|
Ertelenmiş sözler var dilimde Buruşmuş bir kâğıdın içinde duygularım. Gecikilmiş bir aşk yazılı köşeye atılan kâğıtta Hiç bir şey için geç değil belki Belki, şimdi tam zamanı. Bir de yürek sözden anlasa... Hergün bir sonrasına ertelenir itiraflar Bir kaçış ki, bu insanı kendinden eder Sorular döner beynimin içinde Beynin içinde satır satır işlenir duygular Bir gün sonraya ertelenir hergün. Bir yaprağın yere düşüşü gibi olabilsem Ağır ağır süzülsem herşeyin farkında olarak Bir şelale gibi olsam Coşkunca düşsem arzularımın yüreğine Korkularımı erteleyebilsem bir anlığına Hergün koskoca bir yaşam ertelenir oysa. Sözcüklerin ucuna yüklüdür yaşam Kendimin kendimle savaşı bu Kendimle ertelenmiş sözcüklerimin savaşı Korkularımızın esiri olmuşuz Ertelenmiş bir yaşam var sırtımızda Ertelemiş sevdalar yaşarız Ertelenmiş dostluklar Ertelenmiş kendini buluşlar. En çokta yüreğimizdeki parıltıları erteleriz. Oysa sevmek, daha kolay gözükür korkmaktan. Sevsek hesapsızca, Aşık olsak ertelemeden yüreğimizdekileri. Sözcükler aksa billur bir su gibi Ertelemesek yaşamımızı. Belki olacak ertelemesiz yaşayışlar Bir umut ışığı yanar yürekte Umudu erteleriz bu sefer Umudu erteleriz bir sonraki güne. Ertelenmiş bir umudun sırtına yüklemişiz korkularımızı Ertelenmiş sözcüklere saklamışız yüreğimizi Ertelenmiş bir varoluş yaşarız. |
İÇİMDE BİR SIKINTI VAR İçimde bir sıkıntı var Ezberlediğim duvarlardandır belki Ya da gözümün yaşını silen yatağım Ya başımdaki ağrı ya kalbimdeki İçimde bir sıkıntı var Dinlediğim şarkılardan olsa gerek Ya da yüreğimdeki melankoliden Ya dizlerimin titremesi ya ellerimin İçimde bir sıkıntı var Gurbetlik olsa gerek Ya da kendi benliğimden Ya yüreğimdeki sızı ya yüreğimdeki |
KİMİN VAR Kİ…. Evinden kitaplarından uzakta mısın Arada bir telefon et kendine Kendine mektuplar yaz yanıt beklemeden Kartlar gönder kendi kendine gittiğin uzaklardan Sevgilim diye başlayan öperim diye biten Senin senden başka kimin var ki arasın…. İnince trenden yada uçaktan yalnızlığın Sevinçle karşıla yalnızlığını garlarda, hava alanlarında Ayrılışlarda sarılıp öpüş yalınlızlığınla Uğurla kendi kendini dönüşsüz yoluculuklara Bekle kendini uzak yolculuklardan dönersin diye Senin senden başka kimin var ki beklesin…. İçki masalarında bir başına mısın Kendinleysen yetmelisin kendine Çoğaltıp yalnızlığını konuş bir çok kendinle Kaldır içki bardağını kendi şerefine Ağlaşarak gülüşerek tartışarak kendinle Senin senden başka kimin var ki bulasın… Düşmanların saldırılarından yuvarlandıkça yerlere Tutup kendi saçlarından kaldır kendini Seni sana bildirecek kimsen yok başka kendinden Ölünce senin bile haberin olmayacak öldüğünden Haber ver kendine ki öldüğünü bilesin Kimin var ki senin sana öldüğünü söylesin… Kendi kendinin hem konuğu hem ev sahibisin Zamanın varken ağırla kendini sarılıp öperek Biliyorsun nasılsa yakın o gelecek Kimileri “yaa öyle mi ne zaman vah vah “ diyecek Daha şimdiden sev kendini sev kendini sev Kimin var ki seni senden başka sevecek…. Aziz NESİN |
BİLİYORUM BU GECE BENI DÜŞÜNECEKSİN bılıyorum bu gece benı duşuneceksın yanında benden yakın baska bırıde olsa herşeyını ınkar etmış ınandırmış olsanda ve ona duygulanmış sevdalanmış olsanda bılıyorum bu gece benjı duşuneceksın hatıralar bırakmaz sevdanuın peşinı dudaklarında bır an benı hıssedeceksın yuregın tutusacak ınce bır alev gıbı belkı bır yagmur yagar belkı bır şarkı geçer bırı ısmımı soler bırden sessızlık olur bır dost merak ederde ulu orta sorar ya bırden ırkıleceksın bılıyorum bu gece benı duşuneceksın |
Bir dağ başı yalnızlığı yaşıyorum yeniden... Dağ başı yalnızlığı ölümden beter. Hiç kimse aramasa sormasa beni Sen gelsen yeter... Huzur ellerinin güzelliğidir. Gözlerin karşımda mutluluk denizi. Her sabah soframızda ekmeğimizi Sen bölsen yeter... Yüreğim seninle yaylalar kadar serin Ne bir çizgi hasret, ne bir nokta gam Yayla dumanı gibi gözlerime her akşam Sen dolsan yeter... Bende çaresizlik sonsuz kördüğüm. Bende sabır, sende naz... Gündüzünden vazgeçtim, düşümde biraz Bir yüz görümlüğü sen olsan yeter... Duymasa da hiç kimse Şâir gönlümün, sende karar kıldığını. Ve içimin şerha, şerha yarıldığını Sen bilsen yeter... Bir gün duysan bittiğimi, tükendiğimi. Çıkıp gelsen uzaklardan korkulu ürkek. Bir incecik dal gibi üzerime titreyerek, Eğilsen yeter... |
...Ben Onu Seviyorum... Şimdi yanında olup; İnmek vardı gözlerinden yüreğine. Akmak vardı ılık ılık damarlarında. Çırpınmak vardı kalbinde delicesine... Kalem olmak vardı sonra ellerinde Mürekkep olmak vardı, Beyaz kağıtlara ben diye yazdığın... Bir damla göz yaşı olmak Damlamak vardı mektuplara... Her nefes alışında, Derinden bir 'ahh' olmak vardı. Hiç hesapsızca dudaklarında... Ter olmak vardı şakaklarında. Nefes olmak vardı her sigaranda. İçki olmak vardı içtiğin yudum yudum. Yumruk olmak vardı masaya vurduğun... Asi olmak vardı zamana, Yırtarak geceyi. Sana koşmak vardı. Basmak bağrıma. Başını koymak omzuma. Seni sevmek vardı şimdi, Sevilmek deli dolu çılgınca... Sen olmak vardı. Senin olmak vardı. Sende kalmak vardı. Yeniden bir bütün olmak vardı. Hiç ayrılmamışcasına... Şimdi var gücümle bağırmak vardı imkansızlıklara. Ayrılığı kelepçe gibi kalbimize vuranlara. Ben ONU SEVİYORUM... Ben ONU İSTİYORUM... Ben SENİ SEVİYORUM... Ben SENSİZ ÖLÜYORUM... Kahretsin... |
Seni Seviyorum Hani seversin de, Sevdiğini söyleyemezsin. Hani seversin de, Acı çekersin. Hani seversin de, Onu görmek bile yeter dersin. Hani seversin de, Sesini duymak istersin. Hani seversin de, Daima onu düşlersin. Hani seversin de, Sevdiğini söyleyemezsin. Yine de seversin, Beklersin, Beklersin, Beklersin... |
Aşk seni sevmekti Aşk seni sevmekti Ela hareli gözlerinde gezinmekti Sevmek sana aşık olmaktı Gözlerinin haresine dalmaktı... |
Korktuğum Şey Gün çekildi pencerelerden; Aynalar baştan başa tenha. Ses gelmez oldu bahçelerden; Gök kubbesi döndü siyaha. Sular kesildi çeşmelerden; Nerden dolacak bu taş nerden, Nergislerin açtığı yerden Ey kuş uçurtmayan ejderha? Ne yardan geçilir, ne serden; Korkuyorum bu gecelerden. Bel bağladığım tepelerden Gün doğmayabilir bir daha |
Aşk Okudum - Aşk Dokudum Ben bu gönül tezgahinda Ask dokudum, ask okudum Erenlerin dergahinda Ask okudum, ask dokudum Her güçlügü bile bile Göznuruyla, sabir ile Yumak, yumak, çile çile Ask dokudum, ask okudum Bir ömür yana yakila Yazdigim sigmaz akla Acimadim kirkdört yila .......... .......... |
| Saat: 10:59 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık