|
Nereye Gitsem Kendimi Götürüyorum Nereye gitsem kendimi götürüyorum Kapadığım kapılar, Aştığım dağlar boşa gidiyor. Boşa gidiyor tükettiğim yollar.. Kaynağı kuru dereler gibi Surları yıkık kaleler gibi Taş basılı bağrımda.. taş! Kendimi götürüyorum nereye gitsem Ayaklarım yorgun.. Gözümde yaş. Ne fark eder kasaba ya da şehir Ha denize bakmışım.. ha göğe İkisi de mavi değil. Yer gök mavi olsa bile Mavisi benim değil. Nereye gitsem ben beni götürüyorum Asırlık çınar gövdesinden kovuk içim. Ne çıkar, Düşlerde olsa da süslü bahar Son güz renginde dallar Sarı lalelerden yapraklar döküyor.. üşüyorum.. Ellerimde kar Nereye gitsem kendimi götürüyorum! Takvim,, Mayıs diyor.. Yalan! Mayıslar yalan söylemez.. ilkyaz sıcağından Tomurcuklar çatlatan Gül dalını allayan Baharlar sözünden döndü mü.. Erguvanlar öldü mü Neden bu talan, bu boran.. Nereye gitsem kendimi götürüyorum Ve yalın yalnızlığımla… Kendimi kendimle öldürüyorum. |
Gözlerin Kal Diyor Bu Nasil Ayrilik Bu Nasil Veda Gözlerin Kal Diyor Dudaklarin Git Bakişin Anahtar Gözlerin Kilit Ellerin Aç Diyor Dudaklarin Git Ayrilik Dönüşü Olmayan Nehir Yalnizlik Yikilmiş Bomboş şehir Kaç Sevda Kül Oldu Böyle Kimbilir Gözyaşin Kal Diyor Dudaklarin Git Gidersem Bir Daha Dönmeyeceğim Kalirsam Kalbime Yenileceğim çözemedim Seni Delireceğim Gözlerin Kal Diyor Dudaklarin Git Duvardan Insin Mi Resimlerimiz Yabanci Olsun Mu Isimlerimiz Ya O Deli Dolu Gecelerimiz Anilar Kal Diyor Dudaklarin Git Bu Romanda Biter Belki Birazdan Ne Aşklar Yikildi Gururdan Nazdan Ağliyor Besteler Yine Hicazdan şarkilar Kal Diyor Dudaklarin Git |
Şu karşı yaylada göç katar katar Bir güzel sevdası serimde tüter Bu ayrılık bana ölümden beter Geçti dost kervanı eyleme beni Şu benim sevdiğim başta oturur Bir güzelin derdi beni bitirir Bu ayrılık bize zulum getirir Geçti dost kervanı eyleme beni Pir Sultan Abdalım kalkın aşalım Aşıp yüce dağı engin düşelim Çok nimetin yedik helallaşalım Geçti dost kervanı eyleme beni Pir Sultan Abdal |
şafakta ayrılık var, kahrolası ayrılık ne demeli bilmem ki yok mu düşünülesi başka şey ya da bir ben miyim ayrılığı kahrını böylesi çeken? bir ben miyim yüreği kanayan... şafakta ayrılık ve umutsuzluk tohumları var artık umut yerine. umut yerine aldanışlara karşı koymalar var umut yerine hasret var sonu gelmeyeceği bilinen ve sonu gelmeyen bu hasret yanlız benim yüreğimde umut yerine... umut yerine sen varsın ayrılık yani şafakta ayrılık var şafakta ayrılık ve karamsar, umutsuz mecnunlar var leyladan umutsuz adını "leyla" koymuştur mecnun ayrılığın ve ağlamaktadır ilk kez öylesine.. ağlamaktadır.. kanayan yaraları vardır ve başında deli ayrılığı olmayan tek şey leylasıdır ve olmayacak olan... şafakta ayrılık kumsalda yanlız kum taneciklerini değil yürekleri de alıp götüren bir rüzgar var deniz artık manzara resimlerindeki uçsuz bucaksız mavi değil gözlerinin mavisinde bir çığlık, şafakta ayrılık var.. şafakta ayrılık. Ömer Seydi Ekinci |
Kal Biraz Daha Kaç mavi yasak yaşadık seninle, kaç deli gece... Düşünse, dolunay bile utanır, yıldızlar çıldırır, ağlar erguvanlar. Ben, seni işte öyle bir gecede sevdim, hesapsız. Ve düşlerim... Düşlerim sınırsızdı alabildiğine Duygularım sabırsız. Bir çocuk kadar günahsız. Sahi, sen de sevebilir misin beni seni sevdiğim kadar, dokunabilir misin yüreğime? Bak, orada sen varsın. "Mutluluk nedir?" diye sorsalar "Sen" derim alabildiğine, "Yalnız sen." Sesin, gözlerin, ellerin sonra, titreyen dudakların ve arzun çekingen Sen, benim her şeyimsin. Sensiz neye benzer bu ay, bu güneş? Çiçekler açar mı sen olmasan, Martılar uçuşur mu çığlık çığlığa? Sonra, kim aydınlatır benim gecemi, Günümü kim paylaşır? Kim sorar derdimi, Ben neye sevinirim, Kimle gülerim? Kal biraz daha... Beraber büyüttük sevinçlerimizi, Beraber öğrendik yaşama direnmeyi Sevmeyi beraber öğrendik. Bak, güneşler doğdu üzerimize Yolumuza begonyalar serildi. Ağlamak bu kadar kolay mıydı, Ve güzel miydi gülmek kadar? Herkese seni anlatmak istiyorum Seni söylemek şiir şiir. Her dizede sen olmalısın, adın olmalı çığlık çığlık... İçimi ısıtan sen, tam şuramda; ılık ılık, sen olmalısın kıpır kıpır yüreğimde... Sevdan olmalı deli dolu Ve çılgınlığın, çılgınlığın olmalı. Ben seni sevmeyi seviyorum Ve seni özlemeyi. Bu bir itiraftır... Aşkın yoksa ben de yokum Yetim düşlerimin kimsesizliği kuşatır benliğimi Hüzünler yağar gecelerime. Ben, bir garip ben olurum, Sığamam odalara, taş duvarlar üzerime üzerime gelir. Ruhum durmaz bedenimde, hücrelerim yaşamaz. Kurumuş dallara döner yüreğim, susuz çöllere... Gece böyle bitemez, ben ölürüm, Ölürüm gitme, kal biraz daha... KAL BİRAZ DAHA... |
Cunku ayriliklar da sevdaya dahil Cunku ayrilanlar hala sevgili Yanlizlik hizla alcalan bulutlar karanlik bir agirlik Hava agir toprak agir yaprak agir Su tozlari yagiyor ustumuze Ozgurlugumuz yoksa yalnizligimiz midir Eflatuna calar puslu lacivert bir sis kusatti ormani Karanlik coktu denize Yanlizlik cakmak tasi gibi sert elmas gibi keskin Ne yanina donsen bir yerin kesilir fena kan kaybedersin Kapini bir calan olmadi mi hele elini bir tutan Bilekleri bembeyaz kugu boynu parmaklari uzun ve ince Simsicak bakislari suc ortagi kacamak gulusleri gizlice Yalnizlarin en buyuk sorunu tek basina ozgurluk ne ise yarayacak Bir turlu cozemedikleri bu olu bir gezegenin soguk tenhaligina Benzemesin diye ozgurluk mutlaka paylasilacak suc ortagi bir sevgiliyle Sanmistik ki ikimiz yeryuzunde ancak birbirimiz icin variz Ikimiz sanmistik ki tek kisilik bir yalnizliga bile rahatca sigariz Hic yanilmamisiz her an dusup dusup kristal bir bardak gibi Tuz parca kirilsak da hala icimizde o yanardag agzi Hala kipkizil gulumseyen sanki atesten bir tebessum zehir zemberek ASKIMIZ Atilla İlhan |
Bu Sehirden Gidiyorum Ayrılığın vakti geldi Çarem yok ki biliyorum Beni alıp düşlerime Bu şehirden gidiyorum Cebimde bir küçük resmin Dudağımda yalnız ismin Yüreğimde bitmez sevgin Bu şehirden gidiyorum Gidiyorum gidiyorum Bu şehirden gidiyorum Başım darda yolum uzun İçin için eriyorum Sen ağlama dayanamam Bu şehirden gidiyorum Elimde bir küçük resmin Dudağımda yalnız ismin Yüreğimde bitmez sevgin Bu şehirden gidiyorum Gidiyorum gidiyorum Bu şehirden gidiyorum Söz: Aşkın Tuna |
Yoğun sevgide Ben’im suçum yok; Dış dünyâdan, Sen’den geliyor bu... Yoğun acıda Sen’in suçun yok; İçimdeki Ben’den geliyor bu... Fakat, diniyorsa bu acı bazan, İçimdeki Sen’den geliyor bu... Hüsrev Hatemi |
GİTMEK Mİ ZOR?YOKSA KALMAK MI?GÜLE GÜLE DİYEBİLMEK Mİ?YOKSA HOŞÇAKAL DİYEBİLMEK Mİ?ARDINDA BIRAKTIĞIN SAHİLE,SEN VURACAKSAN BAHARLAR SENİN RENGİNDE ÇİÇEKLER AÇACAKSA,OLMADIĞIN HALDE KUMLARA İLÂN-I AŞK YAZILACAKSA,BIRAKMAK MI KOLAY,BIRAKILMAK MI? SEN GİTTİN YA;YARIM KALDIM… SÖZLERİM YARIM,OKUDUKLARIM YARIM,GÖRDÜKLERİM,BAKIŞLARIMIZIN YARISI… ADIMLARIM YARIM,YÜREĞİMİN ATIŞI YARIM,CÜMLELERİMİN “ÖZNE”Sİ YOK;YARIM…. ORTADAN İKİYE BÖLÜNMÜŞ SEVGİ SÖZCÜKLERİ GİBİ,SULARIN KESİK AKMASI GİBİ,YARIM GİBİ YARIM… SÖYLEYEBİLDİKLERİMİN,YAZABİLDİKLERİMİN YARISI OLDUĞU GİBİ… SEN GİTTİN YA;YAŞADIKLARIMIN YARISINI DA GÖTÜRDÜN…MERHABA DİYEBİLMEK Mİ ZOR?HADİ EYVALLAH DİYEBİLMEK Mİ YOKSA?KOLAY OLAN… BERABERKEN YAPTIKLARIMIZIN,YARISINI YAPABİLİYORSAM VE ŞEKERİN KALMAMIŞSA ŞEKERİ VE TUZUN DA TUZU…HAYAT TADINI BURUKLAŞTIRMIŞSA,HÜZÜNLÜ BAKIYORSA AYDINLIK,GECE GİBİ…EKSİK DEĞİL Mİ BİR YANIMIZ?.. KOLAY OLAN… ARKANA DÖNÜP EL SALLAYABİLMEK Mİ?YOKSA,YÜREĞİMİN YARISINI GÖTÜRDÜĞÜNÜ BİLDİĞİN HALDE,ZORAKİ GÜLÜMSEYEBİLMEK Mİ? SEN GİTTİN YA;YARIM KALDIM… GİTMEK Mİ HÜZÜNLÜ?YOKSA KALMAK MI BURUK?İÇİMDE DÖRT NALA KOŞAN AYRILIK,SENDE KALAN PARÇAMI MI ARIYOR?..ELLERİNİ Mİ?..GÖZLERİNİ Mİ?..HER YERİM SENDE KALDI,HER YERİN BENDE… DAHA NE ARIYOR Kİ BAHANE,YARIM SENDE,YARIN BENDE KALMIŞKEN?...ARDINDAN EL SALLAYABİLMEK Mİ KOLAY?.. YÜREĞİMİ GÖTÜRDÜĞÜNÜ BİLDİĞİN HALDE GİDEBİLMEK Mİ? |
Kaldım Sensiz Buralara hasretin çöktü bir ayaz gibi her dem titretir oldu şu cılız bedenimi. Senden sonra dalıma bir damla su gelmedi gözlerim hep nemliydi yüzüm hiç gülmedi. Kaldım sensiz, zehir olur günlerim kırıp penceremden yollarını gözlerim her şeyi unuttum adın tel ezberim gel yetiş kara gözlüm çok beterim. Mustafa Özoğlu |
| Saat: 18:59 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık