MsXLabs

MsXLabs (https://www.msxlabs.org/forum/)
-   Tarih (https://www.msxlabs.org/forum/tarih/)
-   -   Çin Halk Cumhuriyeti (China) ve Çin Halk Cumhuriyeti Tarihi (https://www.msxlabs.org/forum/tarih/11355-cin-halk-cumhuriyeti-china-ve-cin-halk-cumhuriyeti-tarihi.html)

PiSiK0PATR 13 Ekim 2006 16:34

Çin Halk Cumhuriyeti (China) ve Çin Halk Cumhuriyeti Tarihi
 
Eski devirlere ait yapılan araştırmalar Çin hakkında devamlı yeni bilgiler vermektedir. Ülkeyi yöneten ilk hanedan olarak Hya ve Şang sülaleleri bilinmektedir. Hya sülalesi hakkında bilinen tek bilgi hükümdarların isimleridir. Şang sülalesinin, yapılan araştırmalar neticesinde yaklaşık olarak M.Ö. 1450-1050 seneleri arasında Çin ovalarına hakim oldukları bilinmektedir.

M.Ö. 1050-220 yılları arasında değişik çeşitli uygulamalarla Çov Sülalesi yönetmiştir. Şang Sülalesini yıkarak başa geçen Çov Sülalesi, M.Ö. 1050-771 seneleri arasında feodal bir idare kurdular. Ülkede, feodal devletler bağımsız devletler halinde gelişmeye başladı. Bu durum hükümdarın gücünün azalmasına ve feodal devletler arasında savaşa sebep oldu. Batıdan gelenTürk ve Moğollar, ülkenin büyük bir kısmını fethettiler. Batı milletlerinin eline düşmüş olan topraklarından büyük bir kısmını Çin beyi Tsin, geri aldı. Böylelikle devleti önemli feodal devletlerden biri oldu.

M.Ö. 770-472 devri: Feodal beylerin kendi aralarında iç savaşlara giriştikleri bir devirdir. Bu savaşlar neticesinde yedi bey kalmış ve bunlar da kral şanını alarak Çov Sülalesinden ayrıldılar. M.Ö. 472-221 iç savaş sonunda M.Ö. 453 senelerinde Tsin’in feodal devleti üç devlete bölündü.

M.Ö. 221-206 aralarında Tsin’in Sülalesi memleketi mutlakiyetle idare etti. Tekerlek dingillerinin standartlaştırılması ve bazı ölçü birimlerinin kullanılmaya başlaması Çin tarihinin bu safhasına ait önemli hadiselerdir. Kuzeyden gelen saldırılardan (Hun saldırıları) korunmak için Çin Seddinin ilk şekli olan toprak tabyalar yapıldı. Doğu Çin bölgesinde başlayan bir ayaklanma, uzun süren savaşlara sebepiyet verdi ve bu savaşlar sonunda Han Sülalesi yönetimi ele geçirdi ise de, bir müddet sonra idare değişti.

M.Ö. 206 yılında yönetimi, küçük rütbeli bir asker olan Lui Ki ele geçirerek Han Sülalesini (asiller) kurdu. M.S. 168 senesinde meydana gelen bir hükumet darbesi üzerine 220 senesine kadar devam eden iç savaşlar devri başladı. Büyük bir halk ayaklanması bastırıldı. Bu iç savaş neticesinde ülke üçe bölündü, kuzeyde Vey (220-264), güneydoğuda Vu (229-280), güneybatı Şu (221-263) imparatorlukları kuruldu.

Göçlerin arttığı devirde, Tsin Sülalesinin (265-316) başa geçerek, parçalanan Çin’i birleştirmeleri de ülkeye huzur ve istikrar getirdi. Daha önceleri ücretle kullanılan milletler bu savaşlarda (asillerin savaşlarında) o derece kuvvetlendiler ki, bunlardan Hyung-nu’lar (Hunlar) 303’te yeni bir devlet (Han) kurdular. Bu sülale Çin İmparatorunu iki defa esir almış ve 317’den başlayarak bütün Kuzey Çin’de hakimiyet kurmayı başarmıştır. Bunun üzerine Tsin Âilesi kuzeye inerek burada Doğu Tsin Sülalesini (317-419) kurdu.

Güney Çin’de 580 senesine kadar çeşitli sülalelerin kurduğu muhtelif devletler görülür. Suy Sülalesi (581-618) Çin’i birleştirmeye muvaffak oldu. Bu kısa ömürlü hanedan zamanında Çin, Vietnam’ın kuzey ve güneyini ve Tibet’in kuzeyini ele geçirdi. Çin’in nüfuzunu tekrar Orta Asya’da hissettirdi. Bu devrede Kuzey ve Orta Çin Ovasındaki ticari münasebetleri kolaylaştırmak için kanallar açıldı.

Ancak bütün bu işlerin yapılması için yabancılardan yardım istenmesi Suy Sülalesinin sonu oldu. T’ang Sülalesi (618-907) işbaşına geldi. Bu hanedan devrinde (664) toprakların yeniden taksimi ve vergilendirilmesi yapılmıştır. Müslüman Arapların saldırıları üzerine Türkistan Çin’in elinden çıktı.

Bundan sonra Türkler devlet idaresinde önemli mevkilere yerleştiler ve sık sık vuku bulan ihtilallerde önemli rol oynadılar. T’ang Hanedanının düşüşünden sonra 960 tarihine kadar 5 küçük hanedan iş başına geçti. Bu devirde Kuzey ve Güney Çin’de küçük eyaletler şeklinde devletler meydana çıkmıştı. 960 tarihinde iş başına geçen Sung Hanedanı zamanında Çin İmparatorluğunun birliği yeniden tesis edilmeye çalışılmış, ancak bunda muvaffak olunamamıştır.

Bu hanedan devrinde birçok şehirler kuruldu ve barut kullanılmaya başlandı. Mimari, tarih, şiir, resim, porselen ve bahçecilikte çok yüksek bir seviyeye ulaştılar. Elde bulunan tarihi dokümanlar bu medeniyetin yüksekliğine delil teşkil etmektedir.

Cengiz Han, 1206-27 yılları arasında Çin’i işgal etti ve Moğollar, 1214 yılında Sarı Nehirin kuzey tarafındaki bölgede hakimiyeti ele geçirdiler. 1271 tarihinde Kubilay Han, imparatorluğunu ilan etti. Böylece Yüan Hanedanının (1260-1368) ve başşehir Yenching (Pekin)i kurdular. Moğollarla beraber Yüan Hanedanı bütün Çin’i fethederek hakimiyetleri altına aldılar. Bundan sonra Moğollar Çin kültürünün etkisi altına girerek, din, örf ve adetlerinde, giyim ve kuşamlarında Çin örf ve adetlerini benimsediler.

Chu Yüan Chang, Yüan Hanedanı yerine Ming Hanedanını (1368-1644) kurdu. Bu hanedan zamanında Moğollar, Baykal Gölünün kuzey tarafına sürüldü ve imparatorluk eski kuvvetine kavuştu. Yine bu devirde Avrupalılar Çin’e ulaştılar. Portekizliler ve İspanyollar 16. yüzyılda, Alman ve İngilizler 17. yüzyılda buraya geldiler. Ming Hanedanından sonra işbaşına geçen Ch’ing Hanedanı (1644-1912) zamanında, Avrupalı tüccarlar, Çin’in önemli kaynaklarını yıllarca batıya aktarıp, bundan istifade ettiler.

Çin, uzun yıllar batıya kapalı kaldı. Çin’in batıya açılması 19. yüzyıl ortalarında başladı. Bu yıllarda Portekiz, İngiltere, Fransa, ABD ile ticari, siyasi münasebetler başladı. Bunlardan İngilizler, Hint pamuklukları ve afyonunu, çay ve ipekle değiştiriyorlardı. Çin üst makamları bu ticareti engellemeye çalıştılar. Bununla ilgili olarak afyon ithalini yasaklayan kararlar aldılar. Bunun üzerine İngilizlerle anlaşmazlıklar çıktı ve savaşlar başladı. Ancak bu savaşlar İngilizlerin galibiyeti ile sona erdi (1842).

Yapılan anlaşma sonunda İngilizler daha geniş haklara sahip oldular. Bunun neticesi olarak beş Çin limanı İngilizlere açıldı ve Hong Kong Adası da İngilizlere bırakıldı. Bu savaşlara “Afyon Savaşı” adı verildi. Daha sonra yapılan anlaşmalarla ABDve Fransa’ya aynı haklar tanındı.

Zamanla anlaşmaların uygulanması aksadı. Çinliler yabancıları ülkelerinden atmak istiyorlardı. Fakat onlar elde ettikleri imtiyazları geri vermeye niyetli olmadıkları gibi, bunları az buldular. Böylece, on dokuzuncu yüzyılın ikinci yarısında ülkede ayaklanmalar oldu. Fakat bu ayaklanmalar yabancı güçler tarafından bastırıldı. 1858 yılında anlaşma uyarınca İngiliz ve Fransızlar yeni haklar kazandılar. Bir müddet sonra aynı menfaatler ABDve Rusya’ya da tanındı. Bu olaylardan sonra, Çin’de bir sükunet dönemi başladı.

Çin-Japon Savaşları: Çin’in Kore üzerinde hakimiyet kurmak istemesi üzerine 1894 yılında ilk savaş başladı. Kore’de çıkan ayaklanmayı bastırmak üzere her iki ülke de Kore’ye asker gönderdi. Ayaklanma bastırıldı. Fakat daha sonra her iki ülke birbirleriyle savaşa tutuştular. Bu savaşlar sonunda Çin büyük kayıplara uğradı. 1895 yılında savaş sona erdi ve Çin, Kore’nin bağımsızlığını tanıdı, ayrıca Formoza Adasını da Japonya’ya vermek mecburiyetinde kaldı.

1911’den sonra başa geçen Yuan Şi-K’ay monarşik bir idare kurmaya başlamışsa da muvaffak olmayarak 1916 ‘da öldü. Bu arada 1917’de sembolik olarak Birinci Dünya Savaşına girmiş ancak bir çok şehirleri bu arada Şanghay, Japonya tarafından işgal edilmiştir. 1925 yılında milliyetçilerin önderi olan Çiank Kayşek yönetimi ele geçirdi. Orduları ile Japonlara karşı savaşarak bir çok yerleri geri aldı. Bu arada Şanghay tekrar ele geçirildi.

Ülkede 1920 yılında komünist partisi kuruldu ve taraftar toplamaya başladı. Bu parti, ülkede bir çok karışıklıklar çıkardı. Çiank- Kay-Şek bir taraftan Japonlarla savaşırken, bir taraftan da bu ayaklanmaları bastırmaya uğraşıyordu. Nihayet 1927’de komünistlerin başına geçen Mao Çe-Tung, Çu Enlay ve Çu Di ile komünist partisi güçlenerek ülke çapında teşkilatlanmaya, hükumet kuvvetleri ile çarpışmaya başladı.

İkinci Dünya Savaşı sona erince, komünistlerle milliyetçiler başbaşa kaldılar. Mao Çe-Tung yönetimindeki komünist birlikleri ülkeye hakim oldular. ABD milliyetçilere yardım eder göründü. ABD’nin Çin’e gönderdiği diplomatlar hep milliyetçilerin aleyhine çalışmış, onların komünistlerin eline geçmesine sebep olmuşlardır. Yönetim tamamen komünistlerin eline geçince, Milliyetçi Çin hükumeti, Formoza (Tay-Van) Adasına çekilmek zorunda kaldı. Böylece Çin ikiye ayrıldı: Çin Halk Cumhuriyeti ve Milliyetçi Çin Cumhuriyeti.

1 Ekim 1949 yılında Mao Çe-Tung’un başkanlığında Çin Halk Cumhuriyeti kurulmuş oldu. Böylece Çin’in Asya kıtasındaki bütün toprakları Çin Halk Cumhuriyeti’nin eline geçti. Milliyetçi Çin Cumhuriyeti de Formoza Adasına çekildi ve orada hükumet kurdu. Mao, 1976’da öldü. Mao’nun ölümünden sonra, Maoizm açıktan tenkid edilmeye başlandı. Çin idarecileri ABD ve Japonya ile ekonomik iş birliği yaptı.

Mareşal Ye Cienying, Mao’nun yanlışlarını açıkladı. Eski katı durum kaldırılarak ekonomik ve siyasi yönde yumuşama başladı. Çin kapıları yabancı sermayeye açıldı. Son yıllarda demokratikleşme hareketleri kanlı bir şekilde bastırıldı.


virtuecat 28 Ekim 2006 02:01

Çin Halk Cumhuriyeti - China
 
http://img160.imageshack.us/img160/5066/guoqi1d80883bq9.jpg



Toprak Yüzölçümü

Çin Halk Cumhuriyeti... Kısa adıyla Çin... Asya kıtasının doğusunda ve Pasifik Okyanusu’nun batı kıyısında bulunuyor. Çin, yaklaşık 9.6 milyon kilometrekarelik yüzölçümüyle Asya’nın en büyük ülkesi; dünyanın ise Rusya ve Kanada’dan sonraki üçüncü büyük ülkesidir.
Çin toprakları, kuzeyde Mohe Nehri’nin kuzeyindeki Heilongjiang Nehri’nin orta noktasından (53 derece 30 dakika kuzey enlem), güneyde Nansha Takımadaları’nın en güney noktası olan Zengmuansha Kayalıkları’na uzanıyor. (4 derece kuzey enlem). Bu iki nokta arasında yaklaşık 49 derecelik enlem farkı var. Kuzey-güney doğrultusundaki genişlik, yaklaşık 5500 kilometredir. Çin sınırları, doğuda Heilingjiang Nehri ile Wusuli Nehri’nin kavuşma noktasından (135 derece 5 dakika doğu boylam), batıda Pamir Yaylası’na uzanıyor (73 derece 40 dakika doğu boylam). Bu iki nokta arasında da yaklaşık 60 derecelik boylam farkı söz konusu. Batı-Doğu doğrultusundaki genişlik, yaklaşık 5000 kilometre.

Çin'in kara sınırlarının uzunluğu yaklaşık 22.800 kilometredir. Ülke, doğuda Kore Demokratik Halk Cumhuriyeti, kuzeyde Moğolistan, kuzeydoğuda Rusya, kuzeybatıda Kazakistan, Kırgızistan ve Tacikistan, batı ve güneybatıda Afganistan, Pakistan, Hindistan, Nepal ve Bhutan, güneyde de Myanmar, Laos ve Vietnam ile sınır komşusu. Doğu ve güneydoğuda ise Kore Cumhuriyeti, Japonya, Filipinler, Brunei, Malezya ve Endonezya ile deniz komşusu.



Milli Marşı:
Çin Halk Cumhuriyeti Milli Marşı: Çin Halk Cumhuriyeti’nin milli marşının adı, “Gönüllü Ordu Marşı”dır. 1935 yılında tiyatro yazarı Tian Han tarafından yazılmış ve Çin’in yeni müzik anlayışının kurucusu Nie Er tarafından bestelenmiştir. Bu marş aslında “Fırtınalı Yılların Kahramanları” adlı filmin müziğiydi. Filmde “18 Eylül” olayından sonra Çin’in kuzeydoğusundaki üç eyaletin Japon saldırganlar tarafından işgal edilişi, Çin ulusunun ölüm kalım anını yaşaması, bazı aydınların “aydın bunalımı” ve tereddütten sıyrılarak Japon saldırganlarına karşı ön cephede direnmeleri anlatılıyordu. Kullanılan müzik ve şarkı, filmin değişik yerlerde gösterilmesi ve vatanı kurtarma kampanyasının başlatılmasıyla birlikte Çin’in her köşesine yayıldı, “Çin Ulusunun Kurtuluş Borusu” olarak adlandırıldı. 27 Eylül 1949’da Çin Halk Siyasi Danışma Konferansı 1. Genel Toplantısı’nda, Çin Halk Cumhuriyeti’nin milli marşı resmen saptanmadan önce “Gönüllü Ordu Marşı”nın milli marş olarak kullanılması kararlaştırıldı. 14 Mart 2004’te Çin 10. Ulusal Halk Meclisi’nin ikinci toplantısında kabul edilen Anayasa değişikliği tasarısında Çin Halk Cumhuriyeti’nin Milli Marşı’nın “Gönüllü Ordu Marşı” olduğu belirlendi ve konu anayasal hükme bağlandı.



Gönüllü Ordu Marşı
Ayağa kalkın,
Köle olmak istemeyen insanlar!
Kanımız ve etimizle yeni bir Çin Seddi oluşturalım!
Çin ulusu en tehlikeli dönemden geçiyor,
Herkes son haykırışına zorlandı.
Ayağa kalkın! Kalkın! Kalkın!
Hepimiz tek yürek olalım,
Düşman ateşi içinde ilerleyelim.
Düşman ateşi içinde ilerleyelim.
İleri, ileri, ileri!


Çin Halk Cumhuriyeti'nin başkenti: Beijing

Çin Halk Cumhuriyeti’nin başkenti Beijing’dir. Kısa adı, Jing... Kuzey Çin Ovası’nın kuzeybatı kenarında bulunan Beijing ilk döneminde Ji kenti olarak bilinmekteydi. Bahar-Sonbahar ve Savaşan Devletler Dönemi’nde Yan devletinin başkentiydi, Liao Hanedanı’nın ikinci başkentiydi ve Yanjing olarak adlandırılmıştı.



Nüfus durumu

Çin, dünyada en çok nüfusa sahip ülkedir. 2002 yılının sonuna kadar Çin’in toplam nüfusu 1.28453 milyarı bularak (Hong Kong Özel İdari Bölgesi, Macao Özel İdari Bölgesi ve Taiwan eyaleti dahil değil) dünyanın toplam nüfusunun yüzde 20’sini oluşturmaktadır. Çin ayrıca dünyada nüfus yoğunluğunun nispeten fazla olduğu ülkelerden biridir (ortalama nüfus yoğunluğu kilometre karede 135 kişi). Ancak Çin’in nüfus dağılımı orantılı değildir; doğuda fazla, batıda ise azdır. Yoğun nüfusa sahip olan doğu kıyısında kilomatrekareye 400’den fazla kişi, orta kesimde kilometrekarede 200’den fazla kişi düşerken nüfusun az olduğu batı kesimde bulunan yayla bölgelerinde kilometrekarede 10’dan daha az kişi düşmektedir. Şimdi Çin nüfusunun ortalama yaşam süresi 71.4 yaşına yükseldi (erkek 69.63, kadın 73.33 yaş). Bu rakam dünyanın ortalama seviyesiden beş yıl, gelişmekte olan ülke ve bölgelerden yedi yıl daha fazladır. Ancak gelişmiş ülkelerle kıyaslandığında beş yıl azdır.

2002 yılında Çin nüfusunun doğal artış oranı sürekli düştü. 2002 yılının sonuna kadar Çin’in iç kesiminin toplam nüfusu 1.28453 milyara ulaştı. Kentsel nüfus 502.12 milyon olup toplam nüfusun yüzde 39.1’ini; kırsal nüfus 782.41 milyon olup yüzde 60.9’unu oluşturuyor. Çin’de erkeklerin nüfusu 661.15 milyon, kadınların nüfusu ise 623.38 milyondur. 0-14 yaşındaki nüfus oranı yüzde 22.4, 15-64 yaşındaki nüfus oranı yüzde 70.3, 65 ve 65 yaş üstü yaşın nüfus oranı yüzde 7.3’tür. Yaşlıların nüfusu 93 milyon 770 bindir. Çin’de her yıl doğum sayısı 16.47 milyon, doğum oranı binde 12.86; ölüm sayısı 8,21 milyon, ölüm oranı binde 6.41’dir. Yılda net olarak 8.26 milyon nüfus artışı yaşanmaktadır, doğal artış oranı binde 6,45’tir.



Siyasi yapı


Çin Halk Cumhuriyeti, işçi sınıfının liderliğinde ve işçi-köylü ittifakı temelindeki halkın demokratik diktatörlüğüyle yönetilen bir sosyalist devlettir. Sosyalizm, Çin Halk Cumhuriyeti’nin temel sistemidir.

  Çin Anayasası:

  Bir devletin temel yasası olan anayasada, o ülkenin toplumsal sistemi ve devlet yapısını belirleyen temel ilkeler, devlet organlarının örgütleniş ve faaliyetlerini düzenleyen ilkeler ve vatandaşlarının temel hak ve yükümlülükleri yer alır. Bazı ülkelerin anayasalarında milli bayrak, milli marş, milli amblem, başkent ve iktidar sınıfının önemli gördüğü diğer yönetim usulleri de belirleniyor, anayasa devletin her alanını kapsıyor. Devletin en yüksek yasası niteliğindeki anayasa, o ülkenin diğer yasalarının hazırlanışının temelini oluşturuyor ve o ülkedeki hiçbir yasa ve yönetmelik anayasaya aykırı olamıyor.

  Çin Halk Cumhuriyeti’nin kuruluşundan önce yürürlüğe giren “Çin Halk Siyasi Danışma Konferansı Ortak Programı”, Çin’deki halkın demokratik birleşik cephesinin programı olmakla birlikte, geçici anayasa rolünü oynamıştı. 29 Eylül 1949’da Çin Halk Siyasi Danışma Konferansı 1. Genel Toplantısı’nda kabul edilerek yürürlüğe giren Ortak Program, Çin Halk Cumhuriyeti Anayasası’nın yürürlüğe girdiği 1954’e kadar geçici anayasa rolünü fiilen yerine getirmişti.

  Çin Halk Cumhuriyeti’nin 1 Ekim 1949’da kurulmasından sonra 1954, 1975, 1978 ve 1982 yıllarında toplam dört anayasa hazırlanıp yürürlüğe girdi.

  Bugün yürürlükte olan Çin’in dördüncü anayasası, 4 Aralık 1982’de 5. Çin Ulusal Halk Meclisi 5. Genel Toplantısı’nda onaylanarak yürürlüğe girdi. 1954 Anayasası’nda yer alan temel ilkeleri devam ettirip geliştiren bu anayasa, Çin sosyalizminin gelişmesinde elde edilen tecrübelere ve uluslararası toplumun tecrübelerine yer veren, Çin’e özgü özellikler taşıyan ve Çin’in sosyalist modernizasyon inşasının ihtiyaçlarını karşılayan temel yasadır. Anayasada, Çin Halk Cumhuriyeti’nin siyasi ve ekonomik rejimiyle vatandaşların hak ve yükümlülükleri, devlet organlarının örgütleniş biçimi ve sorumluluk alanları, devletin gelecekteki temel görevleri kesin ifadelerle belirlendi. Bu anayasanın başlıca özellikleri arasında Çin’in temel rejimi ve görevleriyle dört temel ilke, reform ve dışa açılma şeklindeki temel çizgisinin belirlenmesi yer alıyor. Anayasada, Çin’de yaşayan bütün etnik gruplardan vatandaşlar ile örgütlerin anayasayı hareket rehberi olarak kabul etmeleri gerektiği, herhangi bir örgüt veya kişinin anayasa veya yasaların üstünde imtiyazlara sahip olamayacağı da kesin hükme bağlandı.

  Önsöz, genel program, vatandaşların temel hak ve yükümlülükleri, devlet organları, milli bayrak, milli amblem ve başkent olmak üzere beş bölümden oluşan Çin Anayasası, 138 madde içeriyor. Dört kez yapılan değişikliklerle Çin Anayasası, sürekli olarak sağlamlaştırıldı.

  Halk Meclisi Sistemi:

  Çin’in köklü siyasi sistemi olan Halk Meclisi Sistemi, Çin’deki halkın demokratik diktatörlüğü rejiminin iktidar biçimi ve Çin’in siyasi örgütleniş şeklidir. Batı ülkelerinde uygulanan yasama, yürütme ve yargıya dayalı “güçler ayrılığı” sistemi altındaki parlamenter rejimden farklı olan Ulusal Halk Meclisi, Çin Anayasası’nda en yüksek devlet yetki organı olarak belirlendi. 18 yaşını doldurmuş olan her Çinli vatandaş, halk temsilcilerini seçme ve seçilme haklarına sahiptir. Çin’deki farklı kademelerdeki Halk Meclisleri arasında nahiye ve ilçe düzeylerindeki halk temsilcileri doğrudan seçimle, daha yüksek düzeylerdeki halk temsilcileri dolaylı seçimle, Ulusal Halk Meclisi üyeleri ise Çin’deki her eyalet, özerk bölge, merkeze doğrudan bağlı şehir ve orduda yapılan seçimle belirlenir. Görev süreleri beşer yıl olan her düzeydeki Halk Meclisleri, yılda bir kez toplanıyor.

  Halk Meclisleri’nin yıllık toplantılarında, aynı düzeydeki hükümetlerin çalışma raporları ile diğer önemli raporlar dinlenir ve yapılan incelemelerden sonra ilgili kararlar verilir. Halk Meclisleri’nin kapalı olduğu dönemlerde yetkileri, daimi organları olan Halk Meclisi Daimi Komiteleri tarafından yürütülür. Örneğin, Ulusal Halk Meclisi Daimi Komitesi, anayasaya izah getirmek, anayasanın uygulanışını denetlemek, yetkisi yalnızca Meclis Genel Kurulu’nda olan yasaların dışındaki yasaları saptamak ve değişiklik yapmak, Ulusal Halk Meclisi Genel Kurulu’na karşı sorumlu olmak ve çalışmalarını genel kurula rapor etmek gibi yetkilerle donatılıyor.

  Çin’deki Halk Meclisleri’nin temel görev ve yetkileri arasında, yasama yetkisi, denetim yetkisi, önemli konularda karar verme yetkisi ve yöneticileri atama ve görevden alma yetkisi yer alıyor. Çin’de belirli dönemlere ait ulusal ekonomi ve toplumsal gelişme planlarının belirlenmesi, ülkenin toplumsal gelişmesini hızlandırmayı amaçlayan önemli bir karar sürecidir. Ancak bu planlar, yalnızca Ulusal Halk Meclisi’nin onayından sonra yasal bağlayıcılığa sahip olabiliyor. Bununla birlikte Çin’deki yasal düzenlemeler uyarınca Cumhurbaşkanı, Ulusal Halk Meclisi Daimi Komitesi Başkanı gibi devletin önde gelen yöneticileri, Ulusal Halk Meclisi tarafından seçilir. Başbakan ve bakanlar da Ulusal Halk Meclisi tarafından atanırlar. Ulusal Halk Meclisi, belirli prosedürler dahilinde Ulusal Halk Meclisi Daimi Komitesi Başkanı, cumhurbaşkanı ve başbakan gibi devlet yöneticilerini görevden alma yetkisine de sahiptir.

  Çok Partili İşbirliği ve Siyasi Danışma Sistemi:


  Çin Komünist Partisi’nin (ÇKP) liderliğindeki Çok Partili İşbirliği ve Siyasi Danışma Sistemi, Çin’in temel siyasi sistemidir.
  Birçok partinin var olduğu Çin’de, iktidardaki ÇKP’nin yanı sıra sekiz demokratik parti daha vardır. Çin Halk Cumhuriyeti’nin kurulmasından önce faaliyet göstermeye başlayan bu partiler, siyasi alanda ÇKP’nin liderliğini destekliyorlar. Böyle bir siyasi yönelim, bu demokratik partilerin uzun süre içinde ÇKP’yle işbirliği ve ortak mücadele sürecinde yaptıkları tarihsel seçimden kaynaklanmaktadır. ÇKP ve demokratik partiler, anayasaya göre hareket etmek zorundadırlar. Örgütleme bakımından bağımsız olan bütün demokratik partiler, anayasanın belirlediği sınırlar içinde özgürce siyaset yapma, bağımsızca örgütlenme ve hukuki eşitlik haklarına sahiptirler. ÇKP, demokratik partilerle “uzun vadede bir arada yaşama, birbirini denetleme, birbirine içten davranma, kader birliği içinde olma” ilkeleri doğrultusunda işbirliği yapıyor.

  Çin’deki bütün demokratik partiler, “muhalefet partileri” değil, siyasete katılım partileridir. Demokratik partiler, devletin önemli politikalarının ve çizgilerin saptanmasına, devlet yöneticilerinin belirlenmesine, devletin yönetimine, yasa ve yönetmeliklerin uygulanmasına katılma haklarına sahiptirler.

  ÇKP, önemli önlemler almadan veya halkın yaşamını ilgilendiren önemli konularda karar vermeden önce hep demokratik partilerle ve “demokrasi yanlısı partisizlerle” görüşmeler yaparak onların görüşlerini dinledikten sonra politika belirler. Devlet siyasetine daha iyi şekilde katılmaları, devlet işlerini daha iyi tartışmaları ve denetim rolünü daha iyi yerine getirmeleri için demokratik partiler ve demokrasi yanlısı partisizler, devletin yetki organı olan her düzeydeki Halk Meclisleri, Daimi Komiteler ve Daimi Komisyonlar’da belirli oranlarda temsil ediliyor. Demokratik partiler ve demokrasi yanlısı partisizlerin rolleri, Halk Siyasi Danışma Konferansları’nda ön plana çıkıyor. Demokratik partililer ve demokrasi yanlısı partisizler, çeşitli düzeylerdeki hükümet ve adalet makamlarının yöneticiliklerine getirilebiliyor.

  Çok Partili İşbirliği ve Siyasi Danışma Sistemi’nin başlıca biçimleri şunlardır: 1. Halk Siyasi Danışma Konferansları. Halk Siyasi Danışma Konferansları, demokratik partiler, halk toplulukları ve toplumun bütün kesimlerinin temsilcilerinin siyasete katıldıkları ve devlet işlerini tartıştıkları önemli kurumlardır. 2. ÇKP’nin merkez komitesi ile bütün kademelerdeki komiteleri tarafından demokratik partiler ve partisiz şahsiyetlerin katılımıyla düzenlenen toplantılar. Bu toplantıda önemli gelişmeler hakkında bilgi verilir, önemli çizgi ve politikalar, devlet ve yerel hükümetlerin yönetici adayları, Halk Meclisi ve Halk Siyasi Danışma Konferansı’nın oluşumu gibi konularda görüşleri alınır. 3. Demokratik partililerin halk temsilcileri sıfatıyla çeşitli kademelerdeki Halk Meclisleri’nde yer almaları. 4. Demokratik partilerin mensuplarının Çin Devlet Konseyi, bakanlıklar ve komiteler, ilçe ve üzeri mahalli yönetimlerde görev yapmaları. 5. Belirli koşullara sahip demokratik partililerin savcılık ve yargı organlarının yöneticiliklerine getirilmesi.



Blue BooL 23 Kasım 2006 18:10

Çin Cumhuriyeti (Çince: 中華民國; pinyin: Zhōnghuá Mínguó) , 1911'de Qing Hanedanlığı'nı devirerek Çin'de 2000 yıllık imparatorluk yönetimine son vermiştir. İlk başkanı, Milliyetçi Parti Kuomingtang'ın lideri Sun Yat-sen'dir. 1925'te Sun Yat-sen'in kanser nedeniyle ölünce, Chiang Kai-shek yönetimi ele geçirmiştir. Bundan sonra kuzey Çin'i elinde bulunduran Savaş Beylerine karşı Kuzey Seferini başlatmış, Çin'in büyük bölümünü Kuomingtang yönetiminde birleştirmiştir. Bu arada milliyetçiler ile Çin Komünist Partisi (ÇKP) arasındaki gerginlik iç savaşa dönüşmüştür.

1949 yılında içsavaş Chiang Kai-shek'in yenilgisiyle sona erer. Chiang Kai-shek Tayvan'a kaçar ve Çin Cumhuriyeti burada günümüze kadar ulaşır. Bugün dünyada Çin Cumhuriyeti'ni tanıyan 20 kadar ülke bulunmaktadır.


Misafir 2 Mart 2007 19:10

Para Birimi : Yuan. Ancak turistler için ''Foreign Certifi-cate" denilen bir para birimi kullanılmaktadır. http://www.bigglook.com/biggtravel/images/shim.gif
Konuşulan Diller
: Resmi dil Çince'dir.Ancak İngilizce de yaygındır http://www.bigglook.com/biggtravel/images/shim.gif
Uçuş Süresi
: 14 saat. http://www.bigglook.com/biggtravel/images/shim.gif
Saat Farkı
: 6 saat ileri. http://www.bigglook.com/biggtravel/images/shim.gif
İklim-Sıcaklık :
Dört mevsimi ülkenin çeşitli bölgelerinde görebilirsiniz. Güney bölgesinde yarı-tropikal iklim görülür. Yağmur yıl boyunca zaman, zaman yağar. Yazlar uzun, nemli ve sıcak olur. Kışlar ise kısa ve ülkenin kuzey ve orta bölgelerine oranla daha ılımandır.
Kuzey ve orta bölgelerinde kışlar son derece soğuk olur.

Sağlık Detayları : Herhangi bir sağlık problemi yoktur. İçmek için şişe suyunu tavsiye ederiz. http://www.bigglook.com/biggtravel/images/shim.gifGiyim : Gidilecek döneme göre mevsimlik giysiler tavsiye edilir. Ansızın yağacak yağmura karşı http://www.bigglook.com/biggtravel/images/shim.gifyağmurluk ve şemsiyenizi yanınızda bulundurmanızı şarttır.Türk Konsolosluğu : Sanli Tun Dong Wu ]ie
No:9 100600 Pekin Tel: (10) 6532 2650
http://www.bigglook.com/biggtravel/images/shim.gif ÖNEMLİ TELEFONLAR http://www.bigglook.com/biggtravel/images/shim.gif

Ülke Kodu
: 86 http://www.bigglook.com/biggtravel/images/shim.gif
Türkiye'ye Telefon Nasıl
Açılır?
: 00+90+alan kodu+telefon numarası Otelden telefon açmanın dakikası 25-USD' dır. Ancak posta hanelerde bu ücret 8 USA' ye kadar düşmekte ama bekleme süresi artmaktadır. Cep telefonları çalışmaktadır.
http://www.bigglook.com/biggtravel/images/shim.gif
DİĞER BİLGİLER http://www.bigglook.com/biggtravel/images/shim.gif
Bankalar
: Hafta içi her gün 08:30-17.30.
http://www.bigglook.com/biggtravel/images/shim.gifMüzeler : 09:00-17:00.
http://www.bigglook.com/biggtravel/images/shim.gif
Dükkanlar : 08:30-20:00. http://www.bigglook.com/biggtravel/images/shim.gif
Voltaj Düzeyi
: 220 Volt. http://www.bigglook.com/biggtravel/images/shim.gif
KDV
: Vergi iadesi yoktur. http://www.bigglook.com/biggtravel/images/shim.gif
Bahşiş
: Bahşiş Çin'de yasaktır. Ancak büyük otellerde ve bazı restoranlarda kabul edilmektedir .


Bia 19 Eylül 2008 15:33

Çin Halk Cumhuriyeti (China) ve Çin Halk Cumhuriyeti Tarihi
 
Çin - Ay Bayramı Gelenekleri


Çin'in geleneksel Ay Takvimi'ne göre yılın 8. ayının 15. gününe denk gelen Ay Bayramı, Song hanedanından bu yana bin yılı aşkın süredir kutlanıyor. Aradan geçen sürede bayram kutlamaları çeşitli değişikliklere uğrasa da Ay Bayramı, Çinlilerin vatana, ulusa ve aileye bağlılığının simgesi olmaya devam ediyor. Şimdi sizlere Ay Bayramı kutlamalarındaki gelenekleri kısaca anlatacağız.

Çinliler, Ay'ın Ay Bayramı gecesinde en yuvarlak, en büyük ve en parlak halini aldığına inanır. Dolunay, Çinliler için "birleşme"nin sembolü olarak kabul edilir. Dolayısıyla Ay Bayramı'nda bütün aile üyelerinin bir araya gelmesi geleneği hep korunmuştur. Bayram kutlamaları kapsamında Çinliler, ailece Ay'ı ve mehtabı seyreder, ay çöreği yer, sıcak ve mutlu aile ortamının tadını doyasıya çıkarır.

Ay Bayramı, Hanların yanı sıra Dong, Miao, Zhuang, Dai ve Li gibi yaklaşık 20 etnik grup arasında da kutlanır. Bununla birlikte farklı etnik gruplar Ay Bayramı'nı kendilerine özgü biçimlerde kutlar. Örneğin Ay Bayramı'nda Donglar şarkı yarışmaları düzenler; Miaolar topluca dans eder; Zhuang kızları ise su üstüne fenerler bırakarak mutluluk diler.

Çinliler için taşıdığı bu özel anlam nedeniyle Ay Bayramı, 2006 yılında Bahar Bayramı'nın içinde bulunduğu diğer altı geleneksel bayramla birlikte Çin'in ilk Ulusal Maddi Olmayan Kültürel Miraslar Listesi'ne dahil edildi. Ay Bayramı ve diğer geleneksel bayramların devletin koruması altına girmesini sağlayan bu uygulama, vatandaşların bayramlara ilgisini de büyük ölçüde artırdı. Geleneksel bayramlar, böylece daha büyük coşkuyla kutlanmaya, geleneksel kutlama etkinliklerine de daha fazla önem verilmeye başlandı.

Ay çöreği, Ay Bayramı'nda kurulan sofraların vazgeçilmez unsurudur. Bu çörekler, aynı zamanda bayram sırasında karşılıklı ziyaretlerde eş, dost ve yakınlara verilen hediyelerin başında gelir. Şeker, iğde, kırmızı fasulye, jambon ve Hindistan cevizi ezmesi, ay çöreğinin hazırlanışında kullanılan geleneksel malzemelerdir. Ancak bugün bunlara tuzlanmış ördek yumurtası sarısı, meyve, kakao ve krema da eklendi.



Kaynak: Turkish


CrasHofCinneT 10 Ekim 2008 08:37

Mançurya - Mançurya Hakkında - Mançurya Tarihi
 
MANÇURYA, Çin Halk Cumhuriyeti'nin ku­zeydoğu bölümüdür. Kuzeyde Heilongjiang (Heylungkyang), ortada Jilin (Kirin) ve gü­neyde Liaoning yönetim bölgeleri ile İç Mo­ğolistan özerk bölgesinin kuzeydoğu kesimin­den oluşur. Mançurya güneyde Kuzey Kore ile sınır komşusudur. Liaotung (Liaodong) Ya-nmadası'nın içlerine kadar giren San Deniz' de kıyısı vardır. Öbür yönleri tümüyle dağ­larla çevrelenmiştir. Dağların ortasında yer alan Mançurya Ovası, Songhua (Sungari) Irmağı ile Liao Ho (Liao Irmağı) tarafından akaçlanır. Songhua Irmağı, kuzeyde SSCB sınırı boyunca akan Amur Irmağı ile birleşir.

Mançurya'nın dağlık yöreleri Çin'in kereste gereksiniminin çoğunu sağlar. Ormanlarda, aralarında Mançurya kaplanı da bulunan en­der hayvanlar ve çeşitli kuşlar yaşar. Kısa süren yazlar çok sıcak, kışlar çok soğuktur. Irmaklar nisana kadar donar. Yalnızca birkaç liman donmaz. En çok yağmur kısa yaz aylarında yağar. Halkın büyük bir bölümü Çinli'dir. 2.000 yıldan uzun süredir bu bölge­de yaşayan Mançular'dan başka az sayıda Koreli vardır. Çiftçilik başlıca uğraştır. En önemli tarım ürünleri darı benzeri bir tahıl olan kaoliang, soyafasulyesi, mısır ve buğday­dır. Güneyde az miktarda pirinç ve pamuk da yetiştirilir. Koyun ve sığırlar daha kurak doğu bölgelerinde beslenir.

Mançurya, Çin'in en büyük sanayi bölgesi­dir. Shenyang'ın (Şenyang) yakınındaki Fus-hun'da (Fuşun) geniş kömür madenleri var­dır. Aynı bölgede bol miktarda demir, man­ganez ve boksit (alüminyum cevheri) de bulunur. Ayrıca bir tür koyu renkli tortul kayaç olan petrol şeylinden petrol elde edilir. Shenyang'ın güneybatısında yer alan Anshan' da (Ansan) demir çelik üretilir. Elektrik, Yalu, Songhua ve Mudanjiang (Mutankyang) ırmaklarındaki hidroelektrik santrallardan sağlanır. Shenyang ve Harbin'de her çeşit makineden başka kimyasal maddeler ve çeşit­li ürünler üretilir. Luta'da gemi yapımı ve ağır sanayi vardır. Mançurya'nın başlıca kentleri kuzeyde Harbin, merkezde Jilin (Kirin) ve Changchun (Çangçun), güneyde Shenyang' dır.

Mançurya'nın demiryolları Çin'in geri kalan bölümünden çok daha iyi durumdadır. Demiryolu ağı, önce Ruslar ve sonradan Japonlar'ın işgali sırasında döşenmiştir. Luta' nın derin su limanı, Çin'in başlıca limanların­dan biridir.

Tarih
Mançurya 2.000 yıldan uzun bir süre önce Mançular'ın ve başka kabilelerin Çin'e saldı­rılarını önlemek amacıyla yapılan Çin Şeddi' nin dışında yer alır (bak. ÇİnSeddİ). Mançular 1664'te Çin Seddi'ni aşarak Çin'i istila ettiler ve cumhuriyetin ilan edildiği 191 l'e kadar süren bir imparatorluk kurdular (bak. ÇİN Halk Cumhurİyetİ).

Mançurya'nın zenginliklerine göz koyan Rusya ve Japonya, değerli limanların bulun­duğu Liaotung Yarımadası'nın güney kesimini ele geçirmek için rekabete girişti. Bu rekabet, Japonya'nın zaferiyle sonuçlanan Rus-Japon Savaşı'nı (1904-05) başlattı. Böylece, Rusya Mançurya'nın kuzeyini, Japonya da güneyini denetim altına aldı. Japonya'nın bölge üzerin­deki baskısı giderek arttı. 1931'de Japonya burayı tümüyle ele geçirdi ve bu yöreye Mançukoku adını verdi.

1945'te, II. Dünya Savaşı'nın sonunda, Japonlar teslim oldu ve SSCB orduları Man-çurya'yı işgal etti. Daha sonra Çinliler'in yönetimine bırakılan Mançurya, 1949 Çin Devrimi'nin ardından Çin Halk Cumhuriyeti' nin sınırları içinde kaldı.

Kaynak: MsXLabs.org & Temel Britannica


Misafir 31 Ekim 2008 21:44

Çin Halk Cumhuriyeti (China) ve Çin Halk Cumhuriyeti Tarihi


Bayrak


Amblem



Resmi dil Standart Çince(普通话 Pu Tong Hua)¹
Başkent Pekin (Beijing)
Önemli şehirleri Şanghay(Shanghai), Tianjin, Hongkong, Chongqing
Devlet Başkanı Hu Jintao
Başbakan Wen Jiabao
Yönetim Sosyalist Cumhuriyet
Nüfus 1.321.851.888 (tahmini Temmuz 2007)
Nüfus Yoğunluğu 136,5 kişi / km²
Coğrafi konumu Kuzeyinde Moğolistan, kuzey doğusunda Rusya ve Kuzey Kore, doğusunda Sarı Deniz ve Doğu Çin Denizi, güney doğusunda Güney Çin Denizi, güneyde Vietnam, Laos, Birmanya (Myanmar), Hindistan, Bhutan ve Nepal, güney batıda ise Pakistan, Afganistan, Tacikistan, Kırgızistan ve Kazakistan ile çevrilidir.
Kişi başına düşen yıllık gelir 1.089 US-$ (2004)
Bağımsızlık 1 Ekim 1949
Para birimi Renminbi
Saat dilimi UTC+8 = MEZ+7
İnternet alan adı .cn
Uluslararası arama kodu +86
(¹) Ülkenin resmi dili bir kuzey lehçesi olan Mandarin Çince’sidir. Ayrıca Pekin, Hunan, Gan ve Huizhov gibi farklı lehçeler de
konuşulmaktadır..

Çin Halk Cumhuriyeti (ÇHC), Asya'da bulunan bir uzakdoğu ülkesidir. Çin Halk Cumhuriyeti, nüfus sayımlarına göre dünyanın en kalabalık nüfuslu ülkesidir. Kuzeyinde Moğolistan, kuzey doğusunda Rusya ve Kuzey Kore, doğusunda Sarı Deniz ve Doğu Çin Denizi, güney doğusunda Güney Çin Denizi, güneyde Vietnam, Laos, Birmanya, Hindistan, Bhutan ve Nepal, güney batıda Pakistan, Afganistan, Tacikistan, Kırgızistan ve Kazakistan ile çevrilidir. Başkenti Pekin'dir. Çin sözcüğü sıklıkla Çin Halk Cumhuriyeti anlamında kullanılır.

Çin'in, ÇHC'nden önce de yaklaşık 4000 yıl geriye uzanan bir 'yazılı tarihi' vardır. Bununla birlikte üzerinde ideografik çizimlerin bulunduğu yaklaşık 6000 yıl öncesine ait kalıntılara ulaşılmıştır.[1] Günümüz medeniyetinin temel taşlarını oluşturan kağıt, barut, pusula ve matbaacılık gibi pek çok buluşun kökenleri Antik Çin medeniyetine dayanmaktadır.

ÇHC, son yıllarda, yapmış olduğu atılımlarla ve politikalarla, dünyanın en önemli ekonomik güçlerinden biri haline gelmeye başlamıştır. ÇHC'nin bölgede ve dünyada nüfuzu, askeri alandan çok ekonomik alanda kendisini hissettirmektedir. 20 sene içerisinde ÇHC'nin dünyanın en zengin ekonomisi olacağı öngörülmektedir. Dünyanın alan olarak en büyük dördüncü ülkesi olan ÇHC, yaklaşık 1.3 milyar nüfusuyla dünyanın en kalabalık ülkesidir. Dünya nüfusunun yaklaşık altıda biri ÇHC'de yaşamaktadır.

Tarihçe [değiştir]Binlerce yıl süren hanedanlar ardından, 20. yüzyılın başında cumhuriyet yönetimine geçen Çin'de 1949'da Komünist Parti ve Mao Zedong öncülüğünde Çin Halk Cumhuriyeti ilan edildi. Bu tarihe kadar ülkeyi yöneten Çan Kay-Şek'in yönetimden isimlerle Tayvan'a kaçması, günümüzde hala süren Tayvan sorununun da başlangıcı oldu.

Mao Zedong dönemi

Çin Halk Cumhuriyeti Çan Kay Şek liderliğindeki Kuomintang'ın yenilmesiyle, Mao Zedong tarafından 1 Ekim 1949'da kuruldu. Mao her yönden sosyalist bir devlet kurmak için çalışmaya başladı. Stalin'in ölümüyle ülkede bir süre daha özgürlükçü bir atmosfer hakim oldu. Ama zamanla Mao eleştirilere kapalı ve yoldaşlarına güvenmez bir çizgi çizmeye başladı. 1958 yılında başlattığı modernleşme hareketi ve endüstri ile ziraati birleştirmeyi öngören düzenlemeleri büyük başarısızlığa uğrayan Mao politik açıdan zor durumda kaldı. Bu başarısızlığı 1960'larda partinin Maoistler ve pragmatistler olarak ikiye ayrılmasına neden oldu. Mao bir süre arka plana çekilse de halk arasında bir kült olmaya devam etti. Fakat ülkenin kurucusu devrimi tamamlamak istiyordu ve hala özellikle ordu tarafından destekleniyordu. Bu nedenle "kültürel devrim" adıyla yeni bir dizi çalışmayla politik hayata aktif olarak geri döndü. Zamanla çevresindeki hemen herkesle arası açılsa da, 1976 yılında ölene kadar kültürel devrimine devam etti.

Kültürel devrim

Mao kültürel devrim üzerine düşüncelerini "Küçük Kırmızı Kitap" başlığıyla yayınladı. Bu kitap, ordunun da desteğiyle, kısa sürede milyonlarca kopya olarak çoğaltılarak halka dağıtıldı. Ona göre "kapitalist yol"u seçen herkese karşı bir çeşit savaş açan Mao, edebiyat ve sanat alanında da yoğunlukla propaganda içerikli sosyalist gerçekçilik akımını savundu.


Mao'dan sonra

Zhou En Lai başbakan oldu. Zhou, 8 Ocak 1976 tarihinde 78 yaşında öldüğünde, Çin Komünist Partisi içinde "ılımlılar" ve "radikaller" olmak üzere iki kutup oluştu. Radikalleri; 82 yaşındaki Mao Tse-Tung'un eşi Chian Chin yönetiyordu. Chou ölünce, Başbakanlığa Deng Şaoping'in gelmesi beklenirken, Hua Kuo-feng Başbakan oldu. Mao, 9 Eylül 1976'da 72 yaşında ölünce, eşi Chiang yönetiminde etkinliğini devam ettirmek istedi. Ancak, Başbakan Hua, hem parti başkanlığını ve hemde Askeri Komite Başkanlığını ele geçirdi. Bunun sonucu olarak Mao'nun eşi ve üç taraftarı tutuklandı. Bu, radikallerin mücadeleyi kaybetmesi demekti.

Çin Milli Kongresi, Şubat 1978'de, 1985 yılına kadar gerçekleştirilecek "Dört Modernizasyon Programı"nı kabul etti. Bu program ile; tarım, endüstri, bilim, teknoloji ve savunma alanlarının, 1985'e kadar çağdaş şartlara kavuşturulması öngörülmekteydi. Fakat, programın maliyeti 600 milyar doları bulmaktaydı. Bu maliyet Çin'i yabancı sermaye teminine yöneltti. Komünist Partinin Mart 1978'de Deng Şaoping'i Başbakan yardımcılığına seçmesi sonucu Çin, önce Japonya yanaştı ve iki devlet arasında Şubat 1978'de 60 milyar dolarlık bir ticaret antlaşması imzalandı. Bu antlaşma, Çin ve Japonya arasında 1937'den beri devam eden savaş halini de sona erdirmiş oldu.

Ağustos 1978'de Çin ile Japonya arasında " Barış ve Dostluk" antlaşması imzalandı ve Ekim 1978'de de Deng Şaoping Japonya'yı ziyaret etti. Böylece, Mao'nun ölümünden iki yıl sonra Çin, batıya açılmaya başladı. 1978 yılından itibaren de Amerika ile yakınlaşmaya başlayan Çin, bu ülkeden silah satın alımını başlattı. Bir başka deyişle halk tarafından hoş görülmeyen bu ticaret kızgınlık yarattı ancak bir devrime yol açmadı.

Yönetim

20 Eylül 1954 tarihli bir anayasa ile komünizm idaresi kurulmuştur. İktidara ülkenin tek siyasi partisi olan Komünist Parti hakimdir. Ülkede yaşama ve yönetim 1227 üyeli senede bir defa toplanan Milli Halk Kongresinin elindedir. Seçmen yaşı 18'dir. Senede bir gün toplanan "Milli Halk Kongresi"nin yürütme meclisi olan Daimi Komisyon veya Devlet Meclisi, Kongre üyeleri tarafından kendi aralarından seçilen bir başkan, 13 temsilci, bir genel sekreter ve 65 milletvekilinden teşekkül eder.

Yürütme yetkisi başbakan, 12 temsilci, 32 bakan veya bakan seviyesindeki komisyon başkanları ve genel sekreterden teşekkül eden hükûmete aittir. Yürütmenin bir kolu olan devlet başkanı kongre tarafından dört yıl için seçilir. İdari bakımdan 28 eyalete ayrılmış olup, bunların 5'ini muhtar eyalet, 21'ini eyalet ve 2'sini de birer şehir olan iller teşkil eder.

Liderler

Ülkenin devlet başkanı Hu Jintao'dur. Hu, Mart 2003'te Ulusal Halk Kongresi tarafından seçilene dek pek tanınmıyordu. 1964'ten bu yana Komünist Parti'nin sadık bir üyesi olan Hu, parti kariyerine 1970'lerin sonunda başladı. 1980'lerde Guizhou ve Tibet'te parti başkanlığı yapan Hu, bu dönemlerde bağımsızlık yanlısı gösterilerin bastırılmasında rol oynadı. Hu 1992'de, Komünist Parti'nin karar organı olan Politbüro Daimi Komisyonu'nun en genç üyesi oldu.

Bu atama Hu'nun başkanlık için en önemli taliplerden biri haline gelmesi biçiminde yorumlandı. Bu beklentiler Hu'nun 2002 yılında düzenlenen Komünist Parti kongresinde parti lideri olarak Jiang Zemin'in yerini almasıyla gerçekleşti. Ancak Jiang'ın siyasi nüfuzunu büyük oranda sürdürdüğü belirtiliyor. Eski Devlet Başkanı Jiang, son derece etkili olan Merkezi Askeri Komisyon'un başkanlığını sürdürüyor. Politbüro Daimi Komisyonu üyelerinin büyük bölümü de Jiang'a yakınlığıyla tanınan isimler. 1942 doğumlu Hu Jintao, Pekin Üniversitesi'nde hidroelektrik mühendisliği eğitimi aldı ve bir süre su kaynakları ve enerjiden sorumlu bakanlıkta çalıştı.

Devlet Başkanı Yardımcısı: Zeng Qinghong
Başbakan: Wen Jiabao
Dışişleri Bakanı: Li Zhaoxing
Ulusal Halk Kongresi Başkanı: Wu Bangguo

Ekonomi

Uzun yıllar kapalı bir ekonomi yapısı gösteren Çin, 1980'lerin başlarında, kollektif tarım uygulamasını durdurdu ve özel teşebbüse yeniden izin verdi. Şu anda Çin dünyanın en büyük ihracatçılarından ve rekor düzeylerde dış yatırım çekmektedir. Dünya Ticaret Örgütü'ne katılma hakkı kazanan Çin'in bu anlamda yakında yeni bir devrim yaşayacağı düşünülmektedir. Bu şekilde Çin dış pazarlara daha kolay erişim hakkı kazanacak, ancak dış rekabete de açık hale gelecektir. Bu durumun özel sektör yatırımlarını arttırması ve devlet hala iktidarda tekelini ve bireyler üzerindeki sıkı denetimini sürdürmektedir.

2001 yılının Aralık ayında, Çin Halk Cumhuriyeti'nin Dünya Ticaret Örgütü'yle 15 yıldır sürdürdüğü üyelik müzakereleri tamamlanmış ve hükümet, başta ticaret rejimi olmak üzere ekonomide çeşitli yapısal değişikliklere gideceği ve uluslararası ticaret kurallarına uyumlu hareket edeceğinin sözünü vermiştir. Hemen ertesinde yıllardır sinyalleri verilen yüksek büyüme hızı gelmiş, ticaret hacimlerinde rekorlar kırılmış, uluslararası doğrudan yatırımların en cazip çekim merkezi ÇHC olmuştur. Satın alma paritesine göre hesaplandığında dünyanın en büyük ikinci ekonomisi olan ÇHC'nin normal şartlar altında 20 sene içerisinde bu sıralamada birinci sıraya yükselmesi öngörülmektedir.

Dış ticaret

Ülkenin başlıca ihracat yaptığı ülkeler: ABD (%21.1), Hong Kong (%17.4), Japonya (%13.6), Güney Kore (% 4.6), Almanya (% 4), Hollanda (%2.7), Singapur (%2.2), Türkiye (%2.1) şeklinde sıralanmaktadır. Aynı doğrultuda, ülke belli bir miktar da ithalat yapmaktadır. Ülke, Japonya (%18), Tayvan (%11.9), Güney Kore (%10.4), ABD (%8.2), Almanya (%5.9), Hong Kong (%3.9), Rusya Federasyonu (%3.3), Malezya (%2.5) gibi ülkelerden mal satın almaktadır.

Ülke dışarıya rafine edilmiş petrol ürünleri, yağlama maddeleri, kimyasal ürünler, alkollü içecekler, alkolsüz içecekler, bitkisel yağlar, hayvansal yağlar, elektrikli makineler, ulaşım ekipmanları, büro malzemeleri, canlı hayvanlar, su ürünleri, pirinç, çay, konserve meyve-sebze, ham ipek, kömür, pamuk ipliği, hazır giyim eşyası, ayakkabı, spor eşyası, hafif sanayi mamulleri, demir-çelik ürünleri, oyuncaklar, elektronik eşya, telekomünikasyon ekipmanları gibi ürünler satmaktadır. Aynı doğrultuda, ülke dışarıdan muhtelif gıda ürünleri, elektrikli makineler,motorlu taşıtlar, ham petrol, yağlama maddeleri, bitkisel yağlar, hayvansal yağlar, doğal kauçuk, kereste, kağıt hamuru, pamuk, demir cevheri, gübre, plastik ürünler, çelik mamulleri, elektronik devreler ve kimyasallar satın almaktadır.Kısacası şimdi dünyanın en çok gelişmiş ülkelerinden birisi...

Ordu

ÇHC, gelişen ekonomisinin yanısıra, devasa askeri gücü ile de önemli bir ülkedir. 2007 yılında orduyu modernize çalışmaları için 139 milyar dolar harcanmıştır.


Üye olduğu uluslararası örgüt ve kuruluşlar

AfDB (Afrika Kalkınma Bankası)
APEC (Asya-Pasifik Ekonomik İşbirliği Forumu)
ARF
AsDB (Asya Kalkınma Bankası)
ASEAN (Güneydoğu Asya Ülkeleri Örgütü)
BIS (Uluslararası İmar Bankası)
CCC (Gümrük İşbirliği Konseyi)
CDB (Karayipler Kalkınma Bankası)
ESCAP (Asya ve Pasifikler Ekonomik ve Sosyal Komisyonu)
FAO (Tarım ve Gıda Örgütü)
G-77
IAEA (Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı)
IBRD (Uluslararası İmar ve Kalkınma Bankası)
ICAO (Uluslararası Sivil Havacılık Örgütü)
ICC (Milletlerarası Ticaret Odası)
ICFTU (Uluslararası Serbest Ticaret Birlikleri Konfederastonu)
ICRM (Uluslararası Kızılhaç ve Kızılay Hareketi)
IDA (Uluslararası Kalkınma Birliği)
IFAD (Uluslararası Tarımsal Kalkınma Fonu)
IFC (Uluslararası Finansman Kurumu)
IFRCS (Uluslararası Kızılhaç ve Kızılay Toplulukları Federasyonu)
IHO (Uluslararası Hidrografi Örgütü)
ILO (Uluslararası Çalışma Örgütü)
IMF (Uluslararası Para Fonu)
IMO (Uluslararası Denizcilik Örgütü)
Inmarsat (Uluslararası Denizcilik Uydu Teşkilatı)
Intelsat (Uluslararası Telekomünikasyon ve Uydu Örgütü)
Interpol (Uluslararası Polis Teşkilatı)
IOC (Uluslararası Olimpiyat Komitesi)
ISO (Uluslararası Standartlar Örgütü)
ITU (Uluslararası Haberleşme Birliği)
LAIA (Latin Amerika Entegrasyon Birliği)
MINURSO (BM Bati Sahra Referandum Misyonu)
NAM
OPCW (Kimyasal Silahları Yasaklama Organizasyonu)
PCA (Daimi Hakemlik Mahkemesi)
UN (Birleşmiş Milletler)
UN Güvenlik Konseyi
UNAMSIL (BM Sierra Leone Misyonu)
UNCTAD (Birleşmiş Milletler Ticaret ve Kalkınma Konferansı)
UNESCO (Eğitim-Bilim ve Kültür Örgütü)
UNHCR (BM Mülteciler Yüksek Komiserliği)
UNIDO (Endüstriyel Kalkınma Örgütü)
UNIKOM (BM Irak-Kuveyt Gözlem Misyonu)
UNITAR (BM Eğitim Araştırma Enstitüsü)
UNMEE (BM Etyopya-Eritre Misyonu)
UNTAET (BM Doğu Timor Geçiş Yönetimi)
UNTSO (BM Mütareke Gözlem Örgütü)
UNU
UPU (Dünya Posta Birliği)
WHO (Dünya Sağlık Örgütü)
WIPO (Dünya Fikri Mülkiyet Teşkilatı)
WMO (Dünya Meteoroloji Örgütü)
WToO (Dünya Turizm Örgütü)
WTrO (Dünya Ticaret Örgütü)
ZC

Bölgeler

Çin Halk Cumhuriyetinin İdari Bölgeleri



Özerk Bölgeler(自治区)

Guangxi Zhuang (Taylar) Özerk Bölgesi (广西壮族自治区)
İç Moğolistan Özerk Bölgesi (内蒙古自治区)
Níngxia Huizu (Müslümanlar) Özerk Bölgesi (宁夏回族自治区)
Sincan Uygur Özerk Bölgesi (新疆维吾尔自治区)
Tibet (Xizang) Özerk Bölgesi (西藏自治区)

Merkeze direkt bağlı Belediyeler(直辖市)

Başkent: Běijīng (北京市)
Chóngqìng (重庆市)
Shànghǎi (上海市)
Tiānjīn (天津市)

Özel Yönetim bölgeleri(特别行政区)

Hong Kong (Xiānggǎng) (香港特别行政区)
Macau (Àomén) (澳门特别行政区)

Demografi

Çin nüfusunun %92'sini Han ulusu olarak bilinen etnik Çinliler oluşturur. Bunun dışında hükümet tarafından tanınan 55 etnik grup vardır. Bu 55 etnik gruptan bazılarının Çince'den tamamen farklı olan kendi lisan, kültür ve inançları bulunmaktadır. Çin'deki etnik gruplar nüfüsa oranlarına göre aşağıdaki gibi sıralanmaktadır:

Han (汉族 : Hàn Zú)


1. Hui (回族 : Huí Zú, Çinli Müslümanlar olarak da bilinir)
2. Dai (傣族 : Dǎi Zú, Dai Lue olarak da bilinir, Tai etniğe bağlı bir etnik gruptur)
3. Naxi (纳西族 : Nàxī Zú) (Mosuo (摩梭 : Mósuō) dahil)
4.* Gin (京族 : Jīng Zú), yani Vietnamlı ya da Kinh'ler
5.** Gaoshan (高山族 : Gāoshān Zú), (bkz. Tayvan aborijinleri)

Din

http://img131.imageshack.us/img131/4466/lamalarxf5.png
Tibet'teki Sera Manastırı'nda lamalar.

Çin halkının dini, Antik çağlardan bu yana çoğulculuk olarak tanımlanır. Çin toprakları Taocu, Budist ve Çin folklorik dinlerine ait tapınaklarla doludur. Mahayana Budizmi, 1. yy'dan beri Çin'deki en büyük organize din olarak yaşamayı başarmıştır.

Çin halkının çoğu Budisttir. Net bir rakam olmamakla beraber Budistlerin oranının %50 (660 milyon) ila %80 (1 milyar) olduğu düşünülmektedir. Nufusun %30'u (400 milyon) Taocudur. Bununla birlikte halkın bir kısmı kendini hem Taocu hem de Budist kabul ettiği için net bir yüzde verilememektedir.

Azınlık dinleri Hristiyanlık (%3-4 / 40-54 milyon), İslam (%1.5 / 20 milyon), Hinduizm, Dongbaizm, Bon ve bazı diğer küçük tarikat ve gruplardır.

2005'te yapılan bir araştırmaya göre nüfusun %14'ü (180 milyon) kendisini dinsiz olarak tanımlamaktadır.

İnsan hakları ve düşünce özgürlüğü ihlalleri iddiaları

ÇHC'nde yetkililerin muhalefet yönünde hareketleri vakit kaybetmeden bastırdığı iddia edilmektedir.

İnsan hakları örgütleri ÇHC'ni her yıl yüzlerce kişinin idam edilmesi ve işkencenin önlenememesi dolayısıyla eleştiriyorlar.


Tibet sorunu

ÇHC'nin Tibet üzerindeki hakimiyeti de tartışma yaratmaya devam ediyor. İnsan hakları örgütleri, Çinli yetkilileri Tibet'te Budist kültürünü sistematik olarak bastırmakla ve Çin içinde özerklik talep eden Budistlerin ruhani lideri Dalai Lama'ya sadık rahiplere eziyet etmekle suçluyorlar.


Doğu Türkistan sorunu

Ayrıca Doğu Türkistan'daki Uygur Türkleri'de Doğu Türkistan'da 915 Uygur Türkü'nün Öldürülmesinden ve dinlerinin gereklerini rahatça uygulayamamaktan yakınıyorlar. Çünkü çin kaynaklarının çok büyük bölümünü doğu türkistandan elde ediyor.


Basın-yayın

Çin basın-yayını ülke yönetimince denetleniyor. Pekin yönetimi yabancı haber kaynaklarının yayınlarını seçerek ve uygun olmayan internet sitelerine (porno, anti-devlet vs.) girişi bloke ederek bilgi erişimini de denetlemeye çalışıyor.

Hong Kong'un 1997'de Çin yönetimine bırakılması ardından buradaki medyanın bağımsızlığını yitireceği kaygıları duyuluyordu ancak bu gerçekleşmedi.

Hong Kong medyası yayın siyaseti açısından hala özgür bir çizgi izliyor ancak yönetimden müdahale endişeleri de varlığını sürdürüyor.

Çin basınında yetkililerin başarısızlıkları da, yolsuzluk yaptıkları suçlamaları da yer buluyor. Ancak medya genel olarak Çin Komünist Partisi'nin iktidar üzerindeki tekelini sorgulamaktan kaçınıyor.

Televizyon haber kaynakları arasında en yaygın olanı. Televizyon sektörü özellikle büyük kentlerde rekabete açık. Çinli yetkililerin açıkladığı 2002 rakamlarına göre, ülkede 1 milyar 100 bin televizyon izleyicisi var.

Çin, abonelik sistemiyle işletilen televizyonlar için de büyük bir pazar. 2010'a kadar ülkede 128 milyon kişinin bu hizmetlere abone olması bekleniyor.

Devlet denetimindeki merkezi televizyon ile bölgesel ve yerel kanallar da izleyici kitlelerini çekebilmek için mücadele halinde.

Ülke dışından yayın yapan kanalların izlenebilirliği sınırlı. Time Warner, News Corp ve Hong Kong merkezli Phoenix TV gibi büyük kuruluşlara ait belirli kanalların Guangdong eyaletinde kablolu sistemle yayınlanabilmesi için yapılmış bazı anlaşmalar bulunuyor.

Buna karşılık, Çin Merkezi Televizyonu'nun (CCTV) İngilizce yayınları da uydu aracılığıyla ABD ve İngiltere'deki izleyicilere aktarılıyor.

Pekin yönetimi yabancı yayınların ülke içinde kuruluşların yayın imkanları kullanılarak aktarılmasına, 'ulusal güvenliği veya siyasi istikrarı tehdit etmeme' koşuluyla izin verilebileceğini söylüyor.

Çin'de internet kullanımı da denetim altında tutulmasına rağmen hızla yayılıyor. Çin'de 2003 yılı ortası itibariyle 68 milyon internet kullancısı olduğu, bu sayının özellikle kentsel alanlarda yoğunlaştığı düşünülüyor.

Pekin yönetimi, yasaklı Falun Gong ruhani hareketine, insan hakları savunucusu gruplara ya da dış haber kaynaklarına ait olan sitelere erişimi de sık sık engelliyor.


HipHopRocK 16 Mart 2009 23:43

Çin'in posta tarihi ve posta pulları

Çin'in posta tarihi ve posta pulları hikayesi Çin İmparatorluğu'nun çöküşü, sivil savaş yılları ve 1930 ve 1940 Japon işgalleri nedeniyle karmaşıktır.

Imparatorluk Çin'i

Düzenli hükümet posta servisi Zhou Hanedanı'nın "1nci milenyum İ.Ö." undan bilinir. Kubilay Han idaresi altındaki Yuan Hanedanı döneminde 12nci yüzyılda Çin, daha büyük Moğol "Örtöö" sistemi içine entegre edildi. Marko Polo o zamanda 10.000 posta konağı olduğunu rapor etmiştir. Ek olarak özel mektuplar Min Hsin Chu tarafından taşınıyordu ("mektup lonca"larının bir sistemi)(hongs). Daha sonra 1727 yılındaki Kyakhta Antlaşması ile Rusya ilk düzenli mektup değişimini sağlıyordu.
19ncu yüzyılda Afyon Savaşı ile, yalıtma politikası zorla sonlanıyordu ve bunu takiben serbest bölgeler açılıyordu. Pek çok ulus 1844 yılından sonra yurtdışı postanelerini açtılar. Bu düzünelerce şehri içine alarak genişliyordu. Çoğunlukla sahillerde ve Yangtze nehri boyunca ve uzak güney bölgesinde. Şanghay 1865 yılında kendi postanesini organize etti. Ayni yıl İngiliz Robert Hart, "İmparatorluk Deniz Gümrüğü" için bir posta servisi geliştirdi. Başlangıçta konsolosluk mektuplarını ve serbest bölgelerden gelenleri taşımak için kurulan bu servis 1 Mayıs, 1878 yılında topluma açıldı. Ve Çin'in ilk posta pulu "Büyük Ejder" basıldı. Bu pul üzerinde "CHINA" yazısı Latin ve Çin karakterleriyle birlikte bulunduruluyor ve candareen lar (yaklaşık 378 miligarmlık bir ağırlık) belirtiliyordu.

Bu 1-candareen 1885 pulu, Şanghay'daki Fransız
postanesinin posta işareti ve
tanımlanamayan mührüne sahiptir.

Başlangıçta, bütün yabancı varış yerli postalar Şanghay içinden gidiyordu. Fakat 1882 yılına göre 12 postane vardı. 20 Mart, 1896 tarihindeki bir ferman ile gümrük postaneleri 1 Ocak, 1897 tarihinde İmparatorluk Posta Servisi haline geldi. Şanghay yerel postanesi olduğu kadar, Min Hsin Chu kapatıldı. Posta sistemi cari para birimi olan sent ve dolara uyarlandı.


Bir 1/2-sent değerli 1897 pulu,
taş baskısı Japonya'da yapılmıştır.

1897 yılının ilk yarısına doğru yeni pullar mevcut değildi. Ve bu nedenle eldeki stoklar sent olar sürşarjlandı. Fiskal pullar da sürşarjlandı.
"IMPERIAL CHINESE POST" yazılı ilk yeni pullar, 16 Ağustos, 1897 yılında satışa sunuldu. 1/2c den 5$ a doğru oniki fiyat değerli pullar Japon'yada taş baskı sistemiyle basıldı. En düşük değerli olanlar bir ejderhayı, orta değerli olanlar bir sazan balığını ve dolar değerli olanlar bir yaban kazını gösteriyordu. Bu pullar için kullnılan kağıtlar yin-yang symbol'u içeren "watermark"a (kağıt ışıkta oynatılınca bir figür veya rakam ortaya çıkar) sahipti.

3c mavi-yeşil 1898 serisi ilk defa
1910 yılında basıldı, İmparatorluk Çin'in
son pullarından biridir.

1898 yılında, bunların yerini ayni dizaynda Lonrda'da üretilen gravür tarzı aldı. Bunların üzerinde "CHINESE IMPERIAL POST" yazısı vardı ve bir Çinli çeşitlikalınlıktaki watermark kağıdının sağlıyordu. Watermarkı kalın bir kağıt üzerinde ortaya çıkarmak zordur. Pulun yeni basımları 1898 yılı başlarında watermarkı olmayan kağıt üzerindeydi fakat 1901 yılına kadar bu çeşid kağıdın kullanımına ait bir kayıt yoktur. Bu pullar imparatorluğun sonuna kadar kullanımını devam ettirdi. Bu zaman süresinde bazı pulların renkleri ünya Posta Birliği'nin kurallarına uyarak değiştirildi ve üç yeni değerli pul ilave edildi.
Çin'in ilk anma pulu 1909 yılında puyi'nin hükümdarlığının birinci yılını işaretlemek amacıyla basıldı. Üç serinin (2c, 3c, 7c) hepsi Pekin'deki Cennet Tapınağı'ni gösteriyordu.

Devrim ve Cumhuriyet

1910 lar

Bu devrimci sürşarj Londra'da 30c imparatorluk
pulu üzerinde yapıldı. Posta işaret
"HANGCHOW" okunabilir.

1911 devrimi imparatoruk pullarının sürşarjlanmasıyla sonuçlandı. Foochow'da gösterdiki postaneler her iki tarafta da yürürlükteydi. Nanking ve Şanghay'da "Republic of China" (Çin Cumhuriyeti) okunmaktaydı. Sürşarlı eklenilen bir seri Waterlow ve oğulları tarafından Londra'da üretildi ve postane müdürleri ülke boyunca aynı karakterleri kullanarak resmi olmayan kendi sürşajlarını yaptılar.
Cumhuriyetin ilk yeni dizaynları onikilik setin ikisi anmayadı. İlk seri Sun Yat-sen ve ikincisi Yuan Shikai'ı gösteriyordu, her ikisi de 14 Aralık, 1912 de basıldı.

A 5-sent "junk" (altı düz ve yelkenli Çin gemisi)
1923 ün yeni dizaynından

"Junk issue" nun sonları 5 Mayıs, 1913 de satışa sunuldu ve 1930 lara kadar kullanımını sürdürdü. Düşük değerli pullar "junk" ile resimlendi ve değerleri 15 sentten 50 sent arasında olup prinç hasatı yapan bir çiftçiyi göstermektedir. Dolar değerli pullar ise Pekin'de "Klasik salon"a giden üç kısımlı kapıyı göstermektedir. Seriler ilk defa Londra'da ve daha sonra 1915 den itibaren Pekin'de basıldı. Onlar dikkatli bir yoklamayla ayırt edilebilirler. Dizaynlar 1923 yılında yeniden gravürlendi ve bir kaç dizayn değiştirildi. Örnek olarak yelkenli geminin altındaki köpüklü dalgalar kaldırıldı ve deniz daha koyulaştırıldı.

1920 ler

Çin beş yeni anı pulunu yayımladı. İlki 10 Ekim 1921 yılında Çin postanesinin 25nci yılı anısına ve daha sonra ortada başkan Xu Shichang, etrafında başbakan Jing Yongbeng ve haberleşme bakanı Ye Gongzuo pulu. 17 Ekim 1923 tarihinde yeni anayasa anısına Cennet Tapınağı'nı gösteren bir seri. 1 Mart 1928 tarihinde ordu ve deniz kuvvetleri mareşali Zhang Zuolin'i gösteren onun bu görevi üzerine aldığını işaret eden seri. 18 Nisan 1929 tarihinde Çan Kay Şek'in ilk görünüşü, Çin'in birleşetirilmesi anısına. Sonuncusu 30 Mayıs 1929 tarihinde (olaydan iki gün önce) Sun Yat Sen'in mozelesini gösteren dört pul, onun devlet cenazesı anısına basıldı.

25 sent, 1931

1930 lar

1931 yılında Sun Yat-sen'i gösteren sonuncular. Bu pullar (1932 yılı şehitler basımı, Çin Milliyetçi Partisi'nin altı şehidinin onurlandırılması) gelecek bir kaç yıl içinde çok sürşarjlanma görecekti. 1931 yılı arıca Japonlar tarafından Mançurya istilasını ve Mançukuo oluşumunu gördü ki onun kendi pullarını basdılar.

Posta savaşı


Chiang Kai-shek'in pul üzerinde ilk görünüşü
olmamasına rağmen, bu onun Ekim 1945 resmen
görev başlama anısı milliyetçilik sembolünün bir sırasını içerir.


Şiddetli enflasyon sürşarjların düzenli
akışını ister; bu 2000$ değeri 1946 yılındandır.

Bu fiskal pul üzerine sürşajlanmış gümüş
yuan 1949 ortalarında yalnız birkaç ay kullanıldı.

altın yuan standardına geçiş enflasyonu yalnız
kısa bir süre erteledi. Bu 1000$ lık
pul 1949 yılı başlarında basıldı.

Çatışmanın sonu küçük bir ara getirdi, ki komünist güçlerle mücadele devam ediyordu. Fakat onlar 1943 yılında ölen başkan Lin Sen'i hatırlamak için ve Chiang'ın Ekim ayında resmen göreve başlamasını işaret etmek vede yakın zaferi kutlamak için bir anı basabileceklerdi.
Enflasyon, 1945 yılı boyunca oldukça yüksek değerlerin gereksinimini yaratmıştı fakat 1946 yılında herşey kontrol dışına çıktı. Stok pullar, bazıları 1931 yılına tarihlenenler 2000$ a kadar sürşajlandı. Ve yeni dizayn (hala görünen portre Sun Yat-sen idi) 5000 $ a yükseldi.
1947 yılı birkaç anı basımı ve daha sonra enflasyonu gördü. O yıl bir erik çiçekli Sun Yat-sen basımı 50.000$ a ulaştı. Daha sonra 1948 yılında yeni basımlar ile 5.000.000 $ lık pula ulaştı.
1948 yılında altın yuan standardı uyarlandı ve var olan pullar 1/2c den yukarı doğru değerler ile sürşarjlandı. Bu kısa ömürlü geçici bir önlemdi. 1949 yılı başlarında pulların ve sürşarjların değer aralıklarıyla tekrar 5.000.000$ a gitmesi gereksinim haline geldi.
1 Mayıs, 1949 tarihinde hükümet üzücü bir adımı kabul etti. Ad verilmemiş pullar basacaktı ve bunlar yuan'ın günlük oranında satılacaktı. Onlar daha sonra gümüş yuan standardına uyarlandı ve herşeye rağmen çok pul Sun Yat-sen dizaynının 1-500 sent değerinde yeniden basımı gibi sürşajlandılar. Ağustos ayına göre, kötüleşen politik durum posta sistemine yetişti ve milliyetçilerin ana karada son basım çifti bir planlanmış seri resim diazynlı gümüş yuandı.




T_walkeR 19 Nisan 2009 16:17



cagtay97 1 Ekim 2010 19:21

ÇĐN ĐS KÜLTÜRÜ
Çin’in 5.000 yıllık köklü, tarihi bir geçmisi vardır ve yüzyıllar boyunca kültürel
liderliğini sanat, bilim alanında sürdürmüstür. MÖ 221 yılında Qin veya Ch'in hanedanlığı
altında birlesme olmus, 1 Ocak 1912 Manchu Hanedanlığı, Cumhuriyet tarafından
devralınmıstır. Tarih boyunca pek çok birlesme, bölünme ve hanedan çatısmalarına sahne
olan Çin’de imparatorluk sistemi 1911’de sona ermistir.
1911-1949 dönemini içine alan siyasi güç çatısmaları, Mao Zetung’un 1 Ekim 1949’da
Çin Halk Cumhuriyeti’nin kurulusunu ilan etmesi ile son bulmustur. 1949-1976 döneminde
ülkede Mao Zetung’un mutlak siyasi hakimiyeti ekonomik ve sosyal gelismelerde etkili
olmustur. Mao 1976 yılında ölmüstür.
1992 yılında Çin Komünist Partisi’nin 14. Ulusal Kongresi’nde ülkede “Sosyalist
Piyasa Ekonomisi” tesis edilmesi kabul edilmistir. Ayrıca 1997 yılında Hong Kong’un ve
1999 yılında Makao’nun ÇHC’ye dahil olması ve bu ülke bünyesinde “Özel Đdari Bölge”
statüsü kazanması Çin’in bölgedeki önemini bir kat daha artırmaktadır.
Bugün Çin, Dünya ekonomik sistemine entegre olmak üzere çaba göstermektedir.
GATT/WTO Dünya Ticaret Örgütü’nün 1947’deki kurucusu ve fikir babalarından biri olan
Çin, 1950’de ayrıldığı sisteme 11 Kasım 2001 tarihinde geri dönmüs bulunmaktadır.
Çin Halk Cumhuriyeti dısa açılma ve piyasa ekonomisine geçis yönünde önemli ve
ihtiyatlı adımlar atmaktadır. Ülkenin 21. yüzyılın en önemli ekonomik güçlerinden biri
olacağına kesin bir gözle bakılmaktadır.


Nüfusun Yas Yapısı
0-14 yas % 21.4 (erkek 148.134.928/kadın 131.045.415)
15-64 yas % 71 (erkek 477.182.072/ kadın 450.664.933)
65 yas ve üzeri % 7.6 (erkek 47.400.282/ kadın 51.886.182) (2005 tahmini)
Çin Halk Cumhuriyetinde nüfusa sınırlama getirmek amacı ile bir çocuğa sahip olma
kuralı getirilmistir. Kırsal arazilerde yasayan ailelere ise, ilk çocukları kız ise ikinciilk ikinci bir çocuk şansı verilmektedir.


ener 3 Haziran 2011 21:12

Morpa Genel Kültür Ansiklopedisi & MsXLabs

Çin Halk Cumhuriyeti

Sovyetler Birliği ve Kanada'dan sonra dünyanın üçüncü; nüfusuyla yeryüzünün en kalabalık ülkesidir. Doğu Asya'da, Pasifik Oklanusu'nun bazı kıyı denizlerine açılan (Sarı Deniz, Doğu Çin ve Güney Çin denizleri) Çin toprakları, karadan ve denizden şöyle çevrelenir: Kuzeyde Rusya, Moğolistan, Kuzey Kore, Sarı Deniz ve Doğu Çin Denizi, Vietnam, Laos, Birmanya, Hindistan, Bhutan ve Nepal; batısında Afganistan, Pakistan, Kazakistan, Kırgızistan ve Tacikistan. Çin Halk Cumhuriyeti'nin kara sınırlarının uzunluğu 20 bin, deniz sınırlarının uzunluğu ise 14.000 km.dir. Başkenti Pekin, dili Çince (Mandarin lehçesi) dir. Coğrafî özellikleri farklı iki büyük bölüme ayrılır. Doğu ya da Asıl Çin; Batı ya da Dış Çin. Bu iki bölge arasında göze çarpan başlıca ayrılıklar şöylece özetlenebilir: Nüfusun çok büyük bölümünü toplayan Doğu Çin, ülkenin ekonomi bakımından en hayati bölümüdür. Orta yükseklikte dağlar, büyük debileri fazla akarsular, geniş lös ve alüvyon ovaları, kuzeyden güneye değişen iklim koşullarına ve özellikle yaz musonlarına bağlı olarak farklı toprak ürünleri, çoğu işletilmeye başlanmış olan yeraltı kaynakları, ülke ulaşım olanaklarının büyük bölümünü toplayan kara, su ve demiryolları vardır. Batı ya da Dış Çin, her şeyden önce doğal koşullarıyla sert yaşamaya, ekonomik çalışmalara hemen tümüyle elverişsiz bir bölgedir. Yüksek platolar,dağ sıraları, çok derin, dik yamaçlı vadi olukları; çöller ya da yarı kurak bozkırlar, son derece kuvvetli karasallık bu bölümün başlıca fiziksel karakterini oluşturur. Bu nedenlerle yerleşmeler seyrektir ve ancak görece elverişli yörelerde toplanmıştır. Doğu Çin dört bölgeden oluşur. Kuzeydoğu Bölgesi'nin eski adı Mançurya'dır. Batı ve doğusu dağlık, orta kesimi Amur'un kolu Sungari ve Liao Ho ile sulanan ovalarla kaplıdır. Bölgenin kuzey ve güneyi az çok farklı olmakla birlikte, genellikle soğuk ve karasal bir iklim egemendir. 70 milyon kadar nüfusu olan bölge, bütünüyle ülkenin ekonomide en gelişmiş bölümüdür. Başlıca kentleri, Chen Yang (eski adı Mukden), Pin Kiang (eski adı Harbin), Liu Ta (Talien ve Dairen), Liu Chuen'dir (eski adı Port Arthur). Kuzey Bölgesi, Hwang Ho ve kollarının orta ve aşağı çığırları üzerindedir.Batı ve güneyi dağlıktır. Doğuda, büyük Şantung Yarımadası ile Çin uygarlığının beşiği olan Büyük Ova'nın geniş bölümü, sulanınca çok bitek "lös" topraklarıyla örtülüdür. Kışlar, kuzey bölgesi kadar olmamakla birlikte yine de soğuktur; yağışlar güneye doğru artar. 6 eyaletin yer aldığı bölgenin nüfusu 250 milyona yakındır ve ekonomi bakımından hızla gelişmektedir. Başlıca kentler, Başkent Pekin, Tiençin, Hsingan, Çingtav, Lanço, Çinan, Taiyuan'dır. Orta bölge, dünyanın en büyük ırmaklarından biri olan Yangçe kiang (5.500 km) ve kollarının orta ve aşağı çığırlarının suladığı ülkenin en geniş ve en kalabalık bölgesidir. Tibet sınırından Doğu Çin Denizi ve Fukyen Boğazı'na dek yayılan bu çok geniş arazide dağlar, irili ufaklı ovalar, küçük ya da geniş platolar, akarsuların yer yer derin boğazlar oluşturduğu vadiler birbirine karışmıştır. İklim koşulları ilk iki bölgeden daha elverişlidir (daha sıcak, yağışlar daha bol). Bu nedenle yoğun bir bitkisel örtüye sahiptir ve kültür bitkilerinin çeşidi daha çoktur. Bölge nüfusu 300 milyona yaklaşır. Başta Yangçe kiang ve kolları olmak üzere, akarsu ve kanallar yoğun bir iç su ulaşım ağı yaratır. Başlıca kentler, Şanghay, Vu Han, Çung King, Nanking, Çengtu, Çangşa, Su Çeu, Vusu'dur. Güney Çin: Batıdaki yüksek platolardan Tonkin Körfezi ve Güney Çin Denizi kıyılarına kadar yer yer dağlar, platolarla engebelenmiş, akarsu vadileriyle parçalanmış bir bölge olan güneyin ana akarsuyu Si-kiang'dır. Kıyı çok girinti, çıkıntılı ve yalıyardır. Kanton Deltası dışında kıyı ovaları küçük ve süreksizdir. İç kesimler dışında, genellikle tropikal bir iklim egemendir.Özellikle kıyılarda yaz musonunun etkisi görülür, kışlar ılık geçer. Yıllık yağış tutarları 1.000-2.500 mm arasındadır. Başlıca kentleri: Kanton, Kung Ming, Hangço, Fu Ço, Kuei Yang, Nan-ning. Batı Çin ya da Dış Çin olarak adlandırılan bölge, yönetim bakımından 1 eyaletle (Şinghay), 3 özerk cumhuriyete bölünür (Tibet, Sinkiang, İç Moğolistan). Her birinin başlıca özellikleri şunlardır: Şinghay'ın çevresi yüksek dağlarla çevrili, yüksek plato ve havzalardan oluşur. Çaydam Havzası'nda olduğu gibi, yer yer yarı kurak bozkır ve çöllerle kaplıdır. Bölgenin merkezi ve başlıca kenti, Tibet ve Çaydam'a giriş yolu üzerinde Si-ning'dir. Güneyde Karakurum ve Himalayalar, kuzeyde Altındağ ve Nanşan sıraları arasında kalan Tibet, dünyanın en geniş ve en yüksek platosudur. Bu geniş platonun 4-5 bin metre yükseklikte olan yüzü yaşama elverişsiz, soğuk taş çölleriyle kaplıdır. Üzeri, birçok kapalı havzalar, bir bölümü suları tuzlu çanaklarla pürüzlenmiştir. Bu durumuyla, kutup bölgelerinin tundralarını andırır. Oysa derin vadi tabanları, taşkın bir bitkisel örtüyle kaplıdır. Başlıca kent, Budistlerin kutsal merkezi olan Lhassa'dır. Dış Çin'in kuzeybatı kesimini oluşturan Doğu Türkistan ya da Sinkiang, güneyde, batıdan doğuya uzanan Karakurum, Karanlık, Altın ve Nanşan sıralarıyla, kuzeyde Pamir Platosu, Tanrı-Tiyenşan, Ala, Tarbagatay dağları arasında kalır. Büyük Altaylar'da ise Moğolistan ile sınırlanır. Böylece hemen her yanından yüksek dağlarla çevrili bulunması ikliminin çok karasal, yağışların çok az olmasına neden olur. Bu yüzden Doğu Türkistan'ın iki büyük coğrafî bölgesi olan Tarım ve Çungarya havzaları, yüksek olmalarına karşın kuraktır, hatta bazı kesimleri çöldür (Taklamakan gibi). Bu koşullar altında yerleşmeler kıyılarda, su bakımından elverişli dağ sıraları eteklerindedir. Bu dağ sıralarının başlıcaları, Kulca, Urumçi, Kaşgar, Turfan, Yarkent'tir. İç Moğolistan, Moğolistan'ın güneyinde kalır. Kuzey komşusu gibi, geniş bölümü kurak ve çölle kaplıdır. Batıda Pei Şan, güneyde Nan Şan ve lös platosu, doğuda Kingan Dağları arasında kalır. Birçok kapalı havzaya bölünmüştür (batıda Elsin, güneyde Ordos ve Alaşan, doğuda Argun gibi). Hwang Ho burada büyük bir dirsek çizer. İklim şiddetli karasaldır. Bozkırlar en geniş yeri kaplar; ünlü Gobi Çölü'nün bir bölümü de buradadır. Çin'in nüfusu yılda 20 milyon kadar artmaktadır (binde 20). Bu nüfusun %90'ı Doğu Çin'de yaşar. Km2ye 80 dolayında olan genel nüfus yoğunluğu bir ölçü olamaz, çünkü bazı yerlerinin hemen hemen boş olmasına karşılık, bazı bölgeleri dünyanın en yoğun nüfuslu köşeleridir. Nüfusun çoğu kırsal olduğu hâlde, nüfusu 100 binle birkaç milyon arasında değişen kentlerin sayısı 150 kadardır. Çin, uygarlık tarihinin en eski merkezlerinden biri olmasına karşın 19. yüzyıla dek dışa kapalı bir ülkeydi. Ancak dışa açıldıktan sonradır ki, ülkenin feodal yapısında, geleneksel yaşantısında büyük değişiklikler olmaya başladı. Çin topraklarında ilk yerleşim, İ.Ö. 4000 yıllarında gerçekleşti. İ.Ö. 1523-1028 yılları arasında Sarı Irmak yakınlarında hüküm süren Şang Hanedanı ile birlikte Çin'in gerçek tarihi başladı. Daha sonra hüküm süren Çou Hanedanı (İ.Ö. 1027-256), savaşçı özellikleriyle tanındı. Bu tarihten sonra yöresel savaşlar dönemi yaşandı. Bu dönem, Çin Hanedanı'nın (İ.Ö. 221-207) Çin'in birliğini sağlamasıyla son buldu. Bu dönemde kuzeyde Büyük Çin Seddi yapıldı. Han Hanedanı (İ.Ö. 202-İ.S. 220) zamanında ise Çin, güneyde Vietnam'a, batıdaysa Orta Asya'ya dek genişledi. İki yüzyıl boyunca, sanat ve bilim alanında önemli ilerlemeler oldu. Ordu içindeki isyanlar ve barbar kavimlerin istilaları sonucu yaşanan düzensizlik ve karmaşa, Tang Hanedanı'nın (İ.S. 618-906) başa geçmesine dek sürdü. Bu dönemde ticaret gelişti, sanat, kültür ve bilimde atılımlar yapıldı. Sung Hanedanı (960-1279) döneminde de süren gelişim, Moğol ordularının saldırıları ve Çin'in Moğol İmparatorluğu'na katılmasıyla son buldu. Kısa bir süre sonra, Moğol İmparatorluğu parçalandı ve Ming Hanedanı (1368-1644) Moğolları Asya'ya sürdü. Daha sonra, kuzeyden gelen barbar kavimlerin istilasına uğrayan imparatorluk, son hanedan olan Çing Hanedanı'nın (1644-1911) işbaşına gelmesiyle yeniden toparlandı. 19. yüzyılın ortalarında, Avrupa devletlerinin emperyalist politikası, Çin'i de etkiledi. Çin; İngiltere, Rusya ve Japonya ile girdiği savaşlarda yenilgiler aldı ve Çing Hanedanı'na karşı gelişen milliyetçi ayaklanmalar sonucunda imparatorluk yıkıldı (1911). 1912'de cumhuriyet ilân edildi. Sun Yatsen ve Yuan Şika'nın başkanlık yaptıkları dönemlerde, feodal beylerle mücadeleler sürdü. Sun Yatsen, 1921'de kurulan Komünist Partisi ile ittifak yaptı. 1928 yılında, komünist güçlerin de desteğiyle iktidara gelen Çan Kayşek önderliğindeki Guomingdang feodal güçlere karşı kesin bir zafer kazandı. Çan Kayşek zaferin hemen ardından kendisini destekleyen komünist güçlere karşı bir katliama girişti. Bu olayın sonucunda ÇKP ve Guomingdang arasındaki ittifak bozuldu, komünist güçler dağlara çekildiler. Japon işgaline (1937) kadar iki taraf arasında çeşitli çatışmalar oldu. 1934'te, Çan Kayşek'in orduları Mao'nun birliklerini Güney Çin'de kıstırmayı başardı, ama Mao'nun birlikleri, ünlü "Uzun Yürüyüş" ile kurtulmayı ve merkez illerden geçerek kuzeye ulaşmayı başardılar. 1937'deki Japon işgali sırasında, iki taraf yeniden bir ittifak yaptı. II. Dünya Savaşı sırasında da, Çan Kayşek ve komünist güçler birlikte savaştılar. Savaştan sonra denetimi ele geçiren komünistler, milliyetçileri Tayvan'a (Formoza) püskürttüler (1949).Bu tarihten sonra, Mao Zedung, Liu Şaoşi ve Çu Enlay'ın liderliğinde komünist bir hükümet başa geçti. Çin Halk Cumhuriyeti'nin kuruluşu ilân edildi. Toprak ve fabrika mülkiyeti komünal biçimde yeniden düzenlendi, ülkenin koşullarında büyük ilerlemeler sağlandı. "İleriye Büyük Atılım" (1958), "Yoğun Kolektivizasyon" ve "Kültür Devrimi" (1967) hareketlerine girişildi. 1950'lerin sonlarında, Çin Halk Cumhuriyeti ve SSCB arasında patlak veren anlaşmazlıklardan sonra, iki büyük devlet arasındaki uçurum daha da derinleşti. Birbirlerini "baş düşman" ilân eden iki güçten SSCB, Çarlık Rusyası döneminde yapılan eşitsiz antlaşmaların yeniden gözden geçirilmesini istedi. Çin Halk Cumhuriyeti, Asya, Afrika, Güney Amerika ve özellikle de Vietnam'daki komünist hareketleri destekledi.1971'de Birleşmiş Milletler'e üye olan Çin Halk Cumhuriyeti, bu tarihten sonra Batı ile de ilişkilerini geliştirdi. Richard Nixon, Çin Halk Cumhuriyeti'ni ziyaret eden ilk Amerikan devlet başkanı oldu (1972). Mao Zedung'un 1976 yılında ölümü üzerine, yerine Hua Guofeng geçti. 1979 Şubat ve Mart aylarında, Çin Halk Cumhuriyeti ve Vietnam arasında sınır anlaşmazlığı yüzünden çatışmalar çıktı. Vietnam topraklarına giren Çin Halk Cumhuriyeti güçleri, daha sonra geri çekildi. Kasım 1980'de Mao'nun karısı Çiang Çing, eski başbakan yardımcısı Çang Çungşiao, Wang Hungwen ve Yao Wenyuan (Dörtlü Çete) hakkında, "Kültür Devrimi sırasında parti ve devletin üst yönetimini ele geçirmek için yıkıcı eylemlerde bulunmak, devleti ele geçirmek için bir darbe ve Mao'nun öldürülmesini planlamak" suçlarından dava açıldı. Çiang Çing ve Çang Çungşiao, suçlamaları reddettiler ve 2 sene tehirli ölüm cezasına çarptırıldılar. Diğer sanıklara ise 16-18 yıl arasında değişen hapis cezaları verildi. 1981 Nisan ayında tüm gazetelerde başmakale olarak yayımlanan bir yazıda, Mao'nun ağır politik hatalar yapmış olduğu, buna rağmen tezlerinin parti için bağlayıcılığını koruduğu, çünkü bunlardan sapmanın Çin'deki sosyalist sistemi değiştireceği öne sürüldü. Aynı yıl, Hua Guofeng, ÇKP Merkez Komitesi'nin oybirliğiyle parti başkanlığından alındı, yerine, Kültür Devrimi'ni ülke için bir felaket olarak niteleyen eski ÇKP genel sekreteri Hu Yaobang getirildi. Askerî komisyon başkanlığına Deng Siaoping, başbakanlığa da Zao Ziyang seçildi. İktidarın "en güçlü adamı" olarak nitelenen Deng Siaoping, Mao dönemiyle Kültür Devrimi'nden miras kalan her şeye karşı bir kampanya yürüttü. 1982 yılında, Mao'nun adı hem yeni Çin anayasasından hem de ulusal marştan silindi. 1983 yılında Li Siennien cumhurbaşkanlığına getirildi. Komünist Parti içinde tasfiye hareketine gidildi. Mao'nun "Sürekli devrim"i yerine "Ekonomide sosyalist modernleşme" ye önem verilmeye başlandı. Dışa açılma politikası sonucu halk ve özellikle gençler batı kültüründen etkilenmeye ve daha fazla demokrasi için gösteriler yapmaya başladılar. 1987'nin başlarında öğrenci hareketleri yoğunluk kazandı. Komünist Parti genel sekreteri Hu Yaobang istifa etti. Yerine başbakan Zao Zıyang geldi ve başbakanlığın yanı sıra genel sekreterlik görevini de üstlendi (1987).1989 yılının Nisan ayında öğrencilerin demokrasi ve özgürlük istekleri doğrultusunda başlattıkları gösteriler bütün ülkeye yayılmaya başladı. Mayıs ayında uzun yıllardan beri ilk kez SSCB ile görüşmelerin başlamasından hemen önce Pekin'in Tienanmen Meydanı'nda 3500 öğrenci demokrasi için açlık grevine başladılar. Bu eylem Komünist Parti yöneticileri arasında büyük bir huzursuzluk yarattı. 16 Mayıs 1989'da SSCB devlet başkanı Gorbaçov ile Çin Komünist Partisi genel sekreteri Deng Siaoping iki ülke arasında 30 yıldır süregelen gerginliği sona erdirdiler. Gorbaçov'un Pekin'i ziyareti sırasında yüzbinlerce Çinli öğrenci işçi ve aydın demokrasi ve özgürlük için gösteriler yaptılar. Gösteriler yaygınlaşarak 1 milyondan fazla insanın katıldığı dev bir kitle gösterisine dönüştü. Bunun üzerine ordunun olaylara müdahale etmesi kararlaştırıldı. Pekin'de sıkıyönetim ilân edildi. Pekin halkı ordu birliklerinin Pekin'e girmesini önlemek için kent çevresinde barikatlar oluşturdu ve işçi kuruluşları greve gideceklerini açıkladılar. Güvenlik kuvvetleriyle öğrenciler arasında çıkan çatışmada çok sayıda insan yaralandı. Ordu birlikleri Halkın Günlüğü gazetesine verdikleri demeçte halkın ordusunun halka saldırmayacağını açıkladılar ancak daha sonra bir grup asker Pekin'in güneyindeki barikatlara saldırmaya başladı. Tienanmen Meydanı'nda eylemlerini sürdüren öğrencilerin üzerine ateş açıldı, çıkan olaylarda 1000'den fazla insan öldü. 1989'un Haziran ayında ayaklanmalar kanlı bir biçimde bastırıldı ve göstericiler tutuklandı. Ayaklanmacılar arasından tutuklananlardan 30'dan fazlası idam edildi. Parti genel sekreteri Zao Zıyang olaylara hâkim olamadığı öne sürülerek tüm görevlerinden alındı ve yerine Jiyang Zemin getirildi (24 Haziran 1989). Aynı yıl içinde Deng Siaoping Çin Komünist Partisi Askerî Komisyon Partisi başkanlığından istifa etti. Mayıs 1989'da, Mihail Gorbaçov'un yaptığı resmî ziyaret Moskova ile Pekin arasındaki otuz yıllık küskünlüğe son verirken, öğrenciler Tiananmen Meydanı'nda eski Genel Sekreter Hu Yaobang'ın itibarının iadesi talebiyle gösteri yaptılar. Gösteri ve karışıklıklar tüm ülkeyi etkilediyse de ordu, binlerce ölü ve on binlerce tutuklama pahasına muhalefet hareketini haziran başında bastırdı. Parti'nin başına Zao Ziyang'ın yerine Jiang Zemin geçti. Pekin'deki sıkıyönetim ancak ocak 1990'da kaldırıldı; bir süre sonra da Deng Siaoping mart ayında son resmî görevlerinden de affını talep etti. Bu arada Çin'in batı sınırlarında, milliyetçi Tibet*in, 1990'dan sonra da Müslüman Sinkiang Uygur'un baskı yoluyla Çinlileştirilmesine karşı direniş nedeniyle karışıklıklar meydana geldi.


_Yağmur_ 23 Aralık 2011 11:11

Tang Sülâlesi
 
Tang Sülâlesi

Çin'de 618-907 yılları arası hüküm süren sülâle.

Tang sülâlesi zamanında Çin, dünyanın en büyük ve en güçlü imparatorluğu hâline geldi. 7. yüzyılın başında Çin'e egemen olan Suy sülâlesinin genişleme politikası Kore'de büyük başarısızlığa uğrayınca 616 yılında Çin'de büyük bir ayaklanma oldu.

Bu sırada büyük bir savaşçı olan Li Şımin ortaya çıktı ve dört yıl içinde düzeni yeniden kurdu. İmparatorluğu babasına verdi. Babasından sonra 626'da kendisi imparator oldu ve bundan sonra Tay Dzung adıyla anıldı. Tang sülâlesi kısa zamanda Orta Asya ve Kore'nin büyük bölümü üzerinde egemenlik kurdu.

Bu dönemde ticaret, özellikle çay ticareti çok gelişti. 755'te General An Luşan'ın yönettiği bir ayaklanma zorlukla bastırılabildi. Bu ayaklanmadan sonra merkezî hükümet eski gücünü yitirdi. 10. yüzyılın başlarında Liao Krallığı Çin'i zaptetmeye kalktığı zaman imparatorluk, sınırlarını zorlukla koruyacak duruma düşmüştü.

Sekiz yıldır sürüp giden iç savaş da ekonomik ve sosyal bir bunalıma yol açmıştı. İmparatorluk ailesi Siçuan'a kaçtı ve Tangların egemenliği son buldu.


MsXLabs.org & Morpa Genel Kültür Ansiklopedisi


Misafir 19 Nisan 2012 17:45

Çin Halk Cumhuriyeti (China) ve Çin Halk Cumhuriyeti Tarihi
 
1949 daki komünist devriminin akabinde 1950 'de derhal Dogu Türkistan(Sincan Uygur), Tibet,Mançurya ilhak edilmistir.1946'da Birlesmis Milletler kuruldugunda cumhuriyetçi çin(Tayvan) temsil ederken;1971'den itibaren BM'de çin halk cumhuriyeti temsil etmeye baslamistir yani bir sekilde Tayvan'i da tanimayarak kendinden sayiyor.Komünist devrimden önce çin kaç km2 idi acaba ? Mustafa.


_EKSELANS_ 31 Temmuz 2013 10:12

Çin
MsXLabs.org

http://www.cin.buradadir.com/resim/cin_1.jpg

Çin, dünyada kapladığı alan yönünden Rusya Federasyonu ve Kanada'nın ardından üçüncü, nüfus açısından ise 1,2 milyarı aşkın nüfusla en kalabalık ülkedir.


Tarihî: Dünyada ilk medeniyetlerin doğup geliştiği ülkelerden biri de Çin'dir. İlk çağlarda tekerlekli taşıtlar yapıldı, yazı sistemi geliştirildi ve takvim kullanılmaya başlandı. Daha sonra metal para basımı, ipekçilik ve demir-çelik işleme işleri gelişti. M.Ö.ki yıllarda Çin topraklarını koruma altına alan Çin Seddi yapıldı. Bu dönemde filozof-eğitimci Konfüçyüs yetişti. Yine M.Ö. ki yüzyıllarda kâğıt ve sismograf kullanıldı. M.S.'ki yıllarda kanallar yapılarak ovalar sulu tarıma açıldı.
Ülkedeki kentler büyüdü, Afrika ve Hindistan ile diğer ülkelere ipek, porselen ve çay ihraç edilmeye başlandı. 13. yüzyılın başlarında Moğol kralı Cengiz Han, Çin Seddi'ni aşarak Çin'i istilâ etti. Ancak bu set daha sonra tamir edilerek 6400 km gibi büyük bir uzunluğa kavuştu. 1557'de Çin'e Portekizliler gelerek bazı kentleri kurdular.

1800'lü yılların ortalarında en az 25 milyon Çinlinin ölümü ile sonuçlanan ayaklanma ve çatışmalar oldu. 1912'de başkenti Pekin olan Çin Cumhuriyeti kuruldu. 1921'de marksist ideolojideki Çin Komünist Partisi kuruldu. 1927'de milliyetçilerin lideri Chiang Kai-shek (Çiyank Kayşek) komünistlerin ileri gelenlerini öldürttü. 1934 Ekimi'nde 100 bin komünist, 9500 km'lik gösteri yürüyüşü yaptı ve ülkenin kuzey orta bölümünde Kızıl Ordu'yu kurarak Mao liderliğinde toplandılar. İç savaşlarda milliyetçilerin yenik düşmesiyle 1949'da Mao Zeduong yönetiminde Çin Halk Cumhuriyeti ilân edildi.

Mao'nun 1976'da ölmesinden sonra ABD ile Çin arasında süregelen gerginlik, Nixon'un ABD devlet başkanlığı döneminde giderilmeye çalışıldı. Ocak 1979'da ise ABD ile Çin arasında diplomatik ilişki kuruldu. Pekin'i ziyaret eden Nixon, Mao ve Zhou ile görüşerek iki ülke arasındaki ilişkilerin düzeltilmesini sağladı.

İngilizlerin Çin'den 99 yıllığına kiraladığı Hong Kong, bir törenle özel statü altında Çin'e verildi. Son yıllarda Çin'de her alanda liberalleşme sürecine girmiştir. Ekonomisi hızla büyüyen Çin, önümüzdeki yıllarda dünyada ayrı bir siyasî ve ekonomik güç olarak gelişmiş ülkelerin karşısında yer almaya başlmaıştır. Dünyanın gelişmiş ülkelerinde ortak yatırımlar yapmaya başlamış ve CNN gibi uluslararası alanda ingilizce yayın yapan CCTV ile sesini duyurmaktadır.

Yüzey şekilleri: ülke çok farklı yüzey şekillerine sahiptir, ülkenin batısında dağlar ve platolar, doğusunda birbirini takip eden geniş ve alçak ovalar, tepelik alanlar ile yüksek olmayan dağlar yer alır. Ülkenin orta bölümünde "Çin kalkanı" olarak bilinen dünyanın en sert kütlesi yer alır.

Dağlar: Çin'in batısında dünyanın en yüksek dağ sıraları yer alır. Dağlar genellikle doğu-batı yönünde uzanır. Kuzeybatıda ortalama yüksekliği 3000 m'yi aşan Altay dağları ve güneyde daha yüksek olan Tanrı dağları ile Tibet Platosunun kuzeyinde Karanlık-Kunlun dağlan uzanır. Güneye doğru ise dünyanın en yüksek dağını oluşturan Himalaya dağlarına geçilir. Batıda Tanrı dağları, Çungarya ve Tarım havzalarını birbirinden ayırır. Tibet Platosunda ise kuzeyde Altın-Nanşan dağlan ile güneyde Karanlık (Kunlun) dağları arasında Çaydam Havzası'na geçilir.

Platolar: Çin'in önemli bir bölümü platolarla kaplıdır. Ülkenin kuzey kesiminde yüksekliği 1000 m'nin üzerinde olan İç Moğolistan Platosu yer alır. İç kısımda yer alması nedeniyle kışı uzun ve soğuk, yazı kısa ve serin geçen bu platoda zaman zaman kum fırtınaları oluşur. Söz konusu platonun bir bölümü gür çayır örtüsü ile kaplıdır. Burası Çin'in hayvancılık yapılan önemli sahasıdır.

Ülkenin kuzey bölümünde ortalama yüksekliği 1000 m'nin üzerinde olan Lös Platosu yer alır. Buradaki lös depoları; Tersiyer sonu ve Kuvaterner başlarında Himalaya dağları ve Tibet Platosunun yükselmesiyle aşındırma gücü artan akarsuların taşıdığı alüvyonların alçak sahalarda birikmesiyle oluşmuştur. Lös platosundan Sarıırmak geçer. Bu akarsu, sarı renkli lös depolarını taşıması nedeniyle bu ismi almıştır. Kolay işlenen lös depoları üzerindeki taraça (seki)larda tarım yapılır. Çin'in önemli tarım bölgesi, genellikle löslerin yer aldığı alanlardır.

Güneydoğuda ise Tibet Platosunun doğu uzantısını oluşturan Yunnan-Kveiçou platosuna geçilir. Tibet'ten doğan akarsularla dar ve derin olarak parçalanan bu plato üzerindeki dağlar arasında yer yer ovalar ile dar ve derin vadiler ile boğazlar görülür. Burada karstik arazilerde dar ve derin vadiler ile şiddetli karstlaşma sonucu oluşmuş kule şeklinde tepeler yer alır. Ayrıca bu platoda derin boğazlarda büyük çavlanlara rastlanılır. Platoda bulunan çok sayıdaki göllerin suyu ile tarım alanları sulanır. Akarsular üzerine yapılan barajlardan elektrik üretilir.

Ovalar: Çin'in doğusunda Kuzeydoğu Ova, Kuzey Ova ve Orta-Aşağı Yangtze Ovası olmak üzere üç büyük ova yer almaktadır. Bir milyon hektar saha kaplayan bu ovalık alanlar Çin'in toplam sahasının onda biri kadardır. Başlıca tarım alanlarını oluşturan bu ovalar aynı zamanda yoğun nüfuslu ve kentlerin çoğunlukta olduğu bölgesidir. Kuzeydoğu Ova, Sarıdeniz'in kuzeyinde Kore Yarımadası ile batıda İç Moğolistan Platosu arasında yer alır. Burada Harbin kentinin yer aldığı saha kapalı bir havzadır.

Kuzey Çin Ovası, ülkenin doğusunda batıda Lös platosu ile doğuda Sarideniz arasında yer alır. Ortalama yüksekliği 30 m'nin altındadır. Sarıırmak'ın taşıdığı lösün birikmesi ile oluşmuştur. Sık sık taşkınların oluştuğu bu ova, Çin medeniyetinin doğduğu sahadır. Pirinç, buğday, susam, tütün, pamuk, yerfıstığı üretilir.

Orta ve Aşağı Yangtze Ovası, Yangtze nehrinin getirdiği alüvyonların çukur sahalarda birikmesi ile oluşmuştur. Ortalama yüksekliği 100 m'nin altındadır. Ovada çok sayıda tatlısu gölleri bulunur. Buradaki akarsu ve göllerden bol miktarda su ürünleri elde edilir. Yoğun tarımsal faaliyetlerin yapıldığı bu ova "pirinç ve balığın vatanı" olarak kabul edilir. Yangtze deltası; Çin'in pirinç, pamuk, buğday gibi tarım ürünleri üretilen verimli tarım alanları arasındadır.

Çin'in doğusundaki ovalık alanlarda, tarımsal faaliyetler, ulaşım ve sanayi gelişmiştir. Yangtze körfezindeki Şanghay, Çin'in büyük sanayi merkezi ve limanıdır.

Tibet Bölgesi: Coğrafi açıdan Tibet, Himalaya dağlarının kuzeyinde başlayan doğuda Çin, kuzeyde Karanlık-Altın, batıda Karakurum dağları arasında akarsularla, buzul vadileri ile parçalanmış ve yüksekliği 4000 m'nin üzerinde olan dünyanın en yüksek platosudur. Tibet'in kuzeyinde yüksekliği 7000 m'yi aşan Karanlık dağları, güneyinde ise yüksek zirveleri 8000 m'nin üzerine çıkan Himalaya dağlan yer alır. Bu iki dağ kuşağı arasında eğere benzeyen Tibet Platosu, yüksek olması ve geniş alan kaplaması nedeniyle "dünyanın damı" olarak da isimlendirilebilir.

Burada 39451 km2 alan kaplayan 1770 göl mevcuttur. Asya'nın birçok akarsuları buradan kaynağını almaktadır. Nitekim platodan İndus, İrrawadi, Brahmaputra, Saluen, Mekong, Çin topraklarını sulayan Yang Çe, Hoang Ho ve Orta Asya'ya yönelen Hotan ve Yarkent gibi önemli nehirler doğmaktadır.

Tibet doğal gaz yatakları yönünden de zengindir. Tibet'in ikinci büyük gölü Tengri Nor'dur (Nor göl demektir). En büyük göl kuzeydoğuda Çin sınırındaki Koko Nor'dur.


İklimi ve bitki örtüsü: Geniş bir alan kaplamasından dolayı Çin'de çok farklı iklim tipleri görülür. Güneyde Büyük Okyanus kıyı bölümünde tropikal, kuzeyde ise yazları nemli ve sıcak, kışları ılık geçen subtropikal iklim etkilidir. Yağış miktarı da fazladır. Bu sahaların kuzeyinde yaprağını döken ormanlar, güneye doğru ise karışık ve devamlı yeşil ormanlar görülür.

İç kısımlara ve yüksek sahalara doğru yazı sıcak, kışı çok soğuk geçen karasal iklim etkili olmaya başlar. Meselâ, Uygur Özerk Bölgesi'nin başkenti Urumçi'de ortalama sıcaklık Ocak ayında -14°C iken Temmuz ayında 25°C'ye çıkar. Kuzey ve kuzeybatıda çöl iklimi etkilidir. Yüksek dağlık sahalarda soğuk ve karlı iklim hüküm sürer. Burada iğne yapraklı ormanlar yer alır.
Yüksek olan Tibet Platosu'nun karasal etkilerden dolayı yazın fazla ısınması tarım ve yerleşme sınırının da yükselmesine neden olmuştur. Yazın fazla güneş radyasyonu alan Tibet'te 4000-4300 m'ye kadar tarım yapılır ve buğday, arpa, bezelye ile sarı çiçekli bir cins yağ bitkisi reyp yetiştirilir.

Çin'in doğusu, bol su taşıyan yoğun bir akarsu ağına sahiptir. Batı kısmında ise kapalı havzalara yerleşmiş çöllerde kaybolan geçici akarsular görülür. Bunların başlıcaları; Göbi, Çungarya ve Taklamakan çölleridir. Yüksek Tibet Platosu'nun karlı buzlu sahalarından sadece Çin'den geçen nehirler değil, Güneydoğu Asya'daki nehirler de kaynağını alır. Gökırmak (Yang-Çe) nehrinin rejimi oldukça düzenli olup Amazon, Nil ve Mississippi nehrinden sonra dünyanın 4. büyük nehridir. Bu nehir üzerinde Büyük Okyanus'tan iç kısımlardaki kentlere kadar ulaşım sağlanır. Diğer büyük nehirler, kuzeydeki Sarıırmak (Hoang-Ho) ve güneydeki Xi Jiang'dır.

Nüfusu ve yerleşmesi: Nüfusun büyük bir bölümünü (% 92) Han grubu oluşturur. Han, farklı kökendeki ırkların kaynaşmasından meydana gelmiş melez bir ırktır. Çinliler adı ile anılır. M. O. ki yılların sonu ile milâdî yılların başındaki dönemde etkili olan Han medeniyeti, teknolojik yönden en ileriydi. Ülkede farklı dil konuşan çok sayıda etnik topluluk bulunur. Bunlardan Moğollar, Mançurya'nın kuzeyindeki bozkırlarda ve Orta Moğolistan'da, Türkler ise Doğu Türkistan denilen Uygur Bölgesi'nde yaşarlar. Uygur Bölgesi'ndeki Türkler, Türkçe konuşmaktadır. Ana Türk kültürünün tüm özelliklerini Uygur Türklerinde görmek mümkündür. Koreliler, Doğu Mançurya'da; Tacikler, Pamir Platosu'nda; Çinli Müslümanlar, Yukarı Hoang-Ho havzasında ve Tibet Platosu'nda yaşarlar. Bu bölgede Xinning (Sining), Golmut, Dulan kentleri ile birçok yerleşim biriminde ve hatta Budizmin dünyada başkenti sayılan Lhasa' da çok sayıda cami vardır. Çinli Müslümanların ibadet şekilleri, Araplardan ziyade Türkiye'de uygulanan kurallarla aynıdır. Varlıklı kişiler Hacca gitmektedir. Camilerde çocuklara Kur'anıkerim öğretilmektedir. Müslümanlar başlarına beyaz takke giymektedir. Tibet'te göçebe bir hayat yaşayan Kazaklar da Müslüman'dır.

Çin, dünyada nüfusu hızla artan ülkelerden biridir. Nitekim 1949 yılında yarım milyarı aşan Çin'in nüfusu, 2004'te 1.3 milyarı aşmıştır. Çin'de aşırı nüfus artışını önlemek için sıkı önlemler alınmıştır.

Kentleşme sürekli gelişmekte olup toplam nüfusun üçte biri kentlerdedir. Başkent Pekin, ülkenin idarî kültürel ve sanayi merkezidir. Burada Çin hanedanlarının yaşadığı saraylar, parklar ve büyük meydanlar yer alır. Son yıllarda şehrin dört bir tarafından yükselen gökdelenler, modern oteller, süper-marketler görülür. Tiençin 1947'de Avrupalıların egemen olduğu ticaret ve sanayi şehridir. Şanghay, Kanton, Puçon ve Çingtav, ticarî ve sanayi faaliyetlerinin yoğun olduğu önemli birer liman kentidir. Çungking, Sian, Nanking, Taiyuan iç kesimlerdeki önemli kentlerdir.

Çin'de ayrı bir ortam oluşturan Tibet Platosu aynı zamanda Buda dininin doğduğu ve tapınaklara sahip bir bölge özelliğini de taşımaktadır. Burada 3600 m yükseklikte kurulmuş Lhasa, Tibet'in idarî ve dinî merkezidir. Budistler, Milât yıllarının başlarından (650) itibaren yapılan tapınakları ve kutsal yerleri ziyaret etmektedir. Shigatze (Şigatze); Stang eyaletinin başkenti ve Tibet'in 2. önemli şehridir.

Tibet'in güneyinde iki ayrı bölümden oluşan Lhasa'da son 30 yıl içinde Çinliler tarafından yapılmış çok sayıda modern oteller ve tapınaklar yer almaktadır. Kentin eski giriş yerinde halk çadırlarda koyun ve Hint sığırları ile birlikte oturmaktaydı; bugün ise daha modern bir hâle gelmiştir. Turistler için modem alış veriş merkezleri yapılmıştır.

Ekonomisi: Çin, Eski uygarlıkların doğup geliştiği bir ülke olmasına karşın modern anlamda ekonomik yönden gelişmesine, 19. yüzyılın ikinci yarısından itibaren başlamıştır. Madencilik sanayiinin gelişmesine bağlı olarak demir yolu ulaşımının yaygınlaşması ile ticarî faaliyetlerde ilerleme görülmüştür. Ancak ülkedeki karşıklıklar, nüfusun yeterli beslenmemesi, normal ihtiyaçların karşılanamaması ve hastalıklar, istenilen gelişmeyi engellemiştir. 1950'li yıllarda Marksist-Leninist rejimle devlet tekeli kurulmuş ve tüm işler, devlet tarafından organize edilerek yürütülmüştür. Bu dönemde ülkede özellikle ağır sanayi tesislerinin kurulmasına önem verilmiştir.

Tarım yapılan saha, ülke yüzölçümünün % 10'nu bulur. Faal nüfusun beşte üçü tarımda çalışır. Nüfusun yaklaşık yarısı kuzeydeki ovalarda, güneydeki sulanan sahalarda ve Mançurya'da toplanmıştır. Özellikle eğimli alanlarda sekiler üzerinde yapılan tarım 3000 yıl öncesine dayanır.

Tibet'te koyun, keçi, deve, eşek, domuz ve manda beslenmektedir, üretilen peynir, yün, göllerden sağlanan tuz kervanlarla çevre bölgelere taşınmakta ve karşılığında Tibet halkının ihtiyacı olan çay ve arpa alınmaktadır. Güneşte tabak üzerinde kurutularak üretilen Çin peyniri olarak bilinen Tibet peyniri, çok sert olup iki-üç yıl tazeliğini muhafaza etmektedir.

Ülkede bol miktarda elma, armut, erik, üzüm, turunçgiller ve ananas üretilir. Başlıca sanayi bitkileri; çay, tütün, şeker pancarı ve şeker kamışıdır. İpek böcekçiliği de yaygındır. Üretilen ipekli kumaşların önemli bir bölümü ihraç edilir.

Ülkede sığır, koyun ve keçi ile çok sayıda domuz (360 milyonun üzerinde) beslenir. Deniz ve tatlı su balıkçılığının önemli bir yeri vardır. Çok gelişmiş ve fazla üretim yapan balık çiftlikleri de kurulmuştur.

Tibet Platosu başlıbaşına ayrı bir maden yatağı bölgesidir. Burada Çaydam Havzası maden yatakları yönünden zengindir. 43 doğal gaz yatağı tespit edilmiştir. Tibet'in yaklaşık orta kesiminde yer alan Golmut'tan doğal gaz çıkarılır. Buradan temin edilen doğal gaz, tüm ülkenin doğal gazının % 40 kadarını oluşturur. Tibet Platosu'nda 1000 kadar hidrotermal saha vardır. Lhasa'nın 90 km batısında Yangbajing'de jeotermal enerjiden elektrik üretilr. Tibet'te bulunan zengin maden yatakları şunlardır: Krom, potasyum tuzu, magnezyum tuzu, lityum, tuz, boksit.

Son yıllarda Çin'de iç ve dış ticaret rejiminde önemli değişim ve gelişim süreci başlatılarak 1993 yılından beri yeni bir döneme geçilmiştir. Bu dönemin özelliği, devlete ait orta ve büyük ölçekli işletmelerin yabancı sermaye ve modem teknoloji ile takviye edilmesi ve işletmelerin idaresinin yeniden organize edilmesidir. Modern işletme sistemi; Devlet Ekonomik ve Ticaret Komisyonu'nun kararına göre yapılmaktadır. Bu sistemde işletmelerde uygulanan sosyalist pazar ekonomisi, serbest pazar ekonomisine dönüştürülmektedir. Bunun için yabancı yatırım ve teknolojiye önem verilmeye başlanmıştır. Bunun yanında işletmelerin idaresine özel yetkiler tanınmıştır. Örneğin 1988'de Şanghay'daki Volkswagen Otomobil Şirketi, Almanya'nın ileri teknolojisi ve işletme yönetimi ile takviye edilmiştir. 1995 Mart sonu itibariyle bu otomobil fabrikası 405 bin Santana Sedan tipi araba üretmiştir. Aynı şekilde makine, elektronik, hafif sanayi, tekstil ve kimya sanayii tesisleri içinde benzer uygulamalar yapılmaktadır. Önemli sanayi tesisleri için sürekli olarak dış yardım alınmaktadır. Bu yatırımlar sayesinde sanayide yeni gelişmeler sağlanmıştır. Şanghay'da Belçika, Japonya Almanya, ABD ortak yatırımları ile sanayi tesislerinde üretim arttığı gibi millî ekonomiye de önemli kazanç getirmektedir.




Saat: 06:02

©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık