dedektif hikayeleri
 

ya lütfen bana dedektif hikayesi yapabilirmisinz çok acil þimdiden tþk

Acemi Dedektif

Ýki gün önce söz vermiþti arkadaþýna, gazetelerini çalan kiþiyi bulacaktý. Kendine güveniyordu. Bugün araþtýrmalarýna baþlayacaktý. Topu topu yirmi daire vardý þu apartmanda. Ýkisi kendi ve arkadaþý olduðuna göre þüpheli on sekiz daire vardý. Bir kaç güne kalmaz bulurdu suçluyu. Basitti bu iþ.

Küçüklükten bu yana dedektifliðe ilgisi vardý. Belki de okuduðu çizgi romanlarýn etkisinde kalmýþtý. Bu tür filmleri hiç kaçýrmaz, gazetede gördüðü olaylarýn asýl nedenlerini bile günlerce zihninde çözümlemeye çalýþýrdý. Polis olmak istemiþ fakat boyu yeterli olamamýþtý, yoksa arþiv memuru olur muydu hiç?

Arkadaþý posta kutusuna býrakýlan gazetelerinin yaklaþýk iki haftadýr eline geçmediðini söylediðinde bu görev için gönüllü araþtýrma yapacaðýný belirtmiþti. Arkadaþý sevinmiþti, böyle iþleri kendisi asla takip edemezdi zaten. Hemen kabul etmiþti.

Birkaç gün iþ yerinden izin almýþtý. Hýrsýzý bulunca iþine hemen dönecekti. Bir kalem ve not defteri alarak koltuðuna oturdu. Önce verileri yazmalý, sonra iþe baþlamalýydý. Kaleminin arkasýný aðzýna alýp bir süre düþündü. Sonra yazmaya baþladý:

“Apartmanda yirmi daire var, on sekizi þüpheli. Posta kutularý apartmanýn giriþinde. Her sabah býrakýlan gazete, sahibinin eline ulaþmýyor, bu durumda posta kutusunun üzerine gazeteciye bir not býrakarak iþe baþlanacak.”

Hemen boþ bir kâðýt alýp notu yazmaya baþladý. Nota gazetenin eline ulaþmadýðý ve gazeteyi býrakýnca, sekiz numaralý dairenin ziline basýlmasýný istediðini yazmýþtý.

Hemen gitti, notu arkadaþýnýn posta kutusunun üzerine yapýþtýrdý. Cezmi’nin yüzü gülüyordu. Sanki epeyce yol kat etmiþ gibi mutluydu. Daðýtýcý çocuk bir iki saate kadar gelecek, notu okuyacak, gazeteyi býrakýnca da Cezmi’nin ziline basacaktý. Böylece Cezmi hemen iki kat aþaðýya inip apartman giriþinde gezinerek gazeteyi kimin aldýðýný tespit edebilecekti. Evine çýkýp kapýsýný açtý. Mutfaða gidip çay koydu ocaða. Akþamdan kalan bulaþýk bardaklarýný lavabonun içine toparladý, kahvaltý için sahanda yumurta yapacaktý kendisine. Tavaya biraz yað döküp ocaðý yaktý.

Kahvaltýsýný hazýrlarken ve yaparken hep ayný soruyu soruyordu kendisine; “Gazeteleri kim alýyor?” Bu sorunun cevabýný en kýsa zamanda vereceðine inanýyordu Cezmi. Saatine baktý, bir saat geçmiþti ama henüz zil çalmamýþtý. Demek ki gazete daðýtýcýsý gelmemiþti daha. Bulaþýklarýný yýkarken kapýnýn vurulduðunu duydu, köpüklü ellerini iyice kirlenmiþ mutfak havlusuna silerek hýzlý adýmlarla kapýyý açtý. Gelen alt komþu Fevzi Bey’di. gelen. Þaþkýn bir yüz ifadesi ile komþusuna baktý.

“Cezmiciðim,” dedi komþusu, aþaðýya bir not yazýlmýþ, onu gördüm de…”

Cezmi gözlerini dikkatle açarak “Evet,” dedi.

“Gazeteci senin zile basýp gitse bile sen duyamazsýn, ziller bir haftadýr bozuk…”

kaynak

Haftanýn bu ilk iþ gününde, iþi olanlar, iþyerlerine gidiyorlar. Orhan’ýn da bir iþi var tabiî ki fakat uzun bir süredir iyi bir iþ çýkmadýðý için gitmek istemiyor. Geçen hafta gelen en iyi iþ, kaybolan bir köpeði aramak olmuþtu. Bu iþ sanýldýðý kadar kolay deðildi onun için. Bir köpeði aramak bir insaný aramaktan daha zordu. Aradýðý bir insan olsaydý, nüfus kayýtlarýndan, adresinden, arkadaþlarýndan veya en son çalýþtýðý iþlerden baþlar, bir þekilde izine rastlardý. Ancak, eðer kaybolan bir köpekse, ender bir tür olmadýkça bulunmasý çok zordu. Tecrübeleri göstermiþti bunu.
Bazen, o köpeði nasýl aradýðýný hatýrlýyor, gülmekten kendini alamýyordu. Elinde köpeðin bir boy resmi vardý. Bu gerçekten bir boy resmiydi, köpek iki ayaðýnýn üzerinde durmuþ, dili dýþarýda poz vermiþti. Altýn sarýsý renginde, parlak ve dalgalý tüyleri olan, düþük kulaklý, sol kaþýnýn üzerinde beyazlýk bulunan Golden Retriever cinsi bir köpekti bu. Ender rastlanan bir tür olmasýna raðmen sokak köpekleri kadar sýradan görünüyordu. Orhan onu sokak sokak aramýþ, resmini gösterdiði insanlara da "adý Boncuk, çok deðerli bir köpektir, yerini söylerseniz sahibi tarafýndan ödüllendirileceksiniz" demiþti. Bazýlarý sitemle, "köpek arayacaðýna kaybolan insanlarý arasan daha iyi olmaz mý?"diye fena halde çýkýþmýþlardý hatta. Ardýndan iki gün geçtikten sonra müþterisi onu aramýþ, iþin sona erdiðini, köpeðinin sað salim eve geldiðini, yardýmlarý için çok teþekkür ettiðini bildirmiþti. O da karþýlýk olarak mecburen, çok sevindiðini söylemiþti. Bu gibi durumlarda, yani iþin kendiliðinden son bulmasý hallerinde, aramanýn üzerinden kaç gün geçerse geçsin, asýl ücretin %10'unu alýyordu. Bu da onun için teselli gibi bir þeydi.

BUYRUN BU DA DEDEKTÝF HÝKAYENÝZ...

ya lütfen 1 tane yazar mýsnýz?acele yarýna götrmm lazým :( çoooook acil!!!!!

.

ödev
 

acil bir dedektif hikayesi lütfeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeen

baþka dedektif hikayesi yok mu?

BAÞKA DEDEKTÝF HÝKAYESÝ YOK MU?

Dedektif hikayeleri
 

Dedektif Hikayeleri Örneði - Dedektif Hikayeleri Örnekleri - Dedektif Hikayesi Örneði
Acemi Dedektif

Ýki gün önce söz vermiþti arkadaþýna gazetelerini çalan kiþiyi bulacaktý. Kendine güveniyordu. Bugün araþtýrmalarýna baþlayacaktý. Topu topu yirmi daire vardý þu apartmanda. Ýkisi kendi ve arkadaþý olduðuna göre þüpheli on sekiz daire vardý. Bir kaç güne kalmaz bulurdu suçluyu. Basitti bu iþ.

Küçüklükten bu yana dedektifliðe ilgisi vardý. Belki de okuduðu çizgi romanlarýn etkisinde kalmýþtý. Bu tür filmleri hiç kaçýrmaz gazetede gördüðü olaylarýn asýl nedenlerini bile günlerce zihninde çözümlemeye çalýþýrdý. Polis olmak istemiþ fakat boyu yeterli olamamýþtý yoksa arþiv memuru olur muydu hiç?

Arkadaþý posta kutusuna býrakýlan gazetelerinin yaklaþýk iki haftadýr eline geçmediðini söylediðinde bu görev için gönüllü araþtýrma yapacaðýný belirtmiþti. Arkadaþý sevinmiþti böyle iþleri kendisi asla takip edemezdi zaten. Hemen kabul etmiþti.

Birkaç gün iþ yerinden izin almýþtý. Hýrsýzý bulunca iþine hemen dönecekti. Bir kalem ve not defteri alarak koltuðuna oturdu. Önce verileri yazmalý sonra iþe baþlamalýydý. Kaleminin arkasýný aðzýna alýp bir süre düþündü. Sonra yazmaya baþladý:

“Apartmanda yirmi daire var on sekizi þüpheli. Posta kutularý apartmanýn giriþinde. Her sabah býrakýlan gazete sahibinin eline ulaþmýyor bu durumda posta kutusunun üzerine gazeteciye bir not býrakarak iþe baþlanacak.”

Hemen boþ bir kâðýt alýp notu yazmaya baþladý. Nota gazetenin eline ulaþmadýðý ve gazeteyi býrakýnca sekiz numaralý dairenin ziline basýlmasýný istediðini yazmýþtý.

Hemen gitti notu arkadaþýnýn posta kutusunun üzerine yapýþtýrdý. Cezmi’nin yüzü gülüyordu. Sanki epeyce yol kat etmiþ gibi mutluydu. Daðýtýcý çocuk bir iki saate kadar gelecek notu okuyacak gazeteyi býrakýnca da Cezmi’nin ziline basacaktý. Böylece Cezmi hemen iki kat aþaðýya inip apartman giriþinde gezinerek gazeteyi kimin aldýðýný tespit edebilecekti. Evine çýkýp kapýsýný açtý. Mutfaða gidip çay koydu ocaða. Akþamdan kalan bulaþýk bardaklarýný lavabonun içine toparladý kahvaltý için sahanda yumurta yapacaktý kendisine. Tavaya biraz yað döküp ocaðý yaktý.

Kahvaltýsýný hazýrlarken ve yaparken hep ayný soruyu soruyordu kendisine; “Gazeteleri kim alýyor?” Bu sorunun cevabýný en kýsa zamanda vereceðine inanýyordu Cezmi. Saatine baktý bir saat geçmiþti ama henüz zil çalmamýþtý. Demek ki gazete daðýtýcýsý gelmemiþti daha. Bulaþýklarýný yýkarken kapýnýn vurulduðunu duydu köpüklü ellerini iyice kirlenmiþ mutfak havlusuna silerek hýzlý adýmlarla kapýyý açtý. Gelen alt komþu Fevzi Bey’di. gelen. Þaþkýn bir yüz ifadesi ile komþusuna baktý.

“Cezmiciðim” dedi komþusu aþaðýya bir not yazýlmýþ onu gördüm de…”

Cezmi gözlerini dikkatle açarak “Evet” dedi.

“Gazeteci senin zile basýp gitse bile sen duyamazsýn ziller bir haftadýr bozuk…”

soru
 

çok acil dedektifle ilgili metin bulmam gerekiyo