|
Gitme Kal Yalnız(lığ) ım.. Kaderim Yalnızlığım Kimi zaman huzur veren Kimi zaman elem.. Ve onun koynunda ben /. Gurbetteki hazin yanım Sılada diğer yarım Al kendimden beni Götür bir yerlere Ama.. Sen kal, yazıldığın yerde Gelme! .. /. Efkarı atınca terke İşte O an, bulursun beni kendinde Gelirim yine Tüm Yüreğimle Işık vermeyen ufukları da Çekerim karanlık kuyulara Zindanın koynunda Bulursun beni.. /. Hangi gözyaşı mürekkep ..yazdı seni kaderime Ve, hangi beddua Musaallat etti başıma seni /./. Sana öyle alıştım ki... Nasıl birşey(di) sahi, Unuttum sensizliği /. Gitme kal şimdi Yılanım ol yalnız gecelerime düştüğüm kuyularda sarıldığım... Ve.. Öyle akıt ki zehirini, tükensin...bitsin... Kalmasın kimselere Kıskanmasın .. Benimle olduğunu Söyleme sevgiliye.. |
Gittim; Gidilebilecek neresi varsa Ve avuçlarım kanayana; Parmaklarım kısalana kadar Gittim! Yüzümdeki son çizgi, Ömrüme atılan son çentik Ağlayana kadar; Ve kördüğüm dünyanın sırtında Koca bir kamburken Ömrüm; Hiç dönmedim arkama Misafir olmadım hiç Ve gittim. Gidilebilecek neresi varsa... http://www.cet.com/%7Enichols/feather.gifSeyithan |
Gitsem OLurmu...?? Belki en büyük savaslari kendi icimde yasiyorum, Arzularim korkularim ile carpisiyor; özlemlerim kuskularim ile vurusuyor; Hayallerim aci tecrübelerimin bana kurdugu pusulara düsüyor ve Mutluluga dogru coskulu bir kosu tutturma istegi en olmadik anda kacip gidecek huzurun ihanetinden endiseleniyor... özgürlüge kendimi bir bosluga birakir gibi birakma dürtüsü, benim özgürlügümün bir baskasinin esaretine yol acacaginin tedirginligi ile kusatilmis iken „ben özgür olabilir miyim..?“ sorusu büyüyor icimde... Gecmise olan borcum, gelecegi yaratma gücümü zayiflatiyor... Aliskanliklarim heyecanlarim ile bogusuyor... Kendi kendim ile savasip, cevaplarini bilmedigim sorular ile allak bullak oluyorum... Benim isteklerim baskasina aci verecek ise, isteklerimden vaz’mi gecmeliyim...? Vazgecmenin bana cektirecegi aci, sevdigim birinin cekecegi aci’dan daha’mi az yaralar beni...? Sevdiklerime olan borcum nedir, peki kendime olan borcum...? Bu hayati nasil yasamaliyim...? Huzuru'mu aramaliyim heyecani’mi...? Gelecekte yaptiklarimdan'mi pisman olacagim, yoksa yapmadiklarim'danmi, yarinlar’da hangi soru takilir aklima...? Mutlulugumun yolu bir baskasinin mutsuzlugundan geciyorsa, degistirmeli miyizm yolumu...? Isteklerimi, coskularimi, özlemlerimi evcillestirmeli miyim, kendi kendimin avcisi olup kafeslere’mi kapatmaliyim ruhumu...? Insan en büyük savasi kendi icinde veriyor... Bilinmeyenin bende yarattigi o cildirtici merakin pesinden’mi kosmaliyim, yoksa bilinmeyenden sakli olana duydugum korku ile geri’mi durmaliyim... Birbiri ile celisen duygularim’la hirpalaniyorum, kimsenin görmedigi bir savas alani gibi icim, kendi ölülerim ile doluyor, duygularimdan hangisi galip gelirse gelsin, patlayan duygularim ile birilerinin vurulacagini biliyorum artik... Ne yapmaliyim, bu hayati nasil yasamaliyim...? Kendim'den baska bir dostumun, kendim'den baska bir ordumun olmadigi bir savasta bölünen ruhumun hangi tarafinin zaferi icin ugrasmaliyim...? Hangi tarafi tutarsam tutayim neticede yine de bir tarafima ihanet etmis olmayacak miyim, ihanetsiz yaratilamayacak bir gelecegin yükünü tasiyabilecek kadar güclü müyüz hey Sevgili...? Kacsam; gidecek yerim yok, kendi kendime tutsagim... Savassam; vuracagim baskalari ile birlikte yine kendim olacagim... Ayaklanmis duygularimin birbiri ile vurustugu bir savas yasiyorum.... Gecmisten gelecege ancak savas ile gecebiliyor ruhumuz, gecmisi olanin gelecegi savassiz yaratilmiyor... Hem mutlu hem huzurlu, hem coskulu hem korkusuz, hem arzulu hem kuskusuz olamazmiyim, gelecegi baskalarinin hayatlarina dokunmadan, onlarda acinacak yaralarla yaralanmadan yaratamaz'miyim...? Nedir bu savasin ardindaki sir, hangi büyü beni benim ile vurusturuyor, hangi korkunc KADER gecmisimi gelecegim ile carpistiriyor...? Huzur; bütün duygularimi baris icinde tutmaksa eger, hic’mi huzurlu olamiyacagim, bir huzursuz’lugami mahkumum ben...? En korkunc savasi kendi icim'de yasar iken, ne yapmaliyim...? Kim akil verebilir bana; Kim bana yol gösterebilir...? Savasa savasa, her savasta bir parcami öldürerek’mi yürüyecegim hayatin icinde...? Her mutluluk bir acidan’mi süzülecek...? Pusular ile, ihanetler ile, saldirilar ile, geri cekilmeler ile, mütarekeler ile, kacislar ile, esaretler ile dolu bir savasi yalniz ve tek basima yasiyorum, kim galip gelirse gelsin bir tarafim hep yenilecek daima… Yenilmeden galip gelinmiyor... Her zafer bir yenilginin izini birakiyor icimizin derinliklerinde... Zaferlerimiz kadar da yenilgilerimiz oluyor... Kendi kendimiz ile savasarak yürüyoruz... Ve savas, biz bittigimizde bitiyor ancak….. |
Bak Ben Gidiyorum Bak ben gidiyorum. Yalnızlığımı, gecenin zifiri karanlığında öldürüyorum. Kimsesiz bir çocuğun, yalnızlığında bitiyorum. Bir annenin evlat yarasında ölüyorum. Bak ben gidiyorum. Seni Diyarbakır’ın sessiz sokaklarında arıyorum. Bir yalnızlık türküsü söylüyorum, Bir karanfil besliyorum. Bak ben gidiyorum. Ölümün sessizliğine doğru, ilk adımı atıyorum. Artık konuşmayacak kalbime, bir hançer saplıyorum. Bak ben gidiyorum. Seni yalnızlığıma terk ediyorum. Seni seviyorum ama artık söyleyemiyorum. Ani bir kalp krizi geçiriyorum. Oracıkta bir annenin ölümünde ölüyorum. Bir evladın annesine olan sevgisinde, büyümeye gidiyorum. |
Kendince anlatırmısın hayatı bana Kendi yaşamını sorgularmısın? Yorumsuzmu bırakırsın yaşamı? Konuşmadan sadece bakarak Ne umdunki hayattan Kazancın ne oldu? Artılarını,eksilerini tarta bildinmi? Hayallerinin peşinden koşa bildinmi sen hiç? Gerçekten yaşadınmı? Yoksa sende digerleri gibi Uzaktanmı seyrettin yaşamı? Hadi kendince kendine göre anlat Sen hiç unutmak istedinmi? Unuta bildinmi? Hadi dök içini Bütün çıglıklarını dışa vur Şimdi sıra sende... Anlat olumlu,olumsuz yaşamı,hayatı Hadi seni sana bırakıyorum.... http://www.cet.com/%7Enichols/feather.gifKardelen |
Gitmek Daha Kolay Tabiiki. Herşeyi Arkanızda Bırakıp, Düşünmeden Çekip Gitmek. Ama Önemli Olanda Zoru Başarmak Değilmidir... Zor Olan Herzaman Değerlidir. O Yüzden Gidecekseniz, Gitmeden Bir Kez Daha Düşünün "Zoru Başarabilirmiyim Kalabilirmiyim...?" Diye...! Şimdi git Şimdi git.. Say ki, seninle içinden sevda geçen bir türkü söylemedik.. Say ki, gece mektuplarını, en güzel aşk şiirlerini beraber ezberlemedik.. Say ki, sevda trenini kaçırdığım durakta bir süre beraber beklemedik.. Sen git.. Ben gelemem bu yürekle.. Ya da kal.. Eylül yağmurlarını bekle.. Seni yağmurdan sonra seveceğim.. Saçlarıma ak düşmemiş halimle.. Sen yaşlardayken.. Onsekizimde, yirmimde.. Seni yağmurdan sonra seveceğim.. Kaldırımların ıslak ve temiz haliyle.. Yaşlı yüzüm delikanlı yüreğimle.. Seni yağmurdan sonra seveceğim.. Aşksız geçen onca yılı yakacağım.. Sevda alevinde kendi ellerimle... Şimdi git.. Say ki, seninle sahildeki çardakta hiç dondurma yemedik.. Say ki, oturup konuştuğun yaşlı ve yabancı bir adamdı.. Ve sevdadan hiç söz etmedik.. Say ki, hiç gülmedik.. Aynı şeyleri sevmedik.. Ve yağmurdan sonra beraber yürümedik.. Seni yağmurdan sonra seveceğim.. Kimse bilmeyecek, herkesten gizleyeceğim.. Yağmurdan sonraki toprak kokusu olacak havada.. Seninle gökkuşağının altından geçeceğim.. Seni yağmurdan sonra seveceğim.. Ve seni sevdiğimi kimseye söylemeyeceğim.. Belki bu dünya gözüyle gördüğüm son yağmur olacak.. Islak kaldırımlarda sırılsıklam yürüyeceğim.. Ben seni yağmurdan sonra seveceğim.. Ve bir gün ölürsem siyah gözlerinde öleceğim..... |
Gittin İçimde Kaldı Ayrılık Gittin Ayrılırken buz tutmuş bıyıktı gözlerin Kaçamak ellerimiz komutsuz sallandı Dudaklarımızda sıradan sözcükler Vedalaşmayı bile beceremedik Son bir bakış kaldı arkanda Kalabalığa karışan Her şey düzmece bir dinginliğe gömüldü Gittin. İçimde Yığınlarca kitap kaldı uçuşan Sözcükler beynimin köşelerinden Çıkıp korkuttular gecelerimi Peşimden geldi gölgeler Aynalara bakamaz oldum Hiçbir oyun avutmadı beni Yaşamıma sığmayan bir şey kaldı İçimde. Kaldı Yeni bir kent işkenceye hazır Ödeşemedim gittiğin mevsimlerle Belleğimi silkeleyip anılardan Tik tak çaldın uzun zaman Alışamadım yarımlığa Düşlerimde intihar tutkuları Sırtımda hançerinin oyduğu boşluk Kaldı. Ayrılık Çoğalarak giriyor günlerime Senden başka kim bilebilir Geçmişin dökümünü yaptığımı Ağır ağır pulsara dönüşürken güneşler Sonbahar hüznüne benziyor pencerede Artık konuk beklemeyen gözlerim Sayfalar da bitti ışık da her yanı kapladı Ayrılık. A.Kadir Bilgin |
Yerle yeksan, ıslak saçlı, kem gözlü, Kavim göçlerinden bu yana ağlayan Ve durmadan Cep kanyağı yakıcılığında ezgiler Çalan, çaldıran, yakalatan Adı bende gizli bir kadındı İstanbul Şehre bir yağmur yağdı Ben ağladım Sevilirken ayrılmak mı kaldı Bizanstan Yalan dolan yoktu gözlerde sadece ses Verilen sözler birdi edilen yeminler sıfır Eşyalar alındı fotoğraflar söküldü yerlerinden Bir aşkın izlerini yok edecek yeni bir aşk sipariş edildi yeniden Bir şehre yağmur yağdı Ben ağladım Kim daha çok yalan söndürdü çay bardaklarında Hangisi talandı demli öpücüklerin Ve buğularda yitirilen kimin adıydı Bir aşktan diğerine kaç saate gidiliyordu Soyulur muydu kabuğu hayatın Yoksa bütün vitamini kabuğunda mıydı? Yağmur şehre bir yağdı Ben ağladım Ben ençok seni götürdüm giderken Aklımın nakliyesiydi asıl yoran taşıyıcıları Yardan düşmüştüm yaralarım yardan armağandı Ben sevmeyi beceremedim belki de sevilmeyi Benim sevmeye engel evcil acılarım vardı Ben yağmur ağladım bir şehre yağdı Ben şehre ağladım bir yağmur yağdı Ben bir ağladım şehre yağmur yağdı Ben... Yağmur... Ağladım... http://www.cet.com/%7Enichols/feather.gifYılmaz ERDOĞAN |
Necdet Çobanlı ALLAHAISMARLADIK Lütfen sabahları uyandığınızda, Beni de var sayın aranızda, Böylece kolaylaşır herşey birden, Bakarsınız çıkar gelirim aniden. Güzel olan herşey çabuk biter, Sanki onlar "Vazodaki çiçekler", Dostlar ve de mutlu günler, Benimle her an beraberler. Haykıracak nefesim kalmasa bile, Ellerim uzanır olduğunuz yerlere, Gözlerim görmese de sizi bulurum yine, Kalbim durmuşsa da çarpar sizlerle |
bir şehrin siyah saçlarını örüyorum beyoğlu kalabalık bir karanlıkta gözlerimde perdesiz bir gece var çiçekler son karanfillerini saklamış gözyaşlarımın tuzundan belli ki aşkın kimyası ağır belli ki çapraz aşkın yolları dar yani yorgun gözlerimin yeşili yani besmeleler dudaklarımda yorgun benden gizli bir tebessüm içinde hayat yalnızlığım yorgun kalbim kançanağı sağanaklarında özleminin seni seviyorum diyorum kendi kendime seni seviyorum seni seviyorum çık gel kendini al gel bana her nerdeysen ve ne haldeysen çık gel sensizliğin acısını başkalarından saklamaktan yoruldum istemediğim halde gülümsemenin bende yarattığı ihanetten istemediğim anlarda denizi seyretmekten istemediğim içkileri içmekten bana ait olmayan sarhoşlukları yaşamaktan ve sensiz bir sabaha uyanmaktan yoruldum çık gel çık gel ki ellerim ısınsın çık gel ki başkalarına verdiğim cevaplar güçlensin çık gel çık gel ki azrail utansın çık gel sensizliğin şehrinde ateşe veriyorum saçlarımın beyazını sabrımın rengi siyah sanırdım oysa sanki yüreğim avucumda sanki her sabah pişmanlığını anlatan bir mektup atılacak kapımın altından sanki senin için verdiğim kavgalardan insanlar utanacak sanki yanılmamışlığımın gecesi sabah olacak sanki seni sevmemin sonucu sensizlik olmayacak çık gel çık gel akşamlarımın akşam sefası rengince çık gel aşka inanmayanların yüzünü kızartırcasına çık gel bir daha gitmeyecekmişcesine http://www.cet.com/%7Enichols/feather.gifNaşide GÖKTÜRK |
| Saat: 17:12 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık