984. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve
sellem buyurdu:
"Müminin ruhu, cennet aðacýna konup beslenecek olan bir kuþtur. Allah o kulunu diriltinceye kadar ruhu orada bekler."
Kâb radýyallahu anh. Mâlik.

985. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Her kul öldüðü hâl üzere dirilecektir."
Câbir radýyallahu anh. Müslim.

986. Kýyamet gününde tanýdýk olmayan bir adam, kulun yakasýna yapýþacak.
Kul, "Benden ne istiyorsun?" diyecek.
O þöyle diyecek:
"Dünyada beni hatalý ve çirkin iþler yaparken görürdün, ama alýkoymazdýn."
Ebû Hureyre radýyallahu anh. Rezîn.

987. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Kýyamet gününde, kulun ayaklarý, Rabbinin huzurundan þu beþ þey soruluncaya kadar bir yere kýpýrdamaz:
Ömrünü nasýl harcadýðýndan, gençliðini nerede geçirdiðinden, malýný nereden kazanýp nereye harcadýðýndan ve bildiklerini uygulayýp uygulamadýðýndan sorulacaktýr."
Ýbn Mesûd radýyallahu anh. Tirmizî.

<<Beþ vakit namaz, bir cuma namazý diðer cuma namazýna, bir Ramazan diðer Ramazana hep kefarettirler. Büyük günah irtikab edilmedikçe aralarýndaki günahlarý affettirirler.>>
(Müslim, 223)


<<Kalp serçe kuþu gibidir, her an bir tarafa yönelir. >>

(hadisi þerif-ihyau'ulumi'd-din cilt III S. 104)

921. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Peygamberlik hilafeti otuz senedir, ondan sonra Allah mülkü istediðine verir."
Sefine radýyallahu anh. Buhârî.

922. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Hepiniz gözeticisiniz, gözettiklerinizden sorumlusunuz. Lider bir gözeticidir, yönettiklerinden sorumludur. Adam ailesinin gözeticisidir, onlardan sorumludur. Kadýn, kocasýnýn evinde gözeticidir, görevli olduðu iþten sorumludur. Hizmetçi, efendisinin malýnýn gözeticisidir, ondan sorumludur..."
Ýbn Ömer radýyallahu anh. Buhârî.

923. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Adil davrananlar, Allah katýnda, Rahmanýn saðýndaki nurdan minberler üstündedirler. Onlar, hükümlerinde ve ailelerinde, baþta bulunduklarý sürece âdil davrananlardýr."
Ýbn Amr radýyallahu anh. Müslim.

924. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Ey Ebû Zer! Sen zayýfsýn, görev ise bir emanettir. O, sorumlu olduðu görevi tam anlamýyla yapýp, hakkýný verenlerden baþkasý için utanma ve piþmanlýktýr."
Ebû Zer radýyallahu anh. Müslim.

925. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Ey Abdurrahman! Baþ olmayý isteme, eðer isteðin üzerine o görev sana verilirse, onunla baþbaþa býrakýlýrsýn. Þâyet sen istemeden sana verilirse, o iþde yardým görürsün."
Abdurrahman radýyallahu anh. Buhârî.

782. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"insanlarýn en hayýrlýlarý benim asrýmda yaþayanlardýr. Sonra onlardan sonra gelenler, sonra da onlardan sonra gelenler.
Daha sonra, kendilerinden þahitlik istenmediði hâlde þahitlikte bulunan, hýyanet eden ve kendilerine de güven duyulmayan, adakta bulunup yerine getirmeyen bir nesil gelecektir.
Ayrýca onlarda þiþmanlýk da görülecektir."
imran radýyallahu anh. Buhârî.

783. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Sahabilerime hakaret etmeyin! Eðer biriniz Uhud daðý kadar altýn verse, onlardan birinin bir avuç sadakasýna ve onun yarýsýna ulaþamaz."
Ebû Saîd radýyallahu anh. Buhârî.

784. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Sahabilerim hakkýnda Allahtan korkun! Benden sonra onlarý hedef edinmeyin! Kim onlarý severse, beni sevdiði için sevmiþ olur. Kim onlardan nefret ederse benden nefret ettiði için nefret etmiþ olur. Kim onlara eziyet ederse bana eziyet etmiþ olur. Kim bana eziyet ederse Allaha eziyet etmiþ olur. Kim de Allaha eziyet ederse, artýk onu cezalandýrmasý yakýn olur."
Ýbn Mugaffel radýyallahu anh. Tirmizî.

. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Sahabilerim yýldýzlar gibidir. Hangisine uysanýz doðru yolu bulursunuz."
Ömer radýyallahu anh. Rezîn.

787. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Cennette alt seviyede olanlar, gökteki parlak yýldýzý görür gibi, yüksek derece sahiplerini görürler.
Ebû Bekir ve Ömer de yüksek derece sahiplerindendirler, hatta daha da ileridirler."
Ebû Saîd radýyallahu anh. Tirmizî.

788. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Ebû Bekir ve Ömer, öncekilerden ve sonrakilerden, cennetliklerin orta yaþlý olanlarýnýn efendileridirler. Peygamberler hâriç.
Ey Ali! Sen onlara bunu bildirme!"
Ali radýyallahu anh. Tirmizî.

789. Allah Resulü sallallahu aleyhi ve sellem sordu:
"içinizden bugün kim oruçludur?"
Ebû Bekir: "Ben," dedi.
"Bugün kim cenazeye iþtirak etmiþtir?"
Yine Ebû Bekir: "Ben," dedi.
"Bugün bir yoksulu kim doyurmuþtur?"
Ebû Bekir: "Ben."
"Bugün içinizden bir hastayý ziyaret eden var mýdýr?"
Ebû Bekir: "Ben," dedi.
Bunun üzerine, Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem þöyle buyurdu: "Kimde bu nitelikler bir araya gelirse, o mutlaka cennete girer."
Ebû Hureyre radýyallahu anh. Müslim.

790. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem bize sadaka vermemizi emretti. O anda malým vardý. Ebû Bekiri geçersem ancak bugün geçerim, dedim. Malýmýn yarýsýný alýp getirdim.
Bana, "Ailen için geride ne býraktýn?" diye sordu.
"Diðer yarýsýný býraktým," dedim.
Sonra Ebû Bekir malýnýn tümünü getirdi.
Ona dedi ki: "Ey Ebû Bekir! Çoluk çocuðuna ne býraktýn?"
"Onlara Allah ve Resûlünü býraktým," demez mi, hayret ettim ve içimden dedim ki: "Hiçbir þeyde ben onu asla geçemem."
Ömer radýyallahu anh. Tirmizî.

‏كُلُّ بَنِي ‏ ‏آدَمَ ‏ ‏خَطَّاءٌ وَخَيْرُ الْخَطَّائِينَ التَّوَّابُونَ Her insan hata eder hata iþleyenlerin en hayýrlýsý tevbe edenlerdir. Tirmizi kýyame 49, ibn mace zühd 30

728. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Ben ve yanaklarý solmuþ dul kadýn, kýyamet gününde, yanyana iki parmak gibi beraber olacaðýz. Mevki ve güzellik sahibi bu kadýn, kocasýndan dul kalmýþtýr. Kendini yetimlerine adamýþ ve bu durum onlar evleninceye, ya da ölünceye dek böyle devam etmiþtir."
Ýbn Mâlik radýyallahu anh. Ebû Dâvud.

729. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem, parmaklarýný yanyana getirerek þöyle buyurdu:
"Ben ve yetime bakan kimse cennette iki parmak gibi yanyanayýz."
Sehl radýyallahu anh. Buhârî.

749. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Peygamberler, kabirlerinde diridirler, namaz kýlarlar."
Enes radýyallahu anh. Bezzâr.

750. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Hýzýra, yeþillik anlamýnda "Hýzýr" denilmesinin sebebi þudur: O, otsuz, kuru bir yerde oturdu. O otsuz yer, Hýzýrýn arkasýndan hemen yeþilleniverdi."
Ebû Hureyre radýyallahu anh. Buhârî.

751. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"ibrahimi de gördüm, soyundan, ona en çok benzeyen benim."
Ebû Hureyre radýyallahu anh. Buhârî.

941. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Sen öyle bir zamandasýn ki, burada kiþi emredilenin onda birini býrakýrsa helâk olur.
Sonra öyle bir zaman gelecek ki, emredilenin onda birini yapan kurtulacaktýr."
Ebû Hureyre radýyallahu anh. Tirmizî.

942. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem, parmaklarýný birbirine geçirip:
"Ey Abdullah bin Amr! Sözleri ve emanetleri birbirine karýþmýþ hâle gelen, iþe yaramaz, deðersiz insanlarýn arasýnda bulunduðun zaman sen nasýl hareket edeceksin?"
"Ey Allahýn Resûlü! O zaman ben nasýl davranayým?"
Þöyle buyurdu:
"Tanýdýðýnla iliþkilerini devam ettirir, tanýmadýðýndan uzak durursun. Seçtiðin iyi kimseleri kabul eder, kötü ve sýradan kimseleri terkedersin."
Ýbn Amr radýyallahu anh. Buhârî.

943. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Fitneler, kargaþalar olacaktýr. O gün, oturan ayakta olandan, ayakta olan yürüyenden, yürüyen koþandan daha hayýrlý olacaktýr. Kim kargaþaya yönelirse, o da ona yönelir. Kim bir sýðýnak, ya da barýnak bulursa, ona sýðýnsýn!"
Ebû Hureyre radýyallahu anh. Buhârî.

398. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem, torunu Hasaný öptü.
O sýrada bir adam:
"Benim on çocuðum var, daha bugüne kadar hiçbirini öpmedim," dedi.
Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem ona baktý ve sonra þöyle buyurdu:
"Merhamet etmeyene merhamet olunmaz!"
Ebû Hureyre radýyallahu anh. Buhârî.

399. Bir bedevi, Peygamber sallallahu aleyhi ve selleme gelip dedi ki:
"Siz çocuklarýnýzý öpüyorsunuz, biz öpmeyiz."
Þöyle buyurdu:
"Allah sizin kalbinizden merhameti çýkarmýþsa ben ne yapabilirim ki?"
Aiþe radýyallahu anha. Buhârî.

941. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Sen öyle bir zamandasýn ki, burada kiþi emredilenin onda birini býrakýrsa helâk olur.
Sonra öyle bir zaman gelecek ki, emredilenin onda birini yapan kurtulacaktýr."
Ebû Hureyre radýyallahu anh. Tirmizî.

942. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem, parmaklarýný birbirine geçirip:
"Ey Abdullah bin Amr! Sözleri ve emanetleri birbirine karýþmýþ hâle gelen, iþe yaramaz, deðersiz insanlarýn arasýnda bulunduðun zaman sen nasýl hareket edeceksin?"
"Ey Allahýn Resûlü! O zaman ben nasýl davranayým?"
Þöyle buyurdu:
"Tanýdýðýnla iliþkilerini devam ettirir, tanýmadýðýndan uzak durursun. Seçtiðin iyi kimseleri kabul eder, kötü ve sýradan kimseleri terkedersin."
Ýbn Amr radýyallahu anh. Buhârî.

943. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Fitneler, kargaþalar olacaktýr. O gün, oturan ayakta olandan, ayakta olan yürüyenden, yürüyen koþandan daha hayýrlý olacaktýr. Kim kargaþaya yönelirse, o da ona yönelir. Kim bir sýðýnak, ya da barýnak bulursa, ona sýðýnsýn!"
Ebû Hureyre radýyallahu anh. Buhârî.

Hz. Ýmam Hüseyin’den Kýrk Hadis
 

1- Baþkalarýna Kul Olmaktan Kurtulmak

Hz. Ýmam Hüseyin’in (a.s.) bir konuþmasýndan:

"Ey insanlar! Adý yüce olan Allah Teala, kullarýný sýrf O’nu bilip tanýmalarý için yaratmýþtýr. O’nu tanýyýnca, O’na ibadet edilir, O’na kullukta bulunulur. O’na kulluk edense, O’ndan baþkasýna kulluk etmekten müstaðni olur."
(Ýlel’üþ-Þerâyi’, c. 1, s. 9)

2- Hürlerin Ýbadeti

"Kimileri (cennet nimetlerine olan) hýrs ve tamahlarýndan Allah’a kulluk ederler; bu tür kulluk, tüccar sýfatlý insanlarýn kulluðudur. Kimileri (cehennem) korku(sun)dan Allah’a kulluk ederler; bu, köle sýfatlý insanlarýn kulluðudur. Kimileri de nimetlerinin þükrünü edâ edebilmek amacýyla Allah’a kulluk ederler; iþte bu, hür insanlarýn ibadeti, hürlerin kulluðudur ve kulluðun en iyi þeklidir."
(Tuhef’ul-Ukul, s. 246)

3- Ýtret Kimdir?

Ýmam Sadýk (a.s.), babasý ve ceddi vasýtasýyla Hz. Ýmam Hüseyin’den (a.s.) þöyle nakleder:

"Müminlerin Emîri Hz. Ýmam Ali’den (a.s.), "Hz. Resulullah’ýn (s.a.a.), ‘Ben sizin aranýzda iki aðýr ve paha biçilmez emanet býrakýyorum; biri Allah’ýn Kitabý ve diðeri Itrat’ým, Ehl-i Beyt’imdir.’ hadisinde buyurmuþ olduðu ‘Itrat’ ve ‘Ehl-i Beyt’ kimdir?" diye sorduklarýnda Hz. Ali (a.s.) þöyle buyurdu: ‘Ben, Hasan, Hüseyin ve Hüseyin’in soyundan gelecek dokuz imamdýr ki onlarýn dokuzuncusu kýyam edecek olan Kaim’dir. Kevser havuzu kenarýnda Allah’ýn Resulü’ne kavuþuncaya kadar onlar Allah’ýn Kitabý’ndan, Allah’ýn Kitabý da onlardan ayrýlmaz asla.’ "
(Muntahab’ul-Eser, s. 92, Bihar’ul-Envar’dan naklen)

4- Ehl-i Beyt’i Sevmek

"Bizi sevmeyi vazife bilin; zira bizi seviyor olarak Allah’ýn huzuruna çýkacak olanlar bizim þefaatimize nail olacaklardýr."
(el-Fusul’ül-Mühimme, s. 1185; Edeb’ül-Hüseyin, s. 135)

5- Mâsum Ýmamlar

Zeyd, babasý Ýmam Zeyn’el-Abidin’den, o da babasý Ýmam Hüseyin’den þöyle nakleder:
"Hz. Resulullah (s.a.a.); ‘Ey Hüseyin!’ buyurdular, ‘Sen imamsýn, imam kardeþisin ve imam oðlusun; senin soyundan dokuz mâsum imam gelecektir ki dokuzuncularý onlarýn Mehdi’sidir. Ne mutlu onlarý sevene ve yazýklar olsun onlara düþmanlýk edene!’ "
(Muntahab’ul-Eser, s. 94)

6- Yönetime Layýk Olanlar

Ýmam Hüseyin (a.s.), Hür bin Yezid-i Riyahi ve onun adamlarýyla görüþtüðünde ikindi namazýndan sonra okuduðu hutbenin bir yerinde þöyle buyurdu:

"Ey insanlar! Allah’tan korkar da hak sahibini tanýrsanýz, Allah Teala sizden hoþnut olur. Biz Muhammed Oðullarý bu iþe (yönetim), hakketmedikleri bir þeyi iddia eden ve sizlere düþmanca davranýp zulümde bulunan kimselerden daha layýkýz."
(Ýrþad-ý Müfid, s. 205)

7- Liderlik Þartlarý

Ýmam Hüseyin (a.s.), kendisini Irak’a dâvet eden Kûfe halkýnýn mektuplarýna yazdýðý cevapta þöyle diyordu:

"Caným üzere yemin ederim ki, Allah’ýn Kitabý’yla hükmeden, adaleti saðlamak için çalýþan, Allah’ýn dinine baðlý kalýp kendisini O’nun hüküm ve emirleri çerçevesinde sorumlu gören kimseden baþkasý imam, rehber ve lider olmaya layýk deðildir."
(Ýrþad-ý Müfid, 183)

8- Devletin Amacý

"Allah’ým! Sen de biliyorsun ki bizim kýyamýmýz, saltanat hevesiyle veya dünya malýna düþkünlüðümüz dolayýsýyla deðildir. Amacýmýz, senin dininin iþaretlerini diriltip egemen kýlmak, sana ait olan þu yeryüzünü ýslah edip her yerde huzur ve güvenliði saðlamak, zulme uðrayan kullarýný zalimlerin þerrinden kurtarmak ve senin farzlarýný, sünnetlerini ve emirlerini uygulamaktýr."
(Tuhef’ul-Ukul, s. 243)

9- Yöneticide Beðenilmeyen Sýfat

"Bir yöneticinin en kötü özelliði düþmandan korkmak, zayýflara karþý acýmasýz davranmak, baðýþ ve ihsanda bulunmanýn gerekli olduðu zamanlarda cimrilik göstermektir."
(Edeb’ül-Hüseyin, s. 68, Menakýb’dan naklen)

10- Alimlerin Sorumluluk ve Konumu

"Ýnsanlarýn yönetim ve idaresi, Allah’ýn dinini bilen ve O’nun helal ve haramý konusunda güvenilir olan din alimlerine býrakýlmalýdýr."
(Tuhef’ul-Ukul, s. 242)

11- Amellerin Ýyi ve Kötü Yüzleri

"Biliniz ki iyi amel, övgü ve ödüle layýktýr. Ýyi amelin gerçek yüzünü görebilseydiniz, onu, bakýþlarý insana neþe ve ferahlýk veren güzel yüzlü biri olarak görürdünüz. Eðer kötü ameli gereðince zihninizde canlandýrabilmeniz mümkün olsaydý, insanda nefret ve tiksinti uyandýran tahammül edilemez derecede çirkin birini görürdünüz."
(Keþf’ül-Gumme, c. 2, s. 242)

12- Mümini Sevindirmek ve Neþelendirmek

"Hz. Resulullah’ýn (s.a.a.) þu sözü benim için ispatlanmýþ durumdadýr: ‘Namazdan sonra amellerin en hayýrlý olaný, günah olmayan bir þekilde mümini sevindirmek ve neþelenmesini (mesrur olmasýný) saðlamaktýr.’ "
(Bihar’ul-Envar, c. 44, s. 192)

13- Ýyi Amelin Ödülü

Enes bin Malik þöyle der: Ýmam Hüseyin efendimizin (a.s.) huzurlarýndaydým. Bu sýrada içeriye bir cariye girdi ve Ýmam Hüseyin’e bir demet çiçek takdim etti. Ýmam, onun bu davranýþýný hemen ödüllendirerek; "Seni Allah yolunda azat ettim, artýk hürsün." buyurdular. Bunun üzerine ben hayretle; "Efendim!" dedim, "Bir demet gül karþýlýðýnda bir cariyeyi azat mý ediyorsunuz?!" diye sorunca, Ýmam; "Allah Teala bizi böyle eðitip terbiye etmiþtir." buyurdular, "Rabbimiz, size saygý gösteren birine siz daha fazla saygýlý olunuz, buyurmuþtur. O cariyenin bana hediye ettiði gülden daha iyisi, onun hürriyetiydi."
(Keþf’ül-Gumme, c. 2, s. 243 ve Bihar’ul-Envar, c. 44, s. 195)

14- Dinin Dünyaya Alet Edilmesi

Farazdak þöyle anlatýr: Kûfe dönüþümde, yolda Hz. Ýmam Hüseyin bin Ali’ye (a.s.) rastladým. Ýmam; "Ya Eba Firas, Kûfe’den ne haber?" diye sordu. "Kalpleri sizinle, ama kýlýçlarý Emevilerin hizmetinde!" dedim. "Doðru söylüyorsun!" buyurdular ve þöyle eklediler: "Ýnsanlar dünyanýn kölesidirler; dinleri ise sadece dillerinde bir oyuncaktýr; dinleri dünyalarýna yaradýðý sürece dindardýrlar; ama iþ sýnanmaya gelince, gerçek dindarlarýn çok az olduðunu görürsün!"
(Keþf’ül-Gumme, c. 2, s. 244 ve Tuhef’ul-Ukul, s. 250)

15- Zulümden Sakýn

Ýmam Hüseyin (a.s.) oðlu Ali’ye (a.s.) þöyle buyurdular:

"Oðlum! Allah’tan baþka yardýmcýsý olmayan birine zulmetmekten sakýn!"
(Tuhef’ul-Ukul, s. 251)

16- Günahkârlarýn Mahrumiyeti

"Allah’ýn haram ve günah kýldýðý bir gayenin peþinde olan, ümit ettiði þeyi kaybeder ve korktuðu þey çabucak baþýna gelir."
(Tuhef’ul-Ukul, s. 253)

17- Düþkünlere Yardým

"Kim bir müminin sýkýntýsýný giderirse, Allah Teala, ondan dünya ve ahiretin sýkýntýlarýný giderir. Allah, iyilik edene iyilik eder; Allah iyilik edenleri sever."
(Keþf’ül-Gumme, c. 2, s. 242)

18- Nimetin Þükrü Olarak Ýyilik Etmek

"Ýnsanlarýn size ihtiyaç duymasý, Allah’ýn size verdiði nimetlerden biridir; o halde size verilen nimetlerin kadrini bilin ve size gelen ihtiyaç sahiplerinin ihtiyacýný giderin ki nimetinizi azaba dönüþtürmüþ olmayasýnýz."
(Keþf’ül-Gumme, c. 2, s. 244)

19- Onur Kýrmamak

"Size bir ihtiyacýný söyleyip el açan biri, böylece onurunu size takdim ediyor demektir; o halde siz de kendi onurunuza saygýlý davranýn ve onun ihtiyacýný giderin."
(Keþf’ül-Gumme, c. 2, s. 208 ve Bihar’ul-Envar, c. 44, s. 196)

20- Din Nimettir

Birisi, Hz. Ýmam Hüseyin’den (a.s.); "Onlara Rabbinin nimetini söyle..." ayetinin anlamýný sordu; Ýmam þöyle buyurdular: "Buradaki emir, Allah Tealâ’nýn kuluna dininde hediye ettiði ve dini vasýtasýyla lütuf buyurduðu nimeti anlatýp söylemesidir."
(Tuhef’ul-Ukul, s. 251)

21- Onur Ýçin Harcanan Mal

Þairlere niçin para verdiði sorulduðunda; "En iyi mal, insanýn onurunun korunmasýna vesile olan maldýr." buyurdular.
(Keþf’ül-Gumme, c. 2, s. 243)

22- Ýhsan ve Baðýþ Yaðmuru

Adamýn biri; "Layýk olmayan birine yapýlacak yardým ve baðýþ boþa gider." deyince, orada bulunan Hz. Ýmam Hüseyin (a.s.); "Öyle deðildir." buyurdular, "Ýyilik ve ihsan dediðin, saðanak yaðmur gibi yaðmalý, iyiler de kötüler de ondan faydalanabilmelidir."
(Tuhef’ul-Ukul, s. 250)

23- Cömertlik ve Cimrilik

Hz. Ýmam Hüseyin (a.s.) bir þiirinde þöyle der:

"Dünya sana baðýþta bulunduðunda, feleðin çarký tersine dönmeden sen de herkese baðýþta bulun hemen. Çünkü dünya sana cömertlik ederse (eline mal mülk geçerse), cömertlik ve baðýþta bulunman onu azaltmaz. Dünya senden yüz çevirecek olursa, o zaman da cimrilik ve eli sýký olmak bunu engelleyemez."
(Edeb’ül-Hüseyin, s. 16, Menakýb’dan naklen)

24- Ýnsanca Onurlu Olmak

Aþura günü Kays bin Eþ’as; "Yezid’in emrine teslim ol." deyince, Ýmam (a.s.) þöyle buyurdular: "Allah’a yemin ederim ki, onursuz insanlar gibi davranýp size biat etmeyeceðim asla; korkak köleler gibi er meydanýndan kaçmayacaðým asla!"
(Ýrþad-ý Müfid, s. 216)

25- Hür Ýnsanlarýn Ölümü

"Ölümden korkmak bana yakýþmaz! Hakký diriltmek ve izzete kavuþmasýný saðlamak yolunda ölüm ne kadar da kolaydýr! Ýzzet ve þeref uðruna ölmek, ölümsüz bir hayata kavuþmaktýr; zilletle ve ********ce bir hayat ise mutlak ölümden baþka þey deðildir."
(Edeb’ül-Hüseyin, s. 159, Ýhkak’ul-Hak’tan naklen)

26- Müminle Münafýðýn Farký

"Özür dileyeceðin bir þeyi yapma; zira mümin kötü bir þey yapmaz ve bu nedenle de özür dedilemez; ama münafýk her gün kötülük eder ve bu kötülüðü için özür diler."
(Tuhef’ul-Ukul, s. 253)

27- Nimetin Kadrini Bilmemek

" ‘Ýstidrac’ nimet içinde azap demektir. Her nevi kötülük ve zulümden beri olan Allah Teala, bir kuluna nimetler verir de o kul bu nimetlerin þükrünü edâ etmekten mahrum olursa ‘istidrac’dadýr demektir."
(Tuhef’ul-Ukul, s. 250)

28- Cennete Doðru Yarýþ

"Ceddim Resulullah’ýn (s.a.a.) þöyle buyurduðuna þahit oldum: ‘Ýki kiþi arasýnda anlaþmazlýk ve küskünlük doðar da biri diðerinden önce davranýp ötekinin gönlünü alýrsa, cennete doðru yarýþta öne geçmiþ demektir.’ "
(el-Fusul’ül-Mühimme, s. 186)

29- Önce Selam Verilir

Adamýn biri Ýmam Hüseyin’i (a.s.) görünce; "Nasýlsýnýz efendim? Saðlýk ve afiyet içindesinizdir inþaallah?" diye söze baþladý. Ýmam; "Söze baþlamadan önce selam verilir; Allah sana saðlýk ve afiyet versin inþaallah." buyurdu ve yanýndakilere dönüp; "Selam vermeyinceye kadar kimseye sizinle konuþma izni vermeyin." diye ekledi.
(Tuhef’ul-Ukul, s. 250)

30- Bir Ahlak Dersi

"Ey insanlar! Baðýþ ve ihsanda bulunan, onur ve saygýnlýk kazanýr; cimrilik eden, kendisini aþaðýlýk hale getirir. Ýnsanlarýn en cömerdi, hiçbir karþýlýk beklemeden verip baðýþta bulunandýr. Affý en yüce insan, güçlü ve üstün olduðu zaman affedebilen insandýr. En fazla sýla-i rahimde bulunan (yakýnlarýna uðrayýp hallerini soran) kimse, onunla iliþkisini kesenlere uðrayýp hallerini soran kimsedir."
(Keþf’ül-Gumme, c. 2, s. 242)

31- Gýybetin Cezasý

Ýmam’ýn (a.s.) yanýnda birisi gýybette bulunup birini çekiþtirdi; bunun üzerine Ýmam; "Gýybeti býrak." buyurdu, "Çünkü gýybet, cehennem ateþinin köpeklerinin gýdasýdýr."
(Tuhef’ul-Ukul, s. 250)

32- Dünyanýn Çabucak Geçici Gölgesi

Bir vaaz sýrasýnda, kendisine ait olan þu þiiri okudu:

"Ey dünya zevkine alýþanlar! Bunlar kalýcý deðildir asla! Kalýcý olmayan bir gölgeye güvenmek aptallýk edip oyuna gelmektir elbet!"
(Edeb’ül-Hüseyin, s. 15, Menakýb’dan naklen)

33- Hür Olmak

Aþura günü Yezid ordularý çadýrlara saldýrýp da Hz. Ýmam Hüseyin (a.s.) ile çadýrlarýn arasýný kesince; "Yazýklar olsun size ey Ebu Süfyan soyunun yandaþlarý!" diye haykýrdý, "Dininiz yoksa ve ahiret azabýndan korkmuyorsanýz, dünyanýzda mert ve hür týynetli olun bari! Sizin savaþýnýz benimle; kadýnlarla çocuklardan ne istiyorsunuz?!"
(el-Luhuf, s. 70 ve Edeb’ül-Hüseyin, s. 162)

34- Allah’tan Yardým Ýstemek

"Sýkýntýya düþtüðünde insanlara el açma; rýzklarý bölüþtürüp paylaþtýran Allah Teala’dan baþkasýndan rýzk isteme. Ömrün yeter de doðudan batýya tüm dünyayý gezebilecek olursan, bizatihi mutlu veya mutsuz kimsenin var olmadýðýný görürsün. (Yâni, mutluluk ve bedbahtlýk Allah’ýn elindedir ve her ikisine de nasýl ulaþýlacaðýný insanoðluna Allah öðretmiþtir.)"
(el-Fusul’ül-Mühimme, s. 188.)

35- Ýmam Hüseyin’in Yârânýnýn Fazileti

Hz. Ýmam Hüseyin’in (a.s.) Aþura gecesi ashabý ve yârânýna yaptýðý konuþmadan:

"Rabbimi, övgülerin en güzeliyle över, hamdlarýn en iyisiyle hamd ederim O’na. Rahatlýkta da, sýkýntýda da hamd ederim O’na. Ya Rabbi! Bizi nübüvvetle þereflendirdiðin için þükürler olsun sana! Kur’an’la eðitip yetiþtirdiðin, Kur’an’ý öðrettiðin, dininin fýkhýna alim kýldýðýn; bize kulak, göz ve kalp lütfettiðin için hamd ederiz sana! Ya Rabbi! Bizi þükreden kullarýndan kýl!
Ben kendi ashabým ve yârânýmdan daha vefalý bir ashap ve kendi aile ve yakýnlarýmdan daha vefalý bir aile görmüþ, duymuþ deðilim! Allah sizden razý olsun!"
(Ýrþad-ý Müfid, s. 212)

36- Dünya ve Ahiret

Þair Farazdak’la konuþurken Ýmam (a.s.) irticalen þu þiiri söyledi:

"Dünya hoþ gibi görünse de, ölümsüz cennet diyarý pek daha deðerlidir!
Eðer þu vücutlar bir gün ölmek için yaratýlmýþsa, kýlýçlarýn gölgesinde þehadeti seçmek daha çok yaraþýr insana! Ýnsanoðlunun rýzký Allah’ýn takdiriyle belirlendiðine göre, rýzk edinmek için daha az hýrs ve tamah göstermek yeð deðil mi? Servet, býrakýp gitmek için toplanýp yýðýlýyorsa eðer, insanoðlu býrakýp gideceði þeyde niçin bunca cimrilik etmede?"
(Keþf’ül-Gumme, c. 2, s. 240)

37- Ölümün Hakikati

"Ölüm, sizi sýkýntý ve zorluklardan kurtarýp uçsuz bucaksýz cennet ve oradaki ölümsüz nimetlere ulaþtýran bir köprü konumundadýr. Hapisten kurtulup da saraylarda yaþamak istemeyen kim var?! Ama sizin düþmanlarýnýz için durum böyle deðil tabii. Onlar saraydan zindana geçer ve çetin azaplara uðrarlar."
(Edeb’ül-Hüseyin, s. 160)

38- Þehadet Saadeti

Ýmam Hüseyin (a.s.) Kerbelâ’da þöyle diyordu:

"Allah yolunda þehid olmayý saadet, zalimlerle birlikte yaþamayý ise pek acý bir zillet bilirim ben."
(Tuhef’ul-Ukul, s. 249)

39- Aþura Günü Ýmam Hüseyin’in (a.s.) Ýrticalen Okuduðu Þiir

"Dedem Allah Resulü, yaratýlmýþlarýn en üstünüdür ve Allah’ýn yeryüzünde ýþýyýp duran meþalesi biziz.
Ben Ali’nin oðluyum, Haþim Oðullarý’nýn o temiz soylu yiðidinin hani; ve sýrf bu iftihar bile yeter elbet bana.

Peygamber soyunu yürüten Fatýma, annemdir benim; kanat verilen Cafer amcamdýr benim.
Allah’ýn Kitabý bizim aramýzda dosdoðru bir þekilde inmiþtir; bizim hidayetimiz ve vahyimiz dillere destandýr.

Bütün insanlar için Allah’ýn emin ve güvenilir dayanak ve sýðýnaðý biziz ve bu hakikati gizli-açýk daima söylemiþizdir insanlara.

Kevser Havuzu’nun sahipleri biziz; dostlarýmýzý bizzat Hz. Resulullah’ýn (s.a.a.) kadehiyle doyuracaðýz Kevser’e þüphesiz.

Bizim Þiamýz insanlar arasýnda en aziz yârenlerdir; düþmanlarýmýz ise kýyamet günü hüsrana uðrayacak olanlardandýr." (Nefes’ül-Mehmum, s. 219)

40- Þehadete Koþmak

Hz. Ali bin Hüseyin (a.s.) þöyle der: "Babam Hz. Hüseyin bin Ali (a.s.) ile Kerbelâ’ya gidiyorduk. Nerede konaklasak, ne zaman tekrar yola koyulsak hep Hz. Yahya bin Zekeriya’yý anýyor, ondan söz ediyordu. Bir defasýnda; "Dünyanýn Allah indinde ne kadar deðersiz olduðu, Yahya’nýn baþýnýn Yahudi bir zinakâra (******ye) armaðan götürülmesinden bellidir." buyurdu."
(Bihar’ul-Envâr, c. 45, s. 298)

(1)- Zebihullah: Allah’ýn kurbaný, Allah’a kurban olan.

(2)- Ýbn-i Kesir, el-Bidaye ve’n-Nihaye, c. 8, s. 206.
(3)- a.g.e. Sünen-i Tirmizi’den naklen.
(4)- el-Ýsabe Fî Temyiz’is-Sahabe, c. 1, s. 335.

. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem, Muazý Yemene göndermek istediði zaman þöyle buyurdu:
"Bir dava ile karþýlaþýrsan ne ile hüküm verirsin?"
"Allahýn Kitabýyla..."
"Allahýn Kitabýnda bulamazsan..?"
"Allah Resûlünün sünnetiyle..."
"Allahýn Kitabýnda ve Allah Resûlünün sünnetinde de bulamazsan...?"
"Kendi görüþümle hüküm veririm."
Bunun üzerine Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem, onun göðsüne vurup, þöyle dedi:
"Allah Resûlünün elçisini, hoþnut olacaðý bir þeye muvaffak eden Allaha hamd ederim."
Muaz radýyallahu anh. Tirmizî.

911. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Ben bir insaným. Bana davalar getirilir, kiminizin konuþmasý kiminizden daha etkin olur. Ben de onun doðru olduðunu zannederim ve lehine hüküm veririm. Kimin için böyle bir hüküm verip, bir müslümanýn hakkýný ona geçirmiþsem, bilsin ki, o bir ateþ parçasýdýr, isterse onu taþýsýn, isterse býraksýn."
Ümmü Seleme radýyallahu anha. Buhârî.

912. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Kanýt göstermek davacýya, yemin etmek ise davalýya aittir."
Ýbn Amr radýyallahu anh. Tirmizî.

913. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem, tek þahit ve yeminle hüküm verdi.
Ebû Hureyre radýyallahu anh. Ebû Dâvud.

914. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Size en hayýrlý þahitleri bildireyim mi? Kendisinden istenmeden gelip tanýklýk eden kimsedir."
Zeyd radýyallahu anh. Müslim.

413. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Allahýn kullarýndan birtakým insanlar vardýr ki, ne peygamberdirler ve ne de þehîddirler. Lâkin Allah katýndaki mevkilerinden dolayý, onlara, hem peygamberler, hem de þehîdler gýpta edeceklerdir.
Onlar, akraba olmadýklarý ve maddi yönden hiçbir çýkarlarý da bulunmadýðý hâlde, birbirlerini yalnýz Allah için sevenlerdir.
Vallahi, onlarýn yüzleri nurdur, þüphesiz onlar nur üzere olacaklardýr. insanlar korktuklarý zaman onlar korkmayacak, üzüldükleri zaman onlar üzülmeyeceklerdir."
Sonra þu âyeti okudu: "Haberiniz olsun. Allahýn velîleri var ya, onlar için ne korku vardýr ve ne de mahzun olacaklardýr."
Ömer radýyallahu anh. Ebû Dâvud.