|
YANINDAN GEÇTİM SADECE sadece kalbimden geçiyorken aşka dair adın ben seni dilime dolamaya çoktan hazırdım öyle bir gerçekten ve gerekçeden bahsettinki olduğum yerde durdum adeta çakıldım misali bir adım daha ata bilseydim eğer sana belkide bütün yorgunluğumu unutup sarılacaktım o kadar çok korktumki dur demenden kirpiklerimi kaldırıp bakacak cesareti bulamadım hafifçe büküp boynumu sadece geçtim yanından ellerimi kenetledim göstermedim avuçlarımı oysa birinde adın yazılıydı diğerinde yarim şimdi öyle bir yere gizledimki seni göremezsin yılların özlemiyle gelmiştim yorgun ve uzak sana içimdeki çocuğu verecektim temiz ve saf şimdilik ardıma bakacak cesaretim yok gidiyorum kim bilir yeniden kesişir yollarımız seninle belki ozaman toplarım bütün cesaretimi ve sana bu kez sevgimi itiraf edebilirim kim bilir. muzaffer.D. |
serseri bir ok gibi.. Bütün yüzler serseri bir ok gibi bağrıma Saplanıp kalıyor Bütün kazandıklarımı bir bir kaybediyorum Biri bir kayboluyor her şey Bir sabun köpüğü gibi kayboluyor Izdırap şerha şerha benliğimi çürütüyor Korkuyorum ya bir gün beni öldürecek Ya da bir daha beni güldürmeyecek Dudaklarımda hüznün tadı var Bu sonbahar Bu hüsran Yeter diyorum artık Bana bakan tüm gözler hüznüme kilitleniyor Ve sonbahar beni de savuruyor. Üzerime yığılan koca binalar Tüm seslerimi hapsediyorum Ve tüm şiirlerimi yakıyorum Tüm aşklarımı da , savaşlarımı da Benden bir şey kalmasın istiyorum Çünkü şiir sendin savaş sen, tutku sen Evet sendin her şey Bağrımı delip geçen tüm bakışlarımda sen Bütün kazandığım ve kaybettiğim sen Seni sevdiğim gibi şehri ve şiirleri de seviyordum Karanfil i sırf seni kıskandırmak için çiziyordum Savaşlarımı aşkını yenmek için kurguluyordum Ayrılıkları senin için içimde büyütüyordum Şimdi çok geç Şairin dediği gibi “ yalnızlığın bir ekseninde sen / Diğer ekseninde ise sen Hayali gülüşleri sarıyor her yeri Toz pembe sanki her yer Hani daha dün bir karabulut üzerime çökmüştü Şimdi gökkuşağı kibriklerin de Seni seyrettiğim göz yaşlarımı biriktiriyorum Aşk yoktu işte Aşk yok Aşk sendin işte Aşk bizdik bu alemde Sen yoksun aşkta yok öyleyse Beni artık boş ver Bak dinle şarkımız çalıyor radyoda Sana yazdığım şiirleri okuyorlar Duyuyor musun Seni anlatıyorlar Bir elveda bile demeden gidişini Beni çaresiz koyduğun o günü Beni anlatıyorlar işte sensizken Yaşayamadığımı Hala duyuyor musun Bak bu ses,bu şiir ve şehir Sen diye haykırıyor Şehir üzerime devriliyor Her gece ayrı bir ölümü tadıyorum Her gece seni düşünmeden ölmüyorum Bak işte bende vefasızım artık Bugün bende sensiz ölüyorum Hala duymuyor musun hıçkırıklarımı Hala rüyanda bile görmüyor musun Beni Ben ölüyorum işte aşksız.... Ve...sensiz! Ve...sensiz! Alıntı |
Yalnızlık aşktır,geceler uykusuzluk büyütür içimizde.Yaşamak bize kendimize ait olmayan dünyalardan paylaşılmaktadır.Yalnızlık aşktır kendi ekseninde ve gezegeninde yolunu kaybeden bir virüs gibi zamanımızı tüketen. Birçok neden ve Milan Kundera'nın deyimiyle iki varlığı birbirine bağlayıpta o en bilinmez noktalara bırakan kavramdır yüreklerimizde. Aşk anlamında nicelerine göre sürünmek kapsamında kimilerine göre anlamı anlaşılmayan kelimelerde anlaşılmayanı oynamak gibidir vakitsizce. Ve güçlü yapısıyla kimilerine göre aşk sonsuzluktur bilinmeyenin ötesinde. Mevsimsiz gelir nice sevdalar,ve mevsimsiz gider hatıralar. Kalanı yalnızlıktır, kalanı hüzündür varlığa. Büyük cümlelerle düşünüpte küçük tebessümlerle anımsayabilmektir aşk düşmeden her yalnızlığa. Her sabah yeni bir gündür,her yeni günde yepyeni dünyalar yalnız aşk'la büyür. Aşktır aslında düşünürlere göre kazanılması çaba gerektiren en büyük dava ve peşisıra şahidi olmanın gururuyla insan kıvamında. Dava şahidsiz kazanılmaz aslında. Aşk'ta şahidsiz yaşanmaz. Yaşadığımız hayata,hayat doğruluğunda. Başlar küçük bir kasabada,küçük bir sahil kenarında,yağmur altında, okulların sıralarında,büyür ve biter sonrasında. Bir sonrakini ararcasına. Bir sonraya umut katarcasına her yürek parçasına. Sanki çok uzun zaman olurda insana eskiyi unutturmazcasına, anımsatırcasına yalnızlıktır aşk kendi kitabında. Ve koskoca bir hayatın aldatısıdır aşk insana. Sanki aldatmaktan zevk alan bir toplulukta hayat bulurcasına. Kaybetmek, kaybedilmek, unutmak, unutulmak hatırlanmak, aşk'a kapılmak, aşk vermek, aşk satmak, aşk katmak yalnızlıktır aslında anlamını düşünmeden yaşayana. Aşk'ı gerektiği gibi anlayana. Ve mevsimsiz gelir aşk,mevsimsiz gider. Bir şiirde kalır hüzün,başka bir şiirde yeniden doğar. Tanımsız bir renk,alaşımsız bir yürek ister aşk. Aşk her anında paylaşım ister. Kalıplarına uymakta zorlanılan bir hayatın kronik bağımlılığı gibidir aşk. Aşk herşeydir kendinden beklenilene,kendini anlatamayandır,kendi kurgusunda ezberlenen hayal gibidir,belki bir sabırsızlık,belki tutunamazlıktır. Zamansızca yalnızlıktır.Yalnızlık aşktır. Birkan® - 30.05.2001-Bursa |
Işıksızım Işıksızım karanlığın ortasında Sarmış dört bir yanımı aman vermez Işıksızım yalnızlığın ortasında Ne bir ses nede bir nefes yok Kararsızım iki yolun ortasında Gidemem git desede yüreğim birinden Kararsızım gözyaşlaımın ortasında Ne bir düş nede bir gülüş yok Işıksızım yağmurların ortasında İncinmiş ruhum gözlerinin aynasında Işıksızım sabahın her körunde Ne bir selam ne de bir kelam yok Katıksızım sevdaların ortasında Yansın bu yürek senin aşkınla Katıksızım baharların ortasında Bana bu ömür sensiz bahar yok... Işıksızım sensizliğin ortasında Titrer yüreğim sesinle irkilir Işıksızım sensizliğin ortasında Her yüz karanlık olduğunda senden başka ışığım yok... Mete Özkan |
Sen yokken sen yokken uyuyamıyorum!sordum biliyormusun bunu kendi kendime ,hayır korkmuyorum ondan değil ,biliyorum böle düşünme. Evet korkum var bir tane derinlerde bir yerlerde bastırdığım ,söyleyemediğim ,eziklik sandığım; Sensizlik .Ya bir gün sensiz kalırsam deyip uyuyamadığım şey bu.Anlarmısın bilmiyorum sadece sadece sensizken uyuyamıyorum,sen konuşurken ,sen gülerken ya da televizyon izlerken ne kadar kolay bir bilsen.Çünkü ordasın ve yıllarca orda kalacakmısın gibi;ama yokken sankiiii yokmuşsun gibi işte olmayacakmışsın ,hissetmeyecekmişim gibi.Yalnızlık mı korkum yoksa bir gün sen televizyon seyrederken ben nerdeyim neden burdayım demekten korkmak mı bilmiyorum.Bilmiyorum her şey o kadar yabancı ki yalnızlığı sevmiş benim için .şimdi ise ona karşıyım ,karşı tarafa geçtim yalnızlıkla dalga geçenlerdenim .Peki yaa gene oraya geri dönersem ,Allahım işte en çokk bundan korkuyorum.Bencillik bu değilmi.Daha da kötüsü var yaaa sen varken de yalnız kalırsam Sen yokken bu oluyor işte sen varken yaln ız kalıyorum ve korkuyorum.Yaa bir gün sen orda oturuken de yalnızmışım giibi olursa ,hatırlayamassam o güzel günleri ,sanki oyun bitmiş gibi olursa ve ben yensem de mağlup gibi hissedersem kendimi ne olacak.İnsan hep aynen değişmeden durur mu söyle bana .Ya tam vazgeçmişken çaresizlikten sana bakıp bir şeyleri anlatmaya çalıştığımda en acı şeyi söyleyip ’saçmalama dersen’.Ve ben çekip gidersem ,yalnızlığı seçersem .Ne olur söle bana saçmalamıyorsun de şimdiden de.korkuyorum karşı tarafa geçmekten ,sensizlikten kaybolup gitmekten, nedenlerden ,cevapsız sorulardan .En dumanlısı da ne biliyormusun püfür püfür seni çekerken senin adına saçmalarken senin bunlardan haberdar olmayışın .Sessiz ve sakin beni düşünürken kimbilir ne kadar duru ve sadesindir. Peki yaaa ben bu kadar karmaşıklık neden çünkü karışığım ben böle doğdum ve sen böle sade olduğun için seviyorum seni sende beni bu kadar karışık olduğum için. neyse boşver Özetle sevdiğim sen yokken uyuyamıyorum çünküüüüü hep bunları düşünüyorum.sana da gel birlikte düşünelim diyemiyorum ki! |
İçimdeki Yalnızlık Beni üzen birşeyler var, Kalbimin en derin köşesinde. Ne zaman seni hatırlasam, İçimi sızlatan sözlerin gelir. Şimdi çareme dermam arıyorum, Nasıl bulurum,gözlerim hiç görmüyor. Uzatıyorum ellerimi karanlığa, Bir ışık bekliyorum,aydınlatsın beni. Bir dost istiyorum,tutsun ellerimi, Birikmiş içimde bütün beklentilerim. Haykırmak istiyorum, bütün güçümle, İçimde gizlediğim,yalnızlığımı... Hikmet Yurdaer |
Ben dolu bir ben, sen dolu bir sen .. Avazım çıktığı kadarıyla bağırmak istiyorum, duygularımı bir çilpide sana sevgimi anlatmak istiyorum başarabilir miyim diye korkuyorum bazen, ne yapmalıyım, ne etmeliyim, içimdeki sevgiyi sana nasıl anlatmalıyım diye ... Anlıyor musun peki beni !!! Bak diyorum " Seni Tüm Kalbimle Çok Seviyorum " Özledim diyorum genelde, ama öyle bir hasret ki içimdeki, ruhumun derinliklerine sığmıyor oysaki ama olsun sevgiliyi özlemek bana yetiyor yinede ... " Yarın gibi Özlüyorum seni " Bekliyorum oysaki, dimdik solmadan ve ayakta!!! Yâr'eni bekliyorum, O ki; solmaz hayatta asab-î BÜLBÜL .. Gülümsemesi ile huzur veren yâr'imdir o benim gülüm ... " Hasretim; bekleyişimdir yâr seni " Sesin kulağıma geliyor, her ne zaman duysam tatlı sesini, aklıma gülen gözlerin geliyor gözlerimde bir yaş neden Ya Râb neden, sevdiğim yanımda değil. Olsun yinede ben seni sol yanımda hissediyorum ... " Kalbimin en icra köşesine seni yazdım sevdiğim " Ben dolu bir ben olarak, sen dolu bir sen olarak.. Seni Seviyorum ... |
Sisler Içinde Dağlarım Beni yok sayan hayatın İsyanları düştü payıma Yanlışlarımı sorguluyorum Bir yanım güz yağmurları Diğer yanım alevden şimşek Kimseler görmese de Sanki yüreğime düştü hançer Yorgun muyum? Yoksa tükenmiş mi? İniltilerim yankı yapar kayalarda Soğuk rüzgârlar eser koynumda Sinmişliğim kor ateş olur Issız dağların sisleri arasında Kimsesiz yüreğim kavruk Çoğalttığım sancılarımla Ne yerdeyim ne gökte Kaybolmuş muyum? Yoksa hiç var olmadım mı? Ateşler içindeyim her gün Uyanıkken rüyalar görüyorum Usul usul akıyor kanım Ağaçta kalan son yaprak gibiyim Ha savruldum ha savrulacağım Ne kadar direnirim bilmiyorum Başım düştü düşecek, Ömrümse yorgun çocuk Sevilmemiş miyim? Yoksa hiç yaşamadım mı? Hatice Kürklü |
Yüregimin Yanlızlıkları... bak ben geldim yine gecelerine senin gelmeyeceğini bile bile çok söylediler o unuttu diye o unutsa bile ben hala unutmadım onu niye? amansız çıkışlardayım yanlızlığımla seni arıyorum akşamın karanlığında bulamadım dökemedim içimi meğer ben hala unutamamışım seni. yüzünü kaldır gururunu göster elimi tut parmaklarım ıslansın kim bu benim için ağlayan bilmek isterim kimmiş yüreğimi paylaşan benimle. bir akşam üstüydü döndüğümde ağlayarak girdim yine eve gelme sakın dedi gelme yüregimin yalnızlıkları oynayacak bu gece. Harun Sürek |
Kayboluyorum Sensizlikte Kayboluyorum sensizlikte Dalıp gidiyorum gecenin acımasızlığında Ve bu şehir bu sokaklar cadeler seni anlatıyor bana Hayalerim ıslak düşlerim sırılsıklam dolaşıyorum o sokaklarda Sarı sönük sokak lambasının altında Eski bir resim gibi ağlamaklı kaldırım taşında Sevdasını kaybetmiş sevda adamı gibi dolaşıyorum pencerenin önünde Sonkez doyasıya sıkı sıkı sarmak istiyorum Son kez görmek dokunmak elini tutmak istiyorum O ayaza çalan geceye aldırmadan avazım çıktığı kadar bağırmak istiyorum seni seviyorum Yokluğun acı hergünüm çileli Dünyaya diz çöktürürdüm birkere sevseydinbeni Şahin Şekerci |
| Saat: 11:42 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık