|
İşte bu akşam yazdıklarım ve ben başbaşa Tartışıyoruz özgürce.. Kimseler olmadan kimseler duymadan Yalnızlığım ve ben.. Gökyüzünü sarmış yağmur bulutları İçimde özlemlerim terkedilmiş sevdalar Bir sonbahar hüznü ile çalan Eskimiş şarkılar. Birlikte kadehler kalkıyor peşi sıra Camdan bakıyorum da inceden bir yağmur da var.. Ellerimde sararmış resimlerin mektupların Yüreğimde öylesine işlenmiş derin yaraların.. Hüznüm yalnızlığım sensizliğim Özleminle beraber şimdi Anıların da var. Boşver diyorum herşeye ama şarkılar öyle demiyor Nağmeler inliyor patlıyorlar sanki kulaklarımda Geçmişi silmek kolay mı.. Seni silmek kolaymı içimde büyüyen özlemini silmek Asla.. İşte bu akşam yazdıklarım ve ben başbaşa Tartışıyoruz özgürce.. Kimseler olmadan kimseler duymadan Sadece yalnızlığım ve ben.. Semih Batman |
Ben yalnızlıklar ülkesinin Taçsız prensesi. Ümitsizlik trenini bekliyorum Yalnızlıklar ülkesine yolculuk için. Dertler baş vezirimdi Umursuzluk muhafızlarım. Izdırap hancı başı, Dadı kalfam acılar. Karanlıklar gözcüm Üzüntü ahçım Gözyaşlarım kaynayan su. Lanet etsem bağırsam Hancı başı, vezire Ne yazar kızsam dadı kalfaya. Anlat dök içindekileri En yakın dostun çile, Doğacak sana güneş Hele sen bir bekle. Daver etsem sevinci Mutluluğu saraya, Hancı başı çevirir Vezir sokmaz yanıma. Aşçıya liste vermem O bilir yemeğini, Akşama pişirecek En kuvvetli zehirini. İçeçek yudum yudum Geçeceğim kendimden. Vücudum uyuşsada Direnecek gücüm var, Benim yalnızlıklar ülkesine Bir tren biletim var. Hatice Türkmen Yurtseven |
uzun soğuk kış gecelerinde.. kendisinden başka dinleyeni olmayıpta duvarlarla konuşanın halini.. ANLAYABİLİRMİSİN SEN kırık dökük tencerede,kuru ekmekten başka yiyeceği olmayan , etrafına toplanıpta paylaşamayan o çocukların halini ANLAYABİLİRMİSİN SEN el bebek gül bebek bayramlarında şen şakrak oynayan çocukların yanında bir köşede boynunu bükmüş gözü yaşlı o masumun halini.. ANLAYABİLİRMİSİN SEN yazın plajlarda,kışın barlarda elinde içki kadehi eşitlik lakırdısı yapanların yanısıra kucağında bebesiyle, soğuktan hıçkıran o çaresiz ananın halini ANLAYABİLİRMİSİN SEN cebinde beş kuruş parası olmayan evinde açlıktan çocukları ağlayan yeni başlayan bir günü ölümden sayan o yoksul babanın halini.. ANLAYABİLİRMİSİN SEN |
Yanımda okul yıllığı Önümde günlüğüm Ve elimde resmin var Anımsıyorum o yılları Sen benim bense senin ilk askındım Tanışmamız çok komikti Tiyatroda sen Jülliyet bende Romeo’yu oynayacaktık O öpüşme sahnesinde başladı her şey Yıllar nasılda geçti dimi Sanki o sahneyi dun oynadık Simdi ise çok uzaklardayız Sen şehrin bir ucunda bense diğer ucundayım Sen beni unuttun mu bilmiyorum ama ben seni unutamadım Derler ya insan ilk askını unutamaz İşte bende unutamadım çoğu insan gibi |
Evler büyük dedikçe büyük Ben insanların en garibi Uzağı ilk defa kavradım Görür yahut dokunur gibi Eski bir saçakta kuşlarla Yele yağmura karşı oturdum İç içe daireler çiziyor İçine adımı yazıyorum Gün uzun türküsünü bitirdi Karlı dallara yürüdü karanlık Yalnızlık çekilmez bu vakit Delirdi denizde yosun çayda balık Gel artık |
Yanlızmısın Sende Benim Gibi? Uzaklardayım Sessiz Sensiz, Tatmadan Aşkı Aşkı Tanımadan, DoyDum HaYaTa Sessiz ve Sensiz Anladım Yine Yalnızım Ve yine Sen Yoksun. Ümit Eye |
‘’Yalnızlığını anlat bana… ‘’ Aldım elime kalemi, boş bir sayfa buldum sen’li yazılarımın arasında… Yalnızlığı beklemeye koyuldum, beyaz düşlerime esir olan karanlık odamda… Geldi, sensizliğin çarpıcı boşluğunda.. Nefesim daraldı, yuttum içimde her ne varsa… Dört duvar dillendi sessizliğimden ! Sustu yakarışlar… Taştı sessizlik içimden… Kelimeleri karanlığa bıraktım hissedilebildiğince ! Ben konuştum, ‘o’ dinledi… Ansızın, sustum… Sessizliğini dinledim.. Dinledikçe, Sevdim sonu çığlık olan yalnızlığı.. Sarıldım kuytu gecelerde birtek o’na…! Ne bir şikayet ne bir bıkkınlık.. Sevdim gecelerimde, adı yalnızlık olan, sessiz çağrını… O’na rehin bıraktım ruhumun derinliklerini.. Yine yalnızlığa alabildiğine konuştuğum bir gecede, Hayallerim düştü gözlerimden birer birer.. Yüreğimi gördüm karanlığın en ücra köşesinde.. Lime lime oldu gözlerimin önünde.. Tutamadım.. Yetişemedim yüreğime ! İşte o gece, yalnızlığa yakardım sayfalarca.. Ben konuştum.. Yine ‘O’ dinledi.. Öyle sessizdi ki.. İsyana meyilli sorularıma, cevap olamadı yalnızlığım.. O sustukça, ben haykırdım çaresizce.. Olmadı.. Sensizliğe çare olamadı… Duvarlarım yıkıldı benliğimin üzerine.. Nefesim daraldı, bu kez acıyla… Yutkundum, her kelimeyi yüreğime batırırcasına ! Sebebim oldu, her hecesi yüreğimi yakan kelime… Yalnızlığı, yalnızlığa anlattım gecelerimde... Pabucu dama atılmış hayallerime ağladım karanlığın yaralayıcı boşluğunda … alıntı |
Ah bu yalnızlık Biliyorum aslında Belkide bunaltmıştır artık benim yalnızlığım Her defasında yalnızlıkla savaşıyor olmam Belkide sıkmıştır seni Evet belkide sen haklısın Belkide en doğrusu senin yaptıkların Biliyor musun ben onu beceremedim galiba Seni unutmayı.. Yokluğuna alışamadım hala Her ne kadar yalnızlığımla baş başa kalsamda Ve baktığım her yerde yaşatsamda seni Sanırım ben bunu beceremedim Sensizliğe alışmayı Evet! dün de bugün de ve gelecekte bile.. Yalnızlığımdan bahsedeceğim Evet belkide bunun esiri olmuşumdur.. Bunu biliyorum.. Ama kaleme aldığım her şiirin sonu Nedense hep sana çıkıyor Ve ben yine sensizliğin yalnızlığıyla savaşıyorum Biliyor musun,bazen de ümit ediyorum Bana döneceğin günlerin gelmesi dileğiyle Yalnızlığıma mısralar yazıyorum.. İsmail Salcan |
Yalnızlık bir yağmura benzer, Yükselir akşamlara denizlerden Uzak, ıssız ovalardan eser, Ağar gider göklere, her zaman göklerdedir Yalnızlık bir yağmura benzer, Yükselir akşamlara denizlerden Uzak, ıssız ovalardan eser, Ağar gider göklere, her zaman göklerdedir Ve kentin üstüne göklerden düşer. Erselik saatlerde yağar yere Yüzlerini sabaha döndürünce sokaklar, Umduğunu bulamamış, üzgün yaslı Ayrılınca birbirinden gövdeler; Ve insanlar karşılıklı nefretler içinde Yatarken aynı yatakta yan yana: Akar, akar yalnızlık ırmaklarca. Rainer Maria Rilke |
Yalnızım Kimsesiz bir dağ başında Yapa yalnız Gözüm ufuklara dalıyor Aklımda sen varsın Kalktım ayağa Ellerim ceplerimde Dilimde eski bir türkünün Ufak ufak ıslıklanması Yüzüm geleceğe dönük Arkamda sen varsın 23/10/1999 Ersoy Oktay |
| Saat: 10:02 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık