|
Uzak Yakınlık Soruyordun İlkyaz işte Uyanıp bir bahçeyi dinliyoruz Tenhalık böyle Dallar mı kırılmış, sarmaşıklar mı toz içinde Beklesem hemen gelecek olduğun Tam öyle olduğun Oysa hep yanımdasın, seninle her şey yanımda Kırık dökük de olsa yanımda Mesela çok sevdiğin bir deniz bile yanımda O deniz ki aramızda hiç kımıldamadan Erkeğini iyi tanıyan bir kadın gibi yorgun. Yarısı yenmiş bir elmaydık bana sorarsan İkimizdik, iki kişi değildik Bakıyorsak birlikte bakıyorduk gözlerimin içine Birlikte gözlerinin içine bakıyorduk senin Yanlıştı, doğruydu, hiç bilmiyorum Sanki bir bakıma ayrılık böyle. Karşılıklı otursak da ne zaman Masa örtüsünü ikiye bölen ellerimizdi Bir tırnak yeşilinden gerisin geriye Ayak bileklerimizden gerisin geriye Bütün bunlar gereksiz, bilmiyorum sanma Gereksiz ama yalnızlık böyle. Kaynak: Sonrasi Kalir, 1974 Edip Cansever |
SONBAHAR Yine geldin mi sonbahar? Rüzgarın yanında mı? Yine dökecek misin yaprakları? Hüzün seninle beraber mi yine?[ Özlem de var mı dökülen gazeller de..? Açacak mısın kapıları sonbahar Yoksa çarpacak mısın rüzgarınla? Getirecek misin götüreceklerini sonbahar Rüzgarınla süpürüp fısıltınla getirecek misin? Kış güneşinle avutacak mısın peki bizleri? Yağmurunla alacak mısın nefreti yüreklerden Anladım ki gelmişsin yine sonbahar Hüznü,nefreti,özlemi beraberinde getirmişsin.. Umarım avutu güneşinle gidersin sonbahar Nefreti yağmura,özlemi rüzgara bırakıpta gidersin.. Green Almond http://img74.imageshack.us/img74/1829/cici10yq0.gif |
Sana Dair Öyle bir aşka tutuldum ki Anlatılır gibi değil, Başka heşeyi unuttum ki, Gecem gündüzüm belli değil... |
Seni Seviyorum Hani seversin de, Sevdiğini söyleyemezsin. Hani seversin de, Acı çekersin. Hani seversin de, Onu görmek bile yeter dersin. Hani seversin de, Sesini duymak istersin. Hani seversin de, Daima onu düşlersin. Hani seversin de, Sevdiğini söyleyemezsin. Yine de seversin, Beklersin, Beklersin, Beklersin... |
Hep Seninleyim Gün gelir alıp götürür beni Delicesine esen bir rüzgar Kırılır kolum kanadım düşerim Sarılır gövdem toprağın bedenine Sanal dünyanda kalır belkide adım Mısralarım sohbetlerinde geçer bazen Oysa yüreğimi çoktan öğütmüştür Toprağın keskin çarkları Unutmaki Ruhum bir pervanedir etrafında Deli rüzgarın seni bana Getireceği güne kadar....... |
Uzak Yakınlık Soruyordun İlkyaz işte Uyanıp bir bahçeyi dinliyoruz Tenhalık böyle Dallar mı kırılmış, sarmaşıklar mı toz içinde Beklesem hemen gelecek olduğun Tam öyle olduğun Oysa hep yanımdasın, seninle her şey yanımda Kırık dökük de olsa yanımda Mesela çok sevdiğin bir deniz bile yanımda O deniz ki aramızda hiç kımıldamadan Erkeğini iyi tanıyan bir kadın gibi yorgun. Yarısı yenmiş bir elmaydık bana sorarsan İkimizdik, iki kişi değildik Bakıyorsak birlikte bakıyorduk gözlerimin içine Birlikte gözlerinin içine bakıyorduk senin Yanlıştı, doğruydu, hiç bilmiyorum Sanki bir bakıma ayrılık böyle. Karşılıklı otursak da ne zaman Masa örtüsünü ikiye bölen ellerimizdi Bir tırnak yeşilinden gerisin geriye Ayak bileklerimizden gerisin geriye Bütün bunlar gereksiz, bilmiyorum sanma Gereksiz ama yalnızlık böyle. |
Rüya gibiydin Gecenin bir yarısı ateşler içinde kalktım Kalbim kor alevlerde yanar gibiydi Ellerim titriyordu duvardaki gölgeni gördüğümde Başımı çeviremiyordum korkudan sana doğru Kalbim durcak gibiydi Ellerim titrek Beni ben yapan senin sevgindi Hani çekip gitmiştin ya O günden beri ağlıyorum Gözyaşlarımı silmekle meşgulken geldin Başımı çeviremedim sana doğru Gölgeni kaybetmekten korktuğumdan Oysaki güzel gözlerini özlemiştim Bir kez olsun bakmalıydım sana doğru Gözlerimi kapattım aniden Çevirdiğimde başımı Gölgeni kaybettim Açtığımda gözlerimi Sen yoktun sadece hayalinle dans ettim |
Derinde I Gövdemde sakladığım Soğuk yıldız Senin için Sesin rüzgâr Ellerin uyku Ayni güneş İkimize de çarpan. II Dinledim denizi Toprağa girdim Suyun çizdiği kalbim. III Yumuşaklığı ver Gecenin saçak uçlarını Ayaz sürüklüyor Göçmen kuşları Yel eğiyor Beni sana. |
Adı: BÖYLE SEVDİM İŞTEBen seni kocaman bir yürekle sevdim. Gözlerim değil, yüreğimdi seni gören. Sen damarlarımdaki kana karışıp, geldin oturdun yüreğime. Bir başka yerde olamazdın zaten. Sen, benim en değerli yerimde, yüreğimde olmalıydın, orada kalmalıydın. Çok aşka ev sahipliği yapan bu yürek, ilk kez bu kadar kolay kabullendi seni. Herhangi bir konuk değildin artık. Bu yüzden ne ağırlama faslı vardı, ne de uğurlama. O yüreğin gerçek sahibiydin. Şimdi sonbahar, kışa giriyoruz ya... Ben dört mevsim baharı yaşadım seninle. Çiçek çiçek açtın yüreğimde. Gökkuşağı zayıf kaldı, senin renklerin karşısında. Taze bir yaprak gibi yeşildin. Açelya idin pembeliğinle. Üzerine çiğ taneleri düşmüş sarı güldün. Kırmızıydın bir ateş gibi. Ve maviydin... En çok bu renkle anmayı sevdim seni. Denize tutkundum, denizi sensiz, seni de denizsiz düşünemedim. Seni severken dünyayı da sevdim ben, insanları da... Kendime bile dar gelirken, içinde herkese yer olan bir hayatın sahibiydim artık. En kızgın, en tahammülsüz olduğum anlarda bile, seni düşünmek yetti bana. İçimdeki sevinç yüzüme yansıdı, güldüm. Beni öylesine güldüren senin sevgindi ve ben kaygısız, içten gülüşün ne demek olduğunu, nasıl güzel bir şey olduğunu anladım seninle... Her şeye rağmen sevdim seni. Güçlüydüm ve aşamayacağım hiçbir zorluk yoktu. Koca bir kente, koca bir ülkeye kafa tutabilirdim. Sen elimden tuttuğunda, patlamaya hazır bir volkan gibi hissederdim kendimi. Menzil sendin ve ben o menzile ulaşmak için önüme çıkan her şeyi yok edebilirdim. Sana ulaşmamı engelleyecek her şeyi eritirdim, kül ederdim. Sana ulaştığımdaysa sakin bir göle dönüşürdüm. Ve o göle bir tek sen girebilirdin. Sevdim ve hayrandım da... Her halin çekti beni. Duruşunu, uyumanı, gülmeni, kızmanı, şaşkınlığını, saflığını, kurnazlığını, çocukluğunu, olgunluğunu sevdim. Sesini de sevdim suskunluğunu da. Küçük oyunlarını, kaprislerini, sitemlerini, korkularını sevdim. Seni ve o doyumsuz sevdanı, uçarı sevdanı anlatacak kelime bulamadım çoğu zaman. Sığmadın cümlelere ve hiçbir cümle seni yeterince tarif edecek kadar derin olmadı. Seni severken yorulmadım. Çünkü sen yaşam kaynağıydın. Her gün yenilendim. Seninle çoğaldım, büyüdüm. Eksik kalan neyim varsa tamamladın. Ölmeyecektim çünkü sen ölmezliğin ta kendisiydin. Sevdim işte ötesi yok... |
Ben Severken cicegi Ne Güzeligi Ne Rengi Nede Kokusu icin sevdim Ben sadece sevdim Günesi sevdigim kadar Karanligida hep sevdim Aci kadar taliyi, sicak kadar sovuguda sevdim Buram buram terlemeyi sevdigim kadar üsümeyide hep sevdim. Sevmedim seylerde vardi elbette, Yanlizligi,cikarciligi hic sevmedim ama biliyormusun ben SENI SEVMEYI cok sevdim!! |
| Saat: 04:22 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık