|
Gönül Defteri Gonluyun defterine unutma ne olur Ince ince satir satir yaz beni O Bembeyaz gulden nazik gogsune Cekic ile vura vura kaz beni Gecermiki senelerden zor gunler Gozum gonlum dilim seni heceler Hatirla beni bazi bazi geceler Resmimi gogsune basta ez beni Bu ayrilik bu gariblik ne aci derken Baslarsa bitecek o kadar erken Birgun Corum''dan bensiz gecerken Hatirlatsin sana dertli calan saz beni |
Bir biz ikimiz varız güzel öbürleri hep çirkin Bir de bu terli karanlık Sora bir şey daha var mutlak ama adını bilmiyorum Nederen başlasam sonunda o ışıkla karşılaşıyorum Yarı çıplak utanmaz bir kadın resmini aydınlatıyor Akşam ölüyor ya bir türlü inanamıyorum Oturmuşlar iri yapılı adamlar esrar çekiyorlar Daha bir aydınlık olsun diye içtikleri su Sarı topraktan testileri güneşte pişiriyorlar Bir korkuyorum yalnız kalmaktan bir korkuyorum Gündüzleri delice çalışıyorum geceleri kadınlarla yatıyorum Sonra birden büyümüş görüyorum ağaçları Kısrakları birden yavrulamış Havaları birden güneşli Kadınlarla yattığım yetse ya Bir de kadınlarla yattığıma inanmam gerekiyor |
GRİ ÖLÜM Aydınlıkla karanlık arasında yaşamak Hayatın en zor bulmacasıdır Ne siyahtır ne beyaz Ne gerçektir ne yalan Ölümün rengini hatırlatır bana Seni düşününce hemen aklıma gelen Ya da seni düşünmeyince… Sonbaharda sararan hayır grileşen yaprakların Tek tek öldükleri gibi Bende yavaş yavaş ölüyorum Ölüme yaklaşıyorum Kocaman bir ağaç değilim Dallarım sonsuz gökleri kaplamıyor Bugün yarın kim bilir bekli de…. Ve anlıyorum ki kahrolası gri beni de saracak Üzüntüm sadece şudur ki Ben seni mavi yeşil bir baharda sevdim Tüm beyazlığıyla sonuna kadar.. Korkum bu ya Gri ölüm saracak bedenimi…. Gri ölüm saracak beni… Beni değil bizi… Gri ölüm alacak benden seni… Songül Öztürk |
ÇEKMECE Büyüklerle ben yapamıyorum çocuklar da almıyor beni oyunlarına devlet dairesinde yangından kurtarılmayacak sıkışmış bir çekmece gibiyim açılamıyorum sana Kardeşiyle sokaklarda hep bir örnek giydirilen sen nasıl sevmezsin eşitliği yürürken düşen çoraplarını aynı hizaya getirmek için annen değil miydi önünde diz çöken Öpüşme sahnesinin tam ortasında içeri girdiğin yazlık sinemanın yer göstericisiyim yürüyorsun fenerimin ışığında yer: Kız Kulesi ve sonu ayrılıkla bitecek hüzünlü bir aşk filmini oynuyor beyaz duvarında Bir kez olsun çıkmazken ağzından seni sevdiğimi her gün söylememi yadırgama bil ki bu şehirde iskelenin verilmesini beklemeden atlarım vapurlara Son karesi gibi Red Kit'in batan güneþ e doğru sürerken atımı gitme kal demeni bekliyorum ama yalnızca rüzgar çekiştiriyor atkımı |
KİMSİN Kİ SEN KİMSİN...??? kimsin ki sen kimsin sadece bir hiçsin ne bir uçan kuş nede bir dogan güneş ne gökyüzünde bir ay nede parlayan bir yıldız aslında zavallının birisin hiç hakkın yok kimseye laf atmaya hakaret etmeye kendi haline bakmadan karşıdakini tanımadan hiç hakkın yok bir söz bile söylemeye kimsin ki sen kimsin sadece bir hiçsin güzel olsan ne yazarki o güzellik kiminle özelki ne olursan ol kimsin sadece sıradan birisin ama hepsinden çok bir hiçsin kız san hanımefendiliğini bil erkeksen beyefendiliğini bil insansan insan gibi ol olmuyorsan insanların gözünden kaybol belki üstünsün kimilerine göre büsbütün dört dörtlüksün o yüzden kendini övüp mazlumları ezersin tek tek ezip geçersin unutma zalimin zulmü varsa mazlumun ALLAH ı var tek sorun varsa o da sensin kimsin ki sen kimsin sadece bir hiçsin herkez herkeze göre mazlumdur elbet zalim zalime göre haindir kendini övene kadar kendi kendini yükseltene kadar bırak insanların gözünde yüksel insanlara hakaret edene kadar karşıdakini anlamadan cevap verene kadar konuştugun kelimelerin anlamını anlamadan anlatana kadar bir düşün kimsin ki sen kimsin sadece bir HİÇÇSİNNN...!!! |
Kara gözlerin Kara gözlerindeki umut Siyah saçları kadar karamsardı ve kadere küsmüştü O, bir kere Sevgiyi öldürdü diye... Sanki ona uzanan ellerde Keskin bir bıçak Ha vurdu ha vuracak Bu, benim karanlıklarım, Bu benim sırlarım diyor hep Bir gün gelecek Şefkatle kollarına saracaklar... Asılsız sevgilerdi onu yıkan aslında Umutları umduğu gibi çıkmamaış Beklentileri hep korkuları olmuş Sanki bütün hayatı, Kupkuru bir odadaymış kopamadıklarıyla.. Gülüşleri bir sigara içimi zamanı kadar az Her nefeste biraz daha kısalırken Bütün beklentileri Duman duman uçuyorlardı. Kurallar koymak isterken dostluklarına, Kuralları bozduğunun farkında değildi aslında... Şimdi o gözlerde, Vakitsiz yağan yağmurlar var, Hasat mevsimi bitmiş bahçelere Sağnak sağnak yağacaklar., Belki gönlünde gökkuşağı açacak Ama, altından çocuklar geçmeyecekler. Su yerine zehir akacak ırmaklarından, Hiç kimse içmeyecek... ya Ben, Şimdilerde bir bağ bozumu hüznü var içimde, Üzümlerim gazap üzümü Şaraplarımsa gözyaşları... Sen güz güneşinde,sanki kanadı kırık bir kuş, Konmuştu bahçeme, Ona şefkatle eğilirken Pır diye uçtu birden Kırık sandığım kanatlarındaki sahtelik, ve,inancımla birlikte. |
sana giden tüm yollarım tuzaksa umutlarıma kar kıyametse toz topraksa yolun cehennemse geçip sana ulaşacağım nasıl kavuşurum sana feda etmeden bir yaşamı seni acı çekmeden sevmenin çıkar yolu yok arkamda ağlarken söz verilmiş yeminlerim ahlarım arkamdan ağlarken en kıyamadığım sevdiklerim dökülen gözyaşlarından kendime mutluluk çıkartıpta yarınları bir bakışına kurban verip karanlıklar içinde beyazı aramak gözlerinde gözlerinde bulmak en çıkmaz sokakları en bilinmezleri sende yaşamak ve sende var olmak yokolmuşluğun içinde nasıl olurda tutarım ellerini ellerinde kana bulanmış karanfiller bir su damlası ol sadece çatlamış dudaklarıma o kadar bir kar tanesi dağlarıma geçilmez dağlarıma çığ olup düş gözlerinden gözlerime korkularım ayağımda pranga kıl zincir bu boynumda kopmayan şimdi sana gelirken her adımda her adım zinciri dahada dolayacaksa boynuma bir nefeslik canım kalsada geleceğim can canında son bulsun bırak yarim seni sevmenin yolu ölümden gitsin be sevdiğim 07 mart 2006 |
Gece son nefesi bekliyor Ayrılık öncesi cesaretsizlik Yalnızlık öncesi çaresizlik Bıçağın kemiğe dayandığı an Fırtına öncesi sessizlik bu... Kal gitme………………. Göz yanılır mı içten sevmelere Son verme……………… Can alışır mı sensiz gecelere Kal gitme………………… Kalp alışır mı böyle gitmelere Bu gece…………………… Can dayanır mı acı çekmelere Gece bak kederi ekliyor Sensizlik öncesi sevgisizlik Bensizlik öncesi dengesizlik Kendimi senle kaybettiğim an Bizsizlik öncesi öncesizlik bu... Kal gitme……………… Gam katılır mı güzel senelere Son verme……………… Can alışır mı veda etmelere Kal gitme…………………. Kalp alışır mı söyle bitmelere Bu gece…………………….. Can dayanır mı sensiz saatlere |
Sen Söylemeden de Biliyorum Seziyorum ki kaçacaksın.. Yalvaramam koşamam Ama sesini bırak bende Biliyorum ki kopacaksın Tutamam saçlarından Ama kokunu bırak bende Anlıyorum ki ayrılacaksın Çok yıkkınım yıkılamam Ama rengini bırak bende Duyumsuyorum ki yiteceksin En büyük acım olacak Ama ısını bırak bende Ayrımsıyorum ki unutacaksın Acı kurşun bir okyanus Ama tadını bırak bende Nasıl olsa gideceksin Hakkım yok durdurmaya Ama kendini bırak bende |
GÜLÇARE gülistan, gülşen ve gülzarlarda deli divane gönül bahçelerinde güllâbi bir bağban oldum ben ah ne çare ? ben yine de güllere doyamadım ! yediveren olsa da her gülbün yetmedi, güllerin ömrünü ben güldanlarda da uzatamadım ah ne çare ? ben yine de güllere doyamadım ! sabahlarımı sâbâ yetişemeden önce sabah ettim güldoğumundan önce terk ettim uykularımı ah ne çare ? ben yine de güllere doyamadım ! günlerden birgün rüyama gülendam bir gülperi girdi ve bana şöyle seslendi : şair, gülberk kadar incedir gönül yaprağın senin gül âb ile yazdığın şiirler nice gülâbdanlar boşalttı güldesteler dolusu şiirinle bülbül oldun güle bir ömür güllere doyulur mu hiç hiçliğingülü solar mı hiç güllere doymak : olsa olsa ölüme gülçare bir bahanedir. |
| Saat: 20:38 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık