![]() |
Yine seni düşünmekteydim dün gece Saat üç buçuğu beş geçe Yollara vuruldum, kaldırımlara kilitlendim delice Adını Mırıldandım an be an hece hece Her günüm seni bana getirecek diye beklerken Her gecem seni benden biraz daha koparıyor Kayboluyorsun yıldızların arasına karışarak Benide ardından ağlatarak Feleğin tokadından bir kez daha şaklatarak. Cebrail Karadağ |
gitmek için bahane Bir dostun kalbini kırmak istemem, Bükerim boynumu çekip giderim. Yol uzun olsa da vedayı sevmem Bükerim boynumu çekip giderim. Dostluğu yüceltip şiirler yazdım, Bilerek sanmayın kimseyi üzdüm, Sanırım bu kabri kendime kazdım Bükerim boynumu çekip giderim. Gönül köprüsünün ayağı oldu, Beynim karışınca noktalar doldu, Yoklukta yüreğim inceden soldu. Bükerim boynumu çekip giderim. Merihli, ufkumu açtı yeniden, İzler bıraktı ki, çok derinlerden, Merdiven altından bir serin yerden, Bükerim boynumu çekip giderim. Gizemli samimi sıcak duygusal Ruhumun sükunet bulduğu kumsal Örnek olsun dedim gençliğe timsal Bükerim boynumu çekip giderim Lacizün gözleri açıktı dünden, Haberler verirdi yaşanan günden, Şişesini bilmem hiç bir öğünden, Bükerim boynumu çekip giderim. Ali can var birde, unuttum sanma Bilmeceler doldururdu kafama Şimşekleri çakıp yanan ruhuma Bükerim boynumu çekip giderim. Aferit, misshayal, daha kimler var, Tuşların ucunda durur anılar, Her biri bir alem, ayrı deryalar, Bükerim boynumu çekip giderim. Gitmek kurtuluş mademki burdan, Bana ne yıllardan, günden, asırdan Ayrılmak mümkün mü içteki sırdan Bükerim boynumu çekip giderim Kurdoğlu hasrete özden nikahlı Kalkanı hoşgörü, kalem silahlı Urbasın giyinmiş, dünden siyahlı Bükerim boynumu çekip giderim |
Yaşadıklarımdan ögrendiğim bir şey var: Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır Kopmaz kökler salmaktır oraya Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını Kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin Ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleneceksin İnsan bütün güzel muzikleri dinlemeli alabildiğine Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına İnsan balıklama dalmalı içine hayatın Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın Değişmemelisin hiç bir şeyle bir bardak su içmenin mutluluğunu Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var: Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün evrene karışırcasına Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana Ataol Behramoğlu |
Ne zaman seni düşünsem Bir ceylan su içmeye iner Çayırları büyürken görürüm Her akşam seninle Yeşil bir zeytin tanesi Bir parça mavi deniz Alır beni Seni düşündükçe Gül dikiyorum ellerimin değdiği yere Atlara su veriyorum Daha bir seviyorum dağları. İlhan Berk |
Eksik olan bir yanı vardı askımızın bir filminde üç beş figüran dövüp ata binmemesi gibi cüneyt arkın'ın Haberin olsun vermedim eskiciye yrtık ayakkabılarımı nasıl ayrılırım ki onlardan kapınızın önünde az mı cıkarıp giymistim Naftalinledim bende kalan yün kazagını söylemiş miydim size naftalin ki güvelere karsı kullandığı kimyasal silahıdır anıların....... Sunay Akın |
gitmekdeeee zordurr kalmaktaa buda benden (: |
[quote=NoRanynn;72969]GİTMEK Mİ ZOR?YOKSA KALMAK MI? Kamnın zor olduğunu kalan bilir. |
we have to run and we also have to stay alive |
Raylar Rüğümlenen yollar, tren Bir gün Ümit etmediğim bir gün Alıverecekler seni benden. Neler götürdüğünü bilmeyecek Düşünmeyeceksin. Belki döneceksin Düşerken yıldızım bir selvi gölgesine Belki de ömür boyu bekleteceksin. İlk çiğdemle gel Ne var ki dünyada Kaybedip bulmaktan güzel? Demesi kolay ama Öylesine yanıyor ki içim Bir garip çöl yolcusu gibiyim. Doymak için susuzluğuna Seni yudum yudum değil Damla damla içeçeğim Gülten Akın |
BULUŞMAK ÜZERE Diyelim yağmura tutuldun bir gün Bardaktan boşanırcasına yağıyor mübarek Öbür yanda güneş kendi keyfinde Ne de olsa yaz yağmuru Pırıl pırıl düşüyor damlalar Eteklerin uça uça bir koşudur kopardın Dar attın kendini karşı evin sundurmasına İşte o evin kapısında bulacaksın beni Diyelim için çekti bir sabah vakti Erkenceden denize gireyim dedin Kulaç attıkça sen Patiska çarşaflar gibi yırtılıyor su ortadan Ege denizi bu efendi deniz Seslenmiyor Derken bi de dibe dalayım diyorsun İçine doğdu belki de İşte çil çil koşuşan balıklar Lapinalar gümüşler var ya Eylim eylim salınan yosunlar Onların arasında bulacaksın beni Diyelim sapına kadar şair bir herif çıkmış ortaya Çakmak çakmak gözleri Meydan ya Taksim ya Beyazıt meydanı Herkes orda sen de ordasın Herif bizden söz ediyor bu ülkenin çocuklarından Yürüyelim arkadaşlar diyor yürüyelim Özgürlüğe mutluluğa doğru Her işin başında sevgi diyor Gözlerin yağmurdan sonra yaprakların yeşili Bi de başını çeviriyorsun ki Yanında ben varım CAN YÜCEL |
| Saat: 03:28 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık