Hikayenizin bugüne kadar duyduklarýmýzdan ne farký var?
"Bilmiyorum."

Nasýl baþlýyor peki?
"Etiler'de bir kahvede fal bakýyorum. Eylül ayýndayýz. Devamlý fal baktýðým bir müþterim var. Fazýl Say'ýn arkadaþý. Müzisyen olmak istediðimi de biliyor. Kendi bestelerimden doldurduðum bir demoyu ona veriyorum. O da Fazýl Say'a götürüyor ve dinletiyor. Ayný gece telefonum çalýyor."

Saat, yer?
"Evdeyim, akþam 8.00 civarý. Ýþten çýkmýþým, evde dinleniyorum. Bilmediðim bir numara arýyor. Açýyorum. "Ben Fazýl" diyor. Sesinden tanýyorum. Ýnanýlmaz bir heyecan. Fazýl Say beni arýyor! "Müziðini dinledim, yarýn bir yemek yiyelim mi?" diyor. Ýnanamýyorum. O geceyi internette çalýþarak geçiriyorum. Ya bana klasik müzikle ilgili bir þey sorarsa, kendisiyle ilgili bir þey sorarsa... Ertesi gün yemekte Fazýl Say karþýmda."

Size ne diyor?
"Bana, bu sesle müzik eðitimi alýrsam bir dünya starý olabileceðimi söylüyor. Daha beni hiç dinlemeden üstelik. Sadece o demoyla. Sonra "Seni Ankara'da bazý hocalara dinletmek istiyorum" diyor. Üç gün sonra Ankara'dayým. Her þey çok hýzlý geliþiyor. Bilkent Senfoni Orkestrasý'nýn þefi, ses uzmaný Ýbrahim Yazýcý'nýn karþýsýndayým. Beni dinliyor. Fazýl Say'a "Çok kullandýðý için yýpranmýþ ama böyle bir ses dünyaya bin yýlda bir gelebilir" diyor. Beni Bilkent Üniversitesi Müzik ve Sahne Sanatlarý'na "özel öðrenci" statüsüyle alýyorlar. O güne kadar nota bile bilmiyorum. "
"Ben tek baþýma bir koroymuþum, öyle diyorlar"


Neymiþ yani sesiniz? Bas mý, bariton mu, tenor mu?
"Sesim bas, bariton, tenor, kontrtenor, alto, soprano... Hepsi benim sesim. Bir tek sesim yok benim. Zaten onlar da sesimde bir tuhaflýk olduðunu fark ediyorlar ve beni Ýstanbul'da önemli bir ses doktoruna gönderiyorlar. Fazýl Say randevu alýyor benim için. Ve doktor þaþýrýyor. Çünkü ses tellerimin normal insanýnkinin üç katý uzunlukta olduðunu öðreniyoruz! Herkes çok þaþkýn. Fazýl bey, Ýbrahim bey, doktor..."

Ne kadar olmasý gerek ses tellerinin uzunluðunun?
"Nomalde 1,5 santim civarýnda oluyormuþ."

Ses tellerinizin normal bir insanýn üç katý uzunluðunda olmasý ne anlama geliyor? Siz sakat mýsýnýz, yoksa bu bir lütuf mu?
"Aslýnda haklýsýnýz. Sonuçta anormalite. Ama iyi bir anormallik tabii. Zararý yok, bana faydasý var. Ama bir yandan da baþka insanlara göre ses tellerim çok daha hassas. Çok dikkat etmem gerekiyor. Bir insan sesine deðil, pek çok baþka insanýn sesine sahibim."

Tek baþýna bir koro musunuz siz?
"Öyle diyorlar!"
"Hiç enstrümaným yoktu, o yüzden kayýt yaparken trompet oluyordum, sonra kontrbas oluyordum"


Siz ne zaman fark ediyorsunuz kendinizde bu sýra dýþý durumu?
"Sesimi mi? Sesimin herkesinkinden farklý olduðunu bilmiyorum aslýnda. Ama bir gün müzisyen olacaðýmý biliyorum. Ýlkokuldan beri. Belki 7-8 yaþlarýndan beri..."

Nasýl?
"7-8 yaþýndayken derslerde, teneffüslerde kaset kapaklarý tasarlýyorum. O kadar eminim yani ileride müzisyen olup kaset çýkaracaðýma. Sonra eve gidiyorum, evdeki teybe sesimi kaydediyorum. Besteler yapýyorum, þarký söylüyorum. Bir gün keþfedileceðimden eminim. Biliyorum bunu."

Aileniz ne diyor bu durumunuza? Köyün delisi gözüyle mi bakýyorlar size?
"Köyün deðil de, evin delisi gibi belki. Ama onlar tam olarak farkýnda deðil durumun. Yani benim müzisyen olmak istediðimi bilmiyorlar. Ama ben, söylemesem de biliyorum. Aklým fikrim müzikte. Madonna dinliyorum, Michael Jackson dinliyorum. Kendi bestelerimi yapýyorum."

Henüz ilkokuldayken mi?
"Evet ve benim gibi birkaç arkadaþým daha var. Bulmuþum kendim gibi insanlarý yani. Hepimiz kaset kapaklarýmýzý tasarlýyoruz. Aramýzda rekabet bile var. Sonra tabii yollar ayrýlýyor. Herkes üniversite derdinde, ben üniversiteye gitmeyi bile düþünmüyorum. Çünkü müzisyen olacaðým! Liseden sonra Edirne'de bir radyoda DJ olarak çalýþmaya baþlýyorum. Bu arada söylemiþ miydim, ailemle Edirne'de yaþýyoruz."

Evet. Röportajdan önce...
"DJ olmak tabii teknik imkanlarýmý evdekine oranla artýrýyor. Ýþim bittikten sonra stüdyoda kalýp ses kayýtlarýmý yapýyorum. Kendi bestelerimi söylüyorum. Bu arada enstrüman olmadýðý için enstrüman da ben oluyorum. Araya trompet mi girmesi gerek, trompet sesi çýkarýyorum. Kontrbas mý gerek, kontrbas oluyorum."

Bunun özel bir durum olduðunun farkýnda mýsýnz?
"Hayýr. O sesleri çýkarabilmemin özel bir durum olduðunun farkýnda deðilim. Saf saf, sadece enstrüman olmadýðý için, yani mecburen kendi sesimle kapatýyorum açýklarý. Bana herkes bu sesleri çýkarabilirmiþ gibi geliyor. Ama müziðimin iyi olduðunu biliyorum. Ýyi müzik yapýyorum ve biliyorum ki keþfedileceðim. Bu arada doldurduðum demolarý Ýstanbul'daki ünlü müzik þirketlerine gönderiyorum."

Yanýt?
"Olumsuz. Hepsi geri çeviriyor. "Teþekkür ederiz, ama biz sizin için ne yapabiliriz?" diyorlar. Yýlmýyorum. Çünkü biliyorum. Sadece doðru yer olmadýðý için olmuyor."

Hani þu müzik þirketlerini yýldýran tiplerden misiniz!
(Gülüyor) "Biraz öyle oldu galiba. Olumsuz yanýt geliyor ama ben yenisini doldurup gönderiyorum. "
"Ýstanbul'a geleli 1,5 yýl olmuþtu, hâlâ fal bakýyordum."


Ýstanbul'a nasýl geliyorsunuz?
"Ýstanbul'daki bir arkadaþým "Bu iþleri yapacaksan, Ýstanbul'a gelmen gerek" diyor. Haklý. Kararýmý veriyorum. Ýstanbul'dayým. Taksim'de bir ev tutuyorum. Bütün radyolara, müzik þirketlerine baþvuruyorum. DJ olabilirim, cingýllar hazýrlayabilirim. Ama iþ yok! 17 gün sonunda Ýstanbul'da tüm param bitmiþ olarak kalýyorum. Fal baktýðýmý bilen bir arkadaþým Taksim'de bir kafede fal bakacak birilerini aradýklarýný söylüyor ve iþe baþlýyorum. Artýk falcýyým!"

Müzik hayalleri bitiyor mu?
"Bitmiyor ama iyice uzaklaþýyorum. Yalnýz üç arkadaþ Mystica diye bir grup kuruyoruz ve The Ritz-Carlton, Çýraðan gibi otellerde dans ve müzik gösterisi yapýyoruz. Caz söylüyorum, rock söylüyorum... Gündüz fal bakýp gece de bazý partilerde sahneye çýkýyoruz. Bu arada Etiler'de bir kafeye geçiyorum yine falcý olarak. Ýstanbul'a geleli bir buçuk yýl olmuþ. Biraz moralim bozulmaya baþlýyor ama biliyorum yine de: Baþaracaðým. Veee..."

"Evet. Sonunda o doðru yeri buluyorum. Ve Fazýl Say'a ulaþýyorum."
"Ýbo'larýn döneminden olsaydým adým da Cem Çokses olurdu."


Albümünüz cuma günü piyasaya çýktý deðil mi?
"Evet. Ben de inanamýyorum. Hep söyledim, biliyordum bunu ama bu kadar hýzlý gerçekleþeceðini tahmin etmezdim. Ýmaj Müzik'ten çýktý albümüm. "Ben Bu Þarkýyý Sana Yazdým" albümün adý. "Ben Bu Þarkýyý Sana Yazdým", Fazýl Say'ýn o demoda dinlediði ve benimle tanýþmak istemesine neden olan bestem. Ama albümde "Summertime", "Uzun Ýnce Bir Yol", "Kimler Geldi Kimler Geçti" de var. Diðerleri benim bestem. Ayrýca "Summertime"ýn bir özelliði var. Fazýl Say'ýn Bilkent konserinde yaptýðýmýz canlý kayýttan alýndý. Piyanoda Fazýl Say var. Onun dýþýndaki bütün sesleri ben çýkarýyorum. Yedi farklý sesim var o þarkýda."

Fazýl Say'ýn Bilkent'teki konserine kot pantolon ve sabo terlikle çýkmýþsýnýz. Zevksizlikten mi, sýra dýþý olmak için mi?
(Gülüyor) "Yok hayýr. Onlar sabo deðildi ama öyle görünmüþ olabilir. Bence gayet þýktým. Ama benden baþka herkes simsiyah giyinmiþti. Benim dýþýmda Fazýl Say'ýn diðer genç yetenekleri de vardý. Ben koyu renk bir pantolon, bordo ceket ve krem rengi ayakkabý giymiþtim, ondan öyle algýlandý galiba."

Gerçi görmedim ama kulaða pek þýk gelmiyor tarifiniz!
"Evet, kulaða hoþ gelmiyor farkýndayým ama görseniz beðenirsiniz bence."

Peki. Ben bestenizi dinledim ama tanýmlayamýyorum. Yaptýðýnýz müziðin türü ne?
"Etnik-caz, etnik-pop belki. Nasýl tanýmlayabilirim, ben de bilmiyorum."

Bu arada soyadýnýzýn anlamý nedir? "Kendi seçimim. Eðer bir soydan söz ediyorsak bu geldiðim yer olmalý diye düþündüm. Edirneli olduðum için de Adrianapolis'e gönderme yaptým. Adrianapolis'in Adrian'ýný aldým. Ýbrahim Tatlýses'lerin döneminden olsaydým Cem Çokses olurdum herhalde... "