|
Lavieenrose Şebnem Bölükbaşı Elimi uzatsam Dokunurum yalnızlığıma Çığlıklar yırtıyor içimi Duyuyor musun? Çağırsam, gelirsin yanıma Biliyorum. Korkuyorum, seni de katıyorum Gecemin karanlığına Ellerini tutuyorum, ağlıyorum... Bilmediğim, tanımadığım Ama hissettiğim Yanımdasın gecede Ve güneş hiç doğmadı Biliyorsun! |
Öyle Çok Baktım Ki Öyle çok baktım ki güzelliğe onunla dopdolu hayalim. Gövdenin hatları. Kırmızı dudaklar. Hazla dolu kollar bacaklar Sanki Yunan yontularından alınmış saçlar, her zaman güzel, taranmış olsalar da, hafifçe düşüvermiş solgun alınlara. Aşkın yüzleri, tam şiirimin istediği gibi... gençliğimin gecelerinde, gizlice buluştuğum gecelerinde. (Türkçesi: Erdal Alova) Konstantinos Kavafis |
Kim anlar beni benden başka Bir adım atabilsem toprak da titreyeceğim Bir ışık görsem gözlerim kapanmadan Güneşin vurduğu bir taş Taşlara serileceğim. Akan bir suya değse ayaklarım Parmak uçlarımla papatya tutsam Ekin tarlasında sarı başakları Koklasam dokunsam yaşadığımı hissedeceğim Buralarsa Eylülün Nisanın Temmuzun Bir olduğu mevsim. Zamanlarsa Gecenin gündüzün Farksız olduğu saatler Ayazdan ayaz Yaşımı yaşadığımı bilmediğim bu yer Tabutum taştan mahzenim Üstümdeki urbam kefenim Yaşamak nefes almaksa eğer Bende yaşadım derim Mezarım, bir ağaç altı olsun dileğim Öldüğüm gün doğum günümdür benim. Nevin Kurular |
Bir kere sevdaya tutulmaya gor; Ateslere yandiginin resmidir. Asik dedigin, Mecnun misali kor; Ne bilsin alemde ne mevsimidir. Dunya bir yana, o hayal bir yana; Bir mesaledir pervaneyim ona. Altinda bir omur done dolana Agladigim yer penceresi midir? Bir koseye mahzun cekilen icin, Yemekten icmekten kesilen icin, Sensiz uykuyu haram bilen icin, Ayrilik olumun diger ismidir. Cahit Sıtkı Tarancı |
Yalnızlığım benim kimsesizliğim umarsızlığım ıssız kentlerde kederli sürgünlüğüm sabahsızlığım benim konkunç depresyonum kalabalıklar ortasında üryan kalmışlığım horlanmışlığım dışlanmışlığım örselenmişliğim dağ başlarında umarsızca ağlamışlığım yalnızlığm benim tükenmişliğim konkunç celladım her gün yıkılmışlığım yavan gündüzlerim cinnet gecelerim aniden yaşlanmışlığım her gün yeniden yavaş yavaş ölmüşlüğüm tüketen ve kan ağlatan yalnızlığım ürkek celladım dalgınlığım daralmışlığım çıkmaz sokaklarım melankolim devşelen azgınlaşan korkunç yanlızlığım benim kanserim habis urum hüzünlü yalnızlığım korkunç celladım ölümüm benim yalnızlığım... yalnızlığım benim. Mahmut Ayaz |
ARTIK SENSİZİM GİDİYORSUN YA... KARA BULUTLARI KATMIŞ ARDINA ACILARI YÜKLENMİŞ SIRTINA DÖRT NALA GELİYOR YANLIZLIĞIM. GİDİYORSUN YA.. NEKADARDA MUTLU ÇARESİZLİKLER YÜREĞİMİN GERGEFİNDEN CIMBIZLARLA ÇEKİYOR NAKIŞ NAKIŞ UMUTLARI GİDİYORSUN YA... RENKLERİNİ SİLİYOR TUVALİM KARASI BANA GECELERİN CEFASI BANA ELDE KALAN TEK RESİM GÖZLERİNİ SEYREDECEĞİM GİDİYORSUN YA... GİYOTİNE GİDİYOR PAYLAŞMALARIM BUGÜNÜMDE, YARINLARIMDA GİDİYOR GİDİYOR DÜŞMÜŞ PEŞİNE UMUTLARIM GİDİYORSUN... DALGALARINDA BOĞULDUĞUM DENİZİM GİDİYORSUN... BUNDAN BÖYLE ZAMANLARA SENSİZİM. Nevin Kurular |
UMUTLARIM umutlar yeşerir ken sevdim seni kaçgün dolaştım seni bulmak için buldum derken kaybetmenin kederiyle yanarken sevmenin alfabesi olmaz ki yetmez ki cümleler anlatmaya şimdi tekim artık rahat ol unutulan da unuturmuş sonunda yaşamak gerek hayatın her anında işte bende unuttum sonunda A.ERDAL KAYA |
YALNIZ BİRİ Yanından geçiyoruz tahta perdenin her günkü yolumuzda Yalnız biri, bir genç sıçrıyor görmek için öte yanını Bunca bezgin insan arasında yalnız biri Kemal Ozer | |
Adak yaptığım hüznüm kaybolacak hüznüm bir gün bu dağlarda sözüm şu ki arkamdan ağıt yakacak kadınlara ben neden cenge tutuşmuştum çürümüş zamanla öğretin kuşlara aşk derdiyle avunanlara söylediğim antika türküleri saydıkca, sayıları tükettim tükenmedim rüzgar törpüledikce taze ümitlerimi şiirim dedim can versin ağıtlarınıza. Şen kızlardan dinlediğim truvaya aşık adamın köhne hikayesine şimdi de dağlarda sadalarca rastlamak ne kötü bakışlarıyla türküleri altın yaldızlı yapan adamın sömürüşü yamalı urbalı sevgilileri ne kötü yavrusunu yüreğine saran ananın yanında kutsanmış ezgilere feda edilen anaları görmek ölüm gecesinde mutluydu dedem, ölüpte gidince yaş bilmeyen gözlerim sel oldu dedi ninem uysal kasırgalara yaktığım türkülerden beni azad edin kapanmış yaraları depreştirmemi hoş görün tabiblerin yaşamaz dediklerini kara bulutlarda saklayışımı da şanlı suları zafer fermanlarını yakışımıda olacaksa af'sız kalacak tek şeyim bir gün bu dağlarda kaybolacak hüznüm. Adem Özbay |
Çiçekçi bana bir gül ver sevgilime değil bir ölü için Çiçekçi bana bir gül ver İçine gözyaşlarımı sığdırabileyim. Yakasına böyle bir gül takmıştı O gün bir görseydin sen onu Çiçekçi bana bir gül ver Sanki o güldendi bütün mutluluğu Sen de: - Bir arkadaşın öldü Ben diyeyim: - Kardeşim! Çiçekçi bana bir gül ver Götürüp tabutuna iliştireyim. Kaldırımlarda kömür tozları Bacalarda koyu bir duman var Kara bir gökyüzü tek özelliği bu kentin Çiçekçi bana bir gül ver Kapalı perdeleri açabilse gülüm Kapalı kapıları kırabilse Kapalı yüreklere girebilse... Çiçekçi bana bir gül ver - Beyim, gül olmaz ki bu mevsimde! Ahmet Erhan |
| Saat: 06:13 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık