|
ERKENCİ bahar kuzusunun tazeliği havada rüzgar kıbleden eser öncü leylek kontroldedir. toprak yumuşaktır kış yeni bitmiştir kar yeni kalkmıştır üzerilerinden hava gebedir bahara kolayca delebilir hayatı bir köstebek ve bir fare ve hatta bir karınca... ve bir dağ lalesi ve isimsiz mavi çiçek erkencidirler.... Sefer YEŞİLYURT |
Bir kovalamaca ardı sıra Konmaya yüz tutmuş kanadı kırık kol uzanışı Kim derdi bunca yürek açımı doğrultmuşken, kal diyesim gelir de susardı dil Derdi tasayı silerdi gönül Gözlerin serilirken ufkuma il il Tutarken elimi Güven, inanç, safi sevgi kanıma damlalarca zerk edilir Gülerdi yüz, süslerdi dünyamı yüzünün anlamı Manamı aşar, zirvede çağlayan bir pınar düşerdi canıma Gelmezdi aklıma kemi dünyanın Bir gülüşün salınırken poyrazında başımın Akışı coşar sen kadar sana yakınken kanım Al bir nefes tutar sanrımı Can üfler ruhundan cana Bakar bakar ağlardım Şükrümden Seni sana bırakmam der gibi Al başımdan dağları aş Kırk cemre düşür bahara Kur saatini vuslatın Gel diye diye bakmayayım yoluna Kal diyecek umudu sar İplik iplik dokurken sevdayı Sabahımdan sabahıma Kar geceleri tutsa da Yar sularını hasretin zehrinin Sök başımdan ayrılığı Ben bir denizkızı olayım koyunda, kıyında Dök yakamozları yağsın sevdadan akşamıma Gidilir Düşe durmaya Gündüzmüş olsun Sen ya dört yanım Düş benim ya.. 5.3.2007, Öznur KARAYUMAK |
DOSTLARI OLMALI İNSANIN Dostları olmalı insanın, Aynen gemilerin limanları gibi Zaman zaman uğradığın Yükünü boşalttığın Dalgalar dininceye kadar beklediğin koynunuda Sonra açık denizlere uğurlamalı seni, Geri döneceğin günü bekleme umuduyla Bazen rüzgara o açmalı yelkenini Yanağına konan bir öpücüğün coşkusuyla Halatlarını çözmeli Seni çok Ama çok özlemeli Dostları olmalı insanın, Ermiş,bilge hayatı ezbere okuyabilen Düşünmediklerini düşündüren Seni bir cambaz ipinde güvenle tutabilen Gerektiğinde senin için çün ateşi yutabilen Yolunu ışıtan ustan olmalı, Şekillendirmeyi öğretmeli hayatın çömleğini Sana vermeli soğuk bir kış gününde Üzerindeki tek gömleğini. Oğuzkan Bölükbaşı |
Sen Yok Muydun? nerde başladık hangi koparılmış takvim yaprağında kaldı kapımı çalışın? hâlâ bilmiyorum niyedir limanların telaşı... martı sesleriyle gidiyor musun yoksa bulut öldüren yağmur kovan bir zaman kavuşuyor muyuz? ikinci bir sen bilmiyorum senin bakışında başlar temmuz‘a sarılı düşler senin ellerini bilirim hayat gülüşünde geçmiştir karanlığı ikinci bir sevmek bilmiyorum... nerde kaldık şimdi? ortada kalan bu yalanı sen mi bıraktın giderken ben mi yarattım yanarken? ölümü bilmiyordum gidişin sanmıştım... belki de ölmüştüm kaç gündür aynada göremedim kendimi gölgem yoktu ardımdan gelen ayak seslerimi de duymadım nerde benim deli, çılgın telaşım nerde senli uykusuzluğum sen yok muydun aşk değil miydin sen? Ertan Akyüz |
SENİ SEVMEK Seni sevmek Gözlerinde bin kez ölmek Bin kez ölüp yaşam sürmek Hayat denilen bu sahnede Sana tutuklu kalmak Ve sana tutukluyken Hürriyeti yaşamak demektir Süleyman Yavaş |
İncinen Gurur Pencereden baktığımda görüyorum Senin yüzün incir yaprağında Senin ürkekliğin duvar üstünde yürüyen Bir kedinin kıvraklığında Aynada dururken görüyorum Kırmızı öpüşün sol yanağımda Dişimi fırçalarken senin ağzın Serin suların berraklığında Rakı devrilmiş masalarda yokluğun Veya benden önce kalkıp gitmişliğin Gece boyu dolandığım barlarda Sarhoşlara tekrarladığım adın Balıkçı kahvesinde,çorbacıda,kenarlarda Dökülmek istemiyorum hayır!.. Çingene çiçekçiler habire yaltaklandığında Bilmediğim soruların açtığı çukuru Yalanlarla doldurmak istemiyorum Seni kaybettim galiba İki taşın arasında kaldım Bu, benim hatam değildi Seni ben çook geç tanıdım Derin acılar bahçıvanı Yüreğime ne ektin böyle... Aşk korkağını bağışlar mı? Söyle... Aramak ne kötü herkeste seni Her gözde bulup yanılmak seni Ah turuncu rüyalar güzeli Hem kendini yok ettin Hem beni Başka ne acıtabilir içimi Yaşım kırkı devirmişken Seni böyle patavatsızca sevmişken Ve, tam aynayı güneşe çevirmişken Başka ne... Seni vefasız aşklara bırakıyorum Yüzümü kırılan bardaklarda ara Düşünme ben ne olurum Sanırım bi daha onarılmaz İncinen gururum.... Yusuf Hayaloğlu |
AĞLARIM KADERİME Hangi serefsiz söylemis Davul vururmus dengi dengine Kadere siginirlar Seni yazmis tipsiz itin birine Bir onu bir de seni düsünürüm Bir de sen ile beni düsünürüm Düsünürüm ve geceler boyu aglarim Geceler boyu aglarim kaderime Hayalini tutar bedenime baglarim Kendimi koyarim senin yerine Hayalimde canlanir gençlik çaglarin Dayanamam aglarim kaderine Gözlerim dolar senin yerine aglarim Gözyaslari süzülürken yanaklarimdan Su kelimeler dökülür dudaklarimdan Yine düsünür seni takdir ederim Aferin be GÜL’üm aferin Nasil dayandin bunca yil derim Takdiren hayalinden öperim Bir ara evet bir ara Dönerim yasanmamis gençligime Ruhuma bulutlar çöker kapkara Simdi de aglarim kendi evliligime Farki yok ayi armut zart zurt Agrilar sancilar saplanir iligime Içime düser binbir kurt Acirim yillar yili çektigime Aglarim ve düsünürüm çözüm yok Beynime saldirirlar denizden karadan Tasiyamayiz bu yükü bize çok Yazmissa yazmis Yaradan Derim ve teselli bulurum Iki it çekilmezse aradan GÜL’üm gözlerim açik ölürüm Gözlerimi kapatirsin cesedimi öperek Dudaklarinin sicakligindan sevdigini bilirim FIKRET OGUZTÜRK |
Kayıp Ruhlar Kayıp ruhlar aranıyor şehrin birinde Umutlar yarına kalıyor hep Alacakaranlık çökünce Annem reçel kaynatıyor Ben ise buğulanan camlara Adımı yazıyorum belki bulunurum diye Ne yazık ki Güneş doğarken akıyorum, Ve sen geçerken bakıyorum camlardan Kayıp ruhlar aranıyor şehrin birinde Adım liste başında Kayıp ilanları tutuşturuyorlar eline Sen tanımıyorum diyorsun Ruhumu hapsediyorsun kalbinde Annem reçel kaynatıyor Tadına bakmak zorundayım Umutlar yine yarına kalıyor Alacakaranlık çökerken... mehmetbaturay |
Hasret Seni çok,çok seviyorum Ayrıldım gülemiyorum Sensizliği çekemiyorum Bitsin artık bu hasret Hasret,artık çekilmiyorsun Hasret,bitip tükenmiyorsun Hasret,ağlatıp güldürmüyorsun Hasret,yok olasın hasret Her gün ağlar gözlerim Titrek çıkar sözlerim Uzanmıyorki ellerim Hasretlik zor sevgilim Hasret,artık çekilmiyorsun Hasret.bitip tükenmiyorsun Hasret,ağlatıp güldürmüyorsun Hasret,kör olasın hasret Hasretlik yaktı bizi Soldurdu güllerimizi Mahvetti gençliğimizi Biti ver artık hasret Hasret,artık çekilmiyorsun Hasret,bitip tükenmiyorsun Hasret,ağlatıp güldürmüyorsun Hasret,ismin batsın hasret Sabri Aksu Sabri Aksu |
İntihar Saatimin Zili Çalınca İntihar Saatimin Zili Çalınca Artık maskelerden değil Altındaki yüzlerden korkarken Uçurtmalarımın asla Sonsuzluğa uçamayacaklarını anladım İpleri ellerdeyken. Şimdi beyazımı nasıl korurum Bütün renkler kirlenirken. Bak işte İntihar saatimin zili çaldı Dilinin ucundaki Okyanusa bedenimi bırakırken Neden sanki, Yaşamayı bu kadar çok seviyorum? Mehmet Baturay |
| Saat: 07:32 |
©2005 - 2026, MsXLabs - MaviKaranlık