|
Tek Başına Belki de budur yaşamak; Hep yıkılmışlık içinde Ve hep tek başına... Ben bıktım bu odadan Bıktım yalnız olmaktan ağlamaktan... artık hiç bir hüsran kelimesi anlatmıyor dramımı hiç bir cümle çözemiyor beni Ne yazsam boş! Yineleyip duruyorum dün gece söylediklerimi ... akın akın üstüm yükleniyor ölüm düşünceleri seviyorum gibi geceleri... Usandım desem de yok çaresi Sırtıma alıp götürsem de ölümü Yüreğime hapsetsem; saklasam dahttp://www.tekplatform.com/images/smilies/virgs.gif Ve her gece ben böyle sabahlara dek ağlasam da yok olup gideceğim; kuruyan bir nehir gibi damla damla biteceğim Alıp götürün beni buralardan Bu olmamalı yaşamak ! kaderim de yazmamalı ayrılmak Yar ‘ dan... (alıntı) |
Kadim dostum yanlızlığımla Kadeh kaldıracağım sensizliğime Acılarımı koyacağım masaya meze diye Bir sigara yakıp.. Sen diye çekeceğim içime her nefesi.. İçkimin bitişiyle sensizliği Mezemin bitişiyle acılarımı Son sigaramlada seni söndürürken Veda edeceğim Kadim dostum yanlızlığıma Safiye Özgöç |
Issızlığa adım atarken Kimselerin olmadığı gökyüzünde Umutlarıma doğru uçuyorum Yorulmuş bedenimle beraber Güneş batıyor her akşam Sen yoksun yanımda Sensizlikle Seyrediyorum Sessiliğe Mahkum Geceleri Yalnızlığa Sürükledin bedenimi Dokunabilsen Acılarıma Kanatsan Sana olan Yaralarımı Sarılsam sana bütün varlığımla Anlatsam Turuncuya Sensizsiğe deliler gibi susamış Kaldırmıyor beni yüreğim Sensizlik Yorgun Düşürdü Beni Umut Aksun |
Yalnızlığa Veda Gidiyorum işte Hayalde gör, düşte gör. Yalnızlığın da ucuna geldim, sırtımda kederin hançeri, saplanmadan hep tehditle yürütür beni. Bilmem neden ve nasıl çıktım bu yola, vardır elbet başlangıcı bu halin; ben de bir harmandan savruldum sonunda, konmasız uçtum peşinden kadın denilen hayalin. Hayatmış ama asıl beni kandıran cilve. Yine de bir şey verdi diyemem bana bu derin tasavvur ve yeryüzü meridyenlerle kestiğim özlü çamur kerpici iliğimde kurur, ağrısı yüzüme vurur. Ah ne vedadır ne vebadır ne vebaldir bu! Gitmek değil, artık dağılmakbenimkisi tozuyan aklım ve hafızamla. Bitsin artık bu şiirler, bu kitap, bu içe dönük cihannüma Hayalse katili bir insanın cesedi vurmaz hiçbir kıyıya. Adnan ÖZER |
Kaçsamda Üzerime Yağıyor İhanetin Yitip gittin benden .. Yüreğim habersizdi bu gidişten .. Gittin mi? Bittim mi? Bittin mi? Yoksa sende .. Bir yalnız tebbessüm kaldı yüzümde .. Hepsi bu .. Bir de ihanet saklı kutular ellerimde .. Önceleri içinde aşk sözcükleri sakladığım, İçlerine bir bir ayrılık yağmurlarının biriktiğini Gözlerimi yıldızlara sunduğumda gördüm; Parlayan ışıkların karanlıklara gömülüşünü tek tek .. Yalan mıydın? Yalan mıydım? Ben hiç ayrılıklara yürüyüşlere çıkmadım sevgilim ! Kimse incitmek için derinlerime koşmadı hevesle .. Heceler bitti konuşamıyorum . Son muydun? Son muydum? Ayrılıklarında adını aşk koy yüreğim; Kaçsamda üzerime yağıyor ihanetin .. Gittin mi? Bittim mi? Bittik mi biz şimdi ?.. Alıntı |
Sana Ait Bu Yalnızlık... Gece, Bugün bir başka sessiz sanki... Yüreğime çarpan sesler mi çok yalnız? Yoksa ben miyim her nefeste bu denli yalnızlığı soluyan! Duyulması zor bir yokluğun ayak sesleri içimde… Senin bu yalnızlık. Senin bu yokluk. Benim varlığına dair hiçbirşeyim yok ki, Bir kuru sessizlikten başka… ‘’Hiç’’ olanlar bile sende tutuklu. Oysa, kendime ait bir yalnızlığım bile yok! Tüm yokluklar sana dair… Varlığını ‘’ses’’ sayma, hiç olmadı ki konuşsun! Anla yada anlama… Unuttuğun bir çerçeve de silindi hayallerim! Bir çizgi çektim gerçeklerin üzerine… Karaladım kendimi, duygularım konuştu! Sustu korkularım, seni ‘’hayat’’ bildi tüm çığlıklarım. Oysa ki, ben duymak istememişim! Onlar hiç susmamış… Gece, Bugün bir başka hüzne dayalı sanki… Sensizlik koyu bir sessizlik bıraktı avuçlarıma. Düz gittim, yoruldum… Eğri gittim, yoruldun. Bulamadım ben senin yolunu! Savruldum sessizliğimin haklı/haksız savaşının içinde… Ve gece, çok fazla ağladı bugün… Biraz da ağlattı! Korkma/düşünme… Sana sığındım ama Sen yine bilmedin! '’Ah yüreğim’’ sus… Bu gece de ölmedi ruhum… Alıntı.. |
Yalnızım.. umutlar,sevinçler,gülümsemeler yok olmuş dünyamda bir taş bastım yüreğime yakmakta bedenimi ne hıçkırıklar ne de gözyaşları anlatıyor kırık kalbin bir intihar mektubunu.. Bir sevgiydin sen, adını koyamadığım bir gül verip yüreğimi yakan bir ateştin mutluluğu arıyordum hayatın çekilmez yalnızlarında sana sığındım kanatlarının altına gizlenerek göz göze gelip hissediyordum artık merhametliliğini.. Uzaklardasın şimdi etrafıma baktığımda yetim bir çocuğun bakışını andıracak artık gözlerim saklı kalan hüzünleri yalnız paylaşacagım yüreğimde sessiz sessiz.. kan ağlayacak kalbimdeki fırtınalar sorgusuz sualsizce verdiğin gülle yanıp tutuşacak yüreğim alev alev.. Biliyorum, yollarını gözlesemde durmayacak zaman akıp gidecek bilinçsizce eski günlerdeki gibi bakmayacaksın sevgi dolu gözlerle dudaklarının arasından dökülen sözcükler yüreğimi okşamayacak artık ve koca bir sitem olmaktan öteye gidemeyeceksin hiçbir zaman... Süzülürken gözyaşlarım damla damla yanaklarımdan içimdeki senin ateşin bir kor gibi yakacak yüreğimi özlemim, hayallerim rüzgar gibi savruluyor olsa da elinden mutluluğun rüzgarları uzak değil bize yeter ki yüreğini yüreğime bağla bunu istiyorum senden sadece;Çok mu? Bu şehirde; kırık bir kalp taşıyorum acı hatıralarla birlikte gözlerim yüreğime kazıdığın isminle ağlıyor şimdi unutamamanın verdiği ıstırap ruhumu kemiriyor adeta sen, bunlardan habersiz yaşıyorsun hayatı bu şehirden uzakta nasıl bilebilirsin ki bunları,aşkın doyumsuz acılarını 'hiçbir zaman'... Hasan Sıddık ERSOY |
Bir gece, düş yorgunluğuyla uyandım... Sessizce bir rüzgar geçiverdi penceremden. Bir deniz kıyısı düşündüm, Ve sen... kendinle başbaşa... Bank üstünde yalnızlıklarını çoğaltırken, İçinde benli duygular yoğunlaşır birden. Alır seni dalgalar kıyımdan, kıyısına götürür hüznün... Bedeninde sabah olur, ruhun karanlıkları çoğaltır. Sonra ben yenilerim sende kendimi, Sonra korkuların başlar, usulca irkilirsin. Ölüm oyunları oynarsın kalbinle, Beynin senden kaçar, düşersin kendinden... Yine kaybetmek beni, sende maviyi siyaha dönüştürür... Gecemde senden sokak yalnızlıkları dinliyordum, Nakaratında denizler boyu gözyaşları... Üşür gibiydi ruhum, üşütüyor gibi seni. Bir gece sensizdim, en az senin kadar... Düşler düşüyordu gözlerimden, Sessiz bir ölüm gibi geçiverdin ruhumdan. Hasan CAN |
Esaret gözyaşları içindeydik hepimiz Suskun bir nöbet tutuyordu gözlerimiz Kilit altına alınmıştı tüm duygular ve bitmek bilmiyordu gece… Bitmek bilmiyordu hasretlik, ve umursanmıyordu artık yokoluşu zamanın, sonra sen geldin… Yalnızdık, ötede ve haydut duygular içinde, yalnızdık… Bitmeyen sesler duysak da zamana dair ve hayat hep zorlasa da bir diğeri olmaya yalnızdık aslında… Ali BALTACI |
Yalnızlık Ağladı Yılda iki bahar, yaz ve kış Dört mevsim Güneş, yağmur, kar kıyamet Sen ve ben bahardık desek Yılda iki defa olsun görüşsek Sen ve ben yaz desek Kavrulsa yüreğimiz Yansa bedenimiz, kalbimiz Sen ve ben kış desek Ben sonbahardan gelirim sana Yağmur gözyaşım olur Rüzgar içimde dinmeyen fırtınam Kış ocağıma düşer her zaman Kar yağar evimizin damına Tüter mi? Bizim de ocağımız Sorarım her sonbahar akşamında Olur mu hiç birlikte Kışa vedamız İlkbahara merhabamız Ne güzel di her şeye rağmen hayali Açtım o seni gören Lanet olası gözlerimi Açtım Odamda bir çığlık vardı Duvarlar da sesin Anlamıştı yalnızlık En sonunda Odam da bir hıçkırık Yalnızlık da ağladı Ben ağladım Semih Önder |
| Saat: 11:42 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık