Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Büyüklerinizden, akrabalarýnýzý ve akraba ziyaretini öðrenin! Çünkü akraba ziyareti, ailede sevgiyi artýrýr, malý çoðaltýr ve ömrü uzatýr."
Ebû Hureyre radýyallahu anh. Tirmizî.

736. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Kendisiyle ilgiyi devam ettiren akraba ile ilgilenmek gerçek ilgilenme deðildir, asýl ilgilenme, akraba kendisinden alakayý kestiði zaman, onu ziyaret edip, ona ilgi göstermektir."

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpgEbu Musa'dan (þöyle demiþtir): Peygamber (S): "Mü'min ile mü'min (birbirine karþý) duvar gibidir, birbirini sýmsýký tutarlar" buyurdu da bunu söylerken parmaklarýný birbirine geçirip sýmsýký kilitledi.
(Sahih-i Buhari ve Tercemesi, Mütercim: Mehmed Sofuoðlu, Ötüken Yayýnlarý, Ýstanbul 1987, Cilt 2 syf.569)

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpgEbu Musa (el-Eþ'ari-R)'dan rivayet edilmiþtir: Peygamber (S) " Mü'minin mü'mine dayanýþmasý, parçalarý birbirine baðlayýp kuvvetlendiren bina gibidir" buyurdu.
(Sahih-i Buhari ve Tercemesi, Mütercim: Mehmed Sofuoðlu, Ötüken Yayýnlarý, Ýstanbul 1987)

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg"Allah'a ve son güne iman etmekte olan kimse komþusuna eza etmesin".
(Sahih-i Buhari ve Tercemesi, Mütercim: Mehmed Sofuoðlu, Ötüken Yayýnlarý, Ýstanbul 1987, Cilt 13 syf.6009)

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpgEbu Hureyre þöyle demiþtir: Rasulullah (S) þöyle buyurdu: "Allah'a ve son güne iman etmekte olan kimse konuklarýna ikram etsin. Yine Allah'a ve son güne iman etmekte olan her kiþi hayýr söylesin yahud sussun".
(Sahih-i Buhari ve Tercemesi, Mütercim: Mehmed Sofuoðlu, Ötüken Yayýnlarý, Ýstanbul 1987, Cilt 13 syf.6009)

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpgEbu hureyre'den haber verdi ki, Peygamber (S) þöyle buyurmuþtur: "Sizleri zandan sakýndýrýrm. Çünkü zanla söylenen sözler yalaný daha çok olandýr. Birbirinizin eksikliðini görmeye ve iþitmeye çalýþmayýnýz, hususi ve mahrem hayatýnýzý da araþtýrmayýnýz. Birbirinize hased etmeyiniz, birbirinize arkanýzý çevirip küsmeyiniz, birbirinize buðz ve düþmanlýk da etmeyiniz. Ey Allah'ýn kullarý, birbirinizle kardeþler (mesabesinde) olunuz!".
(Sahih-i Buhari ve Tercemesi, Mütercim: Mehmed Sofuoðlu, Ötüken Yayýnlarý, Ýstanbul 1987, Cilt 13, syf.6046)

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg"Kim bir iþe giriþmek ister de o hususta Müslüman biri ile musavere ederse Allah onu iþlerin en doðrusunda muvaffak kýlar.'
(Alauddin Aliyyu'l-Muttaki, a.g.e. 3, 409, Kütüb-i Sitte, 16. Cilt)

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg"Hasedden kaçýnýn. Çünkü o, ateþin odunu yiyip tükettiði gibi, bütün hayýrlarý yer tüketir."
(Ebu Davud, Edeb 52, kütüb-i sitte, 6.cilt s. 325)

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg"Kim dünyada bir müminin ayýbýný örterse, kýyamet günü Allah'da onun ayýbýný örter."
(Ukbe r.a. Kütüb-i Sitte, 1.cilt, sf. 368)

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg"Kardeþini güler yüzle karþýlaman, kendi kovandan kardeþinin kabýna su vermen de birer maruftur."
(Tirmizi, Hz. Cabir'den rivayet etti, Kütüb-i Sitte2. Cilt)

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg...Ebu Hüreyre (Radiyallahü anh)’den rivayet edildiðine göre Resulullah (Sallallahü Aleyhi ve Sellem) þöyle buyurmuþtur:
“Kim bir müslümandan dünya kederlerinden bir keder giderirse Allah ondan ahiret günü kederlerinden bir keder giderecektir. Kim de müslümaný örterse Allah onu dünya ve ahirette örtecektir. Ve kim bir fakir borçluya kolaylýk gösterirse, Allah ona dünyada ve ahirette kolaylýk gösterecektir. Kul, (din) kardeþinin yardýmýnda olduðu müddetçe Allah da onun yardýmcýsýdýr. Kim bir yola giderek onda ilim ararsa, bu çalýþmasý sebebi ile Allah ona Cennet’e giden bir yolu kolaylaþtýracaktýr. Allah’ýn evlerinden birisinde toplanýp Kur’an okuyarak onu birbirlerine öðreten her cemaatý melekler ziyaret eder, onlarýn etrafýndan dönerler, o toplumun üzerine iç huzuru ve rahatý iner, ilahi rahmet onlarý kaplar, katýnda bulunan melekler yanýnda Allah onlarý (övgü ile) anar. Ameli yüzünden geri kalan bir kimse nesebi (nin þerefi) ile sür’at alamaz.”
(Ýbni Mace/ 1. cilt/ syf.389)

Peygamberimiz (sav)'in tevekkülle ilgili sözleri http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpgEbû Hureyre (r.a.) Resûlullah'ýn þöyle buyurduðunu haber vermiþtir: "Kuvvetli mü'min, Allah Katýnda zayýf mü'minden daha hayýrlý, (daha üstün) ve daha sevimlidir. (Bununla beraber) her ikisinde de hayýr vardýr. Sana yararlý olan þeyi elde etmeye çalýþ. Allah'dan yardým dile ve asla acz gösterme. Baþýna birþey gelirse, ''Eðer (keþke) þöyle yapsaydým, þöyle olurdu!'' diye hayýflanýp durma. ''Allah'ýn takdiri bu. O, ne dilerse yapar.'' de. Çünkü "eðer (keþke)" kelimesi, þeytaný memnun edecek iþlerin kapýsýný açar."
(Müslim, Kader 34. Tercüme: Ýsmail L. Çakan, Hadislerle Gerçekler, Erkam Yayýnlarý, Ýstanbul 1990, s.231)

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg"Birþey istediðin zaman yalnýz Allah'tan iste. Yardým dilediðin zaman Allah'tan dile. Þunu iyi bil ki bütün yaratýlmýþlar elbirliði ile sana bir menfaat bahþetmek isteseler, Allah'ýn sana yazdýðýndan daha fazlasýný baðýþlayamazlar. Yine yaratýlmýþlarýn tümü elbirliði ile sana bir zarar vermek isteseler, Allah'ýn sana takdir ettiðinden fazlasýný yapamazlar."
(Tirmizi, Sünen, fi sýfati'l-Kýyame, 60)

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg"Ey Ebû Hureyre! Allah'tan baþka hiçbir þeye ümit baðlama. Allah'a tevekkül eyle. Bir arzun varsa Allah Teâlâ Hazretleri'nden iste. Allah-ü Teâlâ'nýn âdet-i ilâhiyyesi (iþi, kânunu) þöyledir ki; herþeyi bir sebep altýnda yaratýr. Bir iþ için sebebine yapýþmak ve sonra Allah Teâlâ'nýn yaratmasýný beklemek lâzýmdýr. Tevekkül de bundan ibârettir."
(Hadis-i þerif-Ey Oðul Ýlmihali, http://www.kuranikerim.com/dini_sozluk/ds_t3.htm)

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg"Üzülme, Allah bizimledir."
(Bera Ibnu'l Azib r.a. Kütüb-i Sitte, 16. cilt, Sf. 200)

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg"Mümin kiþinin durumu ne kadar þaþýrtýcýdýr ! Zira her iþi onun için bir hayýrdýr. Bu durum sadece mümine hastýr, baþkasýna deðil : Ona memnun olacaðý birsey gelse þükreder, bu ise hayýrdýr: bir zarar gelse sabreder bu da hayýrdýr."
(Suheyb Ibnu Sinan r.a. kutub-ý sýtte, 2. Cilt , Sf. 208)

Peygamber Efendimiz (sav)'in Tevazu ile Ýlgili Sözleri http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg"Allah Teala hazretleri, bana: Mütevazi olun, öyle ki, kimse kimseye zulmetmesin, kimse kimseye karþý böbürlenmesin."
(Iyaz Ibnu Himar r.a.: Ebu Davud, Edeb 48, Kütüb-i Sitte, 16. Cilt , sf. 360)

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg…Malik'e Ýbn Umer'den þöyle haber veriyorlardý: Rasulullah (S): "Elbisesini kibirle yerlerde sürüyen kimseye Allah (merhamet bakýþý ile) bakmaz" buyurmuþtur.
(Sahih-i Buhari, Cilt 13, syf.5846)

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg...Harise ibnu Vehb el-Huzai þöyle demiþtir: Ben Peygamber(S)'den iþittim: "Size cennet ehline delalet edip bildireyim: Her zaif olan insanlar tarafýndan zaif görülen (mütevazý') mümindir. O þayet Allah bir þey üzerine yemin etse, Allah muhakkak onu yemininde gerçek çýkarýrdý. Size cehennem ehlini de bildireyim: Onlar da her katý yürekli, kibirli ve hileci, ululuk taslayan kimselerdir." buyuruyordu.
(Sahih-i Buhari, Cilt 14, syf.6537)

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg... Ebu Said(-i Hudri) (r.a.)'den rivayet edildiðine göre; Resulullah (s.a.v.) þöyle buyurdu, demiþtir: "Kim Allah Sübhanehu (rýzasý) için bir derece tevazu (alçak gönüllülük) ederse Allah o kimseyi buna karþýlýk olarak bir derece yükseltir. Kim de Allah (rýzasý) hilafýna bir derece kibirlenirse Allah bu kimseyi kibirlenmesine karþýlýk olarak bir derece alçaltýr ki, nihayet onu aþaðýlarýn en aþaðýsýnda kýlsýn."
(Mace Cilt10, Syf.448)

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg... Iyaz bin Himar (r.a.)’den rivayet edildiðine göre: Peygamber (s.a.v.) onlara bir konuþma yaparak þöyle buyurmuþtur:
"Allah (Azze ve Celle): Birbirinize karþý alçak gönüllülük ediniz ki hiç kimseye üstünlük taslamasýn, diye bana vahiy etti.”
(Mace Cilt10, Syf.453)

Peygamber Efendimiz (sav)'in Ýman ile Ýlgili Sözleri http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg"Ýman, kalben bilip tasdik etme, dil ile söyleyip ikrar etme, beden uzuvlarýyla da amel etmektir."
(Hz. Ali r.a. Kütüb-i Sitte, 16. Cilt , Sf. 492)

Peygamber Efendimiz (sav)'in Kader ile Ýlgili Sözleri http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg"Bir nefse takdir edilmiþ þey mutlaka olur !"
(Hz. Cabir r.a. Kütüb-i Sitte, 16. Cilt, Sf. 499)

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg"Kul, hayýr ve þerriyle, tatlý ve acýsýyla kadere inanmadýkça imanýn halavetini bulamaz."
(Hz. Enes r.a. Kütüb-i Sitte, 2. Cilt sf. 133)

Peygamber Efendimiz (sav)'in Ölüm ile Ýlgili Sözleri http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg"Ölümü en çok zikreden ve kendilerine gelmezden önce onun için en iyi hazýrlýðý yapanlardýr. Ýþte akýllýlar bunlardýr."
(Hz. Enes r.a.: Ibnu Mace, Zuhd 31, Kütüb-i Sitte, 16. Cilt , Sf. 330)

Peygamber Efendimiz (sav)’in Güzel Ahlakla Ýlgili Sözleri http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg“ Allah’a takva ve güzel ahlak.” (En ziyade neyin insanlarý cennete sokacaðýný soruyorlar.)
(Tirmizi, Birr 62, kutub-ý sýtte, 16. Cilt , sf. 329)

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpgRuhumu kudret altýnda tutan Allah'a yemin ederim ki cennete sadece güzel ahlak sahipleri girer.
Tirmizi; Huccetü'l Ýslam Ýmam Gazali, Ýhya'u Ulum'id-din, 2. cilt, Çeviri: Dr. Sýtký Gülle, Huzur Yayýnevi, Ýstanbul 1998, s.792

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpgMüminin mizanýnda en aðýr basacak þey güzel ahlaktýr. Muhakkak ki, Allah Teala iþi ve sözü çirkin olan ve hayasýzca konuþan kimseye buðz eder"
G.Ahmed Ziyaüddin, Ramuz El Hadis, 1. cilt, Gonca Yayýnevi, Ýstanbul, 1997, 15/9

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpgÝmanýn kemali, güzel ahlakladýr.
G.Ahmed Ziyaüddin, Ramuz El Hadis, 2. cilt, Gonca Yayýnevi, Ýstanbul, 1997, 344/4

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpgGüzel ahlak hatalarý eritir. Suyun buzu erittiði gibi. Fena ahlak ta ameli bozar. Sirkenin balý bozduðu gibi.
(Hz.Ýbni Abbas r.a.) Ramuz el-Hadis s.215

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg"Sizler insanlarý mallarýnýzla memnun edemezsiniz, onlarý güzel yüz ve güzel huyla hoþnut edersiniz."
Bezzar, Ebu Yala, Taberani; Huccetü'l Ýslam Ýmam Gazali, Ýhya'u Ulum'id-din, 3. cilt, Çeviri: Dr. Sýtký Gülle, Huzur Yayýnevi, Ýstanbul 1998, s. 111


http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg"Allah Teala kolaylýk gösteren ve güler yüzlü kiþiyi sever."
Huccetü'l Ýslam Ýmam Gazali, Ýhya'u Ulum'id-din, 2. cilt, Çeviri: Dr. Sýtký Gülle, Huzur Yayýnevi, Ýstanbul 1998,, s.444

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg"Her nerede olursan ol Allah'tan ittika et ve kötülüðün arkasýndan iyilik yap, bu onu yok eder. Ýnsanlara iyi ahlakla muamele et."
(Hz. Ebu Zerr r.a. : Tirmizi, Birr 55 Kütüb-i sitte, 16. Cilt , sf. 328)

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg"Yiyiniz, tasadduk ediniz, giyiniz. Fakat bunlarý yaparken israfa ve tekebbüre kaçmayýnýz".
(Ibnu Amr Ibni'l-As r.a. : Nesai, Zekat 66 : Buhari, Libas 1, Kütüb-i sitte, 16. Cilt Sf. 361)

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg"(Þaka sýrasýnda da olsa) haktan baþka birþey söylemem."
(Musned-i Ahmed, 2,340 : Tirmizi, Birr 57 Kütüb-i Sitte, 16. Cilt)

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg...Abdullah ibn Umer þöyle demiþtir: Bir kimse Peygamber (S)’e: Ben alýþveriþ iþlerinde aldatýlýyorum, dedi. Peygamber de ona: “Sen bir þey satýn almak istediðin zaman: (Ýslam’da) aldatma yoktur, de” buyurdu. Bundan sonra artýk o zat bu sözü söyler oldu.
(Sahih-i Buhari, Cilt 5, syf.2225)

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg...Enes bin Malik (Radiyallahü anh)’den:
Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in þöyle buyurduðu rivayet edilmiþtir:
“Sizin hiç biriniz kendi nefsi için arzuladýðýný (din) kardeþi için de – yahut buyurdu ki komþusu için de - istemedikçe (tam) iman etmiþ olamaz."
(Ýbni Mace/ 1. cilt/ syf.113)

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg... Cerir bin Abdillah el-Beceli (r.a.)'den rivayet edildiðine göre; Resulullah (s.a.v.) þöyle buyurdu, demiþtir: "Kim yumuþaklýkla muamele etmekten mahrum olursa hayýrdan mahrum olur.
(Mace Cilt 9, Syf.475)

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg“... Abdullah bin Amr bin el-As (r.a.)’dan rivayet edildiðine göre; resulullah (s.a.v.) þöyle buyurmuþtur.
Ýslam dinine erdirilen, yetecek derecede rýzký verilen ve buna kanaatkar olan kimse muhakkak felah bulmuþtur.”
(Mace Cilt10, Syf.415)

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg... Amr bin Þüayb’in dedesi (Abdullah bin Amr bin el-As) (r.a.)’den rivayet edildiðine göre; Resulullah (s.a.v.) þöyle buyurdu, demiþtir:
"Yeyiniz, içiniz, sadaka veriniz ve giyininiz, buna israf ve kibir karýþmadýkça.”
(Mace Cilt 9, Syf.385)

Peygamber Efendimiz (sav)’in Sevgi, Merhamet ve Adalet ile Ýlgili Sözleri http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg“ Kardeþini güler yüzle karþýlaman, kendi kovandan kardeþinin kabýna su vermen de birer maruftur.”
Tirmizi, Hz. Cabir’den rivayet etti kutub-ý sýtte, 2. Cilt


http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg“ Mümin kiþi, diðer mümine karþý duvar gibidir, birbirlerini takviye ederler.”
(Nesai kutub-ý sýtte, 2. Cilt , Sf. 374)


http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpgSize vermekte olduðu nimetlerinden ötürü Allah'ý sevin, beni de Allah beni sevdiði için seviniz.
Tirmizi; Huccetü'l Ýslam Ýmam Gazali, Ýhya'u Ulum'id-din, 4. cilt, Çeviri: Dr. Sýtký Gülle, Huzur Yayýnevi, Ýstanbul 1998, s.594
http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpgAllah uðrunda birbirine muhabbet eden kimseler, O’nun gölgesinden baþka gölge olmayan günde, O’unu Arþ-ý Alâsýnýn gölgesindedirler. Kendilerine nurdan kürsüler kurulur. Onlarýn Rableri ile olan meclislerine, Peygamberler, sýddýklar ve þehidler bie imrenirler.
(Hz. Muaz Ýbni Cebel r.a.) Ramuz El-Hadis s.233

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg"Mümin kendisi için sevdiðini kardeþi için de arzular."
Buhari ve Müslim; Huccetü'l Ýslam Ýmam Gazali, Ýhya'u Ulum'id-din, 3. cilt, Çeviri: Dr. Sýtký Gülle, Huzur Yayýnevi, Ýstanbul 1998, s. 152

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg"Hediyeleþin, birbirinizi sevin. Birbirinize yiyecek hediye edin. Bu, rýzkýnýzda geniþlik hasýl eder."
Kütüb-i Sitte, Muhtasarý Tercüme ve Þerhi, Prof. Dr. Ýbrahim Canan, 16. cilt, Akçað Yayýnlarý, Ankara, s.239
http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg"Ziyaretleþin, hediyeleþin. Çünkü ziyaret sevgiyi perçinler, hediye de kalpteki kötü duygularý söker atar."
Kütüb-i Sitte, Muhtasarý Tercüme ve Þerhi, Prof. Dr. Ýbrahim Canan, 16. cilt, Akçað Yayýnlarý, Ankara, s.239
http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg"Birbirinizi kýskanmayýnýz, birbirinize kin tutmayýnýz, birbirinize çirkin sözler söylemeyiniz, birbirinize sýrtlarýnýzý dönmeyiniz, kiminiz kiminizi arkasýndan çekiþtirmesin. Allah'ýn kullarý kardeþler olunuz."
Buhari ve Müslim; Huccetü'l Ýslam Ýmam Gazali, Ýhya'u Ulum'id-din, 3. cilt, Çeviri: Dr. Sýtký Gülle, Huzur Yayýnevi, Ýstanbul 1998, s. 315
http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg"Sizden önceki toplumlarýn derdi size de bulaþtý: Haset ve kin. Kin beslemek kökten kazýyan þeydir. Allah'a yemin ederim ki iman etmedikçe cennete giremezsiniz. Birbirinizi sevmedikçe iman etmiþ olamazsýnýz. Size birbirinizi seveceðiniz bir þeyi haber vereyim mi? Aranýzda selamý yayýn."
Tirmizi; Huccetü'l Ýslam Ýmam Gazali, Ýhya'u Ulum'id-din, 3. cilt, Çeviri: Dr. Sýtký Gülle, Huzur Yayýnevi, Ýstanbul 1998, s. 425

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpgMü’minler birbirlerine muhabbetli ve hayýrlýdýr, evleri ve bedenleri ayrý olsa da. Facirler ise birbirlerini aldatýcýdýrlar. Evleri ve bedenleri toplu olsa da. Ve birbirleriyle mücadele ederler.
(Hz. Enes r.a.) Ramuz El-Hadis s.233

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpgMerhamet edin, merhamet olunasýnýz. Af edin, af olunasýnýz. Yazýk, laf ebesi olanlara. Yazýk günahlarýna bilerek devam edip, istiðfar etmeyenlere.
G.Ahmed Ziyaüddin, Ramuz El Hadis, 1. cilt, Gonca Yayýnevi, Ýstanbul, 1997, 70/10

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpgKolaylaþtýrýn, güçleþtirmeyin. Müjdeleyin, nefret ettirmeyin. Birbirinizle iyi geçinin, ihtilafa düþmeyin.
Hz. Said Ýbni Ebu Berde; G.Ahmed Ziyaüddin, Ramuz El Hadis, 2. cilt, Gonca Yayýnevi, Ýstanbul, 1997, 510/5

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpgAllah yoluna birbirlerini sevenler, arþýn gölgesinden baþka gölge olmayan o günde, arþýn gölgesindedirler. Nurdan münberler üzerinde. Onlarýn mekanlarýna Nebiler ve Sýddýklar gýbta ederler.
(Hz. Muaz r.a.) Ramuz El-Hadis s.233

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpgAllah yolunda muhabbet edenler, Arþý Alâ etrafýnda yakuttan kürsüler üzerinde olurlar.
(Hz. Ebu Eyyub r.a) Ramuz El-Hadis s.233
http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg"Sana zulmedeni affet. Sana küsene git, sana kötülük yapana iyilik yap. Aleyhine de olsa hakký söyle."
Kütüb-i Sitte, Muhtasarý Tercüme ve Þerhi, Prof. Dr. Ýbrahim Canan, 16. cilt, Akçað Yayýnlarý, Ankara, s. 317
http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg"Fakirleri seviniz ve onlara yakýn olunuz. Siz onlarý severseniz, Allah da sizi sever. Siz onlara yakýn olursanýz, Allah da size yakýn olur. Siz onlarý giydirirseniz, Allah da sizi giydirir. Siz onlarý yedirirseniz, Allah da sizi yedirir. Siz cömert olunuz ki, Allah Teala da size karþý cömert olsun."
G.Ahmed Ziyaüddin, Ramuz El Hadis, 1. cilt, Gonca Yayýnevi, Ýstanbul, 1997, 17/15

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg"Zulümden kaçýnýn. Zira zulüm, kýyamet günü karanlýklar olacaktýr. Cimrilikten de kaçýnýn, zira cimrilik, sizden öncekileri helak etmiþ, onlarý birbirlerinin kanlarýný dökmeye, haramlarýný helal addetmeye sevk etmiþtir."
Muslim, Birr 56; Kütüb-i Sitte, Muhtasarý Tercüme ve Þerhi, Prof. Dr. Ýbrahim Canan, 16. cilt, Akçað Yayýnlarý, Ankara, s. 357

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpgMü’min alicenaptýr ve kerimdir (Hüsnü zanný sebebile aldanýr). Facir ise hilekardýr.
(Hz. Ebu Hüreyre r.a.) Ramuz El-Hadis s.230

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpgMü’min her halinde hayýr üzerindedir. Ruhu, Allah Azze ve Celleye hamd eder olduðu halde, iki yaný arasýnda kabzolunur.
(Hz.Ýbni Abbas r.a.) Ramuz El-Hadis s.230

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpgMü’min omuzlarý yumuþak kimsedir (iyi geçimlidir). O din kardeþine rahatlýk verir. Münafýk ise uzak durur. Ve kardeþine sýkýntý verir. Mü’min selâm vermekte atýlgandýr. Münafýk ise bakar ki 0nce kendisine versinler.
(Hz. Enes r.a.) Ramuz El-Hadis s.230
http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpgMaruf (iyilik) cennet kapýlarýndandýr. Ve fena ölümü defeder. Ýyilik ismi gibi iyidir. Ve dünyada iyilik adamý olan ahirette de iyilik ehli olur.
(Hz.Ýbni Þihab r.a.) Ramuz El-Hadis s.236


http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg"Ey insanlar dikkat ediniz! Rabbiniz tektir. Arabýn, Arab olmayana, Arab olmayanýn Arab'a, siyahýn kýrmýzýya, kýrmýzýnýn siyaha, takvadan öte, hiçbir üstünlüðü yoktur. Þüphesiz Allah Teala katýnda en üstününüz, Allah Teala'dan en çok korkanýnýzdýr."
Müsned-i Ahmed b. Hanbel, 5/411

Peygamber Efendimiz (sav)’in Sabýrla Ýlgili Sözleri http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg“...Yanýmda bulunan hayýrdan (yani maldan) hiçbir þeyi sizlerden alýkoymuyorum. Þu muhakkak ki, kim (istemeyip) iffetli kalmak isterse, Allah onu iffetli kýlar. Kim de sabretmeye çalýþýrsa, Allah ona da sabýr ihsan eder. Kim insanlardan müstaðni olmak isterse, Allah onu müstaðni kýlar. Sizlere sabýrdan daha hayýrlý ve sabýrdan daha geniþ hiçbir atýyye asla verilmemiþtir!” buyurdu.
(Sahih-i Buhari, Cilt 14, syf.6401)
http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg... Sen, yakini bir imanla, tam bir rýza ile Allah için çalýþmaya muktedir olabilirsen çalýþ; þayet buna muktedir olamazsan, hoþuna gitmeyen þeyde sabýrda çok hayýr var. Þunu da bil ki nusret sabýrla birlikte gelir, kurtuluþ da sýkýntýyla gelir, zorlukta da kolaylýk vardýr, bir zorluk iki kolaylýða asla galebe çalamayacaktýr.
Kütüb-i Sitte, Muhtasarý Tercüme ve Þerhi, Prof. Dr. Ýbrahim Canan, 16. cilt, Akçað Yayýnlarý, Ankara, s. 315
Sabýr imanýn yarýsý, yakin de imanýn tamýdýr. (Hz.Ýbni Mes’ud r.a) Ramuz El-hadis s.217


http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpgHaya zinettir. Takva’da keremdir. En hayýrlý binek de sabýrdýr. Ýbtila halinde insanýn musibetinin berteraf olmasýný Allah’tan beklemek ibadettir.
(Hz.Cabir r.a). Ramuz El-Hadis s.204
http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpgMümin kiþinin durumu ne kadar þaþýrtýcýdýr. Zira her iþi onun için bir hayýrdýr. Bu durum, sadece mümine hastýr, baþkasýna deðil: Ona memnun olacaðý bir þey gelse þükreder, bu ise hayýrdýr; bir zarar gelse sabreder, bu da hayýrdýr.
Kütüb-i Sitte, Muhtasarý Tercüme ve Þerhi, Prof. Dr. Ýbrahim Canan, 2. cilt, Akçað Yayýnlarý, Ankara, 1992, s. 208

Peygamber Efendimiz (sav)’in Kuran ve Sünnet ile Ýlgili Sözleri http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpgHz. Peygamber (sav), "size emrettiklerimi yerine getirin, yasaklarýmý da gücünüz yettiðince terk edin" buyurmuþtur.
(Müslim, sf. 412; Ýbn Mace, Mukaddime, 1)

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpgEfendimiz (sav) sünnetine uyulmasýný emrettiði gibi, kendi ashabýna da uyulmasýný emir buyurmuþtur: "Ýçinizde benden sonra yaþayanlar birçok ayrýlýklara þahit olacaktýr. Size sünnetimi, hidayete erdirilmiþ, doðru yolu bulmuþ halifelerinin sünnetini (yolunu) tavsiye ederim. Ona sýmsýký sarýlýn, adeta diþlerinizle tutun, sonradan çýkacak þeylerden sakýnýn. Çünkü her uydurma bidat, her bidat sapýklýktýr."
(Ebu Davud, Sünne, 5)

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg"Ümmetimin fesad zamanýnda, unutulmuþ sünnetlerimden birini ihya edene yüz þehid sevabý verilir"
(Ýbn-i Mace)

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpgSize iki þey býrakýyorum. Bunlara uyduðunuz müddetçe asla sapýtmayacaksýnýz: Allah'ýn Kitabý ve Resulü'nün sünneti.
Kütüb-i Sitte, Muhtasarý Tercüme ve Þerhi, Prof. Dr. Ýbrahim Canan, 2. cilt, Akçað Yayýnlarý, Ankara, s. 328

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg"Kim ki Kuran'ý öne alýrsa, Kuran onu cennete götürür. Kim de arkasýna býrakýrsa onu da cehenneme sürer."
G.Ahmed Ziyaüddin, Ramuz El Hadis, 1. cilt, Gonca Yayýnevi, Ýstanbul, 1997, 227/9

Peygamber Efendimiz (sav)’in Duayla Ýlgili Sözleri http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg... Bir þey isteyince Allah'tan iste. Yardým talep edeceksen Allah'tan yardým dile. Zira kullar, Allah'ýn yazmadýðý bir hususta sana faydalý olmak için biraraya gelseler, bu faydayý yapmaya muktedir olamazlar. Allah'ýn yazmadýðý bir zararý sana vermek için biraraya gelseler, buna da muktedir olamazlar.
Kütüb-i Sitte, Muhtasarý Tercüme ve Þerhi, Prof. Dr. Ýbrahim Canan, 16. cilt, Akçað Yayýnlarý, Ankara, 1992, s. 314

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpgÝcabetten emin olarak Allah'a dua edin.
Kütüb-i Sitte, Muhtasarý Tercüme ve Þerhi, Prof. Dr. Ýbrahim Canan, 16. cilt, Akçað Yayýnlarý, Ankara, s. 327
http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpgDua ibadetten ibarettir. Allah buyurur ki: “Bana dua edin, Ben size icabet edeyim”
(Hz.Numan Ýbni Beþir r.a.) Ramuz El-Hadis s.207

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpgDua, mü’minin silahýdýr ve dinin direðidir. Göklerin ve yerin nurudur.
(Hz.Ali r.a.) Ramuz El-Hadis s.207
http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpgEbu Musa el-Eþ'ari'den þöyle tahdis etti: Peygamber (S) þu dua ile dua ederdi:……… "Ey Rabbim! Benim günahýmý, bilgisizliðimi, her iþimde israfýmý ve benden daha iyi bilmekte olduðun kusurlarýmý maðfiret eyle! Ya Allah! Benim hatalarýmý, kasdýmla ve bilgisizliðimle iþlediklerimi, þakalarýmý maðfiret eyle! Bunlarýn hepsi bende vardýr. Ya Allah! Evvelden yaptýðým, sonradan yapacaðým; gizlediðim, açýða çýkardýðým bütün günahlarýmý Sen maðfiret eyle! Öne geçiren ancak Sensin, sonraya býrakan da ancak Sensin. Sen her þeye gücü yetensin!)".
(Sahih-i Buhari ve Tercemesi, Mütercim: Mehmed Sofuoðlu, Ötüken Yayýnlarý, Ýstanbul 1987, Cilt 14 syf.6336)

http://www.harunyahya.org/images/02ucgensari.jpg" Ey kalpleri tesbit eden Rabbimiz ! Kalplerimizi dinin üzerine tesbit et."
(Nevvas Ibnu Sem'an el-Kilabi Kütüb-i Sitte, 16. Cilt , Sf. 536)

737. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Cebrail, bana komþu hakkýnda o kadar ýsrarlý tavsiyelerde bulundu ki, onu mirasçý yapacak sandým."
Aiþe radýyallahu anha. Buhârî.

738. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Bir kimseye zarar vermek doðru olmadýðý gibi, zarar gördüðü birine, ayný þekilde zararla karþýlýk vermek de doðru deðildir."
Ebû Þurayh radýyallahu anh. Mâlik

Bir Hadis


Suheyb'den (r.a) Rasulullah'in (s.a) söyle buyurdugu rivayet edilmistir: Sizden önceki milletlerden birinde bir hükümdar ve onun bir sihirbazi vardi. Sihirbaz ihtiyarlayinca hükümdara: "Ben yaslandim, bana bir genç gönder de ona sihir ögreteyim" dedi. Hükümdar ona sihir ögretecegi delikanliyi gönderdi. Gencin yolu üzerinde bir rahib vardi. Yola çiktiginda onun yaninda oturup sözlerini dinlerdi. Rahibin sözleri hosuna giderdi.
Sihirbaza giderken rahibe ugrar, onunla bir süre otururdu. Sonra sihirbaza varinca da, adam delikanliyi döverdi. Bu durumdan rahibe sikayet edince rahip "Sihirbazdan korktugunda, beni ailem alikoydu; ailenden korktugun zaman da beni sihirbaz birakmadi dersin" dedi. O hal üzere gidip gelirken bir gün geçenlerin yolunu kesen büyük bir vahsi hayvanla karsilasti. Kendi kendine "Büyücü mü yoksa rahib mi daha faziletli bugün ögrenecegim " dedi. Bir tas aldi ve "Allahim! Eger rahibin isi sana sihirbazin isinden daha sevimli ise su hayvani öldürüver ki halk yoluna devam etsin" diyerek elindeki kaya parçasini atti ve canavari öldürdü. Halk da geçip gitti.
Bunun üzerine delikanli rahibe gelerek olup bitenleri haber verdi. Rahib de ona, "Oglum bugün sen benden daha üstünsün. Senin durumun kemale ulasti. Fakat yakinda imtihandan geçeceksin. Bir belaya ugrarsan benim adimi verme" dedi.
Bu çocuk anadan dogma körleri, Alaca (Bars) denilen cilt hastaliklarini iyilestiriyor ve daha birçok hastaliklara yakalananlari tedavi ediyordu. Bu durumu kralin yakin dostlarindan olan kör biri duydu. Çesitli hediyelerle delikanlinin yanina gelerek, "Eger beni iyilestirirsen bunlarin hepsi senin" dedi. Delikanli adama; "Ben hiçbir kimseyi iyilestiremem. Sifayi ancak Allah verir. Eger sen Allah'a iman edersen O'na dua ederim. O da sana sifa verir" dedi. Adam hemen Allah'a iman etti. Allah da ona sifa verdi.
Sonra bu adam hükümdarin yanina gitti. Önceden oldugu gibi onun yanibasina oturdu. Hükümdar ona, "Sana gözlerini kim iade etti?" dedi. Adam "Rabbim" dedi. Kral "Senin benden baska bir rabbin mi var?" dedi. Adam "Benim Rabbim de, senin Rabbin de Allah'dir" dedi. Bunun üzerine hükümdar o adami tutuklatti. Çocugun yerini söyleyinceye kadar kendisine iskence yaptirdi. Bunun üzerine delikanli hükümdarin huzuruna getirildi. Kral delikanliya, "Oglum! Senin sihrin, anadan dogma körleri, abraslari (bars hastaligina tutulanlari) iyi edecek dereceye ulasmis, söyle söyle yapiyormussun öyle mi?" dedi. Delikanli: "Ben hiçbir kimseye sifa vermiyorum. Sifayi ancak Allah veriyor" dedi. Bunun üzerine kral onu da tutuklatti ve devamli iskence ettirdi. Sonunda rahibin adini söyledi. Hemen rahib getirildi. Kendisine "Dininden dön" denildi. O reddetti. Bunun üzerine hükümdar testere istedi. Testereyi basinin ortasina gelecek sekilde rahibin tepesine koydular. Testere basini ikiye ayirdi. Arkasindan hükümdarin yakin dostunu getirdiler. Ona da "Dininden dön" dediler. Reddedince onun da tepesine testereyi yerlestirip, basini ortasindan ikiye ayirdilar. Sonra da delikanliyi getirdiler. Kendisine "Dininden dön" dediler. Reddedince, kral onu adamlarindan bir gruba teslim etti. Onlara "Bunu falan dagin tepesine çikarin, dagin tepesine varinca dininden dönmezse onu assagiya atin" diye emir verdi. Onlar da onu götürdüler,daga çikardilar. Çocuk, "Allah'im, diledigin sekilde beni onlara karsi koru" dedi. Bunun üzerine dag sarsildi. Onlar da dagdan assagi yuvarlandilar. Çocuk yürüyerek hükümdara geldi. Hükümdar ona "Yanindakilere ne oldu?" diye sordu. Delikanli hükümdara "Allah beni onlara karsi korudu" diye cevap verdi.
Hükümdar yine onu kendi adamlarindan bir gruba teslim etti. "Bunu büyük bir gemiye bindirin, denizin ortasina götürün. Dininden dönmezse onu denize atin" dedi. Onu götürdüler. Delikanli dua ederek "Allah'im nasil dilersen beni onlara karsi koru" dedi. Bunun üzerine gemi onlarla beraber alabora oldu, hepsi boguldular. O yürüyerek hükümdara geldi. Hükümdar "Yanindakilere ne oldu" diye sordu. Delikanli hükümdara "Allah onlara karsi beni korudu" dedi ve krala, "Sana emredecegimi yerine getirmedikçe beni öldüremeyeceksin" dedi. Kral, "Nedir o?" dedi. Delikanli su cevabi verdi, "Halki bir alana topla, beni de bir hurma dalina as, sonra ok torbamdan bir ok alarak, yayin tam ortasina yerlestir. Daha sonra, 'Delikanli'nin Rabbi olan Allah'in adiyla' de. Sonra da at. Böyle yaparsan beni öldürürsün."
Bunun üzerine hükümdar halki bir meydanda topladi. Onu hurma dalindan asti. Sonra ok torbasindan bir ok aldi. Oku yayin ortasina koydu. Sonra "çocugun Rabbi olan Allah'in adiyla" diyerek oku üzerine atti. Ok delikanlinin sakagina saplandi. Çocuk elini sakagina koyup öldü. (Bu durumu gören) halk "Delikanlinin Rabbi'ne iman ettik" dedi.
Kralin adamlari yanina vararak ona, "Gördün mü korktugun seyi? Vallahi korktugun sey basina geldi, halk iman etti" dediler. Bunun üzerine kral derhal sokak baslarinda hendekler kazilmasini emretti. Hendekler açildi. Içlerinde atesler yakildi. Hükümdar, "Her kim dininden dönmezse onu zorla hendege atin. Ya da kendilerine haydi hendeklere atlayin denilsin" diye emir verdi. Adamlari da dedigi gibi yaptilar. Nihayet kucaginda bebegi ile bir kadin atesin önüne geldi. Kadin duraklayip atese düsmekten çekindi. Kucagindaki "Ey annecigim sabret. Çünkü hak din üzeresin" dedi. [(30) Müslim; Kitab'uz-Zühd ve'r-Rekaik, 3005, Tirmizi.]
Açiklama

Imam Nevevi bu hadisin açiklama kisminda bir çok noktalara deginiyor ve hadisten önemli hükümler çikariyor. Biz bunlardan önemli gördügümüz birinin üzerinde duracagiz: Hak yolda yürürken bütün zorluklara sebat göstermek ve hakki ortaya koymaktan bir an bile geri durmamak. Gerçi mümin ölümle karsi karsiya geldigi anda kalbindeki imani muhafaza etmek sartiyla iki siktan birini seçmekte serbest birakilmistir. Ammar b. Yasir küfrü söylerken Bilal-i Habesi "Ahad, Ahad" diyerek hakki ilan etmeyi tercih etmistir. Allahu Teala onlarin her ikisinden de razi olsun. Fakat daha serefli olani, mübarek olani hak yolda yürürken zorluklara, acilara sabir göstermek ve hakki ortaya koymaktan bir an bile tereddüt etmemektir. Hadistekine benzer bir olay Kur'an-i Kerim'in Buruc suresinde anlatilmakta. Tek suçlari, bir olan Allah (c.c)'a kulluk etmek olan müminler topluca içinde alevli atesler bulunan hendeklere atiliyorlar. Onlar da kundaktaki çocugun gösterdigi sabri gösterip ölümü tercih ediyorlar. Allahu Teala gösterdikleri bu üstün teslimiyetten dolayi onlari yüce kitabinin temiz sayfalarinda aniyor. Bundan daha büyük seref olabilir mi acaba? Biz müslümanlar, bir kismimiz, bolluk ve rahatlikla imtihan ediliyoruz. Gerçi müslümanlari bir vücudun azalari gibi düsünürseniz, acilar içinde kivranmamiz gerekli ama maalesef daha bir vücudun azalari gibi degiliz. Allah (c.c) bizleri de yeryüzündeki diger müslümanlari imtihan ettigi gibi zorluklarla imtihan ederse, eger sabrimizin (imanimizin) derecesini ölçmek isterse ne yapariz? "Böyle bir sinava hazir miyim?" sorusunu her müslüman kendine sormali. Allah (c.c) hakimdir ve en dogrusunu bilendir.

23. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Kim Allahtan baþka hiçbir ilah olmadýðýna, Muhammedin de Onun Resûlü olduðuna þehadet ederse, Allah ona ateþi haram eder."
Ubâde radýyallahu anh. Tirmizî.

24. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Kalbinde zerre kadar îmaný olan kimse, cehennemden çýkar."
Ebû Saîd radýyallahu anh. Tirmizî.

25. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Þüphesiz Allah, yalnýz kendi rýzasýný isteyerek, "Lâ ilâhe illallah" diyen kimseye, ateþi haram etmiþtir."
Ýbn Þihâb radýyallahu anh. Buhârî.

26. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Muhammedin nefsi elinde olana yemin ederim ki, yahudi olsun, hýristiyan olsun, bu insanlardan beni duyup da, getirdiðim kitaba îman etmeden ölen kimse, kesinlikle cehennemlik olur."
Ebû Hureyre radýyallahu anh. Müslim.

27. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"iman, cennete, cehenneme, hesap gününe, yaptýklarýný tartan mîzana ve iyisiyle kötüsüyle kadere, inanmandýr."
Ýbn Abbas radýyallahu anh. Ahmed.

28. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Allah, þüphesiz kýyamet gününde ümmetimden bir adamý ortaya çýkartacak. Herkesin gözü önünde, herbiri gözün görebildiði kadar büyük olan tam doksandokuz dosya açýlacak. Sonra ona þöyle diyecek:
"Bunlardan bir þeyi inkâr edebilir misin? Yazýcý meleklerim sana haksýzlýk ettiler mi?"
"Hayýr, ya Rabbi!" diyecek.
Allah, "Evet, katýmýzda senin sevabýn vardýr. Bugün sana hiçbir haksýzlýk yapýlmayacaktýr," diyecek ve ona içinde "Eþhedü en Lâ ilâhe illallah ve eþhedü enne Muhammeden abduhu ve Resûlüh," yazýlý bir kâðýt çýkartacak ve "Haydi tartýya hazýrlan!" diyecek.
"Ya Rabbi, bu kadar dosyanýn yanýnda bu kâðýt neye yarar ki?" der demez, kendisine þu söylenecek:
"Sen bugün haksýzlýða uðratýlmayacaksýn."
Terazinin bir kefesine dosyalar, diðer kefesine de þehadet kelimesi yazýlý kâðýt konacak ve kâðýt, dosyalara aðýr gelecektir. Zira, Allahýn ismini hiçbir þey tartamaz."
Ýbn Amr radýyallahu anh. Tirmizî.

29. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"iman, Allaha, onun meleklerine, kitaplarýna, peygamberlerine, âhiret gününe inanman ve kadere iyisiyle kötüsüyle îman etmendir."
Ýbn Yâmer radýyallahu anh. Müslim.

30. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Yaptýðýn iyilik sebebiyle seviniyor ve yaptýðýn kötülük sebebiyle üzülüyorsan, sen müminsin."
Ebû Ümâme radýyallahu anh. Taberânî.

31. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Þu üç þeyi kendinde bulunduran îmanýn tadýný alýr: Allah ve Resûlünü herþeyden fazla seven. Bir kulu, baþka bir maksatla deðil de, sadece Allah için seven. Allah tarafýndan küfürden kurtarýldýktan sonra, tekrar küfre dönmeyi ateþe atýlmak kadar çirkin ve korkunç gören."
Enes radýyallahu anh. Buhârî.

32. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Üç þey îmandandýr: Darlýkta sadaka vermek, herkese selâmý yaymak, insafý gözetmek."
Ammar radýyallahu anh. Bezzâr.

33. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Kendisinde þu üç þey bulunan kiþi, hem sevabý hak etmiþ, hem de îmanýný tamamlamýþtýr: Dünyada yaþadýðý güzel bir ahlâk, kendisini Allahýn yasaklarýndan uzaklaþtýran verâ ve cahilin cehlinden alýkoyan olgunluk."
Enes radýyallahu anh. Bezzâr.

34. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Sizden biriniz, ben kendisine babasýndan, evladýndan ve bütün insanlardan daha sevgili olmadýkça, tam îman etmiþ olmaz."
Enes radýyallahu anh. Buhârî.

35. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Biriniz, kendisi için sevdiði bir þeyi, kardeþi için de sevmedikçe, tam îman etmiþ sayýlmaz."
Enes radýyallahu anh. Buhârî.

36. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Allah için seven, Allah için nefret eden, Allah için veren, Allah için tutumlu olan, îmanýný tamamlamýþtýr."
Ebû Ümâme radýyallahu anh. Ebû Dâvud.

37. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Sabýr, îmanýn yarýsý, kesinkes bilerek inanmak ise, tümüdür."
Alkame radýyallahu anh. Taberânî.

38. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Müminin iþine þaþarým, çünkü onun iþleri tamamen hayýrdýr. Bu da ancak mümine özgüdür. Çünkü o, sevindirici bir þeyle karþýlaþýnca þükreder, hayýr olur. Zararlý ve üzücü bir þeyle karþýlaþýnca sabreder, bu da hayýr olur."
Suheyb radýyallahu anh. Müslim.

39. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Birinizin içinde îman, elbisenin eskimesi gibi eskir. Allahtan kalblerinizdeki îmaný yenilemesini dileyin!"
Ýbn Amr radýyallahu anh. Taberânî.

40. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Kiþi zina ettiði zaman îman ondan çýkar, üzerinde bir gölgelik gibi olur. Zinayý tamamen terkettiði zaman, îman tekrar ona döner.
Ebû Hureyre radýyallahu anh. Ebû Dâvud.

41. Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
"Kim, Allaha hiçbir þeyi ortak koþmadan ve haram kana bulaþmadan ölürse, cennetin hangi kapýsýný dilerse oradan girdirilir."
Cerîr radýyallahu anh. Taberânî.

3556 - Amr Ýbnu Abese es-Sülemi radýyallahu anh anlatýyor: "Resülullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:
"Sizden kim abdest suyunu hazýrlar, mazmaza ve istinþakta bulunur (aðzýna ve burnuna su çeker) ve sümkürürse, mutlaka yüzünden, aðzýndan, burnundan hatalarý dökülür. Sonra Allah'ýn emrettiði þekilde yüzünü yýkarsa, sakalýn(ýn bittiði mahallin) etrafýndan su ile birlikte yüzü ile iþlediði günahlar dökülür. Sonra dirseklere kadar kollarýný yýkayýnca, ellerinin günahlarý su ile birlikte parmak uçlarýndan dökülür gider. Sonra baþýný meshedince, baþýnýn günahlarý saçýn etrafýndan su ile birlikte akar gider. Sonra topuklarýna kadar ayaklarýný yýkayýnca, ayaklarýnýn günahlarý, parmak uçlarýndan su ile birlikte akar gider. Sonra kalkýp namaz kýlar, Allah'a hamd ve senâda bulunur, O'na layýk þekilde tazimini gösterir ve kalbinden Allah'tan baþkasýný(n korku ve muhabbetini) çýkarýrsa, annesinden doðduðu gündeki gibi bütün günahlarýndan arýnýr."
Müslim, Müsâfirin 294, (832).
3557 - Abdullah es-Sunâbihi radýyallahu anh anlatýyor: "Resülullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: "Mü'min kul abdest aldýkça mazmaza yaptý mý (aðzýný yýkadý mý) günahlar aðzýndan çýkar. (Burnunu sümkürdü mü) günahlar burnundan çýkar, yüzünü yýkadý mý günahlar göz kapaklarýnýn altýna varýncaya kadar yüzünden çýkar. Ellerini yýkadý mý günahlar týrnak diplerine varýncaya kadar ellerinden çýkar. Baþýný meshetti mi, günahlar kulaklarýna varýncaya kadar baþýndan çýkar. Ayaklarýný yýkadý mý, günahlar ayak týrnaklarýnýn altýna varýncaya kadar ayaklarýndan çýkar. Sonra mescide kadar yürümesi ve kýlacaðý namaz nafile (bir ibâdet) olur.''
Muvatta, Tahâret 3 0, (1, 31); Nesâi, Tahâret 3 5, (1, 74); Ýbnu Mâþe, Tahâret 6, (283).
3558 - Ebu Ümâme el-Bâhili radýyallahu anh anlatýyor: "Amr Ýbnu Abese radýyallahu anh'ý dinledim, diyordu ki: "Resülullah aleyhissalâtu vesselâm'a: "Abdest nasýl alýnýr?'' diye sordum. Þöyle açýkladý:
"Abdest mi? Abdest alýnca þöyle yaparsýn: Önce iki avucunu tertemiz yýkarsýn. Sonra yüzünü ve dirseklerine kadar ellerini yýkarsýn. Baþýný meshedersin, sonra da topuklarýna kadar ayaklarýný yýkarsýn. (Bunlarý tamamladýn mý) bütün günahlarýndan arýnmýþ olursun. Bir de yüzünü Aziz ve Celil olan Allah için (secdeye) koyarsan, anandan doðduðun gün gibi, hatalarýndan çýkmýþ olursun.''
Ebu Ümâme der ki: "Ey Amr Ýbnu Abese dedim, ne söylediðine dikkat et! Bu söylediklerinin hepsi bir defasýnda veriliyor mu?
"Vallahi dedi, bilesin ki artýk yaþým ilerledi, ecelim yaklaþtý, (Allah'tan ölümden çok korkar bir haldeyim), ne ihtiyacým var ki, Allah Resülü hakkýnda yalan söyleyeyim! Andolsun söylediklerim, Resülullah aleyhissalâtu vesselâm'dan kulaklarýmýn iþitip, hafýzamýn da zabtettiklerinden baþkasý deðildir."
Müslim, Müsâfýrin 294, (832); Nesâi, Tahâret 108, (1, 91, 92).
Bu hadis, Nesâi'nin metninden alýnmadýr. Amr Ýbnu Abese radýyallahu anh'ýn müslüman oluþunu anlatan uzunca bir hadisin son kýsmýdýr.
3559 - Ýbnu Ömer radýyallahu anhümâ anlatýyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: "Kim abdestli olduðu halde abdest tazelerse, AIlah bu sebeple kendisine on (misli) sevab yazar.''
Tirmizi, Taharet 44, (59).
3560 - Ebu Said radýyallahu anh anlatýyor: "Resülullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: "Kim abdest alýp: "Sübhâneke Allahümme ve bihamdike estaðfiruke ve etübu ileyke. (Rabbim seni tenzih ederim, Allah'ým hamdim sanadýr, senden baðýþlanmak isterim, tevbem de sanadýr)" derse, bu bir kâðýda yazýlýr, sonra bir mühür üzerine nakþedilir, sonra da Arþ'ýn altýna kaldýrýlýr ve Kýyamete kadar (mühür) kýrýlmaz.''
Rezin tahric etmiþtir.
ABDESTÝN SIFATI
3561 - Humrân Mevlâ Osman anlatýyor: "Hz. Osman radýyallahu anh su istemiþti. (Getirdim. Aldý ve) üç kere ellerine dökerek yýkadý. Sonra sað elini kaba sokup mazmaza ve istinþakta bulundu (aðzýna ve burnuna su alýp yýkadý). Sonra üç kere yüzünü, arkasýndan da dirseklerine kadar üç kere ellerini yýkadý. Sonra baþýna meshetti, sonra da topuklarýna kadar ayaklarýný üçer sefer yýkadý ve:
"Ben Resülullah aleyhissalâtu vesselâm'ý, þu abdestim gibi abdest alýrken gördüm. Abdesti bitince de þöyle demiþti:
"Kim þu abdestim gibi abdest alýr, arkasýndan iki rek'at namaz kýlar ve namazda kendi kendine (dünyevi bir þey) konuþmazsa geçmiþ günahlarý affedilir."
Buhari, Vudü 24, 28, Savm 27; Müslim, Taharet 3, 4, (226); Ebu Dâvud, Tahâret 50, (106); Nesâi, Tahâret 27, 2 8, 93, (1).
3562 - Ebu Davud'un Ýbnu Müleyke'den kaydettiði bir baþka rivâyette þöyle gelmiþtir: "Hz. Osman radýyallahu anh'tan abdest hakkýnda (nasýl alýnacaðý) sorulmuþtu. Hemen su istedi ve derhal bir abdest kabý getirildi. Kaptan önce sað eli üzerine su döktü (ve onu yýkadý), sonra sað elini kaba batýrdý, üç kere mazmaza, üç kere istinþakta bulundu. (önceki hadiste geçtiði üzere zikretti. Hadisdte þu ziyade var): "Sonra elini daldýrýp su aldý ve baþýna, kulaklarýna meshetti, kulaklarýn iç ve dýþlarýný birer kere meshetti.''
Ebu Dâvud, Tahâret 50, (108).
3563 - Yine Ebu Dâvud'un bir diðer rivâyetinde þöyle gelmiþtir: "Sað eliyle sol eli üzerine su döktü, sonra her ikisini de bileklere kadar yýkadý."
Ebu Dâvud, Taharet 50, (109).
Yine Ebu Dâvud 'un bir diðer rivâyetinde "Baþýný üç kere meshetti '' den miþtir.
Ebu Dâvud, Tahâret 50, (110).
3564 - Abdu Hayr anlatýyor: "Hz. AIi radýyallahu anh bize geldi ve namaz kýldý. (Namazdan sonra abdest) suyu istedi.
"Suyu ne yapacak, namazý kýldý ya! Herhalde bize öðretmek istiyor!" dedik. Ýçinde su olan bir kapla bir leðen getirildi. Kaptan sað eline su döktü: Üç defa ellerini yýkadý. Sonra üç kere mazmaza ve istinþakta bulundu. Mazmaza ve istinþaký su aldýðý eliyle yaptý. Sonra üç kere yüzünü yýkadý, sað elini üç kere yýkadý, üç kere sol elini yýkadý. Sonra elini kaba batýrdý, bir kere baþýný meshetti. Sonra üç kere sað ayaðýný yýkadý, üç kere sol ayaðýný yýkadý. Sonra: "Resülullah aleyhissalâtu vesselâm'ýn abdestini bilmek kimin hoþuna giderse, iþte o böyledir!" dedi."
Ebu Dâvud, Tahâret 50, (111); Tirmizi, Tahâret 37, (48); Nesâi, Tahâret 75, (1, 68).
3565 - Nesâi'nin bir diðer rivâyeti þöyledir: ".. Baþýný meshetti.'' -Þû'be, bir defasýnda alnýndan baþýnýn gerisine kadar (eliyle) iþâret etti- sonra dedi ki:
"Ellerini tekrar geri getirip getirmediðini bilmiyorum.''
Nesâi, Tahâret 76, (1, 68-69).
3566 - Ebu Dâvud'da, Ýbnu Abbâs'tan yapýlan bir diðer rivâyet þöyledir: "Ali radýyallahu anh yanýma girdi. Su dökmüþ (küçük abdest bozmuþ) idi. Abdest suyu istedi. Ýçinde su olan bir kap getirdik. Bana:
"Ey Ýbnu Abbâs! Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm'ýn nasýl abdest aldýðýný sana göstereyim mi?" dedi. Ben de: "Evet göster!" dedim. Bunun üzerine su kabýný elleri üzerine eðdi ve ellerini yýkadý. Sonra sað elini kaba soktu, onunla diðeri üzerine su döktü, sonra iki avucunu yýkadý. Sonra mazmaza ve istinþakta bulundu. Sonra iki elini birden kaba soktu. Ýkisiyle birlikte su avuçlayýp yüzüne çarptý. Sonra baþparmaklarýný kulaklarýnýn ön kýsmýna soktu. Sonra ikinci, üçüncü sefer ayný þeyleri tekrar etti. Sonra sað eliyle bir avuç su aldý ve bunu alnýna döktü ve yüzü üzerine akmaya býraktý. Sonra dirseklerine kadar kollarýný üçer kere yýkadý. Baþýný ve kulaklarýnýn arkasýný meshetti. Sonra tekrar her iki elini beraberce kaba soktu. Bir avuç su alýp onu pabuç içinde olan (sað) ayaðýna vurdu ve o su ile ayaðýný yýkadý. Sonra ayný muameleyi diðer ayaðýna, (sola) yaptý.''
(Abdullaþ el-Havlani) der ki: "(Ýbnu Abbâs'a) sordum: "Ayaklar ayakkabý içinde olduðu halde mi?''.
"Evet dedi, ayakkabý içinde olduðu halde.'' Ben tekrar sordum:
"Ayakkabý içinde mi?''
"Evet! dedi, ayakkabý içinde!" Ben tekrar sordum: "Ayakkabý içinde mi?''
"Evet! dedi, Ayakkabý içinde."

seçme hadis'ler

"Ýlmi öðreniniz.Çünkü onun öðrenilmesi, Allah'a karþý haþyettir. Talebi ibâdettir. Müzâkeresi tesbihtir. Ondan bahis ise cihaddýr."


"Ýlmin tâlibi (talebesi), RAHMAN'ýn tâlibidir. Ýlmin talipçisi, Ýslâm'ýn rüknüdür. Onun ser-ü mükâfatý, Peygamberlerle beraber verilir."


"Ýlim talep etmek, Allah'ýn katýnda nâfile namaz, oruç, hacdan ve fiy-sebiylillah olan cihaddan efdaldir."


"Cihâdýn en faziletlisi, kiþinin kendi nefsi ve hevâsýna karþý mücâhade etmesidir."

Zeyd b. Halid Cühenî'nin (r.a.) anlattýðýna göre:
Allah Resulü (a.s.) Hudeybiye'de geceleyin yaðmýþ olan yaðmurdan sonra kendilerine sabah namazý kýldýrdý. Namazý bitirince yüzünü cemaate döndürdü ve: "Bilir misiniz, Rabbiniz ne buyurdu?" diye sordu. Allah ve Resulü en iyi bilendir, dediler. Allah Resulü: "Allah, kullarýmdan kimi bana iman etmiþ, kimi de kâfir olarak sabahladý. Her kim Allah'ýn ihsaný ve rahmetiyle üzerimize yaðmur yaðdý dediyse iþte o, bana iman etmiþ, yýldýza iman etmemiþtir. Her kim de þu þu sebeplerle üzerimize yaðmur yaðdý dediyse iþte o, bana deðil, yýldýza iman etmiþtir, buyurmuþtur" buyurdu.

Ýbn Abbas (r.ahm.) anlatýyor:
Allah Resulü (a.s.) Þaný Yüce Rabbinden rivayet ettiði bir kudsi hadiste þöyle buyuruyor: "Allah, iyi ve kötü þeyleri tayin etmiþtir. Sonra da bunlarý açýklamýþtýr. Kim bir iyilik yapmaya niyetlenir de yapamaz ise, Allah o kiþi adýna tam yapýlmýþ bir iyilik yazdýrýr. Eðer niyetlendiði bu iyiliði yapabilirse, Þaný Yüce olan Allah, o kiþi adýna on iyilikten baþlayarak yedi yüz katý ve hatta daha çok kat iyilik yazdýrýr. Kim de bir kötülük yapmaya niyetlenir de yapmazsa, Allah o kiþi adýna tam yapýlmýþ bir iyilik yazdýrýr. Eðer o kiþi bir kötülük yapmaya niyetlenir de yaparsa, Allah onun adýna tek bir kötülük yazdýrýr

Abdullah b. Mesûd'un (r.a.) naklettiðine göre:
Allah Resulü (a.s.) þöyle buyurdu: "Ben Cehennemliklerin Cehennemden son çýkacak, ve Cennetliklerin de Cennete son girecek olanýný bilip duruyorum. Bu bir kimsedir ki Cehennemden emekleye emekleye çýkar, Yüce Allah ona: Git Cennete gir, buyurur. O kimse Cennete varýr, ona öyle gelir ki Cennet dopdoludur (herkes kendine ait yerlerini alýp, iþgal etmiþ, açýk bir yer býrakmamýþtýr). Dönüp! Ey Rabbim! Cenneti ben dopdolu buldum, der. Yüce Allah yine ona: Git, Cennete gir, buyurur. O kimse Cennete varýr. Yine ona Cennet dopdolu gibi gelir. Dönüp: Ey Rabbim! Cenneti ben dopdolu buldum, der. Allah ona: Git, Cennete gir, dünya kadar ve dünyanýn on misli kadar yer senindir (yahut dünyanýn on misli senindir), buyurur. O kul: Sen yegâne Melik olduðun halde benimle alay mý ediyorsun (yahut bana gülüyor musun?) der. Ravi der ki: (Bu ilahi vaadi o biçare alay etmek olarak düþündüðünden dolayý) Vallahi Allah Resulü'nün (a.s.) gerideki diþleri belirinceye kadar güldüðünü gördüm. (Ravi der ki, Ashap arasýnda) Cennet ehlinin en aþaðý mertebede olaný iþte bu kimsedir," denirdi.

Hadis
:
Resulullah (sav) vefat edinceye kadar Ramazanýn son on gününde i`tikafa girer ve derdi ki: "Kadir gecesini Ramazanýn son on gününde arayýn". Resulullah (sav)`dan sonra, zevceleri de i`tikafa girdiler.
HadisNo
:
97

Hadis
:
Biz Hz. Peygamber (sav)`le birlikte Ramazanýn orta on gününde i`tikafa girdik, yirminci günün sabahý olanca eþyalarýmýzý (evlerimize) taþýdýk. Resulullah (sav) (bir hutbe irad etti ve) sonra þunu söyledi: "Ý`tikafa girmiþ olanlar, i`tikaf mahallerine dönsünler. Zira bu gece bana Kadir gecesinin hangi gece olduðu gösterilmiþti, sonra unutturuldu. Siz, son onda ve tek gecelerde arayýn. Ayrýca bu gece kendimi su ve çamur içinde secde eder gördüm," Resulullah (sav) i`tikaf mahalline dönünce, o günün sonuna doðru hava bozdu. Mescid o sýralarda (üzeri dallarla örtülmüþ) çardak þeklindeydi. Hz. Peygamber (sav)`in burnu ve burun yumuþaðý üzerinde su ve çamur bulaþýðýný gördüm. Bu gece 21. gece idi.
HadisNo
:
98

http://img104.imageshack.us/img104/6140/3wh3.jpg

Ebu Eyyub radýyallahu anh anlatýyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: "Eðer siz hiç günah iþlemeseydiniz, Allah Teâla hazretleri sizi helak eder ve yerinize, günah iþleyecek (fakat tevbeleri sebebiyle) maðfiret edeceði kimseler yaratýrdý."

Müslim, Tevbe, 9, (2748); Tirmizi, Da'avat 105, (3533).

Hadis: Nimeti vereni unutan kendine yazik etmistir
Bu dünyanýn bir imtihan yeri olduðunu unutmamamýz gerektiðini anlatan bir kýssadýr bu. Efendimiz’in dilinden anlatýlan üç kiþinin hikayesinde siz kimin yerinde olmak isterdiniz? Nankörlük bir “kula” yakýþmasa da “insan” olamamýþ bazý insanlara bazen yakýþabilmektedir. Herþeyiyle Rabb’ine teslim olmuþ bir kul, üzerinde az ya da çok nimetlere hakkýyla þükreden, musibetlere karþý da hakkýyla sabredebilen bir kuldur. “Tahdis-i nimet”, kiþinin üzerindeki nimetleri þükür için zikretmesidir. Övünmek için deðil. “Küfrân-ý nimet” de, üzerindeki nimetleri “kendinden bilmek” ve asýl veren Yaratan’ý unutmak demektir. Ebû Hüreyre’nin (ra) Efendimiz’den rivayet ettiði bir kýssa bu konuda yeteri kadar öðreticidir:

“Ýsrâiloðullarý arasýnda biri ala tenli (abraþ), biri kel, biri de kör üç kiþi vardý. Allah Teâlâ onlarý sýnamak istedi ve kendilerine bir melek gönderdi. Melek ala tenliye geldi: ‘En çok istediðin þey nedir?’ dedi. Ala tenli, ‘Güzel bir renk, güzel bir ten ve insanlarýn iðrendiði þu halin benden giderilmesi’, dedi. Melek onu sývazladý ve ala tenlilik gitti, rengi güzelleþti. Melek bu defa, ‘En çok sahip olmak istediðin mal nedir?’ dedi. Adam: ‘Deve (yahut da sýðýr)dýr.’ dedi. Ona on aylýk gebe bir deve verildi. Melek: - Allah sana bu deveyi bereketli kýlsýn! diye dua etti. Sonra kele gelerek: - En çok istediðin þey nedir? dedi. Kel, ‘Güzel (bir) saç ve insanlarý benden uzaklaþtýran þu kelliðin giderilmesi.’ dedi. Melek onu sývazladý, kelliði kayboldu. Kendisine gür ve güzel (bir) saç verildi. Melek sordu: ‘En çok sahip olmak istediðin mal nedir?’ Adam: ‘Sýðýr’ dedi. Ona da gebe bir inek verildi. Melek: ‘Allah sana bunu bereketli kýlsýn!’ diye dua ettikten sonra körün yanýna geldi ve: ‘En çok istediðin þey nedir?’ dedi. Kör, ‘Allah’ýn gözlerimi iâde etmesini ve insanlarý görmeyi çok istiyorum.’ dedi. Melek (onun gözlerini) sývazladý. Allah onun gözlerini iâde etti. Bu defa Melek, ‘En çok sahip olmak istediðin þey nedir?’ dedi. O da, ‘Koyun’ dedi. Bunun üzerine ona döl veren bir gebe koyun verildi. Deve ve sýðýr yavruladý, koyun kuzuladý. Neticede birinin bir vâdi dolusu develeri, diðerinin bir vâdi dolusu sýðýrý, ötekinin de bir vâdi dolusu koyun sürüsü oldu. Daha sonra melek ala tenliye, eski kýlýðýnda geldi ve: - Fakirim, yoluma devam edecek imkâným yok. Gitmek istediðim yere önce Allah sonra senin yardýmýn sâyesinde ulaþabilirim. Rengini ve cildini güzelleþtiren Allah aþkýna senden yolculuðumu tamamlayabileceðim bir deve istiyorum, dedi. Adam: - Mal verilecek yer çoook, dedi. Melek: - Ben seni tanýyor gibiyim. Sen insanlarýn kendisinden iðrendikleri, fakirken Allah’ýn zengin ettiði abraþ deðil misin? dedi. Adam: - Bana bu mal atalarýmdan miras kaldý, dedi. Melek: - Eðer yalan söylüyorsan, Allah seni eski haline çevirsin, dedi. Sonra melek, eski kýlýðýna girip kelin yanýna geldi. Ona da abraþa söylediklerini söyledi. Kel de abraþ gibi cevap verdi. Melek ona da: - Yalan söylüyorsan, Allah seni eski haline çevirsin! dedi. Körün kýlýðýna girip bu defa da onun yanýna gitti ve: - Fakir ve yolcuyum. Yoluma devam edecek imkâným kalmadý. Bugün önce Allah’ýn sonra senin sâyende yoluma devam edebileceðim. Sana gözlerini geri veren Allah aþkýna senden bir koyun istiyorum ki, onunla yoluma devam edebileyim, dedi. Bunun üzerine (eski) kör: - Ben gerçekten kördüm. Allah gözlerimi iâde etti. Ýstediðini al, istediðini býrak. Allah’a yemin ederim ki, bugün alacaðýn hiçbir þeyde sana zorluk çýkarmayacaðým, dedi. Melek: - Malýn senin olsun. Bu, sizin için bir imtihandý. Allah senden razý oldu, arkadaþlarýna gazap etti, cevabýný verdi.” (Kaynak: Buhârî, Enbiyâ 51; Müslim, Zühd 10)

1-) "Ýlmi öðreniniz.Çünkü onun öðrenilmesi, Allah'a karþý haþyettir. Talebi ibâdettir. Müzâkeresi tesbihtir. Ondan bahis ise cihaddýr."

2-) "Bir âlimin yataðýna yaslanarak ilmine (kitabýna) bir saat bakmasý, yetmiþ saat ibâdetten hayýrlýdýr."

3-) "Ýlmin tâlibi (talebesi), RAHMAN'ýn tâlibidir. Ýlmin talipçisi, Ýslâm'ýn rüknüdür. Onun ser-ü mükâfatý, Peygamberlerle beraber verilir."

4-) "Ýlim talep etmek, Allah'ýn katýnda nâfile namaz, oruç, hacdan ve fiy-sebiylillah olan cihaddan efdaldir."

5-) "Ýlminden menfaat görülen bir âlim, bin abidden hayýrlýdýr."

6-) "Din ile dünyayý talep edenlere veyl olsun."

7-) "Bir demin bir hikmet kelimesini iþitmesi, duymasý, bâzen olur ki, ona bir sene ibâdetten hayýrlý olur ve bir saat ilim müzâkeresi yanýnda oturmak, bir köle azad etmekten daha hayýrlýdýr."

8-) "Cenâb-ý Hak, bir demi senin elinle (vasýtanla) hidâyete getirmesi, güneþin üzerine doðduðu her þeyden daha çok sana hayýrlýdýr."

9-) "Cenâb-ý Hak þu ümmetin üstünde hem deccalýn kýlýncýný, hem de büyük harbin kýlýncýný beraber cem etmeyecektir." ( Mülâheme-i Kübrâ olan ikinci Harb-i Umumi, lem-i Ýslâm'ý hýrpalamadýðý iþaretiyle, Ýslâmlar içinde bir deccâl, lem-i Ýslâm'ý baþka bir surette hýrpalayacak.)

10-) "Hilâfet-i Ýslâmiyye, babamýn kardeþi amcam Abbas'ýn oðullarýndan zâil olmayacak.Tâ onu deccala teslim edinceye kadar."

11-) "Ulemânýn mürekkebiye Þühedâ kaný muvâzene edilse, muhakkak ki Allah yanýnda, ulemânýn mürekkebi, Þühedânýn kanýndan râcih gelecektir."

12-) "Þedid,kuvvetli,kahraman o deðildir ki, insanlarý maðlup etsin. Belki kahraman odur ki, gadap ve hiddet ânýnda, nefsini maðlup eder."

13-) "Bir müslüman, bir müslüman kardeþine bir hediye ihdâ etmesi; onun hidâyetini artýrýp, kötülüklerden onu alýkoyan bir hikmet kelimesinden daha hayýrlýdýr."

14-) "Halk-ý demden (A.S) tâ kýyâmete kadar, âlem-i insaniyyet arasýnda,deccâl hâdisesinden daha büyük bir umur, mes'ele yoktur."

15-) "Bir ilim talebesi, ilim tahsil ederken eceli gelse, vefât etse, onun derecesiyle Enbiyâ derecesi arasýnda, bir peygamberlik mertebesi kalýr."

16-) "Kim ki ilimden (yâni ilm-i imânî ve tahkikîden) bir bâb, bir mes'ele taâllüm ederse, onunla amel etsin etmesin, bir rek'ât nafile namazdan efdaldir. Eðer öðrenmekle beraber amel de ederse,yâhut onu baþkasýna da öðretirse, o zaman tâ kýyâmete kadar, onun o büyük sevabý ve onunla amel edenin sevabý onun olacaktýr.

17-) "Kim ki Ýslâmý ihyâ etmek niyetiyle ilimden bir bâb tahsil ederse, onun derecesiyle peygamberlik derecesi arasýnda, yalnýz bir kalmýþ olur."

18-) "Bir mü'minde dört þey, dört ahlâk içtimâ ettiði zaman Cenâb-ý Hak, o dört ahlâkýyla ona cenneti vâcip etmiþ olur. -

a) Lisanýnda SIDK. ( Doðruluk.Yâni yalan söylememek.)

b) Malda SEH. (Yâni cömertlik.)

c) Kalpte meveddet,SEVGÝ.

d) Hazýrda ve gaybda olanlara NASÝHAT etmek.

19-) "Kâhinlerden birisi gelecek, Kur'an'ý (Kur'an'ýn hakikatlarýný) öyle bir tarzda ders verecektir ki, ondan sonra, onun gibi o ders ve talimi veren olmayacaktýr." (Kâhin : Hadisin metnindeki kâhinden murad, Allah-u lem, ilhâma mazhâr, gaybî umuru veyâhut gizli kalmýþ esrârý veyâhut mestur olan Hakaik-ý Kur'aniyyeyi ilhâm-ý ilâhi ile ders verecek birisi demektir. Bu ise, gaybî ve istikbâlî bir iþâret,bir ihbâr-ý Nebevîdir.)

20-) "Bir ilim talebesi ilim tahsil etmekteyken ölüm ve ecel gelse, vefât etse þehiddir."

21-) "Kur'an'ýn hamelelerine ikrâm, hürmet ediniz." (Kur'an'ýn hameleleriyse, ya Kur'an'ý hýfzedenlerdir, veyâhut Kur'an'ýn hakikatlerini yaþayanlardýr.)

22-) "Ulemâya hürmet ediniz, ikrâm ediniz. Çünkü ulemâ, peygamberlerin vârisidir."

23-) "Ýlmin efdali imân ilmidir. Bu ilimle az olan amel, ilim ile olduðu için menfâât verir. Fakat çok amel cehil ile olsa menfââtsizdir."

24-) "Cenâb-ý Allah (C.C), mü'min kulunu tecrübe ve imtihan için, musibet ve belaya giriftâr eder. Fakat, O'nun bu iptilâi ve denemesini, o mü'min kulunun üstünde kerâmât ve ikrâmýný izhâr içindir."

25-) "Said, fitnelerden uzak kalmýþ kimse, musibet ve fitneye giriftâr olduðu hâlde, sabreden kimsedir. Böyle adam ise, çok garip ve pek nâdirdir."

26-) "Muhakkak fitne gelmektedir. Ýbâdý (insanlarý) parça parça edecektir. Ancak âlimler ondan kurtulurlar."

27-) "Ahir zamanda, þiddetli ve dehþetli bir belâ gelecek. Herkese isâbet edecek. Ondan kurtulan olmaz. Ancak Allah'ýn dinini bilen ve ona göre lisânýyla ve kalbiyle mücâhede eden bir adam kurtulacak. O ise, ona geçmiþlerin mesleði sebkât etmiþtir. Bir de, Allah'ýn dinini bilip,tasdik eden birisi kurtulacak."

28-) "Benî demin en cömerti, en kerimi ve en sâhisi benim. Benden sonra, onlarýn en kerimi, en cevâdý ise, bir recul, bir demdir ki; o dem (hususi) bir ilim bilecek ve o ilmini neþredecektir. Kýyâmet gününde müstakilen bir cemaat hâlinde baas olunacaktýr."

29-) "Kur'an'ý öðrenen ve öðreten, içindeki hakaikýný ders veren bilmiþ olsunlar ki; kýyâmet gününde onlarýn cennete girmelerine, sâik ve delil ben olacaðým."

30-) "Sakýn bid'atlara yanaþmayýnýz. Çünkü, bütün bid'atlar dalâlettir. Bu dalâletler de, cehenneme dayanacaklardýr."

31-) "Bizden gayrýsýna kendisini benzeten, bizden deðildir. Sakýn Yahudi ve Hýristiyanlara kendinizi benzetmeyiniz."

32-) "Cihâdýn en efdali odur ki, eðri yolda olup, Hakka karþý mümânaat gösteren en cebbâr hükümdarlara, kumandanlara karþý hak söz söyleyendir."

33-) "Cihâdýn en faziletlisi, kiþinin kendi nefsi ve hevâsýna karþý mücâhade etmesidir."

"Ahir zamanda helal para kazanmak ve güvenilir bir dost,kardes bulmak zor olacak."(hadisi þerif)

ibretli sözler
 

بِسْــــــــــــــــــــــمِ اﷲِارَّحْمَنِ ارَّحِيم / Bismillahirrahmanirrahim.. http://i218.photobucket.com/albums/cc268/et069/banners/muhammed1.jpghttp://i218.photobucket.com/albums/cc268/et069/banners/allah1.jpg


IBRETLIK SÖZLER:



"Ateþin kuru odunu yakmasý, insanýn sevaplarýný mahvetmekte gýybetten daha suratlý deðildir."
(Hadis–i Þerif)




"Hanýmýnýn yanýnda yabancý kadýnlardan bahsetme. Çünkü senin yabancý kadýnlardan bahsettiðin gibi o da yabancý erkeklerden bahsetmek cesaretini gösterir." (Ýmam–i Âzam)



"Her öðrendiðim bilgiyi diðer insanlara da öðretmeyi elbette arzu ederim. Ama beni övmemeliler. Aldýðým sevap bana yeter." (Ýmam Þâfîî)


"Cimrilik insanýn kendi elinde bulunaný vermeyiþidir. Ýhtirasla karýþýk eli sýkýlan ise, hiçbir þeye kanaat etmeden tüm insanlarýn ellerindekini kapmayý istemektir." (Tâvus Bin Keysan)



"Zenginlerle sohbet ederken aziz, fakirlerle sohbet ederken zelil ol. Zira zenginlere karþý izzetli davranman tevazû, fakirlere karþý zilletli davranman þereftir."
(Ebû Osman Hîrî)



"Allah'a dost olan, hiçbir þekilde dünyaya dost olamaz; dünya dostu olan, asla Hakk'ýn dostu olamaz."
(Ebû Ýshak)



"Tasavvuf, dostun kapýsý önünde diz çöküp eþiðine baþ koymaktýr, kovsa bile."
(Ali Rûdbârî)



"Kiþi, þu dört hasletten gâfil olmamalýdýr: Birinci doðru söz, ikinci doðru iþ, üçüncüsü samýmý dostluk, dördüncüsü emanete sadâkatla riayetkâr olmak."
(Ebu Ali Sakafî)



"Yazýk! Bin kere yazýk! Bilerce, aðyâr, reis, serdâr, bey ve yakýþýklý genç gaflet kefeniyle hasret topraðýna gömülmüþler ve bunlardan br tanesi bile dinin baþbuðu olmaya lâyýk deðil." (Ebu Hasan Harakânî)



"Haramý terk eden cehennemden kurtulur, þüpheli olan þeyleri terk eden cennete gider, helalýn fazlasýný terk eden Allah'a erer." (Ebû Ali Dekkâk)




"Dünya bir deryâ, âhiret sahil, gemi takva, bütün insanlar da yolcu." (Ebû Ya'kub Ýshak)



“Bir Müslümanýn, kardeþine üç günden fazla küskün durmasý helal olmaz, ancak kötülüðünden emin olamayacaðý bir kimse ise, o zaman helal olur. (Hadis)


“Gýybet edecek olursam, anamdan baþkasýnýn gýybetini etmem. Zira böylece sevaplarým anama yazýlmýþ olur” (Þeyh Sadi)
“Dünün geçti, yarýnýnda belli deðil, öyleyse bugününü iyi deðerlendir.”(Hz. Ali)


“Bir kötülüðü beðenen, onu iþleyenden daha kötüdür.” (Þemseddin Sami)


“Kul, Allah’ýn sevgisini tattýðý zaman, Allah onu kendi kusurlarýna mutalý kýlar. Böylece o, baþkalarýnýn kusurlarýný görmez olur.”
(Rabia el-Adeviyye)


“Kur’an þifadýr. Fakat þifa, suyun geldiði boruya tabidir. Pis borudan þifa gelmez.” (Aldülhakim Arvasi)


“Müslüman bir aileye bir ay, bir hafta ya da Allah’ýn dilediði bir zaman bakmak ve geçimini temin etmek, hac üstüne hac yapmaktan daha faziletli, daha güzeldir.” (Ýbn Abbas)


“Üç þey vardýr ki, insanoðlunun yüceliðini gösterir. Musibetten þikâyetçi olmamak, aðrýdan dolayý sýzlanmamak ve diliyle kendini övmemek.” (Ebu Derda)




“Hak meþakkatli ve zordur. Batýl ise, kolay ve tatlý görünür. Nice zevkler var ki, ardýnda upuzun bir keder býrakýr.” (Ýbný Mes’ud)




“Dikkat ediniz, uyanýnýz! Nice elbisesini parlatan cilalayan vardýr ki dinini kirletmiþtir. Ve nice kendini üstün görüp gururlanan vardýr ki, þahsiyatýný yerle bir edip eskitmiþtir.”
(Ebu Ubeyde)


“Allah rýzasý gözetilmeyen sözde, Allah yolunda harcanmayan malda, cahilliði yumuþaklýðýna galebe çalan kiþide ve Allah yolunda kýnayanýn kýnamasýndan korkan kulda hayýr yoktur.”
(Ebu Bekir)

bir hadis
http://img68.yukle.tc/images/804adsiz.JPG

183. Ebü Rukayye Temîm Ýbni Evs ed-Darî radýyallahu anh' den rivayet edildiðine göre, Nebî sallallahu aleyhi ve sellem :
Nasihat, Arap dilinin en kapsamlý kelimelerinden biridir. Bazý dil bi­limciler, Arapçada nasihat ile felah kelimeleri kadar dünya ve ahiret hayýrlarýný bünyesinde toplayan kelime olmadýðýný söylerler.
Nasihat sözlükte öðüt vermek, iyi ve hayýrlý iþlere davet, kötü ve þer olan þeylerden nehyetmek, bir iþi sadece Allah rýzasý için yapmak, yýrtýk olan elbiseyi dikmek, balý mumundan süzüp arýndýrmak gibi çok çeþitli ve muhtevalý manalar ifade eder.
Nasihat hadisi, cevamiü'l-kelîm denilen, az sözle pek çok manalar ifade eden hadislerden biridir. Bu sebeble Ýslam alimleri, nasihat hadisini, Ýslam’ýn esasýný oluþturan hadislerden biri ve en önemlisi kabul ederler.
Bu kýsa açýklamalar, nasihatin, dilimizde çokça kullanýlan, büyüðün küçüðe verdiði sözlü öðütlerden ibaret olmadýðýný ortaya koymuþ oluyor.
Þimdi nasihatla kastedilen geniþ ve kapsamlý manalara ve anlatýmlara, hadiste zikredilen esaslar dahilinde açýklamalar getirebiliriz.
a. Dinin Allah için nasihat oluþu:
Bir mü'min için öncelikler vardýr. Bunlarýn baþýnda Allah'a iman, ilk sýrada yer alýr. Tabiî ki Allah'a iman, sadece "inandým" demekle yerine gelmiþ olmaz. Nitekim ayet-i kerîmede: "Ýnsanlar "inandýk" demekle, imtihandan geçirilmeden býrakýlacaklarýný mý sandýlar?"[3] buyurulur. Ýþte dinin Allah için nasihat oluþunun ilk basamaðý Allah'a imandýr. O'na þirk koþmamak, O'na kulluk ve ibadette ihlaslý davranmak, daima Allah'a itaat üzere olmak, O'na isyandan þiddetle kaçýnmak, Allah için sevmek, Allah için buðz etmek, Allah'a itaat edene dost, isyan edene düþman olmak, Allah'ý inkar edenlerle cihad etmek, nimetlerine þükretmek, insanlarý bu sayýlan vasýflara davet ve teþvik etmek, bütün insanlara nezaket göstermek; iþte bunlar Allah'a imanýn gereði ve dinin Allah için nasihat oluþunun îcabýdýr. Müslümanýn bütün söz ve davranýþlarýnda bun­larýn gereðini yerine getirmesi, hem dünyada hem de ahirette kendisine fayda verir.
b. Dinin Allah'ýn Kitabý için nasihat oluþu:
Allah'ýn Kitabýndan maksat Kur'an-ý Kerîm'dir. Bir müslüman, bütün semavî kitaplarýn Allah katýndan indirildiðine, Kur'an'ýn o kitaplarýn sonuncusu ve onlara þahit olduðuna inanýr. Bu konudaki inanç temelleri þunlarý da içine alýr:
Kur'an'ýn Allah kelamý olduðu, Allah tarafýndan gönderildiði ve yine O'nun tarafýndan korunacaðý, kul sözlerinden hiçbirinin ona benzemediði, kullardan hiçbirinin onun bir benzerini getiremeyeceði gerçeklerini kabul edip inanmak. Ýþte bütün bunlar, Kur'an'a yönelik inanç esaslarýdýr.

Dinin Kur'an için nasihat oluþuna þu prensipleri de ilave etmemiz gerekir: Kur'an'ý okumak ve hýfzetmek. Çünkü Kur'an'ý okumakla ilim ve irfan kazanýlýr; nefs temizliði ve gönül saflýðý elde edilir; insanýn takvasý artar. O halde Kur'an'ý okumak, sadece lafzýný okuyup sevap kazanmak deðil, Kur'an bilgisine sahip olmaya gayret etmek anlamýndadýr. Þunu da hemen ifade edelim ki, Kur'an okumakla insan büyük sevap kazanýr ve Kur'an kendisini okuyana þefaatçi olur. Ancak bunlarýn tahakkuk etmesi için bir takým þartlarýn yerine getirilmesi gerekir.
Kur'an okurken ona saygý ve ta'zim göstermek, tecvidine ve adabýna riayet ederek okumak, harflerinin hakkýný vermek, huþu içinde okumak gerekir. Bu konu, Kur'an'ýn kýraatý ile ilgili kitaplarda geniþçe ele alýnýr.
Kur'an'ý okurken manalarýný düþünmek, ayetlerin mahiyetini anlamaya çalýþmak icab eder. Nitekim Allah Teala: "Bunlar Kur'an'ý düþünmezler mi? Yoksa kalbleri kilitli midir?"[4] buyurarak bizi uyarýr.
Kur'an-ý Kerîm'i müslüman nesillere öðretmek, Kur'an'ýn korunmasý konusunda onlara mes'uliyetlerini hissettirmek, ona dil uzatanlara karþý müdafaa görevini yerine getirmek, her müslümanýn vazifesidir. Kur'an'ý öðrenmek ve öðretmek bizler için izzetin, þerefin ve saadetin önemli bir vesilesidir. Peygamber Efendimiz "Sizin en hayýrlýnýz Kur'an'ý öðrenen ve öðretenlerinizdir"[5] buyurmuþlardýr. Bütün müslümanlarýn Kur'an'ý okumayý öðrenmeleri ve ayrýca onu anlamaya çalýþmalarý, üzerlerine düþen önemli görevlerden biridir. Bütün yeryüzü müslümanlarý, buna özel bir ilgi ve ihtimam göstermelidirler. Çünkü bu konu, müslümanlarýn müþtereklerinin baþýnda gelir.
Kur'an'ý anlamak ve onunla amel etmek esastýr. Anlama azmi olmadan ve sevap kazanma duygusundan mahrum olarak sadece okumak ve amel etmeksizin sadece anlamak bir hayýr ve fazilet olarak kabul edilemez. Amel edilmeyen bilgi fayda vermediði gibi hoþ da karþýlanmaz. Allah Teala: "Ey iman edenler! Niçin yapmadýðýnýz þeyi söylüyorsunuz? Yapmadýðýnýz þeyi söylemeniz Allah katýnda büyük gazaba sebeb olur."[6] buyurur.
Buraya kadar ana hatlarýna iþaret etmeye çalýþtýðýmýz hususlar, dinin, Kur'an için nasihat oluþunun çerçevesini meydana getirir.
c. Dinin Allah'ýn Resulü için nasihat oluþu:
Ýslam, Allah katýndan insanlýða gönderilen son din, Kur'an son kitab olduðu gibi, Resül-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem de en son peygamberdir. Bir mü'minin Peygamber Efendimiz'le ilgili inancý þu esaslarý da ihtiva etmelidir. Hz. Muhammed'in Allah'ýn elçisi olduðunu kalb ile tasdik, dil ile ikrar etmek. Allah Resülü'nün Kur'an ve sahih sünnetle getirip bildirdiklerine iman etmek. Onu sevip itaat etmeyi, Allah'ý sevip itaat etmek gibi kabul etmek. "Ey Muhammed de ki: "Allah'ý seviyorsanýz bana uyun, Allah da sizi sevsin ve günahlarýnýzý baðýþlasýn"[7]; "Peygambere itaat eden Allah'a itaat etmiþ olur"[8] gibi Kur'an ayetleri bunun delîlidir. Allah'ýn Resülü'nü dost edinenleri dost, düþmanlarýný düþman bilmek. Ehl-i beytini ve ashabýný sevmek, Peygamber'e inanmanýn gerekleridir.
Belli baþlýlarýný sýralamaya çalýþtýðýmýz bu prensipler, dinin, Allah'ýn Resulü için nasihat oluþunun ne anlam ifade ettiðini ortaya koyar.
d. Dinin mü'minlerin yöneticileri için nasihat oluþu:
Hadiste geçen "eimme" tabirini, yöneticiler diye tercüme ettik. Esasen bu kelime, "imam" kelimesinin çoðuludur. Ýmam ise, toplumun önünde bulunan ve onlara önderlik yapan, toplumun da kendisine uyduðu kiþidir. Daha özel anlamýyla imam, Ýslam ümmetinin baþýnda bulunan liderdir. Ümmet denilmesinin sebebi de, bir imama tabi olduklarýndandýr. Bu lidere imam, halife, emir, sultan ve bunlara benzer isimler verilmiþtir. Hangi adla anýlýrsa anýlsýn, imam, ümmetin önünde, onlardan sorumlu olan ve onlarý yöneten kiþidir. Toplum içinde devletin yöneticisi adýna hüküm verme yetkisine sahip kýlýnan herkes, her seviyedeki yönetici bu tabirin kapsamýna girer. Ayrýca toplumda doðruyu ve yanlýþý bildirme vazifesiyle mükellef olan alimler, insanlara örnek olmasý gereken mürþidler ve muslihler de bu tabirin muhtevasýna dahildirler.
Muhteva tesbitini yaptýktan sonra, konunun esasýna yönelik açýklamalara geçebiliriz.
Müslümanlarý yönetenler, onlarýn iþlerinin baþýna geçenler, müslümanlardan olmalýdýr. Çünkü müslümanlarýn kendilerini yönetenlere itaat etmeleri bir fariza, bir vecîbe, bir zorunluluktur. Müslüman olmayanlara nasýl itaat edilebilir? Allah Teala þöyle emreder: "Ey iman edenler, Allah'a itaat edin, Resüle itaat edin ve sizden olan buyruk sahibi yöneticilere itaat edin"[9]. Bizlerin yöneticilere nasihatýmýz, onlara karþý vazifemiz, kendilerinin iyi ve dürüst olmalarýný, doðru yolu bulmalarýný, adaletli davranmalarýný istemektir. Onlara karþý saygýmýz ve sevgimiz, þahýslarýný tanýmamýza veya birtakým özel iþlerimizi onlar vasýtasýyla gerçekleþtirmemize baðlý olamaz. Böyle bir saygý ve sevgi dinimiz nazarýnda makbul de sayýlmaz. Yöneticilerin adil idareleri altýnda bütün Ýslam ümmetinin birliðini ister, bunun için gayret ederiz. Ýslam ümmetinin parçalanmýþlýðý yüreðimizi yaralar; insanlarýn zalim yöneticilerin zulmü altýnda inlemesi, içimizi parçalar. Bu sebeble "yeryüzünü, Allah'ýn halis kullarý, gerçek mü'minler idare etmelidir" deriz ve bunun tahakkuku için var gücümüzle çalýþmamýz gerektiðine inanýrýz.
- "Hak üzere olduklarý sürece onlara yardýmcý olmak, hakdan ayrýlmamalarý yönünde onlarý uyarmak, yaptýklarý yanlýþlarý hatýrlatmak, bunlarý yaparken kendilerine karþý yumuþak ve nezaket kaideleri içinde davranmak, yöneticilerine nasihatkar olmayan, zalime "sen zalimsin" demeyen, nasihatçýlarýnýn aðzý kilitlenmiþ, hak söze karþý da kulaklarý týkanmýþ olan bir ümmette hayýr olmayacaðýný bilmek.
- Ýþaret ettiðimiz bu noktalar, dinin imamlar yani yöneticiler için nasihat oluþunun neler ihtiva ettiðini ortaya koyar. Bunlarýn izahý ve uygulama safhasý ile ilgili açýklamalarýn yeri burasý deðildir. Ýslamî ilimlerin her birinde, ilgili olduklarý bölümlerde konuya gereken önem ve hassasiyet gösterilir. Ancak doðrudan doðruya devlet yönetimiyle ilgili eserler de telif edilmiþtir. Belli baþlý bilgileri bu çeþit eserlerde bir arada ve topluca bulabiliriz.
Alimler, mürþidler ve muslihleri de toplumun önderi ve yöneticileri olarak kabul edenler bulunduðunu söylemiþtik. Buna göre, Allah'ýn Kitabý ve Resulü'nün sünnetinin anlaþýlýp hayata geçirilmesinde alimlerin sorumluluklarý çok büyüktür. Onlar Kitap ve Sünnet'in emir ve yasaklarýný, kendi heva ve hevesleri, sapýk düþünce ve anlayýþlarý doðrultusunda çarpýtmaya çalýþanlara karþý koyma ve onlarýn yanlýþlarýný, hatalarýný ilmî bir tarzda reddetme mes'uliyeti taþýmaktadýrlar. O halde öncelikle alimler, mürþid ve muslihler dini çok iyi bilip, kendileri salah bulmuþ olmalýdýrlar. Kendileri salah bulmayanlarýn baþkalarýný ýslah etmeleri mümkün olmaz.
Din alimleri, toplumu yöneten idarecilere, Allah'ýn Kitabý ve Resülü'nün sünneti yönünde nasihat etmeyi ve kendilerini hakka davet etmeyi büyük ve þerefli bir görev saymalý, bu hususta görevlerini yerine getirmezlerse, Allah katýnda en büyük sorumluluktan kaçmýþ olmanýn cezasýný çekeceklerini bilmelidirler. Çünkü "En büyük cihad, zalim idarecice karþý hakký haykýrmaktýr"[10]. Bunu yerine getirmediði gibi, zalimlerin zulümlerine ortak olan, onlarý tutan, azgýnlýklarýna göz yuman, zalimlere övgüler yazanlar Allah katýnda nasýl makbul olabilir ve Cenab-ý Hakk'ýn huzurunda nasýl hesap verebilirler?
Gerçek alimler, her asýrda ümmete yol ve yön göstermiþ, toplumu sapmaktan korumuþ, yöneticileri de gerektiði þekilde ikaz etme görevini yerine getirmiþlerdir. Bunu yapmayanlarýn bulunuþu, bütün ulemayý, muslihleri ve mürþidleri suçlamayý gerektirmez, gerektirmemelidir. Çünkü alimlere her asýrda þiddetle ihtiyaç duyulmuþtur. Ümmete düþen görev, gerçek alimlere tabi olmaktýr.
e. Dinin tüm müslümanlar için nasihat oluþu:
Bütün müslümanlarýn alim olmasý, alim olanlarýnýn da her þeyi bilmesi mümkün deðildir. Her yaþtan, her renkten, her ýrktan, her cinsten ve her seviyede insanýyla ümmet bir bütündür. Burada herkesin birbirine karþý vazife ve mes'uliyetleri vardýr. Ýþte bunlarý öðrenmek, öðretmek, din ve dünyalarýna ait faydalý olan þeyleri insanlara göstermek, onlara yardýmcý olmak, kusurlarýný örtmek, onlara eziyet etmemek, iyilikleri emir, kötülükleri nehyetmek, baþkalarýný aldatmamak, haset etmemek, hürmet, þefkat ve merhameti aralarýnda yaymak, kendisi için arzu ettiklerini onlar için de istemek, kendi nefsi için arzu etmediklerini onlar için de istememek, canlarýný, mallarýný, ýrz ve namuslarýný korumak ve müdafa etmek, dinin bütün müs­lümanlar için nasihat oluþunun gereðidir.
Bu açýklamalardan sonra, nasihatin din ve Ýslam anlamýna kullanýldýðýný söyleyebiliriz. Baþlangýçta ifade ettiðimiz ve bu açýklamalar­la görüldüðü üzere nasihat, yaygýn olarak anlaþýldýðý gibi sadece "öðüt vermek" anlamýnda kullanýlmýþ deðildir.
3. Müslümanlar bir imamýn önderliðinde Allah, Kur'an ve Resul inancýna dayalý ümmet olma azmi, gayreti ve kararlýlýðý içinde bulunmak ve neticede yeryüzünde bunu gerçekleþtirmekle mükelleftirler.
5. Nasihat edene bir kötülük geleceðinden korkulursa, onun nasihati terketmesine ve þartlar teþekkül edinceye kadar beklemesine ruhsat vardýr.

[1] Müslim, Ýman 95. Ayrýca bk. Buhari, Ýman 42; Ebü Davüd, Edeb 59; Tirmizî, Birr 17; Nesaî, Bey'at 31, 41
[2] Tirmizî, Tefsîri süre (2); Ebü Davüd, Menasik 68
[3] Ankebut süresi (29), 2
[4] Muhammed süresi (47), 24
[5] Buharî, Fezailü'l-Kur'an 21
[6] Saf süresi (61), 2-3
[7] Al-i Ýmran süresi (3), 31
[8] Nisa süresi (4), 80
[9] Nisa süresi (4), 59
[10] Ebü Davud, Melahim 17; Tirmizî, Bey'at 37

Kütüb-i sitte (Arapça: الكتب الستة‎, Farsça: صحاح سته). Altý kitap anlamýna gelmektedir. Ehl-i Sünnet tarafýndan en saðlam hadis kaynaklarý olarak kabul edilmektedir.

Sahih-i Buhari (صحيح البخاري)

Sahih-i Müslim (صحيح مسلم)

Sünen-i Nesai (النسائي سُنن)

Sünen-i Tirmizi (سُـنَن الترمذي)

Sünen-i Ebu Davud (سُنن أبو داوود)

Sünen-i Ýbn Mace (سُنن ابن ماجة)
Sahih-i Buhari

Sahih-i Buhari (Arapça: صحيح البخاري), asýl adý el-Câmiu's-Sahih olan ancak müellifinin adýna (Ýmam Buhari) nisbetle 'Buhari', 'Buhari-i Þerif' gibi isimlerle anýlan hadis kitabýnýn en meþhur ismidir.
Dokuzuncu asýr ricâlinden Ebü'l Abbâs Zeynü'd-Dîn Ahmed bin Abdi'l-Lâtif eþ-Þercî ez-Zebîdî'de Sahih-i Buhari'yi "Et-Tecrîdü's-sarîh li-ahâdîsi'l-câmii's-sahîh" unvaniyle ihtisara himmet etmiþtir ki, hüsn-i tertîb ve tensîký itibariyle pek ziyade þöhret bulmuþtur. Diyanet Ýþleri Riyaseti Zebîdî'nin bu muhtasarýný Türkçe'ye terceme ettirdi. Sahîh-i Buhârî Muhtasarý Tecrîd-i Sarih Tercemesi ve Þerhi ismiyle 13 cilt olarak yayýnladý.
Ehl-i Sünnet tarafýndan en güvenilir hadis kitabý olarak kabul edilir.

Sahih-i Müslim

Sahih-i Müslim (Arapça: صحيح مسلم), Ýmam Müslim'in tedvin ettiði hadis kitabýdýr. Ehl-i Sünnet geleneðinde Ýmam Buhari'nin Sahih'i (Sahih-i Buhari) ile birlikte en güvenilir iki hadis eserinden biri kabul edilir.


Sünen-i Nesai

Sünen-i Nesai (Arapça: سنن النسائي). Ehl-i Sünnet hadis literatüründe en güvenilir hadis kaynaklarý olarak kabul edilen altý kitaptan (Kütüb-i sitte) biridir.
Müellifi, Ebu Abdirrahman Ahmed bin Þuayb bin Ali bin Sinan bin Bahr el-Horasani'dir. Ýmam Nesâi olarak meþhurdur. Eseri de bu isme nisbetle Sünen-i Nesâi olarak anýlýr.

Sünen-i Tirmizi

Sünen-i Tirmizi (Arapça: سُـنَن الترمذي): Ýslam literatüründe en güvenilir hadis kitaplarý olarak kabul edilen altý kitaptan (Kütüb-i sitte) biridir.
Müellifi, Orta Asya þehirlerinden Tirmiz (Termiz, Türmiz) þehrine nisbetle anýlan meþhur hadis alimi Ýmam Tirmizi'dir. Ýmam Tirmizi'nin tam adý Ebu Ýsa Muhammed bin Ýsa ibni'd-Dahhak'týr.
Asýl adý el-Camiu's-Sahih olan bu eser, müellifine nisbetle Sünen-i Tirmizi olarak anýlýr.

Sünen-i Ebu Davud

Sünen-i Ebu Davud (Arapça: سُنن أبي داوود). Ehl-i Sünnet hadis literatüründe en güvenilir hadis kitaplarý olarak kabul edilen altý kitaptan (Kütüb-i sitte) biridir.
Müellifi Ebu Davud'dur. Bu eser de müellifine nisbetle Sünen-i Ebu Davud olarak anýlýr.

Sünen-i Ýbn Mace

Sünen-i Ýbn Mace (Arapça: سُنن ابن ماجة). Ehl-i sünnet hadis literatüründe en güvenilir kabul edilen altý kitaptan (Kütüb-i sitte) biridir.
Müellifi kýsaca Ýbn Mace olarak anýlan el-Hafýz Ebu Abdullah Muhammed bin Yezid'dir. Müellifinin adýna nisbetle Sünen-i Ýbn Mace olarak anýlýr.
Sünen-i Ýbn Mace'nin altý kitaptan biri olarak kabul edilmesi sonradan olmuþtur.

Hz. Peygamber (sav) þöyle buyurdular: "Kalbinde zerre miktarý iman bulunan kimse ateþten çýkacaktýr." Ebu Said der ki: "Kim (bu ihbarýn ifade ettiði hakikatten) þüpheye düþerse þu ayeti okusun: "Allah þüphesiz zerre kadar haksýzlýk yapmaz..." (Nisa, 40).
yazan Hakan ARVAS

Hz. Peygamber (sav) þöyle buyurdular: "Bir kul Ýslam`a girer ve bunda samimi olursa, daha önce yaptýðý bütün hayýrlarý Allah, lehine yazar, iþlemiþ olduðu bütün (erleri de affeder. Müslüman olduktan sonra yaptýklarý da þu þekilde muamele görür: Yaptýðý her hayýr için en az on misli olmak üzere yediyüz misline kadar sevap yazýlýr. Ýþlediði her bir þer için de, -Allah affetmediði takdirde- bir günah yazýlýr."

44- Siz kitabý okuduðunuz halde insanlara (baþkalarýna) iyiliði emredip kendinizi unutuyor musunuz? Bunun yanlýþ olduðunu düþünemiyor musunuz?

Bakara suresi

ÝMÂN VE ÝSLÂM'IN FAZÝLETÝ
1 - Ubade Ýbnu's-Sâmit el-Ensarî (radýyallahu anh) hazretleri demiþtir ki: "Hz. Peygamber aleyhissalâtu vesselâm) þöyle buyurdular: "Kim Allah'tan baþka ilâh olmadýðýna Allah'ýn bir ve þeriksiz olduðuna ve Muhammed'in onun kulu ve Resûlu (elçisi) olduðuna, keza Hz. Ýsâ'nýn da Allah'ýn kulu ve elçisi olup, Hz. Meryem'e attýðý bir kelimesi ve kendinden bir ruh olduðuna, keza cennet ve cehennemin hak olduðuna þehâdet ederse, her ne amel üzere olursa olsun Allah onu cennetine koyacaktýr."
Buhârî, Enbiya 47; Müslim, Ýmân 46, (28); Tirmizî, Ýmân 17, (2640).
Müslim'in bir baþka rivayetinde þöyle buyrulmuþtur: "Kim Allah'tan baþka ilâh olmadýðýna ve Muhammed'in Allah'ýn elçisi olduðuna þehâdet ederse Allah ona ateþi haram kýlacaktýr."
2 - Ebu Sa'îd Ýbnu Mâlik Ýbni Sinân el-Hudrî (radýyallahu anh) hazretleri demiþtir ki: "Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) þöyle buyurdular: "Kalbinde zerre miktarý iman bulunan kimse ateþten çýkacaktýr."
Ebu Sa'îd der ki: "Kim (bu ihbarýn ifade ettiði hakikatten) þüpheye düþerse þu ayeti okusun: "Allah þüphesiz zerre kadar haksýzlýk yapmaz..." (Nisa, 40).
Tirmizî Sýfatu Cehennem 10, (2601).
Tirmizî hadis için "sahihtir" demiþtir.
3 - Yine Ebu Sa'îd (radýyallahu anh) hazretleri der ki: "Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) þöyle buyurdular: "Kim: 'Rab olarak Allah'ý, din olarak Ýslâm'ý, Resûl olarak Hz. Muhammed'i seçtim (ve onlardan memnun kaldým)' derse cennet ona vâcip olur".
Ebu Dâvud, Salât 361, (1529).
4 - Yine Ebu Sa'îd (radýyallahu anh) hazretleri der ki: "Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) þöyle buyurdular: "Bir kul Ýslâm'a girer ve bunda samimi olursa, daha önce yaptýðý bütün hayýrlarý Allah, lehine yazar, iþlemiþ olduðu bütün þerleri de affeder. Müslüman olduktan sonra yaptýklarý da þu þekilde muâmele görür: Yaptýðý her hayýr için en az on misli olmak üzere yediyüz misline kadar sevap yazýlýr. Ýþlediði her bir þer için de, -Allah affetmediði takdirde- bir günah yazýlýr."
Buharî hadisi tâlik olarak kaydeder (Ýman 31), Nesâî, Ýman 10, (8, 105).
5 - Ebu Hüreyre (radýyallahu anh) hazretleri anlatýyor: Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Sizden biri içiyle dýþýyla Müslüman olursa, yaptýðý herbir hayýr en az on mislinden, yedi yüz misline kadar sevabýyla yazýlýr. Ýþlediði her bir günah da sâdece misliyle yazýlýr. Bu hâl, Allah'a kavuþuncaya kadar böyle devam eder."
Buharî, Ýman 31; Müslim, Ýman 205, (129).
6 - Muâz Ýbnu Cebel el-Ensârî (radýyallahu anh) hazretleri anlatýyor. Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Kimin (hayatta söylediði) en son sözü Lâ ilâhe illallah olursa cennete gider"
Ebu Dâvud, Cenâiz 20, (3116).
7 - Ebu Zerr (Cündeb Ýbnu Cünâde el-Gýfârî) (radýyallahu anh) hazretleri anlatýyor: Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Bana Cebrâil aleyhisselam gelerek "Ümmetinden kim Allah'a herhangi bir þeyi ortak kýlmadan (þirk koþmadan) ölürse cennete girer" müjdesini verdi" dedi. Ben (hayretle) "zina ve hýrsýzlýk yapsa da mý?" diye sordum. "Hýrsýzlýk da etse, zina da yapsa" cevabýný verdi. Ben tekrar: "Yani hýrsýzlýk ve zina yapsa da ha!" dedim. "Evet, dedi, hýrsýzlýk da etse, zina da yapsa!"
Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) dördüncü keresinde ilâve etti: "Ebu Zerr patlasa da cennete girecektir".
Buhârî, Tevhid 33; Müslim, Ýman 153, (94); Tirmizî, Ýman 18, (2646).
8 - Câbir Ýbnu Abdillah el-Ensârî (radýyallahu anh) anlatýyor: Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Ýki þey vardýr gerekli kýlýcýdýr" Bir zat: -Ey Allah'ýn Rasûlü! gerekli kýlan bu iki þeyden maksad nedir? diye sordu: Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm):
"Kim Allah'a herhangi bir þeyi ortak kýlmýþ olarak ölürse bu kimse ateþe girecektir. Kim de Allah'a hiçbir þeyi ortak kýlmadan ölürse o da cennete girecektir" cevabýný verdi."
Müslim, Ýman 151, (93).
9 - Ebu Hüreyre (radýyallahu anh) hazretleri anlatýyor: "Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'e "Ey Allah'ýn Resûlu, kýyamet günü senin þefaatinle en ziyâde saadete erecek olan kimdir?" diye sormuþtum. Bana: "Hadis'e karþý sende olan aþký görünce, bu hususta senden önce bana bir baþkasýnýn sualde bulunmayacaðýný tahmîn etmiþtim" açýklamasýný yaptýktan sonra þu cevabý verdi: "Kýyamet günü benim þefaatimle en ziyade saadete erecek olan kimse, samimi olarak ve içinden gelerek 'Lâ ilâhe illallah' diyen kimsedir"
Buhârî, Ýlm 34, Rikak 50.
10 - Süheyb Ýbnu Sinân (radýyallahu anh) anlatýyor: Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) þöyle buyurdular: "Mü'min kiþinin durumu ne kadar þaþýrtýcýdýr! Zira her iþi onun için bir hayýrdýr. Bu durum, sâdece mü'mine hastýr, baþkasýna deðil: Ona memnun olacaðý birþey gelse þükreder, bu ise hayýrdýr; bir zarar gelse sabreder bu da hayýrdýr".
Müslim, Zühd 64, (2999).
11 - Ebu Hüreyre (radýyallahu anh) anlatýyor: Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Muhammed'in nefsini kudret eliyle tutan zâta yemîn ederim ki, bu ümmetten her kim -Yahudî olsun, Hristiyan olsun- beni iþitir, sonra da bana gönderilenlere inanmadan ölecek olursa mutlaka cehennem ehlinden olacaktýr".
Müslim, Ýman 240, (153).
12 - Vehb Ýbnu Münebbih'in anlattýðýna göre kendisine: "Lâilâhe illallah cennetin anahtarý deðil mi? dendi de: "Evet, öyledir ama diþsiz anahtar olur mu? Diþleri olan anahtarýn varsa kapýn açýlýr, yoksa kapalý kalýr, açýlmaz" cevabýný verdi.
Buhârî, Cenâiz 1.
13 - Abdullah Ýbnu Mes'ud el-Hüzelî (radýyallahu anh)'nin anlattýðýna göre, bir adam kendisine "Sýrat-ý müstakim (doðru yol) nedir?" diye sordu. Ona þu cevabý verdi:"Muhammed (aleyhissalâtu vesselâm), bizi sýrat-ý müstakimin bir baþýnda býraktý. Bunun öbür ucu ise cennete ulaþmaktýr. Bu ana yolun saðýnda ve solunda baþka tali yollar da var. Bunlardan her birinin baþýnda bir kýsým insanlar durmuþ oradan geçenleri kendilerine çaðýrýyorlar. Kim bu dýþ yollardan birine sülûk ederse yol onu ateþe götürecektir. Kim de sýrat-ý müstakîme sülûk ederse o da cennet'e ulaþacaktýr." Ýbnu Mes'ud bu açýklamayý yaptýktan sonra þu ayeti okudu: "Ýþte bu benim sýrat-ý müstakimimdir, buna uyun. Baþka yollara sapmayýn, sonra onlar sizi Allah'ýn yolundan ayýrýrlar...." (En'âm 152)
(Rezîn Ýbnu Muâviye'nin ilâvesidir).
ÝMÂNIN HAKÝKATÝ
14 - Abdullah Ýbnu Ömer Ýbni'l-Hattâb (radýyallahu anh)'ýn anlattýðýna göre, bir adam kendisine: Gazveye çýkmýyor musun?" diye sorar. Abdullah þu cevabý verir: "Ben Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'i iþittim, þöyle buyurmuþtu: "Ýslâm beþ esas üzerine bina edilmiþtir: Allah'tan baþka ilâh olmadýðýna ve Muhammed'in O'nun kulu ve elçisi olduðuna þehâdet etmek, namaz kýlmak, oruç tutmak, Kâbe'ye haccetmek, Ramazan orucu tutmak".
Buhârî, Ýman 1; Müslim, Ýman 22 (....); Nesâî, Ýman 13, (9, 107-108); Tirmizî, Ýman 3, (2612).
15 - Yahya Ýbnu Ya'mur haber veriyor: "Basra'da kader üzerine ilk söz eden kimse Ma'bed el-Cühenî idi. Ben ve Humeyd Ýbnu Abdirrahmân el-Himyerî, hac veya umra vesîlesiyle beraberce yola çýktýk. Aramýzda konuþarak, Ashab'tan biriyle karþýlaþmayý temenni ettik. Maksadýmýz, ondan kader hakkýnda þu heriflerin ettikleri laflar hususunda soru sormaktý. Cenâb-ý Hakk, bizzat Mescid-i Nebevî'nin içinde Abdullah Ýbnu Ömer (radýyallahu anh)'la karþýlaþmayý nasib etti. Birimiz sað, öbürümüz sol tarafýndan olmak üzere ikimiz de Abdullah (radýyallahu anh)'a sokuldu. Arkadaþýmýn sözü bana býraktýðýný tahmîn ederek, konuþmaya baþladým: "Ey Ebu Abdirrahmân, bizim taraflarda bazý kimseler zuhur etti. Bunlar Kur'ân-ý Kerîm'i okuyorlar. Ve çok ince meseleler bulup çýkarmaya çalýþýyorlar." Onlarýn durumlarýný beyan sadedinde þunu da ilâve ettim: "Bunlar, "kader yoktur, herþey hâdistir ve Allah önceden bunlarý bilmez" iddiasýndalar." Abdullah (radýyallahu anh): "Onlarla tekrar karþýlaþýrsan, haber ver ki ben onlardan berîyim, onlar da benden berîdirler." Abdullah Ýbnu Ömer sözünü yeminle de te'kîd ederek þöyle tamamladý: "Allah'a kasem olsun, onlardan birinin Uhud daðý kadar altýný olsa ve hepsini de hayýr yolunda harcasa kadere inanmadýkça, Allah onun hayrýný kabul etmez."
Sonra Abdullah dedi ki: Babam Ömer Ýbnu'l-Hattâb (radýyallahu anh) bana þunu anlattý:
"Ben Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'in yanýnda oturuyordum. Derken elbisesi bembeyaz, saçlarý simsiyah bir adam yanýmýza çýkageldi. Üzerinde, yolculuða delalet eder hiçbir belirti yoktu. Üstelik içimizden kimse onu tanýmýyordu da. Gelip Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'in önüne oturup dizlerini dizlerine dayadý. Ellerini bacaklarýnýn üstüne hürmetle koyduktan sonra sormaya baþladý: Ey Muhammed! Bana Ýslâm hakkýnda bilgi ver! Haz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) açýkladý: "Ýslâm, Allah'tan baþka ilâh olmadýðýna, Muhammed'in O'nun kulu ve elçisi olduðuna þehâdet etmen, namaz kýlman, zekât vermen, Ramazan orucu tutman, gücün yettiði takdirde Beytullah'a haccetmendir." Yabancý: "-Doðru söyledin" diye tasdîk etti. Biz hem sorup hem de söyleneni tasdik etmesine hayret ettik.
Sonra tekrar sordu: "Bana iman hakkýnda bilgi ver?"
Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) açýkladý: "Allah'a, meleklerine, kitablarýna, peygamberlerine, âhiret gününe inanmandýr. Kadere yani hayýr ve þerrin Allah'tan olduðuna da inanmandýr." Yabancý yine: "Doðru söyledin!" diye tasdik etti. Sonra tekrar sordu: "Bana ihsan hakkýnda bilgi ver?"
Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) açýkladý: "Ýhsan Allah'ý sanki gözlerinle görüyormuþsun gibi Allah'a ibadet etmendir. Sen O'nu görmesen de O seni görüyor."
Adam tekrar sordu: "Bana kýyamet(in ne zaman kopacaðý) hakkýnda bilgi ver?"
Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) bu sefer: "Kýyamet hakkýnda kendisinden sorulan, sorandan daha fazla birþey bilmiyor!" karþýlýðýný verdi.
Yabancý: "Öyleyse kýyametin alâmetinden haber ver!" dedi. Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) þu açýklamayý yaptý:
"Köle kadýnlarýn efendilerini doðurmalarý, yalýn ayak, üstü çýplak, fakir -Müslim'in rivayetinde fakir kelimesi yoktur- davar çobanlarýnýn yüksek binalar yapmada yarýþtýklarýný görmendir."
Bu söz üzerine yabancý çýktý gitti. Ben epeyce bir müddet kaldým. -Bu ifade Müslim'deki rivayete uygundur. Diðer kitaplarda "Ben üç gece sonra Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'la karþýlaþtým" þeklindedir- Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) Ey Ömer, sual soran bu zatýn kim olduðunu biliyor musun? dedi. Ben: "Allah ve Resûlü daha iyi bilir" deyince þu açýklamayý yaptý: "Bu Cebrail aleyhisselâmdý. Size dininizi öðretmeye geldi."
Müslim, Ýman 1, (8); Nesâî, Ýman 6, (8, 101); Ebu Dâvud, Sünnet 17, (4695); Tirmizî, Ýman 4, (2613).
Ebu Dâvud, bir baþka rivayette "Ramazan orucu"ndan sonra "cünüblükten yýkanmak" maddesini de ilâve eder.
Yine Ebu Dâvud'un bir baþka rivayetinde þu ziyâde vardýr: "Müzeyne veya Cüheyne kabilesinden bir adam sordu: "Ey Allah'ýn Resûlü, hangi iþi yapýyoruz, olup bitmiþ (levh-i mahfuza kaydý geçmiþ) bir iþi mi, yoksa (henüz levh-i mahfuza geçmemiþ) þu anda yeni baþlanacak olan bir iþi mi?" Resûlüllah (aleyhissalâtu vesselâm): "Olup bitan bir iþi" dedi.
Adamcaðýz -veya cemaatten biri- yine sordu: Öyleyse niye çalýþýlsýn ki? Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) þu açýklamada bulundu: "Cennet ehli olanlara cennetliklerin ameli müyesser kýlýnýr, ateþ ehli olanlara da cehennemliklerin ameli müyesser kýlýnýr."
Benzer bir hadisi, Buhârî (rahimehullah) Ebu Hüreyre (radýyallahu anh)'den kaydeder.
Bu hadise Tirmizî hâriç diðerlerinde de rastlanýr. Mevzubahis rivayette, "þehâdette bulunman" yerine "Allah'a ibadet edip hiçbir þeyi ortak koþmaman" ifadesi de yer alýr.
Bu hadiste ayrýca "Yalýn ayak, üstü çýplak kimseler halkýn reisleri olduðu zaman" ziyadesi de mevcuttur.
Þu ziyade de mevcuttur: (Kýyametin ne zaman kopacaðý), Allah'tan baþka hiçkimse tarafýndan bilinmeyen beþ gayýptan (mugayyebât-ý hamse) biridir buyurdu ve þu ayeti okudu: "Kýyamet saatini bilmek ancak Allah'a mahsustur. Yaðmuru O indirir. Rahimlerde bulunaný o bilir. Kimse yarýn ne kazanacaðýný bilmez. Ve hiç kimse nerede öleceðini bilmez..." (Lokman, 34),
Buhârî, Ýman 37.
Bir baþka rivayette "üstü çýplaklar" tâbirinden sonra "saðýr ve dilsizler arzýn melikleri (krallarý) olduklarý zaman" ziyadesi vardýr.
Nesâî'nin Sünen'inde þu ziyade mevcuttur: "Dedi ki: Hayýr, Muhammed'i hakikatle birlikte irþad ve hidayet edici olarak gönderen zât'a yemin olsun, ben o hususta (kýyametin ne zaman kopacaðý hususunda) sizden birinden daha bilgili deðilim. O gelen de Cibril aleyhisselamdý. Dýhyetu'l-Kelbî suretinde inmiþtir."
16 - Enes Ýbnu Mâlik (radýyallahu anh) anlatýyor: Biz mescidde Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'le birlikte otururken, devesine binmiþ olarak bir adam girdi ve mescidin avlusuna devesini ýhýp baðladýktan sonra: "Muhammed hanginizdir?" diye sordu. Biz: "Dayanmakta olan þu beyaz kimse" diye gösterdik. -Nesâî'deki Ebu Hüreyre (radýyallahu anh)'ýn rivayetinde: "Þu dayanmakta olan hafif kýrmýzýya çalan renkteki kimse" diye tasvîr mevcuttur.-
Adam: "Ey Abdulmuttalib'in oðlu! diye seslendi.
Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm): "Buyur seni dinliyorum" dedi.
Adam: "Sana birþeyler soracaðým. Sorularýmda aþýrý gidebilirim, sakýn bana darýlmayasýn" dedi.
Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): "Haydi istediðini sor!"
Adam: "Rabbin ve senden öncekilerin Rabbi adýna soruyorum: Seni bütün insanlara peygamber olarak Allah mý gönderdi?"
Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): "Kasem olsun evet!"
Adam: "Allahu Teâla adýna soruyorum: Gece ve gündüz beþ vakit namaz kýlmaný sana Allah mý emretti?"
Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): "Allah'a kasem olsun evet!"
Adam: "Allah adýna soruyorum, senenin þu ayýnda oruç tutmaný sana Allah mý emretti?"
Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): "Allah'a kasem olsun evet!"
Adam: "Allahu Teâla adýna soruyorum: Bu sadakayý zenginlerimizden alýp fakirlerimize daðýtmaný Allah mý sana emretti?"
Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): "Allah'a kasem olsun evet!"
Bu soru-cevaptan sonra adam þunu söyledi: "Getirdiklerine inandým. Ben geride kalan kabîlemin elçisiyim. Adým: Dýmâm Ýbnu Sa'lebe'dir. Benu Sa'd Ýbni Bekr'in kardeþiyim." (Bunu beþ kitap rivayet etmiþtir. Metin Buhârî'den alýnmýþtýr).
Müslim'in rivayetinde þöyle denir: "Bir adam geldi ve þöyle dedi:
"Bize senin gönderdiðin elçi geldi ve iddia etti ki sen Allah tarafýndan gönderildiðine inanmaktasýn."
Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): "Doðru söylemiþ" dedi.
Adam tekrar: "Öyleyse semayý kim yarattý?"
Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): "Allah!" dedi.
Adam: "Peki bu daðlarý kim dikti ve içindekileri kim koydu?" dedi.
Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): "Allah!" dedi.
Adam: Peki semayý yaratan, arzý yaratan ve daðlarý diken Zât adýna söyler misin, seni peygamber olarak gönderen Allah mýdýr?"
Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): "Evet!" dedi.
Adam: "Elçin iddia ediyor ki biz gece ve gündüz beþ vakit namaz kýlmalýyýz, bu doðru mudur?"
Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): "Doðru söylemiþtir!"
Adam: "Seni gönderen adýna doðru söyle. Bunu sana Allah mý emretti?"
Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): "Evet!" dedi.
Adam sonra zekâtý, arkasýndan orucu, daha sonra da haccý zikretti ve bu þekilde sordu.
Râvi der ki: Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) de her sualde "Doðru söylemiþ" diye cevap veriyordu. Adam (son olarak) sordu: "Seni gönderen adýna doðru söyle. Bunu sana Allah mý emretti?"
Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): "Evet!"
Adam sonra geri döndü ve ayrýlýrken þunu söyledi: "Seni hakla gönderen Zât'a kasem olsun, bunlar üzerine hiç bir þey ilâve etmem, bunlarý eksiltmem de."
Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): "Bu kimse sözünde durursa cennetliktir!" buyurdu.
Buhârî, Ýlm 6; Müslim, Ýman 10, (12); Tirmizî, Zekât 2, (619); Nesâî, Siyâm 1, (4, 120); Ebu Dâvud, Salât 23, (486).
17 - Talha Ýbnu Ubeydillah haber veriyor: Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'e Necid ahâlisinden bir adam geldi. Saçlarý karýþýktý. Kulaðýmýza sesinin mýrýltýsý geliyordu, ancak ne dediðini anlayamýyorduk. Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'e iyice yaklaþýnca gördük ki, Ýslâm'dan soruyormuþ.
Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): "Gece ve gündüzde beþ vakit namaz" demiþti ki adam tekrar sordu:
"Bu beþ dýþýnda bir borcum var mý?"
Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): "Ramazan orucu da var" deyince adam: Bunun dýþýnda oruç var mý? diye sordu. Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): "Hayýr!" Ancak dilersen nâfile tutarsýn" dedi.
Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) ona zekâtý hatýrlattý. Adam: "Zekât dýþýnda borcum var mý?" dedi. Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): "Hayýr, ama nâfile verirsen o baþka!" dedi.
Adam geri döndü ve gider ayak: "Bunlara ilâve yapmayacaðým gibi noksan da tutmayacaðým" dedi.
Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) da: "Sözünde durursa kurtuluþa ermiþtir" buyurdu. Veya "Sözünde durursa cennetliktir" buyurdu.
Ebu Dâvud'da "Kasem olsun kurtuluþa erer, yeter ki sözünde dursun" þeklinde te'kidli olarak gelmiþtir.
Buhârî, Ýman 34; Müslim, Ýman 8, (11); Nesâî, Siyâm, 1, (4, 120); Ebu Dâvud, Salât 1, (391); Muvatta, Kasru's-Salât fi's-Sefer 94, (1, 175).
18 - Abdullah Ýbnu Abbas'ýn rivayetine göre, bir kadýn, kendisine küpte yapýlan þýra (nebîz) hakkýnda sordu. Kadýna þu cevabý verdi: "Abdulkays kabilesinin heyeti Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'e geldiði vakit: "Bu gelenler kimdir?" diye sordu. "Rebîalýlar" diye kendilerini tanýttýlar. Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): "Merhaba, hoþ geldiniz. Ýnþaallah bu ziyaretten memnun kalýr, piþman olmazsýnýz" buyurdu.
Misafirler: "Biz uzak bir yerden geliyoruz. Sizinle bizim aramýzda þu kâfir Mudarlýlar var. Bu sebeple, size ancak haram ayýnda uðrayabiliyoruz. Öyle ise, bize kesin, açýk bir amel emret, onu geride býraktýklarýmýza da öðretelim. Ve bizi cennete götürsün" dediler.
Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) de onlara dört emir ve dört yasakta bulundu: Önce tek olan Allah Teâla'ya imaný emretti ve sordu:
"Ýman nedir biliyor musunuz?"
"Allah ve Resûlü daha iyi bilir!" dediler. Açýkladý: Allah'tan baþka ilâh olmadýðýna, Muhammed'in Allah'ýn kulu ve elçisi olduðuna þehâdet etmek, namaz kýlmak, zekât vermek, Ramazan orucu tutmak, harpte elde edilen ganimetten beþte birini ödemenizdir."
Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) onlara þu kaplarý (þýra yapmada) kullanmalarýný yasakladý: Hantem (topraktan mâmul küp), dübbâ (su kabaðýndan yapýlmýþ testiler), nakîr hurma kökünden ayrýlan çanak, müzeffet -veya mukayyer- (içi ziftle -katranla- cilalanmýþ kap).
Buhârî, Ýman 40, Ýlm 25, Mevâkîtu's-Salât 2, Zekât 1, Farzu'l-Hums 2, Mevâkýb 4, Meðâzî 69, Edeb 98, Haberi'l-Vâhid 5, Tevhîd 56, Müslim, Ýmân 23, 24, 25 (17); Ebu Dâvud, Eþribe 7, (3692); Tirmizî, Ýman 5, (2614); Nesâî, Ýman, 25, (8, 120).
19 - Hz. Ali (kerremallahu vechehu) diyor ki: Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) þöyle buyurdu: "Kiþi dört þeye inanmadýkça mü'min olmuþ sayýlmaz: Allah'tan baþka ilâh olmadýðýna ve benim Allah'ýn kulu ve elçisi Muhammed olduðuma, beni (bütün insanlara) hakla göndermiþ bulunduðuna þehâdet etmek, ölüme inanmak, tekrar dirilmeye inanmak, kadere inanmak"
Tirmizî, Kader 10, (2146).
20 - eþ-Þerrîd Ýbnu's-Süveyd es-Sakafî (radýyallahu anh) anlatýyor: "Ey Allah'ýn Resûlü, dedim, annem bana kendisi adýna mü'mine bir cariye âzad etmemi vasiyet etti. Benim yanýmda, Sûdanlý (nûbi) siyah bir cariye var, onu âzad edeyim mi?" Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): "Çaðýr, onu (göreyim)" dedi. Çaðýrdým ve geldi. Cariyeye sordu: "Rabbin kim?" Cariye: "Allah!" dedi, tekrar sordu: "Ben kimim?" Cariye: "Allah'ýn elçisisin!" cevabýný verince Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): "Bunu âzad et, zira mü'minedir" buyurdu.
Ebu Dâvud, Eymân 19 (3283); Nesâî, Vesâya 8, (6, 251).
21 - Muâviye Ýbnu'l-Hakem es-Sülemî anlatýyor: Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'e gelip: "Bir cariyem var, çoban olarak çalýþtýrýyor, koyunlarýmý otlatýyordum. Yakýnlarda bir koyunumu yitirdi. Ne oldu? diye sorunca, kurt kaptý dedi. Koyunun kaybolmasýna üzüldüm. Ýnsanlýðým icabý câriyenin suratýna bir tokat vurdum. Bu davranýþýmýn kefareti olarak bir köle azad etmeyi adadým. Onu âzad edebilir miyim?" diye sordum. Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) cariyeye: "Allah nerede?" diye sordu O:
"Göktedir" deyince, "Pekâlâ ben kimim? dedi. Cariye: "Sen Allah'ýn Resûlüsün" cevabýný verince, Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) bana yönelerek: "Bunu âzad et, zira mü'minedir" buyurdu.
Müslim, Mesâcid 33, (537); Muvatta, Itk 8, (2, 776); Nesâî, Sehv 20 (3, 18); Ebu Dâvud, Eymân 19 (3282).
22 - Abbâs Ýbnu Abdilmuttalib (radýyallahu anh) anlatýyor: Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'in þöyle söylediðini iþittim: "Ýmanýn tadýný, Rabb olarak Allah'ý, din olarak Ýslâm'ý, peygamber olarak Muhammed'i seçip râzý olanlar duyar."
Müslim, Ýman 56, (34); Tirmizî, Ýmân 10, (2625).
23 - Abdullah Ýbnu Muâviye el-Gâzirî (radýyallahu anh) anlatýyor: "Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) þöyle buyurdu: "Üç þey vardýr. Kim onlarý yaparsa imanýn tadýný alýr: Sadece Allah'a kulluk eden, Allah'tan baþka ilâh olmadýðýný bilen, her yýl gönül hoþluðuyla zekâtýný veren! Zekâtýný da yaþlý, uyuzlu, hasta, deðersiz, küçük hayvanlardan vermez, aksine mallarýnýn orta hâllilerinden verir. Zira Cenab-ý Hakk ne en iyisinden vermenizi emretmiþtir, ne de en adisinden olana râzý olmuþtur."
Ebu Dâvud, Zekât 4, (1582).
24 - Behz Ýbnu Hakîm Ýbni Mu'âviye Ýbni Hayde el-Kuþeyrî babasý tarikiyle dedesinden þunu rivayet ediyor: "Dedim ki: Ey Allah'ýn Resûlü, ben sana gelirken, seni ve dinini benimsemiyeceðim diye þunlarýn (ellerinin parmaklarýný göstererek) adedinden fazla yemin ettim. Meðerse, Allah ve Resûlünün öðrettiði dýþýnda hiçbir þey anlamayan bir kimseymiþim. Þimdi Allah rýzasý için senden soruyorum. Allah seninle bizlere ne gönderdi?"
Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): "Ýslâm"ý dedi. "Pekâla, dedim, Ýslâm'ýn alâmetleri nedir?" Þu cevabý verdi: "Kendimi Allah'a teslim ettim, baþka þeyleri terkettim" demen, namaz kýlman, zekât vermendir. Her Müslüman bir baþka Müslümana haramdýr. Ýki Müslüman birbiriyle kardeþtir ve birbirlerine yardýmcýdýrlar. Bir kimse Müslüman olduktan sonra müþrikleri terkedip, Müslümanlara karýþmadýkça hiçbir ameli (Allah katýnda) makbul deðildir."
Nesâî, Zekât 72, (5, 82).
25 - Süfyan Ýbnu Abdillah es-Sakafî (radýyallahu anh) anlatýyor: "Ey Allah'ýn Resûlü, bana Ýslâm hakkýnda öyle bir bilgi ver ki, bana yetsin ve sizden baþka kimseye Ýslâm'dan sormaya hacet býrakmasýn" dedim. Þu cevabý verdi: "Allah'a inandým de, sonra da doðru ol" buyurdu.
Müslim, Ýman 62, (38).
26 - Enes (radýyallahu anh) anlatýyor: Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdu ki: "Kim bizim namazýmýzý kýlar, bizim kýblemize yönelir, bizim kestiðimizi yerse iþte o, Müslümandýr".
Nesâî, Ýman 9, (8, 105). Buhârî, Salat 28.
Hadisi Nesâî tahric etmiþtir. Ancak, Buhârî, Ebu Dâvud ve Tirmizî tarafýndan da rivayet edilmiþ olan uzunca bir hadisin bir parçasýdýr. Bak:
Tirmizî, Ýman 2, (2611); Ebu Dâvud, Cihad 104, (2641).
MECÂZ HAKKINDA
27 - Ebu Hüreyre anlatýyor: Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdu ki: "Ýman, yetmiþ küsur -bir rivayette de altmýþ küsur- þubedir. Haya imandan bir þubedir."
Buhârî, Ýman 3; Müslim, Ýman 57-38, (35-36); Ebu Dâvud, Sünnet 15, (4676); Tirmizî, Ýman 6, (2617); Nesâî, Ýman 16, (8, 110); Ýbnu Mâce, Mukaddime 9, (57).
Bir rivayette þu ziyâde vardýr: "Bu þûbelerden en üstünü "Lâilâhe illallah" sözüdür, en aþaðý mertebede olaný da yolda bulunan rahatsýz edici bir þeyi kenara çýkarmaktýr."
28 - Hz. Enes, Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ýn þöyle buyurduðunu anlatýyor:
"Üç haslet vardýr. Bunlar kimde varsa imanýn tadýný duyar: Allah ve Resûlünü bu ikisi dýþýnda kalan herþeyden ve herkesten daha çok sevmek, bir kulu sýrf Allah rýzasý için sevmek, Allah, imansýzlýktan kurtarýp Ýslâm'ý nasib ettikten sonra tekrar küfre, inançsýzlýða düþmekten, ateþe atýlmaktan korktuðu gibi korkmak."
Buhârî, Ýman 9, 14, Ýkrâh 1; Müslim, Ýman 67, (43); Tirmizî, Ýman 10, (2626); Nesâî, Ýman 3, (8, 96); Ýbnu Mâce, Fiten 23, (4033).
Nesâî'nin kaydettiði bir diðer rivayette "bu ikisi dýþýnda kalan" tabirinden sonra þu ziyâde vardýr. "Allah için sevmek, Allah için buðzetmek."
29 - Yine Hz. Enes (radýyallahu anh) bildiriyor; Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) þöyle buyurmuþtur: "Sizden biri, beni, babasýndan, evladýndan ve bütün insanlardan daha çok sevmedikçe iman etmiþ sayýlmaz"
Buhârî, Ýman 8; Müslim, Ýman 70, (44); Nesâî, Ýman 19,(8,114, 115).
Nesâî'nin bir rivayetinde "...malýndan ve ailesinden daha sevgili..." denmektedir.
30 - Yine Hz. Enes (radýyallahu anh)'in rivayetine göre Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) þöyle buyurmuþtur: "Sizden biri, kendi için sevdiðini kardeþi için de sevmedikçe gerçek imana eremez."
Nesâî'nin rivayetinde "...hayýr þeylerden" ziyâdesi mevcuttur.
Buhârî, Ýman 6; Müslim, Ýman 71, (45); Nesâî, Ýman 19, (3, 115); Tirmizî, Sýfatu'l-Kýyamet 60, (3517); Ýbnu Mâce, Mukaddime 9, (66).
31 - Ebu Ümâme (radýyallahu anh), Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'in þöyle dediðini rivayet ediyor: "Kim Allah için sever, Allah için buðzeder, Allah için verir, Allah için vermezse imanýný kemâle erdirmiþtir".
Ebu Dâvud, Sünnet 16, (4681).
32 - Ebu Hüreyre (radýyallahu anh) hazretleri Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'in þöyle dediðini rivayet etmiþtir:
"Müslüman, diðer Müslümanlarýn elinden ve dilinden zarar görmediði kimsedir. Mü'min de, halkýn, can ve mallarýný kendisine karþý emniyette bildikleri kimsedir."
Tirmizî, Ýman 12, (2629); Nesâî, Ýman 8, (8, 104, 105).
33 - Abdullah Ýbnu Amr Ýbni'l-As (radýyallahu anh) hazretleri, Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ýn þöyle dediðini rivayet etmiþtir:
"Müslüman, diðer Müslümanlarýn elinden ve dilinden zarar görmedikleri kimsedir. Muhâcir de Allah'ýn yasakladýðý þeyi terkedendir."
Buhârî, Ýman 4; Müslim, Ýman 64, (40); Ebu Dâvud, Cihâd 2, (2481); Nesâî, Ýman 9, (8, 105). (Metin Buhârî'ye aittir).
Sahiheyn ve Nesâî'de gelen bir baþka hadiste þöyle denir: "Bir adam sordu: "Ey Allah'ýn Resûlü, Ýslâm'da hangi amel daha hayýrlýdýr?" Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): "Yemek yedirmen, tanýdýk tanýmadýk herkese selam vermen" dedi.
34 - Ebu Saîdi'l-Hudrî (radýyallahu anh) Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'in
þöyle dediðini rivayet etti:
"Bir kimsenin mescide alâkasýný görürseniz, onun mü'min olduðuna þehâdet edin, zira Cenâb-ý Hakk þöyle buyuruyor: "Allah'ýn mescidlerini ancak Allah'a ve âhiret gününe inananlar imar ederler" (Tevbe 18),
Tirmizî, Tefsir, Sûre 2, (3092).
35 - Hz. Enes (radýyallahu anh) anlatýyor: Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) dedi ki: "Üç þey vardýr ki imanýn aslýndandýr:
1. Lâilâhe illallah diyene saldýrmamak: Ýþlediði herhangi bir günahý sebebiyle bu kimseyi tekfir etme, herhangi bir ameli sebebiyle de Ýslâm'dan dýþarý atma.
2. Cihad, bu Allah'ýn beni peygamber olarak gönderdiði günden, bu ümmetin Deccâl'e karþý savaþacak en son ferdine kadar cereyan edecektir, onu, ne imamýn zâlim olmasý, ne de âdil olmasý ortadan kaldýramayacaktýr.
3. "Kadere iman".
Ebu Dâvud, Cihad 35, (2532).
36 - Ebu Hüreyre (radýyallahu anh) anlatýyor: Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'in ashabýndan bir kýsmý ona sordular: "Bazýlarýmýzýn aklýndan bir kýsým vesveseler geçiyor, normalde bunu söylemenin günah olacaðýna kaniyiz." Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): "Gerçekten böyle bir korku duyuyor musunuz?" diye sordu. Oradakiler Evet! deyince: "Ýþte bu (korku) imandan gelir (vesvese zarar vermez) dedi.
Müslim, Ýman 209 (132); Ebu Dâvud, Edeb 118 (5110).
Diðer bir rivayette: "(Þeytanýn) hilesini vesveseye dönüþtüren Allah'a hamdolsun" demiþtir.
Müslim'in Ýbnu Mes'ud (radýyallahu anh)'dan kaydettiði bir rivayet þöyledir: "Dediler ki: "Ey Allah'ýn Resulû, bazýlarýmýz içinden öyle sesler iþitiyor ki, onu (bilerek) söylemektense kömür kesilinceye kadar yanmayý veya gökten yere atýlmayý tercîh eder. (Bu vesveseler bize zarar verir mi?)" Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): "Hayýr bu (korkunuz) gerçek imanýn ifadesidir" cevabýný verdi."
KELÝME-Ý ÞEHÂDET VE ONUN DÝL ÝLE ÝKRARININ HÜKMÜ
37 - Ýbn-i Ömer (radýyallahu anh) anlatýyor: Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): "Ben insanlar Allah'tan baþka ilâhýn olmadýðýna, Muhammed'in de Allah'ýn elçisi olduðuna þehâdet edinceye, namaz kýlýncaya, zekât verinceye kadar onlarla savaþ etmekle emrolundum. Bunlarý yaptýlar mý, kanlarýný, mallarýný bana karþý korumuþ (emniyet altýna almýþ) olurlar. Ýslâm'ýn hakký hâriç. Artýk (samimi olup olmadýklarýna dair) durumlarý Allah'a kalmýþtýr".
Buhârî, Ýmân 17; Müslim, Ýman 36, (22);
Müslim'deki rivayette "Ýslâm'ýn hakký hâriç" ibâresi mevcut deðildir.
38 - Ubeydullah Ýbnr Adiy Ýbnu'l-Hýyâr (radýyallahu anh) anlatýyor: Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) ashabýyla otururken bir adam gelerek gizlice bir þeyler fýsýldadý. Ne gibi bir sýr tevdi etmiþti bilmiyorduk. Nihayet Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) onu açýkladý. Meðerse o zat, münafýklardan birini öldürmek için izin istiyormuþ. Adama: "Peki o Allah'tan baþka ilâh olmadýðýna ve Muhammed'in Allah'ýn elçisi bulunduðuna þehâdet etmiyor mu?" diye sordu. Adam: "Hayýr o þehâdeti ikrâr etmiyor" dedi. Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): "Namaz kýlýyor mu?" diye sordu. Adam: "Hayýr namaz da kýlmýyor" deyince, Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm); "Allah'ýn öldürmekten beni men ettiði kimseler iþte böyleleri" buyurdu"
Muvatta, Kasru's-Salât 84, (1, 171).
39 - Târik el-Eþca'î (radýyallahu anh) Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ýn þöyle söylediðini haber verdi:
"Kim Lâilâhe illallah der ve Allah'tan baþka mâbudlarý reddederse, Allah onun malýný ve kanýný haram kýlar. (Samimî olup olmadýðý meselesi Allah'a aittir.)
Müslim, Ýman, 37, (23).
Yine Müslim'in bir baþka rivayeti "Kim Allah'ý birlerse" diye baþlar ve yukarýdaki þekilde devam eder (38. hadis).
BÝAT AHKÂMI
40 - Ubadetu'bnu's-Sâmit (radýyallahu anh) anlatýyor: Biz, bir seferinde Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'le ayný cemaatte beraber oturuyorduk ki: "Allah'a hiçbir þey ortak koþmamak, hýrsýzlýk yapmamak, zina fazîhasýný iþlememek, Allah'ýn haram ettiði cana meþrû bir sebep olmaksýzýn kýymamak þartlarý üzerine bana biat edin" buyurdu.
Bir diðer rivayette "...Çocuklarýnýzý öldürmemek, halde ve istikbalde iftirada bulunmamak, meþru dairedeki emirlerde -ne bana ne de vazifelilere- isyan etmemek üzere biat edin. Kim vereceði bu sözlere sâdýk kalýr, ahdine vefa gösterirse karþýlýðýný Allah'tan alacaktýr. Kim de bu yasaklardan birini iþleyecek olursa artýk iþi Allah'a kalmýþtýr, dilerse affeder, dilerse azab verir, cezalandýrýr" buyurdu. Biz de bu þartlarla biat ettik."
Buhârî, Ýman 11; Müslim, Hudud 41, (1709); Nesâî, Bey'a 17, (7, 148); Tirmizî, Hudud 12, (1439).
Nesâî, bir baþka rivayette "...karþýlýðýný Allah'tan alacaktýr" ifadesinden sonra þu ziyadeyi kaydeder: "Kim bunlardan birini iþler, sonra da dünyada cezalandýrýlýrsa, çektiði bu ceza onun için kefaret ve o günahtan temizlenme olur."
Buhârî, Müslim, Muvatta ve Nesâî'de gelen bir diðer rivayette þu ifade mevcuttur: "Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'e zor durumlarda olsun, kolay durumlarda olsun, hoþ þartlarda olsun nâhoþ þartlarda olsun, aleyhimize kayýrmalarýn yapýlýp, hakkýmýzýn çiðnendiði hallerde olsun itaat etmek, idareyi elinde tutanlara karþý iktidar kavgasý yapmamak, nerede olursak olalým hakký söylemek, Allah'ýn emrini yerine getirmede kýnayanlarýn kýnamalarýndan korkmamak üzere biat ettim."
Bir baþka rivayette þu ifadeye rastlanmaktadýr: "...Ýktidar sahibine karþý onda, Allah'ýn kitabýnda gelmiþ bulunan bir delil sebebiyle te'vil götürmeyen açýk bir küfür görülmedikçe iktidar kavgasý yapmamak..."
41 - Avf Ýbnu Mâlik el-Eþca'î (radýyallahu anh) anlatýyor: "Biz Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'in huzurunda yedi veya sekiz veyahut dokuz kiþiydik. "Allah Resûlü'ne biat etmiyor musunuz?" dedi. Ellerimizi uzatarak: "Hangi þarlara uymak üzere biat edeceðiz ey Allah'ýn Resûlü?" dedik. Þu cevabý verdi:
"Allah'a ibadet etmek ve O'na hiçbir þeyi ortak koþmamak, beþ vakit namazý kýlmak (verilen emirlere) kulak verip itaat etmek -ve bu sýrada gizli bir kelime fýsýlda¤¤¤¤¤ devamla- "Halktan hiçbir þey istemeyin" buyurdu. Avf Ýbnu Malik Ýlâveten der ki, Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'i benimle dinleyen o cemaatten öylelerini biliyorum ki, bineðinin üzerinde iken kazara kamçýsý düþse kimseye "Þunu bana verir misin?" diye talebde bulunmaz (iner kendisi alýr)dý."
Müslim, Zekât 108, (1043); Ebu Dâvud, Zekât 27, (1642); Nesâî, Salât, 5, (1, 229); Ýbnu Mâce, Cihâd 41, (2867).
42 - Ýbnu Ömer (radýyallahu anh) anlatýyor: "Biz Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'e kulak vermek ve itaat etmek þartýyla biat ederken "Gücünüzün yettiði þeylerde" diyordu.
Buhârî, Ahkam 42; Müslim, Ýmâret 90, (1867); Nesâî, Bey'at 18, (7, 148); Tirmizî, Siyer 37, (1597); Muvatta, Bey'at 1, (2, 982); Ýbnu Mâce, Cihâd 43, (2874).
43 - Ümeyme bintu Rukayka (radýyallahu anh) dedi ki: "Ensâr'dan bir grup kadýnla Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'e gelip kendisine: "Allah'a hiçbir þeyi ortak koþmamak, çalmamak, zina etmemek, çocuklarýmýzý öldürmemek, halde ve istikbalde iftira atmamak, sana meþrû emirlerinde isyan etmemek þartlarý üzerine biat ediyoruz" dedik. Hemen ilâve etti: "Gücünüzün yettiði ve takatýnýzýn kâfi geldiði þeylerde". Biz: "Allah ve Resûlü bize karþý bizden daha merhametlidir, haydi biat edelim" dedik.
Süfyan merhum der ki: Kadýnlar, biatý (erkekler gibi) musâfaha ederek yapmayý kastedmiþlerdir. Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): "Ben kadýnlarla müsâfaha etmem, benim yüz kadýna toptan söylediðim söz her kadýn için ayrý ayrý söylenmiþ yerine geçer" buyurdu.
Muvatta, Bey'a 2, (2, 982); Tirmizî, Siyer 37, (1597).
MUHTELÝF AHKÂMLAR
44 - Amr Ýbnu Ebî'l-Ahvas (radýyallahu anh) anlatýyor: Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'le birlikte Veda haccý'nda bulundum. Orada Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) irad ettiði hutbede önce Allah Teâla'ya hamd ü sena, hatýrlatma ve tavsiyelerden sonra þöyle devam etti: "Hangi gün (bu günden) daha (mukaddes ve) haramdýr? Bu soruyu üç kere tekrarladý. Cemaat: "el-Haccu'l-Ekber günü" diye cevap verdi. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) devam etti: "Öyle ise bilin ki, kanlarýnýz, mallarýnýz, ýrzlarýnýz, birbirinize, bu ayýnýzda, bu beldenizde þu gününüz nasýl haramsa öylece haramdýr, mukaddestir. Bilin ki herkesin cinayetinden kendisi sorumludur. Hiçbir babanýn cinayetinden oðlu sorumlu tutulmaz. Haberiniz olsun ki, Müslüman, Müslümanýn kardeþidir. Bu sebeple, bir Müslümana, bizzat kendisi helal kýlmadýkça kardeþinin hiçbir þeyi helâl deðildir. Bilin ki cahiliye devrinden kalan bütün faizler mülgadýr, terkedilecek ve alýnmayacak. Faize verilen paranýn sâdece sermaye kýsmýný yâni aslýný alacaksýnýz, -böylece ne zulüm ve haksýzlýk etmiþ ne de zulme ve haksýzlýða uðramýþ olacaksýnýz- Abbas Ýbnu Abdi'l-Muttalib'in faizi hâriç. Zira onun tamamý mülgadýr, terkedilmiþtir. Haberiniz olsun ki, cahiliye devrinden kalan bütün kanlar da terkedilmiþtir. (intikam peþine düþülmeyecek). Ýlga ettiðim ilk câhiliye kaný da el-Hâris Ýbnu Abdü'l-Muttalib'in kanýdýr. Hâris, Benu Leys'ten tuttuðu bir süt anneye bebeðini emzirtiyordu. Çocuðu Hüzeyl adýnda birisi (bir kavga sýrasýnda attýðý bir taþla kazâen) öldürmüþtü. Sakýn ha, kadýnlara da iyi muamele yapýn. Çünkü onlar yanýnýzda esir durumundadýr. Onlara iyi muamelenin dýþýnda (terketmek dövmek gibi) bir baþka þey yapmak hakkýna sâhip deðilsiniz. Ancak açýk bir çirkinlikte bulunulursa o hâriç. Çirkin iþ yapmalarý hâlinde, önce yataklarýný ayýrýn, (yine de devam edecek olurlarsa) yaralamýyacak þekilde dövün. Bundan sonra itaat ederlerse, (onlarýn yaptýðýna ayýrma-dövme gibi muamelelere) zulmen devam etmek için bir yol (bir bahâne) aramayýn. Bilin ki, sizin kadýnlarýnýz üzerinde bazý haklarýnýz var. Kadýnlarýnýzýn da sizler üzerinde bazý haklarý vardýr. Kadýnlarýnýz üzerindeki haklarýnýz istemediðiniz kimselere yataðýnýzý çiðnetmemeleri, evlerinize hoþlanmadýklarýnýzýn girmesine izin vermemeleridir. (Onlarýn sizdeki haklarý ise) yiyecek ve giyeceklerinde iyi davranmanýzdýr.
Haberiniz olsun, þeytan þu beldenizde kendisine ebediyen tapýlmayacaðýný idrak etmiþtir. Fakat, sizin önemsemediðiniz þeylerde ona itaat devam edecek, bunlar da onu memnun kýlacak (menfî neticeler hâsýl edecek)týr.
Tirmizî, Fiten 2, (2610); Tefsir 2, (3087); Müslim, Hacc, 194, (1218).
45 - Ýbnu Ömer (radýyallahu anh) anlatýyor: "Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) Veda Haccý'nda þunu söylediler: " (Ey ahâli) hangi ayýn hürmetce daha ileri olduðunu biliyor musunuz?" Halk: "Þu içinde bulunduðumuz ay deðil mi?" dedi. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm): "Peki, hangi bölgenin hürmetçe daha önde olduðunu biliyor musunuz?" diye sordu. Halk: "Þu yerler deðil mi?" cevabýný verdi. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) tekrar: "Pekâla hangi günün hürmetçe daha üstün olduðunu biliyor musunuz?" dedi. Halk: "Þu içinde bulunduðumuz gün deðil mi?" diye cevap verdi. Bunun üzerine Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) sözlerine þöyle devam etti: "Öyleyse bilin ki Allah Teâla, sizlere, meþrû sebep dýþýnda kanlarýnýzý, mallarýnýzý, ýrzlarýnýzý haram kýlmýþtýr, týpký þu beldede, þu ayda, þu günümüzü haram kýldýðý gibi." Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) bundan sonra üç sefer tekrar ederek sordu: "Duydunuz mu, teblið ettim mi?" Halk her defasýnda "Evet" cevabýný verdi.
Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) sözlerini þöyle tamamladý: "Sakýn ha! Benden sonra tekrar küfre dönüp birbirinizin boyunlarýný vurmaya kalkmayýn!"
Buhârî, Hudud 9, Riyât 2, Hacc 132, Meðâzi 77, Fiten 8, Edeb 43; Müslim, Ýman 120 (66); Ebu Dâvud, Sünne 16, (4686). Metin Buhârî'ye aittir.
46 - Ebu Bekre Nufey'u'bnu'l-Hâris es-Sakafî (radýyallahu anh) anlatýyor: Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) þöyle buyurdu: "Zaman, döne döne Allah'ýn arz ve semâvâtý yarattýðý gündeki düzenini tekrar buldu. Sene on iki aydýr. Bunlardan dördü haram aydýr. Haram aylar da üç tanesi peþ peþe gelir: "Zül-kade, Zü'l-hicce ve Muharrem. Bir de Cumâdî ve Þâban aylarý arasýnda yer alan Mudarlýlar'ýn Receb'i." Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) sordu:
"-Bu ay hangi aydýr?" Biz: "Allah ve Resûlü daha iyi bilir" dedik. Bir müddet sustu. Biz ayýn ismini deðiþtirecek zannettik. Ancak þunu söylediler:
"-Bu zi'l-hicce deðil mi?"
"-Evet!" karþýlýðýný verdik. Devam etti:
"-Peki burasý neresidir?" Biz:
"-Allah ve Resûlü daha iyi bilir" cevabýný verdik. Yine sustu ve biz bölgenin ismini deðiþtirecek vehmine kapýldýk.
"-Burasý haram bölge deðil mi?" dedi.
"-Evet" dedik.
"-Ýçinde bulunduðunuz gün nedir?" diye tekrar sordu, biz yine:
"-Allah ve Resûlü daha iyi bilir" dedik. Tekrar sustu ve biz yine günün ismini deðiþtirecek zannýna düþmüþtük ki:
"-Kurban günü deðil mi?" dedi.
"-Evet" cevabýmýz üzerine sözüne devam etti:
"-Bilin ki, kanlarýnýz, mallarýnýz ve ýrzlarýnýz birbirinize kesinlikle haramdýr, týpký bu yerde, bu ayda þu gününüzün haram olmasý gibi. Rabbinize kavuþtuðunuz zaman sizi yaptýklarýnýzdan hesaba çekecek. Sakýn benden sonra birbirinizin boyunlarýný vuran kâfirler olmayýn. Bu söylediklerimi duyanlar, duymayanlara ulaþtýrsýnlar. Bazan söz kendisine ulaþtýrýlan kimse, ulaþtýrýlan sözü, bizzat dinleyenden daha iyi beller." Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) sonra þunu ekledi: " Teblið ettim mi, teblið ettim mi?" üç defa tekrarladý.
"-Evet" cevabýmýz üzerine:
"-Ya Rabbi þâhid ol!" dedi.
Buhârî, Hacc 132, Edâhî 5; Tefsîr, Berâe 8, Bed'i'l-Halk 2, Fiten 8, Ýlm 9; Müslim, Kasâme 29, (1679); Ebu Dâvud, Hac 63, (1947).
Müslim'in rivâyetinde þu ziyade var: "Sonra Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) beyazý galebe çalan alaca iki koyuna yöneldi ve onlarý kesti. Sonra da koyunun bir parçasýný alýp aramýzda taksim etti."
Rezîn, rivayetin arasýna þunu ilâve eder: "Üç þey vardýr, bir mü'minin kalbi onlara karþý ebediyen ihânet etmez; ameli sýrf Allah için yapmak, idareyi elinde tutana karþý hayýrhah olmak, Müslümanlarýn cemaatine katýlmak, çünkü onlarýn dualarý cemaate dahil olanlarýn hepsini içine alýr." Ýbnu'l-Esîr: "Bu ziyâdeyi ana kitaplarda (Kütüb-i Sitte) görmedim" der.
Bu ziyadenin mânasý þudur: Bu üç þeyde kalbler huzura kavuþur. Kim bunlara yapýþýr, riayet ederse, kalbi hýyânet, hile ve þer gibi mânevî kirlerden temiz kalýr.
47 - Ebu Hüreyre (radýyallahu anh) anlatýyor; Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): "Her çocuk fýtrat üzerine doðar" buyurdu ve sonra da "Þu ayeti okuyun" dedi: "Allah'ýn yaratýlýþta verdiði fýtrat..." (Rum; 30). Sonra Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) sözünü þöyle tamamladý: "Çocuðu anne ve babasý Yahudileþtirir veya Hýristiyanlaþtýrýr veya Mecusileþtirir. Týpký hayvanýn doðurunca, azalarý tam olarak yavru doðurmasý gibi. Siz kesmezden önce, kulaðý kesik olarak doðmuþ hayvana rastlar mýsýnýz?" Dinleyenler: "Ey Allah'ýn Resûlu, küçükken ölenler hakkýnda ne dersiniz (cennetlik mi, cehennemlik mi?) diye sordular. Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) þu cevabý verdi: "(Yaþasalardý) nasýl bir amel iþleyeceklerdi Allah daha iyi bilir."
Buhârî, Cenâiz 80, 93; Müslim, Kader 22, (2658); Muvatta, Cenâiz. 52, (1, 241); Tirmizî, Kader 5, (2139); Ebu Dâvud, Sünnet 18, (4714).
Bir baþka rivayette: "Doðan hiçbir çocuk yoktur ki, konuþmaya baþlayýncaya kadar þu din üzere olmasýn" buyurulmuþtur.
ÝMÂN VE ÝSLÂM'A GÝREN MÜTEFERRÝK HADÝSLER
48 - Ebu Hüreyre (radýyallahu anh) anlatýyor: Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdu ki: "Mü'min, mütemadiyen rüzgarýn eðici tesirine mâruz bir bitkiye benzer. Mü'min, devamlý belalarla baþbaþadýr. Münâfýðýn misali de çam aðacýdýr. Kesilip kaldýrýlýncaya kadar hiç ýrgalanmaz."
Buhârî, Mardâ 1; Tirmizî, Emsâl 4, (2870); Müslim, Sýfatu'l-Münâfýkûn 58, (2809).
49 - Ýbnu Ömer (radýyallahu anh) anlatýyor: Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) þöyle buyurmuþtu: "Mü'min, yapraðýný hiç dökmeyen yeþil bir aðaca benzer." Halk falanca aðaç, fiþmekânca aðaç diye tahminde bulundular, (fakat isabet ettiremediler). Ben, "Bu, hurma aðacýdýr" demek istedim, ancak (yaþým küçük olduðu için) utandým. Sonra Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm): Bu hurma aðacýdýr" diyerek açýkladý."
Buhârî, Ýlm 4, Edeb 79; Müslim, Sýfatu'l-Münâfýkûn 64, (2811).