|
Önce yalnızlığım vardı. Sonra güneşler batarken selam verdiler bana Gecelere arkadaş oldum. Sevgiyi bulurum diye el uzattım yıldızlara Arasıra... Ağlarken yağmur geldi yanıma Ki ağladığım anlaşılmasın. Sabah geldi sonra Ama uyandırmazdı. Çünkü uyumamıştım. Önce yalnızlığım vardı. Sonra sen misafir oldun kalbime. Artık herşeyim vardı Çünkü sen vardın. |
Önce yalnızlığım vardı. Sonra güneşler batarken selam verdiler bana Gecelere arkadaş oldum. Sevgiyi bulurum diye el uzattım yıldızlara Arasıra... Ağlarken yağmur geldi yanıma Ki ağladığım anlaşılmasın. Sabah geldi sonra Ama uyandırmazdı. Çünkü uyumamıştım. Önce yalnızlığım vardı. Sonra sen misafir oldun kalbime. Artık herşeyim vardı Çünkü sen vardın. |
SENSİZ Sensiz de denizi seyredebiliyorum. Hem dalgaların dili seninkinden açık. Ne kadar hatırlatsan kendini boş. Sensiz de seni sevebiliyorum. Hep boş konuşurduk hatırlar mısın, bula bula, Karşılaştığımız zamanlarda. Sen, sevgiden şımaran çocuk, Ben şaşıran budala Özdemir ASAF |
Sen Varsın Gibi Hal böyleyken güzelimyeniden başlamaya gerek yok Yeniden yaşamak zor aynı hayatı Rolleri değişmek mümkün olsaydı Ve hatta yerleri Silseydik beğnimizdekileriAynı düşle bana rastlasaydın Günleri beyaz nevresimlere sarıp Serer miydik ak çarşafları Yatılmamış yataklara Dalıp Gidiyorsun Uzun yolculuklardan dön artık güller döktüm geçeceğin sokaklara Fakat sevgilim Şaraplar eskidi mahzenlerde İlk günkü gibi değil Damaklarımızda kalan tadı Yüzümüzdeki çizgilerde Yaşanmışlıklar Yaşanmamışlıklar Asılı kaldı Yarım bırakılmış bir hikayenin sonunu Merak etmiyorum Ayrılıklardır bu yarım bırakılmışlıklar Ben kendi istediğim gibi anlatacağım Olmasını istediğim gibi Tüketilmemiş özlemleri Renklere boyayacağım Oyalanacağım Çünkü sensizlik Öylesine bir sessizlik ki Öylesine bir hevessizlik ki Güneş ufukta hep batıyormuş Gibi geliyor bana Saygısızlık olmasın diye hatırana Odamın ışıklarını yanık tutuyorum Karanlıktan korkardın Işık gördüğüm her yerde sen vardın Beni bilmediğim kentlerde Kör bıraktın Ben böylesine çaresizken yeniden başlamaya hiç gerek yok güzelim |
KARANLIK ADAM Bir adam var karanlıkta… Gözleri hep ağlamaklı,yüreği derin bir sevdayla yaralı, Elinde bitmez kadehi,dilinde isminin hecesi, Kalbinde bir aşkın acısı… Bir adam var karanlıkta… Duyguları iflas etmiş,bir aşk için tükenip bitmiş, Bir vefasıza bağlanıp, Uğruna bir ömür tüketmiş… Bir adam var karanlıkta… Gecesi günü kararan,umut tomurcukları koparılan, Ömrü bitse de derdi bitmeyen, Bir adam var karanlıkta… KARANLIK BİR ADAM… |
Seni sevmek diye buna derim ben Sensiz sabahlara ermek Gülmek; Seninleyken gülmek Sensiz ne ağlamak ne de ölmek Seni sevmek diye buna derim ben Sevdan kucağımda üç günlük bebek Seni sevmek yaşamak demek Seni sevmek; Yanımdan geçerken kuru bi merhabeyla Başımı öne eğmek. Korkum; Senden aşk dilenmek Sevdamı bilmeyip yanımdan geçip giderken Dönüp, rüzgarda uçuşan siyah saçlarını Uzun uzun izlemek ... Seni sevmek diye buna derim Her yeni gün, yeni bi yangın Her yeni gün yeni bi vurgun yerim Seni sevmek diye buna derim ben Güzel gözlerin ömre ömür katar Bunu bir tek ben bilirim Sen bu deli aşka kulak asma Olsun, Ben sensiz gecelerde ölür ölür dirilirim Her sabah sevginle hayata sarılır Ve her sensiz akşamın sonuna yıkılır giderim.. |
Rüyamda.. Bu su bizim gölgemiz,biziz şeffaf ve temiz. Su sesine uyarak bir şarkı tutturmuşuz, Açılan güller gibi suda gönüllerimiz. Ne vakitten beridir burada oturmuşuz? Dünden, hatta bugünden bile yok haberimiz. Yaşamanın en güzel noktasında durmuşuz, Bir huzur ahengine dalmış gönüllerimiz. Uyanabilir miyiz sanki böyle rüyadan? Asırlar kadar uzun,müphem ve tatlı bir an, Biz o kadar sarhoşuz, o kadar sarhoşuz biz! İşte gözlerimizde bu suyun derinliği, İçimizdedir işte bu suyun serinliği; Biz o kadar, o kadar birbirimiziniz. CAHİT SITKI TARANCI |
Karanlık gecelerde yürüyorum yürüyorumda sanki önümümü görüyorum Her atttığım adımda biliyorsun düşüyorum Ama bir aydınlık bir ümit diye koşuyorum Biliyorum düşmekten yorulacağım bir gün Zaten bitmiş tükenmiş değilmi yüreğim Ha bir eksik ha bir fazla elbet düşeceğim Ama bir sevda bir aşktır peşinden koşuyorum İzmir uzaktır ankaradan onuda biliyorum Ama bir koşsam varacak gibi yürüyorum Attığım her adımda yemin olsun eriyorum Ama bir ümit bir sevdadır yinede koşuyorum. Sahile varırmıyım elinden tutarmıyım bir daha Gözlerinde kaybolup ulaşırmıyım mutluluğa Dudaklarını öpmesemde saçındaki karanlığa Gidip uyur huzura kavuşuşurmuyum diye düşünüyorum. Karanlık olur derler mezarlar birazda soğuk Ben yaşarkende yoktuki aydınlık birazcık umut Başıma çöreklenen ama hiç yağmayan karabulut Bir damla suyu ile ıslatırmı diye koşuyorum |
Dostluk bir bedende iki can, her canda iki nefestir. Bir şarkı dinlerken dikkat et, Nakaratta ben olabilirim. Bir cümle kurarken sonunu bana bırak, Ben bitiririm. Olurda gözün yaşarırsa, Bırak gözümden aksın yaşlar. Dostluk bir bedende iki can, Her canda iki nefes değilmidir? Sen nefes al, ben vereyim. An olur, dalıp gidersin, Ben yanındayım. Gecenin sonsuz sessizliğinde yüreğin daralırsa Bunu duyarım. Saat kaç olursa olsun, Ben burdayım. Dostluk bir bedende iki can, Her canda iki nefes değilmidir? Sen nefes al, ben vereyim. Hayat tadında bir dostluk, Dostluk tadinda bir hayat yaşıyorum… Sayenizde! Hayatın armağanıdir dostluk, Sevgi tadında yaşamak… Düşüncelerimi tamamlayan birinin olduğunu bilmek, Sıkıntılarını, mutluluklarını paylaşabileceğin birinin olduğunu bilmek… Gerçek dostluk bu olsa gerek! Dostluk bir bedende iki can, Her canda iki nefes değilmidir? Sen nefes al, ben vereyim. Her başını yastığa koyduğunda Onun iyiliği için dua etmek ve o’nu düşünerek gülümsemek Işte budur dostluk, Daha ne kaldı söyleyecek? Sevinçlerim sevinçlerin, Ümitlerin ümitlerim oldu. Uzaklardada oldum, bilirim Yerin hep kalbim oldu. Hayat tadında bir dostluk, Dostluk tadinda bir hayat yaşıyorum… Sayenizde. |
Yoksun… Yok… Yani hiç kalbin atmamış... Yani hiç nefes almamış... Yani hiç varolmamış gibi... Masal gibi... Bir varmış... Bir yokmuş... Varmış Yokmuş YOK… |
| Saat: 20:38 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık