|
Ben nice ayriliklar gordum omrumce Kuslar gordum; kirilmis kolu, kanadi Ayri dusmus sevdiginden kuslar gordum Hic bir ayrilik bana bu kadar komadi Ayriligin bir agridir vurur sakalarimda Ve buyur gozlerimde bir okyanus kadar Derinden ses verir icimde bir tel Sonra, birdenbire kirilir, kopar Yeryuzu cekilir altindan ayaklarimin Gecer basima coken bir tavan gibi gokyuzu Durmadan calinir kulaklarimda Sarkilarin en huzunlusu Seni alip uzaklara giden otobus Benim uzerimden gecer hisimla Devrilir, bakakalirim ardindan Bir sel gibi akan gozyasimda... Artik ne yapsam bos, teselliler faydasiz Karanlik gitgide en derinlere ceker beni Caresiz butun sokaklarinda bu sehrin Boyle perisan beklerim donmeni Dolasir birbirine yorgun ayaklarim Ellerimi koyacak bir yer bulamam Nereye gitsem en koyusu acilarin Ne yana baksam, cildirtan bir aksam Istesem ben bu omru, bu talihi istemem Boyle durup durp senden ayrilmak varsa Orada bir mezar kazilir benim icin Ayriligin nerede baslarsa. Ümit Yaşar Oğuzcan |
İnadına Yalnızlıktayım Nede çok kolay kandırılırdım çocukluğumda, Hep kızardım fırlatır atardım kendimi sokak ortalarına, Anlardım büyükleri, anlardım küçükleri, anlardım kandıranları, Gider koşardım yorgan ağlamalarıma yalnız vede mutlu... Beni ben anlamıştı, içimdeki ben içimdeki ihtiyar... Çocuktum, yalnızdım, anlamazdım, kapımdaki söğüt ağacı, Tırnaklarımı yemedim ben, yüzümde asık olmadı, güleçtim, Yorganıma sorun çocukluğuma....Yalnızdım... Ben; içimdeki benle yalnız kavgalı kardeş bazende serkeş, Git başımdan be adam içimde ben olan ben, sen bile yoktun, Kavgada geldin, tetik çekmemde elimdin, Sevdamda hüzün, aşkımda kavgacı, İhanettin... İçimdeki ben; yalnızdın kavgada, aşkta, sevdada, Tomurcuğun güleç yüzlere merhaba deyişinde, Sabaha şafak kurşununu indirirken, gelincik güleçliği, Ağır bir dosttun, adın YALNIZLIKTIM.... Bayram Karaali |
bir deli rüzgar... cehennemdir şimdi sensiz her bir anım, yalnızlığa bile sorarım seni... yokluğunun durakları hep yıkık dökük, sanırım son otobüste getirmeyecek gölgeni... medine dilencisidir sende kalan her bir gülüşüm, bakire ellerinmi resmeder beni... tuallerde boyalarda arar dururum,ben bile çözemiyorum bu kudretini... aynada mutlu bir adam var artık, gözlerimin bebeği senindir ey yar... zulamda saklarım kimseler bilmez, bir dilim umut ve bir deli rüzgar... 18/02/2007 (enginname şiirleri) |
Dans Edelim Gel Gözlerini severim en çok, Gökteki yıldızlardan parlak; Bir parça da baştan çıkarak. Dans edelim gel! Ne halleri vardı, sahiden, Bedbaht aşığı berbat eden onun için hotu zaten. Dans edelim gel! Doldrulamadı hala yeri, Gülden ağzının öpücükleri Kalbimde öldüğünden beri. Dans edelim gel! Dizi dibinde oturduğum Zamanları hatırlıyorum; Bu, işte bütün varım yoğum. Dans edelim gel! (Türkçesi: O.Veli Kanık) Paul Verlaine |
|
Gafletle uyuma yeter, Demedim mi dostum sana. Sayılı günlerde biter, Demedim mi dostum sana. Uyuma hep uyanık ol, Tüm varları kendinde bil. Sevda ile açıyor gül, Demedim mi dostum sana. Ummanlarda yüzelim gel, 'Hu' diyerek taşıtor sel. Bırak divane desin el, Demedim mi dostum sana. Ara ara kendin ara, Koyma gelecek bahara. İNCE bu derdine çara , Demedimmi dostum sana. Sabit İnce |
Yalnızlığımı alıyorum yanıma Bunca özleyiş, bunca arayış boşaSonu ne olursa olsun,aşk ne kadar büyük olursa olsunİnsan yine bir başına…Sevgine inanmıyorum sanmaGit dediğimi düşünme ya daDeneyeceğim bir kez dahaAma şimdilik ‘LÜTFEN ’dokunma banaİlk kez kendim kalmak istiyorumYalnızlığımla baş başaGarip yakınırdım ondan hep oysaFarkında olmadan alışmışım amaHazır değilim yeni bir başlangıcaİşte bu yüzden yalnızlığımı alıyorum yanımaVe biliyorum…Bir kez daha bırakacağım sonunda Ama bu kez ben bir şans vereceğim yalnızlığıma |
Yalnızlık Bir buz dağının ortasında yakılmış ateş kadar üşüyorum Erimek ya da sönmek değil gözümün gördüğü, Çaresizlik bitirir beni, Her defasında tekrar eriyip, tekrar sönmek Tekrarlarla kahrolup gitmek körü körüne Bende takat kalmadı, ne yanacak, ne bitecek Her şey ben kadar yalnızlıkta, ben dâhil… yazarı bilinmiyor |
Durulsana Dalları bastı kiraz Yolları kesti kiraz Durulsana deli gönül Durulsana. Etin ne budun ne Üstüste çekilmiş fotoğraflara döndün zorun ne. Çırpına çırpına akıp gidersin Elbet bu gidişten bir gün bıkarsın Kirimi pasımı yuyup yıkarsın Eller kurumadan, Kollar çürümeden Durulsana deli gönül durulsana. Bedri Rahmi Eyüboğlu |
Karanlıktı Yalnızlık ansızın dünyama doğdu, sessiz bir karanlık. içimde sıcak bir ürperti, ellerim ise buz ... yaktım meşaleyi bir an, etrafımda sadece bir gül. kimsesiz ve yalnız , bir de kanadı kırık bülbül. yazarı bilinmiyor |
| Saat: 20:24 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık