|
Şöyle iliklerime kadar ıslansam diyorum Hücrelerimi saran aşkın yüzünden Hapsolup kalmışım gözlerine Akan pınarlarına Hani yıldızları saymaya çalışmıştık seninle Hatırlıyor musun 30 da uyuyup kalmıştın dizlerimde Saçlarının arasında dolaştı parmaklarım Yıldızlar mı çoktu yoksa saçların mı Onlar mı parlaktı yoksa gözlerin mi Yakamoz var mıydı o gece Hatırlamıyorum şimdi. Kimbilir belki sendin koşuşan O kızıl denizin üzerinde |
Mutlumusun Güzel Yarim Gitme dedim dinlemedin Gönül derdimden bilmedin Aşkıma kıymet vermedin Mutlumusun güzel yarim Açtın yüregimde yara Düşüncendi yalnız para Beni gördün çok fukara Mutlumusun güzel yarim Demiştin burda duramam Asla seni unutamam Ben ebedi mutlu olmam Mutlumusun güzel yarim Ne tez unuttun maziyi Kabul etmedin yazıyı Terk ettin körpe kuzuyu Mutlumusun güzel yarim Nerde kaldı yeminimiz Hani yüceydi sevgimiz Viran oldu bak hanemiz Mutlumusun güzel yarim Sevdirdin kendini bana Aglıyorum yana yana Neden gelmedin imana Mutlumusun güzel yarim Ozan Güner geçmez senden Ne kötülük gördün benden Ayrılırmı can bedenden Mutlumusun güzel yarim |
Haluk'un İnancı Bir yaratıcı güç var, ulu ve akpak, kutsal ve yüce, ona vicdanla inandım. Yeryüzü vatanım, insansoyu milletimdir benim, ancak böyle düşünenin insan olacağına inandım. Şeytan da biziz cin de, ne şeytan ne melek var; dünya dönecek cennete insanla, inandım. Yaradılışta evrim hep var, hep olmuş, hep olacak, ben buna Tevrat'la, İncil'le, Kuran'la inandım. Tekmil insanlar kardeşi birbirinin... Bir hayal bu! Olsun, ben o hayale de bin canla inandım. İnsan eti yenmez; oh, dedim içimden, ne iyi, bir an için dedelerimi unuttum da, inandım. Kan şiddeti besler, şiddet kanı; bu düşmanlık kan ateşidir, sönmeyecek kanla, inandım. Elbet şu mezar hayatı zifiri karanlığın ardından aydınlık bir kıyamet günü gelecek, buna imanla inandım. Aklın, o büyük sihirbazın hüneri önünde yok olacak, gerçek dışı ne varsa, inandım. Karanlıklar sönecek, yanacak hakkın ışığı, patlayan bir volkan gibi bir anda, inandım. Kollar ve boyunlar çözülüp, bağlanacak bir bir yumruklar şangırdayan zincirlerle, inandım. Bir gün yapacak fen şu kara toprağı altın, bilim gücüyle olacak ne olacaksa... İnandım. |
Durmak bilmiyor,ki ben simdi gonlume ne yalan diyecegim hic sabri kalmadi yare gitmek istiyor ince ince kendimi icimi yiyecegim gonul simdi sensiz durmak bilmiyor yanarim askima yanarim sevdama aglarim gizli gizli kendi dunyama sen neden ciktinki benim karsima gonul simdi sensiz durmak bilmiyor yaktin beni zalim yakacagin kadar vurdun yerlere vuracagin kadar bir yuzunu goreyim gel yeter gonul simdi sensiz durmak bilmiyor aglarim yanarim ben askima askindan dondum ben bir saskina gel yeter nolursun allah askina gonul simdi sensiz durmak bilmiyor cok mutlu mesuttuk sen unuttun seni candan seveni nasil uyuttun sen benim dunyamda cok buyuktun gonul simdi sensiz durmak bilmiyor ben ah ah ah ettikce yuregin sizlasin dilerimki hic mutlu gunun olmasin bana ettigin yanina kar kalmasin gonul simdi sensiz durmak bilmiyor bu ne gonulmus dostum her gun aglatti goz yasim kurudukca gonul caglatti kara giymezdim simdi kara baglatti gonul ne durmak biliyor nede sensiz olmuyor |
Üşüdüğüm herşey sende yanarken bir duman bir aman kaplar etrafı zamanın gölgesinde akreb kıskacı ve Üsküdar bulutaltı... kar yağar gibi yağar ve gidi gibi dolar içime bu sevi, ve dumanaltıdır Üsküdar bu vakit... Üşüdüğüm herşey sana dair ne varsa herşey işte, kapının koluna bıraktığın ter işi zulüm ve gülüm ve o gıcırtı sesi... nasılda soğuktu; nasılda kesildi gecenin nefesi... Şişede durduğu gibi durmuyor arzularım kara paslı parmaklıklar arkasından uzat ellerini yalvarırım!!! Üşüyorum; senin olmadığın kaldırımlardayım bak ölüyorum!... ben benle geceliyorum bu gece cıgaramı sevdanın ta ciğerine üfürüyorum... bir gıcırtı duyuyorum derken ve bir ölüm... kanıyor mavi kentin tüm tohumları, yalnız kalıyor gece, toprak daha bir ölüyor sensiz... delice delice geliyor bu şiir sana biliyorum delice bir ölüme yatmadır bu kendimce bir ölüme yatmadır bu yarasa çığlıklarında... bir sana yakarıştır bu yalvarışlarım gıptayla bakıyorum bende sevdasına intiharların... |
Yalnız Değilsin Sessizliğin derin girdabındasın Küçücük bir iç çekiş, Yağmur büyüklüğünde Bir gözyaşı damlasısın Uzaklardan gelen kulak çınlaması Böylesi kalabalıksın! Sana yalnız diyenler utansın... |
Aşkım Kadınım Serserim benim, deli-divanem Gamzelim benim, aşkım birtanem Çiçeğimsin, karda kardelen Sensiz bir dünyada yaşayamam ben. Bir bakışınla donuyor kanım Ne sensiz bir dünya, ne sensiz bir yarın. Her gün daha fazla yanıyor canım, Duymuyor musun beni, aşkım kadınım. Umutlarımdan sallar yaptım, Kalbine yelken açtım, Martıları elçi yaptım, Duymuyor musun beni, aşkım kadınım |
Kaybedilen sevgiler Geri dönsede şehrin sokaklarindan Inan Benim suçum yok Yüregime işleyen kurşuna Ad konulmuyor gülüm Gözler kapaninca Yasak konulmuyor sevdaya |
Bende Mevsim Hep Sonbahar Tutmuşum yalnızlığımın ellerinden Yaşıyorum kapalı kapılar arkasında Acılar enkazının altında yüreğim Dönüşsüz bir gidişin arkasından Çaresizce boşluğa düşmüş ellerim... Hala düşüncelerimi kemirir o anılar Islanmış bir mendil gibi avuçlarımda Gözyaşlarımı kurutmaya yetmiyor yıllar... Her gece yorgun,güçsüz şu bedenimi Karanlığın insafsız koynuna bırakıyorum Bakışlarım bir kayıp gibi aranıyor İlanlar asılarak kimsesizler duvarlarına Ben kaderine terkedilmiş bir yalnız adam Çıkmaz sokakların dar kaldırımlarında Yorgun düşüncelerimi dokurken tezgahımda Hayallerimse Düşmeyi bekleyen solgun birer yaprak Çok uzak bana başka mevsimler çok uzak Sizin bir türlü göremediğiniz Hiç gitmeyen bir sonbahar var içimde... |
Bizler De Dirileceğiz Bu ülke ki gâzîler şehîdler diyârıdır, Bütünüyle bize cedlerin armağanıdır. Cennetleri andıran bağ ve bahçeleriyle, Ovası obası zümrütten tepeleriyle; Muhteşem geçmişin değerli yâdigârıdır. Yâkut sütunlar üstünde fîrûze kubbeler, Dört bir yanda şâha kalkmış gibi minâreler; Hiç eskimeyen bir manâ ile hâlâ süzgün, Gökte yıldızlarla mahyalaşan o şanlı dün Ki sönük bir rüyâdır yanında efsâneler... Ne şarklı İsfendiyâr ne garbın İskender’i, Hayâl edememişti bu dünyâyi hiçbiri... Âlem henüz karanliklar içinde yüzerken, Ermiştik uhrevî aydinliklara çok erken... Ve seyrediyorduk buradan tâ öteleri Şimdi hazân vurmuş bu lâle bahçesinde biz, Ümît ve inkisârla yutkunuyoruz sessiz... Hülyâlarimizda bir yeni şafaklar çagi, Her gün daha aydinlik görüyoruz varligi; Ihtimâl ki bir gün bizler de dirilecegiz... M. Fethullah Gülen |
| Saat: 09:22 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık