUĞUNDA İSE SAÇLARINI HATIRLIYORUM. MARTILARA,TÜMDEN ÖTEN KUŞLARA,YILDIZLARA, HEP SENİ, SANA OLAN SEVGİMİ ANLATIYORUM. NE ZAMAN ,RIHTIMA YANAŞAN BİR GEMİ GÖRSEM YÜREĞİM BİN ATIYOR. SENDEN BİR HABER GELİR DİYE ÜMİTLE BEKLİYORUM. BİR HABER GELMEYİNCE: BEŞ PARMAKLAR ALTINDA EZİLDİĞİMİ HİSSEDİYORUM. GÖZLERİM GÜZELLİKLERDEN UZAK SONSUZ GÖK YÜZÜNE DİKİLİYOR. SENSİZLİK AĞIR BİR YÜK GİBİ OMUZLARIMA. BAŞIMI KALDIRP ÇEVREME BAKAMIYORUM. BAKSAM BİLE HER ŞEY MANA'SIZ VE BULANIK ŞİMDİ. http://img156.imageshack.us/img156/3523/dnenkalpler2bh7wzsl1fu0.gif |
Yalnızlıkyanlızlık; annesizlik babasızlık gibi. açlık,parasızlık gibi. koyar adama bazı bazı. yarım sevdayla gelir, ölümle gelir bilemezsin kalırsın böyle bazı bazı. ne evin huzur verir, ne de çevren. gözler alaycı gelir yürekler sahte. çırpındıkça batarsın, elin göğsünde anlamaz kimse...! Cihat Aydın |
Ben sana mecburum bilemezsin Adını mıh gibi aklımda tutuyorum Büyüdükçe büyüyor gözlerin Ben sana mecburum bilemezsin İçimi seninle ısıtıyorum. Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor Bu şehir o eski İstanbul mudur? Karanlıkta bulutlar parçalanıyor Sokak lambaları birden yanıyor Kaldırımlarda yağmur kokusu Ben sana mecburum, sen yoksun Sevmek kimi zaman rezilce korkudur İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur Tutsak ustura ağzında yaşamaktan Kimi zaman ellerini kırar tutkusu Birkaç hayat çıkarır yaşamasından Hangi kapıyı çalsa kimi zaman Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu Fatih’te yoksul bir gramofon çalıyor Eski zamanlarda bir Cuma çalıyor Durup köşe başında deliksiz dinlesem Sana kullanılmamış bir gök getirsem Haftalar ellerimde ufalanıyor Ne yapsam ne tutsam nereye gitsem Ben sana mecburum, sen yoksun! Belki Haziranda mavi benekli çocuksun Ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor Bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden Belki Yeşilköy'de uçağa biniyorsun Bütün ıslanmışsın tüylerin ürperiyor Belki körsün kırılmışsın telâş içindesin Kötü rüzgâr saçlarını götürüyor. Ne vakit bir yaşamak düşünsem Bu kurtlar sofrasında belki zor Ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden Ne vakit bir yaşamak düşünsem Sus deyip adınla başlıyorum İçim sıra kımıldıyor gizli denizlerin Hayır başka türlü olmayacak Ben sana mecburum bilemezsin.. Atilla İLHAN |
Buralarda Çok Yalnızım Baba Buralarda çok yalnızım baba Tıpkı senin yalnızlığın gibi Kalabalıkların içinde Bir başımayım. Dışarıda kar yağıyor İçimin yangınına inat Her kar tanesi Karşıki evlerin çatılarına değil İçime düşüyor elif elif Sığırcıklar ellerime konuyor sarı siyah Selviler kucağıma Eğilip uzansam Toprağında biriken karlara dokunacağım. Senden çok uzaklarda Artık senin kadar yaşlıyım baba Saçlarım seninki gibi kırlangıç Gözlerim senin yorgunluğunda İçimde Sinop kadar hasret Akliman kadar kumsalım Her şeye Her kese inat Hamsaroz’un koynundayım. i.k |
http://www.yazgulu.com/karisik/twilightparadisesmall.jpg Alıştım Ayrılıklara Sen, hayatıma girmeden önce ben vardım. Sen, hayatıma girdiğinde ise ben yine vardım Ancak birbirinden farklı iki varlık İki kişilik, iki ruh, iki beden olarak... Yokluğunda ben; Geceleri oturur; Radyo dinlerdim. Aşıkların birbirine arğaman ettiği şarkıları, Ben de yalnızlığıma armağan ederdim. Herşey anlamsızlaşırdı çoğu kez. Ve çoğu zaman anlamsızlıklarda kaybolur giderdim. Yaşamak mı daha acı veriyor yoksa ölmek mi? gibi Acımasız sorularla kendimi irdelerdim. Varlığında ise herşey bambaşkaydı. Ben bir başkaydım. Gecelere seninle beraber veda eder. Günün ilk ışıklarına seninle Merhaba derdim. Ve anlamlı gelirdi herşey. Anlam karmaşaları bir bir terkedi beni. Sen de var olmayı, seninle birlikte yaşamayı Ve herşeyi seninle paylaşmayı severdim. Seni her geçen gün daha da çok severdim. Ancak nerden bilebilirdim ki masalın sona ereceğini Nerden bilebilirdim habersiz çekip gideceğini. Dün vardın bende vardım. Bugün yoksun; Bense varmıyım yokmuyum bilmiyorum. Dolmayacak cinsten bir boşluksun şimdi. Ne sana benzeyen biri bu boşluğu doldurabilir. Ne de yeniden çıkıp gelsen SEN doldurabilirsin. Öyle bir boşluk ki sorma gitsin. Boşver ve sevgili Alıştım ben yalnızlığa ayrılıklara Bırak artık böyle sürüp gitsin! |
| Saat: 22:06 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık