|
Dünya;Ortaçağ"da köle taşıyan bir yelkenli gibi... Uzaktan bakınca çok güzel,içine girince;HAKSIZLIK ve ACI dolu |
KALDIRIMLAR Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında; Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum. Yolumun karanlığa saplanan noktasında, Sanki beni bekleyen bir hayal görüyorum. Kara gökler kül rengi bulutlarla kapanık; Evlerin bacasını kolluyor yıldırımlar. İn cin uykuda, yalnız iki yoldaş uyanık. Biri benim, biri de serseri kaldırımlar. İçimde damla damla bir korku birikiyor; Sanıyorum, her sokak başını kesmiş devler... Üstüme camlarını, hep simsiyah, dikiyor; Gözüne mil çekilmiş bir ama gibi evler. Kaldırımlar, çilekeş yalnızların annesi; Kaldırımlar, içimde yaşamış bir insandır. Kaldırımlar, duyulur, ses kesilince sesi; Kaldırımlar, içimde kıvrılan bir lisandır. Bana düşmez can vermek, yumuşak bir kucakta; Ben bu kaldırımların emzirdiği çocuğum! Aman, sabah olmasın, bu karanlık sokakta; Bu karanlık sokakta bitmesin yolculuğum! Ben gideyim, yol gitsin, ben gideyim, yol gitsin; İki yanımdan aksın, bir sel gibi fenerler. Tak, tak, ayak sesimi aç köpekler işitsin; Yolumun zafer takı, gölgeden taş kemerler. Ne sabahı göreyim, ne sabah görüneyim; Gündüzler size kalsın, verin karanlıkları! Islak bir yorgan gibi, sımsıkı bürüneyim; Örtün, üstüme örtün, serin karanlıkları. Uzanıverse gövdem, taşlara boydan boya; Alsa buz gibi taşlar alnımdan bu ateşi. Dalıp, sokaklar kadar esrarlı bir kuyuya, Ölse, kaldırımların kara sevdalı eşi.. NECİP FAZIL KISAKÜREK |
MIRILDANDIKLARIM Kırdın mı incittin mi birilerini Kimleri kazandım, yitirdiklerim kimler. Kendimi yeniledim mi yazdıklarımda? Yeniden düşünmeliyim Dostluklarımı, ilişkilerimi Gözlerim çocukluk fotoğraflarında mı kaldı Yitirdim mi yoksa masumiyetimi? Borçlarımı ödedim mi? Doğru seçtim mi soruların fiillerini? Tırnaklarım kesilmiş, dişlerim fırçalanmış, saçlarım taranmış, giysilerim ütülü, odam düzenli mi? Geri verdim mi aldıklarımı: Aşkları, dostlukları, sevgileri, güvenleri, bağları, Kitaplara, sayfalara, satırlara borcumu ödedim mi? Yokladım mı duygularımı Hala sevebiliyor muyum insanları? Ovmalı gümüşleri, bakırlarımı; cila geçmeli ahşaplarıma ovmalı umutları Saklı tutmalı gelecek inancını, yarınları eksik etmemeli ağzımızdan Ey uzak akrabalarım, üvey aşklarım Mevsim sonu dostlarım, işporta malı ayrılıklar Arkadaş ölümleri, dost hançerleri, talan ettiğimiz zulalar Gece telefonları, ıssız konuşmalar Mağrur incelikler, vurgun yemiş ilişkiler Uçurum duygusuyla yaşadığımız hayat ey O kadar çok anlattım ki Kendime kaldım anlatmaktan... Bunaldım kendisiyle boğuşmasını Başkalarında çözmeye çalışan insanlardan Usandım sözcük oynamalarından, tılsımlı sıfatlardan, Ofset duyarlılıklardan Kaç zamandır duru, yalın, çalışkan, iyi insanlar özlüyorum 'içtenliğin' yada 'dünya görüşünün' kirletmediği Kendime bir yeni yıl kartı yazarak bunları diliyorum Aranıp duruyorum adresini yitirdiğim insanları vitrin camlarına yansıyan yüzlerde Bilmiyorum kalmış mıdır adresini yüzlerinde taşıyan insanlar Hala bir umut var mıdır Çikmaz bir sokağa benzeyen bu avare avunması vitrinlerde Ne çıkmaz sokaktayım nede mutsuz Sadece rüzgarlardan daha güçlü olmak istiyorum o kadar Açık denizlerde nice yolculuklara yelken açarken Kış güneşinin mutlu ettigi bir kedi gibi mutlu, emin, tasasız Sere serpe ve keyifli olmak tek isteğim ve dileğim senin ve benim , yani bizim için... |
Anlamadın ki ona yanarım anlamadın ki sana olan sevgimi anlamdın ki sana olan özlemimi anlamadın ki sensizligin kördügüm oldugunu anlamdın ki ona yanarım sen benim gönlümde yaralar açtın anlamadın ki beni bırakıp gittigin de , sessiz ce agladıgımı, anlamadın sensizligin kuytusundada boguldugumu şimdi anlarsın belki ayrıldıgımızı peki mutlumusun Benden ayrı |
sensizliğin ertesi sabahı dünya yoku artık sanki sanki hiç bir şey yoktu bir anda herkes çekilivemişti yüreğim bile beni terk etmişti hayallerim yoktu rüyalarım yoktu sanki,sanki hiç bir şey yoktu bir ben kalmıştım ortada yalnız yaşayan ada misali ağaçlarım, onlar da terketmişti beni deniz dalgalarını yüzüme vurmuyordu korkuyordu belki de çünkü anlıyordu beni yüzüme vuracağı dalganın hayatımın sonu olabilceğini biliyordu bir ben kalmıştım ortada nadasa bırakımış tarla misali kimse ekmiyor, kimse biçmiyordu papatyalar da artık çıkmıyordu sensizlik vardı uçsuz bucaksız o ne olduğunu bilmediğim niye geldiğini bilmediğim sensizlik bir ben kalmıştım ortada untulmuş bir sokak misali karanlıktım sokak lambalarımı da yitirmiştim beni gören yoktu ne olduğumu bilen yoktu karanlık bir köşede sessiz, sedasız yaşıyordum belki de yaşadığımı sanıyordum bir ben kalmıştım ortada çiğnenen bir gül misali kokmuyordum artık insanlara baharı müjdeliyemiyordum bülbül bile beni terk etmişti anlamımı yitirmiştim çünkü çünkü insanlar beni gördüğünde gülmüyordu ya da sevinç gözyaşları dökmüyordu sensizliğin ertesi sabahı anla artık sevgilim ben ölmüştüm... |
Baslarken inan bir rüya gibiydi öyle sevinmistim ki kalbim yerinde durmak bilmedi her bulusmamizdan evel heycan sariyordu beni hizlica icimde atan o yüregin sesini. sadece sana ayitdi sicacik kolarina aldin beni teninin kokusu sarhos etmisti beni sanki nefes alisini hisetmek kalbinin sesini dinlemek huzur vermisti zaman dursayi ne olurdu sanki cok özeldi ciddi durmaya calisirken bile gülmeden yapamamki o halin bile benim hosuma gitdi simdiyse hersey bir anda bitti cok özlüyorum simdiden seni duyamasam da o güzel sesin kalbimin en derinlerinde saklayacagim seni...... |
Transparan bir mutluluk Hayal olan bir umutla dolu Gözlerin matlaşmış artık Görmüyorsun beni Esti rüzgar aldı seni benden Hiç kuşkusuz kaybettim benliğimi Bomboş bir hayatım var Ne yapmam gerektiğini bilmiyorum Silip atmak isterdim herşeyi Seni,beni,aşkı,sevgiyi Elimden gelse öldürürdüm kendimi Aşk bu kadar acımasız olmaz derdim Başıma gelince anladım Eziyetten başka bir şey değilmiş Aşıklar sofrasına oturdum oturmasına Yediğim lokmalar boğazımda kaldı Ne sen varsın ne başkası Yalnızlığında boğulan biriyim ben Hüzün dolu gecelerim Sensizliğin ızdırabıyla dolu kadehler İçiyorum,içiyorum geçiyorum kendimden Kadehler boş,ben boş,hayat boş Herşey inan bomboş... |
Bir merhabayla basladi Bir ´merhaba`yla basladi hersey, ve ardindan gelen bakismalar... ne güzel gözlerin vardi... ne güzelde bakiyorlardi… Bir ´merhaba´yla basladi hersey, göz göze geldik... sen gülümsedin... ben senin gülmeni seyrettim…öylece… hic bikmadan usanmadan.... ne güzelde gülüyordun bana... sana bakarken icim titriyordu, bütün benligimi sariyordun... sardikca bir korku kapliyordu icimi... ama yinede hosuma gidiyordun... bir ´merhaba`yla baslamisti hersey, ve bir `güle güle´ demeden bitmisti... |
Sadece hayal ediyorum saçlarının kokusunu sadece düşünüyorum seninle ve de sensiz beni bekleyen hasret yokuşunu koşmak isterdim gözlerinde gözyaşı olmak isterdim yanağını terketmemek için direnen tuzlu bir gözyaşı yanağından süzülüp dudaklarını öpmek isterdim gece, gündüzü kıskanır sen gecenin koynunda gündüz senin kollarında bense sensizliğin koynunda birtanem |
GÖLGELENMİŞ HAYALLER...! YAĞMURUN TİTREMESİMİYDİ GÖZLERİMDEKİ, BULUTLARIN HÜZNÜ ÇAĞIRIŞI... KURUMALIYDI ! DAMLALARIN BUZ TUTTUĞU YÜREĞİM, YORULAN BU KAÇINCI GÜNÜ SENSİZLİĞİN SAYMADIĞIM KAÇINCI HÜZÜN GECESİNDEYİM SORMALIMIYDIM YADA SÖYLEMELİ.. SAYANI BULURDUM BELKİ... YADA YERLE BİR OLURDUM O KİMDİ RÜYALARDA SAYIKLARKEN KAHKAHALARIMA HAPİS OLMUŞ ÇARESİZLİK... İNANMASI GÜÇ DOKUNMAK İSTERKEN ATEŞE DONARDI ELLERİM KESKİN BİR AYAZI TOKAT GİBİ ÇARPARDI YÜZÜME TİTREYEN ELLERİMLE YAKTIĞIM HER SİGARA DUMANINDA ALIP BAŞIMI GİDERKEN KAYBOLASIYA MARTI SESLERİYLE BUŞURDUM GİZLİCE... YİNE AYNI SAHİLDE KIYIYA TERKEDİLEN GEMİLER GİBİ ÇÜRÜMEYE YÜZ TUTMUŞKEN KİMSESİZLİKTE... SADECE BAKAN BİR ÇİFT GÖZ VARDI VE BİRAZ SONRA GİDECEK KAL DEMEYE LUZUM YOKTU GİDENE O YERDE BEN YOKTU VE BİZDEKİLERDEN KİMSE.. ÖYLE BİR YOK OLUŞTU ÇARESİZLİKTE YEŞEREN YANSIMALARDA KAYBETTİM İZİNİ BİR HİÇTİM SANKİ UMUTLARIN İSYANINDA GÖRDÜĞÜM YALNIZLIĞIMDA SAKLIYDIM...... TEK CELSEDE YİTİRDİĞİM YANGIN SONRASINDA... BİR DÜŞ EVİ KURDUM KENDİMCE VE ENKAZ YIĞINI BİR ÖMÜR BIRAKTIM GERİYE... AYRILIK AYRILIK DİYE İNLERKEN HASRET... YOK OLUŞUN SON GECESİMİYDİN? BEN YARINLARIMA ERTELEDİĞİM.. YOKLUĞUNDA VAĞRETTİĞİM.. HERHANGİ BİR GECEYE SAKLANIYORDUM. DOĞAN HER GÜNÜN ARDINDA.. GEÇ KALMIŞLIĞIN ÖTESİNDE.. HASRETLE BEKLEYEN BİR CAN TAŞIYORDUM. GÖLGELENMİŞ HAYALLERİM.. KELEPÇELİYKEN ELLERE......! |
| Saat: 19:07 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık