|
Sizin Şiirleriniz Sevme Diyorsun Neyin içine düştüm bilmiyorum Hiç bu kadar çaresiz kalmamıştım Beni bu kadar sevme diyorsun Ben seni unutmaya çalışmadım mı sanıyorsun? Olmuyor gülüm yapamıyorum Yüreğime söz geçiremiyorum Seni neden bu kadar sevdim bilmiyorum Nefret etmek istedim Unutmuşum nefretinde aşk olduğunu Damarlarımda kan akarken seni hissediyor Bana gülüyorsan akmaya devam ediyor Gülmüyorsan donuyor Sana bakınca sarılmak istiyorum Öpmek istiyorum Çok şey mi istiyorum gülüm Ama bunu yapma diyorsun Korkuyor musun sana sarıldığımda Bu kadar sıcak bir yüreği hissedip Kendini kaybetmekten Kalbim zayıfladı artık sancılanıyor Anlamıyor musun bu kalp duracak Bana kısa bir süreyi bile çok görüyorsun Sen bencilsin! Bilmiyorsun ki Bu kalp beklide son bir istek yaptı sana Ukbaya gidecek bu ruh Ne cevap verecek orda Orda da acı var Orda seni beklemek istiyorum Bu bile mümkün değil Ahımı almaktan korkuyorsun Gülüm seni nasıl sevdiğimi göremedin mi? Ben sana nasıl beddua ederim Ahımı almadan yaşayacaksın İçin rahat olsun Başkasını seversin diyorsun Ah gülüm ah içimdesin ama göremiyorsun Bir kurbanın bir celladı olur Benim celladım sensin Sevgiye açsın sen Seni sevgiye doyuracak birilerini arıyorsun Ama sevgiyi ezip üzüntüye koşuyorsun Seni benim gibi seven olmayacak Bende seni sevdiğim kadar başka birini sevmeyeceğim Bir gün aklına gelir miyim bilmiyorum Eğer gelirsem Bil ki o kalbe bağlı olan zincir hala kopmadı Ucu avuçlarında duruyor Belki o zinciri görürsün Gördüğünde ise artık senin için atan bir yürek olmayabilir Ben eridikten sonra sen beni sevsen ne olur Hayır hayır Eğer seversen beni, erisem de sev Ama mezarıma gel bir gün Beni bekle de bana O zaman seni orda acısız beklerim... |
İnsan İnsan gönül gözüyle görebiliyorsa insandır önce Yüreğiyle duyabiliyosa adam sayılır İnsan dünyada dokunmadan okuyabiliyorsa onu Yürüyemeden de olsa tanıyabiliyorsa evreni Beynini ve yüreğini koyabiliyorsa orta yere İşte o zaman o insan oğlu insanır İşte o zaman insanın herşeyi tamdır...♥♥♥ |
Hüzün İki Kişilik Yalnızlık Gördüm ki yalnızlığına çare değilim, Çaresizliğin olamam.. Anladım ki yaralarına merhem değilim, Tuz basanın olamam.. Sevgim senin aşılmaz hapishanen olduysa, Cezan tek başınalıksa iki kişiyle, İdam sehpanı ayaklarının altından iten olamam.. Eyy zülfünün her teline kurban olduğum yar! Koş hadi, Kırdı sevgim yalnızlığın zincirlerini.. Uç hadi, Beşiktaş vapurundan simit attığım martılar gibi... Ayrı ayrı kalablıklarda yalnızlık sevgilimizken, Birbirimize sevgili nasıl olalım? ? Hüzün |
Sevgi Sevgi Sevgi ışık, sevgi hayat Kâinatın gizi sevgi Sevgi umut, sevgi murat Gönlün gören gözü sevgi Sevgi huzur, sevgi barış Sevgi ilmek, sevgi nakış Sevgi gülüş, sevgi bakış Gönüllerin közü sevgi Sevgi bahar, sevgi rahmet Sevgi kazanç, sevgi servet Sevgi dostluk, sevgi sohbet Ömrün tadı, tuzu sevgi Sevgi güneş, sevgi ateş Sevgi menzil, sevgi yoldaş Sevgi Yunus, sevgi Bektaş Yesevînin sözü sevgi Sevgi nefes, sevgi dünya Sevgi gönül, sevgi derya Sevgi bâde, sevgi rüya Sevgilinin nazı sevgi Sevgi ilim, sevgi irfan Sevgi çâre, sevgi derman Sevgi Tanrı, sevgi iman Dört kitabın izi sevgi Sevgi evvel, sevgi âhir Sevgi kevser, sevgi nehir Sevgi tılsım, sevgi şiir Ozantürkün özü sevgi |
kimi sevsem sensin KİMİ SEVSEM SENSİN kimi sevsem sensin / hayret sevgi hepsini nasıl değiştiriyor gözleri maviyken yaprak yeşili senin sesinle konuşuyor elbet yarım bakışları o kadar tehlikeli senin sigaranı senin gibi içiyor kimi sevsem sensin / hayret senden nedense vazgeçilemiyor her şeyi terk ettim / ne aşk ne şehvet sarışın başladığım esmer bitiyor anlaşılmaz yüzü koyu gölgeli dudakları keskin kırmızı jilet bir belaya çattık / nasıl bitirmeli gitar kımıldadı mı zaman deliniyor kimi sevsem sensin / hayret kapıların kapalı girilemiyor kimi sevsem sensin / senden ibaret hepsini senin adınla çağırıyorum arkamdan şımarık gülüşüyorlar getirdikleri yağmur / sende unuttuğum hani o sımsıcak iri çekirdekli senin gibi vahşi öpüşüyorlar kimi sevsem sensin / hayret in misin cin misin anlamıyorum |
FIRIN İŞCİSİ-ORHAN AFACAN Yanmamaya yana, yana alışır. Göz nuru, yüreği una karışır. Zamanla, ateşle, aşkla yarışır Yaptığı kürekle alevlere sörf.. Fırına atılır birer, ikişer. Ateşle Hamura koku, tat düşer. Ekmekle birlikte kendide pişer Yaptığı kürekle alevlere sörf.. Dal gibi bir boyu, siyah sacı var. Unlanır aniden olur ihtiyar. Alında terleri mutlu, bahtiyar Yaptığı kürekle alevlere sörf.. Gizli kahramandır fırın işçisi. Bir başka adıdır nar'ın işçisi. Ateşle gül olan terin işçisi Yaptığı emekle onurlanır örf. Alının teri köşk, taht'ta yüreği. Altın bileziktir tahta küreği. Sadakat, sadakat, işin gereği Yaptığı emekle onurlanır örf. Sanatın özüdür satılan ekmek. Mayasına sevgi katıla ekmek. Ruhunu karartır atılan ekmek. Yaptığı emekle onurlanır örf. He mamul bir farklı iştahla yenir. Ekmeksiz sofraya soframı denir. ‘Allaha hamd olsun' ekmekle denir Yaptığı kürekle alevlere sörf.. Orhan Afacan |
Orhan Afacan Msxlabs.org Sanki oyundasın taş atan çocuk. Cahilmi, cesurmu sonra görürsün Seni kımler böyle oynatan çocuk. Sanmam bu eğlencen çok uzun sürsün... Sökülen kaldırım, ayaklarındır Ölünceye kadar bir götürümsün.. Kundaklanan dükkân yarınlarındır Vicdanında yargılanan cürümsün Elinde molotof, yuzünde maske- Neden bir gizliliğe bürünürsün… Yıllarca sonra, desen bile keşke Vatan ahı ağırdır, sürünürsün. Senin yaşıtlarda taso salgını Yahut bir iple topaç çevirirsin. Oyun sandığın işlerin çılgını Çamı hedeflerken, can devirirsin Hapistemi geçsin erkenlik çağı Ordada sarmalar pisliğin ağı. Kopmak bilmez asla takvim yaprağı Harf, harf, cümle cümle sen sökülürsün. Kaynağıdır dinlerin Ortadoğu. Din olmaktan uzak dinlerin çoğu. Tarih boyu bundan kinlerin çoğu Muslümansın, müslüman görünürsün. Benimde devletle sorunlarım var– Yapamam bunu aramızda duvar. Hırs, nefret, cahillik, benlik canavar Davanı hukuk ile sürdürürsün.— Hadis ’vatan aşkından iman doğar’ İmansızı, iman her zaman boğar Nefret, öfke beyne, kalbe zor sığar. Kendini ellerinle öldürürsün. Bir taş konuyu nereye götürdü Kalkınmamızı dereye götürdü— İç, dış düşman biz nasıl düşürdü. Devamlı boş çareye bürünürsün.. Araya girmesin etnik tefrika- İşte Ortadoğu, işte Afrika Global siyasetler binbir entrika Ne yapsan hep mata düşürülürsün— Sömürgecidir her zaman Avrupa, Sanma takdir edilir, övülürsün - Şimdi demokrası elinde sopa. O sopayla da bir gün dövülürsün.- ORHAN AFACAN kaynak |
EN SEVDİĞİN KADINI Şeytanın arkadaşı, dedi “uy bu “veliye”, Uydurdun ya serseri en sevdiğin kadını. Akıl ermez işleri ettin-yaptın deliye, Döndürdün ya serseri en sevdiğin kadını… Duyurdum eşe-dosta, elimden tuttu kardeş, Hiç sırtından vurandan insana olur mu eş? Güvenimin ödülü oldu bir tutam ateş, Yandırdın ya serseri en sevdiğin kadını… Eğilmezdim! eğerek yoluna ettin köle, Şimdi kaya gibiyim, kanardım bir dal güle, Ocağımı söndürüp, koru çevirdin küle, Söndürdün ya serseri en sevdiğin kadını… Estin bir bahar günü masum seher yeliyle, Yüreğim susamıştı kanar oldum hâliyle, Girdin şah damarımdan öyle tatlı dil ile, Kandırdın ya serseri en sevdiğin kadını… Ayser ÖZBAKIR |
BİLMEZDİM RUH NE,CAN NE.ORHAN AFACAN Yokluğun zerresiydim bilmezdim ruh ne, can ne. Dediler bir gün bana bu baba, bu da anne. Büyürken itinayla annemin kucağında Yol ayrımına geldim aklımın kavşağında. Önümde iki yol biri doğa, biri tevhit. Tevhit’te haram, helal; doğada din bir tehdit. Etkisinde yüreğim çoğu zaman çevremin Ancak itirazı var geçen her evremin. Bir yokluktum ben bilmezdim ruh ne, can ne. Buradan sonra gelen evre, zaman, mekân ne? Ben ne ilkiyim, ne sonuyum dünyaya gelenin .. Bildiği yeterlimi, doğrumu her bilenin Ye iç, eğlen için mi; amacı can bulmanın? Durumu ne olacak bunları bulmayanın? Yokluğun zerresiydim,varlığın zirvesiyim Allah’a kul, Resule ümmet, Kur’an’a tabiyim. Orhan Afacan |
Bana Emanet Git için huzur bulsun, ben maziyi korurum, Ardında bıraktığın izler bana emanet. Ayrıldığımız yerden ayrılmadan dururum, Bir zaman şaha kalkan ‘bizler’ bana emanet… Nelere maruz kaldım, ne zamanı ne yeri, Ağzımı laf doldurdun sen söylettin Ayser’i, Siyahlara büründü söndü gözümün feri, Usanmadan baktığın gözler bana emanet… Yüreğim boyun eğdi, aklım sana kin etti, Kurduğun her cümlenin yüzdesi ihanetti, Yemine gerek yoktu her kelimen senetti, Senin dilinden çıkan sözler bana emanet… Artık gücüm yetmiyor en ihtiyar yaştayım, Özümden ara beni topraktayım taştayım, Takvimleri tükettim mevsimlerden kıştayım, Baharlar senin olsun güzler bana emanet… Ayser ÖZBAKIR |
| Saat: 13:15 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık