|
Bana Kimsin Diye Sorma Meleğim Bana kimsin diye sorma meleğim Pek güzel dinle de izah edeyim Nam-ı naçizime `Fikret' derler Şi're de nisbetimi söylerler Kaldığım varsa da gah ekmeksiz Kalmadım şimdiye dek mesleksiz Nur bekler gibi nısf-ı şebde Bekledim on iki yıl mektebde Sonra çıktım ne için bilmeyerek Bu da bir cilve-i baht olsa gerek Bab-ı Ali'ye müdavimlendim Ehl-i namus diye mimlendim Şimdi bir hayli eser sahibiyim Ahmed İhsan'da musahhih gibiyim Saye-i lutf-i cihan-banide Hocayım Mekteb-i Sultani'de... |
Yükseklerde durup mağrurlanma hiç, Güzelliğin kalmaz, solacak bir gün. Bilmez Adem oğlu, bu dünya bir hiç, Senin de gül yüzün solacak bir gün. Ay-yıldız parlar mı, güneş olmasa? Yağmurlar yağar mı, bulut olmasa? Gül, sümbül açar mı, toprak olmasa? Senin de gül yüzün solacak bir gün. Gördün mü gidip de geriye gelen? Sevip, sevilmemiş bir yüzü gülen? Görmedim bu derde bir çare bilen, Senin de gül yüzün solacak bir gün. Sözlerim boş değil, kulak veresin Servete, varlığa vicdan diyesin Engin i yok sayıp hor görmeyesin Senin de gül yüzün solacak bir gün. |
Bu son sevgilim. Bu veda bu fasıl, Çalan bu müzikte son, Kucakla sevgilere çekilen süngülerin ucunda, Namluların soğukluğunu hissetmek! İşte sevgili bu mektubumda son, Son olan her şey son, Seninle doğan güneş, Seninle batan yalnızlık, Şiir kokan gecelerde; Omzuna yaslanan başın çilesi de son, Zamansız kalbimi okşayan keskin bıçakla, Vurgun yapan sensizliğimde son, Ayrılık kokusuna eklenen özlemlerin, Vuslatla; uzak diyarlara firarı, Kanatsız uçan sevgi dolu gönüllerde son, Ahu zar-ı tutmuş güllerin gülmeleri, Kenetlenmiş sevgilerin yeniden serzenişi de son, Yalnızlık bestelerinin senin için çalması da son, Keşkelerin birleşip sel gibi akması da son, Keskin naraların yüreğimin soğuk duvarına çarpması, Dağlar da son bir gayretle kardelenin açması, Rüzgara karışan “seni seviyorum” sözcüklerinin alevlenmesi de son. Her şey son bulacak, Sevgiler, Aşklar, Tutkular. Bir ben kalacağım, Bir de solmayan sevdam. Sen de son olacaksın, Sonsuz olan “aşk” kalacak. Kim bilir belki oda bir [son] bulacak.... |
NÜKTEDAN YARA “her ayrılık, bir sonrakine kefildir usulca not edilmiştir ödeşme vaadine aşkı size tanımlayan o roman kahramanı bile bilmektedir aşk; ayrılıkla mükelleftir…” I Her aşk; bir övgüdür teslimiyete tılsımını kendine saklayan aitlendirilme ve biraz da deşifre olmaktır kendinizden bile gizlercesine lakin; damıtılmamış tarihiniz ve defalarca ağır sınavlardan geçen benliğiniz bir bağışıklık gibi farkındadır; ayrılık, her aşkın sonuna atılan en kesin paraftır... Her aşk; kendi şimşeğini düşürür acıtan, çıplak bir aydınlık vurur yüzünüze dindiğinde yağmur ve son şeridi sarıldığında rüyanın uyanır gafil avlanmaya razı bedenler kir, ter ve yaş ayrışır çizgilerinizde kendini kapatır parantez ve sahipsiz bir duaya dönüşür nemini gizleyen merhametsiz sözcükler biliniz ki; sizden önce de denendiler… II Günahları müjdeleyen o muhteşem zafer! Herşeyi bağışlatan yalnızlıkların tanrısı. Yitirilmiş bir bilinç boşluğuna yerleşen kısa metrajlı film. ki hepiniz seyrettiniz, itiraf ediniz... İnsanlığın en açıklanamaz bağnazlığıyla, çağlar boyu devredilen ganimet sırrından korkan şiirlerin ve ketum şairlerin kutsalı geometrik seri cinayetlerin en yasal adanmışlığı ah, hükmü mühürlü o muhteşem suç ortaklığı... bir sihirli ürpertiye kanar masumiyetiniz hazırlanın; yeniden davet edilebilirsiniz... III Her yüreğin gücü başka bedenlerde denenir ama her yürek kendi bedeninde yenilir. Çünkü o bilinç kaybından size kalan, bir inziva sükunetinin ertelenmişliğidir ancak. Bir sorgudur bu, görülmeyenler, duyulmayanlar, daha da acısı, hissedilmeyenler, bir bir düşer aklınıza, tahammülsüzce acıtır canınızı. Bir put daha kurban edersiniz yanılgılarınızın meşruluğuna ve göçünüz başlar bir sunaktan bir diğerine. Zorlanırsınız kendinize bile katlanmaya, zamanın, bellek kazıyıcı merhametine sığınırsınız. çok önceden vaat edilmiş bir yalnızlığı kendinize saklarsınız... kozasını ören bir tırtıl sabrıyla ve ağır hesaplaşmalardan geçerek her adımda usulca tırmanırsınız derinliğinizi açılır ağır ağır kapısı, içinizdeki sandık odasının üstü kalın bir toz tabakası ile örtülen ne varsa biriktirdiğiniz yenilenir birden ışığına kavuşur göz düğümünü çözer ten bir inci firara hazırlanır istiridyeden üç harf söz verilmiş bir cinayet geçer içinizden.... IV Var olduğunu gösteren herşey; bir kitabe gibi saklanan günlükler, ayin sevişmeler, yazılan bunca şiir, bunca şarkı, bir tamirhanede yaşar gibi, bıkmadan, usanmadan onardığımız yanlarımız, anlarımız ve anılarımız, ödenen tüm bedeller aslında yokluğuna işarettir aşk biraz da, bunu kabullenmektir... kendinden öykünen maun bir yalnızlıkta ağır bir yara hem de öylesi nüktedan kabuk bağlamıyor kan içinize akmadan........... |
Kal diye ağladım sana, kalmadın. Git diye yalvardım sana, gitmedin. Bırak beni artık bana, bırakmadın. Mahkum muyum ben sevdana? Söylemedin. Acımadın hiç bu cana... Gönül bahçemde gül'dün, benimle birlikte, sen de soldun... |
Anlam Üretebildikce anlamı var yaşamın Bedenim dururken yerinde Ruhum özgürlük ürettiği için varım Gözlerim dalıp giderken boşluğa Beynim hatıralara dalmışsa anlamı var yaşamın Beyazı karanlıkta üretebilmek marifet Umut üretebildikce anlamı var yaşamın http://www.cet.com/%7Enichols/feather.gif |
Teninde esmerliği hissettim İnsanlara kemik attım Ağlamayı aradım kahkahaların da bile Seni şarkılarda yaşamaktan bunaldım Unuttum dediğim oldu bazıları Benim gibi solgun Eskimeye yüz tutmuş resimlere baktım Habersizce almıştım ellerime Doğaldı bir resim Gözlerin için için gülüyor Şimdi ise yalnızlığa solmuş gözlerin Aynı yeniye hasret ben gibi |
Sevdanýn yollarýnda ister öldür vur beni Bu yolun dönüþü yok, istese de kar beni Bir türlü anlamadý can sunduðum yar beni Gönüllerin dergahýnda Yunus gibi iþlenirim Dostluklarýn hatýrýna kavgalardan hoþlanýrým Sabahlarýn hatýrýna gecelerden hoþlanýrým Yalnýzým duygulardan düþünceler yer beni Býrak gitsin bugünü geçmiþlerden sor beni Bir türlü anlamadý çok sevdiðim yar beni http://www.siirperisi.net/images/sair.gif Uður Iþýlak |
Cimri Gönül Gözlerin bir kılıç, durmaz kınında, Uzakta ararken, pek yakınında, Elini uzatsan, hemen anında, Tutmak için bir el, bekleyecektir. Bayıltan kokular, çiçek teninde, Yüzünde güzellik kalmaz senin de. Acımasız yaşam, güz mevsiminde, Hepsini albüme ekleyecektir. Bütün güzelliğin silinse bile, Zamana sığmayan bir sevgi ile, Gözlerin her zaman gelecek dile, Yüreğim rengini saklayacaktır. Cimri gönlündeki gül bahçesinden, Sevda çiçekleri beklerim senden. İstersen ömrünce esirge benden, Gönül hayalini koklayacaktır |
Adı Yalnızlık Gölgen gibidir yalnızlık Gecenin ıssızlığı, karanlığı gibi boş ve soğuk. Sarılırsın ararsın tutamazsın yoktur çaresi. Adı Yalnızlık Yazılmıştır birkere Yiğit olsan da büker bileği, Cesur olsan da sızlatır yüreği. İçindedir sevgi, insanın tek dileği Ateşten gömlek misali SEVGİ... SEVGİ... SEVGİ… |
| Saat: 15:10 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık