|
Daglar Kiskandi Bizi . Yarim bir denizdim ben, diger yanimda sen olan. Aceleyle birlesince biz, okyanuslardi yaratilan. . Sevdamizi oksayan dalgalarda, sevgi içinde yüzerlerdi mutlu, sen yunus baliklari. Büyürdü sularimizda hasret özlü, mercan adalari. . Ya rengini gözlerimden almis kahverengi yosunlar? Ya doganin kutsal bestelerle sevdamizi fisildamasi? Bu, öylesi tarifsiz bir doyumsuzluktu ki, ikimiz de bilemedik bizi gözleyen, bize imrenen zirvelerdeki kem gözleri. . Oysa gün loslugunda, gece karasinda kiskançligin nöbetindeymis onlar! . Bir ufukta tüterken benim kahve bugusu gözlerim, digerinde sevda yanigi dumanin yükselirken senin; kara kara bulutlarla, hirçin rüzgarlar gönderildi üzerimize. Alt üst olacagimiz firtinalarin baslangiciymis bu megerse... . Eskimeden, eskiden kalmis sevda çatlaklarinda sen ayni kalirken, içimdeki kiskançlik közlerinde buharlasmakta benim mavim... . Biraktigimiz izler nefret yosunlari, inat çamurlari... . Eksilmis ruhumla yorgun bedenimde zorlanmakta çilgin sevgi dalgalariyla sinirlarim. Bosa akan pinarlarimda solarken sular, uyumakta renkler. Kurumus, yikinti bir dünyada can çekisen, karaya vurmus umutlardir korkularim. . Ya her gün az, biraz yikilirim, ya da bir gün, birden yok olurum... . 27 Ocak 2007 Nesrin Göçmen |
Yalnız Söyleyin duman duman biriken hisler Kendine bir mecra bulur mu yalnız? Vicdana maziden çarpan akisler Derdime derman olur mu yalnız? Buhranına dizgin vuramaz duman Kapanan kapılar yaman mı yaman Ömür için gonglar vurduğu zaman Arkandan ağlayan kalır mı yalnız? Mızrabınla dokunurken hicran teline Aşkın dikenine sabrın gülüne Sesin ulaşınca yaban eline Yar olan bir ahı solur mu yalnız? Bakmazdım encamına bu puslu yolun Seslen gönül: “Sisler! İçime dolun!” Bir gönle merhem olmamış kulun Duaları kabul olur mu yalnız? Kırılsa da kase, bade dökülse Yerleri yalayan dilim sökülse Şeyda-yı gül, kara yaslı bülbülse Bir lahza ayık olur mu yalnız? Açsam sinemi savursam yere Sanırım geçmez yine değere Ahımın telaşı batsa ciğere Yarim benim yarim olur mu yalnız? Uğur Gülsün |
UMUT OLARAK YAĞMAK Bir şiir okuyorum sevda ağıtları yüklü Göklere sunulmuş, nice umut yüklenmiş, Derken bulut olmak, göklere yükselmek, Sevda çiçeklerine hayat suyu olmak Sonra umut olarak yağmak istiyorum Yağıyorum yinede, Yağıyorum sevda çiçeğimi Yeniden yeşertebilmek umuduyla Ömrümün bu temmuz sıcağında Can suyu olabilmek için Sevda bahçelerinde Açmakta olan Can kırmızısı sevda gülüme. Dudağının rengi, Yanağında gonca, Deniz mavisi gözlerinde aşk Belinde rüzgarda savrulan etek, Ellerinde sevda gibi erimek istiyorum, |
YALNIZLIĞIM ALENİ Bugün biter mi bilmem... Yine yarın seninle doğup, sensiz mi batar günüm bilmem ki. Yalnızlığım aleni. Sevgisizim! Kıyafetlerim emanet durur oldu üzerimde, eriyorum göre göre gözlerim. Bu kez yalan söylemiyor aynalar, görüyorum. Seninle doyuruyorum karnımı belki de. Acıyor eşim dostum bakıp bakıp da halime, acıyorum. Bilmem nasıl biter bugün. Halsizim... Öleceğimden korkuyorum değmeden zavallı ellerim gül yüzüne, korkum aşar dağları da. Çekemem mi dersin kokunu içime. Hep ben değil miyim gördüğünde seni ağzı kulaklarına varan, yüreğinde bir kuş çırpınan. Kanatları canımı yakıyor bazen. Olmadığında sen, olmuyorum ben de. Yalnızlığım aleni. Sevgisizim! Ağlama diyorum gözlerime, Allah büyüktür. Bu kez kan damlıyor yüreğime. Yaşananlara sebep bulamayışımızın da kabahati bizde, yoksa hayatta sebepsiz ne var ki. Elbet bu da ödülsüz kalmayacak. Eşsin derken yüreğime, derdim oldun sonunda. Sığındığım Allahım sabrını da veriyor nasılsa. Bugün bilmem nasıl biter. Halsizim... Bu günlerde bilmem kaç kez gelip gidiyor elim telefona, tit tir. Kaç kez çevirip de kalıyorum son numarada bilmem ki. 'Kendimi yalnız hissediyorum' dediğimde bana güldüğünü hatırla. Yalnızlığımı seninle paylaşmış olmam mıydı buna sebep, yoksa komik mi olmuştum gerçekten bilmiyorum, kızdım kendime. Geçmiş günkü mutluluğum gibi sebepsiz mi sandın bunu da yoksa. Yalnızlığım aleni. Sevgisizim! Yaptığım en güzel şeylerden biriyken yazmak, beceremez oldum bunu da, saçma sapanım. Kalemi her elime alışımda ismin dökülüyor kağıtlara, delinin bellediği gibi bellemiş gidiyorum. Ne büyük bir felakettir insanın kendini kandırması bilirim. Düşüncelere düşüp de olur olmaz, inandırması kendini, düşüncelerden düşmesi. Şükür ki biliyorum gerçekleri. Tek derdim, bunu hak etmeyişim. Bilmem nasıl biter bugün. Halsizim... 'Sevenim var, sevdam var' derdi bir şair. Neler saklar kendi içinde bu ufacık dize anlamayan anlamaz. Sevenle sevdan aynı noktadaysa yok senden güzeli, güllük gülistanlık olur da her yer, her şey; sevenlerin dağ olsa da yoksa sevdan bitmişsin demektir, farkında olmasan da, öyle eksik. Yüreğe ortak, yaşamaya sebep sevda. Yalnızlığım aleni. Sevgisizim! |
AYDINLATMAYACAKTIN SABAHLARIMI... Tam da kara kislara yakalanmisken, unutmusken bahari. Tam da orselenmisken yuregim acilarla, orslerde dovulmusken... Umutlara darilmisken, unutmusken umut etmeyi. Karanliklari yar, yalnizliklari yoldas edinmisken. Kaptirmisken ruhumu serseri yagmurlara. Tam kendimden vazgecmisken... Girmeyecektin dunyama, Yalanci uykular sunmayacaktin urkek uykularima. Hatirlatmayacaktin uykusuz gecelerde nasil aglandigini. Aldanmisligi cok gerilerde birakmisken, Dondurmeyecektin yolundan duygularimi. Kipirdatmayacaktin yuregimin yalniz kuslarini. Acmayacaktin gonul pencerelerini sonuna dek... Gozlerini surmeyecektin gozlerime. Sevdanin o en cikmaz yollarina salmayacaktin duslerimi. Benimsemisken boslugu, Boslukla butunlesmisken yillar yili, Onulmaz acilara kucak acmisken, Direnmisken, yasama, Yeni gelen gunle aydinlatmayacaktin sabahlarimi. Ve butun bunlardan sonra, Acisina vuruldugum aski, Bir tokat gibi carparak suratima, Imkansizligi zehir gibi akitarak ruhuma, Curumeye terk edilmis bir tekne, Yuvasi darmadagin olmus bir kus, calinmis bir yildiz gibi. Birakmayacaktin beni yolun tam ortasinda. Evet hayat devam ediyor... Ben biraz daha eksIk, Biraz daha yorgun, biraz daha yenik, Hayat devam ediyor. Artik kapali yuregim, yeni acilara, yeni aldanislara. Umudun soguk ikliminde defalarca yuzlestigim gecmis... VE BUGUN... SEN UZAKLARDA, BEN BURADA... Aziz EKICI |
Yalnız Adam Ben yalnız adam. Kaptırmışım kendimi sevdalara. Sokaklar benim sevgilim. Karanlık sokaklarda saklı gerçeğim. Gizlemişim günışığının yalanlarını. Suç ortağım olmuş sokak lambası. Ben yalnız adam. Ve sevdamın adı yalnızlık. Uzak olayım herşeyden. Aşktan ve sevgiden. Uzaklaşayım bu dünyadan. Güneşe yakın, dünyaya uzak. Yükseldikçe başım arşa, Daha da yakınlaşayım kara toprağa. Özgür bir at olayım bozkırlarda. Yeniden feth edeyim kıraç arazileri. Ve yeşillendireyim her geçtiğim yeri. Ben yalnız adam. Sokakların sevdalısı, Sevdalıların en acılısı, Kendi dünyamın aynasında, Baksam kendi yalnızlığıma. Ve ağlasam, Gülene kadar çocuk yüzleri, Açılana kadar kardelenleri. Hayata inat yeşeren ümitlerim, Solsalar bir bir hayallerim. Ey yalnız adam! Sakın düşünme arkanda kalanları. Boşver gitsin olanları ve olacakları. Kapat sevdaya kapılarını. Yık köprülerini yarınlarını. Kaybedecek neyin kaldı ki yalnız adam? Yalnız sokaklar ve sen, Karanlık ve gerçekler, Sevgi ve acı, Yalnız adam ve sevdası. (28.05.2001-İçerenköy-İST.-saat:03.00) Erdem Demirkol |
YALNIZ KALDIN MI Sen yalnız kaldın mı hiç; Hani insanın içine inceden bir sızı gelir ya.... O işte benim kalbimde Bazen öyle bir titriyor ki engel olamıyorum... O kadar söylüyorum senin bir sevgilin var seni de seviyor diye! Ama sanki o beni duymuyor.... Kulaklarını kapatıyor beni duymak istemiyor... Ve sanki bana... O seni sevmiyor diyecekte! Buna onun da dayanamayacağını bildiği için söyleyemiyor.... Arda Serdar KOÇER |
YALNIZLIĞI DENEMEK Gecenin ortasında ne işin var Yıldızlara dokunma yanarsın Bak birazdan ay da batacak Karanlık bulaşmasın ellerine Tersine döner yolun bulamazsın İçi dışı uzay tozu yansımalar Sahi mi yalan mı anlayamazsın Bir rüya gemisi iskele sancak Dokunup geçiyor hayallerine Ağlayasın gelir ağlayamazsın Sevmek insanın yüreği kadar Küçükse büyüğünü taşıyamazsın Yalnızlığı da dene oldu olacak Nasıl yankılanır derinden derine İyi midir kötü mü çıkaramazsın İnsan insanı kendisi tamamlar İçinde başka dışında başkasın Eksikliğin fazlana elbet bulaşacak Öbürü sığacak bunun derisine Yoksa sabaha sağ çıkamzsın... Atilla İLHAN |
Yalnızlık Gölgen gibidir yalnızlık Gecenin ıssızlığı, karanlığı gibi boş ve soğuk. Sarılırsın ararsın tutamazsın yoktur çaresi. Adı Yalnızlık Yazılmıştır bir kere Yiğit olsan da büker bileği, Cesur olsan da sızlatır yüreği. İçindedir sevgi, insanın tek dileği Ateşten gömlek misali SEVGİ SEVİLİM |
YALNIZ Yalnızlık paylaşılmaz Paylaşılırsa yalnızlık olmaz Yanar sobasında Yalnız'ın üşüyen bakışları Lambasında karanlığa dönük Bir ışık titrer sönük sönük Penceresi dışına kapanmıştır Kapısı içine örtük Bir sözde saklanmış bir yalanı Bir gözde okuduğundan Bakmaz kendi gözlerine bile Özdemir ASAF |
| Saat: 17:55 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık